Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ήταν βαρύ το κλίμα...

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: για την πραγματικότητα της εν εξελίξει ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, ελάχιστοι σχετικοί με το θέμα διαφωνούν πια. Οι μόνες σοβαρές διαφωνίες πλέον αφορούν την έκτασή της: ο «σκεπτικιστικός αντίλογος» που περνά στα ΜΜΕ βασίζεται σε επιχειρήματα που έχουν αντικρουστεί συνήθως προ δεκαετιών και κυκλοφορούν από ένα χαρμάνι νεοφιλελεύθερων ιδεοληπτικών και πετρελαϊκών δημοσίων σχέσεων. Άσχετοι υπάρχουν και από την άλλη πλευρά βεβαίως, αλλά από την άλλη πλευρά υπάρχει και η συντριπτική πλειοψηφία των ενεργά ασχολουμένων ερευνητικά με το θέμα επιστημόνων.


Της κλιματικής αλλαγής δοθείσης και των πραγματικών στοιχείων για αυτήν, τα μέτρα του Πρωτόκολλου του Κιότο ήταν προφανώς ανεπαρκή για την αντιμετώπισή της. Την εποχή που πραγματοποιήθηκε θα μπορούσε να είναι ένα πρώτο βήμα στην αντιμετώπισή του προβλήματος. Θα μπορούσε να είναι μια πρώτη συμφωνία που θα στόχευε στην φιλική προς το κλίμα αναδιάταξη των παγκόσμιων οικονομικών προτεραιοτήτων, ανοίγοντας τον δρόμο για μια αποτελεσματικότερη. Το τορπίλισαν οι ΗΠΑ του Μπους, η Κίνα και η Ρωσία.  


Σημειώνω εδώ ένα σημαντικό προηγούμενο: το πρωτόκολλο του Μοντρεάλ το 1987, οδήγησε στην δραστική μείωση των εκπομπών χλωροφθορανθράκων και τελικά  στο αργό αλλά σταθερό κλείσιμο της περιβόητης «τρύπας του όζοντος». Είχε προηγηθεί η συνδιάσκεψη της Βιέννης το 1985 για το ίδιο θέμα με κατά γενική εκτίμηση ανεπαρκή μέτρα. Η συντονισμένη παγκόσμια δράση μπορεί λοιπόν να φέρει αποτελέσματα· ένα ανεπαρκές πρώτο βήμα ίσως αποδειχθεί το κρίσιμο άνοιγμα για να ακολουθήσει ένα επαρκέστερο. Αν τα παγκόσμια οικονομικά λόμπι της βιομηχανίας της ενέργειας και του πετρελαίου κυρίως, δεν προέτασσαν το βραχυπρόθεσμο κέρδος τους της πάνω από το μέλλον της ανθρωπότητας και δεν είχαν εργαστεί τόσο λυσσαλέα για την παρεμπόδιση κάθε παρόμοιας συντονισμένης ενέργειας, ίσως να υπήρχε σήμερα χρόνος για να δράσουμε αποτελεσματικά για το κλίμα.


Αλλά μελετά π.χ. κανείς το περιβόητο Σχέδιο Εμπορίας Εκπομπών της ΕΕ, το οποίο είναι ίσως το πιο φιλόδοξο μέτρο κατά της παγκόσμιας υπερθέρμανσης σήμερα στον κόσμο και εντυπωσιάζεται από το πόσα λίγα έχει πετύχει. Για την ακρίβεια από το γεγονός ότι δεν φαίνεται να έχει επιτύχει ούτε την ελάχιστη μείωση των εκπομπών ρύπων άνθρακα. Μελετά την πιο φιλοπεριβαλλοντική από τις εκθέσεις εκτίμησης των σχετικών οικονομικών συνεπειών, την έκθεση Στερν, και μένει επίσης εντυπωσιασμένος από την μετριοπάθεια των στόχων της. Διατυπώνει ο Στερν ως επιθυμητό (και εφικτό εκτιμά τελικά) στόχο, την σταθεροποίηση της συγκέντρωσης ισοδύναμου CO2(CO2e) στην ατμόσφαιρα, στα επίπεδα των 550 μερών ανά εκατομμύριο, προσδοκώντας πως αυτό θα σημάνει μια αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 3οC από τα προβιομηχανικά επίπεδα (που θεωρεί ως το κατώφλι της καταστροφικής παγκόσμιας υπερθέρμανσης). Ταυτόχρονα όμως παραδέχεται στην ίδια έκθεση πως «υπάρχει πιθανότητα μέχρι και μία στις πέντε, να υποστούμε θέρμανση μεγαλύτερη από 3°C πάνω από τα προβιομηχανικά [επίπεδα], ακόμα και αν οι συγκεντρώσεις των αερίων θερμοκηπίου σταθεροποιούνταν στα 430 μαε CO2e» και πως ακόμα και αν φτάσει στο επίπεδο-στόχο των 550 μαε το CO2e, η πιθανότητα η άνοδος της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας να ξεπεράσει τους 3oC είναι 50% και η πιθανότητα να ξεπεράσει το, αναμφίβολα βιβλικά καταστροφικό, +5oC φτάνει ενδεχομένως και το 10%. Δηλαδή η τολμηρότερη ανάλυση/πρόταση σε παγκόσμιο επίπεδο, για την αντιμετώπιση του κινδύνου της κλιματικής αλλαγής, αποδέχεται τεράστιες πιθανότητες δραματικά ή δραματικότερα καταστροφικών συνεπειών.  Μικρά τα περιθώρια λοιπ΄ν αισιοδοξίας: το μόνο που μπορούμε να επιτύχουμε πλέον, ελλείψει μιας πραγματικά ριζοσπαστικής και πολιτικά εφικτής πρότασης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι ο περιορισμός μιας αναπόφευκτης κλιματικής καταστροφής.


Η Συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης σε ένα χρόνο, ίσως φέρει κάποια αποτελέσματα. Ίσως φέρει αποφάσεις που αν εφαρμόζονταν πριν από μια δεκαετία θα μπορούσαν να αποτρέψουν το μεγάλο κακό και σήμερα ίσως αποτρέψουν την μελλοντική πολιτισμική κατάρρευση. Αλλά αν δεν ληφθούν μέτρα των οποίων τα πραγματικά αποτελέσματα θα ελέγχονται τακτικά και τα οποία θα πρέπει να αποδίδουν μετρήσιμα οφέλη, όλο το εγχείρημα θα είναι άλλο ένα «πράσινο ξέπλυμα» για τα μάτια του κόσμου. Τα απογοητευτικά μέχρι την στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές αποτελέσματα του Πόζναν, ίσως είναι ενδεικτικά.


Αναρωτιέται κανείς μήπως τελικά η μόνη πραγματική περικοπή εκπομπών CO2 προέλθει από την καταστροφή της ζήτησης για ορυκτά καύσιμα που θα προκαλέσει η μεγάλη παγκόσμια ύφεση…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …