ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΝ

Οι αναμενόμενες αλητείες, το πρώτο λάιτ "ελπιδοφόρο" μέρος, έγιναν και έχουν σχολιάσει ήδη άλλοι. Το Sportime περιγράφει χαρακτηριστικά, για να μην έχουμε ψευδαισθήσεις:

Πρέπει, τέλος, να αναφερθεί ότι δεν μιλάμε για κάποιες οργανώσεις ακροδεξιών, που δημιούργησαν τα προβλήματα, αλλά για μια πλειοψηφία ανήλικων παιδιών.

Το contra.gr έχει και για τα προεόρτια:

...επεισόδιο είχαμε και πριν την έναρξη του αγώνα, καθώς Ελληνες φίλαθλοι επιτέθηκαν σε αλβανό, που βρισκόταν πάνω σε μηχανάκι τραυματίζοντάς τον ελαφρά στο πρόσωπο. Ευτυχώς, η παρέμβαση της Αστυνομίας ήταν έγκαιρη και ο Αλβανός γλίτωσε από του «Χάρου τα δόντια».

Οσον αφορά τα παρατράγουδα στις εξέδρες, πριν την έναρξη του αγώνα οι Ελληνες φίλαθλοι έκαψαν μια σημαία της Αλβανίας, ενώ κατά τη διάρκεια του Εθνικού Υμνου της Αλβανίας υπήρξε έντονη αποδοκιμασία παρά τις απέλπιδες προσπάθειες των διεθνών ποδοσφαιριστών μας. Στις εξέδρες, όμως, υπήρχε και η… αντίθετη άποψη, αφού πετάχτηκαν φέιγ βολάν, πιθανότατα από οργάνωση αριστερών πεποιθήσεων, τα οποία έγραφαν: «Κάτω τα ξερά σας από τους μετανάστες. Οι Αλβανοί εργάτες είναι αδέλφια μας».

Αυτό το τελευταίο είναι το μόνο παρήγορο, αλλά είναι ενδεικτικό ότι τον τόνο τον έδωσαν οι αλβανοφάγοι και όχι οι αριστεροί/αναρχικοί που δεν παρενέβησαν κιόλας.

Αν είχαν κάνει τα ίδια π.χ. οι Τούρκοι εναντίον της Ελληνικής ομάδας, και της Ελληνικής σημαίας στην Άγκυρα, θα ζητούσαμε τον αποκλεισμό της Εθνικής τους ομάδας των ελπίδων από κάθε διοργάνωση για πάντα. Αλλά όταν στα κάνουν οι άλλοι είναι βαρβαρότητα, ενώ όταν τα κάνεις εσύ είναι μαγκιά.

Υπάρχουν προσπάθειες να αλλάξει το κλίμα, σε προεδρικό επίπεδο και σε επίπεδο βάσης:



Και θάχε νόημα να πάνε σε αυτήν την συνάντηση και μη-μέλη του Φόρουμ και μη-αναγνώστες της Εποχής, και της Αυγής, αν μη τι άλλο γιατί, όπως λέει το Δίκτυο:

...οι αλλοδαποί εργαζόμενοι, πρωτίστως οι αλβανοί, πρέπει να νιώσουν τώρα δίπλα τους ένα τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, αλληλέγγυο στο φόβο και την ταπείνωση που βιώνουν από τον «εθνικό κορμό»
Με αυτές τις σκέψεις, το Δίκτυο θεωρεί εξαιρετικά σημαντική την επιτυχία της κινητοποίησης της Τετάρτης, τόσο ως προς τη μαζική συμμετοχή ελλήνων, αλβανών και κάθε εθνικότητας μεταναστών όσο και ως προς την αποτροπή ρατσιστικών επιθέσεων σε βάρος αλλοδαπών. Δεν μας ενδιαφέρει η γενική αντιπαράθεση με την αστυνομία, ούτε η διάχυτη κατακραυγή των σημαιοφορούντων ελλήνων φιλάθλων. Πιστεύουμε ότι το σπάσιμο του φόβου, έστω και μερικών εκατοντάδων αλβανών μεταναστών, είναι πολύ σημαντικότερο.

Εν κατακλείδι, μια δήλωση του Φώτη Στρακόσια, εχέφρονος και λογικού ανθρώπου:

"Έχω νιώσει στο πετσί μου τι σημαίνει να σε θεωρούν διαφορετικό. Στην Αλβανία ήμουν ο "Έλληνας". Ήρθα στην Ελλάδα και ήμουν ο "Αλβανός". Δεν είναι δυνατόν να βρίσκουν στο ποδόσφαιρο χώρο ρατσιστικές αντιλήψεις. Είδαμε το περασμένο καλοκαίρι στην Πορτογαλία, φιλάθλους από διαφορετικά έθνη να βρίσκονται αγκαλιασμένοι στις εξέδρες και να δημιουργούν πολύ ωραία, ποδοσφαιρική, ατμόσφαιρα. Με χαρά είδαμε τους Έλληνες φιλάθλους να έχουν άψογη συμπεριφορά με φιλάθλους από την Τσεχία, την Πορτογαλία ή την Ισπανία. Χώρες που δεν έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα. Πραγματικά στεναχωριέμαι που δεν μπορεί η ίδια ατμόσφαιρα της Πορτογαλίας, να υπάρχει στα ματς με την Αλβανία ή με κάποιες άλλες βαλκανικές χώρες. Έχουμε τόσα κοινά. Έχουμε τόσους ανθρώπους που μας ενώνουν. Έλληνες ζουν στην Αλβανία. Αλβανοί ζουν στην Ελλάδα. Τα παιδιά μας πάνε στα ίδια σχολεία. Δουλεύουμε στις ίδιες δουλειές. Υποστηρίζουμε τις ίδιες ομάδες. Γιατί ξαφνικά πέφτουμε στην παγίδα που ορισμένοι, λίγοι, μας έχουν στήσει; Δεν το καταλαβαίνω. Ειλικρινά λυπάμαι".

Και εγώ Φώτη, κι εγώ...

Δεν έχω γράψει ποιήματα
μέσα σε κρότους
μέσα σε κρότους
κύλησε η ζωή μου.

Την μιαν ημέρα έτρεμα,
την άλλην ανατρίχιαζα
μέσα στο φόβο,
μέσα στο φόβο
πέρασε η ζωή μου.

Δεν έχω γράψει ποιήματα,
δεν έχω γράψει ποιήματα,
μόνο σταυρούς
σε μνήματα
καρφώνω.

Πέθανε σήμερα, σε ηλικία 86 ετών ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης.
Όμως "τον ποιητή τίποτε δεν τον εγγίζει, ούτε ο χρόνος. Γιατί έχει μέσα του το παιδικό, το γεροντικό και το δαιμονικό συγχρόνως..."

...Αυτά τα λίγα μου είπε ο μεγάλος ποιητής / όχι πια στον καθρέφτη και στο παράθυρό μου / αλλά μέσα από τα ψηλά χορτάρια του θανάτου του / μισός από τη μέση κι απάνω στο φως, έξω από το χορτάρι / μισός από τη μέση και κάτω στο σκοτάδι / κάτω από το φως.

Περιμένοντας να δω την συνέντευξη του Απόστολου Βαβύλη στον Μάκη, να εξηγήσω ότι δεν έχω πολυ-γράψει για τον τρισμέγιστο αυτόν πράκτορα γιατί δεν ξέρω τι να πρωτοπιστέψω για τον Απόστολο ή Απόστολο-Παύλο(!), Βαβύλη ή Φωκά, ή Αναγνωστάκη, ή Γρηγοριάτη, ή «Μπίζι» ή πατέρα Ραφαήλ. Περιμένω να καταλαγιάσει η φάση να μου πει κάποιος τι από όλα αυτά που έχουν γραφτεί ισχύουν. Διότι τρία τινά μπορεί να συμβαίνουν: ή έχουν βρει παππά και θάβουν πέντε-έξη υποθέσεις μαζί, ή ο κάθε δημοσιογράφος που γράφει θεωρεί υποχρέωσή του να ξεπεράσει τον προηγούμενο στην Βαβυλιάδα (Βαβυλωνία;), ή ο άνθρωπος είναι διασταύρωση Τζέμις Μποντ με υπερήρωα των εικονογραφημένων (με στολή ρασοφόρου), με λίγο από Τσαρική Οχράνα και νεοελληνική ρουφιανιά και κυπατζιλίκι.
Για να γίνω αναλυτικότερος, παρακολουθήστε παρακαλώ σε τι θρυλείται ότι εμπλέκεται ο άνθρωπος:

Είναι καταζητούμενος με διεθνές ένταλμα σύλληψης.

Βρίσκεται πίσω από φωτομοντάζ εναντίον των αντιπάλων του Ειρηναίου για το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Στην Ταϋλάνδη αγόραζε κατασκοπευτικά μέσα παρακολούθησης ως... αστυνομικός α' της πρεσβείας της Ελλάδας στο Πεκίνο.

Είχε οριστεί εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων στο Βατικανό.

Υπήρξε παραλήπτης συστατικής επιστολής από το Άγιον Όρος

Υπήρξε προμηθευτής του FBI.

Ήταν προμηθευτής του Ελληνικού δημοσίου.

Ήταν ένας από τους συγγραφείς συγγράμματος για τους σπουδαστές των... αστυνομικών ακαδημιών, σχετικό με την δίωξη ναρκωτικών

Ήταν ένας από τους συγκροτήσαντες στην Κάτω Ιταλία ενα (μη κερδοσκοπικό) ίδρυμα-μαϊμού με την ονομασία «Magna Graecia»

Εμπλέκεται στο σκάνδαλο των πυραμίδων στην Αλβανία

Σε σχέση με το προηγούμενο: φέρεται να σχετίζεται με την Αλβανική Μαφία

Πράκτορας της CIA

Πράκτορας της Μοσάντ

Πράκτορας της ΕΥΠ

Συνεργάτης της 17Ν

Όπως βλέπετε, ο Βαβύλης δεν έχει ακόμα εμπλακεί στο ναυάγιο του Κουρσκ, στον πόλεμο στο Ιράκ, στην δολοφονία του Χαρίρι, σε εξωγήινες απαγωγές και στα μυστικά του τριγώνου των Βερμουδών...

Αν τα μισά από όσα λένε ισχύουν πάντως, ο Βαβύλης αποκλείεται να ήταν ζήτημα μόνον του Χριστόδουλου, αλλά μάλλον η κορυφή ενός σκοτεινού παγόβουνου μυστικών υπηρεσιών. Κρατάω πάντως μικρό καλάθι, και περιμένω να δω το θα μείνει από αυτήν την ιστορία και (κυρίως) τα όρια εκείνων για τα οποία ο Τύπος μπορεί να μιλήσει [υπόκρουση η μουσική των X-Files...]

Με αφορμή το σχέδιο "Ευρωπαϊκού Συντάγματος" το οποίο προωθείται για να ψηφιστεί (πολλαπλώς παρατύπως) άρον-άρον από την Βουλή χωρίς δημοψήφισμα - που θα έδινε την δυνατότητα να πούμε και καμιά κουβέντα για μια μάλλον σοβαρή έξέλιξη που μας αφορά ως πολίτες - θα ήθελα να σημειώσω (σε συνέχεια προηγουμένου) μια συζήτηση που γίνεται από τις στήλες της Αυγής επί του κειμένου. Από την μια, υπέρμαχος του "όχι" στο Ευρωσύνταγμα είναι ο συνταγματολόγος Αντώνης Μανιτάκης, ο οποίος στην κατακλείδα του κειμένου του γράφει τα εξής:

...Δεν θα ψηφίσουμε αυτό το Σύνταγμα γιατί θέλουμε να αφήσουμε άθικτη τη φλόγα της ελπίδας για μια άλλη Ευρώπη σε έναν άλλο κόσμο. Γιατί θέλουμε να δείξουμε, συγκεκριμένα και έμπρακτα, ότι η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης που ετοιμάζεται βασίζεται στη πλήρη αδιαφορία και στην αποχή των ευρωπαίων πολιτών και ότι επιδιώκεται να πραγματοποιηθεί χωρίς συζήτηση και χωρίς πολιτική αντιπαράθεση. Η απόρριψη του Ευρωσυντάγματος είναι όρος και προϋπόθεση για να συγκροτηθεί ένα κίνημα ευρωπαϊκό που συνειδητά και υπεύθυνα θα επιδιώκει μιαν Ευρώπη οικολογική, δημοκρατική και κοινωνική, των λαών και των δικαιωμάτων, της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης...

Το κείμενο καλεί όσους συμφωνούν να το συνυπογράψουν (βλ. στο τέλος της σελίδας)

Απάντηση στα επιχειρήματα του Α. Μανιτάκη, και συνηγορία υπέρ της αποδοχής του Ευρω-συντάγματος από την αριστερά, δίνει ο Βασίλης Ζουναλής, με κύριο επιχείρημα ότι, παρά την αναμφισβήτητη νεοφιλελεύθερη χροιά του, παραμένει το μοναδικό όχημα προώθησης της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Άρα κρατάμε την μύτη μας και το υπερψηφίζουμε (αν φτάσουμε ως εκεί):

Τελειώνω με την επισήμανση πως το δίλημμα δεν είναι, απλώς, "ναι" ή "όχι" σ’ αυτό το Ευρωσύνταγμα, "ναι" ή "όχι" σ’ αυτό το βήμα πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης. Δεν υπάρχει κανένα άλλο βήμα, προς την πιο ορθή ή την πιο λαθεμένη κατεύθυνση, ώστε να έχουμε την πολυτέλεια της επιλογής. Για να μη μασάμε τα λόγια μας, το δίλημμα είναι: Ναι ή Όχι στην Ευρώπη; Ας σταθούμε πολιτικά απέναντι σ’ αυτό το δίλημμα, ας μην ακυρώσουμε την, εν πολλοίς, ορθή κριτική μας και για το περιεχόμενο του Ευρωσυντάγματος και για την επιχείρηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης πέφτοντας στην παγίδα της "υπερκριτικής" ή στην παγίδα του αναχωρητισμού για μια "άλλη Ευρώπη". Ας εκμεταλλευτούμε την πολιτική ευκαιρία, τον καιρόν, λέγοντας "Ναι στην Ευρώπη".

Εγώ να πω ότι παραμένω εντός γραμμής και υπέρ των επιχειρημάτων του Μανιτάκη. Η πολιτική της αποδοχής κάθε κρίσιμης πολιτικής κατεύθυνσης της ΕΕ, προκειμένου να μην δυναμιτιστεί η ενοποίηση, έχει οδηγήσει στην αυτοφίμωση της (φιλοοευρωπαϊκής) αριστεράς για πάρα πολύ καιρό και στην πολιτική συνενοχή της, μεταξύ άλλων, στην απομάκρυνση των θεμάτων της οικονομικής πολιτικής από την επιρροή των αποφάσεων των πολιτών της Ένωσης. Και το αποτέλεσμα ποιο είναι; Αν δεν αρχίσεις να κάνεις *πολιτική* και όχι ευχέλαια και αν δεν αρχίσεις να αντιμετωπίζεις τα τεκταινόμενα με πολιτικό τρόπο, μια ζωή θα παίζεις το παιχνίδι άλλων... Και η Ευρώπη θα συνεχίσει τον δρόμο προς τον πλήρη οικονομικό εξαμερικανισμό της και τον αποδημοκρατισμό της. Περισσότερα στην συζήτηση, αν ανακύψει...

Εν τω μεταξύ μαθαίνουμε ότι το ΠΑΣΟΚ επαίρεται για την την συμβολή στην δημιουργία του σχεδίου του Ευρωσυντάγματος και προφανώς το υποστηρίζει. Η κυβέρνηση (το ΥΠΕΞ) έχει στήσει έναν ιστοχώρο , με τον παλαιομοδίτικα χαζοχαρούμενο τίτλο Europe4me, όπου προπαγανδίζει υπέρ του σχεδίου του Ευρωσυντάγματος, (αλλά όπως φαίνεται υπογράφει για δημοψηφίσματα μόνον για σοβαρά θέματα όπως η αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, αν ενθυμείστε, και όχι για δευτερεύοντα όπως ένα απλό νεό σύνταγμα που θα είναι δεσμευτικότερο από το Ελληνικό). Πέρα από το ότι το σάιτ δεν παίζει σωστά σε firefox (και όποιος δεν σχεδιάζει/γράφει html και για firefox στις μέρες μας ας αλλάξει επάγγελμα), περιέχει συνδέσμους στο πλήρες κείμενο του Ευρωσυντάγματος στα Ελληνικα (που έψαχνε ο crazymonkey) και σε έναν χώρο συζήτησης, με μια φωτογραφία με ανθρώπους να χειρονομούν ασέμνως. Δεν είμαι βέβαιος αν η ΕΕ θα μου έδινε λεφτά για να προπαγανδίσω και εγώ την διεξαγωγή δημοψηφίσματος και το "ΟΧΙ" στο δημοψήφισμα, αλλά θα έβρισκα πάντως καλύτερους σχεδιαστές και θα περιόριζα την διαφημιστική αισθητική για να με παίρνει ο κόσμος λίγο πιο σοβαρά...

Από την Ελευθεροτυπία:

"...Ο Χρήστος Τζέκος τιμωρήθηκε με 4ετή στέρηση της αθλητικής ιδιότητας («έλλειψη νομιμότητας» είναι ο νομικός όρος), οπότε χάνει το δικαίωμα να παρίσταται ως προπονητής ή με άλλη ιδιότητα σε αγώνες και άλλες δραστηριότητες.

Διότι «ενώ ήταν αυτός που συντόνιζε τις πράξεις και γνώριζε τις κινήσεις των δύο αθλητών, δυσχέρανε τη διαδικασία ελέγχου και απέφυγε να τους ενημερώσει, μολονότι του ζητήθηκε αυτό από τον αρχιπροπονητή Οδυσσέα Παπατώλη..."

Ναι αλλά γιατί απέφυγε να τους ενημερώσει;«Ακόμη κι αν είχα πάρει απαγορευμένες ουσίες, δεν το ήξερα». Αυτό φέρεται να δήλωσε ο Κώστας Κεντέρης, καταθέτοντας τη Δευτέρα στην Εισαγγελία Πρωτοδικών. Και αν απέφυγε να τους ενημερώσει γιατί έτρεχε ο άλλος με την άλλη πάνω στην μηχανή τόσο πολύ που έπεσαν; Θεωρεί ο ΣΕΓΑΣ ότι η πτώση ήταν όντως πτώση, ή δεν αφορά αυτό την υπόθεση; Τέσσερις μήνες μετά, οι ελληνικές εισαγγελικές αρχές δηλώνουν βέβαιες ότι το ατύχημα με τη μοτοσικλέτα στο οποίο τραυματίστηκαν ο Κεντέρης και η Θάνου το βράδυ της μοιραίας Πέμπτης και διεκομίσθησαν στο νοσοκομείο, αποφεύγοντας έτσι την επαφή με τους μηχανισμούς ελέγχου της ΔΟΕ, ήταν σαφώς σκηνοθετημένο.

"...Η ανώτατη ποινή που προβλέπεται από την IAAF για το συγκεκριμένο παράπτωμα είναι 2 χρόνια, αλλά η Επιτροπή τη διπλασίασε λόγω προτέρου... ατίμου βίου «και επειδή η κατηγορία είναι πολύ σοβαρή".

Ουσιαστικά, ο Τζέκος πλήρωσε τη νύφη και για τους Κεντέρη-Θάνου. Τουλάχιστον, αθωώθηκε για την κατηγορία της εμπορίας, διανομής, συναλλαγής απαγορευμένων ουσιών, αφού «η IAAF δεν προσκόμισε το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο»."

Υπενθυμίζω τα βασικά...

Εδώ γελάμε.

Πρέπει να ομολογήσω ότι, καθώς διάβαζα για πρώτη φορά το "Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι" του Louis de Berni?res, τα αισθήματα οργής, θυμηδίας και έκπληξης διαδέχονταν το ένα το άλλο. Το πώς μια λογοτεχνίζουσα απόδοση της Ιταλικής ταινίας Mediterraneo, κατόρθωνε να παρουσιάζει την ιστορία της Ελληνικής αντίστασης ως κακοί κομμουνιστές εναντίον καλών Ελλήνων και Ιταλών, το πώς ο συγγραφέας έγραφε τόσα για την Ελλάδα χωρίς να προσέξει καν να είναι σωστές οι μεταγραφές των ελληνικών στο αγγλικό κείμενο, το πώς καταδεικνυόταν στο τέλος η Βρετανική αυτοκρατορικότητα ως ιδεολογική πατρίδα του συγγραφέα, με οδήγησαν στο να κατατάξω το εν λόγω βιβλίο στα βιβλία κακής προπαγάνδας - ένα "Γενναίοι του Βορρά" σε αγγλικό μυθιστόρημα, με μια δόση από Άρλεκιν.

Ο Louis de Berni?res επανέρχεται και γράφει συμπαθητικά και, σε κάποιες στιγμές, ακριβή πράγματα για την Ελλάδα, γράφοντας για το πόσο τη νοσταλγεί.

Στην πορεία αποκαλεί εμμέσως την ομάδα του Ιού της Ελευθεροτυπίας "Έλληνες σταλινικούς" για το "Μαντολίνο της Γκεστάπο" με το οποίο του τα είχαν χώσει, και αγνοεί τις διαμαρτυρίες των Ιταλών επιζώντων εναντίον της ανιστόρητης προπαγάνδας του.

Τέλος πάντων. Διαβάστε το κείμενό του και πείτε μου αν δεν είναι υπόδειγμα του πόσο βαθειά (δεν) μπορεί να φτάσει μια σχέση εξωτισμού με μια χώρα - ή του πώς η ανέμπνευστη ημιμάθεια είναι είδος αμαθείας - ή πόσο επιφανειακός πρέπει να είσαι για να γράψεις μπεστ-σέλερ. Ακόμα και όταν γράφει κάτι με το οποίο συμφωνώ δεν μπορώ να μην με ενοχλεί το γράψιμό του.

Καλώς όρισες στην πατρίδα σύντροφε Louis.

Γνωρίζω ότι η πλειοψηφία των αναγνωστών του Ιστολογίου δεν θα κατανοήσει ίσως τι εννοώ, αλλά επειδή ξέρω ότι κάποιοι θα το εκτιμήσουν: Ένα πολύ όμορφο πείραμα, παραλλαγή στο κλασικό πείραμα των δύο σχισμών:

Το πείραμα των δύο σχισμών εκτελέστηκε για πρώτη φορά με φως από τον Thomas Young πριν από 200 περίπου χρόνια. Ο σχηματισμός των κροσσών μπορεί να εξηγηθεί με τη συμβολή των κυμάτων που περνάνε μέσα από τις δύο σχισμές. Όταν οι κορυφές των δύο κυμάτων συμπίπτουν στο ίδιο σημείο της οθόνης, η συμβολή είναι ενισχυτική και το αποτέλεσμα είναι ένας φωτεινός κροσσός. Όταν όμως η κορυφή του ενός κύματος συμπίπτει με την κοιλάδα του άλλου κύματος, το αποτέλεσμα είναι αποσβεστική συμβολή και η εμφάνιση ενός σκοτεινού κροσσού

Η απόσταση μεταξύ των κροσσών εξαρτάται από το μήκος κύματος του φωτός και την απόσταση των σχισμών. Παρόμοιοι κροσσοί συμβολής έχουν παρατηρηθεί επίσης και με ηλεκτρόνια, με άτομα και με μόρια, όπου η απόσταση των κροσσών εξαρτάται από το μήκος κύματος De Broglie των σωματιδίων αυτών. Τα πειράματα έχουν δείξει επίσης ότι έχουμε συμβολή ακόμη και όταν περνάει μόνο ένα σωματίδιο από κάθε σχισμή κάθε φορά, και ότι ο σχηματισμός συμβολής εξαφανίζεται αν προσπαθήσουμε με κατάλληλο πείραμα να μάθουμε από ποια σχισμή πέρασε το σωματίδιο. Σήμερα κατανοούμε τη διαδικασία αυτή με όρους της συμβολής των δύο δυνατών διαδρομών μέσω των σχισμών, αντί να θεωρούμε τη συμβολή κάποιων κυμάτων ή των ιδίων των σωματιδίων. Αν δηλαδή γνωρίζουμε "από ποιο δρόμο" πέρασε το σωματίδιο μέσα από τις σχισμές, δεν βλέπουμε συμβολή και αντίστροφα.

Το τελευταίο από τα πειράματα των δύο σχισμών που εκτελέστηκε, διαφέρει ριζικά από τα προηγούμενα, γιατί οι σχισμές υπάρχουν στον χρόνο και όχι στον χώρο, καθώς επίσης και γιατί ο σχηματισμός συμβολής εμφανίζεται όταν ο αριθμός των ηλεκτρονίων στον ανιχνευτή παρασταθεί σαν συνάρτηση της ενέργειάς τους μάλλον αντί της θέσης όπου χτυπάνε πάνω στην οθόνη. Η εργασία έγινε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης σε συνεργασία με φυσικούς από το Ινστιτούτο Max Born του Βερολίνου, το Ινστιτούτο Max Planck για την κβαντική οπτική του Μονάχου και το πανεπιστήμιο του Sarajevo...

Πιο αναλυτικά (και τεχνικά) εδώ και ακόμα πιο τεχνικά εδώ [pdf].

Το γιατί το ενλόγω den είναι απλώς ενδιαφέρον αλλά είναι και ωραίο (αισθητικά) είναι μια τεράστια συζήτηση. Αρκεί να πω ότι οι περισσότεροι που ασχολήθηκαν ποτέ με τις θετικές επιστήμες (ιδίως με την Φυσική) αντιλαμβάνονται την έλξη τους και με αισθητικούς όρους. Οι θεωρίες, τα πειράματα, προσφέρουν συχνά όταν τα κατανοήσεις, στιγμές κυριολεκτικής αισθητικής άπόλαυσης, ενώ η επίλυση ενός δύσκολου προβλήματος, αυτό το στιγμιαίο "Εύρηκα", προκαλούν μια κατάνυξη σχεδόν θρησκευτική - το μόνο είδος κατάνυξης άλλωστε προσβάσιμο σε ανυποχώρητα άθεους σαν ελόγου μου.

Περισσότερα για την αισθητική των πειραμάτων θα βρείτε σε αυτό το άρθρο, που μιλάει για τα δέκα ωραιότερα πειράματα φυσικής όλων των εποχών σύμφωνα με τους αναγνώστες του Physics World - οι οποίοι άφησαν απέξω πολλά εκπάγλου ομορφιάς πειράματα(το πείραμα του Aspect και τα συναφή σχετικά με το παράδοξο EPR και μερικά πειράματα που στήνει η φύση και εμείς απλώς τα παρατηρούμε...). αλλά καθένας με το γούστο του... Να σημειώσω ότι ως ωραιότερο πείραμα όλων των εποχών είχε ψηφιστεί πάλι ένα πείραμα δύο σχισμών που έδειχνε την συμβολή των ηλεκτρονίων (με τον εαυτό τους!).

Σε συνέχεια του θέματος των "αόρατων" καταστροφών, σας ενημερώνω για πρόσφατα τεκταινόμενα στο Ανατολικό Κονγκό, την μεγαλύτερη πληγή στον πλανήτη σήμερα. Μεταφράζω την πρώτη μόνο παράγραφο του ρεπορτάζ του Γκάρντιαν:

Ένοπλες παραστρατιωτικές ομάδες στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό απήγαγαν εκατοντάδες μέλη μιας αντίπαλης φυλής, τα βασάνισαν και τα ακρωτηρίασαν, βίασαν και αποκεφάλισαν τα θύματά τους και έβρασαν ζωντανά και έφαγαν δύο κορίτσια μπροστά στις μητέρες τους

.

Και μια εξήγηση για την συνέχιση του πολέμου στο Ιτούρι του Κονγκό: ο πλούτος του.

Η αμετροέπεια και η σχεδόν σουρρεαλιστική ρητορική της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ δεν παύουν ποτέ να με εντυπωσιάζουν. Άννα Διαμαντοπούλου έφα:

Σύντροφοι, ίσως είμαστε η τελευταία Κομμουνιστική χώρα στην Ευρώπη. Το κράτος καταδυναστεύει το 55% της οικονομίας, δεν συμβαίνει ούτε στις νέες χώρες και καταδυναστεύει όλους τους θεσμούς.

Δεν είμαι σίγουρος αν πρόκειται για αυτοκριτική ή για μομφή στην ΝΔ επί νεοκομμουνισμώ. Αυτή η προσφώνηση "σύντροφοι", όμως, στην αρχή κάνει την δήλωση ακόμα πιο Μόντυ Πάιθον. Υπενθυμίζω πάντως ότι και η Ιταλία και η Γαλλία (τουλάχιστον) έχουν παρόμοια επίπεδα κρατικού μεριδίου της οικονομικής δραστηριότητας - αν αυτό το νεοφιλελεύθερο "καταδυναστεύει" αναφέρεται στο νούμερο αυτό. Δυστυχώς δεν μας εξηγεί τι ακριβώς προκρίνει για άμεση ιδιωτικοποίηση για να γνωρίζουμε τι μας μέλλει να πάθουμε.

Να σημειώσουμε βέβαια ότι δεν γίνεται πουθενά λόγος για την καταστροφική επιρροή της Πασοκικής διακυβέρνησης πάνω στην παραγωγικότητα του κρατικού τομέα. Δηλαδή αυτοί που διάλυσαν και ξεχείλωσαν τον δημόσιο τομέα για να κάνουν πελατειακή πολιτική, είναι αυτοί που μέμφονται την "καταδυνάστευση" της οικονομίας από αυτόν ακριβώς τον δημόσιο τομέα που έχουν κάνει σαν τα μούτρα τους. Χωρίς μια αυτοκριτική κουβέντα.

Υπό το πρίσμα αυτό τα όσα είπε ο Σπύρος Βούγιας έρχονται να συμπληρώσουν την σπουδή στο οξύμωρο που αποτελεί η κατασκευαζόμενη νέα ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ:

Ήθελα να πω τότε πως μπορεί να έφυγα από το Συνασπισμό, αλλά δεν έφυγα από την αριστερά. Ίσα - ίσα παρέμεινα στην αριστερά, γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι αριστερά και μάλιστα είναι μια λαϊκή, βαθιά ριζωμένη στην Ελλάδα αριστερά...

Με συγχωρείτε τώρα γιατί έχω να πάω στα κολχόζ μου για να βοηθήσω ως καλός σταχανοβίτης την επίτευξη του Νέου Πενταετούς Πλάνου.

Φάκελος Εκκλησία στον ιστοχώρο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Περιέχει πολύ υλικό. Εδώ μαθαίνουμε ότι ακόμα και η Ναυτεμπορική δεν είνα ιυπεράνω της συνομωσιολογίας.
Περιέχεται η απομαγνητοφώνηση της περιλάλητης συνέντευξης του Χριστόδουλου στον Χατζηνικολάου.

Αντί σχολίων, θα παραθέσω την παρέμβαση του Νίκου Κωνσταντόπουλου χθες στην Βουλή (έμφαση δική μου):

"... ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ.
Το λόγο έχει ο κ. Κωνσταντόπουλος για δύο λεπτά.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δυστυχώς η πραγματικότητα έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε όλοι πλέον να φωνάζουν και να λένε «Φτάνει πια η υποκρισία, φτάνουν πια τα μεγάλα λόγια που είναι κούφια».
Η διαπίστωση -λυπάμαι- αλλά προκύπτει από την ίδια σας την απάντηση. Ουδέποτε το Υπουργείο Παιδείας και το Υπουργείο Οικονομικών έκαναν έλεγχο από το 1978 μέχρι σήμερα και αυτό είναι παράβαση καθήκοντος και καμία επινόηση δεν μπορεί να φαλκιδεύσει την παράβαση καθήκοντος, ότι δηλαδή εκτιμήθηκε πως πρέπει να υπάρχουν προηγουμένως καταγγελίες.
Σήμερα που αποκαλύπτονται όσα αποκαλύπτονται διατάξατε έλεγχο; Γιατί δεν διατάξατε έλεγχο; Γιατί δεν έχετε μέχρι σήμερα κινητοποιήσει τους ελεγκτές του Υπουργείου Οικονομικών; Γιατί δεν παίρνετε καμία πρωτοβουλία; Γιατί υιοθετείτε αυτήν την τακτική της «αγίας αποχής»; Και κάτι ακόμη, το οποίο είναι πάρα πολύ καίριο και ουσιαστικό. Έχετε Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων στο Υπουργείο; Την έχετε εκπληρώσει; Έχετε Γενική Διεύθυνση Θρησκευμάτων στο Υπουργείο; Την έχετε πληρώσει; Έχει αρμοδιότητα η Γενική Διεύθυνση και η Γενική Γραμματεία να εφαρμόζεται η νομιμότητα και στις εκκλησιαστικές οργανώσεις; Γιατί εξακολουθείτε αυτήν την ηθελημένη παράλειψη συμμόρφωσης προς τη βασική δημοκρατική αρχή της νομιμότητας;
Και κάτι ακόμα. Κυρία Υπουργέ, δεν ήσασταν εδώ, θα σας παρακαλούσα να πάρετε τα Πρακτικά από την προηγούμενη ερώτηση ενός συναδέλφου της Νέας Δημοκρατίας προς τον Υφυπουργό Δημόσιας Τάξης για να δείτε εκεί ότι το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης περιγράφει ζοφερές καταστάσεις για βρωμερά κυκλώματα στα οποία εμπλέκονται αυτοί τους οποίους αναφέρετε, ο κ. Βαβύλης, ο κ. Φαρμάκης, ο μοναχός που παίρνει άδεια οπλοφορίας σαν να μην συμβαίνει τίποτε, ο Βαβύλης ως μοναχός και ο Φαρμάκης ως μοναχός που αλωνίζουν σε κρίσιμους τομείς εξωτερικής πολιτικής και δημόσιας τάξης. Και έρχεστε με την τυπική απάντηση ότι δεν έχει το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης σχέση με τον Βαβύλη; Ή δεν έχει η ΕΥΠ; Μα, μιλάμε για παρακρατικό κύκλωμα που διεισδύει και δρα και εκμεταλλεύεται την Εκκλησία, τη Δικαιοσύνη και τα κρατικά κέντρα.
Και εσείς κάθεστε; Και εδώ η «αγία αποχή»; Έπρεπε να κληθεί από εισαγγελέα ο κ. Καλλίνικος; Δεν μπορεί το Υπουργείο Παιδείας στα πλαίσια της ευθύνης που έχει για την εποπτεία να τον φωνάξει και να του πει: «Πώς, κύριε, συμβαίνει όλα αυτά τα βρωμερά και επικίνδυνα που αποκαλύπτονται για τα παρακρατικά κυκλώματα να ανήκουν στο κλίμα της Χρυσοπηγής; Να προμηθεύονται από το Χρυσοπηγή τηλέφωνα, να έχουν το «καλώς έχει» από τη Χρυσοπηγή, να αξιοποιούν τις ευχέρειες της Χρυσοπηγής και να βγαίνει παραιτηθείς ιεράρχης και να λέει ότι η Χρυσοπηγή με την ΕΥΠ αναζήτησαν στοιχεία σε βάρος του;» Και βγαίνει ο κ. Καλλίνικος και λέει: «Ναι, αναζητήσαμε στοιχεία από όλες τις κρατικές υπηρεσίες». Και εσείς δεν το φωνάζετε; Γιατί; Είναι εθνικός αφοριστής και εθνικός υβριστής ο κ. Καλλίνικος; Δεν μπορείτε να τον φωνάξετε και να του πείτε: «Τι είναι αυτά που συμβαίνουν κάτω από το ράσο της Χρυσοπηγής; Στο κλίμα της Χρυσοπηγής δεν ανήκουν όλα αυτά τα «άνθη του κακού» που μολύνουν σήμερα το δημόσια βίο της χώρας;
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β? Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γεώργιος Σούρλας)
Η υπεύθυνη Κυβέρνηση είναι κάπου αλλού; Κυβερνώμαστε έτσι; Με τον «αυτόματο πιλότο»; Φωνάξτε τους.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Ολοκληρώστε παρακαλώ.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Και κάτι ακόμα, κυρία Υπουργέ.
Ευτυχώς υπάρχουν ιεράρχες που μπορούν να λειτουργούν ως πρότυπο. Δεν σας ενοχλεί το γεγονός ότι αυτοί που εκτρέφουν, καλύπτουν, συγκαλύπτουν και διευκολύνουν αυτά τα κυκλώματα περιφέρονται ως υβριστές του πολιτικού συστήματος, του δημοσίου βίου και ανεπιθύμητων πολιτικών προσώπων; Δεν υπάρχει ένας θεσμικός παράγοντας σε αυτή τη χώρα που να βάλει μία θεσμική τάξη και να καλέσει σε εξηγήσεις τουλάχιστον; Ένας θεσμικός παράγοντας δεν υπάρχει;..."

Το εξαιρετικό καινούριο ιστολόγιο Το Παρελθόν είναι μια Ξένη Χώρα, παρουσιάζει μια λίστα με τις δέκα σημαντικότερες "ξεχασμένες" καταστροφές στον πλανήτη...
Νούμερο ένα είναι φυσικά η σφαγή στο Κονγκό (ο αιματηρότερος πόλεμος μετά από τον Β' Παγκόσμιο, με 3-5 εκατομμύρια νεκρούς - που περνάει συστηματικά στο ντούκου). Ακολουθούν
Ουγκάντα (κάποια στιγμή θα γράψω για τον σουρρεαλιστικό θίασο τρόμου του Lord's Resistance Army), Σουδάν (Νταρφούρ και Νότιο), AIDS στην υποσαχάρια Αφρική, Εμφύλιοι στην Δυτική Αφρική (οι πέντε πρώτες καταστροφές στην "αόρατη ήπειρο" - ενδεικτικό ενός "ρατσισμού της ανθρωπιάς" ίσως;), Πρόσφυγες στην Κολομβία, Τσετσενία, Αϊτή, Νεπάλ, Μεταδοτικές Αρρώστιες.

Όπου φτωχός κι η μοίρα του...

'Εφτιαξα στο blogger ένα ιστολόγιο με όλα τα σχετικά με την συλλογή υπογραφών για την πολιτική ορκωμοσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Εκεί περιέχονται και όλες οι ελεγμένες σε κάποιο βαθμό υπογραφές (422 μέχρι στιγμής), ήτοι τα ονόματα εκείνα που είναι πλήρη (όνομα και επίθετο), και στα σοβαρά (από όσο μπορώ να καταλάβω). Αν δεν δείτε το όνομά σας ενώ έχετε υπογράψει εδώ, σημαίνει ότι δεν έχετε περιλάβει όνομα, ή επίθετο, ή (μια περίπτωση) έχετε διαλέξει τόσο εξωτική κωδικοποίηση που δεν μπορώ να την "μεταφράσω". Ημέιλ δεν το θεώρησα απαραίτητο για την δημιουργία του καταλόγου. Στείλτε μου διορθωτικό ημέιλ για να σας συμπεριλάβω ή ξαναϋπογράψτε... Υπογραφές μέχρι την ώρα της ορκωμοσίας μεθαύριο.

Βέβαια αυτά όλα είναι ενδεικτικά. Για να ήταν επίσημα θα έπρεπε να μου δώσετε Αριθμό Δελτίου Ταυτότητας (που δεν είστε τρελοί). Έχουν όμως μια μικρή σημασία στον βαθμό που στήθηκαν πρόχειρα από έναν τύπο που είχε δυόμισυ χιλιάδες άλλα πράγματα να κάνει - αν μάλιστα δεν υπήρχε και το τεχνικό κλακάζ για δέκα ημέρες ο αριθμός θα ήταν *πολύ* μεγαλύτερος. Μια τάση καταγράφηκε.

Πάντως θα στείλω τον κατάλογο στην Ελευθεροτυπία, για κάθε χρήση - και θα δούμε.

Ο Αστέρης γράφει για την μαύρη μέρα για την ευρωπαϊκή δημοκρατία και την προετοιμασία για την επόμενη μάχη, σε μια σύνοψη του θέματος των πατεντών λογισμικού και της σκανδαλώδους απόφασης της Κομισιόν.

Αλλά σε μια άλλη ήπειρο, το ανοιχτό λογισμικό θριαμβεύει... Κάποιου είδους κοσμική εξισορρόπηση.

Πρόκειται για την τελευταία συνέντευξη του Τζιμάκου στο "Ε" (όργανο ως γνωστόν της αντίστοιχης ομάδας), εν όψει της νέας παράστασης του αλλοδαπού συγγραφέα και δημοσιογράφου. Απόσπασμα:

...Πώς νιώθετε ύστερα από 30 χρόνια στη μουσική; Μήπως σας λείπει κάτι τώρα που δεν υπάρχει επίσημη λογοκρισία; Εσείς αυτολογοκρίνεστε ποτέ;

«Σας ευχαριστώ για τις χιουμοριστικές ερωτήσεις. Η λογοκρισία είναι το Ευαγγέλιο της εξουσίας και δεν πρόκειται ποτέ να καταργηθεί. Οσο για την αυτολογοκρισία την αποφεύγω, αλλά όποτε με απειλεί -έστω και σπάνια- μου σμπαραλιάζει το είναι. Δεν είμαι μόνο 30 χρόνια στη μουσική. Γεννήθηκα μαζί της και θα πεθάνω με αυτήν. Εχω διαλέξει και το επικήδειο τραγούδι μου: "Η ζωή τραβάει την ανηφόρα με σημαίες και με τα βούρλα που τις κρατάνε!"»...

Επίκειται επιτέλους η αποχώρηση των Συριακών δυνάμεων από τον Λίβανο, το πρόσχημα παρουσίας των οποίων είχε εκλείψει από την αποχώρηση των Ισραηλινών δυνάμεων κατοχής και μετά. Ο Άσαντ ο νεώτερος έσπευσε να αποσαφηνίσει ότο δεν είναι Σαντάμ και ότι είναι συνεργάσιμος (κάτι που το γνωρίζει άλλωστε το PKK στο πετσί του).
Η συγκυρία βέβαια είναι ύποπτη και δημιουργεί ακόμα περισσότερα ερωτήματα για το ποιος σκότωσε τον Χαρίρι (πριν κρυώσει το πτώμα είχαν βγει Αμερικάνοι και Ισραηλινοί και καταδείκνυαν την Συρία ως αυτουργό, κάτι που δεν έστεκε, όπως δείχνουν και οι πρόσφατες εξελίξεις). Δεν είμαι σίγουρος για το τι προετοιμάζεται...

Πάντως οφείλω να παρατηρήσω ότι οι απαιτήσεις από ΗΠΑ και Βρετανία σχετικά με την αποχώρηση των Συριακών δυνάμεων, αποτελούν υπόδειγμα χρήσης δύο μέτρων και δύο σταθμών! Είναι προφανές ότι οι υποστηρικτές της Συριακής κατοχής στον Λίβανο είναι περισσότεροι από τους υποστηρικτές της Αμερικανοβρετανικής κατοχής στο Ιράκ. Άλλωστε η Συριακή κατοχή υπήρξε λιγότερο αιματηρή από την αντίστοιχη Αμερικανική και έχει αποφύγει κακοτοπιές όπως οι απόπειρες δολοφονίας δημοσιογράφων...

Μετά από πολλές επιστολές, κλάμματα, απειλές και προσευχές, το petition.com επανέφερε την ψηφοφορία για την πολιτική ορκωμοσία, με όλες τις (417 πια) υπογραφές! Είναι και πάλι διαθέσιμη για επιπλέον υπογραφές. Άντε και όπου νά'ναι ορκίζεται ο πρόεδρος...

Τώρα που διευθετήθηκε η ιστορία αυτή, να σας πω τι σκέφτομαι να κάνω τις υπογραφές. Όλα είναι υπό συζήτηση, αλλά σκέφτομαι α. Να τις στείλω στην Ελευθεροτυπία (χωρίς τα email) kai β. Να ειδοποιήσω κανέναν βουλευτή. Όπως και νάχει θα αναρτήσω τα πλήρη ονόματα όσων έχουν υπογράψει σωστά, δύο μέρες πριν την εκλογή του προέδρου...

Θεωρητικά υπάρχει και πιο σοβαρή διαδικασία επαλήθευσης (στατιστική) και αν χρειαστεί (που δεν νομίζω) θα σκάσω μερικά Ευρώ για να το κάνουν, το petition.com λέει τα εξής:

If deeper validation of a petition is really called for, PetitionOnline.com has the technical ability to perform a statistical validation by contacting a sampling of signers directly via the email addresses we have privately archived. This kind of more serious validation is not included in our free petition hosting offer, but can be arranged on a cost-contract basis (see below).

Ensuring identity without invading privacy is quite a challenge. We don't see that a perfect solution is currently available, given that there is not yet any widespread foolproof system for establishing online identity. An email address is not enough to establish identity by itself, but it is substantially more than just a name, and it provides a link back to a person for (the potential of) confirming identity.

Θα δούμε. Κάθε σχόλιο ευπρόσδεκτο...

Προσπαθώ να πειστώ και εγώ για την ανεξάρτητη εξωτερική μας πολιτική και την Ελληνική διαφοροποίηση από τα ηλίθια Αμερικανο-Ευρωπαϊκά σχέδια για ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου (ου μην αλλά και του Μαυροβουνίου!) Απελπίζομαι όταν ο μόνος στην Ευρώπη που μοιάζει να έχει επαφή με την ιστορικά διαμορφωμένη πραγματικότητα είναι εκείνο το φασιστόμουτρο, ο ΥΠΕΞ του Ντουτσε ΙΙ, Τζιανφράνκο Φίνι, ο οποίος έκανε εξαιρετικά εύλογες παρατηρήσεις:

Εναντίον μίας ταχείας ανεξαρτησίας του Κοσόβου και του Μαυροβουνίου τάχθηκε ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Τζιανφράνκο Φίνι κατά την επίσκεψή του στο Βελιγράδι, τονίζοντας ότι «δεν μπορούν και δεν πρέπει να ανατραπούν οι ισορροπίες και η σταθερότητα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στα Βαλκάνια».

Κατόπιν συνάντησης με τον Σέρβο ομόλογό του την Τετάρτη στο Βελιγράδι, ο Τζιανφράνκο Φίνι υπογράμμισε ότι «η ιστορία στα Βαλκάνια διδάσκει ότι όταν αρχίσει ο διαμελισμός και η διάλυση, κανείς δεν γνωρίζει που θα τελειώσει» [έμφαση δική μου, εξηγώ παρακάτω].

Σύμφωνα με την εφημερίδα Corriere della Sera, ο Ιταλός ΥΠΕΞ υπογράμμισε επίσης το ρόλο της Σερβίας για τη σταθερότητα της περιοχής. «Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει σταθερότητα στα Βαλκάνια χωρίς τη συμμετοχή του Βελιγραδίου» τόνισε.

Από ότι φαίνεται ο δικός μας πρωθυπουργός πάει επίσκεψη στην περιοχή για να πιέσει την Σερβία να αποδεχτεί την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου.

Το ρεπορτάζ είναι αποκαλυπτικό:

Πίσω από τη διπλωματική γλώσσα ο κ. Καραμανλής, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, επέμεινε στο Βελιγράδι ότι «το τρένο έχει φύγει εδώ και καιρό», στο θέμα του Κοσόβου, εννοώντας ότι είναι αδύνατον πλέον να γυρίσει πίσω το ρολόι στο 1999 και η περιοχή να ενσωματωθεί στη Σερβία. Ο μοναδικός τρόπος, επιμένει η Αθήνα, είναι να εμπλακεί η Σερβία στις διαδικασίες που θα οδηγήσουν στο ήδη δρομολογημένο -αν και με αποχρώσεις- τελικό καθεστώς του Κοσόβου.

Στην Ε.Ε., εξήγησε η ελληνική πλευρά, υπάρχουν ισχυρές χώρες (π.χ. Γερμανία, Γαλλία) με τις οποίες συντάσσεται η Ελλάδα, και οι οποίες θα μπορούσαν και μέσω της ομάδας επαφής για το Κόσοβο να συνεισφέρουν σε μια «ανεξαρτησία υπό προϋποθέσεις» του Κοσσυφοπεδίου ενάντια της άμεσης και ωμής ανεξαρτησίας που προωθούν οι ΗΠΑ και όχι μόνον, για τους Αλβανούς Κοσοβάρους, με την προϋπόθεση της «προστασίας» των μειονοτικών δικαιωμάτων των Σέρβων της περιοχής.

Να διευκρινίσουμε όμως ότι δεν υπάρχουν δύο εκδοχές της ανεξαρτητοποίησης του Κοσόβου, υπάρχει μία, απλώς υπάρχουν οι "καλοί μπάτσοι" και οι "κακοί μπάτσοι". Εμείς βοηθάμε ως καλοί μπάτσοι να αποσταθεροποιηθεί ακόμα περισσότερο η περιοχή μετά την καταστροφική επέμβαση του ΝΑΤΟ το 1999. Εξηγούμαι:

Είχα αναρτήσει στις 25 Ιανουαρίου στο Αγγλικό Ιστολόγιο μια καταχώρηση με τίτλο: "Kosovo: The dice are rolling". Εκεί περιέγραφα τα όσα πρότεινε για το Κόσοβο το International Crisis Group, ένα πολύ σημαντικό think-tank/MKO με μέλη από την ελίτ της διεθνούς πολιτικής, και 100% μέρος του παγκόσμιου κατεστημένου (δες στο αγγλικό histologion, τα όσα έγραφαν για το Ιράκ... Είναι χαρακτηριστικό και ειρωνικό πάντως για την συγκεκριμένη συγκυρία ότι στο συμβούλιο της ομάδας συμμετέχει ο βομβιστής του Κοσόβου Γουέσλεϋ Κλαρκ!) Η αναφορά για το Κόσοβο (εξαιρετικά πλούσια σε πληροφορία, αξίζει τον κόπο να την διαβάσει όποιος ενδιαφέρεται για το θέμα - το πλήρες pdf εδώ) περιγράφει την κατάσταση και προτείνει λύσεις. Περαιτέρω σχολιασμός στο αγγλικό κείμενο. Εδώ παραθέτω ένα σχετικό απόσπασμα:

"Η πρόταση συνιστά να αρχίσει το δυνατόν συντομότερο η προσπάθεια για να φτάσουμε σε "τελικό καθεστώς" (δηλ. την ανεξαρτησία) στο Κόσοβο - και προτείνει μάλιστα και ένα χρονοδιάγραμμα για την υλοποίησή του. Η έκθεση προτείνει πως αυτό θα πρέπει να προχωρήσει ακόμα και αν μερικοί αρνηθούν να συμμετάσχουν:

"... Θα πρέπει να εικάσουμε ότι η Σερβία - και ίσως και η Ρωσία - θα αρνηθεί να συνεργαστούν με το σύνολο ήμέρος της πρότασης. Η προτεινόμενη διαδικασία όμως, δεν θα πρέπει να βρεθεί σε καθεστώς ομηρίας εξαιτίας αυτού του ενδεχομένου: η κατάσταση στο Κόσοβο το ίδιο είναι υπερβολικά εύθραυστη και το status quo υπερβολικά και ποικιλοτρόπως ασταθές, ώστε η διεθνής κοινότητα να επιτρέψει το μελλοντικό καθεστώς της χώρας να βρεθεί σε επ' αόριστον αναμονή. Ενώ θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εύλογες Σερβικές ανησυχίες, ειδικά σε ότι αφορά το κεθεστώς που θα διέπει την Σερβική μειονότητα του Κοσόβου, θα πρέπει να προειδοποιηθεί εξ αρχής το Βελιγράδι, ότι "το τρένο φεύγει, μαζί σας ή χωρις εσάς" και να ενθαρρυνθεί να συμμετάσχει πλήρως στην επίτευξη των καλύτερων δυνατών όρων στην συμφωνία…."

Δεν ξέρω κατά πόσο οι σιδηροδρομικές μεταφορές είναι της μόδας, αλλά η σύμπτωση της χρήσης τους εμένα με ανησυχεί. Μου δηλώνει επίσης ότι η Ελλάδα δεν προτίθεται να κάνει οτιδήποτε άλλο από το να χειροκροτήσει το σχέδιο αυτό - και να υποστεί, αυτή περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ, τις εξαιρετικά δυσάρεστες συνέπειες μιας (καθόλου απίθανης) αποσταθεροποίησης. Μου δηλώνει επίσης της εξαιρετική έλλειψη πρωτοβουλίας που χαρακτηρίζει και αυτήν την κυβέρνηση - τόσα χρόνια προτεκτοράτο έχει μείνει το κουσούρι...

Να πω ότι το σχέδιο του ICG προβλέπει:

την δέσμευση ότι το Κόσοβο δεν θα ενωθεί με την Αλβανία ή άλλη γειτονική περιοχή παρά μόνο στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης

την εγκατάσταση ξένων δικαστών στο Ανώτατο δικαστήριο του Κοσόβου και την διεθνή επίβλεψη σχετικά με την τήρηση μειονοτικών δικαιωμάτων και άλλων υποχρεώσεων

την παρουσία διεθνών παρατηρητών στο έδαφος του Κοσόβου, με αρμοδιότητες και δικαιώματα πρότασης λήψης μέτρων σε οποιαδήποτε υπαναχώρηση από τις ειλημμένες υποχρεώσεις.

Την διεκτραγώδηση της λύσης την κάνω στο αγγλικό κείμενο. Να επαναλάβω όμως εδώ την "επικίνδυνη" λύση που είναι η μόνη, κατά την ταπεινότατή μου γνώμη, που δεν θα τινάξει την περιοχή στον αέρα: Μια νέα συνθήκη του Βερολίνου, που θα προβλέπει μια συνολική και τελεσίδικη λύση στα Δυτικά Βαλκάνια, θα δημιουργήσει μια χάρτα δικαιωμάτων μειονοτήτων, θα προσδιορίσει τις αυτόνομες περιοχές, και θα αναπροσαρμόζει τα σύνορα απαξάπαντος. Είναι μια λύση που πριν μερικά χρόνια θα με εύρισκε εξαιρετικά επιφυλακτικό, αλλά πια η αποσταθεροποίηση που προκάλεσε η εγκληματική και ανιστόρητη ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στην Σερβία, μαζί με την μη-λύση του θέματος της Βοσνίας και την πιθανή αναζωπύρωση άλλων εστιών έντασης, είναι η μόνη λύση. Λύση για όλους. Αν δεν προωθηθεί, τα σύνορα και τα καθεστώτα ενδέχεται να αλλάξουν μόνα τους, με εξαιρετικά βίαιο τρόπο, αρχής γενομένης από το Τέτοβο, όπου ο δικαιωμένος πλέον (αν ανεξαρτητοποιηθεί το Κόσοβο) μαχητικός Αλβανικός εθνικισμός, μοιάζει εξαιρετικά πιθανό να ξαναδραστηριοποιηθεί τάχιστα.

Είναι η μόνιμη αναταραχή στα Βαλκάνια πρς το συμφέρον της χώρας; Μετά την δειλία του 1991, να σταθούμε εμπόδιο στα Γερμανικά σχέδια της γρήγορης αποσύνθεσης της Ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, παρότι ήμασταν σε θέση καλύτερα από όλους τους άλλους Ευρωπαίους να γνωρίζουμε το μακελειό που η εξέλιξη αυτή θα επέφερε (και πιο "πραγματιστικά" τις σοβαρότατες επιπτώσεις στην χώρα μας), είναι σαφές ότι αν ξαναγίνουμε ουραγοί των εξελίξεων και παπαγαλάκια ιδιοτελών (προς όφελος αλλότριων συμφερόντων) think-tanks, και πάλι η περιοχή (αλλά και η χώρα μας) θα πληρώσει το μάρμαρο.

Η λέξη κλειδί για σήμερα: Προτεκτοράτο. Ένα, δύο, τρία, πολλά προτεκτοράτα στήνονται...

Ένα σχόλιο του Δημήτρη Τζιαντζή στην Ελευθεροτυπία, με το οποίο συμφωνώ ενθουσιωδώς, με συριγμούς και αλαλαγμούς. Ενδεικτικά αποσπάσματα:

"...Τελικά δεν είμαστε ούτε ευρω-σκεπτικιστές ούτε ευρω-λιγούρηδες, αλλά μάλλον ευρω-αγνωστικιστές, ευρω-αφασικοί οπορτουνιστές, γνήσιοι γιουροβιζιονιστές. Η Ελλάδα συμμετέχει στον ευρω-στρατό, προμοτάρει με μανία ελάσσονος σημασίας ευρω-φιέστες, αλλά κάνει το κορόιδο όσον αφορά τον διάλογο για το κορυφαίας σημασίας ζήτημα, το ευρω-σύνταγμα. Χαρακτηριστικό είναι ότι η μόνη είδηση για το ευρωκοινοβούλιο, και γενικότερα για τους θεσμούς της ευρωδημοκρατίας, που συζητήθηκε πρόσφατα -εκτός από την επίπληξη της Κομισιόν για τον «Βασικό Μέτοχο»- είναι τα άσεμνα φωτομοντάζ με θύμα γυναίκα ευρωβουλευτή. Μέχρι τώρα ο πιο πετυχημένος και πιο πολυσυζητημένος «θεσμός» τής Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας είναι η πατέντα του μπιγκ-μπραδερισμού (που γεννήθηκε στην Ολλανδία) και η επανάσταση της κρυφής κάμερας και της κάθε λογής παρακολούθησης...

... Το δημοψήφισμα για το Ευρωσύνταγμα διεξάγεται στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε., σε όλες σχεδόν τις αναπτυγμένες αλλά ακόμα και σε χώρες πολύ πιο «νέες» και «ψαρωμένες» στα ευρωπαϊκά δρώμενα. Ενώ εμείς έχουμε έναν πρωθυπουργό που ψήφισε οικογενειακώς υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για το θέμα τών ταυτοτήτων και έναν αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης που επαγγέλλεται το μια «συμμετοχική δημοκρατία», η οποία μέχρι τώρα εξαντλείται στο «δικαίωμα» να ψηφίζουν οι οπαδοί σε πολλές κάλπες με ένα ουσιαστικά ψηφοδέλτιο. Κανείς δυστυχώς από αυτούς δεν φαίνεται να επιθυμεί τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το μεγαλύτερο δημοκρατικό ζήτημα των ημερών, μια κίνηση που αν μη τι άλλο θα επέτρεπε να υπάρξει μια ενημέρωση και μια ουσιαστική πολιτική συζήτηση.

Ενώ η Ελλάδα εξακολουθεί να δίνει τη μάχη για τη Γιουροβίζιον με όλες της τις δυνάμεις, ξοδεύοντας τα περισσότερα χρήματα για προμόσιον από όλες τις άλλες χώρες, ο υπουργός Τουρισμού τρέχει στο Χόλιγουντ για να πείσει τους σκηνοθέτες να μας προτιμήσουν· αλλά στο μεγάλο ζήτημα του δημοκρατικού πολιτισμού παραμένουμε ουραγοί. Ποιο ευρωδημοψήφισμα και πράσινα άλογα; Ο λαός των πάνελ απαιτεί πλουραλιστικό ευρωσύνταγμα τώρα: Και Δάντης και Μπίγαλης."

Τρεις επιπλέον επισημάνσεις:

- Όπως σημειώνει και ο Μιχαηλίδης στο ίδιο φύλλο: "Καμία σοβαρή χώρα δεν παίρνει στα σοβαρά τη Γιουροβίζιον. Στην Αγγλία, στη Γαλλία και στην Ισπανία, χρόνια τώρα, εκείνοι που παρουσιάζουν τη βραδιά, με ωραίο ειρωνικό χιούμορ την εξευτιλίζουν. Ακόμα και τις δικές τους συμμετοχές. Μόνον εμείς, οι Κύπριοι, οι Τούρκοι και οι πρώην Ανατολικοί παίρνουμε στα σοβαρά τη Γιουροβίζιον..."

- Μια ένσταση για το "είμαστε" του Τζιαντζή. Κυρίως γιατί δεν ξέρω ποιον περιλαμβάνει. Οι απέχοντες της όλης διαδικασίας είναι άλλωστε εξ ορισμού αόρατοι για τα ΜΜΕ και δεν τους καταγράφει κανείς.

- Η όλη αισθητική της Μπόκοτα, της μετα-Μπόκοτα, της Γιουροβίζιον, των "εθνικών επιτυχιών και στόχων" περί των τετριμμένων, αλλά και όλη η δημόσια επικρατούσα με δυναστικό τρόπο "καλλιτεχνική", "ψυχαγωγική", αλλά και "ενημερωτική" αισθητική, μου θυμίζει την αντίστοιχη της χούντας. Έχουμε όμως πλέον την δημοκρατική ευτυχία να έχουμε πολλές ΥΕΝΕΔ, πολλές αδελφές Μπρόγιερ, πολλούς Μαστοράκηδες και πολλές φιέστες τύπου "πολεμικής αρετής των Ελλήνων". Για να μην μιλήσω για τα "τάματα του έθνους"...

Ας μου επιτραπεί να κάνω κριτική σε μια μελέτη του Αστεροσκοπείου Αθηνών σχετικά με τις επιπτώσεις της θέρμανσης του πλανήτη στην Ελλάδα [pdf], την οποία αναδημοσιεύει αυτούσια (αλλά με άχρηστα μικρές εικόνες) ο ιστοχώρος του Σκάι, υπό τον τίτλο "Μεγάλες αλλαγές στο κλίμα της Ελλάδας ως τα τέλη του αιώνα".

Απαραίτητη διευκρίνση:
Να καταστήσω κάτι σαφές εξαρχής. Δεν ανήκω σε εκείνους που από άγνοια, αδιαφορία ή συμφέρον (ή με συγκροτημένη άποψη για λίγους κλιματολόγους που διαφοροποιούνται από την πλειοψηφία των συναδέλφων τους) υποστηρίζουν ότι δεν τίθεται πρόβλημα (ή δεν τίθεται "μεγάλο" πρόβλημα) κλιματικής αλλαγής στον πλανήτη - άλλωστε τα κατά καιρούς γραφόμενά μου το δηλώνουν. Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι η τεράστια πλειοψηφία των ασχολουμένων με το κλίμα και τις επιπτώσεις της αύξησης της συγκέντρωσης των αερίων θερμοκηπίου (ΑτΘ εφεξής), θεωρεί ότι η παρούσα κατάσταση οδηγεί μαθηματικά σε καταστροφικές κλιματικές αλλαγές, που πάνω-κάτω περιγράφονται από το IPCC (International Panel). To περιοδικό New Scientist, έχει μια πολύ καλή σύνοψη του εύρους αυτής της συναίνεσης (παραθέτω το απόσπασμα σε πρόχειρη μετάφραση):

Πού βρισκόμαστε λοιπόν; Στην πραγματικότητα σε ένα εντυπωσιακό βαθμό συναίνεσης σχετικά με την βασική επιστήμη της παγκόσμιας θέρμανσης - τουλάχιστον μεταξύ των επιστημόνων. Όπως έγραφε πέρυσι η ιστορικός της επιστήμης Naomi Oreskes του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια - Σαν Ντιέγκο στο επιστημονικό περιοδικό Science (vol 306, p 1686): «Πολιτικοί, Δημοσιογράφοι, Οικονομολόγοι και άλλοι, μπορεί να έχουν την εντύπωση της σύγχυσης, της διαφωνίας και της διχογνωμίας μεταξύ των επιστημόνων που ασχολούνται με το κλίμα, αλλά η εντύπωση αυτή είναι λανθασμένη».

Η μελέτη της 928 επιστημονικά αξιολογημένων (peer-reviewed) άρθρων σχετικών με την κλιματική αλλαγή, που είχαν δημοσιευτεί μεταξύ του 1993 και του 2003 έδειξε ότι η συναίνεση ήταν πραγματική και σχεδόν ολική. Ακόμα και όσοι επιστήμονες αμφισβητούσαν την υπόθεση, αποδέχονται τώρα ότι θα πρέπει να περιμένουμε κάποια θέρμανση. Διαφοροποιούνται από τους υπόλοιπους στο ότι πιστεύουν ότι τα περισσότερα κλιματικά μοντέλα υπερεκτιμούν την θετική ανάδραση και υποεκτιμούν την αρνητική και προβλέπουν ότι η θέρμανση θα βρίσκεται στο κατώτερο όριο των εκτιμήσεων του IPCC.

Όπως είπα και σε κάποια άλλη συζήτηση για το γεγονός της κλιματικής αλλαγής (και την αμφισβήτηση της δραστικότητάς της από θεομπαίχτες όπως ο Λόμποργκ) είναι σαν να διαφωνούν οι επιπλοποιοί με τους φουρνάρηδες για το πώς φτιάχνονται οι καρέκλες. Εγώ θα συνεχίζω να παίρνω το μέρος των επιπλοποιών, παρά τον θόρυβο που κάνουν οι φουρνάρηδες. Για την διαπίστωση και μόνο της κατάστασης και των επιπτώσεων, είναι καλό να ακούμε τι έχουν να πουν αυτοί που ασχολούνται μεθοδικά και συστηματικά με το θέμα. Μετά ας αποφασίσουμε όλοι μαζί (σε ιδανική περίπτωση, δυστυχώς δεν ζούμε ακριβώς σε καθεστώτα όπου τα θέματα αυτά αποφασίζονται δημοκρατικά) το τι θα κάνουμε.

Υπό αυτό το πρίσμα, επιτρέψτε μου να πω ότι η παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας του Αστεροσκοπίου είναι παραπλανητική. Η ακόλουθη σύνοψη από τη σχετική καταχώρηση του Σκάι, δεν λέει ολόκληρη την ιστορία:

Δραματικές αλλαγές στο κλίμα της Ελλάδας μέχρι τα τέλη του αιώνα λόγω των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου προβλέπει μελέτη του Αστεροσκοπείου Αθηνών, που διενεργήθηκε για πρώτη φορά. Η μέση μέγιστη θερμοκρασία το μήνα Ιούλιο θα αυξηθεί 7 με 8 βαθμούς Κελσίου στις νότιες περιοχές της χώρας, περιλαμβανομένης της Αττικής και 8 με 10 βαθμούς στην Κεντρική και βόρεια Ελλάδα. Στις ίδιες περιοχές η μέση ελάχιστη θερμοκρασία, τον ίδιο μήνα αυξάνεται 6 με 7 βαθμούς και 7 με 8 αντίστοιχα. Μεταξύ άλλων η αύξηση της θερμοκρασίας συνεπάγεται μείωση στο 60 με 70% της σημερινής βροχόπτωσης για τη Δυτική Ελλάδα.

Δεν αμφισβητώ (δεν είμαι σε θέση άλλωστε) την επάρκεια της μελέτης, ούτε μπορώ να κρίνω την μεθοδολογία της και το μοντέλο που ακολουθεί. Θα υποθέσω ότι είναι τα καλύτερα δυνατά. Αλλά στην παρουσίαση της έρευνας λείπει κάτι σημαντικό. Παραθέτω από την μελέτη το σημείο κλειδί:

Τα πειράματα τα οποία πραγματοποιήθηκαν είναι τα παρακάτω:

-κλιματική προσομοίωση της περιόδου 1961-1990 (η οποία παγκοσμίως θεωρείται ως περίοδος αναφοράς)

-κλιματική προσομοίωση της περιόδου 2070-2100 για το σενάριο Α2 της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (Intergovernmental Panel for Climate Change-IPCC).

-κλιματική προσομοίωση της περιόδου 2070-2100 για το σενάριο B2 του IPCC.

Τα σενάρια Α2 και Β2 που χρησιμοποιήθηκαν για τις παραπάνω προγνώσεις αφορούν στις αναμενόμενες αυξήσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τα επόμενα 100 χρόνια. Τα σενάρια διαφέρουν στις παραδοχές της μεταβολής του πληθυσμού της υφηλίου, της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας και της διάδοσης της τεχνολογίας.

Δεν αποτελούν ακραίες περιπτώσεις αλλά εξακολουθούν να οδηγούν σε αυξήσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 250% (Α2) και 62% (Β2) αντίστοιχα μέχρι το 2100...

Το πρόβλημα είναι ότι στην συνέχεια δίνονται μόνο τα αποτελέσματα του σεναρίου Α2, το οποίο είναι και το πιο δυσοίωνο σε ότι αφορά την αύξηση των μελλοντικών εκπομπών ΑτΘ. Αντίθετα το σενάριο Β2 είναι ένα "μεσαίο" σενάριο - προς το ευοίωνο - σχετικά με τις εκπομπές αυτές. Σχετικό διάγραμμα με τις αρχικές υποθέσεις των σεναρίων για την εξέλιξη των ανθρωπογενών εκπομπών ΑτΘ εδώ.
Για να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται, το σενάριο Α2 του IPCC, αφορά έναν κόσμο όπου η έμφαση είναι στην ενίσχυση των τοπικών και περιφερειακών πολιτισμών, με επιστροφή στις "οικογενειακές αξίες": σε πολλές περιοχές... Οι περιβαλλοντικές ανησυχίες είναι σχετικά λίγες.

Το σενάριο Β2 του IPCC, αντίθετα μιλάει για ένα κόσμο που τον 21ο αιώνα έχει αυξημένες περιβαλλοντικές ανησυχίες, λόγω αυξημένου εκπαιδευτικού επιπέδου και του πιο "εξισωτικού" χαρακτήρα του. Η περιβαλλοντική δράση είναι προτεραιότητα αν και δεν οδηγεί πάντα σε αποτελέσματα.

Έτσι λοιπόν είναι προφανές ότι τα αποτελέσματα του σεναρίου Β2 θα δείχνουν μικρότερες, λιγότερο θεαματικές και "τρομοκρατικές" αλλαγές - αντιστοιχώντας στο μέσο των εκτιμήσεων του IPCC. Από ότι καταλαβαίνω μάλιστα από το σάιτ του Αστεροσκοπείου, οι υπολογισμοί έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, άρα δεν καταλαβαίνω γιατί δεν παρουσιάζονται έστω και περιληπτικά - αν υποτεθεί ότι δεν έχει ολοκληρωθεί η σχετική μελέτη - ώστε να έχουμε μια ιδέα για το εύρος των πιθανών αλλαγών, αντί για το χειρότερο σενάριο.

Δεν αμφισβητώ την "ρεαλιστικότητα" του σεναρίου Α2, βέβαια (αν και θέλω να πιστεύω ότι καθώς το κλίμα τρελαίνεται, θα υπάρχουν ισχυρές πιέσεις για μείωση των εκπομπών), αλλά η μη αναφορά καν στα αποτελέσματα του "λιγότερο καταστροφικού" σεναρίου είναι παραπλανητική - και έχει το αντίθετο αποτέλεσμα, από το επιδιωκόμενο. Αφενός γιατί δεν παρουσιάζεται η διαφορά που η δράση για την μείωση των εκπομπών ΑτΘ θα έχει, αλλά αφετέρου γιατί η παράλειψη αυτή κάνει μπαμ (μην κοιτάτε που δεν έχουμε σοβαρή επιστημονική δημοσιογραφία στην Ελλάδα) και η παράλειψη είναι "βούτυρο στο ψωμί" όσων θέλουν να δυσφημίσουν την σχετική επιστημονική έρευνα.

Πάντως, χειρότερο-ξεχειρότερο σενάριο, η ιδέα ότι στα τέλη του αιώνα η μέση μέγιστη θερμοκρασία στις αρχές Ιουλίου στην Θεσσαλονίκη μπορεί να είναι 43 βαθμοί, κάπως σε τρομάζει.