Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πολιτική και διαδίκτυο


Η προεκλογική εκστρατεία του Μπάρακ Ομπάμα ανέδειξε μεταξύ άλλων την σημασία που παίζει σήμερα η διαδικτυακή κινητοποίηση στην πολιτική. Αυτό είναι ένα δίδαγμα που μοιάζει να έχουν λάβει οι πάντες πια – παρά την ακραία πολιτική επιφανειακότητα της εν λόγω καμπάνιας. Όλο και περισσότεροι πολιτικοί στην χώρα μας, λαμβάνοντας το μήνυμα του συρμού προχωρούν στο να «συντονιστούν με την εποχή». Πέρα από τα σχεδόν ψυχαναγκαστικά προσωπικά σάιτ-μπροσούρες (συνήθως αμήχανα και χωρίς νόημα), προχωρούν σε μια γενική διαδικτυακή ενεργοποίηση.


Τι σημαίνει αυτό; Αλλάζει την πολιτική, ή την πολιτική επικοινωνία στρατηγικά; Ευνοεί την συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις; Ποιοι είναι οι λόγοι που οι πολιτικοί στην Ελλάδα (οφείλουν;) να χρησιμοποιούσαν το διαδίκτυο τέλος πάντων;


Υπάρχουν σήμερα δυνατότητες πολλαπλής πολιτικής χρήσης των ηλεκτρονικών μέσων. Η μία είναι η εύκολη και η προφανής και έχει ήδη δρομολογηθεί από αρκετούς πολιτικούς, με στοιχειώδη αντίληψη: η χρήση του προσωπικού σάιτ σαν πολιτικό αρχείο και η χρήση ενός μπλογκ ως «έμμεσο» γραφείο τύπου, ή ως εργαλείο προσωπικής δημοσίευσης (βλ. την περίπτωση Τατούλη για την εξαιρετικά αποτελεσματική επικοινωνιακή δραστηριότητα αυτού του τύπου).


ΟΚ.


Καλώς.


Πέραν τούτου η χρήση του διαδικτύου και των πάσης φύσεως  μηχανισμών και πλατφορμών του σωστά, ως εργαλείο, προϋποθέτει δύο πράγματα:


-          Πρώτον μια εξοικείωση με τον χώρο που να επιτρέπει την κίνηση μέσα στον κυβερνοχώρο όπως το ψάρι μέσα στο νερό (κατά την παρομοίωση του σ. Μάο σε άλλα συμφραζόμενα).


-          Δεύτερον μια ιδέα για το πώς θέλεις να χρησιμοποιήσεις τα νέα μέσα, κάτι που έχει να κάνει με την πολιτική τοποθέτηση (χονδρικά).


Ως προς το πρώτο τα πράγματα είναι απλά: οι περισσότεροι εκ των πολιτευτών σήμερα χρησιμοποιούν τα νέα μέσα με σχετικά πρωτόγονο τρόπο, ως εργαλεία δημοσίευσης και όχι ως εργαλεία διάδρασης και στόχευσης. Αυτό είναι και ηλικιακό αλλά και ζήτημα συμβούλων υποθέτω σε μια «δεξιά», ατομοκεντρική εκδοχή πολιτευτή, και ζήτημα κοινότητας και διαδικτυακών συλλογικοτήτων στην «αριστερή» εκδοχή. Συν τω χρόνω αυτό θα λυθεί ντε φάκτο, με την «αναγκαστική» εξοικείωση με τα διαδικτυακά που θα επιβάλλεται από τα πράγματα.


Ως προς το δεύτερο τα πράγματα είναι πιο σύνθετα: το διαδίκτυο και οι δυνατότητες που προσφέρει είναι πολλαπλές, Από την μία π.χ. μπορεί να γίνει εργαλείο εξαιρετικά στοχευμένου (πολιτικού στην περίπτωσή μας) μάρκετινγκ (και τα βασικά «κοινωνικά μίντια, όπως το facebook π.χ. είναι τέτοιου είδους εργαλεία, από την εμπορική πλευρά, πάνω από όλα), αλλά ταυτόχρονα μπορεί να γίνει και ιδανικό εργαλείο συμμετοχής και διαβούλευσης. Εικάζω ότι αυτό θα είναι και ένα από τα κύρια διαφοροποιητικά στοιχεία των μελλοντικών τεχνοπολιτικών χασμάτων, όπως θα προβάλλονται στην  «τεχνόσφαιρα»: το διαδίκτυο ως εργαλείο μάρκετινγκ απέναντι στο διαδίκτυο ως εργαλείο διαβούλευσης. Το γραφείο τύπου εναντίον της οργανωμένης εθελοντικά συλλογικότητας.


Στην εκδοχή αυτή των πραγμάτων και η μάχη της εικόνας και η μάχη της πολιτικού λόγου, στο όχι πολύ μακρινό μέλλον θα δίνεται στο διαδίκτυο ούτως ή άλλως. Οι όροι αυτής της μάχης δεν έχουν ακόμα διαμορφωθεί γιατί δεν τους έχουν ψυλλιαστεί στην πραγματική τους έκταση τα δυνητικά υποκείμενα που θα την αναλάβουν. Πλην όμως καταφτάνει οσονούπω καλπάζοντας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …