Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παλαιστίνη: μια οργισμένη ανάλυση

Ο Ασάντ Αμπου Χαλίλ ("Angry Arab), είναι καθηγητής στις ΗΠΑ σήμερα, αριστερός, γεννημένος στον Λίβανο. Με αφορμή την εκλογική επιτυχία της Χαμάς, ξεσπαθώνει και τα λέει χύμα για την Φατάχ, για την Χαμάς και την αποτυχία της Παλαιστινιακής Αριστεράς. Το κείμενο είναι στα Αγγλικά και ο συγγραφέας έχει κάποιο πρόβλημα με την παραγραφοποίηση, αλλά το ποστάρω εδώ γιατί είναι το είδος της πολιτικής ανάλυσης που θεωρώ πιο χρήσιμη για την κατανόηση κάποιων πραγμάτων: εμπαθής, εκ του σύνεγγυς και κρανιωμένη, σε θέση να πει τα πράγματα όπως τα βλέπει και όχι όπως θα πρέπει να φαίνονται. Εν αντιθέσει με τις κοινοτυπίες περί σοκ, νέου χάρτη της περιοχής κττ. Η ουσία του πολιτικού μπλόγκινγκ. Μεταφέρω λίγο από την αρχή στα Ελληνικά:

[Ενημέρωση: το κείμενο με παραγράφους]
"Αυτό ήταν μοιραίο να συμβεί. Το κίνημα της Φατάχ... ήταν τόσο στενά συνδεδεμένο με την προσωπικότητα και την ηγεσία του Αραφάτ που φαίνεται πως έπεσε μαζί του. Ο Αραφάτ δεν ήθελε ένα κίνημα που θα θεσμοποιούσε τον Παλαιστινιακό αγώνα για ανεξαρτησία, ή που θα διαχειριζόταν τις λαϊκές δυνατότητες. Αντί για αυτά, θεσμοποίησε την διαφθορά μέσα από τις δομές της ΟΑΠ και της Φατάχ. Ποτέ δεν θαύμασα την Φατάχ σαν κίνημα, ή την ρητορική της, ιδιαίτερα την ρητορική της, κι ας μη μιλήσουμε για το τι έκανε υπό τον Αραφάτ που διέταξε την δολοφονία ενός σκιτσογράφου, του Νατζί Αλ Αλί, κάτι που ποτέ δεν θα ξεχάσω, που συμφώνησε στους ντροπιαστικούς όρους του Όσλο και ο οποίος μαζί με τον Σαντάτ και την Σαουδική Αραβία έκανε τα περισσότερα για να υπονομεύσει τον Παλαιστινιακό αγώνα για ανεξαρτησία..."

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …