Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άθεος Κομμουνιστής για Πρόεδρος;

Παρότι είχα υποσχεθεί στον Thas μια συζήτηση ενόψει του συνεδρίου του ΣΥΝ, μέχρι σήμερα δεν είχα γράψει τίποτα για το επικείμενο συνέδριο. Επίσης δεν σχολίασα τα περί αριστερού προέδρου. Επ' αυτού να πω ότι αν θέλεις συμβολικό πρόσωπο από την αριστερά δεν αποτελεί και σοβαρή επιλογή ένας απλός πρόεδρος κόμματος (και δη του 3%). Ο μόνος από την αριστερά του οποίου το όνομα θα είχε συμβολικό βάρος θα ήταν ο Μανώλης ο Γλέζος (αμφιβάλλω για το αν θα ενδιαφερόταν βέβαια...) Τα υπόλοιπα μου φαίνονταν λίγο αστεία. Μέχρι που, μέσω του Till the blog, ανακάλυψα έναν τουλάχιστον λόγο για την υποστήριξη της υποψηφιότητας Κωνσταντόπουλου τον οποίο παραθέτω αυτούσια εδώ, από τον Ορθόδοξο Τύπο της 29ης Οκτωβρίου του 2004, ως απόκομμα:




Να σημειωθεί ότι η σελίδα στην οποία παραπέμπει ο Till, περιέχει μια πιο συγκρατημένη εκδοχή του άνω κειμένου, το οποίο αξίζει να μείνει στην ιστορία, αν μη τι άλλο, ως το πρώτο κείμενο από την εποχή των στρατοδικείων της χούντας, που χαρακτηρίζει τον Νίκο Κωνσταντόπουλο ως κομμουνιστή. Η ειλικρίνεια του εν λόγω πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Διώτη (χε! απλή συνωνυμία, ή βρήκε καινούρια δουλειά; Φαντάζομαι εν αμφίοις τον κ. Εισαγγελεύ να προϊσταται ξυλοδαρμών των απίστων μέχρι ομολογίας πίστης, ή να τους ποτίζει φάρμακα για να θυμηθούν το πιστεύω...), είναι πάντως αδιαμφισβήτητη: μας λέει περίπου ότι πας μη Ορθόδοξος είναι πολίτης με μειωμένα πολιτικά δικαιώματα (μεγάλη η χάρη τους που ανέχονται αθέους βουλευτές) και - φυσικά - μειωμένη ηθική υπόσταση. Ξεκάθαρα πράγματα, όχι σαν αυτόν τον μοντερνιστή τον Χριστόδουλο (Archbishop Christslave), που τα μασάει για τους αντίχριστους...

Για το συνέδριο του Συνασπισμού της Αριστεράς κτλ. κτλ. να πω ότι προς τιμήν των κομμουνιστικών του καταβολών (και ταυτότητας βέβαια κατά τον Ορθόδοξο Τύπο), διεξάγεται σε συνθήκες σχετικής συνωμοτικότητας, με ειλικρινείς προσπάθειες να μην διευρύνουν την συζήτηση (πόσω μάλλον τις οργανώσεις) πέρα από ένα στενό κομματικό πυρήνα, μην πλακώσει κόσμος και δεν βρίσκουμε τις εσωκομματικές μας ισορροπίες βλέπεις... Τέσ'πα, τα προσυνεδριακά κείμενα θα τα βρείτε εδώ και τον υποτυπώδη δημόσιο διάλογο εδώ. Ελπίζω μετά το συνέδριο και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, να γίνει μια απόπειρα αναδιοργάνωσης του χώρου. Επικοινωνιακά, οποιοσδήποτε από τους τρεις και να βγει θα συνιστά βελτίωση από την παρούσα κατάσταση. Πολιτικά εγώ είμαι με τον τρίτο και πρασινοκοκκινότερο Χριστόφορο Παπαδόπουλο (για λόγους που έχουν σχέση με την "ισονομία" των στελεχών, μεταξύ άλλων), αλλά προτιμώ βεβαίως τον Αλαβάνο από τον, καθ' όλα συμπαθή πάντως, Παπαγιαννάκη.

Σχόλια

Ο χρήστης J95 είπε…
Αν σε παρηγορεί, αυτοί οι άνθρωποι έχουν καταδικάσει τον εαυτό τους σε ατελείωτη δυστυχία, αφού ο μόνος τρόπος να ευτυχήσουν θα ήταν να ζούσαμε ακόμη στο Βυζάντιο (μη σου πω στην Τουρκοκρατία). Κάθε μέρα τρώνε και μια σφαλιάρα από τη σκληρή και αμετάκλητη πραγματικότητα την ύπαρξη της οποίας αρνούνται στο φτωχό μυαλό τους.

Δημήτρης
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Αν σε παρηγορεί, αυτοί οι άνθρωποι έχουν καταδικάσει τον εαυτό τους σε ατελείωτη δυστυχία......δεν με παρηγορεί καθόλου. Απλώς θα ήθελα να τους αποτρέψω από το να διαδώσουν την δυστυχία τους παραπέρα. Μοιάζει να απαιτούν αυτό το δικαίωμα.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Ο πρόεδρος πρέπει να ενώνει και να είναι δημοφιλής σε αυτό συμφωνώ. Ο πρόεδρος είναι σύμβολο και δεν έχει στην ουσία δυνατότητα παρέμβασης αν και προσωπικά θα προτιμούσα για παράδειγμα το δασικό νομοσχέδιο και διάφορα άλλα προεκλογικά να τα είχε μπλοκάρει.

Ούτε ο κ. Κωνσταντόπουλος θα κάνει καλό πρόεδρο (αν υπάρχει πράγματι ανοικτή διαμάχη με τους οπαδούς της εκκλησίας – που ακόμα και εάν δεν μ’ αρέσει είναι μερικά εκατομμύρια) ούτε όμως κάποιος εντελώς δεξιός (π.χ. Αγγελοπούλου). Είναι κρίμα που στην χώρα μας δεν έχουμε ακόμα την ιδέα ότι πρέπει να κάνουμε μερικές φορές συμβιβασμούς στην πολιτική και να έχουμε κάποιο μέτρο στην γλώσσα μας. Δεν είναι δυνατόν να βρεθεί ένα άτομο κοινής αποδοχής γιατί όλοι οι πολιτικοί μας έχουν ανταλλάξει κατάρες και δεν είναι δυνατόν να βρεθεί κάποιος που να μην έχει προσβάλει κανέναν. Η ερώτηση πρέπει να είναι «Είναι ο Χ αξιόλογος και δέχομαι να με αντιπροσωπεύσει έστω και εάν διαφωνώ μερικώς μαζί του;»

Έτσι για να δείτε ότι και από πιο κοντά στον συνασπισμό υπάρχουν αντιδράσεις.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο καθένας σκέφτεται ότι τον βολεύει.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …