Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ανέφικτος πολιτικός κατακερματισμός

Οι Ευρωεκλογές αποτελούν στην Ελλάδα μια μοναδική ευκαιρία «πολιτικής και ιδεολογικής» ψήφου, μακριά από τους καταναγκασμούς του, συχνά ασφυκτικά εκβιαστικού, εκλογικού συστήματος  των εθνικών εκλογών. Δοθείσης της χαλαρής λοιπόν ψήφου τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών είναι «πολυφωνικότερα» από τα αντίστοιχα των Εθνικών εκλογών. Αξίζει να παρατηρήσει κανείς ότι η ψήφος είναι με χαλαρή, αλλά παρά τα περί του αντιθέτου διαδιδόμενα ολοένα και σημαντικότερη: οι αρμοδιότητες του Ευρωκοινοβουλίου επεκτείνονται συνέχεια και τα αποτελέσματα των εργασιών του έχουν συχνά αισθητές επιπτώσεις στην καθημερινότητα όλων των Ευρωπαίων πολιτών.
Με αυτήν την λογική το ΚΚΕ(εσ) είχε υπερτετραπλασιάσει την εκλογική του δύναμη το 1981, όταν είχαν εκλέξει ευρωβουλευτή και το ΚΟΔΗΣΟ και το Κόμμα των Προοδευτικών του Μαρκεζίνη. Στην συνέχεια βουλευτή στο Ευρωκοινοβούλιο εξέλεξαν κατά καιρούς η ΕΠΕΝ, η ΔΗΑΝΑ, Πολιτικη Άνοιξη (με ποστστό που άγγιζε το 9% το 1994), το ΔΗΚΚΙ (που άγγιξε το 7% το 1999). Ενώ θεματικά καλύτερες επιδόσεις από το εθνικό τους ποσοστό είχαν κατά καιρούς η Χριστιανική Δημοκρατία, οι Οικολόγοι Εναλλακτικοί, το κόμμα του κ. Κολλάτου, η Ένωση Κεντρώων του κ. Λεβέντη, το Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών, και οι Φιλελεύθεροι του κ. Μάνου, αλλά και ένα ψηφοδέλτιο Αριστερών Γυναικών το 2004, μεταξύ πολλών άλλων.

Όλα αυτά, με λίγες εξαιρέσεις αποτέλεσαν κόμματα που ανήκαν σε συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους και, με εξαίρεση το Κόμμα των Κυνηγών ίσως, δεν αποτελούσαν συσπειρώσεις γύρω από ένα επιμέρους θέμα ή μια κοινωνική ιδιότητα (όπως π.χ. το κόμμα των Πειρατών στην Σουηδία και το κόμμα των Γυναικών στην Ισλανδία).

Αυτού του είδους τα εξωπολιτικά εκλογικά φαινόμενα στην Ελλάδα είναι νομίζω ξένα στην αντίληψη του εκλογικού της σώματος. Η μόνη πιθανότητα να έχουν ποτέ επιτυχία σε εμάς εδώ, είναι μέσω της ψήφου-χαβαλέ, μιας ψήφου έντονης αποδοκιμασίας του πολιτικού συστήματος δια της επιλογής «γελοίων» υποψηφίων. Με την οικονομική κρίση να έχει ήδη αφιχθεί όμως και ενώ σοβούν τα χειρότερά της, μοιάζει όχι και τόσο πιθανή η διοχέτευση της κοινωνικής αγωνίας σε κάποιου είδους χαβαλέ: αυτό που είναι πιθανότερο να συμβεί είναι να ενισχυθούν εναλλακτικές πολιτικές ομάδες, να διευκολυνθεί η εμφάνιση στον εκλογικό στίβο ομάδων πολιτικά μικρής, έως τώρα, εμβέλειας. Αλλά και πάλι, είναι η δυναμική του Ελληνικού πολιτικού συστήματος τέτοια που ενώ ευνοεί συγκυριακές ψήφους διαμαρτυρίας-σήματα προς τους κεντρικούς πολιτικούς χώρους, δύσκολα μπορεί να υπερψηφιστούν εδώ στην απαραίτητη κλίμακα, ομάδες ενδιαφερόντων υπό τον μανδύα του πολιτικού σχηματισμού.

Υπάρχει ισχυρή η αίσθηση της πολιτικής ταυτότητας στην Ελλάδα σαν ένα γενικό συνανήκειν σε έναν πολιτικό χώρο, συχνά με όχι πολιτικούς όρους βέβαια, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Στον βαθμό που η σημασία των Ευρωεκλογών θα γίνεται ολοένα και σοβαρότερη, όπως είπαμε, μοιάζει απίθανο να εξελιχθούν οι Ευρωεκλογές σε ένα είδος εκλογικού τσίρκου, ή τέλος πάντων σε πεδίο συγκρότησης κάποιου πολιτικού freak-show.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …