29.10.05

Ποδοσφαιρικοί μύθοι

Ο Πούσκας, ο Μαραντόνα της εποχής του και, φυσικά, ο προπονητής του ΠΑΟ την χρονιά που έφτασε στον τελικό του Γουέμπλεϋ, υποχρεώνεται να πουλήσει τα τρόπαιά του (υποχρεώνεται η οικογένειά του δηλαδή), για να πληρώσει τα έξοδα του νοσοκομείου, όπου νοσηλευεται με μια μορφή Αλτσχάιμερ.

O Τζωρτζ Μπεστ, άλλος μάγος της μπάλλας -αυτόν τον πρόλαβα - Βορειοιρλανδός αληταράς και πιθανόν ο πιο φαντεζί ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα Βρετανικά γήπεδα, είναι στο όριο μεταξύ ζωής και θανάτου (κάπως καλύτερα από όταν μπήκε), εξαιτίας ιατρικού προβλήματος που προέρχεται από τον αλκοολισμό του.

Κατά κάποιο τρόπο και οι δύο τους είναι συνδεδεμένοι με τα παιδικά μου χρόνια - ο πρώτος προπονητής της ομάδας μου όταν άρχισα να καταλαβαίνω από μπάλλα - και ο δεύτερος παικταράς που χάζευα όταν έπαιζε (τις Κυριακές νομίζω;) Αγγλικό ποδόσφαιρο στην τηλεόραση... έτσι τους νοιώθω οικείους, αν καταλαβαίνετε τι θέλω να πω, δικούς μου ανθρώπους τρόπον τινά, σαν μακρινοί χαμένοι συγγενείς για τους οποίους μετά από πολλά χρόνια μαθαίνεις ότι είναι ετοιμοθάνατοι ή έχουν χάσει το μυαλό τους...

6 σχόλια:

Panajiotis Oikonomou είπε...

Η φήμη των διάσημων δεν συμβαδίζει πάντα με την οικονομική ευμάρεια.Είναι πραγματικά κρίμα που ο ένας πουλάει τα τρόπαιά του και ο άλλος ετοιμάζεται λίγο πολύ για το μοιραίο (αν και ήταν ως ένα σημείο επιλογή του).Σε καταλαβαίνω απόλυτα.Αν και δεν είμαι ΠΑΟ :)

Πολιορκητής είπε...

Λόγω ηλικίας δεν πρόλαβα κανέναν από τους δύο. Θυμάμαι όμως τις ιστορίες που μου έλεγε ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου, ποδοσφαιριστής και αυτός. Για τον Πούσκας που πανηγύριζε πριν ακόμη καταλήξει η μπάλα στα δίχτυα, για το μεγάλο Αγγλικό ποδόσφαιρο του 60 και του 70.
Είναι και μένα σαν συγγενείς μου και αναρρωτιέμαι εγώ θα έχω να λέω για κάποιους στις επόμενες γενιές;

J95 είπε...

Η φήμη των διάσημων δεν συμβαδίζει πάντα με την οικονομική ευμάρεια.

Και εξάλλου ανεμομαζώματα-διαολοσκορπίσματα.

Αλλά ήταν οι αμοιβές των παιχταράδων του '60 και του '70 στα σημερινά επίπεδα;

J95 είπε...

Θέλω να πω ήταν μύθοι, όχι superstars.

raffinata είπε...

Τον Πούσκας τον θαύμαζα, αν και υποστηρίζω την "άλλη" ομάδα, και ο Μπεστ ερχόταν στα εφηβικά μου όνειρα...
Βέβαια, υπάρχουν κι Έλληνες ποδοσφαιριστές εκείνης της μακρινής εποχής (που έπαιζαν ποδόσφαιρο γιατί το γούσταραν) που ίσως αντιμετωπίζουν χειρότερα προβλήματα (αρρώστεια, φτώχεια, εγκατάλειψη). Μερικούς τους έχω δει στα κανάλια και έχω λυπηθεί για το παρόν τους, έχω δακρύσει για το παρελθόν τους...

Πάνος είπε...

Φίλε Μιχάλη, αν θυμάμαι καλά η πρώτη μας διαδικτυακή συζήτηση είχε θέμα τον εμφύλιο, τα ΤΑ κλπ. - στο ιστολόγιο του J-95.

Μπορείς τώρα να διαβάσεις την ολοκληρωμένη (αλλά όχι με αξίωση οριστικής θέσης) άποψή μου, στο κεφάλαιο "ΕΡΜΗΣ" (Ι-ΙΙΙ) που ανέβηκε στο "Νησί της Καλυψώς"

(Το καλείς από τα "μτΚ" ή http://tonisitiskalipsos.blogspot.com/

ΥΓ. Δεν θα ήθελα όμως να γίνει συζήτηση στο συγκεκριμένο "ειδικό" ιστολόγιο - επαναλαμβάνω την πρότασή μου να δημιουργήσεις εσύ τον κατάλληλο χώρο