Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πέντε ρεφορμιστικές πράσινες παρεμβάσεις στο Λεκανοπέδιο Αττικής

Στα πλαίσια της διολίσθησης της στήλης στον ρεφορμισμό (πέρα
από τον πάγιο ρεβιζιονισμό της) αλλά και της θεματολογίας του παρόντος φύλλου,
θα ήθελα να καταθέσω και εγώ στα πλαίσια της μαχόμενης επιφυλλιδογραφίας μου (ή
όπως αλλιώς θέτε πείτε το), παρηχώντας το π, πέντε προφανείς προτάσεις για μια πιο πράσινη πρωτεύουσα:



 



  1. Σκοτώστε τον εργολάβο που έχουν μέσα
    τους
    . Θεραπεία όλων των τοπικών καΙ εθνικών αρχών των αρμόδιων για
    την πόλη, το καθ’ ημάς ΛΑ, από τον ψυχισμό του εργολάβου. Οι αισθητικές
    και ηθικές προτεραιότητες του μεγαλοεργολάβου είναι ένα είδος πολιτικού ιού από
    τον οποίο θα πρέπει να είναι καθαροί όλοι οι συμμετέχοντες στα κέντρα
    λήψης αποφάσεων που αφορούν την πόλη μας.
  2. Ότι κτίσανε, κτίσανε. Όπου δεν
    υπάρχει μπετόν να γίνει πράσινο. Κυρίως αυτό. Οι ελεύθεροι χώροι να
    παραμείνουν ελεύθεροι δια παντός, διότι δεν αρκούν. Στην συνέχεια καλό θα
    ήταν και σε κάποια μέρη που υπάρχει μπετόν να μπει πράσινο, αλλά ας μην
    είμαστε μαξιμαλιστές. Ακόμα. Καινούρια (βιοκλιματικά) κτήρια μόνο πάνω σε
    υπάρχοντα κτήρια.
  3. Κάντε κάτι λοιπόν να φτάσει το τραίνο.
    Καμία περιοχή του ΛΑ χωρίς μέσο σταθερής τροχιάς, ιδανικά μετρό.
    Παράλληλος περιορισμός της χρήσης ΙΧ, πέρα από τον δακτύλιο και το κέντρο
    της Αθήνας και σε άλλα σημεία των προαστίων. Όπου γίνεται να προωθηθεί η
    χρήση ποδηλάτων και οι πεζόδρομοι καλό είναι και υγιεινό...
  4. Πολίτες σημαίνει συμμέτοχοι στην πόλη. Η ιδιότητα του πολίτη δεν σημαίνει ψηφίζουμε μια φορά και καθόμαστε. Αν δεν αναλάβει ο καθένας
    την ευθύνη που του αναλογεί για την γειτονιά του, κινδυνεύει να ξυπνήσει
    ένα πρωί και να δει το διπλανό παρκάκι να γίνεται γκαράζ (βλ. και σημείο
    1) για παράδειγμα. Καλό θα ήταν να υπάρχουν άμεσες διαδικασίας δημόσιας
    διαβούλευσης (διαδικτυακής προφανώς αλλά και άμεσης) και να γίνεται
    συστηματικά πράξη η διαδικασία δημοψηφισμάτων. Πρόκειται, διευκρινίζω, για
    μια έμμεση αλλά κατεξοχήν πράσινη πρόταση εξαιτίας του προσδοκώμενου
    αποτελέσματός της.
  5. Διώξτε κόσμο. Το Λεκανοπέδιο Αττικής
    δεν χωράει τους κατοίκους που έχει σήμερα. Αν η οικονομική κρίση δεν φροντίσει
    να μας στείλει όλους να καλλιεργούμε το χωράφι του παππού στο χωριό σύντομα,
    ας φροντίσει το κράτος: Πρέπει να υπάρξουν δελεαστικά κίνητρα μετεγκατάστασης
    και εκτεταμένη διοικητική αποκέντρωση, προκειμένου να αναστραφεί ο
    γιγαντισμός της πόλης. Αυτό προϋποθέτει δημόσιες δαπάνες για εθνικά μέσα
    μαζικής μεταφοράς και βελτίωση και επέκταση των βασικών υποδομών στην
    επαρχία.


 



Κατανοώ ότι τα παραπάνω δεν είναι αυτό που λένε «άμεσα μέτρα
μικρής κλίμακας», αλλά τα άμεσα μέτρα μικρής κλίμακας, είναι, ως γνωστόν, και σύντομης
και μικρής επίδρασης. Και είπαμε να γίνουμε ρεφορμιστές, αλλά ας μην το παρακάνουμε...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …