Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αι γενεαί αι πάσαι...

13/11/08


Generation "A" or Generation "Z",
Who the hell are you to put a label on me?
This label of the week is getting kinda lame,
The more things change the more they stay the same


                The Rev. Horton Heat "Generation Why?" (1996)


 


Πέρα από τις ταμπέλες και τις κατηγοριοποιήσεις η "γενιά ipod" δεν είναι παρά ένα στιγμιότυπο των συνεπειών της νέας οικονομίας πάνω στους νεότερους εργαζόμενους.


 


Αν οι «γενιές» κοινωνιολογικά ορίζονται από την κοινή κοινωνική εμπειρία, από γεγονότα-κλειδιά και από το γενικότερο βιωμένο οικονομικό και πολιτικό κλίμα, προφανώς οι περιγραφές που αφορούν τις ΗΠΑ και την Βόρεια και Δυτική Ευρώπη είχαν μέχρι πρόσφατα μικρή (αν και όχι ασήμαντη) σχέση με τις δυνητικές Ελληνικές κατηγοριοποιήσεις. Τελευταία, η εξέλιξη της Ελληνικής κοινωνίας παρακολουθεί, με τις πάγιες και αναμενόμενες ιδιαιτερότητές της, από πιο κοντά τις παράλληλες εξελίξεις στην υπόλοιπη Δύση. Η παγκοσμιοποίηση άλλωστε, δημιουργεί μια στενότερη συσχέτιση τάσεων μεταξύ χωρών.


Κάθε τέτοια γενίκευση φυσικά, αν και συχνά ενδιαφέρουσα και όχι τελείως αυθαίρετη, είναι μια προσπάθεια να αντικειμενοποιηθεί μέσα σε στατικούς ορισμούς μια δυναμική και εξελισσόμενη διαδικασία. Είναι συνεπώς καταδικασμένη να αστοχεί. Παράλληλα, η χρονολογική κατηγοριοποίηση, ιδίως στην ποπ δημοσιογραφική εκδοχή της, δεν μπορεί να συμπεριλάβει την χωρική και την ταξική διαφοροποίηση μέσα σε μια οντότητα που ορίζει ως ενιαία, ούτε τις συνέχειες μεταξύ γενεών, τους γεωγραφικούς και τους ταξικούς προσδιορισμούς τους. Από αυτήν την σκοπιά π.χ. η καθ' ημάς «γενιά των 700 Ευρώ» αντιστοιχεί  ορατά μεν με την «γενιά ipod» αλλά - με δεδομένη την οικονομική περιφερειακότητα της Ελληνικής οικονομίας, τα ελλείμματα τεχνογνωσίας και έρευνάς της, τις επικρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις και  την πολιτική της πραγματικότητα - διαφέρει και ουσιωδώς. Δεν πρόκειται μόνο για την ελληνική αποδοχή της εξάρτησης από τους γονείς σε προχωρημένη ηλικία, δεν είναι μόνο η διαφορά στην φορολόγηση, είναι και οι ρυθμοί ζωής, το εργασιακό ιδεώδες και προσδοκώμενο σε διαφορετικές χώρες, η διάθεση του ελεύθερου χρόνου κτλ.


Πέρα όμως από αυτό, η δικιά μας «γενιά των 700 Ευρώ», διαφοροποιείται, περιορίζεται και επεκτείνεται με κάθε αναλυτικότερη εξέταση: Υπάρχει η γενιά των αποκαλούμενων 'χλιδάνεργων', των οποίων οι οικογένειες έχουν την δυνατότητα να τους στηρίξουν μέχρι την εξεύρεση αξιοπρεπούς εργασίας, είναι η γενιά των 'μεταναστών', που έχει φύγει για άλλες χώρες όπου η πάσης φύσεως τεχνογνωσία αμείβεται πολύ περισσότερο από «700 Ευρώ»  (και δεν είναι λίγοι), είναι μια μεγάλη μάζα εργαζομένων νέων που μένουν με τους γονείς τους συνεισφέροντας 700 Ευρώ και λιγότερα κάθε μήνα σε έναν ανεπαρκή οικογενειακό κορβανά, είναι οι νέοι αγρότες, είναι η «γενιά των πάρα, πάρα πολλών Ευρώ», έτοιμα ή στημένα από την οικογένεια ή από τις προσωπικές και πολιτικές διασυνδέσεις και διαπλοκές κοκ.


Όμως ας συμφωνήσουμε στην ουσία: μεγάλο τμήμα της νέας γενιάς είναι εργασιακά επισφαλές, πιεσμένο και χρεωμένο. Αυτά βεβαίως δεν είναι στοιχεία που τα κουβαλάει η γενιά αυτή από τα γεννοφάσκια της, και ούτε περιορίζονται σε αυτήν. Είναι στοιχεία μιας νέας οικονομίας που ανέτρεψε τις κοινωνικές κατακτήσεις περασμένων δεκαετιών, υπό το σαθρό πρόσχημα του «εκσυγχρονισμού», μετέτρεψε την εργασία σε απλά και μόνο ένα ακόμα κόστος της παραγωγής και αντάλλαξε την μόνιμη και σταθερή εργασία με την μερική και επισφαλή. Είναι ένα από τα συμπτώματα μιας γενικότερης διαδικασίας αποδημοκρατισμού της οικονομίας, ασύμμετρης κατανομής του παραγόμενου πλούτου.


Στην Ελλάδα είναι, ένα παραπάνω, σύμπτωμα μιας ιδρυτικής για την χώρα και «εκδημοκρατισμένης» πλέον διαφθοράς, και ιστορικά της μη-οικοδόμησης κράτους πρόνοιας. Συνδέεται με ένα λεηλατημένο συνταξιοδοτικό σύστημα, με τις κακές υποδομές, με την υψηλή κερδοφορία των επιχειρήσεων και με την επιχειρηματική αντίληψη στην Ελλάδα. Είναι το σύμπτωμα όλων αυτών σε μια συγκεκριμένη ηλικιακή κατηγορία.


Η «γενιά ipod» είναι λοιπόν μια γενιά που έχει ένα προνόμιο: μπορεί να αποβάλει εύκολα τα χαρακτηριστικά που την ορίζουν και να την επανορίσει η ανατροπή τους! 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …