12.6.05

Κριτήριο...

Κριτήριο της ελευθερίας του λόγου σε μια χώρα είναι το κατά πόσο μπορούν να δημοσιεύονται υπέροχα λιβελογραφήματα εμπεριστατωμένου μίσους σε εμπορική εφημερίδα χωρίς να διατρέχει κανείς τον (ορατό) κίνδυνο αγωγών. (Φαντάζεστε να έγραφε κανείς κάτι ανάλογο για κάποιον αείμνηστο Έλληνα Εθνικό Ηγέτη; Στην Βουλή θα είχε φτάσει το θέμα)... Από αυτήν την άποψη οι ΗΠΑ διατηρούν (ακόμα) υψηλά τον δείκτη της ελευθερίας του λόγου.

Από την άλλη, κριτήριο της αποτελεσματικότητας του μηχανισμού προπαγάνδας είναι αν τέτοιο κείμενο και τέτοιος λόγος περιθωριοποιείται εν τω γενάσθαι του. Και αν η βιομηχανία αποπληροφόρησης και πλύσης εγκεφάλου δικαιώνει την τελευταία παράγραφο του Mark Ames...

3 σχόλια:

Ανδρέας είπε...

Ακριβώς, πράγμα που επιβεβαιώνεται κι εδώ

S G είπε...

αν και ο τυπος ειναι τρομακτικα εμπαθης, εχεις απολυτο δικιο οτι η δημοσιευση τετοιων αρθρων ειναι καλο σημαδι για την αμερικανικη δημοκρατια...

Παντως κοιτα αυτο να δεις για τι λογικη μιλαμε:
They rightly pointed out that for most Americans, life had gotten worse since he took power. Just to cite one example, in 1979, CEOs of large companies earned roughly 30 times the average salary of their employees; by 2001, they earned 531 times their employees' salaries.

(οπου το οτι καποιων οι μισθοι ανεβηκαν σημαινει οτι ολοι οι υπολοιποι εγιναν φτωχοτεροι? αρλουμπα πρωτου μεγεθους)

Ανώνυμος είπε...

"(οπου το οτι καποιων οι μισθοι ανεβηκαν σημαινει οτι ολοι οι υπολοιποι εγιναν φτωχοτεροι? αρλουμπα πρωτου μεγεθους)"

Δεν σημαίνει αυτό.

Σημαίνει ότι η ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας, στην οποία προφανώς συνέβαλαν όλοι, υψηλόμισθοι και χαμηλόμισθοι με την εργασία τους, ωφέλησε εξοργιστικώς δυσανάλογα τους πρώτους (για την ακρίβεια, 1770% περισσότερο, αν κάνεις την διαίρεση)