9.6.08

Συνθήκη της Λισαβόνας: κι αν δεν;

Σε όλη την ΕΕ η Συνθήκη της Λισαβόνας, μια συνθήκη κατά το 95% ίδια (αλλά πιο δυσανάγνωστη ακόμα) με το απορριφθέν μέσω δημοψηφισμάτων Ευρωσύνταγμα (όπως είχα γράψει π.χ εδώ) πέρασε στο έμμεσο μέσω κοινοβουλίων, για να αποφευχθεί το κακό συναπάντημα των προθέσεων των πολιτικών ελίτ της ΕΕ με την αγανάκτηση των Ευρωπαίων πολιτών σχετικά με το καράβι που εμπρόθετα στραβά αρμενίζει. Σε όλη; Όχι. Στην Ιρλανδία που υπάρχει συνταγματική επιταγή για την επικύρωση με δημοψήφισμα όλων των βασικών συνθηκών της ΕΕ, έχουν δημοψήφισμα επί του ζητήματος στις 12 του μηνός. Την ερχόμενη Πέμπτη.

Η πλάκα είναι η εξής: μια εξαιρετικά ετερόκλητη συμμαχία (που περιλαμβάνει εθνικιστές, θρησκόληπτους εναντίον της νομιμοποίησης των αμβλώσεων, επιχειρηματίες που δεν θέλουν υψηλότερους φόρους, ειρηνιστές που δεν θέλουν την στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, και φυσικά αντικαπιταλιστές ακτιβιστές) είναι πιθανόν να επιτύχει την καταψήφιση της Συνθήκης: οι δημοσκοπήσεις είναι οριακές, με κάποιες να δίνουν προβάδισμα στο όχι (και με το κλασσικό ταξικό προφίλ της Ευρω-απόρριψης: οι πλουσιότεροι υπέρ, οι φτωχότεροι εναντίον). Σχετική συζήτηση με λεπτομέρειες για το ποιον του μπλοκ του όχι στην European Tribune εδώ...

Εγώ είμαι με την Σούζαν Τζωρτζ, επί του θέματος και θεωρώ περιφρόνηση για την δημοκρατία στην ΕΕ, ότι δεν μπήκαν στον κόπο να αλλάξουν ουσιαστικά το Ευρωσύνταγμα μετά την απόρριψή του. Αξίζει να σημειώσουμε δε ότι σε περίπτωση που επικρατήσει το "όχι", θα αλλαχθούν 5-6 δευτερεύοντα σημεία που θα αφορούν τις εμμονές των Ιρλανδών και θα τους το ξαναφέρουν προς υπερψήφιση - όσες φορές χρειαστεί μέχρι να "ψηφίσουν σωστά" (ή μέχρι να τους διώξουν και πάρουν και την Βρετανία μαζί τους, λένε κάποιοι). Σε περίπτωση που επικρατήσει το "ναι" βεβαίως, το θέμα θα θεωρηθεί λήξαν καθώς ουδέν λάθος θα αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από την κάλπη. Πρόκειται για ενδιαφέρουσα ασυμμετρία, αν μη τι άλλο.

Τέλος πάντων - είναι και οι εξ αποστάσεως εχθροί της ΣτΛ που μπερδεύουν το τοπίο, είναι και που όλοι κάνουν σαν να έχει ήδη περάσει, είναι και που δεν φαίνεται να είχε προβλεφθεί "Σχέδιο Β" για την περίπτωση αυτή - έτσι και γίνει καμιά Ιρλανδική "στραβή" την Πέμπτη, θα είναι κάποιος εκτροχιασμός, όσο και νά'ναι.

11 σχόλια:

Darthiir the Abban είπε...

Μα γιατί ο κόσμος έχει την ψευδαίσθηση ότι ζει σε δημοκρατία; Δημοκρατική φεουδαρχία επικρατεί στο σύνολο του "εκδημοκρατισμένου" πλανήτη.
Ποιός ο λόγος να αλλάξουν το οτιδήποτε λοιπόν;

nikos10 είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
nikos10 είπε...

Δημοψήφισμα για τη Συνθήκη της Λισαβόνας ζητά ο Αλέκος Αλαβάνος

Όσο και αν πιστεύω και ελπίζω στην Ε.Ε., αυτού του είδους οι μεθοδεύσεις (ασύμβατες, πιστεύω, με το όραμα των πρωτεργατών της ένωσης) καθιστούν αδύνατη την επίλυση του μεγαλύτερου προβλήματος: τη δυσπιστία μεταξύ των πολιτών των ευρωπαϊκών κρατών έναντι της ένωσης.

Ο Λύκος της Στέππας είπε...

Για την ακρίβεια, Τάλω, οι χώρες της ΕΕ που έχουν κυρώσει τη συνθήκη αυξήθηκαν στις δεκαοκτώ με τη χθεσινή υπερψήφισή της από τη βουλή των Ελλήνων (βλ. σχετικά ταρατατζούμ). Κατά τ'άλλα, άντε, και με τη νίκη. Κι αν επικρατήσει το όχι, μπορούμε πάντοτε να το αποδώσουμε σε κανένα λέπρεκον.

Herr K. είπε...

Σωστά το θέτεις. Οσο για τις ΗΠΑ, όμως: οι αντιρρήσεις ΗΠΑ για την ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν είναι αυτόματα και επιχείρημα υπέρ της ενοποίησης.

Ο Λύκος της Στέππας είπε...

'Ολε.

talos είπε...

Μεγάλο, ετερόκλητο πολιτικά, αλλά (και αυτό έχει σημασία) προσδιορισμένο ταξικά. Η απόρριψη των σχεδίων των Ευρωπαϊκών ελίτ από τα φτωχότερα και ασθενέστερα στρώματα του πληθυσμού των κρατών-μελών, γίνεται πλέον κανόνας. Που κάτι λέει. Εξακολουθώ να εικάζω ότι θα τους βάζουν να ξαναψηφίζουν μέχρι να ψηφίσουν "σωστά".

Herr K. Έχεις βεβαίως δίκιο. Απλώς όταν συγκλίνω ακόμα και συμπτωματικά με τους ακροδεξιούς του Heritage και των παρεμφερών ιδρυμάτων της αμερικανικής δεξιάς, με πιάνει κάποια νευρικότητα.

Εντυπωσιακό για την ουσία της συζήτησης είναι ότι η κύρια επίπτωση της ΣτΛ εδώ, ήταν έμμεση: η υπόθεση Σημίτη. Ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρηματολόγησε υπέρ μιας όσο το δυνατόν πιο έμμεσης δημοκρατίας, ιεραρχώντας το "να μην είμαστε πρόβλημα" στους μεγάλους πιο σημαντικό από την λαϊκή επιδοκιμασία της Συνθήκης - ενώ ο επίδοξος πρωθυπουργός, τάχθηκε (καλώς) υπέρ του δημοψηφίσματος, καθώς όμως την υπερψήφιζε καθιστώντας το δημοψήφισμα πρακτικά αδύνατο (διότι πως θα γίνει δημοψήφισμα για μια συνθήκη *ήδη επικυρωμένη πλέον* από την βουλή;)

Διδακτικά και ενδεικτικά όλα αυτά.

nikos10 είπε...

Πέραν αυτού, Μιχάλη, υπάρχει μήπως κανείς που να πιστεύει ότι αν ο Γιώργος ήταν πρωθυπουργός θα διοργάνωνε δημοψήφισμα;

Αλλά μάλλον κανείς δεν πιστεύει ότι ο Γιώργος θα μπορούσε να είναι πρωθυπουργός...

giousouroum είπε...

Telika oi Irlandoi eipan oxi kai evalan (eytyxos?) se megalous "mpelades" tous europaious "igetes". Eimai periergos telika stin diki mas xora ti tha ginei??
Aplos koinovouleio ή dimopsofisma???
EIdomen.

alexia pap είπε...

ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΣΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗ. Η Ε.Ε. ΠΑΝΤΩΣ ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΣ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ..ΩΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ...ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΕΚΕΙ...

Herr K. είπε...

Η στάση της Ελλάδας είναι μάλλον συνεπής! Οι αναθεωρήσεις του ελληνικού συντάγματος γίνονται από το Κοινοβούλιο και όχι με δημοψήφισμα.
Η ΕΕ, σε τελευταία ανάλυση, ΕΙΝΑΙ οι εθνικές κυβερνήσεις. Το δημοκρατικό έλλειμμα της ΕΕ σε τελευταία ανάλυση ΕΙΝΑΙ δημοκρατικό έλλειμμα των κυβερνήσεων.