Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μαύρη είναι η νύχτα στο Βουνό

Λοιπόν, προ ημερών αποκτήσαμε άλλο ένα γειτονικό κράτος, καθώς το Μαυροβούνιο, στην Γιουγκοσλαβική πορεία προς την ανασύσταση της πόλης-κράτους ως πολιτικής μονάδας, ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας του με ποσοστό 55,4% - όταν η ΕΕ είχε δηλώσει ότι για να αποδεχτεί μια ενδεχόμενη ανεξαρτητοποίηση της χώρας έπρεπε οι ψήφοι υπέρ της ανεξαρτησίας να είναι τουλάχιστον 55%. Υποτίθεται ότι διεθνείς παρατηρητές διαβεβαιώνουν για το άψογο των εκλογών, οπότε είναι πιθανόν οι υποψίες για το οριακό +0,4% όταν ο πρωθυπουργός και επικεφαλής της κίνησης για την ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου είναι γνωστός μαφιόζος/λαθρέμπορος, να είναι εντέλει αβάσιμες και κακοήθεις.

Ακόμα και έτσι, το Μαύρο Πρόβατο, έκανε την αριθμητική και υπολόγισε πως, και αξιόπιστα να είναι τα αποτελέσματα, αυτό σημαίνει πως το 47,61% των εχόντων εκλογικό δικαίωμα αποφάσισε υπέρ της απόσχισης. Ο σ. Μαύρο Πρόβατο αναρωτιέται τι γίνεται με τα υπόλοιπα εν δυνάμει υπό απόσχιση κράτη στην Ευρώπη, ερώτημα το οποίο μοιράζεται με την Ιταλική εφημερίδα Il Manifesto, της οποίας το σχετικό κείμενο παραθέτω αυτούσιο από την Αυγή του περασμένου Σαββάτου (γιατί ο ιστοχώρος της Αυγής πέφτει αδικαιολόγητα με συχνότητα συγκρίσιμη με εκείνη του Γιαννάκη Οκκά μέσα στην αντίπαλη περιοχή) - με δύο επιπλέον σχετικές συνδέσεις και κάποια σχόλια:

Με την απόσχιση του Μαυροβουνίου από τη Σερβία, αντί για μια Ευρώπη πιο ισχυρή και πιο διευρυμένη, έχουμε ένα ακόμη κράτος, περισσότερα σύνορα που εμποδίζουν, προστατευμένα από εκείνο που θα είναι ένα νέο στράτευμα. Με μια ιστορία που αντιπαρατίθεται "μετά από ενενήντα χρόνια" διεκδικήσεων και με έναν αναθεωρητισμό γεμάτο "αξίες" και "ταυτότητες" όχι σαφώς καθορισμένες που προχωράνε σε μια πιθανή άνοδο νέων μοναρχιών. Ανάμεσα στα φαντάσματα των Βαλκανίων γεννιέται η σκιά ενός νέου κράτους, ένα κράτος για τον Μίλο (Τζουκάνοβιτς), μεγάλο όπως το μισό Τρεντίνο [όσο η Θεσσαλία] και με τόσους κατοίκους όσους έχει η επαρχία της Κατάνια [όσους έχει η Κρήτη]. Ο Τζουκάνοβιτς, που διώκεται στην Ιταλία για "μαφιόζικη συμμορία", το ήθελε τόσο πολύ και γι' αυτό οργάνωσε εκατόν πενήντα δωρεάν αεροπορικές πτήσεις ψηφοφόρων από την Ευρώπη, ενώ έκοψε... τριάντα τέσσερις πτήσεις ψηφοφόρων από το Βελιγράδι. Μετά, με την "έγκριση" των οργανώσεων της γηραιάς ηπείρου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΑΣΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης, έφτασε το κράτος από την "αυτοδιάθεση" των ψηφοφόρων. Πώς είναι δυνατή η γέννηση ενός έθνους με φρέσκο ορισμό και η επανάληψη της συζήτησης για τα σύνορα στην Ευρώπη, όταν την ίδια στιγμή από πολλούς ζητείται η αναζωογόνηση του ευρωπαϊσμού και μάλιστα ο νέος πρόεδρος της ιταλικής δημοκρατίας διακηρύσσει το ιστορικό όριο κάθε εθνικισμού; Και ενώ στη χώρα μας ετοιμαζόμαστε να ψηφίσουμε κατά της αποδυνάμωσης της πολιτείας (την είχε προωθήσει η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι - Μπόσι), κατά των τοπικών προνομίων, για μια ισχυρότερη αλληλεγγύη στη χώρα; Όμως όλα έγιναν "σύμφωνα με τα διεθνή στάνταρντς", λένε οι παροικούντες στο φρούριο των Βρυξελλών. Τι ωραία που τα λέει ο άπιαστος Χαβιέρ Σολάνα, καθοριστικός εκφραστής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, όταν σκανδαλισμένος καταγγέλλει σαν "παραλήρημα" κάθε αναφορά των Βάσκων και Καταλανών αυτονομιστών στο "μοντέλο του Μαυροβουνίου" και στο "προηγούμενο της Ποντγκόριτσα". Τώρα μάλιστα βγαίνει μπροστά και η Λέγκα [Βορειοιταλοί αυτονομιστές/ακροδεξιοί], που σκέφτεται να το αξιοποιήσει, και μάλιστα η άφθαρτη Εύα Κλοτς δηλώνει ότι "το Μαυροβούνιο είναι το παράδειγμα για το Νότιο Τιρόλο" [Γερμανόφωνη αυτόνομη επαρχία της Ιταλίας]. Γιατί άραγε πρέπει να ευχόμαστε για μας το αντίθετο από εκείνο που επικυρώνουμε για τα Βαλκάνια; Από τα δύο πρέπει να διαλέξουμε το ένα. Ή οι αποσχίσεις δεν είναι καλό για κανένα μέρος -και στα Βαλκάνια και "εδώ"- που προκύπτουν πλέον μόνον από ετεροκαθορισμούς που κυοφορούν πολέμους. Ή διαφορετικά είναι ένας στόχος παντού. Συνεπώς για ποια αποδυνάμωση της πολιτείας μιλάμε στη χώρα μας; Ζήτω οι αποσχίσεις...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …