22.4.13

Το φροντιστήριο

Δηλαδή: δίνουν 20 χρόνια τηλεσυχνότητες σε Καρατζαφέρηδες, Πλεύρηδες, Λιακόπουλους, Βελόπουλους, Αδώνηδες, Blue Sky, Telecity, καλούν στο "κυριλέ" φάσμα τηλεοπτικών συχνοτήτων και νομιμοποιούν - αισίως μέχρι βαθμού Κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της κυβέρνησης - τον διαβόητο διάδοχο του Μιχαλολιάκου στη Γραμματεία της ΕΠΕΝ, και κάτοχο του franchise του Λεπενισμού στην Ελλάδα, τον οποίο ανάγουν σε κήνσορα για θέματα τρομοκρατίας αρχικά, θέματα δημοκρατικής νομιμότητας τελικά... Πουλάνε ως τηλεσταρ έναν Αρχιεπίσκοπο που "διάβαζε" επί χούντας και "δεν ήξερε" τι γινόταν τότε, ενώ "καθαγίαζε" την ατζέντα μιας σκληρής ακροδεξιάς. Σηκώνουν σαν "εθνικό ζήτημα" κάθε παραλήρημα γεωπολιτικών ψυχάκηδων και νεομακεδονομάχων διεφθαρμένων πολιτικάντηδων. Περνάνε παντοιοτρόπως στα κανάλια τους τον σεξισμό, την φοβία του διαφορετικού, του ξένου 24/7, διαστρέφοντας τα στοιχεία, διαδίδοντας μύθους για "2,5 εκατομμύρια λαθρομετανάστες" και ταυτίζοντας κάθε μετανάστη με τον εγκληματία, τον επικίνδυνο, τον βρώμικο και μολυσμένο. Συκοφαντούν δια των ΜΜΕ τους τις κοινωνικές αντιστάσεις, διασπείρουν την αισθητική του κωλάδικου, υμνούν τον οικονομικά ισχυρό, καταφέρονται εναντίον του αδυνάτου. Αναδεικνύουν τον υπερκαταναλωτισμό σε αυτονόητο και αξία και όταν αυτός αποδεικνύεται φενάκη στρέφουν την μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης ως υπαίτιας για την απώλειά του.


Προς το τέλος της όλης διαδικασίας, τότε με τους απεργούς πείνας της Υπατίας (απεργούς που ζώντας εδώ απλά απαιτούσαν την ασφάλισή τους σημειώνω, αν και αυτό ουδέποτε τονίσθηκε από τα καθεστωτικά μέσα δημοσίως), αλλεπάλληλα δελτία ειδήσεων σχετικά με το θέμα, έφερναν ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα σε όλες τις αστικές του εκφάνσεις να έχει αγκαλιάσει τις θέσεις, τη ρητορική και την αφρίζουσα λύσσα προς τον ξένο του ναζισμού, εν ονόματι της νομιμότητος βεβαίως, βεβαίως. Τα δελτία ειδήσεων των μεγάλων καναλιών των ημερών εκείνων θα αποτελούν αδιάψευστο τεκμήριο του πως στήθηκε το τέλος της μεσογειακής μας "Δημοκρατίας της Βαϊμάρης" πριν τα Αυγά ακόμα Χρυσίσουν και πριν η Παράταξη του Μεσαίου Χώρου μετεξελιχθεί σε νέο ΛΑΟΣ με χρυσές μεταγραφές όλου αυτού του θιάσου της Τρας-TV που αποτελούσε την κοινοβουλευτική ομάδα της ακροδεξιάς.

Η μεταπολίτευση από το 2010 και μετά γινόταν συνώνυμο της αθλιότητας, αδιάκοπα λοιδωρημένη πλέον από κάθε λογής φωστήρες της αστικής διανόησης και καλά, ως μια υπερδημοκρατική "νοσηρότητα", ως μια εκτροπή - αλλά από τι; - υπό την ηγεμονία της αριστεράς, νοουμένης ως - και ταυτιζόμενης με - ένα μείγμα Θεόδωρου Πάγκαλου, Ευάγγελου Γιαννόπουλου και Μένιου Κουτσόγιωργα με ολίγη από 17Ν. Υπό τις συνθήκες, αυτές αν φυσικά η μεταπολίτευση ήταν απλά μια μεγάλη παθογένεια, προφανώς οφείλαμε να αναζητήσουμε την χρυσή εποχή που προηγήθηκε: ή τη χούντα λοιπόν, ή τα Ιουλιανά ή την οκταετία Καραμανλή, ή την κτηνώδη μετεμφυλιοπολεμική καταστολή.



Έτσι φτάνουμε εδώ που βρεθήκαμε και κλείνει σιγά-σιγά η μεταπολιτευτική παρένθεση: μαζική καταστολή εναντίον των πάντων, διωγμός του τύπου, καταδίκες από τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας για την εργατική νομοθεσία και από την Διεθνή Αμνηστία για βασανιστήρια με νεοναζί να οργιάζουν υπό την προστασία της αστυνομίας. Μεταδίδουν δημόσια τα ονόματα και τις φωτογραφίες οροθετικών, τοξικομανών πορνών. Στήνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης για μετανάστες, για τοξικομανείς και τελευταία για τον εκφοβισμό των αστέγων...

Δηλαδή, σοβαρά τώρα, μετά από όλα αυτά, σας κάνει εντύπωση που 30% των Ελλήνων θεωρούν καλύτερη εποχή την χούντα σε σχέση με σήμερα; Είκοσι  χρόνια τώρα ζούμε σε ένα φροντιστήριο απαξίωσης της δημοκρατίας: το μάθημα απέδωσε.

5.1.13

Ο επίμονος αντικατοπτρισμός της εξόδου στις αγορές


Παρήλθε λοιπόν και το 2012 και φυσικά δεν "βγήκαμε στις αγορές", που λένε και οι δημοσιογράφοι. Επειδή όπως έχουμε πει η άστοχη πρόβλεψη δεν είναι αβελτηρία και έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα απλά, αλλά συχνά και πολιτικός ελιγμός, ιδού μια μικρή σταχυολόγηση προβλέψεων με ορίζοντα το παρελθόν και το μέλλον, σχετικά με την επάνοδό μας στη μυθική νιρβάνα των αγορών, για να μην χάνεται ο λογαριασμός...

Κομισιόν (5/2010):
Η Κομισιόν περιμένει πως η Ελλάδα θα μπορέσει να στραφεί και πάλι στις αγορές για χρηματοδότηση, στα μέσα του 2011, μόλις δηλαδή πάρει πίσω την χαμένη της αξιοπιστία, εφαρμόζοντας τα σκληρά μέτρα

Πόουλ Τόμσεν (8/2010) [διπλό τζάκποτ: συντάξεις και αγορές]:
Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Πόουλ Τόμσεν διατύπωσε την εκτίμηση ότι η έξοδος της ελληνικής οικονομίας από την οικονομική κρίση πρέπει να τοποθετείται στα τέλη του 2012, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Το Βήμα». Ο κ. Τόμσεν χαρακτήρισε το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και την άρση του καμποτάζ ως τις πλέον σημαντικές μεταρρυθμίσεις.
Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τόνισε πως μόνον όταν ανακτηθεί η αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας θα μπορέσει να επανεξετασθεί η επιστροφή της 13ης και 14ης σύνταξης στο Δημόσιο, ενώ για το 2011 και το 2012 τόνισε πως δεν προβλέπει νέα μείωση, αλλά πάγωμα των συντάξεων

Λουκάς Παπαδήμος, (9/2010) [διπλό τζάκποτ πάλι πρόβλεψης: χρόνος εξόδου / και αναδιάρθωση]:
Σημαντική βελτίωση της ελληνικής οικονομίας το 2011 προβλέπει ο πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και νυν σύμβουλος του Πρωθυπουργού Λουκάς Παπαδήμος, ο οποίος μάλιστα θεωρεί απίθανη την αναδιάρθρωση χρέους της χώρας μας.
«Το 2011 είναι η χρονιά που περιμένω να υπάρξει σημαντική βελτίωση των συνθηκών και η πιθανότητα μιας επιστροφής (της Ελλάδας) στις αγορές θα είναι μεγάλη», είπε, σύμφωνα με το Βloomberg, ο κ. Παπαδήμος σε συνέντευξη που παραχώρησε προχθές στις Βρυξέλλες. Ο ίδιος ξεκαθάρισε ακόμη ότι «η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους δεν αποτελεί επιλογή. Δεν αποτελεί επιλογή για καμιά χώρα της ευρωζώνης», πρόσθεσε.


Γιώργος Παπανδρέου (1/2011):
Η Ελλάδα δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει ούτε κινείται προς την αναδιάρθρωση του χρέους της, δήλωσε χθες στο Νταβός ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου... Εξέφρασεπάντως την ελπίδα ότι η χώρα θα βγειστις διεθνείς αγορές, µπορεί και στο τέλος του 2011, αλλά σηµείωσε ότι το διεθνές χρηµατοπιστωτικό σύστηµα πρέπει να είναι πιο διαφανές και ότι συχνά απαιτούνται τα κατάλληλα «εργαλεία» προκειµένου να ηρεµήσουν οι αγορές


Φ.Σαχινίδης (1/2011):
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στις αγορές θα βγούμε όντως φέτος για να δανειστούμε;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Στόχος παραμένει η Ελλάδα θα βγει στις αγορές το 2011.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι ρεαλιστικός στόχος;
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Σ’ ένα μεγάλο βαθμό, εκτός  από την πορεία προόδου που καταγράφει η Ελλάδα, η δυνατότητα να βγούμε στις αγορές εξαρτάται και από τις συνθήκες που επικρατούν στις ευρωπαϊκές αγορές. Σήμερα υπάρχει υψηλός βαθμός αβεβαιότητας και μεγάλη μεταβλητότητα και είναι δύσκολο. Γι’ αυτό άλλωστε και ποτέ δεν είπαμε ότι θα βγούμε στις αγορές από τις αρχές του 2011. Θεωρούμε όμως ότι επειδή η Ελλάδα παραμένει προσδεδεμένη στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει με τη συμφωνία των 110 δισ. ευρώ, αλλά και ότι η Ευρώπη θα πάρει τις αποφάσεις που αφορούν το μέλλον του ευρωπαϊκού μηχανισμού, θα εξομαλυνθούν  οι συνθήκες.
Έτσι η Ελλάδα εντός του 2011 θα έχει τη δυνατότητα να αποκτήσει και πάλι πρόσβαση στις αγορές κεφαλαίων.
Συναφές αλλά παράπλευρο: Vintage Σαχινίδης 8/2010
Β. ΣΚΟΥΡΗΣ: Δε θα έχουμε δηλαδή νέα μέτρα, πέρα από αυτά που προβλέπονται από το μνημόνιο, το 2010. Είστε κατηγορηματικός σε αυτό.
Φ. ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ: Είναι σαφές. Δεν πρόκειται να παρθούν νέα μέτρα. 


Eurobank - Μπαλλής (2/2011):
«Θα βγούμε στις αγορές ίσως και μέσα στο 2011»: Υπέρ του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών των χωρών της ευρωζώνης τάχθηκε ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Eurobank EFG κ. Β. Μπαλλής, εκτιμώντας ότι έχει συντελεστεί ουσιαστική πρόοδος στις συζητήσεις για έναν αξιόπιστο ευρωπαϊκό μηχανισμό για τη συνολική αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Στο πλαίσιο αυτό διατύπωσε την εκτίμηση ότι «θα ξαναβγούμε στις διεθνείς αγορές, και μάλιστα σύντομα, ίσως και πριν από το τέλος της χρονιάς».


Γιώργος Παπακωνσταντίνου: (3/2011):

Εμείς, λέμε ότι με το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής η Ελλάδα θα βγει στις αγορές του χρόνου(2012)


Γιώργος Παπακωνσταντίνου, (4/2011) (και εδώ το διπλό λαχείο):

Το χρέος της Ελλάδας είναι διατηρήσιμο και η κυβέρνηση δεν συζητά την αναδιάρθρωσή του, είπε την Τετάρτη ο υπουργός Οικονομικών, προσθέτοντας ότι παραμένει ο στόχος της κυβέρνησης για έξοδο στις αγορές το αργότερο έως τις αρχές του 2012.


David Riley (6/2011):
Την άποψη ότι καμία χώρα που βρίσκεται στο μηχανισμό διάσωσης δεν θα καταφέρει να βγει στις αγορές νωρίτερα από το 2013, εξέφρασε ο επικεφαλής κρατικών αξιολογήσεων του οίκου David Riley κατά την διάρκεια του τραπεζικού συνεδρίου της Fitch Ratings.


Ευ.Βενιζέλος (8/2011):
Μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου αναμένεται ότι θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες για το νέο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, εκτιμώντας ότι η επιστροφή της χώρας στις αγορές θα είναι εφικτή μέχρι το 2014.

Xανγκ Τραν (11/2011):
Την άποψη ότι η Ελλάδα θα μπορεί να βγει στις αγορές μετά το 2015 εφόσον εφαρμόσει πιστά τις μεταρρυθμίσεις εξέφρασε στο αυριανό φύλλο της εφημερίδας real news, ο αναπληρωτής διευθυντής του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου(IIF) Xανγκ Τραν.


Joerg Asmussen (EKT) (11/2012):
Ας είμαστε ειλικρινείς - Η Ελλάδα δεν θα βγει στις αγορές το 2015 ή το 2016 - Θα χρειαστεί νέα δανειακή σύμβαση μετά το 2014...
Τον Μάιο του ίδιου χρόνου ο ίδιος έλεγε βέβαια ότι θα βγει η Ελλάδα στις αγορές ακριβώς το 2015:
Την εκτίμηση ότι η ελληνική οικονομία θα ανακάμψει το 2014 και ότι από το 2015 θα βγει στις αγορές, εκφράζει το στέλεχος της ΕΚΤ Γιοργκ Ασμουσεν, τονίζοντας ότι προϋπόθεση για αυτό είναι η εφαρμογή του προγράμματος εξυγίανσης.

Steinbrueck (12/2012):
Η Ελλάδα δεν θα επιστρέψει στις αγορές αυτή την δεκαετία, δήλωσε την Τετάρτη ο ηγέτης της γερμανικής αντιπολίτευσης Peer Steinbrueck, τονίζοντας πως το χρηματοδοτικό κενό δε μπορεί να καλυφθεί με αποσπασματικά μέτρα.

Εκτός συναγωνισμού - παρότι στα ίδια επίπεδα επιστημονικής εγκυρότητας, ο Κ.Λεφάκης τον Ιούνιο του 2010 προέβλεπε:
«Μετά το 2015 φτιάχνουν τα πράγματα στην Ελλάδα» [και αυτός πέτυχε τουλάχιστον τις πρόωρες εκλογές, παρότι οι προβλέψεις του για αυτές ήταν λίγο για τα πανηγύρια]

ΥΓ: Το πώς θα είναι η χώρα φθάνοντας στην έξοδο στις αγορές (με κεντροαμερικάνικα επίπεδα ανισότητας, χωρίς εργατικό δίκαιο και με τον μισό πληθυσμό, εργαζόμενους ή άνεργους φτωχούς ή μετανάστες, με τα νοσοκομεία ή την ηλεκτροδότηση προνόμιο για ορισμένους μόνο), είναι άλλο θέμα το οποίο το εικονογραφεί το διαβόητα "επιτυχημένο παράδειγμα" της Λετονίας, η οποία είναι και η μόνη χώρα με συγκρίσιμη απώλεια ΑΕΠ στην κρίση με τη δική μας...

5.12.12

Πατριωτισμός, το τελευταίο καταφύγιο των αχρείων*

Patriot


28/08/12 Εκπρόθεσμη, και άρα άκυρη, η συμφωνία με τη Siemens! 
Από εκεί και πέρα ο Γ. Στουρνάρας δέχθηκε σφοδρά χτυπήματα από τον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ για την υπογραφή του. Ισχυρίστηκε ότι στοχοποιήθηκε, ενώ "ήρθα από πατριωτικό καθήκον, μόλις τελειώσω τη δουλειά μου θα αποχωρήσω. Δεν είμαι βρόμικος". Ωστόσο έσπευσε να δώσει πλήρη κάλυψη στον νομικό σύμβουλο του πρωθυπουργού Ιωάννη Καράκωστα, που αποκαλύφθηκε ότι πληρώθηκε το 1998 από τα "μαύρα" ταμεία της Siemens.

«Τώρα θα πρέπει να αξιοποίησουμε αυτή την ευκαιρία που εξασφάλισε με τις θυσίες του ο ελληνικός λαός» πρόσθεσε, επαναλαμβάνοντας ότι η εκταμίευση της πρώτης δόσης θα γίνει στις 13 Δεκεμβρίου. Αναφερόμενος στο πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων, ο κ. Στουρνάρας είπε ότι είναι «πατριωτικό καθήκον».

05/12/2012 «Πατριωτικό καθήκον η καταβολή του τέλους ακινήτων»:
Αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του υπουργού οικονομικών στη δικαιοσύνη και συγκεκριμένα στην απόφαση των δικαστών για το χαράτσι ακινήτων μέσω της ΔΕΗ.

«Θα εξαντλήσουμε όλο το νομικό οπλοστάσιο, υπάρχει το πατριωτικό καθήκον όλων μας και των δικαστών και των πολιτών» είπε ο Γιάννης Στουρνάρας, καλώντας ουσιαστικά τους δικαστικούς λειτουργούς να είναι πιο προσεκτικοί στις αποφάσεις που εκδίδουν και έχουν δημοσιονομικές επιπτώσεις.
 *Samuel Johnson

4.12.12

Τα μνημόνια του μέλλοντός μας


Διαβάζω στον Economist το "Greece’s debt burden: How to end the agony" και αυτό στον Bloomberg και ψυχανεμίζομαι μια πιθανή αλλαγή τακτικής, καθώς ακόμα και οι Σοβαρές Πηγές αναγνωρίζουν πως αυτό το κάζο στην Ελλάδα όχι μόνο δεν μοιάζει να βγάζει κάπου, όπως προέβλεπαν προ δύο ετών, αλλά στέλνει την χώρα σε εξαιρετικές περιπέτειες, που μπορεί να έχουν πανευρωπαϊκές επιπτώσεις.

Ο Economist παραπέμπει σαν λύση στο αφρικανικό μοντέλο των Highly Indebted Poor Countries (HIPCs) και στην αναδιάρθρωση του Πολωνικού χρέους στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η ιδέα είναι η εξής: Επειδή το χρέος είναι αναπόφευκτο να περικοπεί - γιατί όποιος ξέρει αριθμητική και ιστορία ξέρει πως είναι μη-βιώσιμο - καλό είναι να χρησιμοποιηθεί η αναγκαστική αναδιάρθρωσή του σαν εργαλείο για την παγίωση των ήδη ειλημμένων νεοφιλελεύθερων "μεταρρυθμίσεων". Έτσι η Ελλάδα θα συνεχίσει την λιτότητα και την μετατροπή της σε χώρα του μισο-τρίτου κόσμου, όχι υπό την απειλή μαστιγίου, αλλά υπό την υπόσχεση ενός υποτιθέμενου καρότου. To καρότο αυτό θα έχει το επιπρόσθετο πλεονέκτημα ότι θα επιφέρει μια μερική βελτίωση της κατάστασης αρκετών (από μηδενικό εισόδημα στα 4-5 εκατοστάρικα π.χ. τον μήνα) πιθανώς με κάποια βασική κοινωνική υποδομή επιπέδου φτωχοκομείου (καθώς η "προστασία των πιο ευάλωτων" είναι ο κωδικός της διάλυσης του καθολικού κράτους πρόνοιας πλέον), θα δημιουργήσει μια μερίδα κερδισμένων και θα ενισχύσει τους ντόπιους ολιγάρχες και τραπεζίτες (με μια επιφύλαξη για τους δεύτερους) που, από κοινού με τις πολυεθνικές και τις ελίτ γενικότερα του "πυρήνα" της ΕΕ, θα πέσουν πάνω στα διάφορα υπό ιδιωτικοποίηση φιλέτα και θα απομυζούν τον πρώην δημόσιο πλούτο, εκμεταλλευόμενοι τα πάμφθηνα και νομικά απροστάτευτα εργατικά χέρια που θα δουλεύουν για αυτούς.

Το επιθυμητό αποτέλεσμα, είναι η σταθεροποίηση της "ασιατοποιημένης" Νοτίου Ευρώπης, σαν αποικίας χρέους του πυρήνα της ΕΕ, η επανώθησή της στην καπιταλιστική περιφέρεια, με τριτοκοσμικές ανισότητες και υποτυπώδες κράτος πρόνοιας, ελπίζοντας πως μια τέτοια "σταθεροποίηση" στον κοινωνικό πάτο, με κοινωνική δομή κεντροαμερικανικής μπανανίας, θα επιτρέψει την παραμονή στην εξουσία των διεφθαρμένων ελίτ-πελατών της και θα αποτελέσει το πρώτο βήμα για την αντίστοιχη περαιτέρω αμερικανοποίηση των κοινωνιών του Ευρωπαϊκού Βορρά. Μια διαδικασία που βρίσκεται άλλωστε σε πλήρη εξέλιξη

Μια τέτοια πολιτική θα ήταν η ορθολογική αν είχαμε να κάνουμε με έναν συγκροτημένο μονολιθικό αντίπαλο, που θα έβλεπε τα πράγματα από την σκοπιά των συμφερόντων ας πούμε μιας πανευρωπαϊκής ελίτ. Όμως υπάρχουν αρκετά σημάδια πως στην πραγματικότητα οι αποφάσεις στην ΕΕ λαμβάνονται με πολλά και ποικίλα συγκυριακά κριτήρια, με κορυφαίο αυτή τη στιγμή την έκβαση των Γερμανικών εκλογών. Η αφήγηση που έχει πωληθεί επιτυχώς στους Γερμανούς πολίτες για τον Νότο, μια αφήγηση την οποία έχουν ενστερνιστεί και εκείνοι που την δημιούργησαν, στενεύει τα περιθώρια ελιγμών ενώ ουσιαστικά είναι εμπόδιο σε οιαδήποτε εύλογη κίνηση διασφάλισης της ύπαρξης ακόμα της ευρωζώνης. Οπότε το τέρας δεν είναι ακριβώς έλλογο, δεν έχει μια φωνή και η τακτική του είναι πάντα "ad hoc". Πιθανώς ένα τρωτό σημείο.

Από μια άποψη όμως ίσως αυτό δεν έχει τελικά κομβική σημασία. Πάνω σε οιαδήποτε έκβαση είναι έτοιμοι να κτίσουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την μηχανή αύξησης της εισοδηματικής εντροπίας, της επιστροφής στην "χρυσή εποχή" των σατανικών μύλων. Η λιτότητα μεταφέρει μέσα της την ίδια τη στρατηγική της. Όπως λέει και ο Bill Mitchell:

"... Όμως, η επιβολή δημοσιονομικής λιτότητας σε πολλές χώρες στην σημερινή κρίση θα διασφαλίσει όχι μόνο πως οι σημερινές απώλειες [στο βιοτικό επίπεδο των ασθενέστερων και επισφαλέστερων εργαζομένων] θα είναι τεράστιες, αλλά και πως οι συνθήκες εργασίας που απολάμβαναν μέχρι τώρα θα χαθούν για πάντα. Χρόνια, δεκαετίες, κατακτήσεων που αποκτήθηκαν με κόπους από τους εργατες εξατμίζονται στον βωμό της λιτότητας
Δεν προκαλεί έκπληξη. Οι νεοφιλελεύθεροι χρησιμοποίησαν την παρατεταμένη κρίση για να ξαναεπιβάλλουν το δικό τους πρόγραμμά μεταφοράς εισοδήματος και πλούτου προς τις ελίτ και να βάλουν το τελευταίοπ καρφί στο φέρετρο του κράτους - πρόνοιας. Αυτή είναι η ατζέντα τους και όλα τα χρηματοοικονομικά αλαμπουρνέζικά - για την επικείμενη χρεοκοπία και την εξέγερση των αγορών ομολόγων - δεν είναι παρά ένα παραπέτασμα καπνού για τις πιο φιλοχρήματές τους φιλοδοξίες"

Στο βαθμό που θα τα θεωρήσουμε όλα αυτά μοιραία και αναπόφευκτα, τότε αναπόφευκτα θα συμβούν και θα οδηγήσουν σε μια ασταθή κατάσταση αυξανόμενου αυταρχισμού και κοινωνικής βαρβαρότητας, με αλλεπάλληλες εκρήξεις σε όλον τον κόσμο, πολύ πέρα από τον Ευρωπαϊκό Νότο.
Τα περιθώρια ελιγμών και αντίδρασης  στενεύουν. Ας τελειώνουμε με την δικτατορία του παρασιτικού 1%, κι ας αρχίσουμε από εδώ. Σύντομα.

28.11.12

Δόσεις, πρέζα και ΔΝΤ

H πρόβλεψη για την ανάπτυξη στην Ελλάδα στην οποία βασίζεται η εκτίμηση του ΔΝΤ/τρόικας ότι το Ελληνικό χρέος θα είναι "βιώσιμο" στο 124% του ΑΕΠ σε τρία τέρμινα (ή σε δέκα χρόνια που από πλευράς δυνατοτήτων πρόβλεψης είναι το ίδιο πράγμα) είναι η εξής - και παρακαλώ μη γελάτε:


Ήτοι "το μόνο που θα επιτρέψει κάποια διαγραφή χρεών της χώρας στο μέλλον είναι η επίτευξη ενός απίστευτου πλεονάσματος ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και αύξηση του ΑΕΠ κατά ένα απίθανο 4,5% ετησίως" (για δέκα χρόνια) - όπως λένε και οι ακαταπόνητοι αριθμομαθείς αντιδραστικοί στο Zerohedge. Η θεαματική αυτή εκτόξευση των ρυθμών ανάπτυξης και του ΑΕΠ μπορεί να προέλθει εκ πρώτης όψεως μόνον από την εξαγωγή μονοκέρων, νεραϊδών και καλικαντζάρων. Άλλος δρόμος δεν φαίνεται να υπάρχει καθότι οι μυθικοί ρυθμοί ανάπτυξης απαιτούν και ανάλογα μυθικές εξαγωγές. Αλλά δεν είναι έτσι.

Νέες ευκαιρίες μη-κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας

Μελλοντική σκηνή υγιούς επιχειρηματικότητας από την περιοχή Τυμπακίου Κρήτης... Και επί τη ευκαιρία, να πάψει επιτέλους και αυτή η στρέβλωση της αγοράς που προκαλεί η κρατική απαγόρευση της παιδικής εργασίας
Το ίδιο το IMF υποβαθμίζει στις (συστηματικά άστοχες και αισιόδοξες ούτως ή άλλως) προβλέψεις του τις προοπτικές ανάπτυξης της Παγκόσμιας Οικονομίας, όπως κάνει και ο ΟΟΣΑ. Οπότε σύμφωνα με το σχέδιο, η ομαλή εξέλιξη του οποίου αποτελεί όρο για την συνέχιση του προγράμματος, εμείς θα αναπτυσσόμεθα εξωστρεφώς εξάγοντας σε τεράστιες ποσότητες (διότι με βάση τις πολιτικές που είναι προϋπόθεση για την λήψη της δόσης η ανάκαμψη κατηγορηματικά δεν πρέπει να έρθει με τόνωση της εσωτερικής ζήτησης) κάτι που χώρες που θα προσπαθούν να περιορίσουν τις εισαγωγές τους - μεταξύ των οποίων οι βασικοί εμπορικοί μας εταίροι - για κάποιο λόγο θα το θέλουν τρελά και δεν θα σταματούν να το εισάγουν. Άρα πέρα από την εκτροφή μυθολογικών θηραμάτων και τις μυθοκαλλιέργειες γενικότερα, η μόνη ιδέα που θα μπορούσε να εκπληρώσει τις μαγικές προϋποθέσεις για τις κρίσιμες περαιτέρω δόσεις και το κούρεμα των χρεωστουμένων, θα ήταν η μετατροπή της Ελλάδας σε νέο Αφγανιστάν, παγκόσμιο κέντρο παραγωγής, διακίνησης και λαθρεμπορίου ναρκωτικών, αλλά ιδίως ηρωίνης. Προφανώς αυτό υπονοεί εμμέσως και το ΔΝΤ.

Οι προϋποθέσεις υπάρχουν. Σύμφωνα με πολλές ενδείξεις ήδη σημαντικότατοι Έλληνες επιχειρηματίες ασχολούνται από πολλών ετών με την εμπορία, και η διευκόλυνση μέσω κινήτρων της νόμιμης επέκτασής τους στην καλλιέργεια και την συσκευασία θα τους ενίσχυε περαιτέρω μέσα σε ένα δύσκολο περιβάλλον διεθνούς ανταγωνισμού. Έτσι θα δοθούν ευκαιρίες απασχόλησης σε μεγαλογεωργούς, γκάνγκστερ και βαποράκια ανά την επικράτεια - ομάδες που αποτελούν άλλωστε δημογραφικά, προπύργια της πάσης φύσεως ακροδεξιάς στη χώρα μας - στατιστικά μιλώντας - και έτσι θα ενισχυθεί και το κυβερνών κόμμα. Ταυτόχρονα, οι δυναμικοί ντόπιοι narcoenterpreneurs, εκμεταλλευόμενοι το λαθρεμπορικό δίκτυο που θα έχουν στήσει, θα μπορούν να επεκταθούν εύκολα σε παράλληλες διαμετακομιστικές δραστηριότητες: όπλα, καύσιμα (όπου και εκεί υπάρχει τεράστια ιθαγενής τεχνογνωσία και εμπειρία), γυναίκες για τράφικινγκ, μετανάστες στη Δύση κτλ. Συνολικά πρόκειται για τεράστιο κύκλο εργασιών που στην κυριολεξία με ελάχιστη βοήθεια από το κράτος θα μπορούσε να επανεκκινήσει την σκουριασμένη και αγκυλωμένη από τον κρατισμό Ελληνική οικονομία, σε όλα τα επίπεδα: από το βαποράκι, μέχρι την μικρομεσαία εταιρεία μπράβων, και από την πορνεία μέχρι την μικροκαλλιέργεια. Μετά, με τις προσόδους από την δραστηριότητα αυτή, θα τονωθούν και άλλοι κλάδοι, πιο παραδοσιακοί, της οικονομίας μας. Έτσι η οικονομική φαυλότητα θα οδηγήσει παραδόξως (τα έχει αυτά τα παράδοξα η αόρατος χειρ) σε έναν ενάρετο κύκλο ανάπτυξης και ευημερίας - αν όχι για όλους ή τους περισσότερους, για αρκετούς τέλος πάντων, ώστε να στηρίξουν παντοίω τρόπω την κυβέρνηση, που είναι και το ζητούμενο προκειμένου να παγιωθεί η μετατροπή της χώρας μας σε νεοφιλελεύθερη ντίσνεϊλαντ μαύρης εργασίας σε βάθος δεκαετιών.

Προϊόν νοσηρής φαντασίας, θα πείτε, το παραπάνω "σχέδιο"; Ναι, βεβαίως αλλά όχι τόσο νοσηρό ούτε τόσο εξωπραγματικά φανταστικό όσο το μνημειώδες διάγραμμα που βρίσκεται στην κορυφή του ποστ και που αποτέλεσε την προσχηματική αλλά επίσημη βάση για την απόφαση συμμετοχής του ΔΝΤ στο Ελληνικό πρόγραμμα, καθώς το οδήγησε στην διαπίστωση πως το Ελληνικό χρέος ήταν τελικά βιώσιμο. Διότι δεν έχουν πια καμιά αναστολή ακόμα και την αριθμητική να διαψεύσουν...

Επίμετρον: Αν θέλει κάποιος να καταλάβει τι συνέβη όντως στο χθεσινό Eurogroup ας ρίξει μια ματιά στην ανταπόκριση του Γιώργου Δαράτου από τις Βρυξέλλες

15.11.12

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης - επίμετρον Alpha


Καθόμουν και έγραφα για την επιτελεστικότητα των διαφόρων οικονομετρικών προβλέψεων με βάση τις μηδαμινές προγνωστικές επιδόσεις των συνιστωσών της τρόικα/κυβέρνησης ενώ μόλις προ ενός μηνός η Alpha Bank τα έλεγε ξεκάθαρα:
"Πρέπει να γίνει κατανοητό... ότι η πρόβλεψη από την Κυβέρνηση και από το ΔΝΤ για νέα μεγάλη πτώση του ΑΕΠ της χώρας το 2013 και το 2014 δεν είναι μια απλή άσκηση επί χάρτου ή οικονομετρική εκτίμηση που απλώς καταγράφει αμερόληπτα τις τάσεις στην οικονομία, δοθείσης της εμπειρίας του παρελθόντος και της οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται. Οι προβλέψεις αυτές έχουν τεράστια σημασία και σε μεγάλο βαθμό προσδιορίζουν τις εξελίξεις που πρόκειται να συμβούν στην οικονομία. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελλάδος που ήδη προέρχεται από μια πολύχρονη συνεχώς διογκούμενη ύφεση στην οποία η κάθε οικονομική μονάδα (νοικοκυριό, επιχείρηση, επενδυτής, εργαζόμενος, άνεργος, σπουδαστής) αναμένει με αγωνία κάποια ένδειξη για το πότε θα τελειώσει αυτό το «μαρτύριο»"... Με τις προβλέψεις που υιοθετούνται σηματοδοτείται ότι δεν θα πρέπει πλέον να αναμένεται καμία ευνοϊκή εξέλιξη, πχ. στην υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων στην Ελλάδα. Προβλέψεις αυτού του είδους προειδοποιούν κάθε επίδοξο επενδυτή στην Ελλάδα ότι αν τολμήσει να επιχειρήσει στη χώρα μας το μόνο που θα αντιμετωπίσει στην επόμενη 10ετία θα είναι καμένη γη
Η Alpha Bank, κάνει μερικές ενδιαφέρουσες επισημάνσεις στην έκθεση, και είναι λίγο εκτός της κύριας γραμμής, αλλά ευθέως λέει, σε ελεύθερη μετάφραση, ότι "δεν κανουμε προβλέψεις για να προβλέψουμε, αλλά κάνουμε προβλέψεις ως τμήμα της πολιτικής μας. Και δεν ψεύδεστε αρκετά και χαλάτε το κλίμα, ενώ αν λέγατε ακόμα πιο εξωπραγματικά νούμερα, ίσως να έπιαναν σαν ξόρκια και μάγευαν τον κόσμο των επενδυτών"

Υπό αυτό το πρίσμα μπορεί κανείς να κατανοήσει τα σχετικά πορίσματα της Alpha καλύτερα: έτσι τον Ιούνιο του 2010 έλεγε σε έκθεσή της:
Η Alpha Bank προβλέπει ότι το ονομαστικό ΑΕΠ το 2010 θα αυξηθεί κατά 0,8% έναντι προβλέψεων της τρόικας για πτώση 2,8%. Εκτιμά ακόμη ότι η μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης θα διαμορφωθεί σε επίπεδα κάτω του 8,1% του ΑΕΠ και σε συνδυασμό με την αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ, φαίνεται ότι το χρέος της γενικής κυβέρνησης δεν θα ξεπεράσει το 128% του ΑΕΠ έναντι 133% που προβλέπει η τρόικα.
(Υπενθυμίζω πως η τελική εκτίμηση για το 2010 ήταν -4,9%)

Ενώ ανάλογα, πιστή στις αντιλήψεις της, η Alpha Bank προέβλεπε τον Μάιο του 2011:
Η πτώση του ΑΕΠ της Ελλάδας το 2011 μπορεί να περιορισθεί σε επίπεδα κάτω από το 2,5% συμβάλλοντας και στη δημοσιονομική προσαρμογή που επιδιώκεται κατά το τρέχον έτος, εκτιμά η Alpha Bank στο εβδομαδιαίο δελτίο οικονομικών εξελίξεων.
(-7,1% στο ΑΕΠ έγραψε το κοντερ το 2011, όπως είπαμε)

Οπότε οι τελευταίες προβλέψεις της Alpha Bank θα πρέπει να αντιμετωπιστούν υπό το φως όλων των παραπάνω:
Για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1 δισ. ευρώ το 2012 και "μαξιλάρι" 3 δισ. στον προϋπολογισμό του 2013 κάνουν λόγο οι οικονομολόγοι της Alpha Bank στο εβδομαδιαίο δελτίο της τράπεζας
Όπως βλέπουμε οι παλιότερες αποδόσεις των μοντέλων της Alpha Bank δεν επηρεάζουν την σημερινή χρήση τους και παρότι εκπεφρασμένα έχει δηλώσει η ίδια η τράπεζα πως οι προβλέψεις της είναι εξορκισμοί μάλλον παρά προσπάθειες εκτίμησης των μελλοντικών εξελίξεων, εξακολουθούν να αναφέρονται και να κυκλοφορούν ως τέτοιες. Διότι, όπως θα έλεγαν και στην Alpha Bank, αν δεν έχεις νέα ευχάριστα να πεις, καλύτερα να μη μας πεις κανένα...

Υ.Γ για μια ευρύτατη γενίκευση του προβλήματος δείτε: V for Valis: "Oops, I Did It Again!..."

14.11.12

Η ανταγωνιστικότητα και ο Αντώνης Σαμαράς

Ανεβαίνει η ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας διαβεβαιώνει ο φερόμενος ως επόμενος εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης

Αντώνης Σαμαράς κατά την συζήτηση του προϋπολογισμού:
«Η ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας δείχνει σαφή σημάδια βελτίωσης. Σας ανέφερα προχθές ότι η Ελλάδα ανέβηκε 11 θέσεις από πέρσι στη διεθνή κατάταξη ανταγωνιστικότητας… Στη διεθνή κατάταξη των χωρών, σύμφωνα με το δείκτη επιχειρηματικού περιβάλλοντος, η Ελλάδα βελτιώθηκε ακόμα περισσότερο: κατά 22 θέσεις σε σχέση με πέρσι!»
Αυτά ανέφερε ο πρωθυπουργός σχετικά με τη θεαματική βελτίωση της Ελληνικής ανταγωνιστικότητας, υποτίθεται, εκθέτοντας τους συμβούλους του και τους λογογράφους του: Αναφέρεται προφανώς στην Έκθεση Doing Business 2013, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του IFC.
Υπάρχουν όμως δύο λάθη σε αυτή την πρόταση: πρώτον, η έκθεση αυτή δεν αναφέρεται στην ανταγωνιστικότητα παρά μόνον ίσως έμμεσα. Η έκθεση, κατά την Παγκόσμια Τράπεζα «αξιολογεί τις ρυθμίσεις που επηρεάζουν τις τοπικές εταιρείας σε 185 οικονομίες και σε 10 πεδία επιχειρηματικών κανονισμών, όπως η έναρξη μιας επιχείρησης, η επίλυση χρεοκοπιών και οι διασυνοριακές συναλλαγές». Αυτό λέγεται ίσως «επιχειρηματικό κλίμα για μικρομεσαίες επιχειρήσεις» , αλλά πουθενά η έκθεση δεν ισχυρίζεται πως πρόκειται για «ανταγωνιστικότητα» - ίσα-ίσα στο κείμενο της έκθεσης παρουσιάζεται η συσχέτιση του δείκτη αυτού με τον δείκτη ανταγωνιστικότητας της Παγκόσμιας Τράπεζας – έναν άλλο δείκτη δηλαδή.

Το δεύτερο είναι πως και η 11η θέση και η 22η θέση αναφέρονται… στην ίδια έκθεση! απλά η πρώτη βελτίωση αφορά τα αναθεωρημένα στοιχεία για την Ελλάδα σύμφωνα με τα οποία η Ελλάδα ήταν πέρυσι τελικά στην 89η θέση στην κατάταξη αυτή, ενώ η δεύτερη αφορά την βελτίωση με βάση την μη-αναθεωρημένη κατάταξη.

Τι συμβαίνει όμως με την πραγματική έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας για την ανταγωνιστικότητα; Όπως έχουμε αναφέρει στην Αυγή προ δύο μηνών, η Ελλάδα έχει επιδεινώσει την θέση της και στην έκθεση Global Competitiveness Report του 2012-13, κατά μία θέση (96η από 95η το 2011) σε μια σταθερά πτωτική πορεία τα τελευταία χρόνια . Δεν είναι μάλιστα η μόνη έκθεση ανταγωνιστικότητας που δείχνει ακριβώς την ίδια τάση: Στo World Competitiveness Yearbook της IMD για το 2012, η Ελλάδα εμφανίζεται να υποχωρεί δύο θέσεις και να φτάνει στην προτελευταία θέση μεταξύ 59 χωρών.

Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι για την αξία τέτοιων κατατάξεων πολλώ δε μάλλον που συνήθως είναι εργαλεία προώθησης μιας νεοφιλελεύθερης ατζέντας. Αν όμως τις παίρνει κανείς σοβαρά, καλό θα είναι να ξέρει για τι πράγμα μιλά και σε τι άναφέρεται, ιδίως όταν είναι ο πρωθυπουργός της χώρας και μιλάει στην βουλή…

(Δημοσιεύθηκε σήμερα στην Αυγή

12.11.12

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:

Sins of Comission

Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):


 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροποίηση των δεδομένων για το ΑΕΠ από την ΕΛΣΤΑΤ εκτιμά πλέον στα -7,1% την συρρίκνωση του Ελληνικού ΑΕΠ για το 2011.


Incredibly Mediocre Forecasts

Ήταν ίσως καλύτερες οι επιδόσεις του ΔΝΤ; Όχι ακριβώς: Ιδού οι προβλέψεις του το 2009 για τα επόμενα χρόνια:

Ενώ για την ανεργία προεβλεπαν:
2009: 9.4 | 2010: 11.8 | 2011: 14.6 | 2012: 14.8 | 2013: 14.3 | 2014: 14.1 | 2015: 13.4

Τον Σεπτέμβρη του 2010 οι προβλέψεις του ΔΝΤ είχαν εξελιχθεί ως εξής:

Με πρόβλεψη για ανεργία ίδια με εκείνη του προηγούμενου έτους:

Τον Μάρτιο του 2011, πρόβλεψη για ΑΕΠ:


Με πρόβλεψη ανεργίας:
2010: 12.2 | 2011: 12.4 | 2012: 14.8 | 2013: 15.0 | 2014: 14.5 | 2015: 13.8 | 2016: 11.6

Το πλήρες πακέτο της χρονικής σειράς των προβλέψεων του ΔΝΤ για την Ελληνική οικονομία, παρουσιάζεται στο Alphaville υπό την αμφισβητήσιμη εκτίμηση ότι το ΔΝΤ γίνεται καλύτερο στις προγνώσεις του... (Οι πίνακες εδώ)



Πάμε Στοίχημα Μακροικονομικοί Δείκτες: Στον Κουβά

Το Ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών μέσω των προϋπολογισμών του κράτους επιχειρούσε και αυτό υποτίθεται να μετρήσει την επίπτωση των μέτρων που έπαιρνε. Πάνω στις εκτιμήσεις αυτές έκτιζε μάλιστα την οικονομική πολιτική για το επόμενο έτος. Στην προκειμένη περίπτωση την σχετική δουλειά την έχει κάνει ο Παντελής Παντέλογλου στο Press Project, από το άρθρο του οποίου παραθέτω τα εξής:
Στον προϋπολογισμό του 2009 προβλεπόταν αύξηση ΑΕΠ 3%, αύξηση εξαγωγών 5,2%, πληθωρισμός +3,2%, ανεργία 7,3%. Ένα χρόνο αργότερα, ο απολογισμός ήταν κάπως διαφορετικός: ΑΕΠ -1,1% [-3,1%], εξαγωγές -11,8%, πληθωρισμός +1,2%, ανεργία 9%.
Στον προϋπολογισμό του 2010 οι προβλέψεις ήταν: ΑΕΠ -0,3%, εξαγωγές +2,7%, πληθωρισμός +1,4%, ανεργία 10,2%. Ο απολογισμός τα έλεγε αλλιώς: ΑΕΠ -4% [-4,9%], εξαγωγές +1,3%, πληθωρισμός +4,6%, ανεργία 11,6%.
Οι προβλέψεις για το 2011 ήταν: ΑΕΠ -2,6%, εξαγωγές +6,1%, πληθωρισμός +2,2%, ανεργία 14,5%. Όμως, ρε γαμώτο, ο απολογισμός για το 2011 έλεγε άλλα: ΑΕΠ -5,5% [-7,1%], εξαγωγές +3,9%, πληθωρισμός +2,8%, ανεργία 15,2%.
Για το 2012 προβλέφτηκε: ΑΕΠ -2,5%, εξαγωγές +6,4%, πληθωρισμός +0,6%, ανεργία 16,4%. Ωστόσο ο απολογισμός ήταν κάπως διαφορετικός: ΑΕΠ -6,5% [;], εξαγωγές +0,4%, πληθωρισμός +1,2%, ανεργία 23,5%.
Κι έτσι όπως φτάνουμε στο σήμερα, προσέξτε τα δεδομένα: Ο προϋπολογισμός για το 2013 προβλέπει ΑΕΠ -3,8%, εξαγωγές +2,5%, πληθωρισμό +0,7% και ανεργία 24,7%. Ο απολογισμός τι θα μας πει;
Στο παράθεμα πρόσθεσα σε αγκύλες τις επικαιροποιημένες τιμές της ΕΛΣΤΑΤ για τα χρόνια 09-11, ενώ η εκτίμηση του ΠΠ για -6,5% το 2012, ενδέχεται να αποδειχθεί αισιόδοξη...

Με πειραγμένα όργανα

Όλα αυτά τα νούμερα δεν είναι θεωρητικές ασκήσεις επί χάρτου: η συστηματική απόκλιση προς το υπεραισιόδοξο των αρχικών προβλέψεων, επέτεινε τις μετέπειτα "αποκλίσεις" από τις ίδιες εξωπραγματικές αυτές προγνώσεις και γινόταν το μέτρο σύμφωνα με το οποίο "σκλήρυναν" τα εκάστοτε μέτρα που μας έφεραν χαμηλότερα από την Βουλγαρία σε ευημερία, με εξαχνούμενο το ήδη περιορισμένο κράτος-πρόνοια που είχαμε, με εργασιακές σχέσεις Πακιστάν, με κοινωνική κατάρρευση και απόγνωση ταχέως εξαπλωνόμενη...

Δύο εκδοχές υπάρχουν για το προγνωστικό αυτό φιάσκο: 
  • Ή η συστηματική απόκλιση, παγίως προς το "πιο αισιόδοξο", δείχνει πως όλοι οι διοικούντες την χώρα, (από την Κομισιόν, στο ΔΝΤ και ως τον τελευταίο τροχό της αμάξης, της Ελληνική κυβέρνηση) κάτι έχουν καταλάβει τελείως λάθος για την κρίση, τις αιτίες της και την εξέλιξή της, οπότε επείγει να παραδώσουν την θέση τους σε εμπειρικά πιο προσγειωμένους και θεωρητικά λιγότερο εξωπραγματικούς διαδόχους...
  • Ή η συστηματική αυτή απόκλιση δεν οφείλεται σε θεωρητική αδυναμία (που υφίσταται έτσι κι αλλιώς), αλλά στο ότι στόχος των προβλέψεων αυτών είναι να εξωθούν προς συγκεκριμένες πολιτικές και οικονομικές επιλογές. Έτσι αποτελούν το αριθμητικό νήμα με το οποίο πλέκεται ο εκβιασμός της κρίσης ώστε να βγαίνουν πάντα κερδισμένοι, αυτοί που είναι ήδη οι κερδισμένοι: ώστε ο ΣΕΒ, οι Ξενοδόχοι και οι Τραπεζίτες να μπορούν πιο εύκολα να προωθούν την ατζέντα τους μέσα από το όχημα της τρόικα, ώστε η αποδόμηση του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου να αρχίσει από την χώρα μας.

Συνηγορεί υπέρ της δεύτερης εκδοχής το ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το ΔΝΤ σφάλλει με συστηματική αισιοδοξία: στη Λατινική Αμερική οι προγνώσεις ήταν ανάλογα αισιόδοξες με τις δικές μας, όσο υπήρχαν φιλο-ΔΝΤ κυβερνήσεις (και έγιναν συστηματικά απαισιόδοξες από την πραγματικότητα μόλις ανέβηκαν αριστερές κυβερνήσεις στην εξουσία στις ίδιες χώρες). Όπως σημείωναν μεταξύ άλλων οι Baker και Rosnick το 2003: 
 "Βραχυπρόθεσμα οι υπεραισιόδοξες προβολές για την ανάπτυξη από το ΔΝΤ μπορεί να οδηγήσουν χώρες στην υιοθέτηση πιο συσταλτικών δημοσιονομικών (αύξηση φόρων και μείωση δαπανών)... πολιτικών από ότι θα έπρεπε να εφαρμοστούν... " ενώ "μπορεί να οδηγήσουν χώρες σε πορείες που δεν είναι διατηρήσιμες και θα τις αναγνώριζαν ως ανέφικτες αν είχαν καλύτερες προβλέψεις ανάπτυξης..."
...Κοιτάξτε τους αριθμούς, κοιτάξτε την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα γύρω σας και μετά αναλογιστείτε: μπορείτε να εμπιστευτείτε την ικανότητα ή τις προθέσεις όσων κινούν τα νήματα της οικονομικής πολιτικής της Ελλάδας. Φτώχυνες τώρα πια αρκετά με την τρόικα και τον Αντώνη Σαμαρά, ή θες κι άλλο:




Προσθήκη: Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης - επίμετρον Alpha

δείτε και V for Valis: Oops!... I did it again

28.10.12

Détournement

Ιερισσός. μαθητική παρέλαση, 28/10/2012

Ιερισσός. μαθητική παρέλαση, 28/10/2012

Κερατσίνι, μαθητική παρέλαση, 28/10/2012

Περιστέρι, μαθητική παρέλαση 28/10/2012

Αθήνα, μαθητική παρέλαση 28/10/2012

Θεσσαλονίκη. στρατιωτική παρέλαση

Contre-Détournement


Θεσσαλονική, στρατός σε ρόλο αστυνομίας στην παρέλαση

Détournement

19.10.12

Το Θαύμα των Αστείρευτων Ταμειακών Διαθεσίμων


Να κατευνάσουν τις ανησυχίες για την καταβολή μισθών και συντάξεων προσπαθούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Χθες, ο βουλευτής κ. Γ. Σταθάκης, εκ των οικονομικών εγκεφάλων του κόμματος, δήλωσε ότι τα έσοδα επαρκούν για να καλύψουν μισθούς και συντάξεις, και πρόσθεσε ότι πρόβλημα ρευστότητας μπορεί να αντιμετωπίσει η ελληνική οικονομία μόνο τους δύο τελευταίους μήνες του χρόνου. Πάντως, το ότι η κρίση ρευστότητας στα δημόσια οικονομικά μπορεί να είναι άμεση, προκύπτει από την ενημέρωση του τέως πρωθυπουργού κ. Λ. Παπαδήμου προς τον κ. Κ. Παπούλια, αλλά το δείχνει και ο συναγερμός για την πορεία των εσόδων στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης Πικραμμένου.
  •  Έλα όμως που δεν διασφαλίζεται καν η πληρωμή των μισθών και των συντάξεων με τα 31.5 δισ:
    Σύμφωνα με πληροφορίες από το Βερολίνο, όσο κι αν όλοι δηλώνουν επισήμως ότι περιμένουν την έκθεση της τρόικας, η δόση θα εκταμιευτεί σε κάθε περίπτωση -και δη σε έναν ειδικό «δεσμευμένο» λογαριασμό, που θα εξυπηρετεί μόνο την αποπληρωμή τόκων και τοκοχρεωλυσίων. Ούτε ένα ευρώ από αυτή τη δόση δεν θα πάει στα κρατικά ταμεία σε μισθούς, συντάξεις ή κοινωνικές παροχές. Τα χρήματα για αυτές τις ανάγκες θα πρέπει να τα μαζέψει το ελληνικό κράτος από τη φορολογία. Με δυο λόγια οι τράπεζες θα «ταϊστούν» και πάλι, και οι πολίτες θα πεινάσουν.
    Συνηγορεί σε αυτό και το Der Spiegel ...
  • Τέλος: Περιληπτική ανασκόπηση της περσινής σεζόν παραστάσεων για να μην σας κουράζω με πολλά λινκ: