Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ελεύθερος τύπος;

Δεν μπορεί να υπάρξει ελευθερία του τύπου όταν οι δημοσιογράφοι ζουν μέσα σε συνθήκες διαφθοράς, φτώχειας και φόβου


Aidan White, Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων


Οι αντιδραστικοί κατέχουν ισχύ, όχι μόνο μέσω του στρατού και της αστυνομίας αλλά και μέσω του Τύπου και των σχολείων


John Dewey, Αμερικάνος Φιλόσοφος


Ένα Μέσο Ενημέρωσης δεν νοείται να λειτουργεί με μεγάλες ζημίες και αυτό να συνεχίζεται επί μακρόν, χωρίς να οδηγεί σε παρανοήσεις


Δελτίο Τύπου ΓΣ Μετόχων της «ΙΔΡΥΜΑ ΤΥΠΟΥ Α.Ε.»


 


...Ένα μέσο ενημέρωσης όντως δεν νοείται λοιπόν να λειτουργεί με μεγάλες ζημιές και αυτό να συνεχίζεται επί μακρόν χωρίς να οδηγεί σε - όχι παρανοήσεις, συμπεράσματα και διαπιστώσεις καλύτερα. Όπως δεν νοείται φαντάζομαι να ξεκινά μια επένδυση στον τύπο χωρίς συγκεκριμένο και ρεαλιστικό επιχειρηματικό σχέδιο, απλά με βάση τις αόριστες προσωπικές φιλοδοξίες των εκδοτών και να μην οδηγεί αυτό σε παρανοήσεις (σχετικά με το πώς βλέπουν οι ιδιοκτήτες τον ενημερωτικό ρόλο των ΜΜΕ που κατέχουν) και δράματα (για τους εργαζόμενους) με την πρώτη αλλαγή πλάνων. Σίγουρα όμως δεν νοείται επιχείρηση να πετά στον δρόμο 500 και πλέον εργαζομένους, με μηδενική προειδοποίηση, μηδέν προσπάθειες μεταπώλησης της εταιρείας εν μέσω κρίσης και θέρους. Να θυμηθούμε παρεμπιπτόντως ότι όταν μιλάνε, όσοι μιλάνε, για ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων εννοούν και την διακριτική ευχέρεια του εργοδότη να κάνει ακριβώς αυτό που έκανε το Ίδρυμα Τύπου ΑΕ, αλλά χωρίς καν ουσιαστικές αποζημιώσεις για την πλέμπα των «μη-επώνυμων» υπαλλήλων του.


Το ερώτημα περί ζημιών και η έμμεση υπόδειξη περί διαπλοκής νομίζω πως εγείρει ηθελημένα και αθέλητα πλήθος άλλων ζητημάτων. Αλλά το σημαντικότερο θέμα  (θεωρητικό, γιατί το πρακτικό των 500+ οικογενειών στην ανεργία παραμένει και το σπουδαιότερο) που αναδύεται, αφορά την ίδια την αντίληψη των ΜΜΕ ως ιδιόκτητων συγκροτημάτων, προσδεδεμένων στις επιχειρηματικές διευκολύνσεις, τις εργολαβικές διαπλοκές και τις πολιτικές φιλοδοξίες των ιδιοκτητών τους. Ή και απλά στην κερδοφορία τους. Αν τα ελεύθερα, αδέσμευτα και ανεπηρέαστα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι προϋπόθεση μιας ουσιαστικής δημοκρατίας, τότε σίγουρα η ελευθερία από εξουσίες και από δεσμεύσεις θα πρέπει να περιλαμβάνει και την ελευθερία από τα επιχειρηματικά συμφέροντα των ιδιοκτητών τους και από τις συνεννοήσεις τους με το κράτος. Επίσης και από τους διαφημιστές και τους διαφημιζόμενους, ιδιαίτερα εν αγνοία των πιέσεων επί του περιεχομένου που αυτοί ασκούν. Αλλιώς πρόκειται για μια λειτουργία του Τύπου περιορισμένη και λειψή, η οποία κρύβει την ανελευθερία της πίσω από την απουσία τυπικής λογοκρισίας. Πρόκειται για μια κατάσταση μέσω τις οποίας οι ελίτ που εκπροσωπούνται από την ιδιοκτησία, τους μεταπράτες (τις διαφημιστικές) και τους τελικούς πελάτες (τους διαφημιζόμενους) παρέα (ειδικά στην Ελλάδα) με το κράτος και τα κόμματα εξουσίας ως «αγοραστές πολιτικής επιρροής» και διακινητές δημόσιας διαφήμισης, επιβάλλουν μια εικόνα της πραγματικότητας συμβατή με τα συμφέροντά τους. Σε αυτήν την κατάσταση οι δημοσιογράφοι δεν έχουν συνήθως παρά ρόλο διεκπεραιωτή και εργαλείου.


Παραδείγματα μιας άλλης δυνατότητας υπάρχουν αλλού, επιτυχημένα μάλιστα: η Guardian ανήκει σε έναν μη-κερδσκοπικό οργανισμό (το Scott fund) που δεν παρεμβαίνει στο περιεχόμενό της. Η Monde-Diplomatique ελέγχεται από αναγνώστες και τους δημοσιογράφους της, η δημόσια ραδιοτηλεόραση των ΗΠΑ (το δίκτυο PBS και NPR) και δεκάδες εναλλακτικές εκδόσεις στις ΗΠΑ βασίζονται στις δωρεές και την συνεισφορά των αναγνωστών τους. Το διαδίκτυο υπόσχεται να ανατρέψει και ανατρέπει ήδη όλα τα παλιά «επιχειρηματικά σχέδια» για τα ΜΜΕ, αλλά και την ίδια την φύση τους. Τα πράγματα στα media παντού και εδώ πρόκειται ούτως ή άλλως να αλλάξουν τάχιστα. Ας αλλάξουν προς το δημοκρατικότερο.


Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές ακούω πως οι εργαζόμενοι στον City ζητούν να τους δοθεί η δυνατότητα να διαχειριστούν μόνοι τους τον σταθμό, για κανένα εξάμηνο, μέχρι να βρουν άλλον εργοδότη / αγοραστή. Αν αυτό επιτευχθεί,. θα έχει ενδιαφέρον να δούμε, ακόμα και για ένα εξάμηνο, το πώς θα λειτουργήσει μια, έστω και μερικά, απελευθερωμένη ραδιοφωνία σε σχέση με το «δέσμιο» παρελθόν της.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …