29.4.04

Νεοελληνικά επιγράμματα

Από ημέιλ που κυκλοφορούν ευρέως, παραθέτω ενδεικτικές εικόνες από τα επιγραφόμενα σημεία των καιρών...


1. Τα αδέσποτα σκυλιά στην Ελλάδα είναι πολύ έξυπνα:






2. Πιο έξυπνα από τους ανθρώπους πάντως:






3. Η τέχνη της προειδοποίησης:


α. Επί ευτελών πραγμάτων...





β. Βιβλική:





γ. Κατατραμένη:





δ. Ευθεία:






4. Περί παρκαρίσματος



α. Εφαρμοσμένος υπερρεαλισμός:





β. Απελπισμένο:





γ. Εφαπτομενικά:






5. Μεταφυσικές αναζητήσεις:






6. Αινιγματικά:






7. Γραμματικές επιδείξεις:





27.4.04

Νέα Ελληνική κωμωδία

Ποιος είπε ότι η Ελληνική κωμωδία πέθανε; Νέες σπουδαίες παραγωγές μας διασκεδάζουν:

Η θεία κωμωδία:

Οσα ακολούθησαν όμως προκάλεσαν στους μητροπολίτες... γέλια μέχρι δακρύων. Ηταν όταν ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος μιλώντας στη Σύνοδο έλεγε ότι η Εκκλησία της Ελλάδος «δεν τελεί υπό κηδεμονία» και πρέπει να προχωρήσει στην ανάδειξη νέων ιεραρχών. «Νιώθετε ασφαλής γιατί είστε στην Παλαιά Ελλάδα. Δεν είστε των Νέων Χωρών», πετάχτηκε και του είπε ο Ζακύνθου. «Δεν σας επιτρέπω», απάντησε ο Μεσσηνίας. Και τι το ήθελε και διαμαρτυρήθηκε ο σχετικά νέος στην Ιεραρχία μητροπολίτης Γλυφάδας Παύλος. «Τι συμπεριφορά είναι αυτή, πώς μιλάτε έτσι σ' ένα παλαιό ιεράρχη;». Η απάντηση προκάλεσε τα γέλια των περισσοτέρων ιεραρχών:

«Εσύ πάψε να μιλάς. Να πας να χτενίσεις και να παίξεις με καμιά κούκλα»!


Το ΕΛΑ να δεις, μια κωμωδία χαρακτήρων:

Και «μετά την πρώτη κατάθεση στην Ευελπίδων στον κ. Διώτη, δεν με ενόχλησε κανείς για 6 μήνες. Μετά το αποφάσισα και πήγα αυθρομήτως στον κ. Διώτη» (όπως λέει στη συνέντευξη). Πλην όμως (άλλη εκδοχή) «με κάλεσε τη δεύτερη φορά ο κ. Διώτης», τέλος πάντων «ήμουν υπό ψυχολογική πίεση, εκείνη η συνέντευξη ήταν η αυτογελοιοποίηση μου». Και εν κατακλείδι «είπα για αυτή τη συνέντευξη δεν απαντώ και θα το τηρήσω».

...με ξεκαρδιστικές ανατροπές:

Ο ίδιος εισαγγελέας, ο οποίος οκτώ μήνες πριν είχε ζητήσει την απαλλαγή του Γιάννη Σερίφη από κάθε κατηγορία που αφορούσε συμμετοχή του σε ΕΛΑ και 1η Μάη κρίνοντας ως «μη αξιόπιστη» τη μία και μοναδική μαρτυρία σε βάρος του, σήμερα όχι μόνο ζητεί την παραπομπή του σε δίκη ως «μέλους του ΕΛΑ» αλλά τον φέρει και ως συναυτουργό (των πέντε που δικάζονται ήδη) στη θανατηφόρο έκρηξη στον Περισσό, την οποία «προκάλεσε με τηλεχειρισμό εξ αποστάσεως με την πυροδότηση εκρηκτικού μηχανισμού».

Πρόκειται για τον εισαγγελέα Εφετών Αντώνιο Μύτη, ο οποίος κατά την εκτίμηση νομικών κύκλων με τη νεότερη πρότασή του επί της ουσίας «ακυρώνει εαυτόν», αφού από την περαιτέρω ανάκριση που διενεργήθηκε όχι μόνο δεν προέκυψαν νέα στοιχεία ενδεικτικά ενοχής αλλά αντιθέτως και ο μάρτυρας αποδυναμώθηκε και ενώπιον της ανάκρισης προσκομίστηκε άλλοθι από την πλευρά του κατηγορουμένου.

Σύντομο σχόλιο για το Κυπριακό

... εύχομαι να είχα άδικο και να υπάρχει κάποια στρατηγική της Ελληνοκυπριακής πλευράς που μου διαφεύγει. Ελπίζω ακόμα στην συλλογική ευφυΐα του ΑΚΕΛ. Μακάρι να είχα λάθος. Μακάρι το "όχι" να αποδειχθεί σοφό... Ενδεικτικές αντιδράσεις τρίτων...

21.4.04

Το αίμα που ενώνει...




Στην φωτογραφία αυτή απεικονίζονται οι δολοφονημένοι Ντερβίς Αλή Καβάζογλου, Τουρκοκύπριος, μέλος της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ και Κώστας Μισιαούλης, στέλεχος του ΑΚΕΛ και της ΠΕΟ. Δολοφονήθηκαν από την ΤΜΤ, την τουρκοκυπριακή φασιστική οργάνωση, στην προσπάθειά της να υπονομεύσει την ενότητα Ε/Κ και Τ/Κ την οποία πρέσβευε (και πρεσβεύει και σήμερα) το ΑΚΕΛ. Η φωτογραφία και η υπενθύμιση έχουν ληφθεί από τις Ιστοσελίδες, που έχουν και ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στο Κυπριακό... Ξεχωρίζω δύο από τα πολλά κείμενα:
Ο Αλπάι Ντουρντουράν (πατέρας του Τουργκούτ του οποίου την άποψη σημείωνα σε προηγούμενο σχόλιο), λέει "Ναι" με επιφυλάξεις... Ενώ ο Αλέκος Αλαβάνος λέει "Όχι".
Το άρθρο του Αλαβάνου, ο οποίος μου είναι γενικά πολύ συμπαθής πολιτικά, είναι δύσκολο να το ψέξει κανείς λογικά. Έχει δίκιο. Η πολιτική του οπτική, μόνο για εθνικισμό δεν μπορεί να κατηγορηθεί. Διαφωνώ με το τελικό του συμπέρασμα, γιατί συμμερίζομαι την αισιοδοξία του Ντουρντουράν, και θα είχα πολλά να αντιτείνω, δεν μπορώ όμως να μην αναγνωρίσω ότι η θέση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ξεκινάει από έναν πυρήνα ηθικών παραδοχών που η αριστερά δεν μπορεί να παραβλέψει. Δεν τελειώνει όμως η ανάλυση εκεί, πιστεύω...
Από την άλλη συμφωνώ ότι η ΕΕ εκτίθεται με την μη ουσιαστική εμπλοκή της και ο ΟΗΕ από την προθυμία του να αποδεχτεί καταπατήσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (που έχει καταδικάσει ο ίδιος με ψηφίσματα) που κάνουν το Κόσοβο να μοιάζει Λουξεμβούργο. Το θέμα της παραμονής των εποίκων ειδικά, δημιουργεί παγκόσμιο προηγούμενο, του οποίου μπορεί να γίνει επίκληση σε λίγο καιρό από το Ισραήλ στην Δυτική Όχθη, ή το Μαρόκο στην Δυτική Σαχάρα. Το τελευταίο αυτό ενδεχόμενο είναι και ο λόγος που η Αλγερία, προσωρινό μέλος του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ, τάσσεται αναφανδόν υπέρ των θέσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, σύμφωνα με την "Ελευθεροτυπία".

Τέλος πάντων, ο καιρός θα δείξει. Ελπίζω να έχει δίκιο ο Αλαβάνος και να έχω εγώ άδικο, μια και πάμε για καραμπινάτο Ελληνοκυπριακό "Όχι". Ψυχραιμία όμως... όποιος πιστεύει ότι το Ναι ή το Όχι είναι αυτονόητα, μάλλον δεν έχει καταλάβει τι παίζεται... Εν κατακλείδι θα συμφωνήσω με το "διά ταύτα" του Αλέκου Αλαβάνου ανεξάρτητα από την συμφωνία ή την διαφωνία στην τακτική:

"Η Αριστερά είναι μια δύναμη που δεν μένει στο «όχι», αλλά και κυρίως ετοιμάζεται και ετοιμάζει για «μετά το όχι». Για την απεμπλοκή από τις διαδικασίες επιδιαιτησίας. Για πρωτοβουλίες για την αξιοποίηση της ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για το έμπρακτο άνοιγμα των συνόρων ανάμεσα στις δύο πλευρές, που θα διαμορφώνουν μια πραγματικότητα που θα κάνει άχρηστες τις μη λειτουργικές ρυθμίσεις του Σχεδίου.

Για την προσέγγιση των δημοκρατικών δυνάμεων των δύο Κοινοτήτων. Για την εξεύρεση τελικά ενός κοινά αποδεκτού συμβιβασμού που θα στηρίζεται στο διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο."

20.4.04

Απόπλους, όχι και τόσο μικρός...

Ο Μικρός Απόπλους είναι ένας υπέροχος ιστοτόπος, πηγή πλούσια για το Ελληνικό διαδίκτυο και με μεράκι καμωμένη. Θα ήταν άξια αναφοράς και μόνο για το ανθολόγιο αρχαίων ελληνικών κειμένων που προσφέρει (πρωτότυπα κείμενα και μερικές φορές και μετάφραση). Περιλαμβάνει όμως επιπλέον, άρθρα και μελέτες όπως αυτή του Κορδάτου για το Ομηρικό Ζήτημα ή συνεντεύξεις όπως αυτή του Παναγιώτη Κονδύλη στον Σπύρο Τσακνιά, καθώς και νεώτερη λογοτεχνία όπως την Βαβυλωνία του Βυζάντιου... Που να πρωτοσταθεί κανείς... οι σύνδεσμοί που παρουσιάζει και μόνο, δίνουν τροφή για πολύωρες αναγνώσεις σε ειδήμονες και μη.
Μερακλήδικα πράγματα...

Βικιπαίδεια

Η wikipedia, η εγκυκοπαίδεια "ανοιχτής πηγής" στην οποία όλοι οι αναγνώστες μπορούν με τα άρθρα τους να συνεισφέρουν, λειτουργεί πια και στα Ελληνικά!
Περί τίνος ακριβώς πρόκειται αναφέρεται εδώ. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη και απαραίτητη και το τελικό συλλογικό έργο, κοινό αγαθό για χρήση και βοήθεια όλων. Ειδικά όσοι έχουν επιμεληθεί ποτέ κείμενα γλωσσικά είναι σε αυτήν τη φάση μάλλον απαραίτητοι, καθώς ο λόγος είναι ακόμα κάπως προβληματικός και συντακτικά και εκφραστικά.
Πρόκειται πάντως για ένα εν δυνάμει σημαντικότατο έργο για το Ελληνικό διαδίκτυο. Ας σπεύσουν όσοι μπορούν να δώσουν ένα χεράκι.

19.4.04

Κυπρολόγιον πάλι: Ευτυχώς τα λένε άλλοι...

...και δεν θα είμαι μόνος μου στο καθαρτήριο των μειοδοτών:

Πρώτα ο Μουσταφά Ακιντζί, πρόεδρος του αριστερού Τουρκοκυπριακού Κινήματος Ειρήνης και Δημοκρατίας, μετά από την συνάντηση με τον πρόεδρο Χριστόφια (ο οποίος φαίνεται ότι μόνος του θα εξαναγκάσει ΗΠΑ/ΟΗΕ να δώσουν πολύ πιο συγκεκριμένες εγγυήσεις για την τήρηση του σχεδίου) είπε μεταξύ άλλων τα εξής ουσιώδη:

χαρακτήρισε τις επόμενες πέντε ημέρες ιστορικές και κρίσιμες και επανέλαβε ότι το κόμμα του επιθυμεί να βγει ένα «ναι» και από τα δύο δημοψηφίσματα, ώστε η Κύπρος να ενταχθεί ενωμένη στην ΕΕ.

Πρόσθεσε πως είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει η ιδανική λύση και ότι το σχέδιο Ανάν αποτελεί ένα συμβιβασμό. Ο κ. Ακιντζί ανέφερε επίσης ότι συμμερίζεται τις ανησυχίες του ΑΚΕΛ, που οδήγησαν στη λήψη της συγκεκριμένης απόφασης προσθέτοντας, ωστόσο, ότι η καλύτερη εγγύηση για την εφαρμογή της λύσης είναι η αποφασιστικότητα των δύο κοινοτήτων να κάνουν το σχέδιο Ανάν να λειτουργήσει.
[Έμφαση δική μου...]

Επίσης η ακόλουθη (ήπια) συνηγορία υπέρ του "Ναι" πρόερχεται από τον γνωστό Νόαμ Τσόμσκι ο οποίος, μιλώντας σε εκδήλωση στην Θεσσαλονίκη, αφού αρχικά αρνήθηκε να πάρει θέση για το θέμα της Κύπρου επειδή "δεν έχει κάνει βαθιά έρευνα σχετικά με το ζήτημα", πρόσθεσε παρ' όλα αυτά κάτι το ενδιαφέρον:

"Το ερώτημα κατά τον Τσόμσκι είναι αν η λύση που προτείνει το σχέδιο Ανάν αποτελεί την καλύτερη εναλλακτική ή υπάρχουν και άλλες, περισσότερο επιθυμητές. «Εγώ βλέπω ότι δεν υπάρχουν περισσότερο επιθυμητές εναλλακτικές λύσεις. Αυτό πρέπει να το δεχτούμε» είπε χαρακτηριστικά..

Μια επιπλεόν ερώτηση προς τους υποστηρικτές του 'όχι": μια, ενιαία κατά το σχέδιο Ανάν, Κύπρος με πρώτο κόμμα το ΑΚΕΛ και τους συμμάχους του στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα, με το ΑΚΕΛ πρακτικά απαραίτητο γα την δημιουργία οποιασδήποτε Κυπριακής κυβέρνσης (μια και είναι το μόνο που πατά σε δύο κοινότητες...), πόσο ακριβώς προτεκτοράτο θα είναι; Εκτιμώ ότι με "λυμένο" το Κυπριακό, το ΑΚΕΛ θα αρχίσει να θέτει π.χ. θέμα Βρετανικών Βάσεων (και πολιτικής ουδετερότητας της Κύπρου σε ότι αφορά την Μέση Ανατολή), με την υποστήριξη ευρείας μερίδας της Τουρκοκυπριακής αριστεράς. Είναι η δυνατή η υπέρβαση αν μπεις στην μάχη αυτή.

Τέλος μια πιο "πολύπλοκη" άποψη από έναν Τουρκοκύπριο που έχω μάθει χρόνια τώρα στα διάφορα φόρουμ του ίντερνετ και του usenet, να σέβομαι για την οξυδέρκεια, τις απόψεις και το όραμά του για την Κύπρο: ο Τουργκούτ Ντουρντουράν (γιος του Αλπάι Ντουρντουράν, αντι-Ντεκτασικού τουρκοκυπρίου πολιτικού), αρνείται να μπει στην λογική του "ναι" ή του "όχι". Το κείμενο είναι στα Αγγλικά. Αξίζει να το διαβάσετε, για να δείτε μια τελείως διαφορετική λογική πέρα από τα προφανή.

18.4.04

Κυπρολόγιον

...τα είπα λίγο πιο άγρια για να καταλάβουν οι απέξω, δίπλα στα αγγλικά.

Να πω εδώ ότι το πιθανότερο ενδεχόμενο από μια απόρριψη του σχεδίου Ανάν, δεν είναι η κατάκτηση της Κηρύνειας από την Εθνοφρουρά, αλλά η παγίωση της διχοτόμησης στα υπάρχοντα σύνορα. Οι αιθεροβατούσες απόψεις ότι "το πρόβλημα θα γίνει Ευρωπαϊκό" και έτσι θα αναγκαστεί να προταθεί κάτι καινούριο από την ΕΕ, καλύτερο από το σχέδιο Ανάν, στηρίζονται σε μια αισιοδοξία σχετικά με το τι νοιάζει και τι δεν νοιάζει την ΕΕ που δυστυχώς δεν συμμερίζομαι. Να υπενθυμίσω και την άμεση αντίδραση της ΕΕ όταν οι Τούρκοι αμφισβήτησαν τις διεθνείς συνθήκες στα Ύμια. Ακόμα και αν Τουρκικά τανκ μπουν στην Λεμεσό η ΕΕ δεν πρόκειται να κάνει τίποτα πέρα από το να εκφράσει την ανησυχία της.
Από την άλλη αν η διχοτομηση είναι επιθυμητή, να το πούμε, όπως ο Μάνος, να την διαπραγματευτούμε, και να πάρουν την Αμμόχωστο και την Μόρφου στο διαζύγιο.

Άλλες λύσεις δεν υπάρχουν, αν δεν βρεθεί λύση τώρα μετά από 15 χρόνια δεν θα υπάρχουν π.χ. έποικοι, θα υπάρχουν τρεις γενεές κατοίκων της Β. Κύπρου... Οι απόψεις περί μειοδοσίας όσων υποστηρίζουν το "ναι" πάσχουν από την τύφλωση και την υπεραισιοδοξία του κραυγάζοντος. Λένε στους πρόσφυγες καλύτερα να μην πάει κανείς σας σπίτι του. Αν δεν τους νοιάζει εμένα μου περισσεύει. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν υπάρχει δικαιότερη λύση για το Κυπριακό στα χαρτιά, που να περιλαμβάνει ενιαία (έστω και έτσι) Κύπρο. Οι δίκαιη λύση δεν υφίσταται ως δυνατότητα. Η άδικη λύση Ανάν (και είναι πολύ άδικη) είναι η δικαιότερη από τις πραγματοποιήσιμες.
Οι αμερικάνοι κάνουν φυσικά την δουλειά τους: Η πραγματικότητα είναι ότι την κάνανε και μόνο με την υποβολή του σχεδίου. Τώρα απλώς πιέζουν και, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, έχουν ξεπεράσει το Κυπριακό ως εμπόδιο στην ένταξη της Τουρκίας. Το αεροπλανοφόρο Κύπρος, θα γίνει (ή δεν θα γίνει) πραγματικότητα ανεξάρτητα από την ενοποίηση του νησιού.

Έτσι τα βλέπω εγώ. Δεν είμαι ειδικός, ένας πολίτης είμαι που σκέφτομαι. Δεν θεωρώ συλλήβδην τους υπέρμαχους του όχι παραλόγους. Απλώς δεν συμμερίζομαι την ανάλυσή τους για τις εναλλακτικές λύσεις. Το θέμα δεν είναι εύκολο (όπως έγραψα ως Κύριος Τζέκυλ στα αγγλικά) και η μη-αποδοχή δεν είναι κατ' ανάγκην δείγμα αρρωστημένου εθνικισμού. Είναι εύλογο κάποιος Κύπριος να μην θελήσει να θυσιάσει αυτά που έχει για την επανένωση. Μαγκιά του και καλά θα κάνει να πει "όχι".

Διαβάστε εδώ την διπλωματική ιστορία περί το Κυπριακό (στα αγγλικά, αν ξέρει κανείς κάποιο σάιτ με το ίδιο ή ανάλογο περιεχόμενο στα Ελληνικά, ας μου το στείλει, ή ας το σημειώσει στα σχόλια) για να δείτε αν και κατά πόσο η παρούσα συμφωνία αντίκειται στο πνεύμα της συμφωνίας Ντενκτάς-Μακαρίου του 1977.. Δείτε επίσης και σχετικά επίσημα έγγραφα από το "Μάθησις".

Ο Θανάσης Τσακίρης συνυπογράφει μια διακήρυξη που εύκολα θα την υπέγραφα και εγώ, χωρίς το κάλεσμα για "ναι". Το θέμα είναι δύσκολο και έχει σχέση με τις εκτιμήσεις του καθενός... Πέρα από αυτό, για λόγους ιστορικούς δεν μου αρέσει όταν εμείς οι Ελλαδίτες λέμε στους Κυπρίους "κάνε αυτό". Αρκετά τους κάψαμε...
Απόσπασμα:

Πολλοί βλέπουν με καχυποψία το ενδιαφέρον του ΟΗΕ, της Ενωμένης Ευρώπης και των ΗΠΑ για το σχέδιο Ανάν. Καχυποψία δικαιολογημένη, αν σκεφθεί κανείς ότι οι δυνάμεις αυτές όχι μόνον δεν έλυσαν τα μεγάλα διεθνή προβλήματα αλλά δημιούργησαν με τη στάση τους και νέα. Ετσι, η απόρριψη του σχεδίου Ανάν επενδύεται με το φωτοστέφανο ενός ηρωικού «όχι» από ένα μικρό λαό, ριζωμένο στο βράχο του. Ομως, ακόμη και οι πιο δυσμενείς διεθνείς συνθήκες αφήνουν πάντοτε ρωγμές και ευκαιρίες, τις οποίες μια ευέλικτη πολιτική μπορεί να εκμεταλλευθεί. Το διδάσκει η ελληνική ιστορία από την εποχή του Ναυαρίνου. Οπως επίσης διδάσκει ότι, χωρίς συμμαχίες, ακόμη και οι πιο ηρωικές θυσίες μπορεί να οδηγήσουν στην καταστροφή (1897, 1922, 1974).

... και αν λέω κάτι λάθος διορθώστε με...

8.4.04

Μικρή Πασχαλινή Παύση

... ραντεβού σε καμια βδομάδα. Καλό Πάσχα, καλή όρεξη και καλό ταξίδι (αν φύγετε)...

Αντιεθνικιστικά

Στον ιστοχώρο της αντι-εθνικιστικής κίνησης, υπάρχουν μια σειρά από άρθρα τα οποία καλό θα ήταν να διαβαστούν από όσους νεοέλληνες πιστεύουν στην σχολικού τύπου ιστορία... Τα κείμενα είναι άνισα συχνά, αλλά περιλαμβάνουν μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία. Το κείμενο του Νακρατζά για την Κύπρο, ας πούμε, αν και υπενθυμίζει διάφορα πράγματα που μάλλον έχουν ξεχαστεί στην Ελλάδα, αδίκως ρίχνει όλη την ευθύνη στην Ελληνοκυπριακή πλευρά, κατορθώνοντας να μιλάει για τα γεγονότα του 1963 και να μην αναφέρει ούτε καν τα αρχικά ΤΜΤ (η ακροδεξιά οργάνωση των Κιουτσούκ, Ντενκτας), την δολοφονία Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων συνδικαλιστών από την ομάδα αυτή, καθώς και το γεγονός ότι η "δράση" της ΤΜΤ είχε αρχίσει ήδη από το 1959... Είναι πολύ πειστικότερος όταν μιλάει για την Μακεδονία (αλλού δεν κατάφερα να βρω κείμενό του στο διαδίκτυο), μια και γνωρίζει εμφανώς καλύτερα το θέμα.
Στην ίδια σελίδα με αυτή του άρθρου του Νακρατζά, φιλοξενείται όμως και ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Ανδρέα Παράσχου, Κυπρίου δημοσιογράφου που δέχτηκε κριτική γιατί μίλησε για τα εγκλήματα και τις ευθύνες της Ελληνοκυπριακής πλευράς σε Τουρκοκύπριους. Αξίζει να διαβαστεί για να καταλάβουμε σε ποιους φόβους και ποιες μνήμες βασίστηκε όλα αυτά τα χρόνια ο Ντενκτάς. Ακολουθεί απόσπασμα από την απάντηση του Παράσχου στους επικριτές του:

...μπορεί κανείς με μια απλή ανάγνωση να δει για παράδειγμα τι συγκεκριμένα έγινε στην Τόχνη στις 14 Αυγούστου 1974. 83 Τουρκοκύπριοι, άνδρες, βρίσκονται θαμμένοι σε ομαδικό τάφο. Σύμφωνα με τις ημερομηνίες γεννήσεως που αναγράφονται στον κατάλογο ο μικρότερος ήταν 14 ετών και ο μεγαλύτερος 75. Είναι πολύ καλά γνωστό ότι οι Τ/Κ αυτοί εκτελέστηκαν εν ψυχρώ. Σαν αυτή την περίπτωση υπάρχουν στον κατάλογο κι άλλες όπως εκείνη της 20ής Ιουλίου του 1974 στην Αλαμινό, όπου πρόσφατα έγινε και εκταφή. * Υπάρχουν όμως ακόμα χειρότερες περιπτώσεις όπως αυτές της Μαράθας και της Αλόας όπου στον κατάλογο περιλαμβάνονται γυναικόπαιδα. Η ημερομηνία γεννήσεως του νεώτερου θύματος είναι το 1974 (!) και του γηραιότερου το 1894. Όλοι εκτελέστηκαν στις 14 Αυγούστου του 1974. * Για αυτές τις περιπτώσεις, αυτά τα απεχθή εν ψυχρώ εγκλήματα, δήλωσα το βράδυ της Πέμπτης στο ιδιωτικό τ/κ κανάλι, συνειδητά και ειλικρινέστατα ότι για όση ευθύνη αναλογεί στη γενιά μου εγώ ζητώ συγνώμη από τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μου. Και αυτό θα το επαναλάβω όποτε χρειαστεί. Εγώ είμαι συνεπής στις αρχές μου και στις προσπάθειες μου, τόσο για το ζήτημα των αγνοουμένων όσο και της ειρηνικής μόνιμης και διαρκούς λύσης στην Κύπρο και δεν φοβάμαι να πω την αλήθεια...

Για περαιτέρω μη εμπαθή ιστοριογραφία ρίξτε μια ματιά (αν το βρείτε στα Αγγλικά - δεν έχει μεταφραστεί από όσο ξέρω) στο Cyprus: Prisoner of History, του Christopher Hitchens, γραμμένο πριν ο συγγραφέας παραφρονήσει και ανέβει στο πρώτο τανκ για Κόσοβο και Βαγδάτη.

6.4.04

10 χρόνια από την σφαγή της Ρουάντα...

Επειδή όταν γίνονται στην Αφρική, ο κόσμος δεν προσέχει ούτε τις μέγιστες φρικαλεότητες, μια υπενθύμιση από το BBC Greek. Μια μαρτυρία. Και ένα φωτογραφικό / ηχητικό οδοιπορικό από το ΒΒC - στην μνήμη όλων όσων δολοφονήθηκαν στην Ρουάντα το 1994.

4.4.04

Ο ύπνος του νυχτωμένου...

... σαν να μην τρέχει τίποτα το άξιο λόγου στο Κυπριακό λ.χ., το Greece Now, το διαδικτυακό μαγκαζίνο του ΥΠ.ΕΞ (μια από τις καλές ιδέες του Γ.Π. παρά την νωθρότητά του) έχει να ενημερωθεί από τις εκλογές. Είμαι βέβαια σίγουρος ότι ο Μολυβιάτης δεν ξέρει καν να ανοίγει έναν υπολογιστή... αλλά συμβούλους δεν έχει να του εξηγήσουν ότι το ίντερνετ δεν είναι ασήμαντο για την υποστήριξη των θέσεων σου παγκοσμίως; Ρόμπα σκέτη... να γίνεται ο χαμός, να πηγαίνουν ξένοι δημοσιογράφοι να ενημερωθούν για τις απόψεις που συζητούνται στην Ελλάδα, και να βλέπουν την νίκη του Καραμανλή προ μηνός... Έλεος! Αν δεν θέλουν να το συνεχίσουν ας το κλείσουν να μην φαίνεται.

Ξανά για την Κύπρο...

Από την Ελευθεροτυπία 5+5 λόγοι για "Ναι" και για "Όχι".
Από τον Αλέξη Ηρακλείδη στα Νέα: Σχέδιο Aνάν: 10 «Nαι» - Φεύγει ο εφιάλτης του τουρκικού στρατού κατοχής... και ο αντίλογος: 10 «Όχι» - Προσφέρει διάλυση, από τον Μάριο Ευρυβιάδη. Επίσης από τα Νέα: τα υπέρ και τα κατά του σχεδίου Ανάν, υπο μορφή ερωταπαντήσεων.

Η πειστικότερη λογική για το "Ναι" παρουσιάζεται από την Καθημερινή... Η δυναμική των πραγμάτων δείχνει ότι οι δυσλειτουργίες του σχεδίου Ανάν θα ακυρωθούν στην πράξη. Το παράλογο, άδικο και δυσλειτουργικό του σχεδίου στηρίζει το "όχι".

Όλα αυτά ενώ το ΑΚΕΛ παίζει την συνοχή του παίρνοντας απόφαση - έτσι ή αλλιώς (η μια σωστή κίνηση του ΣΥΝ είναι ότι περίμενε το ΑΚΕΛ και δήλωσε ότι θα στηρίξει την απόφασή του) και μεγάλες πλειοψηφίες στην Ελλάδα και στην Κύπρο είναι εναντίον του σχεδίου Ανάν (παρότι στην Ελλάδα γνωρίζουν τι λέει μόνον οι μισοί...)

Να με συγχωρείτε για την εμμονή μου, αλλά αρνούμαι να δω το Κυπριακό σαν ένα "βάρος" από το οποίο πρέπει να απαλλαγούμε και θεωρώ ότι είναι ιστορική υποχρέωση των Ελλήνων πολιτών να διαμορφώσουν άποψη, όποια και να είναι αυτή, γιατί το θέμα τους αφορά. Δόξα τω Θεώ η Ελλάδα έχει κάνει και αυτή ότι περνάει από το χέρι της για να φέρει τα πράγματα στην κατάσταση που είναι σήμερα.

1.4.04

Κύπρος και Ελληνοκυπριακό και Τουρκικό ιστολόγιο...

... στα αγγλικά. Από την Ελεύθερη Κύπρο το Changing Trains και από την Τουρκία το Turkish Torque. Ψύχραιμες φωνές και οι δύο, επίκαιρες λόγω των εξελίξεων...
Εγώ πάντως εξακολουθώ να τρέφω ανάμεικτα συναισθήματα:

- Από την μια πρόκειται για μια ξεδιάντροπη νομιμοποίηση εγκλημάτων πολέμου (η παραμονή μεγάλου αριθμού εποίκων τι άλλο είναι;), με βαρύ οικονομικό κόστος για τους Ελληνοκύπριους και χωρίς το προφανές ανθρώπινο δικαίωμα της άνευ όρων επιστροφής όλων των προσφύγων στις εστίες τους - και την διεκδίκηση αποζημίωσης για τα χρόνια που είχαν απωλέσει το δικαίωμα χρήσης της περιουσίας τους. Από ότι καταλαβαίνω, οι μόνιμες παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο δεν προβλέπονται πλέον, ενώ μιλάμε για ~900 και ~600 στρατιώτες της Ελλάδας και της Τουρκίας αντίστοιχα - προβληματικό αλλά όχι αξεπέραστο. Το ζήτημα της πολιτικής ανισότητας των δύο πληθυσμών είναι επίσης μεγάλο (αντιβαίνει σε στοιχειώδεις αρχές της δημοκρατίας αυτή η εφεύρεση "ισότητας" ανίσων πληθυσμών... Είμαι σίγουρος ότι κανείς δεν θα την πρότεινε για το Κόσοβο λ.χ.). Για να μη μιλήσουμε για το ανέφικτο των ρυθμίσεών του και την υποχώρηση που θα πρέπει να κάνουν οι Ελληνοκύπριοι από δημοκρατικά τους (πέρα από ευρωπαϊκά) κεκτημένα, ούτε για την κερκόπορτα που ανοίγει για την κατάλυση ευρύτερα του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, εν όψει της ένταξης της Τουρκίας μάλιστα, και της περεταίρω δυναμίτισης με αυτόν τον τρόπο της Ομοσπονδιακής Ευρωπαϊκής προοπτικής - ου μην αλλά και της παροχής παραθύρου για το "βόλεμα" της αναβαπτισμένης Τουρκικής στρατοκρατίας στην ΕΕ. Αφήστε που αυτή η νομιμοποίηση εποίκων ενδέχεται να είναι και μια πρόβα τζενεράλε για άλλου είδους "λύσεις" και στην Παλαιστίνη....
Σχετικό σχόλιο από τον Πέτρο Μαλούχο στην Καθημερινή.


- Από την άλλη, μου είναι σαφές ότι αν η προοπτική δεν είναι ο απελευθερωτικός πόλεμος, τότε η διαπραγμάτευση είναι η μόνη λύση. Η ιδέα ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ των Ελληνοκυπρίων είναι εσφαλμένη: Σε τριάντα χρόναι οι αρχικοί πρόσφυγες θα έχουν πεθάνει και θα υπάρχουν τρεις γενιές τούρκων εποίκων στο νησί, που κανένα σχέδιο δεν πρόκειται να διώξει. Η Κυπριακή πλευρά στηρίζεται στην αναστάτωση που θα προκαλέσει στους τουρκοκύπριους η μη-εύρεση λύσης. Αυτό όμως δεν θα συμβεί στην περίπτωση που η αποτυχία χρεωθεί στην Ελληνοκυπριακή πλευρά. Θα πρέπει να αποφασίσει γρήγορα η Κύπρος αν επιθυμεί μια τέτοια λύση (και παρόμοια θα είναι ακόμα και κάποια επόμενη, με λίγα συν και λίγα πλην), ή αν θα πρέπει να διαπραγματευτεί την διχοτόμηση με εδαφικά ανταλλάγματα, αποφεύγοντας έτσι το κόστος της επανένωσης, με αντίτιμο την οριστική (;) απώλεια των κατεχομένων.
Ο Αλέκος Μαρκίδης, τέως Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι μάλλον υπέρ του σχεδίου...

Ιδού και το site του ΟΗΕ για το σχέδιο Ανάν...

Τον τελικό λόγο τον έχουν πάντως οι ίδιοι οι Κύπριοι και κανείς άλλος.