Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Arbeit macht frei



 Αν οικονομισμός είναι η αναγωγή κάθε κοινωνικής παραμέτρου σε μια οικονομική αριθμητική αξία, η προβολή ενός πολυδιάστατου χώρου αξιών πάνω στην μονοδιάστατη ευθεία της αγοραίας αξίας, τότε η ενοικίαση της εργασίας είναι μια από τις σαφέστερες εκδηλώσεις της επικράτησης αυτού του ρεύματος και της ψυχοπαθολογίας του πάνω στην κοινωνία.


 Η εργασία, λένε οι επιτυχημένοι γκουρού της σύγχρονης οικονομικής φιλοσοφίας που με τέτοια επιδεξιότητα οδηγούν το καράβι της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, ανάγεται σε ένα απλό ποσοστό των εξόδων, σε έναν απλό πόρο (Human Resources – «Ανθρώπινοι Πόροι» στην ορολογία της επιχειρηματικής γλώσσας που κόκαλα δεν έχει αλλά κόκαλα τσακίζει) όπως η ενέργεια, οι πρώτες ύλες κτλ. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο στα λογιστήρια των εταιρειών αλλά και στο κοινωνικό κόσμο των αξιών: Η εργασία δεν έχει καμία κοινωνική διάσταση, καμία διάσταση αυτοπραγμάτωσης, ένταξης, δημιουργικότητας· δεν έχει καμία αυταξία, πέρα από την αξία που τιμολογείται και πληρώνεται (και η οποία είναι μια προς ελαχιστοποίηση μεταβλητή όπως και να έχει)… Συνεπώς τα αιτήματα για «ανθρώπινη εργασία» (που σημαίνει εργασία υπό κάποιες στοιχειωδώς αξιοπρεπείς συνθήκες), «εργασιακή ασφάλεια» (που σημαίνει δυνατότητα προγραμματισμού ζωής), «ασφάλεια στην εργασία» (που σημαίνει πως η διακινδύνευση της υγείας και της σωματικής ακεραιότητας του εργαζομένου δεν συμπεριλαμβάνονται στον μισθό του) ή «εργασία που ανταμείβει ηθικά» (που σημαίνει: ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος) δεν είναι απλά εκ των προτέρων απορριπτέα, αλλά ακατανόητα από την αυτιστική ελίτ οικονομικών τεχνοκρατών επικυριάρχων.


Η ενοικιαζόμενη εργασία (για την ακρίβεια η υπενοικιαζόμενη εργασία: η εργασία νοικιάζεται ούτως ή άλλως) είναι λοιπόν άλλη μια μέθοδος ελαχιστοποίησης του εργατικού κόστους και εργασιακής ευελιξίας, εις βάρος της ποιότητας ζωής των εργαζομένων, εις βάρος της δικαιότερης διανομής του παραγόμενου πλούτου και εις βάρος της κοινωνίας. Είναι άλλος ένας τρόπος αποκοινωνικοποίησης της εργασίας, και χρήσης της σαν ένα ακόμα «ελεύθερα διακινούμενο» εμπόρευμα. Είναι μέθοδος που στην ουσία περιορίζει τα εργασιακά δικαιώματα και τα ασφαλιστικά δικαιώματα, θέτει σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων και κλονίζει την διαπραγματευτική δυνατότητά τους. Δεν είναι τυχαίο που οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι είναι οι εικονικοί εκπρόσωποι όλου αυτού του καινοφανούς «πρεκαριάτου», του ολοένα διευρυνόμενου δηλαδή στρώματος των επισφαλώς εργαζομένων. Οι σχετικές καταγγελίες είναι πάμπολλες και δεν αφορούν μόνο την ατύπως εργασιακά απορυθμισμένη Ελλάδα, αλλά και χώρες του Πρώτου Κόσμου όπου η εργασιακή απορρύθμιση είναι και τυπικά κατοχυρωμένη.


Είναι ίσως δύσκολο να φανταστεί πια κανείς, μετά από την κοινωνική ερημοποίηση της τελευταίας εικοσαετίας, μια πολιτική οικονομία η οποία δεν αντιμετωπίζει την αξιοπρέπεια της εργασίας και τη βελτιστοποίηση της αμοιβής για αυτήν, σαν κόστος αλλά σαν στόχο, σαν το εύλογο επίκεντρο μιας έλλογης και ανθρωπινής κοινωνίας.


Με την κρίση ήδη παρούσα, το ζητούμενο είναι αν θα αποτελέσει βήμα για τον εξανθρωπισμό της εργασίας ή για την περαιτέρω εξαθλίωσή της μέσα στις κλειστοφοβικές γαλέρες των κέντρων κλήσεων και τους αρχιερείς του εργοδοτικού τραμπουκισμού, που με το βιτριόλι φυλακτό στο χέρι θα διαμορφώνουν την πραγματική Κατάσταση της Εργατικής Τάξης στην Ελλάδα (2009).


Λεζάντα εικόνας: Παλαιότερες μέθοδοι διαχείρισης Ανθρώπινων Πόρων (Human Resources)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …