Είμαστε στην εποχή που μεταξύ της Google και του Facebook διαμορφώνεται, διακινείται και διαχέεται σχεδόν όλη η παγκόσμια δημοσιογραφική παραγωγή (εκτός Κίνας και Ρωσίας). Είμαστε επίσης στην εποχή που χωρίς τη μεσολάβηση αυτών των δύο εταιρειών και των υπηρεσιών τους, κάθε δημοσιογραφική παραγωγή, ανεξάρτητα από την πηγή της, είναι καταδικασμένη στη σχετική ή πλήρη αφάνεια. Δηλαδή έχει καταστεί αδύνατον για οποιονδήποτε επαγγελματία της επικοινωνίας ή της δημοσιογραφίας, κάποιον ακτιβιστή ή κάποιο δημόσιο πρόσωπο να «βγει» από τον κύκλο των υπηρεσιών αυτών χωρίς να υποστεί ποινή περιθωριοποίησης. Η Google και το Facebook αποτελούν με διάφορους τρόπους και σε διαφορετικά πεδία ολοκληρωτικά μονοπώλια. Κάθε συζήτηση για την ελευθερία του λόγου και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών στις ημέρες μας, ιδίως στη Δύση, δεν μπορεί παρά να αφορά τη ρύθμιση και τον έλεγχο των πρακτικών αυτών των εταιριών. Η ρύθμιση αυτή, αν θέλουμε να είναι ουσιώδης, δεν μπορεί να είναι αυτορρύθμιση, δεν μπ...
[Δράττομαι της ευκαιρίας να βάλω παράμερα τα τρέχοντα και φλέγοντα πολιτικά ζητήματα και στα δέκα λεπτά που έχω στην διάθεσή μου να ασχοληθώ με κάτι δευτερεύον, τετριμμένο και παρολίγον σατανικό.] Κύριοι και κυρίες, κυρίες και κύριοι. - Ενώ η ΕΡΤ έχει σκάσει 12 εκατομμμύρια ευρώπουλα για τον εθνικό στόχο της επανακατάκτησης του "ευρωπαϊκού" σούργελου, - ενώ υπουργοί παπαριζόμενοι ανάγουν τον θρίαμβο στο πανηγύρι του ευρωπαϊκού κιτς που λέγεται Διαγωνισμός Τραγουδιού της Γιουροβίζιον σε εθνικό στόχο : «Mας ζηλεύετε για τις επιτυχίες (!) της χώρας, τις πρωτιές (!) στο ποδόσφαιρο (!), στο μπάσκετ (!), πέρυσι στην Eurovision (!!) με την Έλενα Παπαρίζου», ενώ ο υπουργός Mεταφορών κ. Λιάπης στηρίζει με πάθος την Άννα Bίσση στη διάρκεια της επίσκεψης του στην Tουρκία, ανάγοντας το υποψήφιο τραγούδι «Everything» (όλα) σε πρώτο ζήτημα των διπλωματικών επαφών με τη γείτονα (άλλωστε πρέπει να λυθεί γιατί οι Tούρκοι δεν δέχονται την Kύπρια τραγουδίστρια στη χώρα τους!). Όμως και ο «Eλλη...
Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές. - Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους" , είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα...
Σχόλια