3.11.13

Παρατηρήσεις για την χθεσινή εκτέλεση

Δεν ξέρω ούτε εγώ ούτε κανένας άλλος ποιοι και γιατί δολοφόνησαν τους δύο Χρυσαυγίτες και τραυμάτισαν σοβαρά έναν τρίτο στο Νέο Ηράκλειο. Δεν υπάρχει ανάληψη ευθύνης από κάποια οργάνωση, ούτε στοιχεία πέρα από τα όσα λένε οι αρχές ακόμα. Ας θεωρήσουμε όλα τα σενάρια ανοιχτά προς στιγμήν και ας πάμε παρακάτω, πέρα από το ίδιο το φονικό, στις πολιτικές του συνέπειες.

Ανεξάρτητα από το ποιοι και γιατί λοιπόν, υπάρχει η γενική πρόσληψη, του γεγονότος, η μιντιακή του διαχείριση και η πολιτική του διαχείριση. Για αυτά μπορούμε να μιλήσουμε με κάπως μεγαλύτερη σιγουριά.

Μιλώντας με πολύ κόσμο, όχι μόνο από την αριστερά, αλλά ακόμα ακούγοντας και στη λαϊκή τις κουβέντες μεταξύ πωλητών και πολιτών, μπορώ να πω ότι φαίνεται πως η κοινή γνώμη συμφωνεί με το σημερινό πρωτοσέλιδο τίτλο των Νέων (μιλάμε των Νέων, δηλαδή μιας εξαιρετικά καθεστωτικής πηγής):


Τώρα, δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν ήταν όντως προβοκάτσια, αν δηλαδή μηχανισμοί του παρακράτους έδρασαν με σκοπό ένα συγκεκριμένο πολιτικό αποτέλεσμα, αν ήταν κάποιοι που όντως πίστευαν πως έκαναν "αντιφασισμό" (υπάρχει κόσμος που ζει μέσα σε έναν μόνιμο πολιτικό αυτισμό της "συμβολικής ενέργειας"), ή αν ήταν μια σειρά από άλλα ενδεχόμενα που ίσως προκύψουν στη συνέχεια, και που ίσως μάθουμε κάποια στιγμή. Ξέρω όμως ότι η  αρχική πρόσληψη από τον κόσμο έχει μια πολιτική σημασία και καταδεικνύει δύο πράγματα: την απαξίωση της κυβέρνησης και την τελεσίδικη σύνδεσή της στο μυαλό ενός πολύ μεγάλου τμήματος του πληθυσμού με το παρακράτος και τους μηχανισμούς του, και την γενικευμένη εκτίμηση για το ποιος ωφελείται από μια τέτοια επίθεση. Εκτιμώ πως ούτε η ηγεσία της Χρυσής Αυγής δεν πείθεται από την εκδοχή της "απλής" τρομοκρατικής ενέργειας. Αυτό ανεξάρτητα από την ταυτότητα των "πραγματικών δραστών". 

Τα καθεστώτα παράγουν συνήθως δευτερογενώς προβοκάτσιες, όχι πρωτογενώς

Το να είσαι καθεστώς, και μάλιστα το είδος του καθεστώτος που ευδοκίμησε και φτάνει στην κορύφωσή του σήμερα στην Ελλάδα, σημαίνει πως δεν έχεις μόνο μηχανισμούς κάθε είδους στη διάθεσή σου, αλλά το κυριότερο, ότι έχεις αντανακλαστικά καθεστώτος: Τις έτοιμες αφηγήσεις και σχέδια που σου επιτρέπουν να διακρίνεις και να χρησιμοποιήσεις ως "προβοκάτσιες" ή γενικότερα πολιτικά προσχήματα, περίπου κάθε κρίση, κάθε απρόοπτο γεγονός, να επιλέγεις και να τα διαχέεις μέσα από ΜΜΕ-συνεργούς σου, χωρίς κατ'ανάγκην να τα προκαλείς εσύ· ή την προετοιμασία ώστε να υποδεχθείς διάφορες εξελίξεις και κρίσεις· ή την καθοδήγηση των συνεπειών και των επακόλουθων μιας τέτοιας κρίσης με συγκεκριμένο τρόπο προς ίδιον πολιτικό όφελος . Αυτό που περνιέται για "στρατηγική" σκέψη όλων αυτών των ερεβωδών μετριοτήτων που στελεχώνουν την Σαμαρική ακροδεξιά, είναι απλά η καθεστωτική εμπειρία και αυτή η ετοιμότητα των μηχανισμών τους για ένταξη του απροόπτου ή της έκπληξης σε ένα πειθαρχημένο σενάριο. Το πρόβλημα σήμερα είναι πως αν σχεδίαζε κανείς ένα κτύπημα με μόνο σκοπό να πείσει τους πάντες ότι πρόκειται για προβοκάτσια, θα έμοιαζε πολύ με το χθεσινοβραδυνό. Και έτσι κάθε διαχείρισή του προς την κατεύθυνση της ισχυροποίησης της κυβέρνησης μοιάζει υπονομευμένη εξαρχής.

Ακόμα και ο (συντεταγμένος εικάζω) μιντιακός κανιβαλισμός που ακολούθησε περιείχε όλα τα αναμενόμενα στοιχεία (μια ξαναζεσταμένη μερίδα "δύο άκρων", λίγο "μια είναι η βία", λίγο αποκατάσταση των ναζί, λίγο σπέκουλα) και δεν μοιάζει να γίνεται με θέρμη και πειθώ - το κωμικό του "είμαστε όλοι χρυσαυγίτες" είναι νομίζω ενδεικτικό της αμηχανίας. Νομίζω πως, εκτός και αν στήσουν στην αστυνομία μαϊμουδιές ή προκύψουν όντως απρόσμενα στοιχεία για την υπόθεση, αυτή μοιάζει να είναι πολιτικά εξουδετερωμένη και σε λίγες μέρες - άντε εβδομάδες - παρά τις, αναμφίβολα άοκνες, προσπάθειες που θα κάνουν τα κανάλια της διαπλοκής, αναγκαστικά η συζήτηση θα επανέλθει στο μείζον, την εργασιακή κατάρρευση, την καταστροφή του ελάχιστου κοινωνικού κράτους και την αποψίλωση της μεσαίας τάξης από ό,τι ιδιοκτησία έχει. Δηλαδή θα είναι εκτιμώ ήσσονος επίδρασης στην πολιτική συγκυρία τελικά αυτό το φονικό, μια και δεν υπάρχουν πειστικά σενάρια που να το συνδέουν με τα κεντρικά διακυβευόμενα. Η μόνη περίπτωση αυτό το γεγονός να αποτελέσει την απαρχή μιας σημαντικής κλιμάκωσης, την είσοδο σε κάποιου είδους περίοδο πολιτικής βίας (βίας με την κανονική σημασία που έχει η λέξη, όχι την βενιζελοπαγκαλική: δεν εννοώ μούντζες) είναι να είναι όντως τμήμα παρακρατικού σχεδίου εξ αρχής: Αν την εκτέλεση αυτή την διαδεχθούν εξίσου επαγγελματικά "εκατέρωθεν" (για συγκεκριμένες επιλογές αντιπάλων "άκρων") χτυπήματα, τότε είναι σαφές ότι η εμπλοκή κρατικών / παρακρατικών μηχανισμών θα είναι μάλλον δεδομένη. Ή αν επιδιώξει η κυβέρνηση να προκαλέσει όξυνση και βίαιες αντιδράσεις με τον χειρισμό της υπόθεσης: Είναι πιθανόν το καθεστώς να αρχίσει πάλι να μαζεύει στο σωρό τυχαία δείγματα από όσους υπόπτους έχουν μακριά μαλλιά και "κακές" παρέες, να τους απαγγέλει κατηγορίες για κακουργήματα και να τους βγάζει φωτογραφίες στην δημοσιότητα, ενδεχομένως προσπαθώντας να εκμαιεύσει την εμπλοκή του ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση έστω και ως "συνεργού των ανόμων / εγκληματιών"...
Πιθανόν η Χρυσή Αυγή να έχει κάποιο δημοσκοπικό ριμπάουντ, αν και η ακροδεξιά στην Ελλάδα ενισχύεται συνήθως όταν δημιουργεί θύματα, όχι όταν τα έχει η ίδια. Η Χρυσή Αυγή προβάλει τον τσαμπουκά και την υποτιθέμενη υπεροχή δύναμής της για να ψαρεύει στη νεολαία και στα πληγέντα από το μνημόνιο στρώματα. Όμως, μεταξύ της εξάρθρωσης μεγάλου μέρους του επιχειρησιακού της δυναμικού (κυρίως τη σχετική αποκοπή από την ομπρέλα προστασίας των Σωμάτων Ασφαλείας) και του τρωτού των μελών της όπως προέκυψε από χθες, δύσκολα θα μπορέσει να συνεχίσει να το κάνει. Μακροπρόθεσμα τουλάχιστον. 

Για τα ίδια τα γεγονότα και την οσμή που αναδύουν, τις απορίες και τις αμφιβολίες μου δε θα επεκταθώ: θέλει κάποιον καιρό και περισσότερα στοιχεία για να μη μιλάμε στον αέρα...

8 σχόλια:

Εύη Βουλγαράκη-Πισίνα είπε...

Καλημέρα. Ένα πολύ ωραίο κείμενο, ό,τι πιο εύστοχο ως ανάλυση με βάση τα ως τώρα στοιχεία.
Μόνο μια επισήμανση. Από την πείρα μου, όση είναι, η ΧΑ παίζει με μεγάλη ευκολία και στις δύο όψεις του διττού ρόλου θύτη θύματος. Ειδικά με αυτή την εναλλαγή προσελκύει τις μικρές ηλικίες. Θα παιχτεί πολύ το χαρτί ενός "πληγωμένου εθνικισμού" και των ηρώων και θυμάτων που τον προασπίζονται. Μπορεί να χάσει ένα μέρος του κοινού, αυτό που συσπειρώνεται με τα συνθήματα δύναμης και "καθαρίσματος" του τόπου, αν και είναι ένα ερώτημα σε ποιο βαθμό θα μπορέσουν ή θα αφεθούν να φύγουν τέτοια στελέχη, φίλοι ή οπαδοί, καθώς είναι και βαθιά μπλεγμένοι σε ένα μαφιόζικο σύστημα. Αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αν θα συνεχιστεί αταλάντευτα η δικαστική διαλεύκανση των εγκλημάτων των ηγετικών και όχι μόνο στελεχών της ΧΑ. Η πολυγλωσσία όμως της ΧΑ, σε συνδυασμό με την ολοκλήρωση των μνημονιακών πολιτικών αλλά και την ακροδεξιά στροφή της ΝΔ που επίσης καλλιεργεί φασιστική νοοτροπία και τρόμο, θα κρατήσει έναν κόσμο κοντά, σε μια νοσηρή εκμετάλλευση του εθνικού καημού και ενός αισθήματος θυματοποίησης. Συνεπώς, ναι μεν μπορούμε να είμαστε κάπως ψύχραιμοι, ίσως και αισιόδοξοι, αλλά σε καμιά περίπτωση ήσυχοι και αμέριμνοι γιατί το τέρας έχει πολλά πλοκάμια.

talos είπε...

Συμφωνώ: Δεν το έγραψα αυτό για να ησυχάσω τον κόσμο, απλά για να δώσω μια εικόνα του πού βρισκόμαστε κατά τη γνώμη μου. Με την κυβέρνηση αυτή δεν είναι σαφή τα όρια της και πού μπορεί να φτάσει

arcades είπε...

Δε νομίζω ότι υπάρχουν ούτε καν "καθεστωτική εμπειρία και ετοιμότητα των μηχανισμών για ένταξη του απροόπτου ή της έκπληξης σε ένα πειθαρχημένο σενάριο". Υπάρχει μόνο η γνωστή μηντιακή στράτευση και η άλως της εξουσίας.

Ανώνυμος είπε...

Δεν ξέρω αν έχει μεγάλη σημασία για την καλή και ψύχραιμη ανάλυσή σας, αλλά μήπως το πρωτοσέλιδο των Νέων χρησιμοποιεί τη λέξη "προβοκάτσια" ειρωνικά; Δεν είναι σαν να λέει "ναι συνωμοσιολόγοι μου, προβοκάτσια είναι, αλλά κατά της αγίας δημοκρατίας μας"; Σύμφωνοι, παρακάτω εξηγείτε την υποδοχή που καθεστώτα και μίντια επιφυλάσσουν στα απρόοπτα, τελικά όμως, η κοινή γνώμη, με ποια πτυχή του πρωτοσέλιδου συμφωνεί;

talos είπε...

Δεν έχω τα ΝΕΑ ικανά για ειρωνεία, μου φαίνεται απλώς ότι όντως εστιάζουν αλλού την προβοκάτσια από τους περισσότερους, όπως τα λες Ανώνυμε. Παρόλα αυτά συγκλίνουν με το κοινό αίσθημα στο ότι διακρίνουν δολιότητα και κάτι διαφορετικό από μια "πολιτική δολοφονία". Ούτε καν τα Νέα δεν μπόρεσαν να την δείξουν ως υπόδειγμα θεωρίας των άκρων που σκοτώνονται δλδ.

@arcades Η μιντιακή στράτευση έχει κάποιο σχέδιο όμως και κάποια ανακλαστικά, εντάσσεται (και συχνά τους οδηγεί) στους μηχανισμούς που λέμε

Ανώνυμος είπε...

Νομίζω με τη δημοσίευση της προκήρυξης έλαβες την απάντηση που αναζητούσες. Όλες οι λέξεις, και είναι πολλές, που έγραψες είναι άχρηστες. Μην γυρεύεις άλλοθι για την άγρια χαρά που ενδόμυχα ένοιωσες από τη δολοφονία των «φασιστών» σε νεφελώδεις προβοκάτσιες ή μυστικές υπηρεσίες.

Οι δολοφόνοι προέρχονται από την ίδια μήτρα που γέννησε 17Ν-ΕΛΑ-ΕΑ-Τσουτσουβήδες κλπ, από το μεταπολιτευτικό αριστερό παρακράτος, το οποίο τροφοδοτείται 39 χρόνια από το απύθμενο μίσος που καλλιεργεί η ανθελληνική ιδεολογία της Αριστεράς σε όλες της τις εκδοχές. Ο "κουτσός" δολοφόνος έχει μυαλό σαπισμένο από την δαιμονοποίηση όλων όσων υπερασπίστηκαν και υπερασπίζονται το έθνος-κράτος των Ελλήνων -χωρίς κατ’ ανάγκην αυτό να τον εμποδίζει να έχει καλορραμένη τσέπη, άλλωστε οι καλύτεροι επαγγελματίες είναι όσοι πιστεύουν βαθειά αυτό που κάνουν. Ένα επίγονος των Ξηρών, που με την ίδια ευκολία δολοφονούσαν και διέπρατταν ληστείες.

Κοινωνικά απόβλητα, παράνομοι και παραβατικοί, μειονεκτικοί και ανίκανοι, κλέφτες και κατσαπλιάδες, ενοχικοί μικροαστοί/μεγαλοαστοί που αποκήρυξαν την τάξη τους : αυτή είναι η κοινωνιολογική καταγωγή της Αριστεράς. Είτε το 1946-49, είτε το 1965-67, είτε το 1981-2013 οδήγησαν την Ελλάδα στον όλεθρο. Δυστυχώς, ο Κ. Μανιαδάκης δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του.

Ανώνυμος είπε...

...καλοραμμένη τσέπη...

talos είπε...

Αυτό που είδα είναι ένας καινοφανής "αναρχικός πατριωτισμός" που θυμίζει πολύ Μανιαδάκη και που επιβεβαίωσε και ενίσχυσε το πάγκοινο "προβοκάτσια"

Αυτό το "η άγρια χαρά που ενδόμυχα ένιωσες" αν δεν είσαι κάποιου είδους τηλεπαθητικός, είναι πρόλογος ενός εσωτερικού μονολόγου στον οποίο δεν έχει κανένα ρόλο το κείμενό μου πάντως. Μόνος σου συζητάς.
...Το υπόλοιπο που έγραψες στερείται στοιχειώδους λογικού ειρμού και πάσχει από βαθιά άγνοια των ιστορικών γεγονότων - δεδομένη για το ιστορικό ρεύμα της δεξιάς που ποτέ δεν πάτησε σε καμία ιστοριογραφία πέρα από τις εσωτερικές του αφηγήσεις. Αν θέλεις να γράψεις κάτι πέρα από αφορισμούς και τις παραδεδομένες σου "βεβαιότητες", αν π.χ. θέλεις να *επιχειρηματολογήσεις* για κάτι ευχαρίστως να σου απαντήσω. Αλλά στο "η ανθελληνική ιδεολογία της Αριστεράς" από ιδεολογικούς απογόνους των Ταγμάτων Ασφαλείας" τι να πω;