29.9.05

Μεγαλοπιτσαδόρος εναντίον Θεωρίας της Εξέλιξης

Για να ξέρετε που πάνε τα λεφτά σας όταν τρώτε Πίτσα: Στην επικείμενη δίκη της Θεωρίας της Εξέλιξης (!) στις ΗΠΑ, που θα αποφασίσει αν θα διδάσκεται η Βιβλική εκδοχή της Δημιουργίας (μασκαρεμένη πρόχειρα ως "επιστημονική") στα σχολεία των ΗΠΑ ως εναλλακτική της Θεωρίας της Εξέλιξης στο μάθημα της βιολογίας, "Η άποψη για την διδασκαλία της θεωρίας του "Νοήμονος Σχεδιασμού" (η μάσκα της βιβλικής ιστορίας) υποστηρίζεται από τους δικηγόρους του Thomas More Legal Centre, ένα Χριστιανικό Ίδρυμα που έχει ιδρύσει ο Thomas Monaghan, Ρωμαιοκαθολικός πολυεκατομμυριούχος και δημιουργός της αλυσίδας Domino's Pizza.

Καλή σας όρεξη.

ΥΓ. Από την σελίδα των δικηγόρων του Ιησού: Ευχαριστήρια στον Πρόεδρο Θάμνο για την υποστήριξη της θεωρίας του Νοήμονος σχεδιασμού.
ΥΓ2. Πριν γελάσετε με τα χάλια τους θυμηθείτε ότι ο Χριστόδουλος έχει πολλά ποδάρια και παρακολουθεί και μαθαίνει από τα καταρθώματα των υπερατλαντικών συνταλιμπάνων του... Επίσης, υπάρχει πρόσφατα αποφοιτήσας από το Λύκειο αναγνώστης/ρια που να μπορεί να μου πει αν η εξέλιξη διδάσκεται στα λύκεια της χώρας μας...; Εγώ δεν θυμάμαι καν...

28.9.05

Ανδρισμός, ομοφυλοφιλία, πόλεμος και το μέγεθος του οχήματος σου

Από την κατηγορία "αναμενόμενα πλην διασκεδαστικά όταν επαληθεύονται στατιστικά" (με τις συνηθισμένες αμφιβολίες για την γενική εγκυρότητα τέτοιων ερευνών)... το ακόλουθο συμπέρασμα του κοινωνιολόγου Ρομπ Γουίλλερ του Πανεπιστημίου Κορνέλ, μετά από έρευνα σε 111 φοιτητές του πανεπιστημίου του:
"Βρήκα πως όταν έκανες τους άντρες ανασφαλέστερους για τον ανδρισμό τους, εμφάνιζαν περισσότερο εχθρική συμπεριφορά απέναντι στους ομοφυλοφίλους, έτειναν να υποστηρίζουν περισσότερο τον πόλεμο στο Ιράκ και ήταν περισσότερο πρόθυμοι να αγοράσουν ένα SUV από ότι κάθε άλλο είδος τύπο αυτοκινήτου"
Για να δούμε λοιπόν: περισσότερη ανασφάλεια σχετικά με τον ανδρισμό = ομοφυλοφιλοφοβία, εθνικισμός και μεγάλα οχήματα...

Σας παρακαλώ λοιπόν, πάψτε να αμφισβητείτε τον ανδρισμό του κόσμου, αν μη τι άλλο, γιατί πήξαμε στα 4x4...

[O ερευνητής ειδικεύεται στην επιβεβαίωση του προφανούς: πριν από λίγους μήνες είχε διαπιστώσει ότι η δημοτικότητα του Μπους αυξάνει στις ΗΠΑ μετά από κάθε προειδοποίηση για τρομοκρατική ενέργεια.]

Προσθήκη: Από την Αυστραλία, το προφίλ εκείνου που οδηγεί 4x4 μέσα στην πόλη [pdf].

27.9.05

Περιβαλλοντικά

Αντιδρώντας έστω και καθυστερημένα στο κάλεσμα του Πάνου, παραπέμπω στην ενημέρωσή του για την επέκταση του αεροδιαδρόμου του αεροδρομίου της Θεσσαλονίκης και τους περιβαλλοντικούς κινδύνους που αυτή κουβαλάει...

Παράλληλα, σε ένα θέμα που το ξέρω καλύτερα, να ενημερώσω ότι στο άλλο άκρο της Ελλάδας στα Λασιθιώτικα βουνά, δημοπρατείται το έργο της κοπής 52.000 δέντρων, στα πλαίσια του πιο ανόητου έργου στην ιστορία της Κρήτης, της κατασκευής του φράγματος Αποσλέμη, ένα έργο για το οποίο (ενδεικτικά αναφέρω ότι) ο πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Διαχείρισης Υδατικών Πόρων έχει σοβαρές ενστάσεις. Η Οικολογική Παρέμβαση Ηρακλείου εξηγεί εξαιρετικά το θέμα, το οποίο έχει συνοψίσει και η Καθημερινή. Πρόκειται για τον θρίαμβο της πολιτικής του Χέοπα πάνω στην κοινή και μη λογική.

22.9.05

Δυο πόρτες έχει η ζωή

Δεν το κάνω επίτηδες - και ούτε έχω κάποιο ιδιαίτερο μένος εναντίον του Nίκου Δήμου, κάθε άλλο: του αναγνωρίζω ότι υπήρξε συνεπής στην πορεία των ιδεών του, αλλά και ότι η πορεία αυτή είχε μια συνέχεια και να μια συνέπεια που λείπει από την δημόσια ζωή - και ότι το κυνήγι της δημοσιότητας ποτέ δεν έμοιασε να τον ελκύει.

Απλώς διάβασα μαζεμένα πράγματα στο σάιτ του μετά από καιρό και ενώ συχνότατα διαφωνώ με κάποια πράγματα που γράφει αλλά δεν τα θεωρώ μείζονα - ή δεν κρίνω σκόπιμο να τα προσωποποιήσω στον Δήμου, όταν άλλοι τα φωνάζουν πολύ πιο κραυγαλέα - δύο συνεχόμενα άρθρα του υπέπεσαν στο είδος του συλλογιστικού οφ-σάιντ που θα το σφυρίζαν και τυφλοί, αλλά επίσης είναι παραδειγματικά μιας ευρύτερης (εσφαλμένης από όσο μπορώ να κρίνω) συλλογιστικής.
Αντίθετα με το πρώτο, αυτό το τελευταίο εμπεριέχει μια ασυνέπεια που ξαφνιάζει στον Δήμου - αλλά για τον λόγο αυτό είναι και εύκολο να απαντηθεί:

Ο Δήμου στο κείμενό του αυτό παραπονιέται για τον αντι-αμερικανισμό που παραβιάζει ανοικτές θύρες. Για το ότι όλοι ασχολούνται με τον Μπους και τα στραβά του την στιγμή που όλη η Ελλάδα είναι ήδη πεισμένη για την αθλιότητα της κυβέρνησής του (την οποία αναγνωρίζει), χωρίς να σημειώνουν το πόσο απαραίτητες είναι στον πλανήτη οι ΗΠΑ και χωρίς να αναδεικνύουν τις άλλες, τις θετικές δυνάμεις που υπάρχουν στην χώρα. Μέχρι εδώ καλά, ας πούμε... Όταν επεξηγούνται αυτά υπάρχει το πρόβλημα:

...Μάλιστα, στην Ελλάδα του εύκολου και λαϊκίστικου αντι-αμερικανισμού, χρήσιμο θα ήταν το αντίθετο: να βρούμε σε τι δεν φταίει ο Μπους (ναι, μπορεί να συμβαίνει και αυτό…) και κυρίως ποιες άλλες δυνάμεις υπάρχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες που εκφράζουν θετικές και ουσιαστικές απόψεις.

Και με αυτές δεν εννοώ τον επίσης εύκολο αντι-αμερικανισμό του Τσόμσκυ ή του Βιντάλ, που τους έχουμε θεοποιήσει εδώ, μόνο και μόνο επειδή είναι αντί-...


Παρακαλώ; Αντιαμερικανισμό; Αμερικανών πολιτών; Που σημαίνει τι; Ότι είναι εναντίον του εαυτού τους; Ότι είναι εναντίον της κυβέρνησής τους, ή του Αμερικάνικου εθνικισμού, ή του ιμπεριαλισμού - από πότε αυτό είναι "κακό"; Δεν πρόκειται, αναρωτιέμαι, για κατηγορία με καταφανή στόχο ιδεολογικής προγραφής που σκοπό έχει να εξοστρακίσει τις μιαρές σκέψεις από τον χώρο του "καθώς πρέπει" δημοσίου διαλόγου; Αλλά ο Δήμου ιδιαίτερα δεν δικαιούται να αναπαράγει τον χαρακτηρισμό, γιατί έχει ο ίδιος εν μέρει απαντήσει (με μια μικρή παράφραση) στον εαυτό του:

Ποιος ονομάζεται «αντιαμερικανός»; Συνήθως ο Αμερικανός ή ξένος που γράφει (η λέει) πράγματα δυσάρεστα για τους Αμερικάνους, που ασκεί κριτική ή διατυπώνει απόψεις που δεν τους αρέσουν. Στην περίπτωση του Αμερικάνου, είναι άραγε δύσκολο να καταλάβουμε πως ένας τέτοιος κριτικός σχολιαστής ωφελεί περισσότερο την πατρίδα του από έναν ενθουσιώδη υπέρμαχο;


Το παραπάνω είναι απόσπασμα από την Απολογία ενός ανθέλληνα που ο Δήμου είχε γράψει το 1996 για να αντικρούσει τις κατηγορίες περί ανθελληνισμού που κάποιοι εθνικιστικοί κύκλοι εκτόξευαν εναντίον του, με την λέξη "αντιαμερικάνος" στην θέση του "ανθέλληνας" και "Αμερικάνος" στην θέση του "Έλληνα". Χρειάζεται πολύ φαντασία για να δει κανείς την προγραμματική συγγένεια εκείνων των Ελλήνων που στην Ελλάδα χαρακτηρίζουν "ανθέλληνα" τον Δήμου και (μερίδας έστω) εκείνων των Αμερικανών που χαρακτηρίζουν τον Τσόμσκι στην Αμερική αντιαμερικάνο; Το επιχείρημα δεν ισχύει εκτός Ελληνικών συνόρων;

(Βέβαια στην περίπτωση του Τσόμσκι, θα μπορούσε κανείς να προσθέσει ότι δεν είναι μόνο οι τρελαμένοι υπερπατριώτες που παρακολουθούν Fox και Rush Limbaugh οι οποίοι κατηγορούν τον Τσόμσκι, αλλά και σύσσωμη την Αμερικανική αριστερά, ως αντιαμερικανούς προδότες. Είναι και η "πολιτικά ευπρεπής" διανόηση των δημοκρατικών και οι κρατικοί διανοούμενοι πάσης φύσεως γιατί ο Τσόμσκι θίγει λογικά και τεκμηριωμένα την ηθική νομιμοποίηση της πάσης φύσεως εξουσίας να διοικεί χωρίς να δίνει λόγο - και γιατί επιμένει να διδάσκει στους Αμερικάνους, παραφράζοντας πάλι τον Δήμου, "την πραγματική τους ιστορία" - αυτό όμως είναι μια δεύτερη συζήτηση).

Επίσης ενδιαφέρον έχει να δούμε γιατί παρόμοια κατηγορία δεν εκτοξεύεται εναντίον π.χ. του Μαρκ Τουέιν, ο οποίος είχε ξεφτιλίσει την χώρα του γραπτώς για την εισβολή και αιματηρότατη κατοχή των Φιλιππινών στα τέλη του προπερασμένου αιώνα, ή του Μπέρτραντ Ράσελ που είναι ένας από τους πλησιέστερους σε οπτική διανοούμενους στον Τσόμσκι. Αναρωτιέμαι επίσης γιατί ο Δήμου και άνθρωποι με παρεμφερείς ιδέες και ευαισθησίες με τον Δήμου, δεν θα διανοούνταν (υποθέτω) να επαναλάβει τον χαρακτηρισμό του αντι-Σοβιετικού εναντίον του Ζαχάροφ, ή τον χαρακτηρισμό των αντι-Γάλλων στο ΚΚ Γαλλίας που αντιτάχθηκε στην αποικιοκρατική εμπλοκή της χώρας του επί έναν αιώνα, π.χ. - αλλά δεν έχουν τον παραμικρό δισταγμό να ανακαλύψουν αντιαμερικανισμό όταν πρόκειται για την κριτική εναντίον του Αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Ή δεν υφίσταται τέτοιο πράγμα;

Περί Κλίντον άλλη φορά γιατί πλατειάζω...

20.9.05

Αλλαγή σχεδιαστικού προτύπου

...προσωρινή μέχρι να φιλοτιμήσω αυτούς που πρέπει -και να γίνει σωστά. Από εδώ (καλά νάναι οι άνθρωποι)...

Ενημέρωση: κάνω κάτι μαστορέματα με τα comments γιατί δεν δούλευαν τα Ελληνικά.

19.9.05

Φάρμακα και κέρδη

Ο Nίκος Δήμου έγραψε πρόσφατα στα "Επίκαιρά" του ένα σχόλιο σχετικά με κάτι που είπε ο Γιώργος Κοροπούλης για την γρίππη των πουλερικών: ότι υπάρχει πρόβλημα εξαιτίας της κατoχύρωσης των αποτελεσμάτων των ερευνών από τις φαρμακευτικές...

«Κινδυνεύουμε», είπε [ο Κοροπούλής], «διότι στον καπιταλισμό τα κέρδη είναι πάνω από τον άνθρωπο».

Σωστό. Στο «άλλο» κοινωνικό-οικονομικό σύστημα, δεν θα υπήρχαν πατέντες, διότι δεν θα είχε ανακαλυφθεί το εμβόλιο. Εβδομήντα ολόκληρα χρόνια η Σοβιετική Ένωση δεν μπόρεσε να ανακαλύψει ΜΙΑ πρωτότυπη φαρμακευτική ουσία.

Η πράξη απέδειξε ότι το άθλιο κέρδος είναι μοναδικό κίνητρο. Οι φαρμακευτικές εταιρίες ξοδεύουν δισεκατομμύρια για ερευνητικά προγράμματα – και δικαίως περιμένουν να πάρουν πίσω τα χρήματά τους όταν κάποιο από αυτά αποδώσει


Η απάντηση αυτή του Ν.Δ., ανεξάρτητα από το αν είχε δίκιο ο Κοροπούλης στο συγκεκριμένο (δεν γνωρίζω), παρουσιάζει μια σειρά από προβλήματα:
[αφήνω απέξω την συζήτηση για την επέκταση των πατεντών και του τι εστί πατέντα ειδικά σε ότι αφορά τα φάρμακα, γιατί δεν είμαι σίγουρος τι εννοούσε ακριβώς ο Κοροπούλης...]
1. Υποθέτει σιωπηρά ότι όποιος δεν είναι με τον καπιταλισμό, είναι (ή ήταν) με την ΕΣΣΔ.
2. Υποθέτει σιωπηρά ότι η μόνη νοητή εναλλακτική στον καπιταλισμό επιλογή είναι κοινωνίες τύπου ΕΣΣΔ.
3. Υποθέτει ότι αυτοί που ανακαλύπτουν τα φάρμακα στην Δύση είναι εταιρίες και μόνον και όχι δημόσια χρηματοδοτούμενα, ή απλά δημόσια ερευνητικά ιδρύματα.
4. Δεν ξέρω για την ΕΣΣΔ. Θα με κατέπλησσε άν δεν είχε ανακαλύψει ΜΙΑ πρωτότυπη φαρμακευτική ουσία. Κάποια σχετική πηγή που να το επιβεβαιώνει αυτό; Στην Κούβα πάντως τα τελευταία χρόνια έχουν ανακαλύψει πολύ περισσότερες από μια φαρμακευτικές ουσίες. Από την ανάπτυξη εμβολίου για την μηνιγγίτιδα Β έως εμβόλια για την πνευμονία, την έρευνα για το AIDS και την ανάπτυξη φαρμάκων εναντίον του καρκίνου. Η Κούβα εξάγει βιοτεχνολογία πλέον: βλέπε σχετικό άρθρο στο Wired, στο Yale Global, χρονολόγιο των σχετικών με την Κούβα ιατρικών εξελίξεων, την πρόσβαση της Κουβανέζικης φαρμακευτικής βιομηχανίας στην αγορά της Ευρώπης. Επίσης τις αφιλοκερδείς της φαρμακευτικές και ιατρικές προσφορές. Από το Google μπορεί κανείς να βρει πάρα πολλά σχετικά άρθρα. Μέχρι και ένα εξαιρετικά πληροφοριακό σάιτ που λέγεται cubabiotechnology.com.

Από το άρθρο του Wired σημειώνω τα εξής:

"Είναι όπως το είπε ο Κάστρο: δεν τους αρέσουν ιδιαίτερα οι πατέντες. Τους αρέσει η ιατρική. Η παραγωγή φαρμάκων της Κούβας έχει ενδιαφέρον στο τι δεν έχει: φάρμακα για μεγάλα λεφτα, θεραπείες της φαλάκρας, της ανικανότητας ή των ρυτίδων. Είναι όλο θεραπείες για τον καρκίνο, φάρμακα για το AIDS και εμβόλια για τροπικές ασθένειες.

Αυτός είναι μάλλον και ο λόγος που οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί επιστήμονες έχουν αδυναμία στους Κουβανούς συναδέλφους τους. Παντού βορειότερα από την Φλόριντα, η κάποτε μαγική βιοτεχνολογία έχει γίνει άλλη μια έκφραση του επενδυτικού καπιταλισμού. Χρειαζόνταν οι Κουβανοί για να την ξανακάνουν επαναστατική.


Άρα μπορούμε ασφαλώς να πούμε ότι το άθλιο κέρδος δεν είναι το μόνο κίνητρο. Δεν χρειάζεται βέβαια να πάει κανείς στην Κούβα για να το δει αυτό. Η βασική έρευνα, σε μεγάλο της μέρος, γίνεται από μισθοσυντήρητους ερευνητές που καίγονται για να ανακαλύψουν πρωτίστως. Για παράδειγμα, πρόχειρο, ένας Κολομβιανός ερευνητής χάρισε στο ΠΟΥ τα δικαιώματα από το εμβόλιο για την ελονοσία, που ο ίδιος ανέπτυξε.

Από τον Ν.Δ. θα περίμενα να μην περιπίπτει τόσο πρόθυμα στην επανάληψη των μονότονων και εν τέλει άστοχων παραμυθιών του θριαμβεύοντα αποχαλινωμένου καπιταλισμού, πόσω μάλλον στην διατύπωση ψευδοδιλημμάτων. Οι προπαγανδιστικοί μύθοι ελλοχεύουν παντού.

18.9.05

Ολυμπιακή αερολογία

Η Ολυμπιακή πάει για κλείσιμο υπό τις ιαχές επιδοκιμασίας ενός συγκεκριμένου ιδεολογικού χώρου.
Η ΕΕ, λέει, έκρινε πως
"Μια σειρά από ενισχύσεις μέσω των οποίων το ελληνικό κράτος στήριξε οικονομικά την Ολυμπιακή Αεροπορία και τις Ολυμπιακές Αερογραμμές είναι αντίθετες προς το κοινοτικό δίκαιο...

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, με την απόφαση αυτή περατώνεται η έρευνα την οποία ξεκίνησε στις 16 Μαρτίου του 2004 και η οποία αποσκοπούσε να διαπιστώσει αν οι ενισχύσεις που έδωσε το ελληνικό Δημόσιο από το Δεκέμβριο του 2002 και μετά, δόθηκαν καταχρηστικά ή ήταν σύμφωνες προς το κοινοτικό δίκαιο.


Αλλά την ίδια στιγμή που εγκαλείται το κράτος για τις χρηματοδοτήσεις γνωρίζουμε ότι, όπως σημειώνει ο Μπογιόπουλος στον Ριζοσπάστη [μέσω open], αλλά αναλύουν διεξοδικότερα κάποιοι μηχανικοί της Oλυμπιακής, από την παράταξη Παρέμβαση, το κράτος χρωστούσε κατ' ελάχιστον 678 δισ. δραχμές (~2 δισ Ευρώ σήμερα), το 1992 κι αυτό δίχως να υπολογίζονται οι απώλειες από τόκους υπερημερίας που επέβαλε το ελληνικό κράτος στην εταιρία, διαφυγόντα κέρδη κ.τ.τ. Η ομάδα αυτή των μηχανικών ισχυρίζεται (και επιχειρηματολογεί για αυτό) ότι:

...Θα μπορούσαμε να παρουσιάσουμε πάρα πολλά στοιχεία, αλλά και βιβλία, όπως του Καθηγητή Ι. ΛΑΪΝΟΥ «ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ;» που αποδεικνύει ότι ο Ελληνικός Λαός δεν έχει πληρώσει ούτε μία δραχμή για την Ο.Α και όλα αυτά που λέγονται είναι για να δικαιολογήσουν την ασκούμενη πολιτική που βέβαια σε αυτό το παραμύθι χρειάζεται και εργαζόμενους «προνομιούχους» «ρετιρέ της Εργατικής Τάξης»


(Να σημειώσω πριν αρχίσουν στα σχόλια οι ανοησίες για τους δήθεν αργόσχολους της Ολυμπιακής που έκαναν και σάιτ, ότι οι μηχανικοί εδάφους της εταιρίας, εκ του αποτελέσματος ασφαλείας κρινόμενοι, δύσκολα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν "χαραμοφάηδες" ή όποιο άλλο κοσμητικό τείνει να χρησιμοποιεί ο νεοφιλελεύθερος λαϊκισμός/εκφοβισμός των νοικοκυραίων τελευταία. Οι ίδιοι σημειώνουν σχετικά με την παραγωγικότητά τους ότι: "Με βάση τα ίδια τα στοιχεία που ανακοινώνει η Ολυμπιακή Αεροπορία στους επίδοξους αγοραστές προκύπτει ότι ο κάθε εργαζόμενος της ΤΔ [τεχνικής διοίκησης;;] παράγει προϊόν αξίας περίπου 100000 Ευρώ ετησίως. Μία σύγκριση με τα αντίστοιχα διεθνή μεγέθη αποδεικνύει ότι η ΤΔ από άποψη παραγωγής ανά εργαζόμενο όχι μόνο είναι συγκρίσιμη με εγνωσμένης αξίας τεχνικές βάσεις αλλά βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα από φημισμένες τεχνικές βάσεις όπως της ALITALIA και της IBERIA.")

Εκείνοι πάντως που την φούνταραν την Ολυμπιακή κλαίνε και οδύρονται για το αναπόφευκτον ηχηρότερα από όλους - κι ας μην αρχίσω τώρα για το ποιοι έκαναν την ΟΑ γραφείο εξυπηρέτησης των εκλογικών τους πελατών και για τους χειρισμούς των κατά καιρούς κυβερνώντων να την φορτώσουν, να την απομυζήσουν και να την πουλήσουν κακήν κακώς εξαιτίας της προβληματικότητας που οι ίδιοι της δημιούργησαν...

Τέλος πάντων... Η κυβέρνηση λέει ότι προσπαθεί να περισώσει τα πράγματα... Έχουμε φτάσει πλέον στο "Σχέδιο Β" - που θα έπρεπε να αποκαλείται σχέδιο γάμα (τα). Σε αυτό η κυβέρνηση προσπαθεί να μειώσει τα χρεωστούμενα από τη ΟΑ στο κράτος, έτσι ώστε ο (ποθητός) αγοραστής να μην χρειάζεται να τα σκάσει χοντρά και έτσι να διευκολυνθεί η πώλήσή της κοψοχρονιά. Δεν είμαι σίγουρος για το πλεονέκτημα της λύσης αυτής από οικονομικής απόψεως (φαντάζομαι τα πολιτικά πλεονεκτήματα όμως), αλλά αναρωτιέμαι αν θα μπορούσε ο μελλοντικός αγοραστής να διεκδικήσει τα χρεωστούμενα του Ελληνικού κράτους στην ΟΑ από την στιγμή που η ΕΕ έχει στο παρελθόν αναγνωρίσει την ύπαρξη τέτοιων οφειλών. Ελπίζω πως αυτό δεν είναι εφικτό - αλλά στην κατάσταση μεθοδευμένου σουρεαλισμού που είναι η ιστορία της ΟΑ , ίσως θα ήταν μια ταιριαστή κατακλείδα στην Ολυμπιακή Τραγικωμωδία.

13.9.05

Επιστημονική ενημέρωση;

Ένα μόνιμο κόλλημα που έχω είναι με την απόδοση των εξελίξεων στην επιστήμη από τα ΜΜΕ... Υπάρχει κάτι που δεν επιτρέπει παρά ως εξαίρεση την άρτια κάλυψη επιστημονικών θεμάτων από τα Μίντια ανά τον πλανήτη. Το ζήτημα δεν είναι δηλαδή Ελληνικό (στην Ελλάδα είναι απλώς πιο ακραίο συνήθως από ότι έξω), αλλά έχει να κάνει με μια θεμελιώδη ασυμβατότητα μεταξύ του τι είναι τα ΜΜΕ και του τι είναι η επιστήμη. Καιρό σκεφτόμουν να γράψω κάτι σχετικό στο Ιστολόγιον αλλά δεν έβρισκα χρόνο.
Καλύτερα.
Ο Ben Goldacre που γράφει την στήλη Bad Science στον Guardian τα λέει όλα αναλυτικά και καλύτερα από ότι θα μπορούσα ποτέ να τα γράψω. Σε μερικά σημεία του κειμένου είχα την παρόρμηση να χειροκροτήσω, ενώ διαβάζοντας μουρμούριζα συχνά-πυκνά "πεσ' τα χρυσόστομε". Τόσο εύστοχο που δεν ξέρω τι να πρωτοπαραθέσω, οπότε διαβάστε το όλο...

Σχινιά και σαπούνια...

Καθημερινή 11/9/2005:
Ο θλιβερός σκουπιδότοπος στο ιστορικό και μοναδικό παραθαλάσσιο δάσος από κουκουναριές [στον Σχινιά], όπου οι λουόμενοι αναγκάζονται να πηγαίνουν με τσουγκράνα(!) για να απωθούν τα απορρίμματα των προηγουμένων, αποτελεί ντροπή για την κοινωνία μας. Αναμφίβολα υπάρχει ατομική ευθύνη, υπάρχει πρόβλημα συμπεριφοράς και έλλειμμα συνείδησης. Μια κοινωνία της οποίας τα μέλη δεν πονάνε το περιβάλλον και τον τόπο, δεν βελτιώνεται με κανένα διοικητικό μέτρο· η κρατική μέριμνα δεν αλλάζει τα μυαλά και το ήθος.

Εντούτοις, στην παρούσα περίπτωση, η πολιτεία συναγωνίζεται τους άφρονες πολίτες σε αμέλεια και καταστροφική συμπεριφορά. Ενδεικτική της ακηδίας και της περιφρόνησης του περιβάλλοντος είναι η απόσειση ευθυνών από τους συναρμοδίους φορείς: ο Δήμος Μαραθώνος «δείχνει» τον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου, ο Φορέας ενοχοποιεί τον Δήμο, το δε υπουργείο Πολιτισμού «τραβιέται» από το πάρκο και για το χάλι του κωπηλατοδρομίου ρίχνει το φταίξιμο στα αυτοφυή καλάμια...


Καθημερινή 1/7/2001:
Επισκέπτες του Σχινιά της περασμένης εβδομάδας περιγράφουν την περιοχή με βαθιά συγκίνηση για την απαράμιλλη ομορφιά της σε συνδυασμό με το ιστορικό της μεγαλείο....

...Η περιοχή είναι γεμάτη σκουπίδια. Μέχρι πριν από λίγο καιρό ο Δήμος Μαραθώνα και το Ιδρυμα Μπενάκη έδειχναν κάποια φροντίδα για την καθαριότητα της περιοχής. Τώρα, μετά τη συζήτηση για το υπό κατασκευή κωπηλατοδρόμιο, η περιοχή έχει εγκαταλειφθεί από όλους.

Ε, λοιπόν, αγαπητοί μου αναγνώστες, υποπτεύομαι ότι το κάνουν επίτηδες! Είναι ένα από τα επιχειρήματα(!) του κ. Λαλιώτη και του κ. Βενιζέλου! Μας λένε: Kοιτάξτε πώς είναι τώρα ο Σχινιάς, γεμάτος σκουπίδια. Εμείς θα σας κατασκευάσουμε το κωπηλατοδρόμιο, θα καθαρίσουμε την περιοχή από τα σκουπίδια και θα σας κάνουμε... και Εθνικό Πάρκο.


Καθημερινή 11/9/2005:

"Tο πανέμορφο δάσος του Σχινιά, με τις μοναδικές κουκουναριές δίπλα στην παραδεισένια ακτή, «ξεχειλίζει» από σκουπίδια. Πίσω από την καταφανή ασχήμια, την προκλητική εγκατάλειψη, ελλοχεύει ο κίνδυνος της πυρκαγιάς - το πανάκριβο σύστημα πυρόσβεσής του είναι σε αχρηστία..."



Ελευθεροτυπία 25/2/2001
:
Τόσο ο Κώστας Λαλιώτης όσο και ο Ευάγγελος Βενιζέλος επιμένουν ότι το κωπηλατοδρόμιο θα γίνει στο Σχινιά και υποστηρίζουν ότι θα είναι «ένεση σωτηρίας» για το οικοσύστημα που σήμερα είναι κατεστραμμένο.


Καθημερινή 11/9/2005:
«Σε όλη την περιοχή έχουν καεί τα πάντα, μόνο ο Σχινιάς έχει απομείνει. Kαι εδώ το μόνο που ανθεί είναι οι ταβέρνες! Kόβουν το δάσος και κάνουν χώρους στάθμευσης για τους πελάτες τους, επεκτείνουν τα κτίρια και τα υπόστεγά τους. Σε λίγο θα κόβουν και εισιτήριο. Tο ότι εδώ είναι Eθνικό Πάρκο το καταλαβαίνεις μόνο από τις πινακίδες στον δρόμο».



Τα ΝΕΑ 20/2/2001
:
Τι λένε από την Οργανωτική Επιτροπή «Αθήνα 2004»: Το Ολυμπιακό Κέντρο [κωπηλασίας] για την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων θα έχει προσωρινές κερκίδες 10.000 ατόμων εκτός του νησιού και 3.000 ατόμων μέσα σε αυτό ενώ οι μόνιμες κερκίδες θα βρίσκονται εντός του νησιού και θα έχουν χωρητικότητα 2.000 ατόμων.

Μέσα σε διάστημα 30 ημερών από το τέλος των Αγώνων θα πρέπει να έχουν απομακρυνθεί όλες οι προσωρινές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των κερκίδων.

Η μεταολυμπιακή χρήση προβλέπει την παρουσία σε μόνιμη βάση υποδομής για 2.000 θεατές και μόνο εντός του νησιού.


ΤΑ ΝΕΑ 6/9/2005:

Αιχμές για τη μη αξιοποίηση ολυμπιακών έργων και συγκεκριμένα για το κωπηλατοδρόμιο του Σχινιά άφησε ο παγκόσμιος πρωταθλητής στην κωπηλασία (σκιφ ελαφρών βαρών) Βασίλης Πολύμερος, κατά την επιστροφή του από το Γκιφού της Ιαπωνίας.

Ο χρυσός κωπηλάτης αποκάλυψε τα... μυστικά της επιτυχίας του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ιαπωνίας, αλλά επισήμανε πως για να έρθουν κι άλλες επιτυχίες πρέπει πάση θυσία να λειτουργήσει το κωπηλατοδρόμιο του Σχινιά, που αντί να φιλοξενεί αθλητές χορταριάζει!


ΤΑ ΝΕΑ 1/11/2003
Το Κωπηλατοδρόμιο στον Σχινιά εκτιμάται ότι θα ήταν από τα περισσότερο αξιοποιήσιμα (υπό την εμπορική έννοια) Ολυμπιακά έργα, «αν δεν αποτελούσε στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης η προστασία του υδροβιότοπου της περιοχής». Το Προεδρικό Διάταγμα για τον Σχινιά απαγορεύει τη δημιουργία χρήσεων αναψυχής, τουρισμού, εμπορικών κέντρων, οι οποίες θα έλυναν πολύ εύκολα το πρόβλημα της μεταολυμπιακής συντήρησης και λειτουργίας του Κωπηλατοδρομίου. Οι αρμόδιοι ελπίζουν ότι με τη σύσταση του Φορέα Διαχείρισης του Πάρκου στον Σχινιά και την προώθηση ήπιων δράσεων στην περιοχή (ενδεχομένως εισιτήριο εισόδου, ενοίκιο για χρήση του κωλατοδρομίου από αθλητικές ομάδες και συλλόγους), η εγκατάσταση θα καλύψει τα έξοδά της.


Καθημερινή 11/9/2005 (ό.π.)
[Πετραλιά]: ...Πρέπει επιπλέον να σημειώσω ότι ο Φορέας Διαχείρισης του Eθνικού Πάρκου δεν έχει υποβάλει εγγράφως προτάσεις αξιοποίησης προς τα αρμόδια υπουργεία, ούτε παραλαμβάνει το σύστημα πυρόσβεσης, το οποίο αφορά κυρίως το δάσος του Σχινιά και όχι το κωπηλατοδρόμιο»


Ιστοσελίδες 22/6/2003:
Με νέο Π.Δ. (ΦΕΚ 395 Δ’/3.7.2000) τμήμα του χερσαίου και θαλάσσιου χώρου του Σχινιά Μαραθώνα χαρακτηρίζεται ως «Εθνικό Πάρκο», στα πλαίσια του οποίου εντάσσεται και το Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο.

Η περιοχή του Σχινιά Μαραθώνα, πριν την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 είχε ενταχθεί στον Εθνικό κατάλογο περιοχών κοινοτικού ενδιαφέροντος – Φύση (Natura) 2000. Όμως, ύστερα από παρέμβαση του ΥΠΕΧΩΔΕ, ο Σχινιάς εξαιρέθηκε, αν και κάθε κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει υποχρεωτικά να εντάξει στον εθνικό κατάλογο τις οικολογικά σημαντικές περιοχές. Η αυθαιρεσία αυτή του ΥΠΕΧΩΔΕ δεν έγινε αποδεκτή από την αρμόδια επιτροπή της Ε.Ε., γεγονός που οδήγησε το ΥΠΕΧΩΔΕ να προωθήσει μια φόρμουλα, η οποία προβλέπει την ένταξη της περιοχή στο Natura 2000, αλλά με την κατασκευή των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων στην προστατευόμενη περιοχή.


Καθημερινή 11/9/2005 (ό.π.):
...H υφυπουργός Πολιτισμού παραδέχεται ότι το κωπηλατοδρόμιο δεν μπορεί να βρεθεί στην πρώτη γραμμή των προς αξιοποίηση εγκαταστάσεων. «Tελικά η αξιοποίηση του κωπηλατοδρομιου είναι η πιο δύσκολη από όλες τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Tο κωπηλατοδρόμιο δεν μπορεί να βγει σε διεθνή διαγωνισμό, επειδή είναι ενταγμένο σε μια περιοχή που προστατεύεται ολόκληρη λόγω του ιδιαίτερου φυσικού της κάλλους. Eπομένως πρέπει να βρεθούν ορισμένες ήπιες χρήσεις, που να εξασφαλίσουν την παράλληλη λειτουργία του κωπηλατοδρομίου ως προπονητικού κέντρου. Oι λύσεις αυτές, όμως, είναι δύσκολο να είναι βιώσιμες οικονομικά.


ΤΑ ΝΕΑ 20/2/2001 (ό.π.):
...Οι εναναλλακτικές περιοχές χωροθέτησης του Ολυμπιακού Κωπηλατοδρομίου ήταν οι λίμνες Υλίκη, Ιωαννίνων και Καϊάφα και η περιοχή του Όρμου Αγίας Μαρίνας Αττικής. Ύστερα από σχετικές μελέτες απερρίφθησαν. Η Υλίκη γιατί εντάσσεται στο δίκτυο Natura 2000 και γιατί έχει γεωλογικές ιδιομορφίες...


Ελευθεροτυπία 1/2/2001:
[Γ. Βότσης] Δεν έχει ματαγίνει πρωτοκλασάτοι υπουργοί να επικαλούνται τώρα, σαν δικαιολογία κι επιχειρήματα, δικά τους εγκληματικά λάθη και (σκόπιμες, όπως ευνοήτως συνάγεται) παραλείψεις του πρόσφατου παρελθόντος...

Γραπτώς (και χωριστά) απάντησαν οι υπουργοί ΠΕΧΩΔΕ K. Λαλιώτης και Πολιτισμού Ευ. Βενιζέλος στην ερώτηση του βουλευτή (ΠΑΣΟΚ) Νικ. Φλώρου γιατί δεν επελέγη, για το ολυμπιακό κωπηλατοδρόμιο, η λίμνη Υλίκη, ως πλέον πρόσφορη, οικονομική και περιβαλλοντικά και ιστορικά ανώδυνη λύση, αντί του Μαραθώνα (Σχινιάς) με τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και τη βεβήλωση του ιερού χώρου.

Το πρώτο επιχείρημα, που και οι δύο χρησιμοποιούν (ακολουθούν κι άλλα αυταποδείκτως προσχηματικά και γελοία) είναι ότι:

«Η λίμνη Υλίκη έχει περιληφθεί στον επιστημονικό κατάλογο περιοχών υποψηφίων για ένταξη στο δίκτυο NATURA 2000».

Στον ίδιο, ωστόσο, κατάλογο κοινοτικού ενδιαφέροντος προστατευόμενων περιοχών είχε περιληφθεί από το 1995 και ο Σχινιάς, ο σημαντικότερος υγροβιότοπος της Αττικής, με το μοναδικό και πανάρχαιο («μαραθώνιον άλσος» του Αισχύλου) πευκοδάσος (pinus pinea) και τα 178 είδη πουλιών. Το 1994, μάλιστα, εξασφαλίστηκε κοινοτική χρηματοδότηση 147.000 ευρώ για την αποκατάσταση, αναβάθμιση και προστασία του υγροβιότοπου. Αλλά τον Ιούλιο 1996 το ΥΠΕΧΩΔΕ υποβάλλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον εθνικό κατάλογο για τις περιοχές NATURA 2000, όπου, ως διά μαγείας, έχει απαλειφθεί ο Σχινιάς -ενώ τα 147.000 ευρώ για τα σπάνια πουλιά του έκαναν φτερά...


Ριζοσπάστης 29/4/2001:
- Η κυβέρνηση επιμένει πως ο υδροβιότοπος του Σχοινιά σήμερα είναι ιδιαίτερα υποβαθμισμένος. Και πώς με το Εθνικό Πάρκο θα αναβαθμιστεί...

- [Βασίλης Δωροβίνης, αντιπρόεδρος της “Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς”] Συγνώμη, αλλά ποιος παραμέλησε το χώρο και είναι έτσι; Το ελληνικό κράτος τον παραμέλησε. Και κάποια τοπικά συμφέροντα. Αυτά εκφράζονται από διαφόρους τοπάρχες στο Μαραθώνα. Υπάρχει μια διάχυτη φαιδρότητα στη διαχείριση αυτού του θέματος. Αυτό το επιχείρημα δείχνει μια βαθύτατη πολιτική και κοινωνική μιζέρια. Μια μιζέρια και μια ανικανότητα της ελληνικής διοίκησης και του ελληνικού κράτους να αναλάβει τις ευθύνες του και να λάβει τα σωστά μέτρα.

Αλλωστε, αποδείχτηκε με τις δύο πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, ότι ο τρόπος, με τον οποίο χαρακτηρίστηκε “Εθνικό Πάρκο Σχοινιά” με το Προεδρικό Διάταγμα του ΥΠΕΧΩΔΕ, είναι εντελώς ασύμβατος με τις πάγιες ιδέες και αντιλήψεις περί Εθνικών Πάρκων, που έχουν επικρατήσει ακόμα και στον ΟΗΕ. Σε τελευταία ανάλυση αυτός ο χαρακτηρισμός δεν είναι συμβατός ούτε με το νόμο 1650 του 1986 για την προστασία του περιβάλλοντος.


ΤΑ ΝΕΑ 1/11/2003:
H Νέα Δημοκρατία, χωρίς να διαφωνεί επί της αρχής με την συμμετοχή και ιδιωτών στην μετα-Ολυμπιακή διαχείρισή τους κάνει λόγο για «εκποίηση» δημόσιας περιουσίας και διά της αρμόδιας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες βουλευτού Φάνης Πάλλη-Πετραλιά κατηγορεί την κυβέρνηση για έλλειψη σχεδιασμού.

«Το βασικό είναι να γίνει μια σοβαρή μελέτη και να αξιολογηθούν τα στοιχεία», τονίζει η κ. Πετραλιά. «H μετα-Ολυμπιακή χρήση δεν μπορεί να είναι αποσπασματική. Υποτίθεται ότι υπάρχει μελέτη βιωσιμότητας για τα έργα την οποία δεν έχουμε δει κι ούτε αποδεχτεί. Όλα γίνονται στον αέρα. H δική μας πρόταση για την αξιοποίησή τους είναι να δοθεί έμφαση στην ανάπτυξη του αθλητικού τουρισμού σε συνδυασμό με την ανάπτυξη γενικότερα εναλλακτικών μορφών τουρισμού».


Καθημερινή 11/9/2005 (ό.π):
«Πιστεύω ότι βαλλόμαστε άδικα. Oφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι δική μας αρμοδιότητα είναι μόνο ο χώρος του κωπηλατοδρόμιου και όχι ολόκληρος ο Σχινιάς», λέει στην «K» η υφυπουργός Πολιτισμού, κ. Φάνη Πάλλη-Πετραλιά.


Presspoint 24/6/2004:
Σε έκθεσή του προς το Συμβούλιο της Ευρώπης ο Βρετανός βουλευτής Eddie O’ Hara τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι τα έργα που έγιναν στην περιοχή από την ελληνική κυβέρνηση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες αναζωογόνησαν την ευρύτερη περιοχή του Μαραθώνα και εμπόδισαν την περαιτέρω υποβάθμιση, μόλυνση και καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος...
...Τα έργα που έγιναν στην περιοχή συνιστούν «ένα συν και όχι ένα πλην για το περιβάλλον», επισημαίνει ο κ. O’ Hara, ο οποίος τονίζει ότι εντυπωσιάστηκε από την αποφασιστικότητα των υπευθύνων για τη διαχείριση του περιβάλλοντος και σημειώνει ότι θα πρέπει να επιθεωρηθεί η περιοχή και μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να διαπιστωθεί εάν η κατάσταση του περιβάλλοντος συνεχίζει να διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, όπως αυτά που διαμορφώθηκαν ήδη με αφορμή του Ολυμπιακούς Αγώνες.


Καθημερινή 11/9/2005 (ό.π.)

12.9.05

Προσευχή και πυγμή

Ο Τζωρτζ Ντάμπγια είναι τεράστιος ηγέτης τελικά. Αφού πήρε χαμπάρι τι γινόταν στην Νέα Ορλεάνη καμιά εβδομάδα αργότερα από όλον τον υπόλοιπο κόσμο, φρόντισε και: κάλεσε για προσευχή...

αλλά δείτε τι έχουν να πουν για αυτό κάποιοι "τριτοκοσμικοί":
.. Ο πρόεδρος Μπους δεν διακινδυνεύει τίποτα, έχει ξανά ζητήσει την Θεία αρωγή και έχει επισήμως κηρύξει το [προηγούμενο] Σαββατοκύριακο ως "Εθνικές ημέρες προσευχής και μνήμης"

Η έκκλησή του για προσευχή θα σύρει την Αμερική πιο κοντά ακόμα Στον Τρίτο κόσμο. Ο V S Naipaul, για παράδειγμα, θα το δει σαν ένα ακόμα σημάδι παρακμής των ΗΠΑ γιατί μόνο μια τριτοκοσμική κοινωνία επικαλείται τον Θεό αντιμετωπίζοντας μια φυσική καταστροφή.


... φρόντισε για την ενίσχυση της τοπικής κοινωνίας καταργώντας το βασικό μεροκάματο στις πληγείσες περιοχές (αλλοίμονο αν μια καταστροφή μας κάνει να ξεχάσουμε τις προτεραιότητές μας)...

Ο Πρόεδρος Μπους εξέδωσε διαταγή την Πέμπτη που επιτρέπει σε εργολήπτες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, που ανοικοδομούν την περιοχή μετά τον τυφώνα Κατερίνα, να πληρώνουν κάτω από το βασικό ημερομίσθιο.


... ενώ κλήθηκαν ιδιωτικές εταιρίες ασφαλείας να αναλάβουν την τήρηση της τάξης. Μια από αυτές είναι η περιβόητη Blackwater, τα παλληκάρια που αγόρασαν εκ Χιλής και χρησμοποίησαν στο Ιράκ τόσο πολύτιμη τεχνογνωσία, που αγάπησαν την δουλειά τους όσο λίγοι και που αγαπήθηκαν από τον Ιρακινό λαό. Παρά τις συκοφαντίες περί διαπλοκής, η εταιρία θριαμβεύει οικονομικά.

Προφανώς είναι η ιδανική εταιρία για να φυλάξει όλους αυτούς τους "επικίνδυνους μαύρους" εκεί κάτω (η εμπειρία από επιχειρήσεις στον Τρίτο Κόσμο πρέπει να έπαιξε ρόλο στην επιλογή της από την κυβέρνηση των ΗΠΑ: τι Σομαλός τις Αφροαμερικάνος στον Νότο), μια και πρώτο μέλημα μετά από μια φυσική καταστροφή πρέπει να είναι, ως γνωστόν, να ξαμολήσει κανείς τρελαμένους μισθοφόρους ανάμεσα στους επιζήσαντες. Ελπίζω να μην έφεραν μαζί τους και τους Χιλιανούς.

8.9.05

ΕΕ: 1984+21

"Σε όσους προθυμούνται να θυσιάσουν την ελευθερία τους για λίγη προσωρινή ασφάλεια δεν αξίζει, και δεν θα έχουν, ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια."
Βενιαμίν Φρανκλίνος


Μένει να υποδείξει ο κ. Κλαρκ την έκταση της επιτυχίας των τρομοκρατικών μέτρων στην πρόληψη τρομοκρατικών χτυπημάτων στην Βρετανία.

Επίσης στο βαθμό που σκοπεύει να μπει στην αντιτρομοκρατική αποχαλίνωση και η χώρα μας: πότε ερωτήθην για αυτήν την αντισυνταγματικότατη εκτροπή; Από που αντλεί το δικαίωμα η κυβέρνηση να παραβιάζει το Σύνταγμα;

7.9.05

Αλλαγή δεν γίνεται πια...

Μνήμες καταδιώξεων και ξύλου, εξαιρετικά μακρινές πλέον:
Πέθανε, σήμερα το πρωί [6/9], στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», όπου νοσηλευόταν, ο πρώην Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Νίκων Αρκουδέας, ύστερα από μακρά μάχη με την επάρατη νόσο...

5.9.05

Η Κατρίνα, ο Τσάρλυ, ο Ιβάν, ο Φιντέλ και ο Τζωρτζ

Δεν μπορώ να καταλάβω την σπουδή κάποιων να δικαιολογήσουν την ανεπάρκεια της Αμερικανικής κυβέρνησης και του μηχανισμού πολιτικής προστασίας μπροστά στα όσα συνέβησαν με τον Τυφώνα Κατρίνα. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να μην αντλήσει κανείς συμπεράσματα για την λογική της αμερικάνικης κρατικής μηχανής, των προτεραιοτήτων της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και για τα όρια του Αμερικανικού μοντέλου από αυτήν την καταστροφή. Δεν νομίζω πως είναι ούτε λογικό, ούτε σοβαρό, να κάνουμε σαν να πρόκειται για κάτι το μη-αντιμετωπίσιμο, γιατί ξέρουμε πως χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν τζάμπα επειδή τόσο τους αποτιμά η Αμερικανική κρατική μηχανή. Ο τυφώνας είναι τυφώνας και η αδιαφορία αδιαφορία.

Οι αρχές των ΗΠΑ, σε όλα τα επίπεδα, από τον πρόεδρο και τις ομοσπονδιακές αρχές μέχρι και τον Δήμαρχο (ο οποίος σαν να το ψιλοχάνει ή να έχει παράξενη αίσθηση του χιούμορ), απέτυχαν να προστατεύσουν τα πιο ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού της Νέας Ορλεάνης. Αλλά βέβαια το πρόβλημα δεν είναι η αποτυχία αυτή καθεαυτή γιατί δεν είναι συγκυριακή: Είναι σαφές ότι δεν υπήρχε κανένα σοβαρό σχέδιο εκκένωσης - και αυτό που υπήρχε έλεγε στους φτωχότερους (ένας στους πέντε κατοίκους της Νέας Ορλεάνης είναι τόσο φτωχός που δεν έχει καν αυτοκίνητο), "λύσε το πρόβλημά σου μόνος σου". Στις 24 Ιουλίου η Times-Picayune περιέγραφε την ομολογημένη αδυναμία των αρχών να κάνουν κάτι για τους φτωχότερους κατοίκους της Νέας Ορλεάνης:

...Οι αρχές της Πόλης, της Πολιτείας και της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης ετοιμάζονται να δώσουν στους φτωχότερους των φτωχών της Νέας Ορλεάνης, ένα ιστορικά ωμό μήνυμα: Σε περίπτωση μεγάλου τυφώνα κάνετε ότι μπορείτε μόνοι σας.

Σε προετοιμασμένες εμφανίσεις που γράφονται ήδη, αξιωματούχοι όπως ο δήμαρχος Ρέι Νέιγκιν, η Διευθυντής του τοπικού Ερυθρού Σταυρού και ο Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου επικοινωνούν το μήνυμα ότι η πόλη δεν έχει τους πόρους για να μετακινήσει σε ασφαλή σημεία περίπου 134.000 ανθρώπους που δεν έχουν μέσο μεταφοράς.

Στο βίντεο που γυρίζεται από την φιλανθρωπική οργάνωση Total Community Action, παροτρύνουν τους ανθρώπους αυτούς να προετοιμαστούν από τώρα βρίσκοντας δικά τους μέσα και τρόπους για να φύγουν από την πόλη σε περίπτωση εκκένωσης

"Είσαι υπεύθυνος για την ασφάλειά σου και θα πρέπει να είσαι υπεύθυνος για τον διπλανό σου", λέει η Διευθυντής του Ερυθρού Σταυρού. "Αν έχεις χώρο για να πάρεις κάποιον έξω από την πόλη, ο Ερυθρός Σταυρός θα έχει χώρο για τον άνθρωπο αυτό έξω από την [πληγείσα] περιοχή. Μπορούμε να βοηθήσουμε. Αλλά δεν έχουμε μέσα μεταφοράς"


Πρόκειται λοιπόν για κάτι περισσότερο από μια ολιγωρία κάποιας κρατικής μηχανής: πρόκειται για την αποκάλυψη ότι μεγάλα τμήματα της πλουσιότερης και ισχυρότερης χώρας στον κόσμο ζουν υπό συνθήκες και με υποδομές που λίγο απέχουν από τριτοκοσμικές - και ως κάτοικοι τριτοκοσμικής χώρας αντιμετωπίζονται και εκτιμώνται. Όταν η Μερντοχιάδα, μέσω του Ααρόνοβιτς, μεταξύ μιας ήπιας απολογητικής για την εμφανή αδράνεια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, παρατηρεί ότι:

...Η αλήθεια είναι ότι η καταστροφή στην Νέα Ορλεάνη είναι χειρότερη από αυτήν της 11ης Σεπτεμβρίου και είναι χειρότερη από οποιαδήποτε άλλη καταστροφή στην Δύση στην σύγχρονη εποχή εκτός της έκρηξης της Αίτνας και του σεισμού στο Σαν Φραντζίσκο. Με αυτήν την έννοια μας λέει μόνο πόσο ευάλωτοι είμαστε.

Δηλαδή, όχι όλοι μας εξίσου. Όταν συμβούν καταστροφές ή πυρκαγιές, ή βομβαρδισμοί, ανακαλύπτεις ποιοι ταξιδεύουν στα τραίνα σου, ποιοι είναι στοιβαγμένοι στους ξενώνες σου, και ποιος ζούσε στα χαμηλά σημεία. Δεν είναι η αποτυχία αντίδρασης στην Νέα Ορλεάνη, η πραγματική ιστορία εδώ, είναι η πελώρια, ανασφάλιστη, αβοήθητη, αυτό-περιθωριοποιημένη κλίμακα της φτώχειας που αποκαλύπτεται. Μοιάζει με σκηνή από τον τρίτο κόσμο γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα...


... δεν χρειάζεται να προσθέσει κανείς κάτι περισσότερο...

Ο Μάικ Ντέιβις (συγγραφέας του City of Quarz και του Ecology of Fear για όσους τον έχουν υπόψη τους) είχε γράψει κάποια, προφητικότατα από ότι αποδείχθηκε, πράγματα σχετικά με την περσινή εκκένωση της Νέας Ορλεάνης εν όψει του τυφώνα Ιβάν, σε ένα κείμενο διαφωτιστικό για τα όσα συνέβησαν τώρα και, ίσως, για όσα πρόκειται να συμβούν:

Η Νέα Ορλεάνη έχει ξοδέψει δεκαετίες προετοιμαζόμενη για την αναπόφευκτη βύθισή της από την καταιγιστική εισροή υδάτων που θα προκαλέσει ένας τυφώνας μεγέθους 5. Οι αρχές πολιτικής προστασίας παραδέχτηκαν ότι είχαν δέκα χιλιάδες νεκροφόρους σάκους έτοιμους για να αντιμετωπίσουν το χειρότερο ενδεχόμενο. Αλλά κανένας δεν ασχολήθηκε από ότι φαίνεται με τον σχεδιασμό κάποιου πλάνου για την εκκένωση των φτωχότερων και ασθενέστερων κατοίκων της πόλης. Μια μέρα πριν ο τυφώνας πλήξει την ακτή του Κόλπου του Μεξικού, η καθημερινή εφημερίδα της Νέας Ορλεάνης, η Times-Picayune, δημοσίευσε ένα ανησυχητικό άρθρο για μια "μεγάλη ομάδα κατοίκων... συγκεντρωμένη ως επί το πλείστον στις φτωχότερες γειτονιές που ήθελαν να φύγουν από την πόλη αλλά δεν μπορούσαν".

Μόλις την τελευταία στιγμή, με τους άνεμους να δέρνουν ήδη την λίμνη Pontchartrain, επέτρεψε απρόθυμα ο δήμαρχος της πόλης Ray Nagin να ανοίξουν το Superdome της Λουιζιάνα και μερικά σχολεία, για τους απελπισμένους κατοίκους. Aναφέρθηκε πως ανησυχούσε ότι οι χαμηλής κοινωνικής τάξης πρόσφυγες θα μπορούσαν να προκαλέσουν ζημιές ή να γεμίσουν με γκράφιτι το Superdome.


Αυτά πέρυσι. Σε παρόμοια εκκένωση χωρίς τελικά χτύπημα τυφώνα. Θα πρέπει λοιπόν να διορθώσω τα όσα έγραψα στο προηγούμενο σχετικό ποστ: δεν πρόκειται για περιστασιακή ολιγωρία: οι φτωχοί, μαύροι ως επί το πλείστον, κάτοικοι της Νέας Ορλεάνης δεν υπολογίζονταν ποτέ σε κανένα σχέδιο σωτηρίας. Αυτό είναι το ουσιώδες. Τα άλλα περί αποχρηματοδότησης των δημοσίων αρχών πολιτικής προστασίας και υποβάθμισης της προστατευτικής παράλιας ζώνης κ.ο.κ., είναι ορθά και πρέπει να τονιστούν, αλλά είναι δευτερεύοντα.

Είπα Ιβάν και τι θυμήθηκα: πέρυσι τέτοια εποχή περίπου η Κούβα, χώρα του Τρίτου Κόσμου σύμφωνα με τα κλασικά οικονομετρικά στάνταρ υποθέτω, δέχτηκε την επίσκεψη δύο τυφώνων στο έδαφος και τα νερά της. Στο καπάκι. Και στις δύο περιπτώσεις μετακινήθηκαν και βρήκαν επαρκές καταφύγιο πάνω από ένα εκατομμύριο κάτοικοι της περιοχής που επλήγη, με 4 (τέσσερεις) νεκρούς από τον τυφώνα Τσάρλι και 0 (μηδέν) νεκρούς ή τραυματίες από τον τυφώνα Ιβάν (μεγέθους 5). Τυφώνες με ελάχιστες απώλειες δηλαδή - σε ένα κράτος με μηδαμινές οικονομικές δυνατότητες σε σχέση με τις ΗΠΑ. Η σύγκριση με τα όσα δεν έγιναν στις ΗΠΑ δεν είναι κολακευτική για την υπερδύναμη και τις κοινωνικές και πολιτικές της προτεραιότητες και δίνει το πραγματικό μέγεθος του σκανδάλου - ή του εγκλήματος κατά τους παροικούντες την Νέα Ορλεάνη. Δεν μπορώ παρά να σημειώσω, πρέπει να το πούμε, ότι το Αμερικάνικο μοντέλο που ζηλώνουν κάποιοι και για τα καθ' ημάς στην γηραιά έδειξε γυμνά τα όρια και τις προτεραιότητές του. Σας αρέσουν;

ΥΓ: Παρελκόμενα: Ο Χριστόδουλος να τα βλέπει να παίρνει μαθήματα - Για την καταστροφή της Νέας Ορλεάνης φταίνε οι ομοφυλόφιλοι, οι άσωτοι (Σόδομα και Γόμορα the sequel - αλλά ο Θεός προφύλαξε τους θεοσεβούμενους από χειρότερα. Ευτυχώς) και η εκκένωση των εποίκων στην Γάζα.

Για πιο ρατσιστές, προφανώς φταίνε οι μαύροι για τις συνέπειες, ενώ η κερδοσκοπία εν μέσω βιβλικής καταστροφής είναι, κατά τους φανταμενταλιστές της αγοράς, η μόνη ορθολογική μέθοδος διαχείρισης των ελλείψεων.

ΥΓ2: ο σ. Albert λέει τα ίδια περίπου, αλλά τα λέει καλύτερα και πληρέστερα στο Znet...

Τυφώνες και κλίμα

... επειδή πολλά λέγονται και γράφονται για το αν ο τυφώνας Κατρίνα ήταν αποτέλεσμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, θα ήθελα να προσφέρω την προφανή απάντηση: κανένας δεν μπορεί να ξέρει απόλυτα. Η αιτιακή συσχέτιση ενός μεμονωμένου μετεωρολογικού φαινομένου με μια γενική τάση δεν μπορεί να διακριβωθεί πειστικά. Τυφώνες, μεγάλοι τυφώνες, χτυπούσαν τις ΗΠΑ από αρχαιοτάτων χρόνων. Άρα το αν ο συγκεκριμένος τυφώνας θα συνέβαινε ή θα είχε αυτήν την πορεία αν δεν υπήρχε ανθρωπογενής αύξηση της θερμοκρασίας είναι μεταφυσικό ερώτημα αλλά και λάθος ερώτημα.

Το σωστό ερώτημα είναι αν η ανθρωπογενής θέρμανση του πλανήτη τον τελευταίο αιώνα έχει κάποια ποσοτική επίδραση στην εμφάνιση τυφώνων. Η απάντηση σε ότι αφορά την συχνότητά τους - και από όσο μπορούμε να ξέρουμε - είναι γενικώς παραδεκτή και είναι αρνητική. Η συχνότητα εμφάνισης τυφώνων παγκοσμίως είναι περίπου 90 τον χρόνο και δεν έχει αλλάξει πολύ από τότε που αρχίσαμε να τους μετράμε. Μέχρι πρότινος η συζήτηση έληγε εδώ.

Πρόσφατες όμως μελέτες [Emanuel, Nature 2005, Trenbreth (σχετικό άρθρο), Science 2005] φαίνεται πως δείχνουν ότι η ένταση των τυφώνων επηρεάζεται σαφώς από την δρομολογημένη κλιματική μεταβολή και μάλιστα πολύ περισσότερο από ότι αρχικά πιστεύονταν. Ένα κατατοπιστικότατο άρθρο στο Real Climate επί του θέματος, νομίζω ότι διασαφηνίζει πολύ καλά το τι γνωρίζουμε σχετικά σήμερα).

Συνοψίζοντας: αν και η ευθύγραμμη συσχέτιση του "Κατρίνα" με την θέρμανση του πλανήτη είναι αδύνατη, η θέρμανση του πλανήτη φαίνεται πως συσχετίζεται εντέλει με την ένταση των τυφώνων ανά τον πλανήτη - και πιθανόν έχει συνεισφέρει στην μεγέθυνση της συγκεκριμένης καταιγίδας. Προσοχή πάντως: κάθε περιοχή που χτυπιέται από τυφώνες έχει τις δικές της παραμέτρους. Εν τέλει, απρόβλεπτα φαινόμενα μπορεί να επηρεάζουν διαφορετικά την ένταση των τυφώνων σε διαφορετικούς ωκεανούς. Π.χ. η ταχύτερη τήξη των πάγων της Γροιλανδίας μπορεί να κατεβάσει εντέλει την θερμοκρασία στον Ατλαντικό, ενώ μια αλλαγή της πορείας των θερμών ρευμάτων του Ατλαντικού, μπορεί να μειώσει την συχνότητα εμφάνισης τυφώνων που θα πλήττουν τις ΗΠΑ...

2.9.05

Νέα Ορλεάνη

Επιστρέφω, παρακολουθώντας τα όσα τραγικά συμβαίνουν στην Νέα Ορλεάνη, αγαπημένη πόλη, από την οποία έχω έντονες αναμνήσεις.

Έχει ήδη γράψει εκτενώς ο Oneiros σχετικά με το θέμα, αλλά εγώ έχω έναν πόνο περισσότερο γιατί την έχω ζήσει αρκετά ως επισκέπτης την πόλη, μια πόλη με ιστορία, ξεσάλωμα, μουσική (πάρα πολύ και πάρα πολύ καλή μουσική), διαφθορά και έγκλημα (πάρα πολύ έγκλημα). Μια ενδιαφέρουσα πόλη δηλαδή, μια από τις λίγες στις ΗΠΑ που θα σκεφτόμουν ποτέ να μείνω, αλλά ταυτόχρονα μια πόλη κάπως θλιβερή (έξω από το τουριστικό French Quarter), βρώμικη, επικίνδυνη και φτωχή.


Η πρώτη εμπειρία που είχα από την πόλη ήταν όταν μπήκα, αργά ένα απόγευμα, από λάθος είσοδο. Στο γκέτο. Είχα ήδη δει μικρής κλίμακας γκέτο στην Φλόριντα και είχα αποφύγει επιμελέστατα το Βόρειο Μαϊάμι και την Χαϊαλία, σαν καλός τρομοκρατημένος τουρίστας, αλλά στην Νέα Ορλεάνη είχα την εμπειρία της μικρής κατά λάθος βόλτας μέσα από εγκατειλημμένα, μισοερειπωμένα κτήρια και άδειους δρόμους, σαν να διέσχιζα μια πόλη που την έχει βρει πρόσφατα κάποια καταστροφή. Αραιά και πού σε κάποιες γωνίες έβλεπες παρέες από νεαρούς μαύρους που γυρνούσαν όλοι μαζί να σε κοιτάξουν καθώς περνούσες με το αυτοκίνητο από μπροστά τους, με αδιευκρίνιστο ύφος που πάντως δεν ήταν φιλικό.
Αργότερα στο ξενοδοχείο, ο ρεσεψιονίστας μας έδειχνε στον χάρτη τα όρια της τουριστικής περιοχής. Πέρα από κάποιους δρόμους καλά θα κάναμε, έλεγε, να αποφύγουμε τις βόλτες ακόμα και την ημέρα. Την νύχτα καλό θα ήταν να μην κάνουμε το λάθος και παραπέσουμε από εκεί γιατί there's funny stuff going on. Πιο ψύχραιμοι καταστηματάρχες μας έλεγαν ότι δεν ήταν παντού τόσο άγρια αρκεί να μην φαινόμαστε πως είμαστε τουρίστες.


Χωρίς τα συμφραζόμενα της εξαιρετικά υψηλής και εξαιρετικά βίαιης εγκληματικότητας, η παρούσα ανεξέλεγκτη κατάσταση λεηλασίας και βίας δεν μπορεί να γίνει κατανοητή. Εξίσου κλειδί για τα όσα συμβαίνουν είναι τα τριτοκοσμικά επίπεδα φτώχειας στην πόλη (~30% κάτω από το όριο της φτώχειας), τα οποία εξηγούν εν μέρει και το γιατί παρέμεινε στην πόλη τόσο μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της. Παρότι η κλίμακα της καταστροφής είναι ασύλληπτη, είναι εξίσου ασύλληπτη η ολιγωρία των αρχών - που υποψιάζομαι έχει αρκετά να κάνει με το γεγονός ότι οι πληγέντες είναι φτωχοί μαύροι, την γενικότερη υποβάθμιση των οργανισμών προστασίας από φυσικές καταστροφές, την μη επένδυση των απαραίτητων χρημάτων για την προστασία της πόλης τα τελευταία χρόνια και τις γενικότερες επιλογές των νυν κυβερνώντων.

Μια άλλη φορά, βρέθηκα σε ένα παρακμιακό στριπτιζάδικο παρέα με τρεις μεθυσμένους Γάλλους φίλους... Ο DJ ήταν το κλου: ήταν τελίως αλλού και έπαιζε από Birthday Party μέχρι Virgin Prunes και Tom Waits για να χορεύουν οι βαριεστημένες μέχρι θανάτου στριπτιζέζ και οι εκστασιασμένοι/μεθυσμένοι πελάτες γύρω από την πίστα που μουρμούριζαν βρωμιές τόσο, όσο να μην τους ακούσει ο δίμετρος μαύρος πορτιέρης που έλεγχε την κατάσταση.

Πριν από αυτό είχαμε μόλις γλιτώσει ξύλο άγριο από παρέα φτιαγμένων μαύρων που περνούσαν σπρώχνοντας στο πλήθος ψάχνοντας για παρεξήγηση και ξύλο - και οι ηλίθιοι οι δικοί μου ψιλοτσίμπησαν - είπαν κάτι σε στυλ "πρόσεχε". Έκανα τον μαλάκα: ξένα είναι τα παιδιά τους είπα (ο ντόπιος!) σας ζητάνε συγγνώμη, no disrespect meant, all cool κτλ. Δέκα μέτρα παρακάτω βρήκαν τον τσαμπουκά που έψαχναν σε μεγαλύτερη παρέα, με αποτέλεσμα να πέσουν με μπουκέτα και αγκαλιάσματα πάνω σε βιτρίνες και να πλακώσουν οι έφιπποι αστυνόμοι.


Ακούστε εδώ την ραδιοφωνική συνέντευξη του Δημάρχου της Νέας Ορλεάνης Ρέυ Νέιγκιν, ο οποίος, εξαντλημένος, απελπισμένος και εξοργισμένος με την έλλειψη ανταπόκρισης, μιλάει στην κυριολεξία κρανιωμένος και έξω από τα δόντια...

Τα όσα έγιναν είχαν πολλάκις προβλεφθεί με ανατριχιαστική ακρίβεια, πάντως:

  • Το περιοδικό Scientific American σε άρθρο του με τίτλο "Drowning New Orleans" έγραφε τον Οκτώβριο του 2001:

    Ένας μεγάλος τυφώνας θα μπορούσε να βυθίσει την Νέα Ορλεάνη κάτω από 6 μέτρα νερού, σκοτώνοντας χιλιάδες ανθρώπους. Η ανθρώπινη δραστηριότητας κατά μήκος του ποταμού Μισισιπή έχουν αυξήσει δραματικά τους κινδύνους και τώρα μόνο μια ευρείας έκτασης μηχανική επέμβαση στην νοτιοανατολική Λουιζιάνα μπορεί να σώσει την πόλη...


    Οι σχετικοί χάρτες είναι ενδεικτικοί της προβλεψιμότητας της καταστροφής. Πραγματικές δορυφορικές εικόνες εδώ. Φωτορεπορτάζ από την καταστροφή εδώ.


  • Αλλά και το National Geographic μόλις πέρυσι περιέγραφε ένα σενάριο που είναι επίσης τρομακτικά κοντινό με τα όσα διαδραματίστηκαν στην πόλη τις τελευταίες μέρες. Τόσο μάλιστα που η περιγραφή της μελλοντικής επερχόμενης καταστροφής μοιάζει με ρεπορτάζ για τον τυφώνα Κατρίνα... Εδώ και ένα σχετικό βίντεο...


  • Το Popular Mechanics, σε άρθρο του με ημερομηνία 11/9/2001 (!), έκρουε και αυτό τον κώδωνα του κινδύνου:

    "...Κατά την διάρκεια ενός ισχυρού τυφώνα, η πόλη μπορεί να πλημμυρίσει με νερό που θα μπλοκάρει όλους τους δρόμους από και προς αυτή για μέρες, αφήνοντας τον κόσμο εγκλωβισμένο χωρίς ηλεκτρισμό και πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό. Πολλοί θα σκοτώνονταν γιατί η πόλη έχει ελάχιστα κτήρια που θα άντεχαν την ένταση των ανέμων που θα έφταναν τα 160 χλμ/ώρα και την πλημμυρίδα από τον τυφώνα που θα έφτανε τα 2 με τρία μέτρα που φέρνει ένας τυφώνας μεγέθους 2..." (Η Κατρίνα ήταν 4 στην κλίμακα αυτή όταν χτύπησε!)


  • Τέλος, η τοπική εφημερίδα της Νέας Ορλεάνης, Times-Picayune, είχε και αυτή πέρυσι τον Σεπτέμβριο μια σειρά πέντε άρθρων για το θέμα - και όλα αυτά γεννούν ερωτήματα σε σχέση με τα λεφτά που διατίθενται σε δημόσια έργα σε σχέση με το κόστος των πολεμικών ιμπεριαλιστικών περιπετειών των ΗΠΑ:

    "... Στις αρχές του 2004, καθώς το κόστος του πολέμου στο Ιράκ έφτανε στα ύψη, ο Πρόεδρος Μπους πρότεινε την διάθεση λιγότερο από το 20% των χρημάτων που το σώμα μηχανικών του Αμερικανικού στρατού είχε θεωρήσει απαραίτητο για την λίμνη Pontchartrain...

    Το Ιούνιο του 2004, ο υπεύθυνος πολιτικής προστασίας της ενορίας Τζέφερσον της Λουιζιάνα είχε δηλώσει στους Times-Picayune ότι '..φαίνεται πως τα χρήματα έχουν μετακινηθεί στον προϋπολογισμό του Προέδρου προς το Homeland Security (υπουργείο εσωτερικής ασφάλειας) και τον πόλεμο στο Ιράκ και φαντάζομαι πως είναι το κόστος που πρέπει να πληρώσουμε. Κανείς σε τοπικό επίπεδο δεν χαίρεται που δεν πρόκειται να προχωρήσουν τα έργα στα αντιπλημμυρικά αναχώματα και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να πείσουμε ότι αυτό είναι ζήτημα ασφαλείας για μας..."


  • ... Πάνω από όλα οι μουσικοί όμως: από μπαρ σε κλαμπ είχες την αίσθηση ότι το να παίζει κανείς και μόνο στην Νέα Ορλεάνη ήταν σημάδι αξιοσύνης. Δεν είδα να παίζει πουθενά που πήγα έστω μέτριος μουσικός. Το μπλουζ και η τζαζ ήταν εντός έδρας και αυτό ήταν ηχητικά πρόδηλο.
    Η μουσική εμπειρία ήταν γενικά υπέροχη. Ακόμα και οι μουσικοί του δρόμου λες και είχαν επιλεγεί με αυστηρά κριτήρια ποιότητας και δεξιοτεχνίας. Από το ζευγάρι των γέρο-κέιτζουν (γαλλόφωνων εντοπίων) σε κιθάρα και φωνή, μέχρι τον μοναχικό μαύρο ζητιάνο που τραγουδούσε α καπέλα το Amazing Grace...

    Πήγαινα στην Νέα Ορλεάνη κάθε που εύρισκα ευκαιρία - τέσσερεις φορές σε πέντε χρόνια, μέχρι το 99 και η πόλη μου πρόσφερε εμπειρίες και ιστορίες για να λέω, δυσανάλογα πολλές σε σχέση με τον συνολικό χρόνο διαμονής μου...


    Εύχομαι να ξαναφτιαχτεί η πόλη, αν και φοβάμαι πως δεν είναι και τόσο απλό. There is no house in New Orleans right now... Ελπίζω να ξαναϋπάρξει το δυνατόν συντομότερο και να μην έχει αλλάξει πολύ.