Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εδώ στην Μεγάλη Σοβιετική Πατρίδα...

Η αμετροέπεια και η σχεδόν σουρρεαλιστική ρητορική της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ δεν παύουν ποτέ να με εντυπωσιάζουν. Άννα Διαμαντοπούλου έφα:

Σύντροφοι, ίσως είμαστε η τελευταία Κομμουνιστική χώρα στην Ευρώπη. Το κράτος καταδυναστεύει το 55% της οικονομίας, δεν συμβαίνει ούτε στις νέες χώρες και καταδυναστεύει όλους τους θεσμούς.


Δεν είμαι σίγουρος αν πρόκειται για αυτοκριτική ή για μομφή στην ΝΔ επί νεοκομμουνισμώ. Αυτή η προσφώνηση "σύντροφοι", όμως, στην αρχή κάνει την δήλωση ακόμα πιο Μόντυ Πάιθον. Υπενθυμίζω πάντως ότι και η Ιταλία και η Γαλλία (τουλάχιστον) έχουν παρόμοια επίπεδα κρατικού μεριδίου της οικονομικής δραστηριότητας - αν αυτό το νεοφιλελεύθερο "καταδυναστεύει" αναφέρεται στο νούμερο αυτό. Δυστυχώς δεν μας εξηγεί τι ακριβώς προκρίνει για άμεση ιδιωτικοποίηση για να γνωρίζουμε τι μας μέλλει να πάθουμε.

Να σημειώσουμε βέβαια ότι δεν γίνεται πουθενά λόγος για την καταστροφική επιρροή της Πασοκικής διακυβέρνησης πάνω στην παραγωγικότητα του κρατικού τομέα. Δηλαδή αυτοί που διάλυσαν και ξεχείλωσαν τον δημόσιο τομέα για να κάνουν πελατειακή πολιτική, είναι αυτοί που μέμφονται την "καταδυνάστευση" της οικονομίας από αυτόν ακριβώς τον δημόσιο τομέα που έχουν κάνει σαν τα μούτρα τους. Χωρίς μια αυτοκριτική κουβέντα.

Υπό το πρίσμα αυτό τα όσα είπε ο Σπύρος Βούγιας έρχονται να συμπληρώσουν την σπουδή στο οξύμωρο που αποτελεί η κατασκευαζόμενη νέα ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ:

Ήθελα να πω τότε πως μπορεί να έφυγα από το Συνασπισμό, αλλά δεν έφυγα από την αριστερά. Ίσα - ίσα παρέμεινα στην αριστερά, γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι αριστερά και μάλιστα είναι μια λαϊκή, βαθιά ριζωμένη στην Ελλάδα αριστερά...


Με συγχωρείτε τώρα γιατί έχω να πάω στα κολχόζ μου για να βοηθήσω ως καλός σταχανοβίτης την επίτευξη του Νέου Πενταετούς Πλάνου.

Σχόλια

Με συγχωρείτε τώρα γιατί έχω να πάω στα κολχόζ μου για να βοηθήσω ως καλός σταχανοβίτης την επίτευξη του Νέου Πενταετούς Πλάνου.

Φοβάμαι πως έχεις μείνει πίσω, φίλε μου. Το σύγχρονο σοσιαλιστικό κίνημα διαθέτει πλέον Τετραετή Πλάνα, ώστε να προσαρμόζονται με τις εκλογικές αναμετρήσεις. :)
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
'Οταν κάναμε Οικονομικά στην Αγγλία έτσι λέγανε την Ελλάδα, Κομουνιστικό Κράτος γιατί είχε (τότε) 40% κρατικό έλεγχο στο ΑΕΠ. Τα στοιχεία για την Ιταλία, Γαλλία που τα βρήκες; Δεν το πιστεύω ότι ειναι τόσο αποτυχημένοι σαν κι εμάς.
Ο χρήστης talos είπε…
Χμμμ αν "τότε" (πότε;) η Ελλάδα είχε 40% "κρατικό έλεγχο στο ΑΕΠ", τώρα θα έχει λιγότερο και η Διαμαντοπούλου δεν ξέρει τι λέει. Το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για διαφορετικούς δείκτες.

Η Αγγλία αποτελεί ένα ωραίο παράδειγμα των πιθανών συνεπειών της ιδωτικοποίησης των παντων. Μέσα σε δύο δεκαετίες η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός πολλαπλασιάστηκε. Αλλά έβγαλαν πολλά λεφτά στο Σίτυ και αυτός είναι άλλωστε ο σημαντικότερος οικονομικός δείκτης. Αυτά σε μια χώρα πάμπλουτη σε σχέση με την δική μας.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
«...δεν συμπαθώ το κόκκινο/μήτε το μαύρο/κάθε φορά που συλλογίστηκα πάνω στα χρώματα/πήγαινα με το πράσινο...». Τάκη Σινόπουλου, Η γνωριμία με τον Μαξ (1956)

Οταν η επικαιρότηυτα και η ποίηση εκθέτουν την ποίηση

Κ.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
«...δεν συμπαθώ το κόκκινο/μήτε το μαύρο/κάθε φορά που συλλογίστηκα πάνω στα χρώματα/πήγαινα με το πράσινο...». Τάκη Σινόπουλου, Η γνωριμία με τον Μαξ (1956)

Οταν η επικαιρότηυτα και η ποίηση εκθέτουν την ποίηση

Κ.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
«...δεν συμπαθώ το κόκκινο/μήτε το μαύρο/κάθε φορά που συλλογίστηκα πάνω στα χρώματα/πήγαινα με το πράσινο...». Τάκη Σινόπουλου, Η γνωριμία με τον Μαξ (1956)

Οταν η επικαιρότηυτα και η ποίηση εκθέτουν την ποίηση

Κ.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
«...δεν συμπαθώ το κόκκινο/μήτε το μαύρο/κάθε φορά που συλλογίστηκα πάνω στα χρώματα/πήγαινα με το πράσινο...». Τάκη Σινόπουλου, Η γνωριμία με τον Μαξ (1956)

Οταν η επικαιρότηυτα και η ποίηση εκθέτουν την ποίηση

Κ.
Ο χρήστης bizwriter είπε…
Πότε θα σταματήσει το ΠΑΣΟΚ να βαυκαλίζεται επιτέλους;!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …