29.12.04

Η ηθική των χρηματαγορών: ένα παράδειγμα

"H τεράστια καταστροφή και οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί «απογείωσαν» τα χρηματιστήρια της Ινδονησίας και της Ινδίας τα οποία σπάνε ρεκόρ!"

Πιο λιανά:

...«Είναι φανερό πως με τόσες πολλές απώλειες ανθρώπινων ζωών, θα χρειαστεί πολύς καιρός για να καθαριστούν τα συντρίμμια, να ταφούν οι νεκροί και να βρεθούν οι αγνοούμενοι. Αλλά δεν είναι απαραίτητα τόσο σημαντικό γεγονός σε οικονομικούς όρους», παρατηρεί αναλυτής, υπεύθυνος για την Ασία της ABM Amro.

«Ακόμη κι αν ορισμένες ξενοδοχειακές αλυσίδες μπορεί να επηρεάστηκαν, υπάρχουν επίσης κερδισμένοι σε οικονομικούς όρους, όπως οι παραγωγοί τσιμέντου», πρόσθεσε...


Καλή χρονιά λοιπόν, και ελπίζω οι 100.000 νεκροί στην περιοχή να ανεβάσουν έστω και έμμεσα τις αποδόσεις και των δικών σας μετοχών... Βιαστείτε! Οι ευκαιρίες είναι πολλές!

Βυζάντιο - Ελλάς - Τουρκία - Ευρώπη

Με αφορμή, μια μάλλον ατέρμονη συζήτηση στο αγγλικό Ιστολόγιον, γύρω από μια καταχώρηση σχετικά με την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, έπεσα πάνω σε ένα παλιό (2000) άρθρο του Στάθη Σταυρόπουλου στα Νέα για την ιστορική σχέση του Ελληνισμού με την Ανατολή και την Δύση, που το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον και είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Σχετικό και ενδιαφέρον το άρθρο του Alexander Mirkovic Politics of silence and confrontation - Was there ever Byzantinism?.

27.12.04

Νάτα και τα επίσημα δημοσιογραφικά μπλογκ!

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου του Σκάι, έχει πλέον κανονικό μπλογκ, με τίτλο Σημειώσεις στο blog-άκι. Με θέματα της Ελληνικής επικαιρότητας...
Κύριοι του Σκάι: Δώστε μπλογκ στους Καλαμούκη και Βουλαρίνο - και το ταχύτερο δυνατόν στον Πανούση! Λαϊκή απαίτηση... (στη λογική του ο λαός είμαι εγώ - ο άλλος είναι Ο ΛΑ.Ο.Σ.)

23.12.04

Κράτος δικαίου

Είχα γράψει παλιότερα για την υπόθεση των σωματεμπόρων της Σαντορίνης και την πανηγυρική τους αθώωση, προς δόξαν του αντριλικιού και της θρασύδειλης μαγκιάς που οχυρώνεται πίσω από διάφορα αστυνομικά πηλίκια για να εγκληματεί ασύστολα. Στην πρώτη αναφορά είχα συνδέσει στις συνεντεύξεις της Ουκρανής Όλγας Μπ., θύματος βιασμού από Έλληνα αστυνόμο, η οποία είχε το θάρρος να μηνύσει τους βιαστές της. Είχε πει ανάμεσα σε πολλά άλλα συγκλονιστικά η Όλγα τα εξής:

Τώρα περιμένω την ημέρα της δίκης. Για να ξαναγεννηθώ και να πάρω πίσω τη ζωή μου... Να ξέρεις πάντα», καταλήγει η Ολγα, «ότι εκείνο που σκοτώνει μέσα την ψυχή σου σε κάνει πιο δυνατό».

Η δίκη για το έγκλημα διεξήχθη αυτές τις μέρες, ύστερα από επτά χρόνια. Χθες βγήκε η απόφαση:

Αθωώθηκε αργά χθες το απόγευμα από το Μικτό Ορκωτό Κακουργιοδικείο Πατρών, με την ψήφο των τριών δικαστών και δύο εκ των τεσσάρων ενόρκων ο αστυνομικός Νικόλαος Μπρικόλιας που κατηγορούνταν ότι τον Φεβρουάριο του 1998 βίασε σε ξενοδοχείο της Αμαλιάδας την 26χρονη, σήμερα, Ουκρανή Ολγα Μπ...

...Λίγες ώρες νωρίτερα, ο εισαγγελέας της έδρας Ν. Σκλήρης στην αγόρευσή του είχε ζητήσει την ενοχή του κατηγορουμένου υπογραμμίζοντας ότι υπήρχαν όλα τα στοιχεία που αποδείκνυαν την ενοχή του αστυνομικού σε ό,τι αφορούσε τον βιασμό της 26χρονης αλλά και το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος...

...«Σήμερα το δικαστήριο με την απόφασή του με βίασε για δεύτερη φορά. Οι δικαστές και οι ένορκοι, κοιτάζοντάς με και γελώντας προκλητικά, έβγαλαν μια απίστευτη απόφαση. Νιώθω απέραντη οργή. Δεν θα αφήσω τον βιαστή μου να κυκλοφορεί ελεύθερος. Δεν μου μένει τίποτα άλλο...», δήλωσε με λυγμούς η 26χρονη Ολγα.


...ακολούθησε πανδαιμόνιο, φωτογραφίες εδώ.

Είμαι σίγουρος ότι η απόφαση (που βασίστηκε από ότι φαίνεται στην αθώωση του εν λόγω κυρίου από την ΕΔΕ - έκπληξη ε;) βασίστηκε σε ακράδαντα στοιχεία, έτσι; Δεν έχει σχέση ούτε με τον μισογυνισμό, ούτε με την αποστροφή προς τους ξένους, ούτε με την εξίσωση Ουκρανή=Πουτάνα -> άρα τάθελε... Καθόλου, έτσι;
...Τι να πω, το χειρότερο είναι ότι οι δύο ένορκοι και οι δικαστές που τον αθώωσαν θα θεωρούν ότι έκαναν και μαγκιά.

Για να γίνει πάντως σαφές ότι όχι μόνο γαμάμε άμα λάχει, αλλά και δέρνουμε ανυπεράσπιστους με την ίδια λεβεντιά και περηφάνια, να σας υπενθυμίσω τα εξής σχετικά με την υπόθεση βασανισμού Αφγανών προσφύγων από την τιμημένη ΕΛΑΣ, που δείχνει ότι οι ντόπιοι βασανιστές δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από τα αμερικάνικά τους πρότυπα στο Γκουαντανάμο (και εκεί Αφγανούς βασανίζουν ε;) και στο Άμπου Γκράιμπ:

Κι ενώ η υπόθεση παίρνει το δρόμο της δικαστικής διερεύνησης και εκκρεμεί μόνο το πιο ευαίσθητο σκέλος, που αφορά την παρέμβαση εισαγγελέα ανηλίκων για τους 12 ανήλικους, οι περισσότεροι από τους οποίους φιλοξενούνται προσωρινά σε ξενώνα, το Ιατρικό Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων ενεχείρισε στις Αρχές τους φακέλους με τις ιατρικές πραγματογνωμοσύνες και τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή του (σοκαριστικές φωτογραφίες και μαρτυρίες). Δεν έδωσε ωστόσο τα ονόματα των προσφύγων λόγω του ιατρικού απορρήτου. Οι περιγραφές των βασανιστηρίων σε αυτούς τους φακέλους θυμίζουν άλλες εποχές ή μάλλον, δυστυχώς, άλλες γεωγραφικές περιοχές και καταστάσεις: όχι μόνο μώλωπες, εκδορές και εκχυμώσεις, αλλά μέχρι και σπασμένα πλευρά, φάλαγγες, σεξουαλικές ταπεινώσεις και εικονικές εκτελέσεις. Με λίγα λόγια, προσβολή κάθε ανθρώπινης αξιοπρέπειας.


Ελληνική Αστυνομία: ο καλύτερος πρεσβευτής της χώρας μας στον κόσμο.

22.12.04

Γραμμένα στα αρχεία τους

Από τον Πάσχο Μανδραβέλη πληροφορούμαστε με φρίκη ότι μια σειρά υπουργεία επανίδρυσαν τα ηλεκτρονικά τους αρχεία, σβήνοντας (και καλά) όλα όσα προηγήθηκαν της ανόδου της ΝΔ στην εξουσία!

Έτσι στον (κακοσχεδιασμένο και δυσλειτουργικό) ιστοχώρο του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης, η αναζήτηση "Ανακοινώσεων τύπου" είναι δυνατή μόνο μέσα στο 2004 και μάλιστα χωρίς τους πρώτους δύο μήνες! Ανάλογη βαρβαρότητα είχε διαπραχθεί και ενδοπασοκικά, με την απομάκρυνση του Λαλιώτη από το ΥΠΕΧΩΔΕ, όταν έσβησαν και όλα όσα είχαν δημοσιευτεί στον ιστοχώρο πριν από την σημαντική αυτή ημερομηνία! Τα Νεοδημοκρατικά χάλια απεικονίζονται σε όλο το κρατικό διαδίκτυο π.χ. και στο υπουργείο Οικονομικών και σε μύρια όσα άλλα πλην των (σύμφωνα με τον Π. Μανδραβέλη) Υπουργείων Αιγαίου, Ανάπτυξης, Δημόσιας Τάξης, Εξωτερικών, Ναυτιλίας, Μακεδονίας Θράκης, Μεταφορών και Πολιτισμού. (Το ανάπτυξης σταματάει όμως στην ανάληψη της υπουργίας από τον Τσοχατζόπουλο...)

Ο Μανδραβέλης σχολιάζει το θέμα ως εξής:

Πρέπει να καταλάβουν κάτι οι πολιτικοί. Το διαδίκτυο δεν είναι απλώς μια υπόθεση δημοσίων σχέσεων του υπουργείου τους –«Α, ξέρετε! Είμαστε κι εμείς στο internet!»– αλλά εργαλείο για τους πολίτες. Είναι δημοσιευμένη και πληρωμένη από τους πολίτες πληροφορία που δεν μπορεί να διαγράφεται ή να εξαφανίζεται ανάλογα με τα κέφια των υπουργών. Είναι ιστορία, πρόσφατη μεν, πολύτιμη δε. Πρέπει να υπάρχει εσαεί ηλεκτρονικά ώστε να βρίσκουν οι πολίτες όχι μόνο τι κάνουν οι πολιτικοί τους, αλλά και τι έκαναν...


Παρά τις πολλές διαφωνίες με τον κ. Μανδραβέλη σε σειρά άλλων θεμάτων, στο συγκεκριμένο τον χειροκροτώ με αλαλαγμούς και σφυρίγματα. Να προσθέσω και το εξής: Ο κάθε μικρονοϊκός και τεχνοφοβικός υπουργός, που νομίζει είτε ότι σβήνει τα ίχνη των προηγουμένων (σε μια Οργουελική λογική) είτε ότι το θέμα της διάθεσης της δημόσιας κρατικής πληροφορίας είναι δευτερεύον, γνωρίζει ελάχιστα από τεχνολογία και ακόμα ελαχιστότερα για την δημοκρατία:

- Η μεν δημοκρατία (έστω κι αυτή η ανάπηρη που έχουμε) στηρίζεται στον έλεγχο και ο έλεγχος στηρίζεται (και) στην πληροφόρηση. Όταν σβήνεις το κρατικό παρελθόν, δυσκολεύεις τον έλεγχο άρα και την λειτουργία της δημοκρατίας.

- Ως προς το διαδίκτυο, να ενημερώσω τους πληροφοριοκτόνους κ.κ. Υπουργούς, ότι χάρι στην πολυδαίδαλη και αποκεντρωμένη φύση του, όσο και να σβήνουν κάνουν μια τρύπα στο νερό! Αυτό π.χ. το ωραίο σάιτ επιτρέπει στον καθένα να βρει αποτυπωμένες τις σελίδες που υπήρξαν στο διαδίκτυο σε πολλές χρονικές στιγμές! Έτσι βλέπει κανείς τα σβησμένα του Υπουργείου Άμυνας, τα κομμένα Δελτία Τύπου του Λαλιώτη, παλιά pdf αρχεία του Υπουργείου Οικονομικών, ακόμα και Χριστοδουλάκεια Δελτία Τύπου από το Υπουργείο Ανάπτυξης!

Τέτοια θάματα η τεχνολογία! Ποιος θα το πίστευε, ε, κ. Σπηλιωτόπουλε;

19.12.04

Ιαπωνικά επιθανάτια ποιήματα

Μ' άδεια χέρια μπήκα στον κόσμο

Ξυπόλητος τον εγκαταλείπω.

Ο ερχομός και η φυγή μου -

Δυο απλά συμβάντα

Που μπλέχτηκαν

Κοζάν Ιτσικίο 14ος αιώνας

Η λακωνικότητα της ιαπωνικής ποιητικής παράδοσης ομολογώ ότι με συναρπάζει, πιθανόν κιόλας διότι δημιουργεί ποιήματα που διάγουν αξιοπρεπώς στην μετάφραση. Αλλά η παράδοση των επιθανάτιων ποιημάτων, τα οποία έχουν περισυλλεγεί και αποδοθεί στα αγγλικά σε ένα βιβλίο του Yoel Hoffman, έχει, βρίσκω, κάτι το συγκλονιστικό - με Ζεν τρόπο. Πρόκειται για παλιότατη παράδοση κατά την οποία μοναχοί Ζεν, σαμουράι και άλλοι συνθέτουν ποιήματα την ώρα του θανάτου τους. Περισσότερα εδώ και εδώ (όλα σε αγγλική απόδοση - από όσο ξέρω δεν έχει μεταφραστεί κάτι παρόμοιο στα Ελληνικά (;))

Φύσα αν το θές

φθινοπωρινέ αέρα

τα λουλούδια

έχουν όλα ξεθωριάσει

και ας μου συγχωρεθεί η πρόχειρη μετάφραση

17.12.04

“Go ahead George, change it all” - συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου στο Open Democracy

Μια πρόσφατη συνένετευξη του Γιώργου Παπανδρέου στο διαδικτυακό περιοδικό Open Democracy, όπου μιλάει για πολλά και διάφορα (και δεν θα μπω τώρα στην διαδικασία να τα κρίνω - τα σχόλια δικά σας). Πάντως εντύπωση προκαλεί η απουσία καν παραπεμπτικού συνδέσμου στον ιστοχώρο του ΓΑΠ - πόσω μάλλον μετάφρασης.

16.12.04

Λεωφορειοπειρατεία: βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους

Υποδειγματική και αξιοπρεπέστατη ανακοίνωση του φόρουμ Αλβανών μεταναστών, σε σχέση με την λεωφορειοπειρατεία. Για την σάρα και την μάρα που έβγαλαν στα πορτοπαράθυρα διάφορες ιδιωτικές ΥΕΝΕΔ για το γεγονός, στην προσπάθειά τους να προωθήσουν τον ρατσισμό και την ξενοφοβία δεν θα μιλήσω τώρα.

Απόσπασμα:

Συνειδητή επιλογή μας αποτέλεσε η άρνησή μας να προβούμε σε δημόσιες δηλώσεις στα Μ.Μ.Ε. σχετικά με το θέμα της λεωφορειοπειρατείας, γιατί απλούστατα δεν αντιλαμβανόμαστε ότι μας συνδέει κάτι με αυτό καθ’ αυτό το γεγονός περισσότερο απ’ ό,τι συνδέει οποιονδήποτε κάτοικο της Ελλάδας που αγωνιά για την τελική έκβασή του. Το ότι οι δράστες είναι Αλβανικής εθνικότητας δεν αποτελεί χαρακτηριστικό που μπορεί να μας καταστήσει απολογητές του εγκλήματός τους ή ειδήμονες στην ανάλυση του συγκεκριμένου συμβάντος. Αν παραχωρούσαμε συνεντεύξεις επί του συγκεκριμένου θέματος θα τροφοδοτούσαμε αυτό ακριβώς το κλίμα που καλλιεργείται από τα Μ.Μ.Ε., ότι η εθνικότητα των δραστών έχει ένα ιδιαίτερο βάρος σε σχέση με την πράξη τους, δηλαδή ότι η αλβανική τους καταγωγή καθόρισε και την εγκληματική τους συμπεριφορά.


Τα αυτονοητα δηλαδή, τα οποία όμως είναι δυσεύρετα πια και αξίζει να τα επαναλαμβάνουμε μπας και σπείρουν το ζιζάνιο της απλής, (αλλά κατά τα φαινόμενα όχι κοινής) λογικής

15.12.04

Υπερπουριτανισμός

Για να μην λέω μόνο για τα δικά μας... Από ότι φαίνεται κάποιοι στις ΗΠΑ σοκαρίστηκαν τόσο με το γυμνό της τελετής έναρξης της Ολυμπιάδας που μας πέρασε (από πάνω), που άρχισαν έρευνα για το δίκτυο που το έδειξε! Αυτό παρότι το NBC, έχοντας γνώση και φόβο των θρησκολήπτων, μετέδωσε την τελετή, ήδη λογοκριμένη (λόγω ώρας παίχτηκε 7 ώρες μετά)! Εικάζεται ότι οι καταγγελίες έγιναν με βάση τις περιγραφές στον τύπο της τελετής και όχι τα στιγμιότυπα που έδειξε η αμερικάνικη τηλεόραση. Πρόκειται μάλλον για αυτά εδώ τα αίσχη.

9.12.04

Άθεος Κομμουνιστής για Πρόεδρος;

Παρότι είχα υποσχεθεί στον Thas μια συζήτηση ενόψει του συνεδρίου του ΣΥΝ, μέχρι σήμερα δεν είχα γράψει τίποτα για το επικείμενο συνέδριο. Επίσης δεν σχολίασα τα περί αριστερού προέδρου. Επ' αυτού να πω ότι αν θέλεις συμβολικό πρόσωπο από την αριστερά δεν αποτελεί και σοβαρή επιλογή ένας απλός πρόεδρος κόμματος (και δη του 3%). Ο μόνος από την αριστερά του οποίου το όνομα θα είχε συμβολικό βάρος θα ήταν ο Μανώλης ο Γλέζος (αμφιβάλλω για το αν θα ενδιαφερόταν βέβαια...) Τα υπόλοιπα μου φαίνονταν λίγο αστεία. Μέχρι που, μέσω του Till the blog, ανακάλυψα έναν τουλάχιστον λόγο για την υποστήριξη της υποψηφιότητας Κωνσταντόπουλου τον οποίο παραθέτω αυτούσια εδώ, από τον Ορθόδοξο Τύπο της 29ης Οκτωβρίου του 2004, ως απόκομμα:




Να σημειωθεί ότι η σελίδα στην οποία παραπέμπει ο Till, περιέχει μια πιο συγκρατημένη εκδοχή του άνω κειμένου, το οποίο αξίζει να μείνει στην ιστορία, αν μη τι άλλο, ως το πρώτο κείμενο από την εποχή των στρατοδικείων της χούντας, που χαρακτηρίζει τον Νίκο Κωνσταντόπουλο ως κομμουνιστή. Η ειλικρίνεια του εν λόγω πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Διώτη (χε! απλή συνωνυμία, ή βρήκε καινούρια δουλειά; Φαντάζομαι εν αμφίοις τον κ. Εισαγγελεύ να προϊσταται ξυλοδαρμών των απίστων μέχρι ομολογίας πίστης, ή να τους ποτίζει φάρμακα για να θυμηθούν το πιστεύω...), είναι πάντως αδιαμφισβήτητη: μας λέει περίπου ότι πας μη Ορθόδοξος είναι πολίτης με μειωμένα πολιτικά δικαιώματα (μεγάλη η χάρη τους που ανέχονται αθέους βουλευτές) και - φυσικά - μειωμένη ηθική υπόσταση. Ξεκάθαρα πράγματα, όχι σαν αυτόν τον μοντερνιστή τον Χριστόδουλο (Archbishop Christslave), που τα μασάει για τους αντίχριστους...

Για το συνέδριο του Συνασπισμού της Αριστεράς κτλ. κτλ. να πω ότι προς τιμήν των κομμουνιστικών του καταβολών (και ταυτότητας βέβαια κατά τον Ορθόδοξο Τύπο), διεξάγεται σε συνθήκες σχετικής συνωμοτικότητας, με ειλικρινείς προσπάθειες να μην διευρύνουν την συζήτηση (πόσω μάλλον τις οργανώσεις) πέρα από ένα στενό κομματικό πυρήνα, μην πλακώσει κόσμος και δεν βρίσκουμε τις εσωκομματικές μας ισορροπίες βλέπεις... Τέσ'πα, τα προσυνεδριακά κείμενα θα τα βρείτε εδώ και τον υποτυπώδη δημόσιο διάλογο εδώ. Ελπίζω μετά το συνέδριο και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, να γίνει μια απόπειρα αναδιοργάνωσης του χώρου. Επικοινωνιακά, οποιοσδήποτε από τους τρεις και να βγει θα συνιστά βελτίωση από την παρούσα κατάσταση. Πολιτικά εγώ είμαι με τον τρίτο και πρασινοκοκκινότερο Χριστόφορο Παπαδόπουλο (για λόγους που έχουν σχέση με την "ισονομία" των στελεχών, μεταξύ άλλων), αλλά προτιμώ βεβαίως τον Αλαβάνο από τον, καθ' όλα συμπαθή πάντως, Παπαγιαννάκη.

7.12.04

Αναδόμηση

Τα ελληνικά blog έχουν γίνει τόσο πολλά που είχα χάσει τη μπάλα... Έτσι αποφάσισα να εκμηχανίσω (μέσω blogroll) την διαδικασία προσθήκης στην δεξιά στήλη, μπας και προλάβω το 10% από αυτά... Όταν πια φτάσουν τα 100, θα δω τι θα κάνω... Η άνοιξη του ιστολογείν;

Δεν γράφω πολύ τακτικά τελευταία, κάτι η μετακόμιση, κάτι οι δουλειές της αρκούδας και οι υποχρεώσεις βλέπετε... Εν όψει πάντως του νέου έτους θα αρχίσω και τα μερεμέτια, κυρίως για τον έλεγχο των συνδέσμων (αν δουλεύουν, αν έχουν μετακομίσει και πού, αν δεν υπάρχουν πια αν υπάρχει κάτι ανάλογο...) και δοθέντος του χρόνου και εικαστικά.

2.12.04

Περί Αλεξάνδρου του Μέγα

Μετά από την πρωτοφανή σε έκταση και πάθος συζήτηση περί την σεξουαλικότητα του Αλεξάνδρου του Μέγα σε αυτόν εδώ τον ιστοχώρο, θεωρώ υποχρέωση μου να παραπέμψω σε μια ιστοσελίδα αποκλειστικά αφιερωμένη στην σχέση Ηφαιστίωνα και Αλέξανδρου, δυστυχώς μόνο στα Αγγλικά, που δηλώνει το καταφανές, ότι δηλαδή ακόμα και η σύγχρονη έννοια "ομοφυλόφυλος", δεν θα ήταν κατανοητή από τον Αλέξανδρο και η χρήση του όρου "γκαίυ" για την σεξουαλικότητα του Μεγαλέξανδρου αποτελεί αναχρονισμό. Πλούσιο υλικό όχι μόνο για την εικαζόμενη ερωτική τους σχέση...

Ανάλογα ευκρινής και εμπεριστατωμένη είναι και αυτή εδώ η σελίδα σχετικά με την ομοφυλοφιλία στην Αρχαία Ελλάδα, που εξηγεί και πάλι, ότι η χρήση μεταγενέστερων όρων (και ηθικών κατηγοριών) για την περιγραφή και την αξιολόγηση προγενέστερων συμπεριφορών είναι μάλλον άτοπη.

Αυτά, και ελπίζω να μην προκαλέσω ποινικές αγωγές κατά των διατηρούντων τα σάιτ στα οποία σύνδεσα...

Παρεμπιπτόντως έγκυρες πηγές μου λένε ότι το έργο του Στόουν είναι πατάτα και ανιαρό...

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Φασούλας

Από ψηλά που σας θωρώ, ανακουφίστηκα μαθαίνοντας ότι ως λαός αποφασίσαμε να με πλησιάσουμε υψομετρικά:

Το μέσο ύψος της νέας γενιάς στην Ελλάδα έχει αυξηθεί στο 1,78 για τους άνδρες και στο 1,66 για τις γυναίκες. Αυτό σημαίνει ότι οι σημερινοί εικοσάρηδες είναι τρία εκατοστά ψηλότεροι από τους σαραντάρηδες και τέσσερα εκατοστά ψηλότεροι από τους πενηντάρηδες, ενώ οι εικοσάχρονες σήμερα είναι δύο εκατοστά ψηλότερες από τις σαραντάχονες και τρία εκατοστά ψηλότερες σε σχέση με τις πενηντάχρονες.


Η αλήθεια είναι ότι το στερεότυπο του κοντού (και μαυριδερού) Έλληνα δεν υφίσταται πλέον... έχουμε θεριέψει. Είδατε για να τρώτε όλο το κρεατάκι σας;...

Να σημειώσω όμως ότι τα στοιχεία αυτά έρχονται σε αντίθεση με τα δεδομένα που ανέφερε προ μηνών το Focus, το οποίο δήλωνε ότι το μέσο ύψος των Ελλήνων ανδρών έχει φτάσει το 1,84 από 1,76 το 1968. Μου μοιάζει υπερβολικό το δεύτερο αυτό νούμερο από την εμπειρία μου στο στρατό, ειδικά δε αυτό το 1,76 ως μέσο ύψος το 1968, μου μοιάζει προβληματικό - μήπως μεταφέρανε λάθος τα ύψη από πόδια και ίντσες σε μέτρα (η έρευνα που παρουσιάζει το Focus έγινε σε συνεργασία με το τμήμα επιδημιολογίας του Χάρβαρντ...)

Πάντως δείτε στο New Yorker (στα αγγλικά) μια πολύ ενδιαφέρουσα πραγματεία περί ύψους των λαών, ως δείκτη κοινωνικής ευμάρειας. (Η Ολλανδία λέει είναι η χώρα με τους ψηλότερους κατοίκους στον κόσμο ~1,87 μ. για τους άντρες και ~1,73 για τις γυναίκες - όποιος έχει πάει στην Ολλανδία δεν θα δυσκολευτεί να το πιστέψει)

25.11.04

Ευρωπαϊκά

Κανένα σύνταγμα το οποίο δεν έχω ως πολίτης εγκρίνει άμεσα, δια ψηφοφορίας, ή έμμεσα, μέσω συντακτικής συνέλευσης του αρμόδιου νομοθετικού σώματος, δεν είναι δημοκρατικό. Αυτό είναι, νομίζω, προφανές. Ως εκ τούτου (και επειδή εκλογές για συντακτική συνέλευση του Ευρωκοινοβουλίου δεν προβλέπονται σύντομα, αλλά και δεν προβλέπονται γενικώς), είναι απαραίτητο το δημοψήφισμα για την έγκριση οποιουδήποτε Ευρωπαϊκού Συντάγματος, ανεξάρτητα του ποια είναι η άποψη καθενός για το εν λόγω κείμενο. Συν τοις άλλοις θα δοθεί η ευκαιρία να συζητηθεί και να γίνει γνωστό ένα κείμενο που θα επηρεάσει άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα την καθημερινή πραγματικότητα όλων μας.

Χαίρομαι για το ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θεωρεί απαραίτητη την διενέργεια ενός τέτοιου δημοψηφίσματος, αλλά λυπάμαι διότι, σύμφωνα με τον Πέτρο Δούκα "η Κυβέρνηση δεν εξετάζει το ενδεχόμενο διεξαγωγής δημοψηφίσματος για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα" [ψάξτε την φράση "Ευρωπαϊκό Σύνταγμα" στην σελίδα]. Δείχνει κάποια φοβία, τουλάχιστον.

Επί της ουσίας την θέση μου την είχα δηλώσει εδώ και αρκετό καιρό... εν ολίγοις συμφωνώ με τον κ. Δραγασάκη.

Σε άλλο θέμα τώρα, ο Ζισκάρ Ντ' Εστέν ετάχθη (με άρθρο του που δημοσιεύτηκε σε πολλές ευρωπαϊκές εφημερίδες) εναντίον της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. Οι πολιτικοί και οικονομικοί λόγοι ήταν (ευχάριστα) ειλικρινείς: Δεν προτίθενται οι Μεγάλες χώρες να χρηματοδοτήσουν την ένταξη μιας τόσο μεγάλης χώρας και ούτε τους αρέσει η προοπτική ένας οικονομικός νάνος να έχει τόσο μεγάλο λόγο στα της Ένωσης (λόγω πληθυσμού). Συζητήσιμα όλα... Προτείνει μια (αόριστης διάρκειας) ειδική σχέση μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας και ξεμπερδεύει. Να σημειωθεί όμως ότι στα εθνο-γεωγραφικά τα θαλασσώνει: Η Τουρκία λέει "έχει μικρά σύνορα με τους δύο Ευρωπαίους γείτονές της, την Ελλάδα και τη Βουλγαρία..." Το ακριβές θα ήταν έχει μικρά χερσαία σύνορα, διότι όπως ξέρετε, τα θαλάσσια μας σύνορα είναι μάλλον μεγάλα. Επίσης δηλώνει: "Οι Τούρκοι έχουν δική τους γλώσσα και πολιτισμό. Η γλώσσα τους δεν ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των ινδο-ευρωπαϊκών γλωσσών." ... Πράγματι, όπως άλλωστε ούτε τα Βασκικά, τα Ουγγρικά, τα Φινλανδικά και τα Εσθονικά - για να μην πούμε για τα τσιγγάνικα... Να περιμένουμε πρόταση αποπομπής των σχετικών κρατών/πληθυσμών;

Τέλος ένας ιστοχώρος των (Άγγλων, Ευρωπαίων, Παγκοσμίων) Φεντεραλιστών... Δημοκρατική Ευρώπη μπορεί να είναι μόνο μια (Συν)Ομόσπονδη Ευρώπη... Πολλά ενδιαφέροντα κείμενα...

24.11.04

Ο κύβος ερρίφθη;

Είχα παραπέμψει προ ημερών σε άρθρο της Αυγής σχετικά με την επιλογή μαχητικών αεροπλάνων από την Ελληνική αεροπορία, το οποίο ανέφερε τα εξής:

Η επιλογή του Γιουροφάιτερ σημαίνει σοβαρή επένδυση στον σκληρό πυρήνα της ευρωπαϊκής προσπάθειας, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί την ανάγκη να δοθούν αντισταθμιστικά στους Αμερικανούς, οι οποίοι ήδη πιέζουν σε διάφορα μέτωπα, όπως αυτό της αποστολής ελληνικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν. Από την άλλη, η απόρριψη του Γιουροφάιτερ, χωρίς κατ' ανάγκην και την αγορά όπλων από τις ΗΠΑ, σ' αυτή τη φάση θα ανεβάσει τις μετοχές του κ. Καραμανλή στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, απογοητεύοντας ωστόσο τους εταίρους μας στην Ε.Ε., με ό,τι αυτό σημαίνει.


Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, η Ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε τελικά να ακυρώσει την αγορά των Eurofighter και να προκηρύξει νέο διαγωνισμό... αν πιάσατε το υπονοούμενο...

Νομικό ερώτημα

...Υπάρχει τρόπος να μηνύσω κάποιους Έλληνες δικηγόρους για την έμμεση γελοιοποίησή μου ως Έλληνα, και για προσβολή εναντίον της Ιστορίας την οποία περνάνε γα κτηματική διαμάχη και θέλουν να την αποφασίσει το δικαστήριο;

23.11.04

Ποιος διαφωτισμός;

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Gallup στις ΗΠΑ, οι απαντήσεις στην ερώτηση:

"Κατά την γνώμη σας, πιστεύετε πως η θεωρία της εξέλιξης του Κάρολου Δαρβίνου είναι: μια καλά τεκμηριωμένη επιστημονική θεωρία, μια από τις πολλές θεωρίες που δεν είναι ιδιαίτερα καλά τεκμηριωμένη, ή δεν γνωρίζετε αρκετά ώστε να έχετε άποψη»


...ήταν οι ακόλουθες:

Καλά τεκμηριωμένη επιστημονική θεωρία: 35%
Μια θεωρία όχι ιδιαίτερα καλά τεκμηριωμένη: 35%
Δεν γνωρίζω αρκετά ώστε να μπορώ να απαντήσω: 29%


Εντυπωσιακό; Για να δούμε και παρακάτω:

"Ποια από τις παρακάτω προτάσεις προσεγγίζει περισσότερο τις απόψεις σας σχετικά με την προέλευση και την εξέλιξη του ανθρώπου: -- 1) Ο άνθρωπος εξελίχθηκε μέσα σε εκατομμύρια χρόνια από λιγότερο αναπτυγμένες ζωικές μορφές, αλλά υπό την καθοδήγηση του Θεού 2) Ο άνθρωπος εξελίχθηκε μέσα σε εκατομμύρια χρόνια από λιγότερο αναπτυγμένες ζωικές μορφές, χωρίς ο Θεός να έχει να κάνει με τη διαδικασία αυτή, 3) Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, πάνω-κάτω όπως είναι και σήμερα. κάποια στιγμή τα τελευταία 10.000 χρόνια.


Απαντήσεις:

Εξέλιξη υπό την καθοδήγηση του Θεού:38%
Εξέλιξη χωρίς την καθοδήγηση του Θεού: 13%
Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο ως έχει, πριν από 10.000 χρόνια: 45%


Περισσότερα (με ενδιαφέροντα σχολιασμό) εδώ.

...Για να επιβεβαιωθεί λοιπόν ότι η σχέση της Αμερικανικής δημοκρατίας με τον Διαφωτισμό ήταν (και γίνεται όλο και περισσότερο) προβληματική. Συνυπάρχουν στην Αμερική ισχυρά ρεύματα ορθολογισμού και ιρασιοναλισμού, με τα τελευταία να ενισχύονται από την βιομηχανία της θρησκοληψίας με τους ιεροκήρυκες/επιχειρήσεις που αλωνίζουν τα ραδιοκύματα και τις πόλεις προς άγρα πιστών/πελατών. Μην ξεχνάμε επίσης και την ταξικότατη διάρθρωση της παιδείας στις ΗΠΑ που αναπαράγει το γνωσιολογικό χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων και πόλης / υπαίθρου. Τέλος αυτή η θρησκοληψία ενθαρρύνεται από την «επίσημη» Αμερική που καλλιεργεί την δεισιδαιμονία, ως εργαλείο κατευνασμού και ελέγχου… Άλλωστε κάθε υποψήφιος πρόεδρος πρέπει να παρουσιάζεται ως πιστός και καλός Χριστιανός… In God We Trust βλέπετε…

Βέβαια, πριν αρχίσουμε να γελάμε με το κάρφος στο μάτι του υπερατλαντικού κυρίαρχου, καλό θα ήταν να προσέξουμε και την δική μας φονταμενταλιστική και ιρασιοναλιστική έξαρση των τελευταίων ετών η οποία μοιάζει να θέλει να οδηγήσει σε παρόμοια («ανατολικότερα» ίσως) μονοπάτια...

21.11.04

Μισθοί και παραγωγικότητα: βασικές απορίες

Κάποιοι στην Ελλάδα, τους οποίους δεν γνωρίζω αλλά είναι κατά τον κ. Γκαργκάνα η πλειοψηφία, παίρνουν "εξωφρενικές αυξήσεις μισθών". Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος (εμμονή του Ιστολογίου πάντα), έσπευσε να αδράξει την ευκαιρία για να μας εξηγήσει για ποιο λόγο δεν θα πρέπει να είμαστε παράλογοι και να θεωρούμε ότι είναι εύλογο να ανεβαίνουν οι μισθοί άμα αναβαίνουν τα κέρδη. Η Τράπεζα της Ελλάδος έβγαλε και Δελτίο Τύπου για να υποστηρίξει τα όσα είπε ο Διευθυντής της απέναντι στην απάντηση της ΓΣΕΕ.

Στο Δελτίο αυτό Τύπου η ΤτΕ παραδέχεται ότι "το επίπεδο των μισθών στην Ελλάδα είναι από τα χαμηλότερα στη ζώνη του ευρώ, δεν θα μπορούσε να είναι αντίθετη στη διαδικασία σύγκλισης των ελληνικών μισθών προς το μέσο όρο της ζώνης του ευρώ και βεβαίως ουδέποτε υποστήριξε ότι πρέπει οι εργαζόμενοι να γίνονται όλο και φτωχότεροι." Πλην όμως λέει ότι δεν είναι δυνατόν οι αυξήσεις στους μισθούς να είναι μεγαλύτερες από την αύξηση στην παραγωγικότητα. Προσέξτε μιλάμε για αυξήσεις όχι για αντιστοίχηση μισθών / παραγωγικότητας μια και όπως λέει η ΤτΕ: "σύμφωνα με εκτιμήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος και της Eurostat, το 2003 οι ωριαίες αποδοχές και εργοδοτικές εισφορές στην Ελλάδα σε μονάδες αγοραστικής δύναμης ήταν ίσες με το 63% του μέσου όρου στην τότε Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η παραγωγικότητα (ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας) σε μονάδες αγοραστικής δύναμης στην Ελλάδα το ίδιο έτος ήταν ίση με το 75% περίπου του μέσου όρου στην τότε ΕΕ."

Το οποίο μου γεννά κάποια ερωτήματα...Πρώτον και επί της διαδικασίας, δεν είναι σαφές πώς συγκρίνονται αυτά τα νούμερα για τη παραγωγικότητα και το ΑΕΠ με αυτά της έκθεσης της ομάδας του Βιμ Κοκ, η οποία μιλάει για ΑΕΠ στα 73% και παραγωγικότητα στο 90,3%. Υποψιάζομαι ότι πηγή της απόκλισης περί την παραγωγικότητα είναι ότι η ΤτΕ μιλάει για παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας. Βέβαια είναι αστείο να λες ότι οι μισθοί θα πρέπει να συγκλίνουν με την ανά ώρα παραγωγικότητα στην ΕΕ μια και κάθε προϊόν είναι αποτέλεσμα της συνολικής παραγωγικότητας και όχι της ανά ώρα παραγωγικότητας. Δηλαδή αν εγώ φτιάχνω ένα κομπιουτεράκι την ώρα και εσύ ενάμισυ, αν εσύ δουλέψεις 4 ώρες θα παραγάγεις 6 κομπιουτεράκια και εγώ που θα δουλέψω οκτώ θα παραγάγω 8. Σύμφωνα με τα όσα καταλαβαίνω από τα όσα λέει η ΤτΕ, στόχος μας θα πρέπει να είναι να φτάσει να αμείβεσαι εσύ μιάμιση φορά όσο εγώ, παρότι παράγω περισσότερα κομπιουτεράκια από εσένα! Η ΤτΕ βέβαια προτιμά την ανά ώρα παραγωγικότητα γιατί αλλιώς τα νούμερα δεν αποκλίνουν όσο θα ήθελε, καθώς οι Έλληνες δουλεύουν τις περισσότερες ώρες στην ΕΕ (των 15) [αρχείο Word].
Είναι επίσης σημαντικό να καταλάβουμε ότι οι μισθοί στην Ελλάδα δεν υπολείπονται των μισθών στην ΕΕ επειδή έχουμε μικρότερη παραγωγικότητα... Οι μισθοί στην Ελλάδα υπολείπονται των επιδόσεων της παραγωγικότητας της χώρας! Ο κ. Γκαργκάνας το αναγνωρίζει και λέει ότι σιγά-σιγά θα καλυφθεί. Αλλά σιγά-σιγά τόσα χρόνια δεν έχει καλυφθεί ούτε ρούπι του χάσματος μισθών-παραγωγικότητας όπως αναδεικνύει μια περσινή έκθεση του Ινστιτούτου εργασίας της ΓΣΕΕ. Επί της ουσίας ζητείται η καθήλωση των μισθών στα σημερινά επίπεδα (πιθανόν μάλιστα η υποχώρησή τους), για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Ειρήσθω εν παρόδω εδώ, ότι επειδή η εργατική νομοθεσία εφαρμόζεται κατά τόπους και αραιά στην χώρα μας, πολύς κόσμος δουλεύει «μαύρα», κάτω από τα επίπεδα των συμβάσεων και ώρες που δεν έχουν καμία σχέση με το νόμιμο ωράριο – χωρίς υπερωρίες μάλιστα. Η σύγκριση με την ΕΕ των 15 είναι και επ’ αυτού παραπλανητική, μια και τα επίσημα νούμερα δεν ανταποκρίνονται στην εργασιακή πραγματικότητα της Ελλάδας ούτε στο ελάχιστο...

Και επιστρέφω στον κ. Ανδριανόπουλο ο οποίος εξηγεί γιατί δεν πρέπει να συγχέουμε την κερδοφορία με τους μισθούς:

Η αύξηση των κερδών δεν μπορεί αυτόματα να συμπαρασύρει προς τα πάνω και τους μισθούς. Διότι τα κέρδη αποτελούν το οξυγόνο των επενδύσεων και της πορείας προς την ανάπτυξη. Η δυνατότητα εξασφάλισής τους προσελκύει το ντόπιο και το διεθνές κεφάλαιο ενώ μέρος τους συνήθως επανεπενδύεται για το παραπέρα δυνάμωμα της επιχείρησης. Οι μισθοί μπορούν να ακολουθούν μοναχά την παραγωγικότητα. Που μετριέται με την παραγωγή καλύτερων και περισσότερων προϊόντων στην ίδια χρονική μονάδα απασχόλησης.


Τα παραπάνω θα ήταν αφελή και προβληματικά (η βέλτιστη ελκυστικότητα είναι τύπου Ινδονησίας με μεροκάματα του ενός δολαρίου; Γιατί σε μια χρονική μονάδα απασχόλησης – αν δουλεύω παραπάνω και βγάζω τα ίδια θα πληρώνομαι λιγότερο; Ποιος ευθύνεται για την μικρή ωριαία παραγωγικότητα στην χώρα – οι εργαζόμενοι; Μόνο;), αν αναφερόντουσαν σε κάποια άλλη χώρα. Στην χώρα μας, όπως έδειξε και η πρόσφατη λεηλασία της, μέσω της πυραμίδας του Χρηματιστηρίου 1998-1999, πολλοί επενδυτές παίρνουν την αύξηση κεφαλαίου, ή τα επιπλέον κέρδη και τα κάνουν κότερα, τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία και γενικά κατανάλωση.

Τέλος να πω το εξής: το μόνο πράγμα που είναι φτηνό στην χώρα μας είναι η εργασία. Τα κέρδη που έχουν βγάλει κάποιοι εκμεταλλευόμενοι την φτηνή εργασία στην Ελλάδα είναι τόσα, όσα θα αρκούσαν για να έχουν γίνει κάποιες απαραίτητες αναβαθμίσεις της υποδομής και να είχε βελτιωθεί έτσι η παραγωγικότητα. Αλλά στο μεν δημόσιο τομέα ακολουθούμε τα Ευρωπαϊκά αυτονόητα με δεκαετή και πλέον καθυστέρηση (είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι η Γιουγκοσλαβία είχε κάνει πλήρη μηχανοργάνωση του δημοσίου τομέα πολύ πριν από εμάς (όπου δεν έχει καν ολοκληρωθεί), στο δε ιδιωτικό, ο αριθμός και η πυκνότητα όσων πήραν τα κέρδη (και όχι μόνο τα κέρδη) και την έκαναν, ή έριξαν έξω τις εταιρίες επίτηδες κ.ο.κ. είναι εντυπωσιακός. Εντυπωσιακός επίσης είναι και ο κύκλος εργασιών όσων μεγάλων εταιρειών έχουν σαν μόνο ή βασικό πελάτη το Ελληνικό κράτος και ζουν από τους φόρους μας (παρέχοντας και μέτριες υπηρεσίες ή προϊόντα). Για να μην πω ότι με τέτοιο ποσοστό που επενδύουμε στην έρευνα (ιδιωτικός και δημόσιος τομέας), δημιουργούνται απορίες για το είδος της ανάπτυξης που σχεδιάζεται... (δημιουργούνται ούτως ή άλλως - αλλά αυτό είναι μια μεγαύτερη κουβέντα).

ΥΓ: Επί άλλου θέματος, πλην σχετικό: Για να δείτε τα προβλήματα με τον προσδιορισμό του τι είναι η παραγωγικότητα, ποιο είναι το πλέον κατάλληλο μέτρο για αυτήν κ.τ.τ. Δείτε ένα σχετικό άρθρο του Economist με τις απαντήσεις δύο ιστολογούντων οικονομολόγων, του Brad De Long και του John Quiggin.

16.11.04

Εικόνες από τη Φαλούτζα

Ένα blog με φωτογραφίες από την Φαλούτζα, το οποίο διατηρεί ένας Αμερικάνος πολίτης εξοργισμένος με την πολιτική της κυβέρνησής του. Προειδοποιώ πως είναι για γερά στομάχια... Ανάλογα ισχύουν και για αυτό το αμοντάριστο βίντεο από τις επιχειρήσεις του Αμερικανικού στρατού κατοχής στην πόλη.

Έχω αρρωστήσει πάλι σήμερα διαβάζοντας για τις Αμερικάνικες θηριωδίες στη Φαλούτζα. Ο Νταρ Τζαμαΐλ, ανταποκριτής στο Ιράκ, μέσω του μπλογκ του, μεταφέρει ασσύληπτες σκηνές από το Ιράκ σχετικά με τη Φαλούτζα... Ενδεικτικά η τελευταία του καταχώρηση έχει τίτλο: "Τα σκυλιά τρώνε πτώματα στους δρόμους της Φαλούτζα"...

Ούτε οι Γερμανοί... ούτε οι Γερμανοί.

15.11.04

William Gibson

Ο Γουίλλιαμ Γκίμπσον, μπαμπάς του κυβερνοπάνκ, νονός του κυβερνοδιαστήματος (cyberspace), συγγραφέας του Θρυλικού Νευρομάντη κτλ. διατηρούσε μέχρι πέρισυ ένα ιστολόγιο, το οποίο έπαψε να ενημερώνει γιατί δεν του περίσσευε ο χρόνος.

Τώρα βρήκε χρόνο και το ξανάρχισε. Και είναι και πάλι πολύ ενδιαφέρον.

9.11.04

Του αρχαγγέλλου της βίας Michael

Επ' ευκαιρία της ονομαστικής μας εορτής παραθέτω την μετάφραση ενός κειμένου σχετικά με τον αιμοδιψή Michael Ledeen (Μάικλ Λεντήν), την οποία είχε την καλοσύνη να μου στείλει ο Δημήτρης Γ. (πολλές ευχαριστίες!):

Ποιος είναι ο Michael Ledeen;
Του William O. Beeman
Οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν έχουν ακούσει ποτέ για τον Michael Ledeen, αλλά εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες καταλήξουν να εμπλακούν σε έναν εκτεταμένο θερμό πόλεμο σε όλη τη Μέση Ανατολή, αυτό θα οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην δική του έμπνευση.
Συνεργάτης του συντηρητικού American Enterprise Institute, ο Ledeen έχει Ph.D. στην Ιστορία και τη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο του Wisconsin. Υπήρξε υπάλληλος του Πενταγώνου, του Υπουργείου Εξωτερικών (State Department) και του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας. Όταν εργαζόταν στο τελευταίο ως σύμβουλος του επικεφαλής του Robert McFarlane, ενεπλάκη στη μεταφορά όπλων στο Ιράν κατά τη διάρκεια της υπόθεσης Ιράν – Κόντρα - μια περιπέτεια που περιέγραψε στο βιβλίο "Perilous Statecraft: An Insider’s Account of the Iran-Contra Affair”. Το βιβλίο του, ωστόσο, με τη μεγαλύτερη επιρροή είναι το περυσινό "Ο Πόλεμος κατά των Αρχόντων της Τρομοκρατίας: Γιατί ξεκίνησε. Πού είμαστε τώρα. Πώς θα κερδίσουμε."
Οι ιδέες του Ledeen επαναλαμβάνονται καθημερινά από πρόσωπα όπως ο Richard Cheney, ο Donald Rumsfeld και ο Paul Wolfowitz. Οι δικές του απόψεις είναι αυτές που ουσιαστικά καθόρισαν την ξεκάθαρη μεταβολή της φιλοσοφίας της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής μετά την τραγωδία της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Κεντρική πεποίθησή του είναι ότι η βία στην υπηρεσία της διάδοσης της δημοκρατίας είναι το προφανές πεπρωμένο της Αμερικής. Έτσι, ο Ledeen έχει γίνει ο φιλοσοφικός νομιμοποιητής της αμερικανικής κατοχής του Ιράκ.
Τώρα ο Ledeen προωθεί άλλη μια αλλαγή καθεστώτος, πέραν του Ιράκ. Σε μια ανακοίνωση που τιτλοφορείται "Ώρα να στραφούμε στο Ιράν - τη μητέρα της σύγχρονης τρομοκρατίας," για το πολιτικό φόρουμ του Εβραϊκού Ιδρύματος για Υποθέσεις Εθνικής Ασφάλειας (JINSA) στις 30 Απριλίου, δήλωσε ότι, "ο χρόνος της διπλωματίας έφτασε στο τέλος του. Ήρθε πλέον ο καιρός για ένα ελεύθερο Ιράν, μια ελεύθερη Συρία και ένα ελεύθερο Λίβανο."
Με μια ομάδα άλλων συντηρητικών, ο Ledeen οργάνωσε πρόσφατα το Κέντρο για τη Δημοκρατία στο Ιράν (CDI), μια ομάδα δράσης που επιδιώκει την αλλαγή του καθεστώτος στο Ιράν.
Αποσπάσματα από τα βιβλία του Ledeen αποκαλύπτουν κάποιες ιδιαίτερες πεποιθήσεις του για το ποια πρέπει να είναι η αμερικανική στάση απέναντι στη βία. "Η αλλαγή - προ πάντων η βίαια αλλαγή - είναι η πεμπτουσία της ανθρώπινης ιστορίας," ισχυρίζεται στο βιβλίο του "Ο Μακιαβέλι και η Σύγχρονη Ηγεσία: Γιατί οι Σιδηροί Κανόνες του Μακιαβέλι είναι τόσο Επίκαιροι και Σημαντικοί Σήμερα όπως και Πέντε Αιώνες Πριν." Σε ένα δοκίμιό του στο National Review Online το οποίο άσκησε σημαντική επιρροή αναφέρει: "Η δημιουργική καταστροφή είναι το χαρακτηριστικό μας. Το κάνουμε αυτόματα... είναι καιρός να εξαγάγουμε και πάλι τη δημοκρατική επανάσταση."
Ο Ledeen έχει γίνει η φιλοσοφική κινητήρια δύναμη πίσω από το νεοσυντηρητικό κίνημα και την συνεπαγόμενη στρατιωτική δράση. Το βιβλίο του, "Προδομένη Ελευθερία: Πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες Ηγήθηκαν μιας Παγκόσμιας Δημοκρατικής Επανάστασης, Κέρδισαν τον Ψυχρό Πόλεμο και Έφυγαν, " αποκαλύπτει τη βασική νεοσυντηρητική εμμονή: οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ "δεν κέρδισαν" τον Ψυχρό Πόλεμο, η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε από το ίδιο της το βάρος, χωρίς ούτε ένα πυροβολισμό. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν πράγματι νικήσει, οι δημοκρατικοί θεσμοί θα άνθιζαν παντού όπου υπήρχε η απειλή του κομμουνισμού.
Το Ιράκ, το Ιράν και η Συρία είναι τα πρώτα κράτη στα οποία αυτό πρέπει να συμβεί, σύμφωνα με τον Ledeen. Η διαδικασία που θα ακολουθηθεί θα είναι βίαια, και ορίζεται ως «ολοκληρωτικός πόλεμος», μια έννοια που εμφανίζεται για πρώτη φορά στο κλασικό βιβλίο του Πρώσου Στρατηγού του 19ου αιώνα, Karl von Clausewitz "Περί Πολέμου".
Ο Ledeen δίνει ιδεολογική χροιά σε αυτή την ιδέα. Συνοψίζοντας το βιβλίο του "Ο Πόλεμος κατά των Αρχόντων της Τρομοκρατίας" για την ιστοσελίδα του American Enterprise Institute, γράφει: "Εμείς διεξάγουμε ολοκληρωτικό πόλεμο επειδή μαχόμαστε στο όνομα μιας ιδέας, και οι ιδέες είτε θριαμβεύουν είτε αποτυγχάνουν... ολοκληρωτικά." Σύμφωνα με τη λογική του, η βία είναι η μόνη αξιόπιστη στρατηγική που μας επιτρέπει να επιβάλουμε την ιδεολογία μας στους εχθρούς μας. Στο ίδιο κείμενο ισχυρίζεται, αντλώντας έμπνευση από τον Μακιαβέλι: "Μπορούμε να ηγηθούμε με τη δύναμη του υψηλού ηθικού μας προτύπου... αλλά ο φόβος είναι πολύ πιο αξιόπιστος, και διαρκεί περισσότερο. Μόλις δείξουμε ότι είμαστε σε θέση να επιβάλουμε φοβερή τιμωρία στους εχθρούς μας, η δύναμή μας θα γίνει πολύ μεγαλύτερη."
Συνεπώς, ο Ledeen επικρίνει τόσο το State Department, όσο και τα Ηνωμένα Έθνη για την προτίμησή τους στις διπλωματικές λύσεις των συγκρούσεων, αλλά και τη CIA που δεν αναφέρεται ξεκάθαρα σε στοιχεία που θα καταδίκαζαν τους "εχθρούς της Αμερικής" και θα δικαιολογούσαν τη στρατιωτική δράση.
"Κανείς από όσους γνωρίζω δεν θέλει να κάνει πόλεμο στο Ιράν και τη Συρία, αλλά πιστεύω ότι τώρα πια αναγνωρίζεται γενικά ότι χρειάζεται να αμυνθούμε εναντίον τους," έγραψε ο Ledeen στις 6 Μαΐου στην Toronto Mail and Globe.
Αν και εμφανίζεται σε συντηρητικά ΜΜΕ, όπως το τηλεοπτικό δίκτυο της Fox, ο Ledeen, δεν έχει προβληθεί ιδιαίτερα από την administration του Μπους, παρά την τεράστια επιρροή του στην Ουάσιγκτον. Οι απόψεις του μπορεί να εκληφθούν ως υπερβολικά ακραίες από τους περισσότερους Αμερικανούς, οι οποίοι προτιμούν να θεωρούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες καταφεύγουν στη βία μόνο όταν δεχθούν επίθεση και ότι η συμπεριφορά τους σε σχέση με άλλα κράτη είναι πρωτίστως αλτρουιστική.
Δεν έχει ληφθεί τελική απόφαση για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες τελικά θα αναλάβουν στρατιωτική δράση στο Ιράν, τη Συρία και το Λίβανο. Αλλά ο Ledeen έχει αξιοσημείωτο σχετικό παρελθόν. Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '90, ζητούσε να γίνει αυτό κατά του Ιράκ, και η αμερικανική εισβολή στις 19 Μαρτίου ήταν η εκπλήρωση των επιθυμιών του. Οι επιθέσεις του κατά της CIA και του State Department κατέληξαν στον αποκλεισμό τους από τη διαδικασία λήψης ουσιαστικών αποφάσεων για το Ιράκ. Οι επιθέσεις του κατά του Ιράν, ακόμα και όταν το Ιράν βοηθούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες, έπεισαν τον Μπους να μην επιδιώξει οποιαδήποτε προσέγγιση με την Τεχεράνη. Αν ήταν στα χέρια του Ledeen, οι ΗΠΑ θα εισέβαλλαν στο Ιράν ακόμη και σήμερα.
Και αν λάβουμε υπόψη τη ζέση του και την επιρροή του στους «άντρες με τα όπλα», οι Αμερικανοί δεν θα πρέπει να εκπλαγούν εάν οι προτάσεις του Ledeen πραγματοποιηθούν...


Το αγγλικό πρωτότυπο εδώ.

8.11.04

Τζέμις Μποντ θα γίνω....

Μου είχε διαφύγει αλλά είναι εξαιρετικό: το news4news, παραθέτει εκτενές απόσπασμα περί της ομάδας "Ε" και της εξωγήινης προέλευσης των Ελλήνων (αυτή είναι η πηγή; - δεν δουλεύει αυτή τη στιγμή το pathfinder και δεν είμαι σίγουρος...) Ολόκληρο το κείμενο είναι παραληρηματικό, αλλά το παρακάτω απόσπασμα είναι το κορυφαίο:


ΤΟ ΥΠΕΡΟΠΛΟ ΜΠΕΒΑΤΡΟ

Η προηγμένη τεχνολογία των Εψιλον, θα μπορούσε και τώρα να δωθεί στο Ελληνικό κράτος, αλλά τα υψηλόβαθμα στελέχη της (Ε) , γνωρίζουν οτι αυτοί που κυβερνάνε τον τόπο αυτή τη στιγμή,είναι απλώς πιόνια των Σιωνιστών.Ετσι έχουμε το εξής συγκλονιστικό γεγονός: Ενώ οι επιστήμονες της (Ε) κατασκεύαζαν το Μπέβατρο (εδώ σε μια μεγάλη παρένθεση να σας εξηγήσω τι είναι το Μπέβατρον.Το Μπέβατρον λοιπόν, γνωστό και ως «Γοργόνειο» και « η κεφαλή της Μεδούσης»,είναι ένα υπερόπλο, ένα σύστημα για τη σύντηξη του πλάσματος της ύλης-σε καμιά περίπτωση δεν το συγχέουμε με τη σύντηξη του πυρήνος της ύλης- και έχει φωτοδέσμη πλάσματος.Αυτό σημαίνει ότι το πλάσμα που προέρχεται από τη σύντηξη της ύλης, εξερχόμενο απ’ το μαγνητικό πεδίο, γίνεται φωτοδέσμη, δηλαδή ακτινοβολία.Το υπερόπλο αυτό βρίσκεται σε κάποια χώρα της Αφρικής ενώ οι Εβραιο-σιωνιστές, το «παρουσίασαν» στη ξένη ταινία : «Τζέημς Μποντ πράκτωρ 007:Επιχείρηση ‘Χρυσά Μάτια’(James Bond, Goldeneye)) , οι πολιτικοί κάλεσαν τον εκδότη της εγκυκλοπαίδειας του «ΗΛΙΟΥ» Ιωάννη Πασσά, τον αστρονόμο Κωνσταντίνο Χασάπη, τον πυρηνικό-φυσικό Γεώργιο Γκιόλβα κ.α. και τους ζήτησαν τα σχέδια του αντιεροπορικού σχεδίου ‘ΑΡΤΕΜΙΣ’ ,το οποίο αποτελεί μέρος των σχεδίων του ‘Μπέβατρο’. Οι Απολλώνιοι είχαν παραδώσει τα σχέδιά του και είπαν στους πολιτικούς ότι αυτός που θα τα προδώσει, θα εκτελεστεί αμέσως.Οι Εψιλον τώρα, μπορεί αφιλοκερδώς να κατασκεύασαν το υπερόπλο αυτό ,αλλά οι πολιτικοί «ηγέτες» (όπως ομολόγησαν ο Ι.Πασσας, ο Ι. Φουρακης κ.α.) ΠΟΥΛΗΣΑΝ τα σχέδια στο Ισραήλ, το οποίο με τη σειρά του τροφοδοτεί το ‘ΑΡΤΕΜΙΣ’ και σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένου και της Τουρκίας (αν κάποιος έχει αμφιβολίες,ας διαβάσει το βιβλίο του Ι. Πασσά «Η αληθινή προϊστορία», σελ.26-28 και 56-58)!Με λίγα λόγια ,οι της (Ε) το ένα βράδυ δίνουν τα σχέδια του συστήματος και το ίδιο βράδυ οι πολιτικοί τα παραδίδουν στους Ισραηλίτες!


Στο τέλος του κειμένου υπάρχουν και μερικές προβλέψεις που δεν θα σας εντυπωσιάσουν με την ευστοχία τους...

Μη σας το χαλάσω όμως, είναι εξ ολοκλήρου σπαρταριστό. Ευτυχώς υπάρχει και ο Χαρδαβέλας και δίνει σε όλους αυτούς βήμα να μιλήσουν και έτσι δεν παρασυρόμαστε όλοι από τον Σιωνισμό και τα Τζεϊμσμποντικά παρακλάδια του...

Επίσης και οι Έλληνες Εθνικοί τους κατακεραυνώνουν...

Υ.Γ. Τι ήθελα και τάγραφα; Οι Έψιλον έστειλαν το υπερόπλο Godzilla εναντίον του Ιστολογίου!

5.11.04

Η κόλαση που έρχεται

Μετά την εκλογή του λαμπρού αυτού ανδρός ως προέδρου των ΗΠΑ, επιστροφή στην πραγματικότητα: οι Αμερικάνικες δυνάμεις κατοχής ετοιμάζουν την τελική επίθεση στην Φαλούτζα από την οποία έχουν ήδη εκδιώξει 400 από τις 500 χιλιάδες κατοίκους. Η λογική είναι απλή, αφού δεν μπορούμε νε εξαλείψουμε την αντίσταση από την πόλη, θα εξαλείψουμε την πόλη από τον χάρτη.

Οι πολιορκημένοι κάτοικοι σε ανοικτή επιστολή προς τον ΓΓ του ΟΗΕ, απευθύνουν έκκληση για διαμεσολάβηση. Ο δύσμοιρος ο Κόφι κάτι προσπάθησε να πει σήμερα, αλλά ο Ιρακινός Τσολάκογλου, γνωστός πράκτορας της CIA και βρυκόλακας Ιγιάντ Αλάουι, του το ξέκοψε: «Το παράθυρο για την ειρηνική διευθέτηση του ζητήματος της Φαλούτζα έχει κλείσει οριστικά», παρασυρμένος προφανώς από την αιματηρή αποτελεσματικότητα των δυνάμεων κατοχής, αφού σύμφωνα με επιδημιολογική έρευνα [αρχείο PDF] που δημοσιεύτηκε στο (εγκυρότατο) ιατρικό περιοδικό Lancet, στον ενάμισυ χρόνο της κατοχής έχουν σκοτωθεί (από κάθε αίτιο) κατ' εκτίμηση περίπου 100 χιλιάδες περισσόεροι άνθρωποι από ότι είχαν πεθάνει το αντίστοιχο διάστημα πριν από την εισβολή...! Οι εισβολείς αποδεικνύονται πιο θανατηφόροι από την αθροιστική φονικότητα του Σαντάμ και των κυρώσεων!

Συμβολική πράξη διαμαρτυρίας για τα εγκλήματα που εκτυλίσσονται κάτω από τα μάτια μας και στο όνομά μας (των ιδανικών της Δύσης...), είναι ίσως η συνυπογραφή της διαμαρτυρίας εναντίον της κλιμάκωσης της βίας, που υποστηρίζεται από το άτυπο Παγκόσμιο Δικαστήριο για το Ιράκ. Υπογράψετε, διαδόστε και προωθήστε την. Αν μη τι άλλο, για την σωτηρία της ψυχής μας και την δυνατότητα, ύστερα από χρόνια όταν πια το έγκλημα θα φαντάζει στις πραγματικές του διαστάσεις, να λέτε "εγώ τα είχα πει".

1.11.04

Γυμνιστικές επιδείξεις

Κύριοι, έχω την αίσθηση ότι μόνον στην Κρήτη συμβαίνουν τέτοιες κουζουλάδες:

Η λήξη του αγώνα μεταξύ Ραύκου και Ασιτών, στο πλαίσιο της 6ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος του α' Τοπικού, τα είχε όλα: ένταση, προπηλακισμούς, ξύλο και γυμνό. Το μόνο που δεν είχε - και φαίνεται να στάθηκε η αφορμή για το επεισοδιακό φινάλε - ήταν νερό στα αποδυτήρια των φιλοξενούμενων.
Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που πέφτει ξύλο στα τοπικά πρωταθλήματα ή στο περιφερειακό: από καρέκλες να εκτοξεύονται και να σπάνε σε κεφάλια μέχρι παίκτες και φίλαθλοι να κυνηγούν τους αντίπαλους με δοκάρια.
Το γεγονός ωστόσο ότι κάποιοι παίκτες δε δίστασαν στο παιχνίδι του Σαββάτου να εξέλθουν από τα αποδυτήρια... όπως τους γέννησε η μάνα τους, έκανε σαφώς τη διαφορά. Ορισμένοι από τους φιλάθλους, μεταξύ των οποίων και γυναίκες, εξεπλάγησαν, ενώ άλλοι πιο ψύχραιμοι απλώς έβαλαν τα γέλια.

Οι γέφυρες των στεναγμών...

Η Ημερησία του συγκροτήματος Μπόμπολα (το οποίο ως γνωστόν καμία σχέση δεν έχει με τις εργολαβικές δραστηριότητες του άλλου Μπόμπολα, παρά μια μικρή συγγενική σχέση...), σε κείμενο με τίτλο "Όλη η αλήθεια σχετικά με την Αττική Οδό" [δωρεάν εγγραφή], αρχικό σχόλιο της εφημερίδας επί του οποίου φιλοξενείται στο News4News, επιχειρεί να αναδείξει την "καθαρότητα" του εν λόγω έργου. Δεν είμαι ειδικός και δεν έχει νόημα να μπω σε σημείο προς σημείο σχολιασμό του κειμένου, π.χ. περί κόστους. Παραθέτω όμως τα όσα γράφει σχετικά με τα "φθηνότερα διόδια στον κόσμο" της ΑΟ:


Το φθηνότερο διόδιο στον κόσμο
Το φθηνότερο κόστος διέλευσης στην Eυρώπη άλλα και στον υπόλοιπο κόσμο διαθέτει η Aττική Oδός σε σχέση με αντίστοιχους αυτοκινητοδρόμους, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν κατά τη χθεσινή συζήτηση. Eίναι χαρακτηριστικό ότι τα διόδια της Aττικής Oδού είναι μόλις 0,04 ευρώ ανά χιλιόμετρο όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 0,12 ευρώ/χλμ.

Mάλιστα, κοστίζει λιγότερο και από δρόμους που βρίσκονται σε χώρες ίδιου ή χαμηλότερου οικονομικού επιπέδου με την Eλλάδα. Όπως η Πορτογαλία, όπου για να περάσει κάποιος τη γέφυρα Bάσκο Nτα Γκάμα στη Λισσαβόνα πρέπει να πληρώσει 0,11 ευρώ/χλμ ή στην Πολωνία, όπου η διέλευση του αυτοκινητοδρόμου A-2, κοστίζει 0,06 ευρώ/χλμ.

Oι οδηγοί που χρησιμοποιούν τον άξονα της Aττικής Oδού πληρώνουν πολύ λιγότερα από τους Bρετανούς που πληρώνουν 1,70 ευρώ/χλμ για να περάσουν τη γέφυρα Xάμερ και 1,35 ευρώ/χλμ για να διασχίσουν τον ποταμό Σέβερν. Πληρώνουν ακόμη πολύ λιγότερα από τα 0,92 ευρώ/χλμ που απαιτούνται για τη διέλευση της σήραγγας Πραντό στη Mασσαλία ή τα 0,69 ευρώ/χλμ. της σήραγγας του λιμανιού του Δουβλίνου.

O ελληνικός αυτοκινητόδρομος είναι φτηνότερος και από άλλους που βρίσκονται εκτός Eυρώπης, όπως η σήραγγα της Mελβούρνης στην Aυστραλία, η οποία κοστίζει 0,54 ευρώ/χλμ.


Συμβαίνει το εξής εκπληκτικό: όλα τα παραδείγματα (πλην ενός) αναφέρονται σε γέφυρες και σε σήραγγες, έργα σημαντικά μεγαλύτερης τεχνικής πολυπλοκότητας από ένα κοινό δρόμο και σε καμία περίπτωση "αντίστοιχα" με έναν περιαστειακό δρόμο. Η μόνη εξαίρεση είναι ο Πολωνέζικος αυτοκινητόδρομος Α2.

Η αναφορά στις γέφυρες όμως είναι ενδιαφέρουσα σε σχέση με το κόστος των διοδίων ενός, πραγματικά, αντίστοιχου έργου, της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου, το οποίο είναι σήμερα 10 Ευρώ για 2,5-3 χιλιόμετρα γεφυρα.
Η γέφυρα Βάσκο ντε Γκάμα λοιπόν, η οποία έχει μήκος 17,5 χιλιόμετρα χρεώνει 1,95 Ευρώ για την πρώτη κατηγορία οχημάτων. Είναι δηλαδή 6 φορές μακρύτερη και 5 φορές φθηνότερη από την αντίστοιχη δική μας. 6 x 5 = 30, και δεν πείθομαι ότι ήταν 30 φορές πιο δύσκολο το δικό μας έργο...
Να σημειώσω επίσης ότι το τούνελ του λιμανιού του Δουβλίνου έχει την προαναφερθείσα αναλογία Ευρώ/χλμ μόνο στις ώρες αιχμής, τις υπόλοιπες κοστίζει 0,23 Ευρώ/χλμ.

Αυτά από εμένα και το google! Φανταστείτε τι θα έχουν να πουν οι ειδικότεροι...

30.10.04

Άλλα λέμε, άλλα καταλαβαίνουμε...

Η χθεσινή Ελευθεροτυπία φιλοξενούσε συνέντευξη του Αμερικάνου πολιτικού φιλόσοφου Μπέντζαμιν Μπάρμπερ στον Γιάννη Τριανταφύλλου. Η συνέντευξη ξεκίνησε με ένα διπλό οφσάιντ:

Πριν από λίγους μήνες, είχαμε καλεσμένο τον Νόαμ Τσόμσκι στην Ελλάδα. Αναφερόμενος στις αμερικανικές εκλογές είπε ότι οι πολίτες της Αμερικής έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε δύο υποψηφίους που ουσιαστικά είναι το ίδιο πράγμα: είναι πλούσιοι, διάσημοι, σπούδασαν στο Γέιλ κ.λπ. Κι ότι είτε ο ένας εκλεγεί πρόεδρος στις 2 Νοεμβρίου είτε ο άλλος, δεν θα υπάρξει για τον αμερικανικό λαό καμία ουσιαστική διαφορά. Συμφωνείτε μαζί του;

* «Οχι. Αυτή είναι μια ναΐφ και πολιτικά καταστροφική άποψη που υποστηρίζουν κάποιοι Αμερικανοί, όπως ο Νόαμ Τσόμσκι και ο Ραλφ Νέιντερ, και την οποία θεωρώ επικίνδυνη. Υπάρχουν ξεκάθαρες διαφορές μεταξύ των Ρεπουμπλικανών και των Δημοκρατικών γενικά, αλλά και του προέδρου Μπους και του γερουσιαστή Κέρι, ειδικότερα. Κι αυτές οι διαφορές έχουν να κάνουν με την εσωτερική πολιτική, την οικονομία, τη δικαιοσύνη αλλά, κυρίως, με τον τρόπο που η Αμερική ορίζει τον εαυτό της και τη θέση της στον κόσμο».

**Δηλαδή, διαφωνείτε με τον Τσόμσκι....

* «Ριζικά. Κοιτάξτε, είναι εύκολο να είσαι Αμερικανός και όταν σε καλούν στην Αθήνα να λες: "Είτε Μπους είτε Κέρι είναι το ίδιο, δεν έχει διαφορά". Αλλά να ζεις στην Ουάσιγκτον, τη Νέα Υόρκη ή τη Βοστόνη και να λες ότι δεν υπάρχει διαφορά όταν η σύνθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ έχει άμεση σχέση με το ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος και όταν το Ανώτατο Δικαστήριο αποφασίζει για τα πάντα, από την πολιτική για τον ρατσισμό, την οικονομία, τις ατομικές ελευθερίες, ακόμη και για την εξωτερική πολιτική ή και τις εξουσίες του προέδρου των ΗΠΑ, τότε αυτή η ισοπεδωτική τοποθέτηση είναι σαφέστατα επικίνδυνη. Εχουμε δύο υποψηφίους που πρεσβεύουν μια διαφορετική πολιτική: ο πρόεδρος Μπους μια πολιτική μονομέρειας και απομονωτισμού, ενώ ο γερουσιαστής Κέρι μαι πολιτική συνεργασίας με την Ευρώπη και τους υπόλοιπους λαούς. Δεν μπορεί ένας ψηφοφόρος να αγνοήσει αυτή την παράμετρο».


Δεν θα μπω στο ζήτημα των διαφορών μεταξύ Κέρρυ και Μπους (υπάρχουν αλλά είναι δυσδιάκριτες σε πολλά σημεία, κάντε και το τεστ να δείτε!) Αλλά Ο Τσόμσκυ όπως έχω σημειώσει στο Αγγλικό Ιστολόγιο έχει ταχθεί σαφώς υπέρ του Κέρρυ, στη λογική ότι οι μικρές διαφορές φέρνουν καμιά φορά μεγάλα αποτελέσματα - και μάλιστα τα είχε πει πρόσφατα και στον Νέιντερ!) Εξακολουθώ πάντως να επιμένω ότι Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι είναι οι δύο παρατάξεις του Αμερικάνικου Επιχειρηματικού κόσμου: ο κακός μπάτσος και ο καλός μπάτσος. Στο Βιετνάμ ενέπλεξε τις ΗΠΑ ο υπερ-δημοκρατικός Κέννεντυ, ο οποίος ήταν και αυτός που πήγε να εισβάλει στην Κούβα...

Να υπενθυμίσω άλλωστε, ότι τη Σερβία Δημοκρατικός Πρόεδρος την έκανε λαμπόγυαλο και το εργοστάσιο με τις ασπιρίνες στο Σουδάν Δημοκρατικός το βομβάρδισε. Επίσης να υπενθυμίσω ότι ήταν Δημοκρατική η υπουργός εξωτερικών που έλεγε ότι το τίμημα των 500.000 νεκρών παιδιών από τις κυρώσεις στο Ιράκ, ήταν λογικό για να αντιμετωπιστεί το (αφοπλισμένο όπως γνωρίζουμε πια) Ιράκ.

26.10.04

Τα τσιγάρα , τα ποτά και τα ξενύχτια...

Ο καπνιστής Johny-5 του News4News, με παρέπεμψε σε αυτήν εδώ την καταχώρηση του αντικαπνιστή Νίκου Κουρεμένου. Ως τέως καπνιστής (δυο χρόνια τόχω κόψει) ας μου επιτραπεί να σχολιάσω τα εξής, σχετικά με τα αντικαπνιστικά επιχειρήματα του Ν.Κ.:

1. Το οικονομικό κόστος του καπνίσματος για το κράτος υπερκαλύπτεται με το παραπάνω από:

α. Τους φόρους στον καπνό (το μεγαλύτερο μέρος της τιμής του πακέτου είναι φόρος...) Είμαι σίγουρος ότι τα έσοδα από τους "περικαπνικούς" φόρους είναι συγκρίσιμα με τα "επιπλέον" έξοδα της περίθαλψης των καπνιστών...

β. Από το γεγονός ότι οι καπνιστές πεθαίνουν κατά μέσον όρο νεώτεροι και έτσι δεν επιβαρύνουν τα ταμεία για πολύ καιρό, αντίθετα με (εμάς) τους μη-καπνιστές που έχουμε προσδόκιμο πια πάνω από τα ογδόντα υπονομεύοντας έτσι το ασφαλιστικό και το συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας μας... Αντίθετα οι καπνιστές με το να πεθαίνουν μαζικά πριν βγουν στη σύνταξη, θυσιάζονται για να μην φαληρίσει το κράτος και να έχει να με πληρώνει και όταν με το καλό ραμολίρω...


2. Αν και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το τσιγάρο κάνει πολύ κακό στην υγεία, φοβάμαι ότι η τρέχουσα αντικαπνιστική υστερία περιέχει στοιχεία πουριτανισμού μάλλον, που κυριαρχούν στις διάφορες καμπάνιες, παρά λογικής αντιμετώπισης. Η ανάλογη αγγλοσαξωνική καμπάνια για το ποτό είχε το θεαματικό αποτέλεσμα της ακάθεκτης εξάπλωσης του αλκοολισμού, ενώ αντίθετα στην πιο χαλαρή Μεσόγειο η σχέση με το αλκοόλ είναι κατά πολύ πιο ψύχραιμη (παρά την ύπαρξη, φυσικά, αλκοολισμού και στην χώρα μας - μιλάμε για άλλο πράγμα... τόσο στις ΗΠΑ, όσο και, σε απίστευτο βαθμό, στη Βρετανία).

3. Το ότι η καμπάνια κατά του καπνίσματος έχει μια σημαντική ηθικολογική συνιστώσα η οποία επηρεάζει και την έρευνα, μπορεί να το δει κανείς από τις σχεδόν μαγικές ιδιότητες του καταραμένου αυτού φυτού και των προϊόντων της καύσης του...:

α. Σου κάνει κακό ανεξάρτητα από τον αριθμό τσιγάρων που καπνίζεις! Ενδεικτική είναι η ακόλουθη πρόταση: "...Η έρευνα, αναφέρει την Τετάρτη ο δικτυακός τόπος του Nature, επιβεβαιώνει έμμεσα ότι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να μειωθεί ο κίνδυνος καρκίνου είναι η ολική διακοπή του καπνίσματος..." Προσέξτε: ο μόνος τρόπος για να μειωθεί (όχι να εξαφανιστεί να μειωθεί) ο κίνδυνος του καπνίσματος είναι να το κόψεις τελείως...

β. Δεν έχει σημασία η περιεκτικότητα σε πίσσα και νικοτίνη. Ενδεικτική πρόταση: "«Βρήκαμε ότι οι καπνιστές μπορούν να εισπνεύσουν οποιαδήποτε ποσότητα νικοτίνης χρειάζονται, με το να ρουφούν πιο βαθιά, πιο παρατεταμένα και πιο συχνά, ή με το να κλείνουν τις οπές με τα χείλη ή τα δάχτυλά τους»." Λέξη κλειδί εδώ το "μπορούν". Από ιδία πείρα σας διαβεβαιώ ότι πρόκειται για ανοησίες... Όσο κάπνιζα κανονικά τσιγάρα και απλά λάιτ, δεν υπήρχε περίπτωση να περάσω πολλές ώρες άκαπνος χωρίς να φρικάρω και σωματικά... Μόνο αφού τό'ριξα στα Ούλτρα κατόρθωσα να απεξαρτηθώ λίγο από την νικοτίνη, τόσο όσο να το κόψω μάλλον εύκολα.

γ. Το κάπνισμα είναι υπεύθυνο για κάθε πιθανή και απίθανη αρρώστεια. Το πρωθύστερο εδώ είναι κραυγαλέο...

δ. Το παθητικό κάπνισμα, που είναι πιθανόν να βλάπτει άμεσα όσους ζουν και εργάζονται σε ντουμανιασμένους χώρους καθημερινά, σε σκοτώνει, λέει, ακόμα και από το παραδιπλανό διαμέρισμα. Κανείς βέβαια δεν μπαίνει στον κόπο να πει ποια είναι τα όρια της "θανατηφόρου" έκθεσης... Πόσοι από εκείνους που κάθισαν 10 μέτρα από έναν καπνιστή δύο φορές τον περασμένο μήνα, ή που ντουμανιάζουν στο φουαγιέ των σινεμά κάθε που βλέπουν μια ταινία, αντιμετώπισαν προβλήματα υγείας;


3. Είναι, λέει, πιο εθιστικό και από την ηρωίνη! Πρόκειται για τερατολογία από ανθρώπους που δεν έχουν δει άρρωστο πρεζόνι στη ζωή τους. Αν ήξεραν προσωπικά κάποιον ηρωινομανή δεν θα έλεγαν τέτοιες παπαριές (με το συμπάθειο...) Άσε που απενοχοποιούν και την ηρωίνη έτσι...

4. Οι κίνδυνοι του τσιγάρου δεν ποσοτικοποιούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να συγκριθούν με άλλους κινδύνους. Δηλαδή τι είναι πιο επικίνδυνο, να οδηγώ στην Ελλάδα ή να καπνίζω; Πόσο βλάπτει το παθητικό κάπνισμα σε σχέση με την παθητική εισπνοή των αναθυμιάσεων από τα αυτοκίνητα και το νέφος γενικότερα; Πόσοι έχουν πεθάνει στην Ελευσίνα από *κάπνισμα*;

5. Τις εικόνες από κατεστραμμένους πνεύμονες στα πακέτα, τις σκαρφίστηκαν και τις προωθούν οι ταμπακιεροβιομήχανοι.

Προσοχή! Δεν αμφισβητώ ότι το τσιγάρο σκοτώνει, ότι είναι εθιστικό, ότι μπορεί να προκαλέσει καρδιαγγειακά προβλήματα και καρκίνους, ούτε το ότι οι καπνοβιομηχανίες έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους να εθίσουν όσον το δυνατόν περισσότερους στον καρκινοσωλήνα. Ακόμα περισσότερο δεν αμφισβητώ ότι μέχρι πρόσφατα στην Ελλάδα είχαμε πρόβλημα φιλοκαπνιστικής υστερίας, και οι μη-καπνιστές δεν είχαν καθόλου δικαιώματα. Όποιος γούσταρε κάπνιζε όπου ήθελε και, επειδή στη χώρα μας ο αριθμός των κοινωνιοπαθώς αγενών είναι μεγάλος, αδιαφορούσε για όλους τους υπόλοιπους.

Εκείνο που θέλω να πω είναι ότι άν πας στο αντίθετο άκρο, να μην έχουν πού να ανάψουν τσιγάρο οι καπνιστές, και τους δαιμονοποιείς ή τους θεωρείς ηλίθιους, αυτό δεν γίνεται από ενδιαφέρον για την υγεία τους και μόνον. Υπάρχει και μια συνιστώσα πουριτανικής απαγορευτικής υστερίας. Η ποταπαγόρευση δεν είχε επιβληθεί κυρίως επειδή το αλκοόλ κάνει κακό...

Φοβάμαι δε πολύ, αυτήν την πλήρη απονομιμοποίηση κάθε κραιπάλης κάθε "ανθυγιεινού" πάθους και κάθε κατάχρησης γιατί, στην κλίμακα της κοινωνίας, συμπιέζει ακόμα περισσότερο έναν ήδη αγχωμένο πληθυσμό, ενώ περιορίζει και την ποικιλία των συμπεριφορών που θεωρούνται "επιτρεπτές".

Πέρα από αυτό, οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι που έχω γνωρίσει στη ζωή μου, ήταν άνθρωποι που δεν φοβήθηκαν ποτέ το ξεσάλωμα, ούτε τις ουσίες, ούτε την παραβατικότητα - πόσο μάλλον τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια. Κάποιοι δεν πρόλαβαν να μεγαλώσουν, πράγματι, και έπεσαν θύματα των παθών τους (αλλά τι ζωή θα ήταν αυτή που όλα θα ήταν ελεγχόμενα και χωρίς κινδύνους;). Ως επί το πλείστον όμως δεν έχω καμία αμφιβολία για την ορθότητα του αποφθέγματος του Μπλέικ: Ο δρόμος της υπερβολής οδηγεί στο παλάτι της σοφίας.

24.10.04

Για τις Μη-Κυβερνητικές οργανώσεις

Ένα άρθρο της Ινδής συγγρεαφέως και ακτιβίστριας Αρουντάτι Ρόυ από την Μοντ-Ντιπλοματίκ θέτει το ζήτημα των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Τα ζητήματα που θέτει είναι πραγματικά και επί της ουσίας πολιτικά:

"...Οι ΜΚΟ δίνουν την εντύπωση ότι καλύπτουν το κενό που δημιουργεί η αποσύνδεση του κράτους από ορισμένους τομείς. Και στην πραγματικότητα, αυτό ακριβώς κάνουν, αλλά με ασυνάρτητο τρόπο. Η πραγματική συνεισφορά τους είναι ότι κατευνάζουν τον θυμό που δημιουργεί αυτή η διάσταση, καθώς και το ότι μοιράζουν με το σταγονόμετρο -με τη μορφή βοήθειας ή εθελοντικής εργασίας- αυτό που κανονικά οι άνθρωποι θα δικαιούνταν.

Οι ΜΚΟ αλλοιώνουν τη συνείδηση της κοινωνίας. Μετατρέπουν τους ανθρώπους σε εξαρτώμενα θύματα και αμβλύνουν τις αιχμές της πολιτικής αντίστασης. Δημιουργούν ένα είδος αμορτισέρ που απορροφά τους κραδασμούς ανάμεσα [στην κυβέρνηση] και στο κοινό, ανάμεσα στην αυτοκρατορία και στους υπηκόους της. Εχουν μετατραπεί σε διαιτητές, διερμηνείς, διαμεσολαβητές, προαγωγούς..."


Αν και δεν θα ήταν σωστό να βάλουμε όλες τις ΜΚΟ σε ένα τσουβάλι, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η λειτουργία τους είναι συνήθως μη-δημοκρατική και η ιεραρχία τους είναι δεδομένη και δεν εκλέγεται από τα μέλη, τα οποία, έξω από έναν πυρήνα ακτιβιστών, είναι απλώς "υποστηρικτές", πληρώνουν δηλαδή για να τρέχουν οι άλλοι για αυτούς. Αυτό δεν θα ήταν τόσο μεγάλο πρόβλημα αν οι ΜΚΟ είχαν απλώς ένα ρόλο καταγραφής και καταγγελίας προβλημάτων σε συγκεκριμένους χώρους, γίνεται όμως σημαντικό όταν υποκαθιστούν τις πολιτικές οργανώσεις και με αυτόν τον τρόπο μετατρέπουν σε παθητικό θέαμα την πολιτική δράση. Αλλά πέρα από αυτό, ενδεικτική της ακινδυνότητας και της μετριοπάθειας, ας πούμε, της κριτικής των ΜΚΟ στο σύστημα, είναι η ευκολία με την οποία είδαμε στελέχη των ΜΚΟ (και στην χώρα μας) να μεταπηδούν σε μια, αποπολιτικοποιημένη όμως, "θέση ευθύνης" (δηλαδή υφυπουργεία, διευθυντιλίκα κ.τ.τ.).

Αλλά δεν είναι μόνον αυτό, όπως σημειώνει ο David Rieff η ίδια η έννοια της Κοινωνίας των Πολιτών, αυτού του θεμέλιου λίθου της παγκόσμιας μετα-σοσιαλδημοκρατίας (και ακόμα παραπέρα) είναι βαθύτατα ύποπτη, όχι λόγω φυσικά των προθέσεων αυτών που την επικαλούνται, αλλά λόγω της προφανούς χρησιμότητάς της, για την άμβλυνση των πολιτικών αντιδράσεων...:

... Η ιδέα της Κοινωνίας Πολιτών απλώς συμπίπτει με τον τροπισμό προς την ιδιωτικοποίηση που έχει γίνει η σφραγίδα αυτών των μεταψυχροπολεμικών εποχών. Χωρίς να είναι αντιθετική, είναι τέλεια εναρμονισμένη με το Πνεύμα των Καιρών μιας εποχής που έχει γίνει μάρτυρας της αύξησης εκείνου που υποστηρικτές όπως ο Bill Clinton και ο Tony Blair αρέσκονται να αποκαλούν "Τρίτο Δρόμο" και εκείνου που μπορούμε, ίσως λιγότερο συναισθηματικά, να αποκαλέσουμε "Θατσερισμό με ανθρώπινο πρόσωπο". Όπως ιδιωτικοποιούμε τις φυλακές, έχουμε ιδιωτικοποιήσει και την αναπτυξιακή βοήθεια και είμαστε στη διαδικασία, όπως φαίνεται, της ιδιωτικοποίησης στρατιωτικών εμπλοκών σε μέρη όπως η Νέα Γουινέα, η Σιέρρα Λεόνε και η Αγκόλα, από στρατούς συγκροτημένους από εταιρίες όπως οι Sandline & Executive Outcomes, άρα, αφήστε μας να ιδιωτικοποιήσουμε τη δόμηση της δημοκρατίας. Ας εγκαταλείψουμε την ικανότητα του κράτους να εγκαθιδρύει την έννομη τάξη ή τη δημοκρατία μέσα από την εκλογική και τη νομοθετική διαδικασία, και αντί αυτού ας δώσουμε στις πολιτικές ενώσεις - το πολιτικό αντίστοιχο του ιδιωτικού τομέα - μια ευκαιρία να κάνουν το δικό τους.

Το γεγονός ότι όλα αυτά είναι ενδεδυμένα τη γλώσσα (και το φανταστικό πλαίσιο) της απελευθέρωσης, δεν το κάνει από μόνο του απελευθερωτικό. Αντιθέτως, υπάρχουν στιγμές όπου φαίνεται ότι οι θιασώτες της Κοινωνίας Πολιτών είναι οι χρήσιμοι ανόητοι της παγκοσμιοποίησης. Στην παραπέρα υπονόμευση του κράτους, υπονομεύουν τη μοναδική δύναμη που απομένει και που έχει τουλάχιστον τη δυνατότητα να σταθεί αντιμέτωπη στην ιδιωτικοποίηση του κόσμου, την κοινώς γνωστή ως παγκοσμιοποίηση.


Η μετάφραση από την ηλεκτρονική έκδοση "Δικαιωματικά!" της ΜΚΟ Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι! (και μπράβο τους...)

Προμήθειες...

Από την Αυγή μια μικρή εικόνα του τι παίζεται πίσω από τις κεντρικές αποφάσεις για την επιλογή οπλικών συστημάτων... Ή αλλιώς πες μου ποια μαχητικά προτιμάς να σου πω με ποιον είσαι και πόσο σοβαρά βλέπεις την δημιουργία Ευρωπαϊκού εναλλακτικού γεωπολιτικού πόλου!
Γιουροφάιτερ λοιπόν και F-16 και JSF. Δείτε τα γιατί ούτως ή άλλως εσείς τα πληρώνετε!

Αμερικάνικες εκλογές

Σχετικά με την Αμερικάνικη αριστερά και τις επικείμενες εκλογές, η Αυγή φιλοξενεί ένα άρθρο επί του θέματος γραμμένο από τον Δρ. Μάικ-Φρανκ Επιτρόπουλο, παλιό γνώριμο του Ιστολογίου.

Γενικώς, και παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα, τα πράγματα είναι (για τα Ελληνικά δεδομένα) ήσυχα - και αυτές οι εκλογές θα συγκεντρώσουν το ενδιαφέρον του μισού (περίπου) εκλογικού σώματος των ΗΠΑ. Αν πρόκειται για τις πιο σημαντικές εκλογές της ιστορίας των ΗΠΑ, κάποιος έχει ξεχάσει να το πει σε πολλούς πολίτες της χώρας αυτής. (Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να ψηφίσουν και να θέλουν!)

Επίσης καλό θα ήταν να μην παίρνετε στα σοβαρά τα διάφορα γκάλοπ που δίνουν συνολικό ποσοστό ψήφων σε ολόκληρες τις ΗΠΑ. Πέρα από το γεγονός ότι υπάρχει φέτος μεγάλη απόκλιση μεταξύ των ποσοστών που δίνουν οι "πιθανοί ψηφοφόροι" (που σημαίνει συνήθως αυτοί που έχουν ψηφίσει στο παρελθόν) με αυτά που δίνουν οι συνολικές δημοσκοπήσεις, το σύστημα των αμερικάνικων εκλογών δεν αναδεικνύει νικητή πάντα τον πλειοψηφίσαντα πανεθνικά. Υπενθυμίζω ότι στις προηγούμενες εκλογές ο Γκορ πήρε περισσότερες ψήφους από τον Μπους και όμως έχασε τις εκλογές. Στις ΗΠΑ κάθε πολιτεία εκλέγει κάποιους εκλέκτορες (ο αριθμός των οποίων έχει σχέση - αλλά δεν είναι απολύτως ανάλογος - με τον πληθυσμό της). Οι εκλέκτορες αυτοί αντιπροσωπεύουν τα κόμματα και είναι εκείνοι που ψηφίζουν στο τέλος για τον πρόεδρο. Πρόεδρος εκλέγεται αυτός που θα συγκεντρώσει 270 ψήφους εκλεκτόρων (συνολικά είναι 538). Οι περισσότερες πολιτείες έχουν πλειοψηφικό σύστημα για την εκλογή των εκλεκτόρων αυτών. Δηλαδή το κόμμα που πλειοψηφεί σχετικά παίρνει όλους τους εκλέκτορες. Εξαίρεση αποτελούν η Νεμπράσκα και το Μέιν που μοιράζουν αναλογικά τους εκλέκτορες (αλλά είναι μόλις 5 και 4 αντίστοιχα). Επίσης δημοψήφισμα για να μοιράζονται και εκεί αναλογικά με τους ψήφους οι εκλέκτορες κάνει η πολιτεία του Κολοράντο (9 εκλέκτορες), κάτι που μπορεί να προκαλέσει μπάχαλο αν υπερψηφιστεί το σχέδιο και η διαφορά είναι τέτοια ώστε η αναδιανομή αυτή των εκλεκτόρων να αλλάζει το αποτέλεσμα των εκλογών.

Όπως καταλαβαίνετε η πρόβλεψη του νικητή σε εκλογές που πρόκειται να κριθούν στο νήμα εξαρτάται από την κατανομή των ψήφων ανά την αμερικανική επικράτεια. Το site Electoral Vote παρακολουθεί ακριβώς την εξέλιξη των ψήφων ανά πολιτεία και αθροίζει τον αριθμό των εκλεκτόρων, λαμβάνοντας υπόψη τις τελευταίες σφυγμομετρήσεις ανά πολιτεία (με όλα τα προβλήματα που έχει αυτό σε σχέση με διαφορετικές μεθοδολογίες, αξιοπιστία κτλ. των διαφορετικών δημοσκοπήσεων). Τα αποτελέσματα που δίνει αλλάζουν άρδην βδομάδα με τη βδομάδα και μέρα με τη μέρα...

Να σημειώσω (για όσους ξενυχτήσουν για να δουν τα αποτελέσματα στις 2 Νοεμβρίου) ότι εν πολλοίς τρεις πολιτείες (από αυτές που θα κριθούν νωρίς) είναι οι κρίσιμα ενδεικτικές... Η Φλόριντα, η Πενσυλβάνια και το Οχάιο. Αν ο Κέρρυ χάσει την Πενσυλβάνια δύσκολα θα κερδίσει τις εκλογές, αν κερδίσει την Πενσυλβάνια και είτε τη Φλόριντα είτε το Οχάιο, είναι σε καλό δρόμο.

Τέλος αν θέλετε να επιλέξετε μεταξύ Μπους και Κέρρυ και να καταγραφεί η ψήφος σας, μπορείτε να το κάνετε στο Beta Vote... Όπου ψηφίζουν όλες οι χώρες του κόσμου διαδικτυακά! Δύσκολα θα ανατρέψετε το προβάδισμα του Κέρρυ για την Ελλάδα (προηγείται με ψήφους 1136 - 51 !) βέβαια, αλλά μπορείτε ίσως να το αυξήσετε ακόμα περισσότερο. Να σημειωθεί ότι μόνο οι χρήστες από τον Νίγηρα βγάζουν καθαρά Μπους (ίσως να έχει σχέση με το ουράνιο που ο Σαντάμ ΔΕΝ προμηθεύτηκε τελικά από εκεί...!)

Να πω επίσης πως εγώ είμαι με τον Νέιντερ που είναι σοβαρός αριστερός και (παρότι θα χαρώ αν χάσει ο Μπους), δεν πιστεύω ότι θα αλλάξουν δραματικά τα πράγματα αν βγει ο Κέρρυ... Είναι άλλωστε δυσδιάκριτες οι διαφορές τους σε πολλά θέματα.
Είναι όμως τέτοιος ο συνδυασμός θράσους, άγνοιας και επιθετικότητας της ομάδας του Μπους (ο ίδιος ο Μπους είναι μάλλον αμέτοχος στον σχεδιασμό της πολιτικής του...) που να σας πω ψιλο-φοβάμαι την ακρότητα μιας νέας νικηφόρας τετραετίας των νεοσυντηρητικών...

18.10.04

Λίγη τσίπα ρε, τι σας ζητάνε;

Βουρκολιακασμένοι αριστεροί, εκτελεσθέντες και νεκροί από τις κακουχίες του μετεμφυλιοπολεμικού παρακράτους, έχουν βγει από τα μνήματά τους με στόχο να στοιχειώσουν τον ύπνο του κ. Δ. Κούτρα, Προέδρου της εταιρείας "Άκτωρ" ο οποίος κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του ΕΣΠ φέρεται δηλώσας τα εξής πρόστυχα:

"...Ο κ. Δ. Κούτρας σχολιάζει ότι δεν μπορεί να καταλάβει «το εάν ένας γιος μπορεί να ακολουθήσει άλλη δουλειά από τον πατέρα του». Του θυμίζει τα χρόνια που δεν μπορούσε να δουλέψει, διότι είχε αριστερή καταγωγή. Μοιάζει με πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων κι αυτό δεν το αποδέχεται..."

Ναι ρε! Ένα και το αυτό είναι, οι δυστυχισμένοι πένητες του Μπομπολαριού που δεν έχουν πού να παρκάρουν τη Ρολς Ρόϋς τους, με την μισή Ελλάδα που δεν έβρισκε στον ήλιο μοίρα και μετανάστευε για να ξεφύγει από τον χωροφύλακα...
Ευτυχώς βέβαια η καταγωγή δεν είναι μοίρα, και ο κ. Κούτρας ξέφυγε οριστικά από την αριστερή του καταγωγή για να γίνει επίλεκτο μέλος της Ελληνικής ολιγαρχίας. Τώρα πια, από απόσταση ασφαλείας, μπορεί να χρησιμοποιεί το αριστερό παρελθόν της οικογενείας του κάνοντας απρεπείς συγκρίσεις, για να υπερασπιστεί την ασυδοσία του αφεντικού του και το δικαίωμά του να έχει στο χέρι κάθε κυβέρνηση μέσω των ΜΜΕ που ελέγχει.

Πάλι καλά δηλαδή που έγινε και αυτό στο ΕΣΡ και μάθαμε ότι οι δύο Μπόμπολες (ΑΚΤΩΡ και Πήγασος) σχετίζονται... αν και κάτι είχα ψιλιαστεί από ενδείξεις όπως η μετάδοση δελτίων τύπου της Αττικής Οδού αντί για ρεπορτάζ στο Μέγκα και η πλήρης αποσιώπηση των ζητημάτων χρηματοδότησης και τελικού κόστους της εν λόγω Οδού από το εν λόγω κανάλι (και από όλα τα κανάλια - μεταξύ συναδέλφων αλληλεγγύη!).

Ήδη τα ΜΜΕ του συγκροτήματος Μπόμπολα, για να δείξουν την αυτοτέλειά τους ωρύονται κατά της απόφασης του ΕΣΡ να μη εκδώσει το νιοστό πιστοποιητικό διαφάνειας στον Άκτορα (με τον οποίον δεν έχουν καμμία σχέση πάντως).

Ο σχετικός νόμος έχει σχεδιαστεί από τους "σοσιαλιστές" για να επιτρέπει όσο το δυνατόν περισσότερο τέτοιου είδους οικογενειακές ευτυχίες και να μην ξαναφέρνει επώδυνες μνήμες κατατρεγμού των αριστερών πολιτών - απλώς κάποιοι πήραν θάρρος (ή γραμμή;) και τα έχωσαν σε μια από τις εξόφθαλμα προβληματικές περιπτώσεις... Να σημειώσουμε εδώ την μόνη σοβαρή (και υπέρ του δημοσίου συμφέροντος) στάση μελών του ΕΣΡ, του κ. Νέστορα Κουράκη και της κ. Ίριδας Αυδή, οι οποίοι αρνούνται να μπουν καν στην λογική ενός αντισυνταγματικού νόμου.

Είναι επίσης παρήγορο να βλέπει κανείς τέως αριστεριστές και νυν καθεστωτικούς (με το προηγούμενο καθεστώς) διανοούμενους να αρθρογραφούν στο ΕΘΝΟΣ του κ. Μπόμπολα, με θολές και ασαφείς κατηγορίες εναντίον της κυβέρνησης και ύμνους στα αφεντικά τους και τις επιχειρησάρες τους - ενώ σιωπούν αναιδημόνως για την ουσία, την ιδιοκτησία των ΜΜΕ, δηλαδή, από μεγαλοεργολάβους. Δεν αμφιβάλλω ότι και η ΝΔ ετοιμάζει τους δικούς της εργολάβους για φαγοπότι - αλλά είναι πολύ σημαντικό να κλείσουν τα παράθυρα του τωρινού νόμου για τον βασικό μέτοχο και κάθε ενέργεια προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να επιδοκιμάζεται...

Ο Άγιος Μπόμπολας βοήθειά μας...

16.10.04

Indymedia και indymedia (εσ.)

Αν δεν το έχετε μάθει ήδη το FBI αφαίρεσε τους διακομιστές του indymedia στην Βρετανία για λόγους που δεν προτίθεται να αποκαλύψει. Συγκεκριμένα:

Στις 7 Οκτωβρίου με ένταλμά του το FBI ζήτησε από την αμερικανική εταιρεία Rackspace να σταματήσει τη λειτουργία και να του παραδώσει τους server που φιλοξενούν μέρος του Indymedia και λειτουργούν στο Λονδίνο.
Η εταιρεία ανταποκρίθηκε με αποτέλεσμα να έχουν τεθεί ώς τώρα εκτός λειτουργίας 20 κόμβοι ισάριθμων περιοχών που καλύπτονται από την «ομπρέλα» του Indymedia. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και εκείνοι της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ιταλίας, της Βρετανίας, της χώρας των Βάσκων, της Βραζιλίας, καθώς και το παγκόσμιο site του ραδιοφωνικού σταθμού του Indymedia


Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό indymedia:

το FBI έδρασε έπειτα από απαίτηση Ιταλικών και Ελβετικών κυβερνητικών υπηρεσιών.

Παραμένει ασαφές για το Indymedia πώς και γιατί είναι δυνατό ένας σέρβερ να κατασχεθεί χωρίς καμία απολύτως προειδοποίηση από τις αρχές των ΗΠΑ σε έδαφος της Μ. Βρετανίας που βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας τους, έπειτα από απαίτηση της Ιταλίας και της Ελβετίας, χωρίς, έως και έξι ημέρες μετά το γεγονός, να έχει δοθεί οποιαδήποτε διευκρίνιση ή ενημέρωση σχετικά με τους λόγους για τους οποίους εκδόθηκε το ένταλμα κατάσχεσης...


Υποτίθεται ότι αυτό έγινε επειδή το Indymedia της Ναντ στη Γαλλία είχε δημοσιεύσει φωτογραφίες μυστικών αστυνομικών από διαδήλωση στην Ελβετία κατά των G-8 ή γιατί ζητήθηκε η συνδρομή του FBI από τις Ιταλικές (Μπερλουσκονικές) αρχές.

Αν πρόκειται για τις φωτογραφίες η ενέργεια δείχνει άγνοια μια και το διαδίκτυο έχει την τάση να τα ξεπερνάει όλα αυτά (αν και οι τύποι στις φωτογραφίες από πουθενά αλλού δεν προκύπτει πως είναι μυστικοί...) Άρα μάλλον για άλλα κόλπα πρόκειται και τώρα που επέστρεψαν οι ΕφΜπιΆιδες τους διακομιστές, ίσως να μάθουμε και τι έψαξαν (ή τι πρόσθεσαν;)

Πάντως η ιστορία είναι και περίεργη αλλά και τρομαχτική: Αμερικάνικες αρχές, επιβάλλουν σε (αμερικάνικη) εταιρεία που έχει βάση και μηχανήματα στη Βρετανία να παραδώσει τα μηχανήματα που φιλοξενούν σάιτ πέντε χωρών (μεταξύ των οποίων και η Ουρουγουάη!)... Χωρίς να τις υποχρεώνει ο (Αμερικάνικος) νόμος, να εξηγήσουν καν το γιατί! Αυτή η παγκοσμιοποιημένη αυθαιρεσία είναι ανατριχιαστική και γεννά ερωτήματα. Σύνοψη της υπόθεσης στα αγγλικά εδώ!

Σε άλλες τοπικές εξελίξεις, συνετελέσθη διάσπαση του Αθηναϊκού Indy με την δημιουργία του Indystar, το οποίο ανακοίνωσε την έναρξη λειτουργίας του στο Αθηναϊκό Indy.

Μακάρι να πάει καλά, αλλά αυτή η λογική του "άντε να κάνουμε τον δικό μας χώρο να μην συγχρωτιζόμαστε με τους άλλους" μου φαίνεται, επιεικώς άνευ νοήματος. Ειδικά που το νέο site είναι αντιγραφή του indy μέχρι και στα χρώματα και την διάρθρωση της σελίδας! Αν είναι να γίνει κάτι καινούριο, έχει νόημα να μην είναι αντιγραφή του παλιού με άλλα πρόσωπα, αλλά να είναι κάτι διαφορετικό τουλάχιστον! Τώρα βέβαια οι του Indystar, θα δουν ότι το να κουμαντάρεις έναν τόσο άναρχο (εκ κατασκευής και ορισμού) ιστοχώρο είναι δουλειά πλήρους απασχόλησης, οπότε θα δουν το τι πρέπει να τραβάει η Συντακτική Ομάδα που μέμφονται!

11.10.04

Ζεστούλα πιάνει...

Μεταφράζω από τον Guardian:

Μια ανεξήγητη και πρωτοφανής αύξηση του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα για δύο χρόνια στη σειρά, έχει αναζωπυρώσει τους φόβους ότι ο πλανήτης μας βρίσκεται στο χείλος μιας ανεξέλεγκτης παγκόσμιας θέρμανσης.

Οι επιστήμονες σπάζουν το κεφάλι τους να καταλάβουν γιατί η συγκέντρωση ενός από τα βασικά "αέρια θερμοκηπίου" έχει αυξηθεί αλματωδώς τα τελευταία δύο χρόνια και εκφράζουν φόβους ότι οι φυσικοί μηχανισμοί της Γης δεν είναι πια σε θέση να απορροφήσουν ανάλογη ποσότητα του αερίου όση κατά το παρελθόν.

...

Στο αστεροσκοπείο της Μαούνα Λόα στη Χαβάη, σε υψόμετρο 3800 μ. που θεωρείται αρκετά αποακρυσμένο από τις πηγές του διοξειδίου του άνθρακα ώστε να αποτελεί αξιόπιστο σημείο μετρήσεων, γίνονται τα τελευταία χρόνια συστηματικές μετρήσεις του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρά.

Τις τελευταίες δεκαετίες η συγκέντρωση του CO2 αυξανόταν κατά 1,5 μέρη ανά εκατομμύριο (μ/ε) εξαιτίας των ποσοτήτων πετρελαίου, άνθρακά και φυσικού αερίου που καίγονταν, αλλά η αύξηση αυτή έχει ανέλθει πλέον σε περισσότερα από 2 μ/ε το 2002 και το 2003.

Οι μικρότερες ή μεγαλύτερες του αναμενομένου αυξήσεις στα επίπεδα του CO2 στην ατμόσφαιρα εξηγούνταν στο παρελθόν με βάση συγκυριακά φυσικά φαινόμενα.

Όταν ζεσταίνεται ο Ειρηνικός κατά την διάρκεια του φαινομένου El Niño - ενός μετεωρολογικού σχηματισμού που προκαλεί κλιματικές διαταραχές - η ποσότητα του διοξειδίου του Άνθρακα αυξάνεται δραματικά επειδή ο θερμός ωκεανός εκπέμπει CO2 μάλλον παρά το απορροφά.

Οι επιστήμονες όμως είναι προβληματισμένοι επειδή τα τελευταία δύο χρόνια, όταν οι αυξήσεις ήταν 2,08 μ/ε και 2,54 μ/ε αντίστοιχα, δεν υπήρξε El Niño....

Οι αναλυτές τονίζουν πως είναι νωρίς ακόμα για να εξαχθούν μακροπρόθεσμα συμπεράσματα.

Ο φόβος όμως κάποιων από τους επιστήμονες είναι ότι οι μεγαλύτερες από το κανονικό αυξήσεις στις εκπομπές του CO2 δηλώνουν πως, αντί για δεκαετίες, ενδέχεται να έχουμε μόλις μερικά χρόνια για να ελέγξουμε την θέρμανση του πλανήτη. Στην χειρότερη περίπτωση οι αριθμοί αυτοί μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι της κατάρρευσης των πλανητικών φυσικών μηχανισμών απορρόφησης του αερίου...


Οπότε τρέξτε να πάρετε κλιματισμό (για να συμβάλετε και σεις στην αύξηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου - ιδίως στο αυτοκίνητό σας)...αλλά ανάλογα με το πού μένετε, φροντίστε να βάλετε και φίλτρα για το διοξείδιο του αζώτου (περισσότερα από το Laputan Logic)

Ενημέρωση: Ο Guardian συνεχίζει στο ίδιο θέμα, με τα 12 πιο ευαισθητα σημεία του πλανήτη από κλιματολογική άποψη...
Ενημέρωση 2Αν μένετε στην Αθήνα, η ανάλυση του τι δείχνει ο χάρτης με το διοξείδιο του αζώτου δεν είναι ευχάριστη...

10.10.04

Η διάσταση του εικονογραφημένου

Όπως είχα τάξει, αναρτώ ένα κείμενο του Περικλή του Δεληολάνη, με τίτλο "η Διάσταση του Εικονογραφημένου", για το εικονογραφημένο (τα "κόμικς"), το σινεμά και την σχέση τους εντέλει με το μυθιστόρημα. Είναι ένα κείμενο που είχε δημοσιευθέι στη Βαβέλ το 1985, την εποχή που δεινόσαυροι αλώνιζαν στους δρόμους και το κλίμα στην χώρα ήταν άλλο (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Ο Περικλής ήταν 21 ετών τότε. Ένα κείμενο γραμμένο πολύ πριν την, εδώ και κάποια χρόνια, απελπισμένη οικειοποίηση (ή λεηλάτηση αν προτιμάτε) του κόμικ από το σινεμά. Παραθέτω εδώ την καταληκτική παράγραφο:

Το εικονογραφημένο, στο δρόμο πια της ωριμότητας, δεν αποσιωπά τη γενεαλογία του παρά τη σκαλίζει και ετοιμάζεται να την εκθέσει σε άπλετο φως αλλάζοντας την ελευθερία του. Έτσι κι αλλιώς οι μεγάλες παραδόσεις της γραφής και της εικόνας ακολουθούν τους δικούς τους δρόμους. Εγκαταλείπουν στο εικονογραφημένο τη νεοαποκτημένη του ταυτότητα, ακόμη σαθρή και αμφίβολη. Η λογοτεχνία, καθώς συσπειρώνεται γύρω από εκλεκτικές προσεγγίσεις του όντος, εγκαταλείπει την παράδοση του διηγημένου και στρέφεται προς τον εαυτό της. Παραχωρεί στο εικονογραφημένο τούτο το προνόμιο και μια βαριά κληρονομιά. Αυτή του μυθιστορήματος, μια και η ίδια διστάζει πια να την καλύψει. «Το σινεμά πρέπει να ζήσει, αλλιώς η ανάγκη για ιστορίες θα εξαφανιστεί». Όλα τότε κινδυνεύουν να εξαφανιστούν μέσα σ' ένα αδυσώπητο ενεστώτα. Απειλή; Τέλος (του μύθου και του κινηματογράφου). Και του κειμένου φυσικά

4.10.04

Χωρίς χρόνο

Ο Τζούλιαν Μπαρμπούρ είναι ένας φυσικός φιλόσοφος. Ένας αριστοκράτης της φυσικής που ακολουθεί τον δικό του, εξωακαδημαϊκό, ερευνητικό δρόμο χαίροντας παρόλα αυτά της αναγνώρισης και της εκτίμησης (αλλά όχι πάντα και της συμφωνίας) των κορυφαίων φυσικών που ασχολούνται με θεμελιακά ζητήματα της φυσικής με κέντρο την προσπάθεια διατύπωσης μιας κβαντικής θεωρίας της βαρύτητας (μια περίληψη των διαδραματιζομένων θα βρείτε εδώ). Βγάζει τα προς το ζην μεταφράζοντας ρώσικα επιστημονικά κείμενα - και η σημαντική του φιλοσοφική/φυσική συνεισφορά είναι έτσι "ερασιτεχνική" - με την πρωταρχική έννοια του όρου.

Το πολύ ενδιαφέρον διαδικτυακό περιοδικό physics4u.gr φιλοξενεί μια συνέντευξή του στο περιοδικό "Edge" μεταφρασμένη στα Ελληνικά (πρωτότυπο στα αγγλικά εδώ)...
Αν και είναι ένα απαιτητικό κείμενο αξίζει μια προσπάθεια ανάγνωσης για την τελείως πρωτότυπη σκέψη και προσέγγιση του Μπαρμπούρ... Δεν εκφράζει την πλειοψηφία των πεποιθήσεων των φυσικών αλλά σίγουρα προσφέρει γόνιμες ιδέες... Απόσπασμα:

BARBOUR: Η βασική μου ιδέα είναι ότι δεν υπάρχει ο χρόνος. Δεν υπάρχει κάποιο αόρατο ποτάμι χρόνου. Αλλά υπάρχουν πράγματα που θα μπορούσαμε να τα αποκαλέσουμε στιγμές χρόνου ή "Τώρα". Καθώς ζούμε, φαίνεται να κινούμαστε μέσα από μια διαδοχή από "Τώρα", και η ερώτηση είναι τι είναι αυτά; Είναι διατάξεις των πάντων στο σύμπαν, σχετιζόμενες η μια με την άλλη κάθε στιγμή, για παράδειγμα, τώρα.

έχουμε την ισχυρή εντύπωση, ότι εσείς κι εγώ καθόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο, ότι υπάρχει ένα βάζο με λουλούδια επάνω στο τραπέζι, ότι υπάρχει μια καρέκλα εδώ - και όλα αυτά είναι εκεί σε συγκεκριμένες θέσεις το ένα με το άλλο. Στοχεύω να αφαιρέσω κάθε τι που δεν μπορούμε να δούμε (άμεσα ή έμμεσα) και απλά να κρατήσω την ιδέα πολλών διαφορετικών πραγμάτων που συνυπάρχουν κάποια στιγμή σε μια συγκεκριμένη αμοιβαία συσχέτιση. Αυτή η διασυνδεδεμένη ολότητα γίνεται το βασικό μου πράγμα, ένα Τώρα. Υπάρχουν πολλά τέτοια Τώρα, όλα διαφορετικά το ένα από το άλλο. Αυτή είναι η δική μου οντολογία για το σύμπαν - υπάρχουν Τώρα, και τίποτε περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Περί γλωσσικών μύθων

Με αφορμή την έξαρση της τερατολογίας περί της Ελληνικής γλώσσας, και την επιδεικτική ημιμάθεια που παρελαύνει πλέον και διαδίδεται επίσημα από τα ΜΜΕ, θα ήθελα να σας προσφέρω ως ψύχραιμο, έλλογο και τεκμηριωμένο αντίλογο από τις σελίδες του Φιλολογικού Ιστοχώρου (Pagina Philologiae), μερικά κείμενα για την γλώσσα που συμπεριλαμβάνουν την σειρά άρθρων που είχαν φιλοξενηθεί στα ΝΕΑ με τον γενικό τίτλο "Γλωσσική Μυθολογία. 10 μύθοι για τη νεοελληνική γλώσσα" (όλα τα άρθρα σε αρχείο .zip)

Ενδεικτικά να ξεχωρίσω το κείμενο του Δημήτρη Μαρωνίτη με τίτλο "Αρχαία ελληνική γλώσσα: Μύθοι και μυθοποίηση" (αρχείο Word):


...Η βασικότερη ιδεολογική (μυθολογική και μυθοποιητική) παρεξήγηση περί της αρχαίας ελληνικής γλώσσας αναγνωρίζεται στην αυθαίρετη ταύτισή της με την αρχαία ελληνική γραμματεία. Σύμφωνα με τούτο το ιδεολόγημα, η υψηλή στάθμη της γλώσσας εξασφαλίζει εκ των προτέρων την υψηλή στάθμη της γραμματείας, ως σχέση μάλιστα αιτίου προς αιτιατό. Τούτο προφανώς σημαίνει αξιολογική πρόταξη πλέον της γλώσσας έναντι των γραμμάτων• σάμπως να πρόκειται για ένα είδος γλωσσικής γεννήτριας, προορισμένης να παράγει στο διηνεκές αξεπέραστης αξίας λογοτεχνικά και γραμματειακά έργα...


Καθώς και το κείμενο της Μαρίας Κακριδή Φερράρι (αρχείο Word)για τις "πλούσιες και φτωχές" γλώσσες:

...Δεδομένου λοιπόν ότι όλες οι γλώσσες του κόσμου, χωρίς εξαίρεση, εμφανίζουν τις ίδιες κατηγορίες στοιχείων και ιδιοτήτων και λειτουργούν με τις ίδιες διαδικασίες, η όποια έλλειψη ισορροπίας τις διακρίνει στο μυαλό των ανθρώπων μπορεί να εξηγηθεί μόνο σε σχέση με το κύρος του πολιτισμού που εκφράζει η καθεμία. Οι πολιτισμοί όμως είναι και αυτοί αποτέλεσμα ιστορικών και κοινωνικοοικονομικών συγκυριών και δεν μπορούν να αξιολογούνται έξω από την κοινωνία και τις συνθήκες που τους γέννησαν. Και οπωσδήποτε δεν νοείται να αξιολογούνται ως δημιούργημα «ανώτερων» φυλών. Όπως δεν υπάρχουν «ανώτερες» φυλές αλλά μόνο φυλές διαφορετικές μεταξύ τους, έτσι δεν υπάρχουν και «ανώτερες» γλώσσες ως έκφραση «ανώτερων» πολιτισμών. Υπάρχουν μόνο γλώσσες που διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τα επιμέρους στοιχεία τους, όχι όμως ως προς τα γενικά χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες που συνιστούν το φαινόμενο γλώσσα. Αν οι γλώσσες ενσωματώνουν την ιστορία και τον πολιτισμό της κοινότητας που τις χρησιμοποιεί, το κάνουν όλες με τα ίδια γλωσσικά μέσα...

Γιούρια

Πήρα χαμπάρι για τον καινούριο καλεσμένο του Χαρδαβέλα από τον Γιώργο στις Αποδράσεις, ο οποίος σιχτίριζε και παρέπεμπε στην αντίστοιχη σελίδα του Ελληνικού skepdic. Τα βασικά για τον εν λόγω τσαρλατάνο βρίσκονται εκεί, αν και μια βόλτα από τις "αντικειμενικότερες" σελίδες της Wikipedia οδηγεί κάθε σοβαρό άνθρωπο στο προφανές συμπέρασμα για τις παραφυσικές ικανότητες του εν λόγω κυρίου...
Σήμερα τον είδα για λίγο, πριν το κλείσω το χαζοκούτι οργισμένος, στον Τριανταφυλλόπουλο. Ένας ιερέας εξηγούσε ότι δεν έχει έρθει να αμφισβητήσει τον άνθρωπο και πρόσθετε ότι πολλά από όσα λέει ο Γιούρι (ή μήπως είναι Ούρι) είναι συμβατότατα με την Χριστιανική φιλοσοφία... Εμ βέβαια, δεισιδαιμονία λιανική πουλάει ο ένας και χονδρική ο άλλος, τι έχουν να χωρίσουν...;
Ο Χαρδαβέλας (κατά πρώτο λόγο) αφού πέρασε από την εκπομπή του όλα τα έξτρα λαρζ ψώνια του Ελληνικού χώρου και διέδωσε όσο μπορούσε τις χοντροκομμένες ανοησίες των φαντασματόπληκτων και κάθε τζαζεμένου, ήταν αναπόφευκτο ότι θα έφτανε να μας φέρει για την επιμόρφωσή μας και έναν ρετρό τσαρλατάνο, κραγμένο ήδη από την δεκαετία του 80, χωρίς καν να ψάξει να βρει αυτούς που κατέρριψαν κατά καιρούς όλες τις παρλαπίπες του λαμπρού αυτού Ισραηλινού ταχυδακτυλουργού, ο οποίος θεωρείται πια νούμερο στην ίδια του την χώρα, αφότου ένας φίλος του και μια γκόμενά του αποκάλυψαν τον τρόπο που κάνει τα μαγικά του...

Δεν είναι δύσκολο να βρει κανείς στοιχεία για τα "μαγικά" του Γκέλερ ακόμα και με απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο... Αν την είχαν κάνει θα μάθαιναν: τι το θέλει το κουταλάκι, πώς τον κάναν τσακωτό, και ξανά τσακωτό, και πώς τα κάνει ρε παιδάκι μου... θα διάβαζαν πώς ο εκ των μέγιστων σύγχρονων φυσικών, Ρίτσαρντ Φάινμαν απογοητεύτηκε ακόμα και για τις ταχυδακτυλουργικές ικανότητες του Γκέλερ και θα ανακάλυπταν ένα ολόκληρο βιβλίο γραμμένο από τον διάσημο ταχυδακτυλουργό Τζέιμς Ράντι σχετικά με την όλη απάτη...

Ο Ράντι ισχυρίζεται (και αποδεικνύει) ότι μπορεί να επαναλάβει όλα όσα κάνει ο Γκέλερ χωρίς την επίκληση παραφυσικών δυνάμεων, ενώ αν τον πείσετε ότι έχετε τέτοιες δυνάμεις υποβαλλόμενοι σε ένα κοινα συμπεφωνημένο πειραματικό πρωτόκολλο θα σας δώσει ένα εκατομμύριο δολλάρια! Ιδού, λοιπόν, στάδιο δόξης λαμπρόν για τα (κληρονομικά) προικισμένα αστέρια μας...

Αξίζει να σημειωθεί ότι το βιογραφικό του στην Wikipedia αναφέρει ότι γνωρίζει Ελληνικά (προφανώς επειδή μεγάλωσε και στην Κύπρο!)... Αν είναι έτσι, τους δουλεύει ψιλό γαζί τους Χαρδαβελο-Τριανταφυλλόπουλους...

30.9.04

Οι σφαίρες τις μουσικής

"Προκειμένου να εμπλουτιστεί η κοινή αποστολή Cassini-Huygens της ESA [Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία] και της NASA στον Κρόνο και τον Τιτάνα [τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου] με τους στόχους να αφήσει ένα ίχνος της ανθρωπότητας στο άγνωστο, να στείλει ένα εν δυνάμει μήνυμα σε εξωγήινους πολιτισμούς και να κάνει γνωστότερη την περιπέτεια αυτή, τοποθετήθηκαν στο όχημα Huygens της ESA, που βρίσκεται ήδη καθ' οδόν προς τον Τιτάνα, 4 μουσικά θέματα, που συνέθεσαν οι Γάλλοι μουσικοί Julien Civange και Louis Haeri....
....Η μουσική θα φτάσει στον Τιτάνα τον Ιανουάριο του 2005, μετά από ταξίδι επτά ετών και τεσσάρων δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων. Ποτέ στο παρελθόν σημάδια του ανθρώπου δεν είχαν ταξιδέψει τόσο μακριά..."

Μια αποστολή στον θεαματικότερο των πλανητών και στο μυστηριώδες φεγγάρι του, που φαίνεται πως φιλοξενεί θάλασσες από υδρογονάνθρακες και πυκνή ατμόσφαιρα (το μοναδικό φεγγάρι στο ηλιακό μας σύστημα με τέτοια ατμόσφαιρα) από άζωτο κυρίως αλλά και μεθάνιο και άλλες οργανικές ενώσεις... (και μικρή πιθανότητα ακόμα και για κάποιου είδους ζωή)

Και τα δύο σάιτ έχουν πολλές πληροφορίες... Μπείτε για να μάθετε, μείνετε για τις πολλές, πάρα πολλές, φωτογραφίες

27.9.04

Επικήδειος...

Παιδί-θαύμα στα 18 του, έγραφε θεωρητικά κείμενα για το σινεμά στην ΟΘΟΝΗ, το πρωτοπόρο κινηματογραφικό περιοδικό της Θεσσαλονίκης. Στην αρχιτεκτονική του ΑΠΘ ήταν σταρ - η ευκολία με την οποία περνούσε τα μαθήματα ήταν αντιστρόφως ανάλογη με τον χρόνο προετοιμασίας του, ενώ η θεωρητική του εμβρίθεια δημιουργούσε κύκλους θαυμαστών. Ευρύτατα και βαθύτατα μορφωμένος, με ισχυρή άποψη για παν το επιστητό, ήταν παράλληλα και ένας πρίγκιπας αυτού που θα αποκαλούσα ροκ-εντ-ρολ, αν δεν ήταν δραματικά πλατύτερο. Αν ο δρόμος της υπερβολής οδηγεί πράγματι στο παλάτι της σοφίας, ο Περικλής ήταν ο σοφότερος άνθρωπος στον κόσμο. Καταβρόχθιζε την ζωή και την απολάμβανε χωρίς να κάνει φτηνές παραχωρήσεις στο βολικό και διατηρώντας μιαν αγέρωχη περηφάνια που δεν άφηνε περιθώρια για πνευματικές εκπτώσεις. Στην μεγάλη και άγρια παρέα μας ήταν πάντα κεντρικός. Ήταν αστέρι που περιμέναμε να δούμε πόσο θα λάμψει...

Η αρρώστια όμως, η αλλαγή του σκηνικού γύρω του, η εσωστρέφεια και η αυτοαιχμαλωσία του σε παράξενα μονοπάτια, οδήγησαν από το τέλος της δεκαετίας του '80 το άστρο του σε ιδιοκατάρρευση, εκούσια κατά το μάλλον ή ήττον, προς έναν σκοτεινό εσωτερικό πυρήνα. Δύσκολα μπορούσες πια να τον συζητήσεις. Είχε γίνει ασκητής στο διαμέρισμα στο Χαριλάου, ζώντας ανάμεσα στα διαβάσματά του και τα νοσοκομεία, χωρίς πολλούς φίλους γύρω του πια και χωρίς το παλιό ακροατήριο. Συνέχιζε να δημιουργεί και να γράφει, αλλά για τον εαυτό του και μόνο... Όσο περνούσε ο χρόνος η απομόνωσή του, συχνά - το βλέπαμε - απελπιστική, τον έσφιγγε περισσότερο. Μετατοπιζόταν σε κάποιο χώρο προσωπικού μαρτυρίου, στον οποίο δεν είχε πρόσβαση κανείς μας. Η απόσυρση από την δημόσια ζωή εξακολουθούσε, όπως εξακολουθούσαν και τα προβλήματα υγείας, καθώς δεν συμβιβάστηκε ποτέ με το γεγονός της αρρώστιάς του και επέμενε να ζει, όσο μπορούσε, σαν να μην είχε τίποτα. Όσοι του μιλούσανε, μάταια προσπαθούσαν να τον "συνετίσουν". Ήταν κάτοικος πια μιας άλλης πραγματικότητας, που ελάχιστα τεμνόταν με τη δική μας, και δεν ήταν διατεθειμένος να υποχωρήσει πλέον σε τίποτα...

Την Πέμπτη έμαθα ότι ο Περικλής πέθανε. Είχα να του μιλήσω έναν μήνα.

Την επομένη, στην κηδεία στην Θεσσαλονίκη, μαζεύτηκε πολύς κόσμος, ύστερα από όλα αυτά τα χρόνια, συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι, καθηγητές του. Από την παλιά παρέα, μαζευτήκαν όσοι πρόλαβαν και το έμαθαν, με πραγματική οδύνη, αναντίστοιχη του χρόνου που είχαμε να τον δούμε ή της συχνότητας που του μιλούσαμε.

Έτσι μας έφυγε ο Περικλής ο Δεληολάνης.

...Θα με σκυλόβριζε αν το διάβαζε αυτό...