Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"...Για τους λόγους αυτούς, θα πρέπει να δεχθούμε πως βρισκόμαστε σε πόλεμο."

Η ινδή συγγραφέας Arundhati Roy λέει τα πράγματα με το όνομά τους στον λόγο της στο Παγκόσμιο κοινωνικό φόρουμ στην Βομβάη. Ο λόγος είναι στα Αγγλικά και τιτλοφορείται "Αρέσει στις γαλοπούλες η ημέρα των Ευχαριστιών;" . Μικρό μεταφρασμένο απόσπασμα:

...Στις μεγαλουπόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής, όπου τέτοια πράγματα μέχρι και πριν από λίγα χρόνια θα κουβεντιάζονταν ψιθυριστά, κάποιοι συζητάνε πια ανοιχτά για την καλή πλευρά του Ιμπεριαλισμού και για την ανάγκη μιας ισχυρής αυτοκρατορίας για να αστυνομεύει έναν ταραγμένο κόσμο. Οι νέοι ιεραπόστολοι θέλουν την τάξη με τίμημα την δικαιοσύνη. Την πειθαρχία με τίμημα την αξιοπρέπεια. Την κυριαρχία με οιοδήποτε τίμημα. Πού και πού, καλούν κάποιους από μάς για να "συζητήσουμε" το θέμα σε "ουδέτερα" βήματα που προσφέρουν τα πολυεθνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Το να αντιδικείς για τον ιμπεριαλισμό είναι σαν να συζητάς για τα υπέρ και τα κατά του βιασμού. Τι μπορούμε να πούμε; Ότι μας έλειψε πολύ;

Όπως και νάχει ο νέος Ιμπεριαλισμός είναι ήδη εδώ. Είναι μια ξανασχεδιασμένη και εκσυγχρονισμένη εκδοχή αυτού που κάποτε γνωρίζαμε. Για πρώτη φορά στην ιστορία, μια και μοναδική αυτοκρατορία, με οπλοστάσιο που θα μπορούσε να εξαφανίσει τον κόσμο μέσα σε ένα απόγευμα, κατέχει την πλήρη, μονοπολική, οικονομική και στρατιωτική ηγεμονία. Χρησιμοποιεί διαφορετικά όπλα για να ανοίξει διαφορετικές αγορές. Δεν υπάρχει ούτε μια χώρα στον πλανήτη που δεν βρίσκεται ανάμεσα στο στόχαστρο κάποιου αμερικάνικου πυραύλου Κρουζ και στο καρνέ επιταγών του ΔΝΤ. Η Αργεντινή είναι το μοντέλο σου αν θελήσεις να γίνεις ο καλός μαθητής του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, το Ιράκ αν είσαι το μαύρο πρόβατο...


Ένα προς ένα τα σημεία του λόγου της συνοψίζουν το θεμελιωδώς φρικαλέο της νέας τάξης πραγμάτων του καινούριου ιμπεριαλισμού. Διαβάστε το.

Εντοπίστηκε μέσω του eyeranian του εξαιρετικού Ιρανού ιστολόγου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …