Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η έφοδος για την ανακατάληψη του όρους Πατάτα


ΟΚ, κοιτάχτε, εμένα τα αστεία με τα διαφημιστικά σλόγκαν δεν μου αρέσουν. Να το πω εξαρχής.

Ατελείωτα terrabit απόλυτα άχρηστης πληροφορίας, με σκοπό την προώθηση συχνά ανύπαρκτων πλέον προϊόντων έχουν κάνει κατάληψη στην περιορισμένη μνήμη του υγρού και όχι σκληρού μου δίσκου, από νεαρότατης ηλικίας: Από το «τι κουτί - κουτί» μέχρι την «μαμά μου την καλή που καθαρίζει με μπρουσλή», και από την «ίδια γεύση» μέχρι τα «φουτούνια» του Κλυν και τα διάφορα αστεία και μη σποτάκια, συνέχεια, το ένα πάνω στο άλλο, ο νους μου κουδουνίζει από τα προϊόντα καμπανιών μάρκετινγκ και διαφημιστικών εκστρατειών. Ακόμα: πολύ παιδικές υπερατλαντικές μνήμες φέρνουν ακόμα πιο αρχαία διαφημιστικά, μιας άλλης ηπείρου καταναλωτικής ευδαιμονίας μέσα στην σεβεντιά που την έδερνε... Όλα αυτά αυξάνονται, μεγεθύνονται και δημιουργούν ένα είδος γιγαντιαίας νησίδας νοητικών σκουπιδιών, ανάλογες με αυτές που περιπλανώνται στον Ειρηνικό: πεταμένα μιμίδια που δημιουργούν τις δικές τους αζωικές ζώνες μέσα στον εγκέφαλό μου, και ξεβράζονται στα Ενίουετοκ του ρημαγμένου συλλογικού φαντασιακού... 

Δεν αρνούμαι ότι συχνά-πυκνά οι διαφημιστές με έκαναν και γέλαγα, αλλά – ειδικά από μια ηλικία και πέρα – ιδίως οι πιο καλοδουλεμένες και καλαίσθητες από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις, μου προξενούσαν ένα ιδιαίτερο είδος απώθησης, σχεδόν μια ανησυχία: ένιωθα πως έβλεπα το έργο των σύγχρονων Λένι Ρίφενσταλ του καταναλωτισμού, ένα «Θρίαμβο της Θέλησης» αενάως προβαλόμενο σε μια ατέρμονη Reichsparteitag που προβάλλεται στις Νυρεμβέργες των τηλεοπτικών οθονών μας . Παράλληλα η εμμονική επανάληψη των ίδιων και των ίδιων μηνυμάτων, ενισχυμένη και ξαναπαιγμένη στον περίγυρό μας μέσα από την πάγκοινη οικειότητά τους, σε παγίδευε σε ένα είδος παλιλαλίας του πλήθους: όλο να πιλαλάνε το μυαλό σου τα ίδια τζινγκλ, τα ίδια λόγια, το ίδιο – ΟΧΙ ΠΙΑ ΑΣΤΕΙΟ ΓΑΜΟΤΟ – ανέκδοτο.

Οπότε το όρος της Πατάτας, δεν με ενδιαφέρει σαν τόπος εκτόπισης δυσαρέστων. Καμία αγγαρεία δεν θέλω να επιβάλω σε κανέναν (όχι τηλεοπτική αγγαρεία τουλάχιστον). Στην πραγματικότητα θέλω να απελευθερώσω τους αγγαρεμένους τηλεθεατές. Από την φυλακή του διαφημιστικού προτύπου, όπου εκτίουν όχι αγγαρεία αλλά (οικειοθελώς;) καταναγκαστικά έργα. Δεν έχω φυσικά τρόπο να το κάνω - προσωπικά. Αλλά έχω υπομονή. Το επιχειρηματικό μοντέλο πάνω στο οποίο στηρίχτηκε η τηλεοπτική Ελλάς: «ρίχνε τους διαφήμιση στην μάπα μέχρι να ξεχάσουν τι έβλεπαν», τρώει τα ψωμιά του σιγά-σιγά. Ελπίζω.

Αλλά από την έμμονη ηχώ των τζίνγκλ, και την ρίμα της ρεκλάμας είναι πλέον αργά για μας να ξεφύγουμε, ότι κι αν γίνει. Έτσι μένουν τα άπαντα των Ελλήνων διαφημιστών σαν ένα είδος άτυπης και ανεπιθύμητης τέχνης αναφοράς για γενεές ολόκληρες, δωρεάν υπόστρωμα της κοινής μας, πραγματικής εθνικής κουλτούρας...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …