29.2.08

Το παιχνίδι δεν είναι ντόμινο είναι το "πού είν' ο παπάς"


Ντόμινο ανατιμήσεων στην αγορά κατά τον ΣΚΑΪ εξαιτίας του "ράλι του πετρελαίου":
Η εκτίναξη των τιμών του "μαύρου χρυσού" προκαλεί ντόμινο ανατιμήσεων και στην ελληνική αγορά, με αυξήσεις σε καύσιμα, υπηρεσίες και ευρύ φάσμα καταναλωτικών προϊόντων.

Άντε πάλι: Σε προηγούμενο ποστ - τέλη Νοεμβρίου (προ τριμήνου δηλαδή), είχαμε αφήσει το πετρέλαιο Brent στα 65 περίπου Ευρώ το βαρέλι, κοντά στα επίπεδα του Ιουλίου του 2006. Σήμερα με το Brent να κλείνει στα 100,57 Δολάρια και το Ευρώ στα 1.5127 δολάρια η τιμή του βαρελιού του Brent είναι στα ~66.49 Ευρώ περίπου, ενώ στις αρχές Γενάρη ήταν στα 67,85 Ευρώ.

Έτσι, αν αληθεύει η δήλωση του ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ πως:

"...η τιμή των καύσιμων έχει αυξηθεί το τελευταίο τρίμηνο κατά 20% επιβαρύνοντας σημαντικά τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς."


Θα ήθελα κάποιος να μου εξηγήσει αυτό την προέλευση αυτού του 20%, αν γίνεται...

27.2.08

Μια διόρθωση σχετικά με τον τίτλο του προηγούμενου ποστ


Ο τίτλος της αμέσως προηγούμενης ανάρτησής μου δεν ήταν ακριβής. Η Κίνα έχει κάνει ό,τι μπορεί για να φιμώσει τους διαφωνούντες απλά δεν τους προλαβαίνει όλους. Επειδή μοιάζει, όπως είπα, να αποτελεί πρότυπο δημοκρατίας για την Ελληνική κυβέρνηση (και μεγάλη μερίδα του δημοσιογραφικού και πολιτικού κόσμου) μεταφέρω αυτούσιες μερικές εξελίξεις από το 2005 που μπορούν να θεωρηθούν οιονεί συμβουλές για τον Έλληνα νομοθέτη:

RFA: China Closes Dissident Blog Nominated for Award:
"But increasingly sophisticated filtering software supplied by Western technology companies, makes it possible for China’s Web police to block online content containing material the government considers subversive.

Among the list of words or phrases currently censored by Internet service providers are “democracy,” “human rights,” “Tibet independence,” and “June 4, 1989.”

China has recently required independently hosted bloggers to complete a lengthy and costly registration process in which they submit their personal details to the authorities, and closed prominent several key online discussion forums which reported sensitive material
."


Σημειώνω ότι οι μεγάλες διαδικτυακές εταιρίες, λειτουργούν σαν ρουφιάνοι σε παρόμοιες περιπτώσεις - προς γνώση και συμμόρφωση. Επίσης σημειώνω ότι ο πανικός των εξουσιομανών με το διαδίκτυο είναι πανταχού παρών, απλά μπαίνει σε άλλα συμφραζόμενα και χρησιμοποιεί άλλες δικαιολογίες.

[Πάντως ο ισχυρισμός μου σχετικά με την ύπαρξη μεθόδων μέσω των οποίων το μικρό ποσοστό των χρηστών του διαδικτύου που σκοπεύει να διαπράξει κακούργημα μπορεί να το κάνει εύκολα παρά την οιαδήποτε νομοθεσία ισχύει. Αν βάλεις encryption+tor+κάτι τέτοιο (ίσως και σε freeware)+κάτι τέτοιο αν είσαι πολύ δύσκολος, συνδεθείς μέσω δημόσιου ασύρματου δικτύου ή καρτοκινητού μέσω κλεμένου τηλεφώνου και δεν επικοινωνείς μέσω email με κάτι τέτοιο, δεν ζηλεύω τον κυβερνοτζειμσμπόντ που θα κληθεί να σε ανακαλύψει. Οπότε η κάθε είδους απαγόρευση εμένα που βαριέμαι (ή π.χ. τον old-boy που δεν τα ξέρει) πλήττει...]

26.2.08

Αν ήταν τόσο εύκολο να ελεχθεί ο λόγος στο διαδίκτυο δεν θα υπήρχαν Κινέζοι αντικαθεστωτικοί μπλόγκερ


Εκεί που καθόμουν και έγραφα το υπερμέγεθες πόνημά μου περί Κοσόβου, και καθώς ο κόσμος χανόταν γενικά, υπέπεσε στο οπτικό μου πεδίο οχετός, από όπου έσκασε μύτη βαρκούλα που αρμένιζε και υποδύονταν την κανονιοφόρο. Μιλώ για την περίπτωση του press-gr, ιστολόγιο το οποίο μόνο περιστασιακότατα διάβαζα μετά από ελάχιστο δειγματισμό του επιπέδου των (ανώνυμων κυρίως) σχολίων του (μαθαίνεις περισσότερα για ένα μπλογκ από τους σχολιαστές του από ότι από τους ιδιοκτήτες του - γι' αυτό δράττομαι της ευκαιρίας να ευχαριστήσω το 99% των σχολιαστών σε αυτό το μπλογκ που με βγάζουν ασπροπρόσωπο), καθώς είδα όλη την νεοελληνική (και δημοσιογραφική υποθέτω) κοινωνιοπαθολογία και μικροτσουτσουνιά να παρελαύνει. Εγώ το χέρι μου στην φωτιά για το ποιος εκβιάζει ή δεν εκβιάζει ποιον "μέσω μπλογκ" δεν βάζω, δεν έχω καμία διάθεση να μιλήσω για πράγματα που δεν ξέρω και παρότι δεν κατάλαβα από πού ως πού το google έδωσε IP χρήστη, έτσι, στον πρώτο ξένο εισαγγελέα που του τη ζήτησε, ίσως να μάθουμε αργότερα. Σημειώνω πάντως ότι εκφράζουν την φρίκη τους σήμερα εκείνοι που έτρεχαν να το διαβάσουν.

Δεν νιώθω καμία ανάγκη λοιπόν να απολογηθώ ή να υπερασπίσω καν το ιστολογείν, παρά τα όσα διασκεδαστικά (και μερικά καλά πρέπει να πω) λέγονται στα κανάλια σχετικά, κυρίως γιατί δεν έχουν καμία σημασία από μόνα τους. Οι καλοπροαίρετες προσπάθειες υπεράσπισής του π.χ από τον Νίκο του Nylon, με βρίσκουν αντίθετο γιατί προτάσεις του τύπου "Τα blogs είναι [προσθέστε καθολικό χαρακτηρισμό εδώ]" δεν θεωρώ πως έχουν νόημα, είτε για θετικές κρίσεις πρόκειται είτε για αρνητικές. Άλλωστε τα blogs είναι εν δυνάμει και εργαλεία εκβίασης και διακίνησης πορνογραφίας (όπως ακριβώς και τα έντυπα δηλαδή), υποχείρια συμφερόντων και μυστικές υπαλληλικές πρωτοβουλίες παραγόντων του δημόσιου βίου, γκρίζες διαφημιστικές ζώνες και προφανώς εργαλεία του σατανά. Αλλά εν δυνάμει το στυλό στην τσέπη μου είναι φονικό όπλο, χωρίς να προκύπτει εκ του γεγονότος αυτού η ανάγκη να δημιουργήσουμε νομικό πλαίσιο για να προστατέψουμε την κοινωνία από τα επικίνδυνα στυλό.

Έχουν γραφτεί τρία-τέσσερα κείμενα για την όλη υπόθεση (πολύ περισσότερα προφανώς αλλά αυτά είδα και αυτά μου έμειναν) τα οποία αξίζει να διαβάσει κανείς γιατί διατυπώνουν τα ουσιαστικά της υπόθεσης: του neTpen, του Αστέρη, του Old-Boy και του Γιώργου στο Reality-Tape, ένα ποστ που θα πρέπει να διαβαστεί από όλους τους τηλεδημοσιογράφους που οργανώνουν τηλεπαράθυρα για το θέμα (σιγά το θέμα δηλαδή καθεαυτό, που κατά τα κανάλια είναι σημαντικότερο από τις εξελίξεις στο Κόσοβο, την Siemens, την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, το ασφαλίστικό κτλ) αλλά και από τους υποψήφιους νομοθέτες.

Πολύ σημαντικότερο θέμα από το αν κάποιος εκβίασε κάποιον άλλο (ως προς το δημόσιο συμφέρον), είναι η προετοιμαζόμενη αντίδραση της κυβέρνησης, όπως την αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος (και επιβεβαιώνει ο Ματθαίος), καθώς είναι της ιδίας σχολής με την απαγόρευση όλων των ηλεκτρονικών παιχνιδιών προκειμένου να μην παίζονται φρουτάκια, σχολή νομοθεσίας που εξασφάλισε μια περίοδο την διεθνή γελοιοποίηση της χώρας. Αντιγράφω:

Πρώτον, οι διαχειριστές των blogs ενημερωτικού χαρακτήρα θα έχουν την ευθύνη να αναγράφουν στην κεντρική ιστοσελίδα τον κατά νόμο υπεύθυνο του blog.

Δεύτερον, το νομοσχέδιο επιφυλάσσει στα αδικήματα που τελούνται μέσω των blogs προβλέψεις ανάλογες με αυτές του νόμου περί Τύπου.

Τρίτον, διευκολύνεται η πρόσβαση των διωκτικών αρχών στα ηλεκτρονικά ίχνη ώστε να αποκαλύπτεται με πιο γρήγορες διαδικασίες ο υπεύθυνος μιας συκοφαντικής ή εκβιαστικής δημοσίευσης.

Τέταρτον, το ΕΣΡ αποκτά δικαίωμα παρέμβασης σε περίπτωση που οι χρησιμοποιούμενες φωτογραφίες ή το audio και video υλικό που αναρτάται σε κάποιο blog δημιουργούν ζητήματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του.


Πρόκειται για μέτρα που θα μας φέρουν στο αξιοζήλευτο επίπεδο χωρών όπως η Βιρμανία, η Κίνα και το Ιράν στην αντιμετώπιση των μπλογκερ, αν και κάτι δηλώσεις του Ρουσόπουλου που άκουσα μου δημιουργούν την εντύπωση πως πιθανόν να είμαστε το ινδικό χοιρίδιο που θα δοκιμάσει πρώτο την περιστολή της διαδικτυακής ελευθερίας της έκφρασης σε όλη την ΕΕ ("Η κυβέρνηση κινείται στη λογική ενσωμάτωσης των σχετικών οδηγιών της ΕΕ για τη λειτουργία του διαδίκτυο") καθώς η Κίνα μοιάζει να αποτελεί το πρότυπο για την Δύση σε ολοένα και περισσότερους τομείς - πέραν του μισθολογικού από ότι φαίνεται.

Δύο λόγια προς το παρόν, σημείο προς σημείο, και επιφυλάσσομαι για την πλήρη διατύπωση της οργής μου εντύπως:

Πρώτον, νόμος που δεν μπορεί να εφαρμοστεί και δεν μπορεί καν να οριστεί καλώς (στο ποιους αφορά π.χ.) καλό θα είναι να μην ψηφίζεται.

Δεύτερον, άλλο το τρόλεϊ, άλλο το βόλεϊ. Ειδικά όταν το τρόλεϊ της Ελληνικής νομοθεσίας περί τύπου τρώει αλλεπάλληλες κλήσεις από το ΕΔΑΔ.

Τρίτον, κάποιος που θέλει να βιοποριστεί από εκβιασμούς ή να διαπράξει κακούργημα έχει ήδη αρκετά τεχνικά εργαλεία στα χέρια του ώστε να μην μπορεί να τον βρει παρά μόνο η NSA, αλλιώς (όπως σημειώνει ο τίτλος του παρόντος) η Κίνα θα είχε γεμάτες της φυλακές της με αντικαθεστωτικούς μπλόγκερ. Αν μάλιστα δεν υπάρξει εταιρική ή δικαστική συνδρομή από το εξωτερικό, γνωρίζω δεκαπεντάχρονους που είναι σε θέση να μην αφήσουν ίχνη τέτοια ώστε να εντοπιστούν από το Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (που θυμίζω στην υπόθεση Φωτίου, αποδείχθηκε ανίκανο να ξεχωρίσει μια τυφλή φόρμα από μια ενεργή)

Τέταρτον, το ΕΣΡ δεν γνωρίζω πώς θα βρει χρόνο για να ασχοληθεί πέραν του Μπομπ Σφουγγαράκη και με άλλα, κάπως πολυπλοκότερα, θέματα, πόσο μάλλον που είναι δύσκολο το youtube να του αναγνωρίσει δικαιοδοσία. (Εδώ η σύγκριση θα πρέπει να γίνεται με το Πακιστάν)


Τρία ακόμα βασικά θέματα:

1. Δεν είμαι σίγουρος τι είναι "ενημερωτικό μπλογκ", εγώ σίγουρα δεν έχω τέτοιο πάντως, μια και δεν "ενημερώνω" αλλά κάνω αγκιτ-προπ με στόχο την εγκαθίδρυση μπολιβαριανού τύπου δημοκρατίας στην Ελλάδα, χρησιμοποιώντας τα ήδη δημοσιευμένα στον αστικό και μη τύπο. Στην διαδικασία προσπαθώ να διατηρήσω την αξιοπρέπεια του ψευδωνύμου μου, περισσότερο και από εκείνη του ονόματός μου (το οποίο το μαθαίνει κανείς μέσω απλού email). Δεν δέχομαι καμία συζήτηση επ'αυτού και θα χαρώ να σταλεί αίτημα αποκάλυψης της ταυτότητάς μου στον Blogger από την κυβέρνηση, μια και αν κάνει τέτοιου είδους πατάτα το Google, θα το καταπιεί η οργή του παγκόσμιου διαδικτύου. (Αντίθετα ανησυχώ τα μάλα για την γενίκευση του "σημείου ένα" πέραν των ιστολογίων και σε άλλου είδους σάιτ, καθώς ο προφανής στόχος θα είναι το indymedia).

2. Η δημοσίευση του ονόματος του "νομικού υπεύθυνου", θα οδηγήσει προφανώς σε περισσότερες δίκες. Δίκες που θα κινηθούν από δικομανείς (πεδίο δόξης λαμπρόν) ή ανθρώπους που μπερδεύουν την κριτική με την δυσφήμηση, πολιτικούς αντιπάλους που θα θεωρήσουν επίδικη την κρίση του γράφοντος περί της σεξουαλικότητας του Μεγαλέξανδρου, και ανθρώπους που το μόνο που θα επιδιώξουν είναι η γνωστοποίηση του ονόματος του μπλόγκερ για να ξεκαθαρίσουν τις διαφωνίες μαζί του ή μαζί της με τρόπο πέραν του δικαστικού, αν με εννοείτε. Όλα αυτά θα δράσουν προφανώς αποτρεπτικά για την ελευθερία της έκφρασης μέσω του διαδικτύου.

3. Μου προξενεί κατάπληξη που ο μόνος τρόπος για να επιδιωχθεί η ανακάλυψη των φερόμενων ως εκβιαστών ήταν η επιδίωξη ηλεκτρονικής ταυτοποίησης (μέσω IP;) των διαχειριστών του (ή και των σχολιαστών του) την στιγμή που υπάρχει (υποτίθεται) email με ξεκάθαρα εκβιαστικό μήνυμα, για το οποίο δεν καταλαβαίνω πώς και δεν ζητήθηκε η ταυτοποίηση του IP του ιδιοκτήτη του - και με δεδομένο ότι το μπλογκ ήταν παρεμπίπτον και δευτερεύον στοιχείο στον εκβιασμό, αφού ο εκβιαστής θα μπορούσε να πιαστεί πολύ πιο σίγουρα, με τους τρόπους που πιάνονται όλοι οι εκβιαστές στις αστυνομικές ταινίες (παρακολούθηση και ενέδρα, σημαδεμένα χαρτονομίσματα κοκ). Αυτό με οδηγεί στην εικασία (μέχρι να μάθουμε περισσότερα) ότι οι αρχές δευτερευόντως ενδιαφέρονταν για την αποκάλυψη του κακουργήματος (που δεν θα με εξέπληττε και πολύ αν ήταν και στημένο από κάποιον) και πρωτευόντως ενδιαφέρονταν για την δίωξη των δυσφημίσεων, για τις οποίες (αν έχω καταλάβει καλά τα όσα γράφει ο e-lawyer) δεν στοιχειοθετείται καν η άρση απορρήτου, πόσο μάλλον δεν είναι εφικτή η δικαστική συνδρομή από τις ΗΠΑ (και η συνεργασία από το Google).

Τέλος εδώ, και επιφυλάσσομαι για περισσότερα και σκληρότερα εντύπως ενώ παρακολουθώ τις ιδέες περί κινητοποιήσεων εκ του σύνεγγυς - επιστρέφω δε στο μακρύ και βαρύ κείμενο που έγραφα για το Κόσοβο, μια και τα κανάλια έχουν βρει άλλο θέμα και δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με τέτοια εξωτικά, και λέω να καλύψω με τις μικρές μου δυνάμεις το (δυσαναπλήρωτο δίχως άλλο) κενό στην πληροφόρηση (οπότε θα μπορούν να με συλλάβουν ως ενημερωτικό μπλογκ)...

8.2.08

Πίνοντας μπάφους και διαβάζοντας ιατρικά νέα (updated)


Ένοχο για καρκίνο το χασίς, βροντοφωνάζει το ΣΚΑΪ, βασιζόμενο σε πραγματική είδηση φυσικά, όπου αναφέρεται πως "Ένα τσιγάρο χασίς ισοδυναμεί με 20 κανονικά τσιγάρα ως προς τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα".

ΟΚ.

Ανατρέχοντας στην είδηση έξω, ανακαλύπτει κανείς πως πρόκειται για μελέτη Νεοζηλανδών επιστημόνων με βάση ένα στατιστικό δείγμα 79 ανθρώπων, που ήδη έπασχαν από καρκίνο του πνεύμονα.

ΟΚ και πάλι. Η είδηση μεταδόθηκε από πολλά Μέσα στην Ελλάδα.


Προ κάποιων μηνών όμως, τον Μάιο του 2006, μεγάλη έρευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, στην οποία συμμετείχαν πάνω από 2000 άνθρωποι, κατέληξε στο αντίθετο ακριβώς συμπέρασμα. "Μεγάλη Έρευνα Δεν Διαπιστώνει καμία Σύνδεση μεταξύ της Μαριχουάνας και Καρκίνου του Πνεύμονα", ήταν ο σχετικός τίτλος στο Scientific American (που μου μοιάζει κομμάτι πιθανότερο να είναι σε θέση να αξιολογεί έρευνες). Το αποτέλεσμα μάλιστα, ξάφνιασε τους ερευνητές, αφού:

"We expected that we would find that a history of heavy marijuana use--more than 500 to 1,000 uses--would increase the risk of cancer from several years to decades after exposure to marijuana," explains physician Donald Tashkin of the University of California, Los Angeles, and lead researcher on the project. But looking at residents of Los Angeles County, the scientists found that even those who smoked more than 20,000 joints in their life [20 χιλιάδες γάρα, το κρατάμε αυτό] did not have an increased risk of lung cancer.


Συγκρίνετε με το παρακάτω απόσπασμα από την νεοζηλανδική έρευνα:

The researchers found those who smoked more than a joint a day for 10 years, or two joints a day for 5 years [μετάφραση ~7500 χιλιάδες τσιγαριλίκια] were more than 5 times more likely to have lung cancer than those who didn't smoke at all - after adjusting for other variables.


Δηλαδή, δεν κακίζω τον δημοσιογράφο εδώ, καθώς εμφανώς οι δύο έρευνες κατέληξαν σε αντίθετα αποτελέσματα: το ζήτημα παραμένει υποθέτω ανοιχτό και δεν περιμένω να γνωρίζει το τι έχει δημοσιευτεί επί του θέματος προ ενός έτους στον παγκόσμιο τύπο (δεν συζητάω για τα ιατρικά περιοδικά), διότι - παρότι μια γκουγκλιά υπόθεση είναι - α. αν δεν ξέρεις τι ψάχνεις δεν θα το βρεις, β. αποκλείεται να διατίθεται τόσος χρόνος σε κάθε δημοσιογράφο για κάθε άρθρο, γ. αποκλείεται ο δημοσιογράφος στην Ελλάδα (και όχι μόνο) να είναι κάπως σχετικός με το θέμα από τα πριν.

Οπότε το βασικό μήνυμα που θέλω να μεταφέρω εδώ είναι το εξής. Ειδικά στην ιατρική, αλλά και σε κάθε επιστήμη, μια επιστημονική δημοσίευση, ή ανακοίνωση από μόνη της δεν αποδεικνύει κατ' ανάγκην πολλά (εκτός ιδιαίτερων ίσως περιπτώσεων τις οποίες δεν μπορεί εκ των προτέρων να αναγνωρίσει ο μέσος αναγνώστης) και είναι απαραίτητος κάποιος χρόνος για να "χωνευθεί" κάθε έρευνα σε μια (ούτως ή άλλως υπό συνεχή αίρεση και διόρθωση) γενική εικόνα. Οι μεμονωμένες έρευνες δεν είναι "ιατρικές ειδήσεις", διότι ιατρικές ειδήσεις δεν υπάρχουν σε αυτήν την μορφή. Αλλιώς θα υπήρχε ήδη εμβόλιο για το AIDS (κάτι που έχει ανακοινωθεί στα ΜΜΕ εκατοντάδες φορές). Δυστυχώς δεν υπάρχει ακόμα.

Μια άλλη πλευρά της υπόθεσης είναι το κατά πόσο στην χώρα μας η ανακοίνωση από ερευνητική ομάδα πως "η μαριχουάνα δεν προκαλεί καρκίνο" και η ανακοίνωση πως "η μαριχουάνα προκαλεί καρκίνο" είναι εξίσου πιθανό να δημοσιευθεί σε περίοπτη θέση στα ΜΜΕ. Αυτό αφήνεται ως άσκηση κοινωνικής φαντασίας.

Τέλος, προσωπικώς δεν έχω ιδέα τι από τα δύο στέκει. Θα έτεινα πάντα να προτιμήσω την έρευνα με τους περισσότερους συμμετέχοντες, αλλά αυτό δεν είναι προφανώς το μόνο κριτήριο. Ρωτήστε κανέναν γιατρό που μπορεί να σταθμίσει και να συγκρίνει την εγκυρότητα των δύο ερευνών (ή ακόμα καλύτερα που να γνωρίζει το σχετικό πεδίο).

Ενημέρωση: Την επομένη της ανάρτησης αυτής, το Alternet, είχε άρθρο που περιέγραφε γενικότερα τις διάφορες "μελέτες" (της νεοζηλανδικής άνω συμπεριλαμβανομένης) που ενοχοποιούν την κάνναβη κυριολεκτικά δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν... Το πληροφοριακό πακέτο, το συνοψίζει ο συγγραφέας (Bruce Mirken) ως εξής:

Most of this coverage can be boiled down to a fairly simple equation:

Flawed science + uncritical reporting = misinformation

5.2.08

Ψήφισμα εναντίον της ανάληψης της προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ από τον Τόνυ Μπλαιρ

Στην European Tribune, ετοίμασαν και ανάρτησαν ήδη ένα ψήφισμα εναντίον της ανάληψης της Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ από τον Tony Blair, ενδεχόμενο που ο Guardian αναφέρει ως σοβαρά εξεταζόμενο, και ο ίδιος επιδιώκει.

Η θέση του Προέδρου του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι και συμβολική. Αλλά η ιδέα ότι ο συνένοχος για το έγκλημα στο Ιράκ Τόνυ Μπλαιρ, αντί για κάποιο έδρανο κατηγορουμένου σε Διεθνές Δικαστήριο εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, θα βρεθεί στην έδρα της προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ, είναι απεχθής και εξοργιστική. Άλλωστε έχει ήδη πληρωθεί για τις "υπηρεσίες" του. Εν τέλει ο Μπλαιρ θα εκπροσωπεί όλους τους πολίτες της ΕΕ διεθνώς. Είμαι διατεθειμένος να κάνω ό,τι, ελάχιστο, περνάει από το χέρι μου για να αποτρέψω αυτό το ενδεχόμενο... Σε ότι αφορά το μέσο, πρόκειται για μια περίπτωση όπου η μαζική συλλογή υπογραφών ενδέχεται να έχει κάποιο, μη-αμελητέο (ανάλογα με τον αριθμό τους) πρακτικό αντίκρυσμα. Οπότε, όσοι συμμερίζεστε τις ανησυχίες αυτές, άντε να υπογράψετε!

Το κείμενο είναι επίτηδες φτιαγμένο έτσι ώστε να υπογραφεί από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό πολιτών (και μη) της ΕΕ. Σκοπός του δεν είναι να αποτελέσει πολιτική πλατφόρμα, αλλά να αποτυπώσει την δυσαρέσκεια μεγάλου αριθμού (της πλειοψηφίας [βλ. πίνακα 6]) πολιτών για την ενδεχόμενη επιλογή του Bliar ως "Προέδρου της ΕΕ" προκειμένου να βοηθήσει στην αποτροπή της.

(Την Ελληνική μετάφραση την έκανα εγώ, εμπύρετος και κλινήρης και στα γρήγορα. Αν υπάρχουν προτάσεις για βελτίωσή της, στείλτε μου email ή αφήστε τις στα σχόλια)...

(από εδώ)