22.6.05

Δημοκρατία ή θάνατος

Στην Ελλάδα δεν έχεις δικαίωμα να επιλέξεις το πώς θα ταφείς. Ούτε το ποίμνιο (μπέεεεεε) της Εκκλησίας της Ελλάδας (το οποίο παραμένει ποίμνιο για την ΕτΕ ότι και να λέει το ίδιο), ούτε οι ατυχείς αλλόδοξοι, οι οποίοι παρά τις διαβεβαιώσεις της εκκλησίας ότι δεν έχει πρόβλημα με την καύση εξακολουθούν να έχουν πρόβλημα λόγω της γενικής δυσκινησίας που χαρακτηρίζει το Ελληνικό κράτος σε ο,τιδήποτε έχει να κάνει με θέματα που άπτονται εκκλησιαστικού βέτο. Ένα συναφές πρόβλημα που και αυτό έλκει την προέλευσή του από εμπόδια που βάζει η εκκλησία, είναι το γεγονός ότι Έλληνες Μουσουλμάνοι πρέπει να πάνε στην Κομοτηνή για να ταφούν, ακόμα και αν μένουν στο Γκάζι...
Γενικά, όπως σημείωνε με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του Χ. Φλωράκη η Άννα Δαμιανίδη στα "Νέα", είναι εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη η τέλεση πολιτικής κηδείας στην χώρα μας (εκτός και αν είσαι πρώην αρχηγός πολιτικού κόμματος).

Παρότι πολλοί στην Εκκλησία της Ελλάδος και περί αυτής δεν συμφωνούν με την πρακτική της εκκλησίας στο θέμα, χαρακτηριστική (εν γένει και για τις αντιλήψεις του περί δημοκρατίας) είναι η σχετική άποψη του Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου:
Είπα, προηγουμένως, ότι υπάρχουν πολλοί ενδιαφερόμενοι, οι οποίοι θέλουν ενδεχομένως να διαθέσουν το σώμα τους, δια να καή μετά τον θάνατόν τους.

Πρόβλημα πρώτον, τό οποίον αναδύεται μέσα από αυτήν την επιθυμίαν. Έχομεν, τάχα, εξ επόψεως χριστιανικής, το δικαίωμα να διαθέτωμεν το σώμα μας, όπως εμείς θέλομε; Είναι δικό μας το σώμα για να το διαθέτουμε, όπως θέλομε; Βεβαίως οι σύγχρονες δημοκρατικές αντιλήψεις θα έδιδαν καταφατικήν απάντησιν στο ερώτημα αυτό. Αλλά μήπως, έτσι, ανοίγεται ένας δρόμος και για πολλές άλλες πρακτικές;

Γιατί, τάχα, θα άχω το δικαίωμα να διαθέσω το σώμα μου μετά θ?νατόν μου, όπως εγώ θέλω, και δεν θα έχω το δικαίωμα να επιλέξω τήν ώραν του θανάτου μου ή και τον τρόπον του θανάτου μου;

Μήπως, επομένως, με αυτόν τον τρόπον διανοίγωμεν και μίαν άλλην διέξοδον δια την νομιμοποίησιν της ευθανασίας; Έρωτήματα είναι αυτά, τα οποία, βεβαίως, και πρέπει να απαντηθούν. Μπορώ να πω, όμως, ότι σύμφωνα με την διδαχήν της Εκκλησίας μας το σώμα μας δεν είναι κτήσις μας, είναι χρήσις μας. Έχομε το δικαίωμα να το χρησιμοποιούμε και δεν είναι ιδιοκτησία μας. "Ουκ εστέ εαυτών", γράφει ο Απόστολος, "ηγοράσθητε γαρ τιμής".

10 σχόλια:

DiS είπε...

Είμαι ένα από τα άτομα που πολύ θα ήθελαν να αποτεφρωθούν μετά το θάνατό τους. Η όλη ιδέα του να αποτελέσω λίπασμα δεν με εξιτάρει ιδιαιτέρως και, μιας και Χριστιανή Ορθόδοξος είμαι μόνο στα χαρτιά, δεν βλέπω γιατί πρέπει να φεσωθώ τις επιλογές του κάθε θεοτικού παντός θρησκείας.

Όσο για το κείμενο του ανεκδιήγητου Χριστόδουλου ... τι να πω. Μ' αυτήν την επιχειρηματολογία θα μπορούσε να μιλήσει έως και για επικείμενη πυρηνική καταστροφή.

Υ.Γ.: Τα Μουσουλμανικά νεκροταφεία που ΔΕΝ υπάρχουν, μάλλον μας γλυτώνουν και από τη ρετσινιά του βάνδαλου. Ουδείς αξιοπρεπής Χρυσαυγίτης, φαντάζομαι, παίρνει τα πόδια του και πάει κατά Κομοτηνή για να εκφράσει τις σεπτές του απόψεις, καθότι πρέπει νάσαι λέρα για να κυβερνάς γαλέρα.

S G είπε...

μαρεσει τρομερα η επιχειρηματολογια στηριξης μιας ιδεοληψιας με βαση μια αλλη (αναποδεικτη) ιδεοληψια.

Γιατι ειναι η ευθανασια κακη για να με φοβιζει οτι αν δεχτουμε την αποτεφρωση μπορει κααααποοοτε να επιτραπει και η ευθανασια?

Εγω λεω επιτρεψτε τα και τα δυο, τωρα!

ΥΓ Η αννα δαμιανιδη ειναι ωραιο ατομο, την παρατηρω εδω και καποιον καιρο...

Oneiros είπε...

Επικίνδυνα πράγματα, καλά λέει ο Κριστορκεμάδα: αν αρχίσουμε να πεθαίνουμε ελεύθεροι, μπορεί κάποια στιγμή ν' αρχίσουμε να ζούμε κι ελεύθεροι. Ανεπίτρεπτο...

Εγώ, άμα τα τινάξω, θέλω να μετουσιωθώ σε σχάσιμο υλικό και να σας ανάψω τα λαμπάκια ;-p
Ή, ακόμα καλύτερα, σε αέρα, νερό ή ηλιαχτίδα, που είναι και ανανεώσιμα. Άμεσα χρήσιμος στην κοινωνία, είπαμε' που να περιμένεις τώρα να γίνεις fossil fuel ή μεθάνιο..

amarkos είπε...

Εδώ σίγουρα ταιριάζει ο Πετρόπουλος:

Βεβαίως τυγχάνω υποχρεωτικώς έλλην,
αλλά η χώρα μου με κουρελιάζει.
Δεν θάθελα να ξαναπατήσω στην Αθήνα.
Και είπα στη γυναίκα μου:
-όταν ψοφήσω, εδώ, στο Παρίσι,
να κάψεις το κουφάρι μου στο κρεματόριο
και να ρίξεις τις στάχτες μου στον υπόνομο.
Τέτοια είναι η διαθήκη μου.

lefty είπε...

Όντως εδώ ταίριαζε Πετρόπουλος... Η μνήμη του είναι μια κάποια ελπίδα-αντίθεση στις μπούρδες του Χριστόδουλου.

ιονκ είπε...

"'Οταν γίνω θάνατος, θάνατος είναι ο σπόρος απ΄τον οποίο γίνομαι."

William S. Burroughs

kkk είπε...

Απίστευτο το σχόλιο του Χριστόδουλου.

Πώ, πώ, αρχιψωνάραααα!!.... τί τυχέρος είμαι που δεν ζώ εκεί να τον ακούω, και τί άσχετοι είναι οι Ελληνες που ανέχονται τέτοια απερίγραπτη μαλακία.

Λες και η "Χριστιανική" κηδεία δεν συνιστα την διάθεση του σώματός σου σύμφωνα με τις επιθυμίες σου!!!

Λογική... Αριστοτέλεια (κρυφο-νεοφιλελεύθερος θα είναι, φαίνεται)

Αν ήταν συνεπής, τότε το μόνο παραδεκτό θα ήταν να αφήναμε τα πτώματα όπου πέφτουν - ακού ταφή!!

====

Τεσπά, απορώ πώς αυτό το ζητηματάκι δεν έχει σκάσει ακόμα στα δικαστήρια της Ευρώπης. Δεν "καίει" κανέναν αρκετά, ακόμα, φαίνεται. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ!

====

BTW, στην δική μου θρησκεία πιστεύουμε στον διαμελισμό του πτώματος και το τάισμά του στα όρνια. Λέτε να έχω πρόβλημα αν πεθάνω στην Ελλάδα;

S G είπε...

το θεμα ειναι κκκ οτι δεν απαγορευεται η καυση. Απλα δεν εχει θεσμοθετηθει (κλασικη κουτοπονηρια του ελληνικου κρατους).

kkk είπε...

Α, έτσι, s_g;

Ρωτάω ειλικρινά, προσπαθώ να καταλάβω εξ αποστάσεως...

Αν δηλαδη, παραλάβω εγώ τον νεκρό μου απο το νοσοκομείο, και με ρωτήσουν τί θα τον κάνω, αν πώ "ετοιμάζω πυρρά", δεν θα καλέσουν το 100;

Είναι σαν να λέμε οτι μπορεί όποιος θέλει να αποτεφρωθεί, αλλά απλα γκρινιάζουν γιατί δεν τους το έχουν θεσμοθετήσει;;;;

Και γιατί να πρέπει να θεσμοθετηθεί, άραγε;

====

Εδώ στην Αγγλία όποιος θέλει ανοίγει γραφείο τελετών, και μπορείς να θαφτείς όπως θέλεις, αρκει να μην προκαλέι κίνδυνο στην δημόσια υγεία φυσικά.

Άλλος θ?λει να ταφεί σε μια biodegradable χαρτινη σακούλα, άλλος στον κήπο του με μια μηλιά από πάνω, αλλός αποτέφρωση, από όλλα έχει ο μπακσές. Μόνο εμας τους λάτρες του Μανιτού (που θέλουμε όρνια) δεν έχουν καλύψει...

ΤΑΣΟΣ είπε...

ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ
ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΑΧΤΕΣ"

"ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
ΤΟΥ
ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ"

ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Είναι θέμα πολιτικό (θεσμικός εκσυγχρονισμός, σχέσεις Κράτους Εκκλησίας) αλλά και ιδεολογικό (προστασία της ελεύθερης βούλησης του πολίτη).
Τα κοιμητήρια σήμερα πέραν της αισθητικής ρύπανσης από τις κακόγουστες κατασκευές ματαιόδοξων ανθρώπων, προκαλούν και ρύπανση μολύνοντας υπόγεια και επιφανειακά νερά. Είναι εστίες αμοραλισμού τοπικών παραγόντων που εμπλέκονται στη διαχείρισή τους.
Πολλές οικογένειες εκτιμάται ότι θα αδυνατούσαν να εκτελέσουν κηδείες προσφιλών προσώπων χωρίς την ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων και αδυνατούν να καταβάλουν στους Δήμους ενοίκιο τάφου (1000Ε για 3 χρόνια σε επαρχιακή πόλη).
Τα υπάρχοντα κοιμητήρια είναι σχεδόν πλήρη, οι κάτοικοι ζητούν τη μεταφορά σε ορισμένες περιοχές και αντιδρούν στην ίδρυση νέων ( γιατί άραγε;) και πολλοί δήμοι αρνούνται την ταφή ετεροδημοτών.
Στην Ελλάδα δεν απαγορεύεται αλλά και δεν επιτρέπεται η λειτουργία αποτεφρωτηρίων και θανόντες που επιθυμούν την αποτέφρωση μεταφέρονται στο εξωτερικό.
Η Πολιτεία και η Εκκλησία πρέπει να κάνουν ότι επιβάλλεται για να είναι εφικτή η αποτέφρωση νεκρών και στην Ελλάδα.