Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι πέντε ερωτήσεις

Μια και είμαι σεσημασμένος από τρεις (ΔΛ. kuk, Αρκούδος, που πήρα χαμπάρι - να με συγχωρέσουν οι υπόλοιποι αν υπάρχουν - εξηγώ τα προβλήματα σε προηγούμενο ποστ), ας αναφέρω και εγώ πέντε περιαυτολογικά πράγματα, διαρρηγνύοντας την αλυσίδα εδώ:

1. Οι πρόγονοί μου σε βάθος τεσσάρων γενεών είναι αποκλειστικά από την Ανατολική Κρήτη (παρα πίσω έχουμε και ξένους: από τα Σφακιά πιθανόν, και από την Κάσο). Ένας τουλάχιστον από τους προπαππούδες μου εσφάγη υπό του τουρκοκρητικού όχλου στην Μεγάλη Σφαγή του 1898.
2. Επέστρεψα στην Ελλάδα, και δη στα Γιάννινα, σε ηλικία επτά ετών, από τις ΗΠΑ στις οποίες ζούσα επί διετία και πλέον τότε. Μιλούσα με αμερικάνικη προφορά και έγραφα καλύτερα τα εγγλέζικα από ότι τα Ελληνικά. Οι συμμαθητές μου στο δημοτικό με αποκαλούσαν "ο Εγγλέζος".
3. Όταν άρχισα να παίρνω μπόι και όγκο στην εφηβεία, οι φίλοι μου (εκείνοι τουλάχιστον από τους οποίους μέχρι τότε τις έτρωγα όταν τσακωνόμαστε) αποφάσισαν πως είχαμε μεγαλώσει πλέον πολύ για να παίζουμε ξύλο. Αυτό αποτέλεσε έναυσμα της διαπίστωσης ότι η αλλαγή συσχετισμών είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Η πορεία μου προς το ΚΚΕες ήταν πλέον προδιαγεγραμμένη.
4. Κατάλαβα ότι μεγάλωσα πλέον τελεσίδικα όταν σε κάποια ψιλοφασαρία σε κάποια συναυλία, βρέθηκα καταλάθος ενώπιος ενωπίω με προελαύνοντες ΜΑΤατζήδες οι οποίοι απλά με παρέκαμψαν.
5. Δεν έχω ψηφίσει ποτέ κόμμα ή παράταξη που να έχει πάρει πάνω από το 16% των ψήφων τοπικά ή το 15 εθνικά. Για την ακρίβεια δεν έχω ψηφίσει ποτέ κόμμα ή υποψήφιο που να μην έχει υποστηριχτεί άμεσα από την "ανανεωτική αριστερά" στις διάφορες εκδοχές της... Παρόλα αυτά το βράδι της 18ης προς 19η Οκτωβρίου του 1981 ομολογώ ότι είχα βγει στους δρόμους και πανηγύριζα - παρότι είχα ήδη αμφιβολίες για το είδος του "σοσιαλισμού" που θα μας ελάγχανε.

Σχόλια

Ο χρήστης Κ.Τ - FREEBLOGGER είπε…
Για το πώς απο την ύστερη ΕΑΔΕ φθάσαμε στους ..."Τσουτσουβήδες" θα ρωτήσω το κοινό μας φίλο Χ.

[Το 15% δεν το έπιασα εκτός κι αν συμπεριλαμβάνεις στις εκδοχές της πάλαι ποτέ ανανεωτικής αριστεράς και νεαρούς κομψευόμενους πολεοδόμους].

Με συγκίνησαν τα περί καταγωγής και μιας και εσύ είσαι παιδί πολλαπλών ταυτοτήτων δίνω ένα ερέθισμα για μελλοντική συνομιλία όταν ξαλαφρώσεις απο τα επαγγελματικά: Οι Τουρκοκρητικοί ανεξαρτήτως αν ζούν στη Τουρκία ή σε χώρες της Eυρωπαϊκής Ένωσης δικαιούνται να έχουν εάν και εφόσον το ζητήσουν ελληνικό/ευρωπαϊκό διαβατήριο;

[Με τη λογική της ιθαγένειας του εδάφους και όχι του αίματος...].
Ο χρήστης talos είπε…
Και πού να δεις μετά τους "Τσουτσουβήδες"... εγώ παιδί μου ξανάγινα κομμουνιστής στις ΗΠΑ. Εκεί καταλαβαίνει κανείς τι πα να πει καπιταλισμός...

Το 16% έχω την εντύπωση ότι αφορά τον Ξυριτάκη στο Ηράκλειο την δεκαετία του 80... αλλά δεν θυμάμαι καλά. Το <15% αφορά τον ενιαίο Συνασπισμό του "βρώμικου - και σέξυ - 89". Θα εννοούσα πάντως φυσικά και τον νεαρό πολεοδόμο - αν ψήφιζα στον Δήμο Αθηναίων.

Αυτό με τους Τουρκοκρητικούς εύκολα να το απαντήσω συναισθηματικά νε τον τοπικισμό που με δέρνει... Αλλά νομίζεις πως είναι εφικτή η μετά από 80+ χρόνια ανάκτηση της υπηκοότητας σε όλους όσοι είχαν "ανταλλαχθεί" στα Βαλκάνια και στα παιδιά και τα εγγόνια τους; Ή αναφέρεσαι μόνο στους εναπομείναντες εν ζωή;
Ο χρήστης arkoudos είπε…
Έκανα πάρα πολύ καλά που σε πρότεινα, το δίχως άλλο.. :)

Καλημέρα.
Ο χρήστης Κ.Τ - FREEBLOGGER είπε…
Γράφεις:
"Αλλά νομίζεις πως είναι εφικτή η μετά από 80+ χρόνια ανάκτηση της υπηκοότητας σε όλους όσοι είχαν "ανταλλαχθεί" στα Βαλκάνια και στα παιδιά και τα εγγόνια τους; Ή αναφέρεσαι μόνο στους εναπομείναντες εν ζωή;".

Απαντώ:

Γνωρίζοντας βεβαίως τις δυσκολίες προώθησης και εφαρμογής μιας "τρελλής" πρότασης -"τρελλής" με την έννοια υπέρβασης των κατεστημένων αντιλήψεων περί εθνοκεντρισμού- θα έλεγα ότι αξίζει ως επένδυση για το ...μέλλον -ιδιαίτερα για τους Τουρκοκρητικούς-η χορήγηση ευρωπαϊκού διαβατηρίου σε όλους όσοι εκ των ενδιαφερόμενων απογόνων επιθυμούν κάτι τέτοιο...

Φίλε Μιχ. η πρόκληση αφορά και τις δύο πλευρές του Αιγαίου και η χώρα μας νομίζω ότι σε μια τέτοια υπόθεση ιθα έχει τα λιγότερα ζόρια...
Ο χρήστης talos είπε…
Κοίτα... πρώτον όπως επισημαίνεις η πιθανότητα όλες οι εμπλεκόμενες χώρες (γιατί θα πρέπει να προσθέσουμε στην σχετική λογιστική και τους Έλληνες της Φιλιππούπολης, τους Βούλγαρους του Κιλκίς κοκ) να συμφωνήσουν σε κάτι τέτοιο είναι μάλλον μικρές. Ακόμα μικρότερες είναι οι πιθανότητες να προχωρήσει μονομερώς μια χώρα σε τέτοιο μέτρο. Αν και στην περίπτωση των Τουρκοκρητικών τα πράγματα είναι πιο εύκολα, αναρωτιέμαι αν είναι εξίσου εύκολα για τους απογόνους των Μουσουλμάνων της Θεσσαλονίκης κτλ.

Απλά σκέψου την πιθανότητα η Τουρκία να δεχτεί να δώσει την Τουρκική υπηκοότητα σε όλους του Κωνσταντινουπολίτες που έχει εκδιώξει την τελευταία πεντηκονταετία ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ. Αυτό είναι περίπου μια τάξη μεγέθους δυσκολότερο από το αντίστοιχο με τους Τουρκοκρητικούς...
Ο χρήστης Κ.Τ - FREEBLOGGER είπε…
Η απάντηση ως προς τα τελευταία είναι η εξής: Ο παράγοντας της προσωπικής πρώτα απ΄όλα προσδοκίας σε σχέση με τις διαθέσιμες επιλογές και τη σύγκριση τους μάλλον λειτουργεί καταλυτικά.

Σε κάθε περίπτωση η "τρελλή" ιδέα για τους Τουρκοκρητικούς δεν είχε τίποτα περισσότερο να "αποδώσει" απο τη προφανή επισήμανση ότι οι ταυτότητες (με ή χωρίς εισαγωγικά) και στο πολύπαθο χώρο της Βαλκανικής είναι ζήτημα επιλογής και τίποτα περισσότερο.

Εις το επανιδείν, σύντροφε.
Ο χρήστης Μαύρο πρόβατο είπε…
Είχα κι εγώ την περιέργεια να μάθω πέντε πράγματα για το φίλτατο αναθεωρητή (για να θυμηθούμε τα παλιά :-))))))))) που γράφει τα εξαιρετικά κείμενα στο ιστολόγιο αυτό.

Όλα σπινθηροβόλα και νόστιμα, μόνο αυτό το 5 να μη γίνει χούι - θέλω να πω, αν νικήσουμε καμμιά φορά (όλοι όλοι μαζί εννοείται), μη στεναχωρηθούμε που θάμαστε πλειοψηφία (γιατί σας και μας έχω ικανούς, σύντροφοι!) :-))))))))))
Ο χρήστης talos είπε…
Μάυρο μου Πρόβατο... Μέγιστη παράλειψη... Μόνη μου δικαιολογία η προβληματική μου πρόσβαση και οι δανικοί υπολογιστές....

Κάτσε να νικήσουμε καμία φορά και σε διαβεβαιώ πως θα βγω να παίζω μπαλωθιές. Εδώ πήρα χαρά με τους σ. του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην Ολλανδία (που ξεπέρασαν το 16% προ μηνών)!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …