Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Του αρχαγγέλλου της βίας Michael

Επ' ευκαιρία της ονομαστικής μας εορτής παραθέτω την μετάφραση ενός κειμένου σχετικά με τον αιμοδιψή Michael Ledeen (Μάικλ Λεντήν), την οποία είχε την καλοσύνη να μου στείλει ο Δημήτρης Γ. (πολλές ευχαριστίες!):

Ποιος είναι ο Michael Ledeen;
Του William O. Beeman
Οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν έχουν ακούσει ποτέ για τον Michael Ledeen, αλλά εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες καταλήξουν να εμπλακούν σε έναν εκτεταμένο θερμό πόλεμο σε όλη τη Μέση Ανατολή, αυτό θα οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην δική του έμπνευση.
Συνεργάτης του συντηρητικού American Enterprise Institute, ο Ledeen έχει Ph.D. στην Ιστορία και τη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο του Wisconsin. Υπήρξε υπάλληλος του Πενταγώνου, του Υπουργείου Εξωτερικών (State Department) και του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας. Όταν εργαζόταν στο τελευταίο ως σύμβουλος του επικεφαλής του Robert McFarlane, ενεπλάκη στη μεταφορά όπλων στο Ιράν κατά τη διάρκεια της υπόθεσης Ιράν – Κόντρα - μια περιπέτεια που περιέγραψε στο βιβλίο "Perilous Statecraft: An Insider’s Account of the Iran-Contra Affair”. Το βιβλίο του, ωστόσο, με τη μεγαλύτερη επιρροή είναι το περυσινό "Ο Πόλεμος κατά των Αρχόντων της Τρομοκρατίας: Γιατί ξεκίνησε. Πού είμαστε τώρα. Πώς θα κερδίσουμε."
Οι ιδέες του Ledeen επαναλαμβάνονται καθημερινά από πρόσωπα όπως ο Richard Cheney, ο Donald Rumsfeld και ο Paul Wolfowitz. Οι δικές του απόψεις είναι αυτές που ουσιαστικά καθόρισαν την ξεκάθαρη μεταβολή της φιλοσοφίας της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής μετά την τραγωδία της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Κεντρική πεποίθησή του είναι ότι η βία στην υπηρεσία της διάδοσης της δημοκρατίας είναι το προφανές πεπρωμένο της Αμερικής. Έτσι, ο Ledeen έχει γίνει ο φιλοσοφικός νομιμοποιητής της αμερικανικής κατοχής του Ιράκ.
Τώρα ο Ledeen προωθεί άλλη μια αλλαγή καθεστώτος, πέραν του Ιράκ. Σε μια ανακοίνωση που τιτλοφορείται "Ώρα να στραφούμε στο Ιράν - τη μητέρα της σύγχρονης τρομοκρατίας," για το πολιτικό φόρουμ του Εβραϊκού Ιδρύματος για Υποθέσεις Εθνικής Ασφάλειας (JINSA) στις 30 Απριλίου, δήλωσε ότι, "ο χρόνος της διπλωματίας έφτασε στο τέλος του. Ήρθε πλέον ο καιρός για ένα ελεύθερο Ιράν, μια ελεύθερη Συρία και ένα ελεύθερο Λίβανο."
Με μια ομάδα άλλων συντηρητικών, ο Ledeen οργάνωσε πρόσφατα το Κέντρο για τη Δημοκρατία στο Ιράν (CDI), μια ομάδα δράσης που επιδιώκει την αλλαγή του καθεστώτος στο Ιράν.
Αποσπάσματα από τα βιβλία του Ledeen αποκαλύπτουν κάποιες ιδιαίτερες πεποιθήσεις του για το ποια πρέπει να είναι η αμερικανική στάση απέναντι στη βία. "Η αλλαγή - προ πάντων η βίαια αλλαγή - είναι η πεμπτουσία της ανθρώπινης ιστορίας," ισχυρίζεται στο βιβλίο του "Ο Μακιαβέλι και η Σύγχρονη Ηγεσία: Γιατί οι Σιδηροί Κανόνες του Μακιαβέλι είναι τόσο Επίκαιροι και Σημαντικοί Σήμερα όπως και Πέντε Αιώνες Πριν." Σε ένα δοκίμιό του στο National Review Online το οποίο άσκησε σημαντική επιρροή αναφέρει: "Η δημιουργική καταστροφή είναι το χαρακτηριστικό μας. Το κάνουμε αυτόματα... είναι καιρός να εξαγάγουμε και πάλι τη δημοκρατική επανάσταση."
Ο Ledeen έχει γίνει η φιλοσοφική κινητήρια δύναμη πίσω από το νεοσυντηρητικό κίνημα και την συνεπαγόμενη στρατιωτική δράση. Το βιβλίο του, "Προδομένη Ελευθερία: Πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες Ηγήθηκαν μιας Παγκόσμιας Δημοκρατικής Επανάστασης, Κέρδισαν τον Ψυχρό Πόλεμο και Έφυγαν, " αποκαλύπτει τη βασική νεοσυντηρητική εμμονή: οι Ηνωμένες Πολιτείες ποτέ "δεν κέρδισαν" τον Ψυχρό Πόλεμο, η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε από το ίδιο της το βάρος, χωρίς ούτε ένα πυροβολισμό. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν πράγματι νικήσει, οι δημοκρατικοί θεσμοί θα άνθιζαν παντού όπου υπήρχε η απειλή του κομμουνισμού.
Το Ιράκ, το Ιράν και η Συρία είναι τα πρώτα κράτη στα οποία αυτό πρέπει να συμβεί, σύμφωνα με τον Ledeen. Η διαδικασία που θα ακολουθηθεί θα είναι βίαια, και ορίζεται ως «ολοκληρωτικός πόλεμος», μια έννοια που εμφανίζεται για πρώτη φορά στο κλασικό βιβλίο του Πρώσου Στρατηγού του 19ου αιώνα, Karl von Clausewitz "Περί Πολέμου".
Ο Ledeen δίνει ιδεολογική χροιά σε αυτή την ιδέα. Συνοψίζοντας το βιβλίο του "Ο Πόλεμος κατά των Αρχόντων της Τρομοκρατίας" για την ιστοσελίδα του American Enterprise Institute, γράφει: "Εμείς διεξάγουμε ολοκληρωτικό πόλεμο επειδή μαχόμαστε στο όνομα μιας ιδέας, και οι ιδέες είτε θριαμβεύουν είτε αποτυγχάνουν... ολοκληρωτικά." Σύμφωνα με τη λογική του, η βία είναι η μόνη αξιόπιστη στρατηγική που μας επιτρέπει να επιβάλουμε την ιδεολογία μας στους εχθρούς μας. Στο ίδιο κείμενο ισχυρίζεται, αντλώντας έμπνευση από τον Μακιαβέλι: "Μπορούμε να ηγηθούμε με τη δύναμη του υψηλού ηθικού μας προτύπου... αλλά ο φόβος είναι πολύ πιο αξιόπιστος, και διαρκεί περισσότερο. Μόλις δείξουμε ότι είμαστε σε θέση να επιβάλουμε φοβερή τιμωρία στους εχθρούς μας, η δύναμή μας θα γίνει πολύ μεγαλύτερη."
Συνεπώς, ο Ledeen επικρίνει τόσο το State Department, όσο και τα Ηνωμένα Έθνη για την προτίμησή τους στις διπλωματικές λύσεις των συγκρούσεων, αλλά και τη CIA που δεν αναφέρεται ξεκάθαρα σε στοιχεία που θα καταδίκαζαν τους "εχθρούς της Αμερικής" και θα δικαιολογούσαν τη στρατιωτική δράση.
"Κανείς από όσους γνωρίζω δεν θέλει να κάνει πόλεμο στο Ιράν και τη Συρία, αλλά πιστεύω ότι τώρα πια αναγνωρίζεται γενικά ότι χρειάζεται να αμυνθούμε εναντίον τους," έγραψε ο Ledeen στις 6 Μαΐου στην Toronto Mail and Globe.
Αν και εμφανίζεται σε συντηρητικά ΜΜΕ, όπως το τηλεοπτικό δίκτυο της Fox, ο Ledeen, δεν έχει προβληθεί ιδιαίτερα από την administration του Μπους, παρά την τεράστια επιρροή του στην Ουάσιγκτον. Οι απόψεις του μπορεί να εκληφθούν ως υπερβολικά ακραίες από τους περισσότερους Αμερικανούς, οι οποίοι προτιμούν να θεωρούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες καταφεύγουν στη βία μόνο όταν δεχθούν επίθεση και ότι η συμπεριφορά τους σε σχέση με άλλα κράτη είναι πρωτίστως αλτρουιστική.
Δεν έχει ληφθεί τελική απόφαση για το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες τελικά θα αναλάβουν στρατιωτική δράση στο Ιράν, τη Συρία και το Λίβανο. Αλλά ο Ledeen έχει αξιοσημείωτο σχετικό παρελθόν. Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '90, ζητούσε να γίνει αυτό κατά του Ιράκ, και η αμερικανική εισβολή στις 19 Μαρτίου ήταν η εκπλήρωση των επιθυμιών του. Οι επιθέσεις του κατά της CIA και του State Department κατέληξαν στον αποκλεισμό τους από τη διαδικασία λήψης ουσιαστικών αποφάσεων για το Ιράκ. Οι επιθέσεις του κατά του Ιράν, ακόμα και όταν το Ιράν βοηθούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες, έπεισαν τον Μπους να μην επιδιώξει οποιαδήποτε προσέγγιση με την Τεχεράνη. Αν ήταν στα χέρια του Ledeen, οι ΗΠΑ θα εισέβαλλαν στο Ιράν ακόμη και σήμερα.
Και αν λάβουμε υπόψη τη ζέση του και την επιρροή του στους «άντρες με τα όπλα», οι Αμερικανοί δεν θα πρέπει να εκπλαγούν εάν οι προτάσεις του Ledeen πραγματοποιηθούν...


Το αγγλικό πρωτότυπο εδώ.

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Έστω και καθυστερημένα, χρόνια πολλά Μιχάλη. Παν ό,τι επιθυμείς σύντομα να το βρεις. Αμήν.
thas.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …