Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μετεκλογικά

Η κάλπη έβγαλε τα αναμενόμενα - ίσως σε μεγαλύτερη κλίμακα από ότι περιμέναμε, αλλά πάντως τα αναμενόμενα. Δεν πρόκειται να θρηνήσω για την "παλιννόστηση της δεξιάς" - η δεξιά πια καλύπτει σύσσωμο τον δικομματισμό. Απεναντίας αυτές τις πρώτες μέρες θα αφεθώ στην χαιρεκακία του υπηκόου που βλέπει μια φάρα δυναστών του να υφίσταται συντριβή - για να αναθαρρήσει ενόψει της αντιπαράθεσης με την άλλη. Η πολιτική άλλωστε που πρόκειται να ακολουθηθεί θα είναι ευθεία συνέχεια της προηγούμενης - ίσως με κάποιες αλλαγές στα πρόσωπα, με άλλα ονόματα διαπλεκομένων. Η διαφορά τώρα είναι ότι το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και η αναδιανομή προς τα πάνω θα συναντήσουν ισχυρότερες αντιστάσεις.
Είναι αξιοσημείωτο πάντως ότι σε αυτές τις εκλογές η ΝΔ ήταν εκείνη που εμφανίστηκε ως πολέμια του νεοφιλελευθερισμού - σε μια προσπάθεια να αλιεύσει ψηφοφόρους βασιζόμενη στις ελπίδες των στρωμάτων που πλήττονται από την ακολουθούμενη πολιτική. Η πολιτική αυτή υπήρξε, όπως σημειώνει και ο Μανώλης Δρεττάκης, και ένας από τους κύριους λόγους της συντριβής του ΠΑΣΟΚ, παρά την σκανδαλώδη εύνοια των μεγαλοεργολάβων που κατέχουν τα κανάλια. Ένας άλλος λόγος ήταν τελικά η ανεπάρκεια του πολυδιαφημισμένου επικοινωνιακού επιτελείου του ΓΑΠ, και η κενότητα του προφίλ του Παπανδρέου του Γ΄. Οι ποδοσφαιρικού τύπου μετεγγραφές μάλλον έβλαψαν παρά βοήθησαν το ΠΑΣΟΚ, όπως το έβλαψε και η πολιτική φυγομαχία του Σημίτη (θα έχανε με μικρότερη διαφορά, εκτιμώ, με τον Σημίτη αρχηγό το ΠΑΣΟΚ ) και οι παρακρατικού τύπου προβοκάτσιες της τελευταίας στιγμής...

Αυτό που με συγχύζει όμως είναι η αριστερά... Παρότι ανακουφισμένος από την είσοδο του Συνασπισμού στην βουλή, δεν θα συμμεριστώ την εμφανή ικανοποίηση του κ. Κωνσταντόπουλου για το αποτέλεσμα, πόσο μάλλον την, επαναλαμβανόμενη κάθε εκλογές, αυτοσυγχαρητήρια δήλωση της κας Παπαρήγα.
Καλά δεν είπαμε να κερδίσουμε τις εκλογές, αλλά μια άνοδος ορατή δια γυμνού οφθαλμού δεν θα ήταν δα και επίτευγμα... Όσο κρατάμε τον πήχυ χαμηλά τόσο θα μένουμε κολλημένοι στο έδαφος...

Το θέμα είναι ότι υπήρχε μια προσχηματικά σοσιαλιστική κυβέρνηση στην εξουσία, διεφθαρμένη μέχρι το κόκκαλη και υποχείριο μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, που αύξησε την ανεργία, πέταξε στην φτώχεια μεγάλα στρώματα πληθυσμού, "ελαστικοποίησε" την εργασία (δηλαδή κατάργησε στην πράξη την εργατική νομοθεσία για τον ιδιωτικό τομέα), δήωσε το περιβάλλον με αλλεπάλληλες περιβαλλοντοκτόνες και δασοβόρες "ρυθμίσεις", φτάνοντας μέχρι και την αλλαγή του συντάγματος για την διευκόλυνση του καταστροφικού του έργου, ξεπούλησε συλλήβδην δημόσια περιουσία μέσω της εταιρείας-σκάνδαλο ΕΤΑ, ξανα-αμόλησε τα ΜΑΤ με τα χημικά στα χέρια εναντίον δικαίων και αδίκων και έφαγε τα χρήματα του κόσμου στο αεροπλανάκι του ΧΑΑ.
Παράλληλα, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους, μαζικά σε αντιπολεμικά συλλαλητήρια (μέρος ενός πρωτοφανούς παγκόσμιου αντιπολεμικού κινήματος), σε διαδηλώσεις εναντίον του ασφαλιστικού και σε εκδηλώσεις εναντίον του παγκόσμιοποιημένου επιθετικού καπιταλισμού (στην Θεσσαλονίκη το καλοκαίρι)...
Παρόλα αυτά, και παρότι η αριστερά ήταν παρούσα (αυτήν την φορά) σε όλα αυτά, δεν κατόρθωσε να δημιουργήσει τις βάσεις μιας μονιμότερης και ευρύτερης επιρροής (και εκλογικής, αλλά όχι μόνον) στην Ελληνική κοινωνία, η οποία παλινδρομεί παράλληλα με όλα αυτά, συντηρητικοποιείται με ταχύτατα βήματα (βλέπε την αποδοχή του προσώπου του Χριστόδουλου, τις στάσεις απέναντι στους ξένους, τον ανανεωμένο εθνικισμό και το χουχούλιασμα σε μια εξιδανικευμένη παρελθοντολαγνεία (ο ΛΑΟΣ φαίνεται ότι θα εκτιναχθεί στα ύψη στις Ευρωεκλογές). Όχι μόνον αυτό, αλλά επέτρεψε σε μια νωθρότατη κεντροδεξιά να εξαργυρώσει όλη την λαϊκή δυσαρέσκεια, αν και δεν διαφέρει παρά ελάχιστα στις βασικές οικονομικές επιλογές.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες το ποσοστό του ΣΥΝ και της αριστεράς στο σύνολό της, όχι μόνο δεν είναι επίτευγμα, αλλά είναι λόγος βαθύτατης περισυλλογής και ριζικών τομών, με πρώτη και καλύτερη την γρήγορη απόφαση για κοινή δράση εναντίον του προελαύνοντος νεοφιλελεύθερου προγράμματος των δύο μονομάχων και την κοινή κάθοδο στις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές (όχι στις Ευρωεκλογές, εκεί υπάρχουν ανυπέρβλητες διαφορές...)
Παράλληλα θα πρέπει κάθε συνιστώσα της αριστεράς να καλέσει τον κόσμο της και να συζητήσει μαζί του ουσιαστικά, να πάρει νέες ιδέες, να αναδείξει νέους ανθρώπους και να εγκαταλείψει μια επικοινωνιακή τακτική που είναι καταδικασμένη να μην ακούγεται από κανέναν... Η αλλαγή των προσώπων της ηγεσίας θα ήταν ευκταία, αλλά δεν είναι απολύτως απαραίτητη - αν και ο Κωνσταντόπουλος (χωρίς καμιά εμπάθεια) έχει ένα πολιτικό προφίλ που δεν συνάδει πλέον με τον πολιτικό λόγο και την πολιτική παρουσία του ΣΥΝ. και η προεδρία του μάλλον στοίχησε παρά ωφέλησε στο κόμμα...

Θα επανέλθω όμως...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …