απίστευτη!!! Σαν ταινία! Μόνο που δεν ξέρεις, να γελάσεις ή να κλάψεις(λέμε τώρα). Είναι τόσο συναρπαστικό που αδυνατώ να το δω σαν είδηση. Όλες οι δραματουργικές δυνατότητες ανοιχτές(this is america baby). Και τι πολυπλοκότητα,εκπλήξεις, μύθος, multi-layered χαρακτήρες!!! Ο καημένος άστεγος, οι κακοί συμπατριώτες, ο ελεήμων ανώνυμος πλούσιος που θέλει να τους ξεφορτωθεί(τσουπ, Ελλάδα), η μάνα-κουράγιο να πληρώνει τα σπασμένα(τζάμια), η ελληνίς γκόμενα(bonnie&clyde???), λίγο sex-drugs-rock'n'roll, αστυνομίες, συλλήψεις, αλκοόλ, ανατροπή στο σενάριο και ερωτηματικά(γυρίζουν πίσω Αmerica, πως?, με τι λεφτά?), η φήμη τους αρχίζει να γεννιέται(κρυφοί χειμώνες στην Ελλάδα? έχουν λεφτά σε τράπεζες? είναι boheme από γούστο?)... τι μυθοπλασία!!! Το ανακάλυψε ο Spielberg? O Ευαγγελάτος?
Είμαστε στην εποχή που μεταξύ της Google και του Facebook διαμορφώνεται, διακινείται και διαχέεται σχεδόν όλη η παγκόσμια δημοσιογραφική παραγωγή (εκτός Κίνας και Ρωσίας). Είμαστε επίσης στην εποχή που χωρίς τη μεσολάβηση αυτών των δύο εταιρειών και των υπηρεσιών τους, κάθε δημοσιογραφική παραγωγή, ανεξάρτητα από την πηγή της, είναι καταδικασμένη στη σχετική ή πλήρη αφάνεια. Δηλαδή έχει καταστεί αδύνατον για οποιονδήποτε επαγγελματία της επικοινωνίας ή της δημοσιογραφίας, κάποιον ακτιβιστή ή κάποιο δημόσιο πρόσωπο να «βγει» από τον κύκλο των υπηρεσιών αυτών χωρίς να υποστεί ποινή περιθωριοποίησης. Η Google και το Facebook αποτελούν με διάφορους τρόπους και σε διαφορετικά πεδία ολοκληρωτικά μονοπώλια. Κάθε συζήτηση για την ελευθερία του λόγου και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών στις ημέρες μας, ιδίως στη Δύση, δεν μπορεί παρά να αφορά τη ρύθμιση και τον έλεγχο των πρακτικών αυτών των εταιριών. Η ρύθμιση αυτή, αν θέλουμε να είναι ουσιώδης, δεν μπορεί να είναι αυτορρύθμιση, δεν μπ...
{Το άρθρο αυτό γράφτηκε λίγες εβδομάδες μετά το Βρετανικό δημοψήφισμα για την έξοδο από την ΕΕ, και δημοσιεύτηκε στο τεύχος καλοκαιριού του περιοδικού "Δημοσιογραφία" } Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ, είναι ένα κοσμοϊστορικό γεγονός. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το Brexit είναι ένα «εν δυνάμει» κοσμοϊστορικό γεγονός επειδή η κατάληξη του ζητήματος της αποχώρησης ή μη του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πιθανότερο να περάσει από αρκετά ακόμα κύματα πριν καταλήξει στην πράξη σε κάποιο οριστικό αποτέλεσμα. Ακόμα όμως και το ενδεχόμενο απόρριψης τελικά της λαϊκής βούλησης, όπως εκφράστηκε μέσα από το δημοψήφισμα, σε μια χώρα «πρώτης γραμμής» ως προς την παγκόσμια ισχύ της και τη δημοκρατική της παράδοση, θα αποτελούσε μείζονα εξέλιξη, και θα επιβεβαίωνε την προκεχωρημένη αποδημοκρατικοποίηση και μεταδημοκρατικοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελώντας και σε αυτήν την περίπτωση μια παγκόσμια, κοσμοϊστορική και ...
[Δράττομαι της ευκαιρίας να βάλω παράμερα τα τρέχοντα και φλέγοντα πολιτικά ζητήματα και στα δέκα λεπτά που έχω στην διάθεσή μου να ασχοληθώ με κάτι δευτερεύον, τετριμμένο και παρολίγον σατανικό.] Κύριοι και κυρίες, κυρίες και κύριοι. - Ενώ η ΕΡΤ έχει σκάσει 12 εκατομμμύρια ευρώπουλα για τον εθνικό στόχο της επανακατάκτησης του "ευρωπαϊκού" σούργελου, - ενώ υπουργοί παπαριζόμενοι ανάγουν τον θρίαμβο στο πανηγύρι του ευρωπαϊκού κιτς που λέγεται Διαγωνισμός Τραγουδιού της Γιουροβίζιον σε εθνικό στόχο : «Mας ζηλεύετε για τις επιτυχίες (!) της χώρας, τις πρωτιές (!) στο ποδόσφαιρο (!), στο μπάσκετ (!), πέρυσι στην Eurovision (!!) με την Έλενα Παπαρίζου», ενώ ο υπουργός Mεταφορών κ. Λιάπης στηρίζει με πάθος την Άννα Bίσση στη διάρκεια της επίσκεψης του στην Tουρκία, ανάγοντας το υποψήφιο τραγούδι «Everything» (όλα) σε πρώτο ζήτημα των διπλωματικών επαφών με τη γείτονα (άλλωστε πρέπει να λυθεί γιατί οι Tούρκοι δεν δέχονται την Kύπρια τραγουδίστρια στη χώρα τους!). Όμως και ο «Eλλη...
Σχόλια