Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νομικό ερώτημα

...Υπάρχει τρόπος να μηνύσω κάποιους Έλληνες δικηγόρους για την έμμεση γελοιοποίησή μου ως Έλληνα, και για προσβολή εναντίον της Ιστορίας την οποία περνάνε γα κτηματική διαμάχη και θέλουν να την αποφασίσει το δικαστήριο;

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Αρχικά σε συγχαίρω για τα θέματα που καταπιάνεσαι (όχι παιδιά δεν με πλήρωσε για να το δηλώσω). Αυτό όπως και το προηγούμενο post σου έρχονται να προστεθούν στα αποδεικτικά στοιχεία της έξαρσης του φονταμεταλισμού και ιρασιοναλισμού σε ολόκληρο τον κόσμο. Φυσιολογικά, η Ελλάδα δεν γλίτωσε. Το παρελθόν της, έτσι όμως διδάσκεται στους νεότερους, δυστυχώς ευνοεί τέτοια συμπτώματα. Πάντως εγώ αυτούς τους συμπατριώτες μας τους λέω βρωμοέλληνες και τους φοβάμαι.

Angelos Markos
Ο χρήστης VERGILIUS είπε…
ΕΓΩ ΠΑΛΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗΝΥΣΩ ΚΙ ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΚΑΙ ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΤΟΛΜΟΥΝ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΝΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΗ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ.
Ο χρήστης talos είπε…
Να μην μπούμε στην ουσία της ιστορίας - για το πώς δηλαδή η σεξουαλικότητα στην Αρχαία Ελλάδα δεν είχε κανένα λόγο να είναι συμβατή με την μεταγενέστερη Χριστιανική. O Robin Lane Fox που ήταν ο σύμβουλος της ταινίας του Στόουν, καθηγητής Ελληνικής και Λατινικής φιλολογίας, Ελληνικής και Ρωμαϊκής Ιστορίας και πρώιμης Ισλαμικής Ιστορίας, στην Οξφόρδη, σε μια συνέντευξή του για την ταινία στο περιοδικό Archaeology, εξηγεί την θέση του.

Νομίζω ότι τεκμαίρεται ευκόλως ότι ο Φοξ κάτι παραπάνω ξέρει από Ιστορία και Μέγα Αλέξανδρο (για τον οποίο έχει γράψει σηματικότατη ιστορική βιογραφία), από δικηγόρους που κατά τα φαινόμενα οι γνώσεις τους σχετικά με το θέμα σταματάνε στο εγχειρίδιο Ιστρίας της 6ης Γυμνασίου ή, άντε, σε καμιά εκλαΐκευση σε κάποιο περιοδικό. Ως εκ τούτου πολλά μπορούμε να πούμε για τον Στόουν, αλλά τουλάχιστον είχε συμβούλους που γνώριζαν το θέμα καλά. (Ειρήσθω εν παρόδω, ότι ο Φοξ είναι από τους "Ελληνιστές" σε σχέση με την Ελληνικότητα των Μακεδόνων - εξ ου και τους έχει να μιλάνε Αγγλικά με Ιρλανδική προφορά. Οι Βόρειοι γείτονες, είναι σφόδρα ενοχλημένοι με τις απόψεις του Φοξ και κάποιοι από αυτούς θεωρούν, κατ' αναλογίαν με τους ημέτερους, ότι κάθε ερασιτέχνης ιστορικός και επαγγελματίας εθνικιστής έχει εξίσου λόγου γνώση σε θέματα ιστορίας με έναν (κορυφαίο) ιστορικό, με επιχειρήματα τύπου "υπάρχουν άλλοι ιστορικοί που διαφωνούνε". Δεν υπάρχει αυτόματη, εξ αυθεντίας εγκυρότητα βέβαια, αλλά καλό είναι να μην θεωρεί κανείς ότι μπορεί να χαρακτηρίζει ανθρώπους που έχουν αφιερώσει την ζωή τους στην συστηματική μελέτη ενός θέματος, ως άσχετους ή ύποπτους. Παρεμπιπτόντως στο θέμα της αμφιφυλοφιλίας του Αλεξάνδρου, δεν γνωρίζω κανέναν σοβαρό ιστορικό που να την αμφισβητεί...)

Να επιμείνω όμως στην καταγγελία της αντίληψης ότι η Ιστορία διευθετείται δικανικώς. Χρειάζεται μια αυτάρεσκη στενομυαλιά για να το πιστεύει κανείς αυτό. Στην περίπτωση των δικηγόρων ίσως και κάποια επαγγελματική ανάγκη για προβολή - δεν το γνωρίζω.
Ο χρήστης Panajiotis Oikonomou είπε…
Μαζί με τον Στόουν, οι αμόρφωτοι/ανεγκέφαλοι/ξεφτιλισμένοι δικηγόροι, ας μηνύσουν και τον γυφτοσκοπιανό εβραιομασώνο σατανιστή Αρριανό που στο προβοκατόρικο έργο του "ΑΛΕΞΆΝΔΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΙΣ", δηλ την ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΗΓΗ της εκστρατείας του Μακεδόνα βασιλιά, αναφέρει (σαφώς θέλοντας να πλήξει τα ελληνορθόδοξα ήθη) πως ο Αλέξανδρος είχε σε χαμηλό θρόνο δίπλα του έναν όμορφο Πέρση νεανία, τον Βαγώα, τον οποίον ΚΑΤΑΦΙΛΟΥΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ. Τελικά αρχίζω να πιστεύω πως,πλάκα πλάκα, όλοι οι ομοφοβικοί ίσως κρύβουν κάτι...σαν το American Beauty ας πούμε...
Περαστικά στους δικηγόρους...
Ο χρήστης J95 είπε…
Όχι, δεν υπάρχει. Αλλά και να υπήρχε, η βλακεία είναι αήττητη.
Ο χρήστης poplios είπε…
ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΕ ΣΕΝΑ ΑΣΧΕΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΠΟΥ ΜΠΕΡΔΕΥΕΙΣ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΡΙΑΝΟ ΜΕ ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ ΕΞ ΙΣΟΥ ΑΣΧΕΤΟ. ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ ΤΕΤΟΙΑ Ο ΑΡΡΙΑΝΟΣ. ΣΕ ΑΝΑΚΑΛΩ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΡΑΠΕΜΠΩ ΣΤΟ ΚΛΑΣΣΙΚΟ ΠΛΕΟΝ ΣΥΓΓΡΑΜΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΙΑΜΑΚΗ "ΟΙ ΕΚΦΥΛΟΙ Β" ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ ΜΕ ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ ΣΕ ΑΡΧΑΙΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ. ΜΠΕΣ ΚΑΙ ΔΕΣ ΤΙ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΜΟΡΦΩΘΕΙΣ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕ. ΧΑ ΧΑ!
Ο χρήστης talos είπε…
Ίσως να έχεις δίκιο για τον Αρριανό, δεν τον έχω διαθέσιμο, ο Π. Οικονόμου θα μας πει, αλλά σίγουρα το επεισόδιο αναφέρεται από τον Πλούταρχο (όχι τον Γιάννη, αυτόν με τους Παράλληλους Βίους), στον Βίο του Αλεξάνδρου, εδάφιο 67, ο οποίος είναι μάλλον ο "εξίσου άσχετος" που αναφέρεις. Αγγλική μετάφραση εδώ - δεν βρήκα δυστυχώς το πρωτότυπο, ή την νεοελληνική μετάφραση στο διαδίκτυο.
Ο χρήστης Panajiotis Oikonomou είπε…
Αν η μοναδική πηγή ιστοριογραφίας ήταν ο Σιαμάκης τότε ο Χριστόδουλος θα ήταν ο νέος εθνάρχης. Τι λες βρε παιδί μου...ονόματα και διευθύνσεις από αρχαίους...οπισθόβουλους έ; Λοιπόν, κοίτα να μάθεις κάτι από τα παρακάτω.
Απαντώ γενικά:
1ο Του Αλέξανδρου δεν του έκανε κούκου με τίποτε. Η μάνα του του έστελνε μια Θεσσαλή τοπ μόντελ –εταίραν περικαλλεστάτην ούσαν- την Καλλιξείνα, αλλά αυτός....διάβαζε το 10% (Αθήναιος, Χ, 435α :συνειδότος τούτου και του Φιλίππου, ευλαβούντο γαρ μη γύνης είη, πολλάκις αυτή τον Αλέξανδρο συγγενέσθαι....κ.ε)

2ο Το ότι ο φίλος του Αλέξανδρου, ο Ηφαιστίωνας έμοιαζε ολίγον με τον Σεργουλόπουλο δεν μας προκαλεί έκπληξη: «...virili par non erat-Κούρτιος Ρούφος VII,IX,19»

3ο Όταν έφτασε ο Αλέξανδρος στην Τροία κατέθεσε στεφάνι στον τάφο του Αχιλλέα και ο Ηφαιστίωνας στον τάφο του Πάτροκλου...αινιττώμενος ότι και αυτός ην ερωμένος Αλεξάνδρου, ώσπερ Αχιλλέως Πάτροκλος. (Κούρτιος Ρούφος , XII,7).Να σχολιάσω; Το ίδιο περιστατικό διηγείται και ο Πομπήιος Τρόγος στο Επιτομή Ιουστίνου, XII,XII,11

4ο Τον Βαγώα τον χάρισε στον Αλέξανδρο ο Πέρσης χιλίαρχος Ναβαρζάνης (Αρριανός, XX,2,1). Αυτός ο έφηβος ευνούχος, πρώην γκόμενος του Δαρείου «πορνευόταν» με τον Αλέξανδρο (adhuc admondum juvenem,aetatis flore conciliatum sibi-Κούρτιος Ρούφος, VII,IX,19). Ο Δικαίαρχος, στο έργο του Περί της εν Ιλίω Θυσίας, γράφει πως όταν τον φιλούσε δημόσια όλοι καραγούσταραν!!!(και των θεατών επιφωνησάντων μετά κρότου, ουκ απειθήσας πάλιν ανακλάσας εφίλησεν).Επίσης, κατά τον Κούρτιο Ρούφο, ο Πέρσης άρχοντας Ορσίνης δήλωσε «Τιμώ τον βασιλιά αλλά όχι τα γύναιά του» αναφερόμενος στον Βαγώα, ο οποίος, τσατισμένος/η τον κατηγόρησε για συνομοσία ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΟΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΧΕ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ (quotiens amoremo Regis in se accenderat) Φυσικά, ο Αλέξανδρος έκανε το χατήρι στο γκομενάκι του και σύντομα ο Ορσίνης έψαχνε για το κεφάλι του.

Δεν συνεχίζω.Όπως έλεγε ο Νίτσε «μπροστά στην αλαζονεία τελικά η αλήθεια υποχωρεί». Αλλά τι λέω βρε...εγώ δεν πήγα καν να μορφωθώ...
Ο χρήστης poplios είπε…
Οι αρχαίοι Έλληνες από τις μέρες της ζωής του Αλεξάνδρου μέχρι και 600 χρόνια έπειτα ερεύνησαν την ζωή του με πείσμα ντετέκτιβ και την ανέλυσαν σε βίδες και μπουλόνια, προκειμένου να του βρουν μια λεπτομέρεια που να δείχνει έκφυλες ροπές ή πράξεις, αλλά δεν κατόρθωσαν να βρουν τίποτε τέτοιο. Ο έκφυλος Πλούταρχος, που κυριολεκτικά αποδελτίωσε την έκφυλη δραστηριότητα όλων των μεγάλων ανδρών της αρχαιότητος και τους εξύμνησε με πάθος για τις έκφυλες ορέξεις και πράξεις τους, με απώτερο σκοπό να αποδείξει ότι ο έκφυλος έρωτας είναι κάτι το θείο και υψηλό, αφού τέτοιον είχαν οι «μεγάλοι άντρες», στον Αλέξανδρο δεν βρήκε τίποτε. Και το ομολογεί. Θα τον εκτιμούσε διπλά αν του έβρισκε κάτι.
Όσον αφορά στα σεξουαλικά του Αλεξάνδρου, φαίνεται ότι ποτέ στην ζωή του δεν του έφυγε από την σκέψη του, ότι από τους αρσενοκοίτες προγόνους του ο πατέρας του και οι δύο πάπποι του σφάχτηκαν από τα αγόρια που χρησιμοποιούσαν σαν κιναίδους τους και ακριβώς εξ αιτίας των εκφύλων ερώτων τους. Τις δε δύο αρχαιότερες περιπτώσεις τις ήξερε ασφαλώς πριν γίνει βασιλεύς. Γενικά απεχθανόταν όχι μόνο τον εκφυλισμό, αλλά και την κατά φύσιν ακολασία. Στην ζωή του υπήρξε πολύγαμος και μάλλον ένας από τους πολυγαμότερους ηγεμόνες της ιστορίας. Κι εκτός από τις 4 κύριες και βασίλισσες γυναίκες του είχε και πολλές παλλακές. Αλλ’ ουδέποτε διέπραξε πορνεία ή μοιχεία. Και μια φορά που το στενό του περιβάλλον παρά λίγο να τον εξαπατήσει, ώστε να κοιμηθεί με μια ωραία δούλη, που του έστειλε δήθεν για παλλακή, αλλ’ αυτή ήταν έγγαμη, το μυρίστηκε εγκαίρως, κι εξοργίστηκε εναντίον των ανθρώπων του τόσο άγρια, που κόντεψε να σφάξει άνθρωπο. (Πλούταρχος, Αποφθ. Αλεξ.3). Την δε δούλη την έδιωξε, πριν της κάνει οτιδήποτε, την στιγμή που ο ίδιος προαφανώς είχε «κάνει όρεξη».
Κατέκρινε δε ακόμη και τον πατέρα του κατά πρόσωπο για την ακολασία του και τον εκφυλισμό του. Όταν δηλαδή ο Φίλιππος γιόρταζε τον γάμο του με την τελευταία γυναίκα του, την Κλεοπάτρα, ο θείος της Άτταλος στην πρόποση ευχήθηκε στον Φίλιππο, απ’ αυτό τον γάμο να αποκτήσει τον διάδοχό του. Ο παρών Αλέξανδρος εξοργίστηκε και του πέταξε στο κεφάλι ένα ποτήρι, λέγοντας «Κι εγώ σου φαίνομαι νόθος, κακοκέφαλε;» Ο Φίλππος, που ήταν μεθυσμένος, σηκώθηκε από το ντιβάνι και ξιφούλκησε εναντίον του Αλεξάνδρου, αλλά καθώς ορμούσε εναντίον του, σκόνταψε κι έπεσε στο πάτωμα. Κι ο Αλέξανδρος είπε προκλητικά προς τους συνδαιτυμόνες: «Αυτός, κύριοι, είναι ο άνθρωπος που ετοιμάζεται να περάσει από την Ευρώπη στην Ασία, ο οποίος περνώντας από κρεββάτι σε κρεββάτι ανατράπηκε». (Πλουτάρχου, Βίοι Παράλληλοι, Αλεξ. 9,6-10). Ακόμη κι αν αυτό είναι ύστερο ανέκδοτο, είναι εκφραστικό της ισόβιας απέχθειας του Αλεξάνδρου προς την ατάσθαλη σεξουαλική ζωή του πατέρα του και των πάππων του, καθώς και της σχετικής αποδοκιμασίας του.
Όταν ο Αλέξανδρος ήταν ακόμη βασιλόπαιδο και πλησίαζε τα 20 χρόνια του, οι γονείς του, που παρατήρησαν την απραξία του στα σεξουαλικά, ανησύχησαν μήπως είναι γυναικωτός. Κι αφού συνεννοήθηκαν οι δύο, η μητέρα του Ολυμπιάς του έβαλε στο κρεβάτι του τη Θεσσαλή εταίρα Καλλιξείνια, ξακουστή καλλονή τότε, αλλ’ ενώ εκείνη τον παρακαλούσε να συνουσιαστεί μαζί της, αυτός αρνήθηκε μέχρι τέλους. (Θεόφραστος και Ιερώνυμος, στον Αθήναιο 10,45(435α). Ευστάθιος Θεσσ. Εις Οδ., λ224 (1680)). Επιθυμούσε γυναίκα, αλλά δεν ήθελε και να πορνεύσει.
Ή αυτό το περιστατικό ή άλλα παρόμοια ή γενικώς το ότι ο Αλέξανδρος ως διάδοχος ακόμη δεν εμφάνιζε κανένα είδος σεξουαλικής δραστηριότητος, είχαν γίνει, καθώς φαίνεται, γνωστά στο ευρύτερο κοινό της Ελλάδος. Γι’ αυτό, όταν ο Αλέξανδρος μετά τον θάνατο του πατέρα του έγινε βασιλεύς, ο Αθηναίος ρήτορας Δημοσθένης, ο οποίος προσπάθησε να διεγείρει διάφορους να τον ανατρέψουν κι έγραψε στους Πέρσες στρατηγούς του Δαρείου στην Μ.Ασία παρακινώντας τους να τον δολοφονήσουν, γράφοντας μέσα στα γράμματά του εκείνα ότι ο Αλέξανδρος είναι ένα ανήλικο παιδί που δεν θα τολμήσει να βγει από την Μακεδονία, έγραφε εναντίον του και πολλές βρισιές. Μια από αυτές ήταν ότι τον αποκαλούσε και Μαργίτη. Αυτό το ανακοίνωσε αργότερα μπροστά στην βουλή των Αθηναίων και στον ίδιο τον Δημοσθένη ο Αισχίνης, το αναφέρουν δε αυτό εκτός από αυτόν και οι Αρποκρατίων και Πλούταρχος. (Αισχίνης, Κτησ. 160, Αρποκρατίων λ. Μαργίτης. Πλούταρχος Δημοσθ. 23,2). Ο Μαργίτης ήταν ένας φανταστικός τύπος σε ομώνυμο γελοιογραφικό ποίημα που κατά την αρχαιότητα αποδιδόταν στον Όμηρο. Ήταν ο τύπος που σε μεγάλη ηλικία εξακολουθεί να αγνοεί τελείως τα σεξουαλικά και γενετήσια πράγματα. Στα σωζόμενα αποσπάσματα αυτού του ποιήματος λέγεται ότι ο Μαργίτης ήταν ένα πλουσιόπαιδο που σε αντρική πια ηλικία ρωτούσε την μητέρα του ποιος από τους δύο τον εγκυμόνησε και τον γέννησε, αυτή ή ο πατέρας του, ότι, όταν τον πάντρεψαν, δεν ήξερε ότι πρέπει να κάνει κάτι στην γυναίκα του, ότι, όταν εκείνη του υπέδειξε τι πρέπι να της κάνει, εκείνος αρνήθηκε λέγοντας πως φοβάται να κάνει κάτι τέτοιο, μήπως εκέινη τον καταγγείλη στην μητέρα της, κι ότι εκείνη τον έπεισε, μόνον όταν του είπε ότι το σχετικό της μέλος είναι πληγή που πονάει και που μπορεί να της το θεραπεύσει εκείνος, αν κλπ κλπ (Δίων Χρυσόστομος, περί Δόξης Β’(=50),4. Ησύχιος, λ. Μαργέτης. Σούδα, λ. Μαργίτης. Ιωάννης Τζέτζης, Ιστ. 4,867-871. 6,587-593. Ευστάθιος Θεσσ., Εις Οδύσσειαν, κ 552(1669)). Έβριζε λοιπόν ο Δημοσθένης τον Αλέξανδρο προς κάθε κατεύθυνση αποκαλώντας τον Μαργίτην. Ήταν φυσικό από την μια μεριά ο γερο-τραβεστί Δημοσθένης, που υπήρξε στην ζωή του κατ’ εξοχήν αποτυχημένος και άκαρπος, όσο άκαρπος ήταν και σαν δέκτης των σπερμάτων των επιβητόρων του, κι από την άλλη ο βαρβάτος και αγνός έφηβος Αλέξανδρος, ο δραστηριότερος και πιο επιτυχημένος άνδρας στην παγκόσμια ιστορία, που στα 15 του χρόνια σαν αντιβασιλεύς του απόντος πατέρα του κατέπληξε τους ξένους πρέσβεις με την διπλωματική του ωριμότητα, στα 16 του ως αντιβασιλεύς του απόντος πάλι πατέρα του και αρχιστράτηγος εκστρατείας συνέτριψε την εναντίον του επανάσταση των Μαίδων, στα 18 του ως στρατηγός του ιππικού του πατέρα του συνέτριψε τα θηβαϊκά στρατεύματα, στα 20 του έγινε βασιλεύς σ’ ένα περιβάλλον πεπειραμένων κι επικίνδυνων σφετεριστών του θρόνου, που τους επιβλήθηκε, και στα 27 του είχε κατακτήσει την μισή οικουμένη, ήταν φυσικό λοιπόν, δύο τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες να μη μπορούν ο ένας να κατανοήσει τον άλλον. Η δε παντελής έλλειψη κατανοήσεως μεταξύ τους χειροτέρευε από το ότι, όσο γαύγιζε ο υστερικός τραβεστί, τόσο τον περιφρονούσε το αξιοπρεπές παλληκάρι και εξοργιστικότατα απαξιούσε να ασχοληθεί μαζί του, παρ’ όλο που τον είχε στο χέρι του και μπορούσε να τον κρεμάσει όποτε ήθελε. Προφανώς ο πανούργος έφηβος καταλάβαινε ότι το να είναι αρχηγός των εχθρών του ένας τέτοιος, ήταν ό, τι συμφερότερο μπορούσε να του συμβεί. Κι απέφυγε να απαλλάξει τους εχθρούς του από ένα τέτοιον αρχηγό. Και τον έσκασε τον άνθρωπο.
Είχε γίνει βασιλεύς ο Αλέξανδρος, είχε κάνει φρόνιμους τους ανήσυχους Έλληνες σ’ ένα μήνα, είχε υποτάξει τα Βαλκάνια σε έξι μήνες, ήταν 21 ετών, είχε εισβάλλει στην Μ.Ασία, είχε ήδη εκεί κάποιες νίκες με τις οποίες την είχε κατακτήσει, είχε συντρίψει κατά θάλασσα τον επικινδυνότερο αντίπαλό του, και σεξουαλικώς ήταν ακόμη παρθένος. (Πλούταρχος, Αλεξ. 21,8). Το λένε οι ίδιοι οι ιστορικοί κατάπληκτοι. Στην Μ.Ασία συνουσιάστηκε για πρώτη φορά στην ζωή του με την ωραία Βαρσίνη, νεαρή χήρα του μεγαλύτερου αντιπάλου του, Μέμνονος του Ροδίου, Έλληνος αρχιναυάρχου του Δαρείου (Πλουτάρχος, Αλεξ. 21,8-9). Την γνώρισε, την αγάπησε και την παντρεύτηκε κεραυνοβόλα. Αυτή υπήρξε η μία από τις 4 επίσημες γυναίκες του. Δεύτερη γυναίκα που γνώρισε ήταν μια αιχμάλωτη καλλονή από την Περσία, κόρη σατράπου, και την παντρεύτηκε κι αυτή, αμέσως μόλις την είδε κατά προτροπή του στρατηγού του, Παρμενίωνος (Πλούταρχος, Αλεξ. 21,9), ο οποίος ήταν στην ηλικία του πολύ μεγαλύτερος και πατέρας άλλου στρατηγού του. Εντυπωσιάστηκε δε ο Αλέξανδρος από τις Περσίδες αιχμάλωτες τόσο πολύ, που ομολόγησε στο περιβάλλον του ότι του είναι αλγηδόνες ομμάτων (Πλούταρχος, Αλεξ. 21,10)., δηλαδή οδυνηρή τυραννία των ματιών του. Στα χέρια του έπεσαν αιχμάλωτες και η ωραιότερη κι επισημότερη γυναίκα του Δαρείου και δύο θυγατέρες του επίσης πολύ ωραίες (υπ’ όψιν ότι και ο Δαρείος ήταν πολύ νέος και ωραίος άντρας και μετρούσε μόλις ένα έτος ως βασιλιάς όταν δέχθηκε την επίθεση του Αλεξάνδρου). Οι τρεις γυναίκες όταν παρουσιάστηκαν μπροστά του ήταν πανικοβλημένες, διότι πίστευαν ότι θα τις βιάσει, όπως ήταν η συνήθεια των νικητών τότε, αλλ’ ο Αλέξανδρος τις σεβάστηκε και τις υποσχέθηκε ότι δεν έχουν να πάθουν τίποτε και τις ασφάλισε από κάθε κίνδυνο ή ταλαιπωρία. Κι εκείνες έμειναν κατάπληκτες για το πρωτοφανές ήθος του. Το έμαθε δε αυτό κι ο Δαρείος και σχεδόν τον αγάπησε (Πλούταρχος, Αλεξ. 21,1-6. 22,5. 30. Διόδωρος Σικελιώτης 17,38 Αθήναιος 13,80(603c), Αρριανός 2,12,3-8). Αργότερα ο Αλέξανδρος παντρεύτηκε την μία θυγατέρα του Δαρείου, την Στάτειρα (Πλούταρχος, Αλέξανδρος 70,3), κι ήταν αυτή μία από τις επίσημες γυναίκες του.
Ενώ παρότρυνε τους Μακεδόνες να παντρεύονται τις αιχμάλωτες Περσίδες ή άλλες Ασιάτισσες, απαγόρευε αυστηρότατα τον βιασμό. Δύο άντρες του Παρμενίωνος που βίασαν μερικές αιχμάλωτες γυναίκες, παρήγγειλε εξοργισμένος στον Παρμενίωνα να τους εκτελέσει κι εκτελέστηκαν αμέσως (Πλούταρχος, Αλεξ. 22,4).
Μετά από όλες τις μεγάλες νίκες , σ’ ένα συμφιλιωτικό συμπόσιο με τους Ασιάτες μεγιστάνες, ο Αλέξανδρος είδε κι ερωτεύτηκε τρελλά την Βακτριανή(=Αφγανή) Ρωξάνη, σπάνια κι εκθαμβωτική καλλονή, κόρη κάποιου άρχοντος από τους συνδαιτυμόνες. Ήταν ο μεγάλος έρωτας του νεαρού. Κι εκδήλωσε αμέσως την επιθυμία του να την παντρευτεί. Και δεν την άγγιξε πριν από τον γάμο, πράγμα που έκανε βαθύτατη εντύπωση στους Ασιάτες (Πλούταρχος, Αλεξ. 47,7-8). Αυτή ήταν η τέταρτη από τις 4 επίσημες γυναίκες του και η πιο αγαπημένη του, από την οποία γεννήθηκε μετά τον θάνατό του ο γιος του και διάδοχός του Αλέξανδρος ο μικρός. Άλλους δυο γιους, λίγο μεγαλύτεους, τον Ηρακλή και τον Αμύντα, είχε από άλλες γυναίκες του. Θα είχε κι άλλους γιους και θυγατέρες ίσως, αλλ’ ήταν μάλλον από παλλακές και δεν μνημονεύονται.
Αυτά για την σεξουαλική δραστηριότητα του Μ.Αλεξάνδρου. Όσο δε αφορά στις αντιδράσεις του προς τις ευκαιρίες ανώμαλου έρωτος που του παρουσιάστκαν ιστορούνται τα ακόλουθα πειστατικά.
Κάποτε τον ειδοποίησε ο ναύαρχός του Φιλόξενος ότι έχει στο σπίτι του κάποιον Θεόδωρο από τον Τάραντα της Ιταλίας, σωματέμπορο αγοριών, που έχει δύο ωραιότατα αγόρια. Κι αν θέλει να του τα αγοράσει και να του τα στείλει. Ο Αλέξανδρος μόλις τ’ άκουσε εξοργίστηκε πολύ άγρια και ρωτούσε με άγριες φωνές του παρόντες φίλους του πολλές φορές: «Μα τι αισχρό είδε ποτέ μέχρι τώρα ο Φιλόξενος σ’ εμένα και κάθεται και μου ετοιμάζει τέτοιες επονείδιστες αισχρότητες;» (Χαλεπώς ενεγκών, εβόα πολλάκις προς τους φίλους ερωτών, τι πώποτε Φιλόξενος αισχρόν αυτώ συνεγνωκώς, τοιαυτ’ ονείδη προξενών κάθηται). Κι αμέσως έγραψε στον Φιλόξενο ένα γράμμα γεμάτο βρισιές, και τον διέταξε να στείλει στο διάβολο (εις τον όλεθρον) και το σωματέμπορο και το εμπόρευμά του (Πλούταρχος, Αλεξ. 22,1-2).
Άλλοτε ο αξιωματούχος του Άγνων του έγραψε από την Κόρινθο, ότι στην πόλη αυτή είναι ένας περίφημος νεαρός κίναιδος, ονόματι Κρωβύλος, τον οποίο σχεδιάζει να αγοράσει και να του τον φέρει πεσκέσι. Και πάλι ο Αλέξανδρος εξοργίστηκε και τον κατσάδιασε άγρια γι’ αυτό που σκέφτηκε (Πλούταρχος, Αλεξ. 22,3).
Μια φορά είχε στο τραπέζι του κάποιον Χάροντα από την Χαλκίδα, ο δε Χάρων είχε μαζί του κι έναν ωραίο έφηβο, που τον χρησιμοποιούσε σαν κίναιδό οτυ. Ο Αλέξανδρος, που δεν υποψιάστηκε αμέσως τον ρόλο του νεαρού, είπε γι’ αυτόν στον στρατηγό και φίλο του Κράτερο ένα επαινετικό λόγο. Κι ο Χάρων που το άκουσε αυτό και πήρε τον λόγο του σαν πονηρό, διέταξε τον νεαρό να φιλήσει τον Αλέξανδρο. Ο Αλέξανδρος, που απ’ αυτό κατάλαβε τι συμβαίνει, είπε: «Όχι, καθόλου. Αυτό κι εμένα δεν θα με ευχαριστήσει και σένα θα σε στενοχωρήσει» (Καρύστιος, στον Αθήναιο 13,80(603b)).
Είχε δε ο Αλέξανδρος σαν προσωπικό του υπηρέτη, που του ετοίμαζε στις εκστρατείες και το λουτρό, ένα υπερβολικά άσχημο (ευτελή σφόδρα και γελοίον την όψιν)(Πλούταρχος Αλεξ. 35,6). Αυτό το έκανε μάλλον για να μη δίνει υπόνοια αρσενοκοίτου.
Αυτά διηγούνατι για τον Αλέξανδρο όχι Χριστιανοί συγγραφείς βέβαια, αλλά οι έκφυλοι και περήφανοι για τον εκφυλισμό τους Θεόφραστος, Ιερώνυμος, Καρύστιος, Πλούταρχος και Αθήναιος. Κι όχι για να επαινέσουν τον Αλέξανδρο, αλλά για να αναφέρουν κάποιες…παραξενιές του!
Ο Αθήναιος όμως στηριζόμενος σε ένα απόσπασμα του Ψευδοδικαιάρχου, συμπεραίνει ότι και ο Αλέξανδρος ήταν φιλόπαις, δηλαδή παιδεραστής. Σύμφωνα με τον Ψευδοδικαίαρχο ο Αλέξανδρος είχε αδυναμία σ’ ένα ευνούχο ονόματι Βαγώα (όνομα περσικό), τον οποίο δήθεν κάποτε φίλησε μέσα σ’ ένα θέατρο μπροστά στον κόσμο και οι θεατές που τον είδαν έκαναν σούσουρο επιδοκιμασίας και του φώναζαν να τον ξαναφιλήσει, ο δε Αλέξανδρος τον ξαναφίλησε (Ψευδοδικαίαρχος, στον Αθήναιο 13,80(603ab). Πρόκειται για παραμύθι, πλασμένο από άγνωστο κι ανεύθυνο έκφυλο, που ήθελε σώνει και καλά να αποδείξει ότι κι ο Αλέξανδρος ήταν τέτοιος (προφανώς δεν μπορούσε να χωνέψη το ότι υπήρξαν άνδρες ανώτεροι από το τομάρι του, όπως σήμερα και ο Στόουν). Τα ελεγμένα στοιχεία δείχνουν πολύ εύγλωττα ότι ο Μ.Αλέξανδρος ήταν απολύτως φυσιολογικός.
Αυτά για τους αμόρφωτους.
Ο χρήστης talos είπε…
Απόσπασμα από ποιο βιβλίο είναι αυτό poplios; Γιατί αν έκατσες και το έγραψες μόνο για την συζήτηση μένω άναυδος.

Θα ήμουν πρόθυμος να συζητήσω τα όσα αναφέρεις αν από την πρώτη παράγραφο δεν έγραφες κάτι που λίγες γραμμές παραπάνω καταδεικνύεται ως εσφαλμένο. Ότι δηλαδή¨"Ο έκφυλος Πλούταρχος, που κυριολεκτικά αποδελτίωσε την έκφυλη δραστηριότητα όλων των μεγάλων ανδρών της αρχαιότητος... με απώτερο σκοπό να αποδείξει ότι ο έκφυλος έρωτας είναι κάτι το θείο και υψηλό... στον Αλέξανδρο δεν βρήκε τίποτε. Και το ομολογεί."

Όπως σαφώς τεκμηριώνεται από τον άνω σύνδεσμο ο Πλούταρχος ήταν η πηγή της ιστορίας με τον Βαγώα.
Να σημειώσω επίσης ότι, όπως και ο Π. Οικονόμου, αναφέρεις το επεισόδιο με την Καλλιξείνα, αλλά του δίνεις μια διαφορετική ερμηνεία, χωρίς να μπεις στον κόπο να δείξεις γιατί είναι προτιμότερη από την δική σου...

Επίσης θα σου συνιστούσα (εσένα ή τον συγγραφέα του κειμένου) να μην προσπαθείς να βάλεις σε καλούπια ηθικής αξιολόγησης το απώτατο παρελθόν, ιδιαίτερα κρίνοντάς το με μεταγενέστερα κριτήρια... Αυτό που λέει και ο Φοξ στην συνέντευξή του στην οποία συνδέω παραπάνω δηλαδή....

Τέλος εντύπωση προκαλεί η παντελής έλλειψη του ονόματος "Ηφαιστίων" από την μακροσκελέστατη αναφορά σου. Επ' αυτού θα επανέλθω....
Ο χρήστης Panajiotis Oikonomou είπε…
Κατάλαβα..κατάλαβα...όλες οι πηγές που αναφέρουν τον Αλέξανδρο ως αρσενοκοίτη είναι προϊόντα...έκφυλων παραμυθάδων, η μοναδική μας πηγή είναι τα αποσπάσματα του Πλούταρχου που αναφέρει ο Σιαμάκης και γενικότερα ράβουμε την ιστορία όπως μας συμφέρει.Πάω στοίχημα πως είμαστε και οπαδοί του Παρασκευαϊδη και ψηφίζουμε ΝΔ.Γιατί να μην είναι παραμύθι η μάχη στα Γαυγάμηλα ας πούμε;Μα διότι δείχνει έναν άντρακλα Αλέξαδρο, ένα πρότυπο του σύγχρονου νεοέλληνα- που πάει στις συγκεντρώσεις του Καρατζαφέρη, αγοράζει βιβλία του Βελόπουλου (ο ξεπεσμός της έννοιας "βιβλίο") και πιστεύει πως οι Μακεδόνες ήρθαν από τον Σείριο παρέα με τους Αζτέκους.
Το γεγονός πως η δημοκρατία επιτρέπει και αυτούς που θέλουν να την καταλύσουν να έχουν (τις ξεπερασμένες/εκφυλισμένες) απόψεις τους και να προσελκύουν άτομα με μηδενική κρίση είναι και το μεγάλο της μειονέκτημα.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Ρε tolis και Οikonomou μεγαλο μπραβο, τις τελευταιες μερες εξαιτιας της ταινιας, εχω δει τοσους Ελληναραδες-αντρουκλες στις ειδησεις/παραθυρα, σε 'σοβαρες' και 'κεντρωες' εφημεριδες, στα forums και εξω, που μου χει ερθει να ριξω μια μουντζα και να τραβηξω σε καμια χωρα που τυχαινει να διαθετει περισσοτερους ανθρωπους με εγκεφαλο.

Ελπιζω τουλαχιστον οπωε ειπε καποιος, να μην βιωσουμε μερες 'Τελευταιου Πειρασμου'.
Ο χρήστης poplios είπε…
Επειδή αποφύγατε να απαντήσετε στα όσα γράφω προσθέτω ότι ο Βαγώας ήταν σύμβουλος του Αρταξέρξη του Γ' του Ώχου, κάτι σαν μεγάλος Βεζύρης του. Πρέπει να ήταν περίπου συνομήλικός του αν όχι μεγαλύτερος του. Ο Αρταξέρξης Γ' 'Ωχος βασίλευσε από το 359 έως το 338 οπότε και δολοφονήθηκε από τον Βαγώα, δηλαδή 21 χρόνια. Αν ο Ώχος ήταν τουλάχιστον 20 χρονών όταν ανέβηκε στον θρόνο, πρέπει να πέθανε τουλάχιστον 40, οπότε ο Βαγώας θα πρέπει να ήταν 40-50 χρονών. Αυτός που παρουσίασε τον Βαγώα ως τεκνό του Αλεξάνδρου δεν φρόντισε καν να παρουσιάσει το παραμύθι του έστω και λίγο πειστικό. Αλλά βέβαια δεν χρειάζονται τέτοιοι υπολογισμοί και υποθέσεις, ο Διόδωρος ο Σικελιώτης (17,5) μας ιστορεί ξεκάθαρα πως ο Βαγώας δηλητηριάστηκε από τον Δαρείο Γ' τον Κοδομανό πριν ακόμα ο Αλέξανδρος ξεκινήσει την εκστρατεία του.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Tι αλλο θ' ακουσουμε...

Αλλος ο Βαγωας που αναφερεις, αλλος ο μικρος που ηταν 'γιουσουφακι' του Δαρειου και μετα εγινε του Αλεξανδρου.
Ο χρήστης poplios είπε…
ΝΑΙ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΕΡΙΠΟΥ 20.000 ΒΑΓΩΕΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ 40.000, ΟΣΟΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΥ.
Ο χρήστης talos είπε…
Ναι, εγώ μόνο είμαι ο Μχάλης και αν ακούσετε κάποιον να αυτοαποκαλείται Μιχάλης να ξέρετε ότι το κάνει για να με δυσφημίσει...

Μεταφράζω από σχετικό λήμμα εγκυκλοπαίδειας:
Βαγώας: Περσικό όνομα Μπαγκόι, συντμημένη μορφη ονομάτων όπως Μπαγκαντάτα (δοσμένος από τον Θεό), που χρησιμοποιείτο συχνά για ευνούχους.

Η Brittanica συμφωνεί: αναφερόμενη στον "υπουργό" του Αρταξέρξη αναφέρει πως είναι εξελληνισμένη μορφή παλιού περσικού ονόματος που χρησιμοποιούνταν για ευνούχους.
Ο χρήστης Panajiotis Oikonomou είπε…
Poplius, νομίζω πως όσα αναφέρεις ήταν μυθεύματα straight ηθικολόγων που ήθελαν να καλύψουν την ομοφ/λία του συμπατριώτη μου......

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …