Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άλλα λέμε, άλλα καταλαβαίνουμε...

Η χθεσινή Ελευθεροτυπία φιλοξενούσε συνέντευξη του Αμερικάνου πολιτικού φιλόσοφου Μπέντζαμιν Μπάρμπερ στον Γιάννη Τριανταφύλλου. Η συνέντευξη ξεκίνησε με ένα διπλό οφσάιντ:

Πριν από λίγους μήνες, είχαμε καλεσμένο τον Νόαμ Τσόμσκι στην Ελλάδα. Αναφερόμενος στις αμερικανικές εκλογές είπε ότι οι πολίτες της Αμερικής έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε δύο υποψηφίους που ουσιαστικά είναι το ίδιο πράγμα: είναι πλούσιοι, διάσημοι, σπούδασαν στο Γέιλ κ.λπ. Κι ότι είτε ο ένας εκλεγεί πρόεδρος στις 2 Νοεμβρίου είτε ο άλλος, δεν θα υπάρξει για τον αμερικανικό λαό καμία ουσιαστική διαφορά. Συμφωνείτε μαζί του;

* «Οχι. Αυτή είναι μια ναΐφ και πολιτικά καταστροφική άποψη που υποστηρίζουν κάποιοι Αμερικανοί, όπως ο Νόαμ Τσόμσκι και ο Ραλφ Νέιντερ, και την οποία θεωρώ επικίνδυνη. Υπάρχουν ξεκάθαρες διαφορές μεταξύ των Ρεπουμπλικανών και των Δημοκρατικών γενικά, αλλά και του προέδρου Μπους και του γερουσιαστή Κέρι, ειδικότερα. Κι αυτές οι διαφορές έχουν να κάνουν με την εσωτερική πολιτική, την οικονομία, τη δικαιοσύνη αλλά, κυρίως, με τον τρόπο που η Αμερική ορίζει τον εαυτό της και τη θέση της στον κόσμο».

**Δηλαδή, διαφωνείτε με τον Τσόμσκι....

* «Ριζικά. Κοιτάξτε, είναι εύκολο να είσαι Αμερικανός και όταν σε καλούν στην Αθήνα να λες: "Είτε Μπους είτε Κέρι είναι το ίδιο, δεν έχει διαφορά". Αλλά να ζεις στην Ουάσιγκτον, τη Νέα Υόρκη ή τη Βοστόνη και να λες ότι δεν υπάρχει διαφορά όταν η σύνθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ έχει άμεση σχέση με το ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος και όταν το Ανώτατο Δικαστήριο αποφασίζει για τα πάντα, από την πολιτική για τον ρατσισμό, την οικονομία, τις ατομικές ελευθερίες, ακόμη και για την εξωτερική πολιτική ή και τις εξουσίες του προέδρου των ΗΠΑ, τότε αυτή η ισοπεδωτική τοποθέτηση είναι σαφέστατα επικίνδυνη. Εχουμε δύο υποψηφίους που πρεσβεύουν μια διαφορετική πολιτική: ο πρόεδρος Μπους μια πολιτική μονομέρειας και απομονωτισμού, ενώ ο γερουσιαστής Κέρι μαι πολιτική συνεργασίας με την Ευρώπη και τους υπόλοιπους λαούς. Δεν μπορεί ένας ψηφοφόρος να αγνοήσει αυτή την παράμετρο».


Δεν θα μπω στο ζήτημα των διαφορών μεταξύ Κέρρυ και Μπους (υπάρχουν αλλά είναι δυσδιάκριτες σε πολλά σημεία, κάντε και το τεστ να δείτε!) Αλλά Ο Τσόμσκυ όπως έχω σημειώσει στο Αγγλικό Ιστολόγιο έχει ταχθεί σαφώς υπέρ του Κέρρυ, στη λογική ότι οι μικρές διαφορές φέρνουν καμιά φορά μεγάλα αποτελέσματα - και μάλιστα τα είχε πει πρόσφατα και στον Νέιντερ!) Εξακολουθώ πάντως να επιμένω ότι Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι είναι οι δύο παρατάξεις του Αμερικάνικου Επιχειρηματικού κόσμου: ο κακός μπάτσος και ο καλός μπάτσος. Στο Βιετνάμ ενέπλεξε τις ΗΠΑ ο υπερ-δημοκρατικός Κέννεντυ, ο οποίος ήταν και αυτός που πήγε να εισβάλει στην Κούβα...

Να υπενθυμίσω άλλωστε, ότι τη Σερβία Δημοκρατικός Πρόεδρος την έκανε λαμπόγυαλο και το εργοστάσιο με τις ασπιρίνες στο Σουδάν Δημοκρατικός το βομβάρδισε. Επίσης να υπενθυμίσω ότι ήταν Δημοκρατική η υπουργός εξωτερικών που έλεγε ότι το τίμημα των 500.000 νεκρών παιδιών από τις κυρώσεις στο Ιράκ, ήταν λογικό για να αντιμετωπιστεί το (αφοπλισμένο όπως γνωρίζουμε πια) Ιράκ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …