Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μερικά πράγματα που δεν καταλαβαίνω σχετικά με το ασφαλιστικό

Άντε, πάλι το ασφαλιστικό ανοίγει. Δεν υπάρχει θέμα με το οποίο να  έχουν ασχοληθεί εμβριθώς τόσοι αρθρογράφοι, δημοσιογράφοι, ειδικοί και  "ειδικοί", από κάθε πλευρά, και το οποίο να παραμένει τόσο θολό και  τόσο αινιγματικό, όσο το ασφαλιστικό. Ίσως γιατί στην πραγματικότητα  για να μιλήσει κανείς για αυτό θέλει αριθμούς και στοιχεία και ο  δημόσιος διάλογος δια των ΜΜΕ απεχθάνεται τους αριθμούς και τα
στοιχεία, τα οποία τα αντιμετωπίζουν συνήθως ως θόρυβο και τα  παρακάμπτουν. Ίσως πάλι επειδή ειδικά στην Ελλάδα η δημόσια  οικονομική και κοινωνική στατιστική έχει κρίσιμες ατέλειες, εσκεμμένες  (όπως πρόσφατα έμαθε όλη η Ευρώπη) ή εγγενείς (λόγω του τεράστιου  όγκου της μαύρης οικονομίας). Όπως και να έχει, τα πράγματα μένουν  θολά. Ιδίως σε ότι αφορά τα δημοσίως γνωστά. Ανακύπτουν δηλαδή  ερωτήματα σε κάθε επέιπεδο του θέματος για τα οποία δεν έχω δει σαφείς  απαντήσεις - ή απλά δεν υπάρχουν σαφείς απαντήσεις. Ιδού μερικά, σε  μορφή ερωτημάτων και διαπιστώσεων:



  • Το θέμα της εξίσωσης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μεταξύ  των δύο φύλων στο Δημόσιο. Υποτίθεται επιβλήθηκε από το Ευρωπαϊκό  δικαστήριο για λόγους... ισότητας. Τι είδους υπερασπιστική γραμμή  ακολουθήθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση τότε δεν είναι σαφές, όπως δεν  είναι σαφές αν η υπερασπιστική γραμμή αυτή ήταν επίτηδες προσχηματική. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι σε μια τραγικά οικονομικά άνιση  κοινωνία για τις γυναίκες όπως η Ελληνική, ακόμα και οι στρεβλές  ευεργετικές ρυθμίσεις όπως η πρόωρη συνταξιοδότηση, είχαν ένα  εξισωτικό αποτέλεσμα. Μετά την παρέμβαση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριου  πάντως η ανισότητα μεταξύ των φύλων επιτάθηκε. Αυτό από μόνο του είναι  απλά απογοητευτικό. Είναι απογοητευτικότερο ακόμα όμως ότι δεν  φρόντισε το Ελληνικό δημόσιο να αμβλύνει το δυσμενές αποτέλεσμα  ενισχύοντας π.χ. αντισταθμιστικά τα επιδόματα και τις παροχές  μητρότητας (και στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα).

  • Το άλλο θέμα είναι το θέμα της αγοράς εργασίας: Θα παραταθεί λοιπόν  ο εργασιακός βίος κατά 5 χρόνια. Οπότε με δεδομένο ότι ήδη η ανεργία  φτάνει πάλι σε ιστορικά ποσοστά ρεκόρ, απλά θα αυξηθούν σχεδόν  αντίστοιχα οι άνεργοι. Και επειδή όσοι μείνουν άνεργοι σε μεγάλη ηλικία δύσκολα προλαμβάνονται, αλλά και επειδή οι ήδη εγκατεστημένοι  σε έναν οργανισμό θα μένουν σε αυτόν πέντε χρόνια παραπάνω, θα γλιτώσουμε συντάξεις αλλά θα πληρώνουμε επιδόματα ανεργίας. Αυτή είναι  υποθέτω μια επικερδής μεταβολή για το κράτος (αλλά όχι για τον πολίτη), μόνο και μόνο επειδή τα επιδόματα ανεργίας είναι ουσιαστικά  χαρτζιλίκι, όπως όφειλαν να μην είναι. Είναι έτσι;

  • Τρίτο θέμα είναι εκείνο της ικανότητας για εργασία: για  χειρονακτικές εργασίες, και για εργασίες χειρισμού μηχανημάτων π.χ. το  ηλικιακό όριο πέρα από το οποίο η εργασία είναι δύσκολη ή και  επικίνδυνη δεν ακολουθεί το προσδόκιμο. Ένας 65χρονος οδηγός  λεωφορείου είναι κατά μέσο όρο πολύ πιο επικίνδυνος για τον εαυτό του  και τους άλλους από έναν 55χρονο. Τι θα γίνει με όλους αυτούς και όλες  αυτές; Θα μάθουν Word και Excel, και θα κάνουν γραμματειακή δουλειά  στα 60;

  • Τέταρτο τέλος θέμα είναι η εναλλακτική λύση: Με δεδομένο ότι το  70-80% των συντάξεων είναι ήδη κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας,  για ποιον περιορισμό των συντάξεων συζητάμε; Ποιος θα καταβάλει τα  επιπλέον χρήματα που θα χρειαστούν και χρειάζονται ήδη για να φτάσει ο  συνταξιούχος από την σύνταξη στην αξιοπρέπεια; Προφανώς όχι οι  ιδιωτικές συντάξεις διότι και αυτές (φάνηκε πλέον) πως αντιμετωπίζουν  μεγάλα προβλήματα και είναι αναξιόπιστες. Αυτό πέρα του ότι αυξάνεται  η δαπάνη της ασφάλισης για τον εργαζόμενο ο οποίος πληρώνει δύο φορές:  μια για την δημόσια και μία για την ιδιωτική σύνταξη, με αποτελέσματα που εξαρτώνται από τις διεθνείς χρηματιστηριακές συνθήκες.



Τα ερωτήματα δεν σταματούν εδώ. Μια σε βάθος συζήτηση δεν θα μπορούσε  παρά να φτάσει τελικά και στον πυρήνα ενός επιθυμητού οικονομικού  μοντέλου, σε θέματα βιωσιμότητας, δημόσιας υγείας κοκ. Με άλλα λόγια  το ασφαλιστικό θα μπορούσε να είναι ένα από τα σημεία όπου  συναντιούνται προβλήματα και προβληματισμοί για το μέλλον της  οικονομίας συνολικά - και μάλιστα εκεί που τέμνεται η προσωπική  οικονομία με την συνολική οικονομία. Θα μπορούσε: αλλά αντ' αυτού  είναι αεροδρόμιο παραπληροφόρησης και αποσιωπήσεων, τσιπάκι στην πόκα  κάποιων διαπραγματεύσεων. Έχει σημασία να ξαναρχίσει μια επί της  ουσίας συζήτηση με όλα τα δεδομένα, που δεν θα σταματά σε μια ρηχή  λογιστική.


 


Επί του θέματος στο posterous, προ λίγων μηνών.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …