Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο μαντολινάς πάλι

Πρέπει να ομολογήσω ότι, καθώς διάβαζα για πρώτη φορά το "Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι" του Louis de Berni?res, τα αισθήματα οργής, θυμηδίας και έκπληξης διαδέχονταν το ένα το άλλο. Το πώς μια λογοτεχνίζουσα απόδοση της Ιταλικής ταινίας Mediterraneo, κατόρθωνε να παρουσιάζει την ιστορία της Ελληνικής αντίστασης ως κακοί κομμουνιστές εναντίον καλών Ελλήνων και Ιταλών, το πώς ο συγγραφέας έγραφε τόσα για την Ελλάδα χωρίς να προσέξει καν να είναι σωστές οι μεταγραφές των ελληνικών στο αγγλικό κείμενο, το πώς καταδεικνυόταν στο τέλος η Βρετανική αυτοκρατορικότητα ως ιδεολογική πατρίδα του συγγραφέα, με οδήγησαν στο να κατατάξω το εν λόγω βιβλίο στα βιβλία κακής προπαγάνδας - ένα "Γενναίοι του Βορρά" σε αγγλικό μυθιστόρημα, με μια δόση από Άρλεκιν.

Ο Louis de Berni?res επανέρχεται και γράφει συμπαθητικά και, σε κάποιες στιγμές, ακριβή πράγματα για την Ελλάδα, γράφοντας για το πόσο τη νοσταλγεί.

Στην πορεία αποκαλεί εμμέσως την ομάδα του Ιού της Ελευθεροτυπίας "Έλληνες σταλινικούς" για το "Μαντολίνο της Γκεστάπο" με το οποίο του τα είχαν χώσει, και αγνοεί τις διαμαρτυρίες των Ιταλών επιζώντων εναντίον της ανιστόρητης προπαγάνδας του.

Τέλος πάντων. Διαβάστε το κείμενό του και πείτε μου αν δεν είναι υπόδειγμα του πόσο βαθειά (δεν) μπορεί να φτάσει μια σχέση εξωτισμού με μια χώρα - ή του πώς η ανέμπνευστη ημιμάθεια είναι είδος αμαθείας - ή πόσο επιφανειακός πρέπει να είσαι για να γράψεις μπεστ-σέλερ. Ακόμα και όταν γράφει κάτι με το οποίο συμφωνώ δεν μπορώ να μην με ενοχλεί το γράψιμό του.

Καλώς όρισες στην πατρίδα σύντροφε Louis.

Σχόλια

Ο χρήστης Sraosha είπε…
Με κίνδυνο να παρεξηγηθώ, να πω το εξής: ο Μπερνιέρ κι ο κάθε Μπερνιέρ γράφει ό,τι του καπνίσει, και καλά κάνει. Δύο σημεία, λοιπόν:

α. Γιατί ασχολούμαστε τόσο καταλεπτώς με το τι γράφουν οι μη-ελληνόφωνοι για εμάς; Ασχολούνται τόσο αναλυτικά οι μη-ελληνόφωνοι με το τι γράφουμε εμείς γι' αυτούς; (δεν λέω 'ξένοι', γιατί ο όρος έχει πάρει μεταφυσικές διαστάσεις)

β. Η Ελλάδα αναπόφευκτα δημιουργεί "σχέση εξωτισμού" γιατί αποτελεί εν μέρει δημιούργημα του ρομαντικού εξωτισμού του 19ου αι., ως μία νέα ελληνική ουτοπία. Αλίμονο στους Σλοβένους, στους Κιργίσιους και στους Παραγουανούς, των οποίων οι πατρίδες δε φέρουν καμμία συνδήλωση για κανέναν (πλην κάτι γειτόνων και των ιδίων).

Αυτά.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …