Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μάργκαρετ Θάτσερ: η ανελεύθερη φιλελεύθερη


Ι sometimes wonder if Ι'll ever get the chance
just to sit with my children in a holiday jam
our lives seem petty in your gold grey hands
would you give a second thought
would you ever give a damn,
Ι doubt it
stand down Margaret

everybody shout it
stand down Margaret!


 


The English Beat Stand Down Margaret, 1980


 


Αν και συχνά η χρονική απόσταση αμβλύνει την απέχθεια ή την ένταση των συναισθημάτων, αν κάνει κάποια πρόσωπα να μοιάζουν πιο ανθρώπινα και λιγότερο αντικείμενα μίσους, αυτό δεν ισχύει για την Μάργκαρετ Θάτσερ.


Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η θητεία της Σιδηράς Κυρίας ήταν ιστορική. Ήταν ιστορική με τον ίδιο τρόπο που η επιδρομές των Ούννων στην Ευρώπη και η Μεγάλη Πανώλη του 14ου αιώνα ήταν  ιστορικές. Η Θάτσερ μέσα στα χρόνια της πρωθυπουργίας της εκτόξευσε την φτώχεια (ειδικά την παιδική) σε δυσθεώρητα για την Ευρώπη ύψη, μετέτρεψε την Βρετανία σε μια από τις πιο άνισες χώρες στην Ευρώπη, αύξησε την ανεργία και την αστυνόμευση, προώθησε την ξενοφοβία, τον εθνικισμό, την ομοφοβία και την καταστολή. Είναι η πρωθυπουργός που μετέτρεψε το φιλικό «μπόμπυ», τον άοπλο Άγγλο αστυνομικό, σε φονικό εργαλείο, εκείνη που θεώρησε πως ακόμα και χαζοχαρούμενοι χίπηδες παγανιστές έπρεπε να αντιμετωπιστούν με σκληρή βία (στην διαβόητη μάχη του Beanfield στο Στόουνχετζ το 1985). Όταν τελικά έπεσε το 1990, διωγμένη από το ίδιο της το κόμμα ενόψει της δημοσκοπικά βέβαιής της συντριβής, έπεσε από την οργή που προκάλεσε η επιμονή της να επιβάλει «κεφαλικό φόρο» στους υπηκόους της (το διαβόητο poll tax), έναν φόρο οδυνηρό, άδικο και άνισο.


Η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν και μια τυχερή πρωθυπουργός: το 1981 βυθιζόμενη στις δημοσκοπήσεις, είχε την τύχη οι ηλίθιοι δικτάτορες της Αργεντινής να επιτεθούν στα νησιά Φώκλαντ. Αυτό της έδωσε την δυνατότητα να τυλιχτεί με την βρετανική σημαία και να το παίξει εθνάρχης, υποκινώντας «πατριωτικό»ντελίριο με τον θρίαμβό της επί μιας ημιτριτοκοσμικής δικτατορίας. Το πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας, του οποίου η παραγωγή αυξανόταν σταθερά στις αρχές της δεκαετίας του 1980 της έδωσε τα οικονομικά «πόδια» για κάθε είδους οικονομικούς πειραματισμούς.


Ενδεικτικές της δημοκρατικής της αντίληψης είναι και οι διάφορες δηλώσεις της. Απευθυνόμενη το 1999 στον Πινοσέτ, τον Χιλιανό δικτάτορα είχε πει, ενώ ήδη είχε ζητηθεί η έκδοσή του από την Αγγλία για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, πως γνωρίζει καλά ότι εκείνος «είχε φέρει την δημοκρατία στην Χιλή [και]δημιούργησε ένα σύνταγμα κατάλληλο για την δημοκρατία». Αναφερόμενος στο ANC του Νέλσον Μαντέλα (και με τον ίδιο τον Μαντέλα ακόμα στην φυλακή) δήλωνε, με την πολιτική αντίληψη που την διέκρινε το 1987, πως επρόκειτο για «τυπική τρομοκρατική οργάνωση... Οποιοσδήποτε πιστεύει πως πρόκειται ποτέ να διοικήσει την Νότιο Αφρική ζει στον κόσμο του». Αυτό ήταν το δημοκρατικό ήθος και η πολιτική οξυδέρκεια της πρωθυπουργού της Βρετανίας.


Αντί λοιπόν να μνημονεύουμε τα 30 χρόνια από την άνοδο της Βαρώνης, πλέον, Θάτσερ στην εξουσία, ας μνημονεύσουμε μια νίκη της. Τα 25 χρόνια από την έναρξη της Μεγάλης Απεργίας των Ανθρακωρύχων στην Βρετανία του 1984-1985, του γεγονότος που σήμανε την τελική υποταγή των ισχυρών βρετανικών συνδικάτων στο ανερχόμενο τότε θατσερισμό, του Μαντζικέρτ του κράτους πρόνοιας. Η διάλυση των τοπικών κοινοτήτων, ο εξευτελισμός των ηττημένων, η θριαμβευτική εφαρμογή μιας πρωτοφανούς σε έκταση συμπαιγνίας κράτους-ΜΜΕ για την δυσφήμιση των ηγετών των ανθρακωρύχων, συμπαιγνία την οποία παραδέχτηκαν οι εμπνευστές της δύο δεκαετίας αργότερα, δίνει το στίγμα της κ. Θάτσερ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο γεγονός. Επρόκειτο για μια ιστορική στιγμή εξαίσιας θλίψης: ενώ όλη η λαϊκή και ροκ κουλτούρα της εποχής ενωνόταν πάνω στην αλληλεγγύη της στους ανθρακωρύχους και παρήγαγε την εντονότερα πολιτικοποιημένη γενιά ακτιβιστών στην Βρετανία από την εποχή του πολέμου, η ήττα σκόρπισε τα κομμάτια αυτής της πάγκοινης κινητοποίησης στους δρόμους του ανερχόμενου λάιφσταϊλ, προς την έρημο εντέλει της ιδιώτευσης της δεκαετίας του 1990.


Η δε Θάτσερ γέννησε τον Μπλαιρ. Και με την επικράτησή της μέσα στο σώμα του πολιτικού αντιπάλου, του ολοένα και ανακριβέστερα ονομαζόμενου Labor Party, η Θάτσερ κατήγαγε την ύψιστή της νίκη, τον τελικό της θρίαμβο. Μέχρι που η κρίση σήμερα ήρθε και ξεσκέπασε (;) την φενάκη του Θατσερισμού. Ας εορτάσουμε λοιπόν την αρχή της εποχής της Θάτσερ ως ευχή για το ολοκληρωτικό της τέλος.


 


ΛΕΖΑΝΤΑ: Party of Freedom

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …