29.6.04

Τα Ολυμπιακά έργα από το διάστημα

Το BBC παρουσιάζει μια σειρά φωτογραφίες των Ολυμπιακών έργων όπως φαίνονται (φαίνονταν μάλλον γιατί πρέπει να μην είναι πολύ πρόσφατες) από δορυφόρο.
Ενημέρωση: Αν δεν διαβάζετε τα σχόλια (να τα διαβάζετε) ο kuk βρήκε την πηγή των φωτογραφιών εδώ.

28.6.04

"...και ο Άγγελος Χαριστέας, από την σέντρα του Ζαγοράκη,...

... σκίζει τους Γάλλους σαν σαρδέλλες"! Ζιπαρισμένο mp3 της περιγραφής του γκολ της Ελλάδας εις βάρος της Γαλλίας, από τον Γιώργο Χελάκη στο Σπορ-FM (μιξαρισμένης με την εκτέλεση του εθνικού μας ύμνου από την χωρωδία των Ελλήνων οπάδών στις εξέδρες της Πορτογαλίας), του οποίου το παραλήρημα στο τέλος της μετάδοσης του αγώνα το ψάχνω ανεπιτυχώς όλη μέρα! Αν το έχει κανείς ας το στείλει... Άλλα δύο mp3 με την περιγραφή των γκολ της εθνικής μας από τον θρυλικό εκφωνητή βρίσκονται εδώ, ενώ υπάρχει και sport-FM ποτπουρί των γκολ της Α΄φάσης με υπόκρουση συρτάκι! Σχετικά download σε αυτήν εδώ την σελίδα , εκτάκτως από ότι φαίνεται!

Από τα Φόρουμ του Sportime, υπάρχει και ένα mp3 με την περιγραφή του γκολ της ισοφάρισης εναντίον της Ισπανίας από Πορτογάλο εκφωνητή: GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL GRECIA!

23.6.04

Ε;;;;

Η φάρσα της δικαστικής περιπέτειας της "17Ν" συνεχίζεται:

Σήμερα επρόκειτο να δημοσιοποιηθεί το σκεπτικό με το οποίο πριν από έξι μήνες 16 από τους 19 κατηγορούμενους καταδικάστηκαν σε ισόβιες καθείρξεις.

Ωστόσο, ο πρόεδρος του Εφετείου Χαρίδημος Παπαδάκης αρνήθηκε να δώσει το σκεπτικό στους δημοσιογράφους, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση αντίκειται στο νόμο περί προστασίας προσωπικών δεδομένων.


Ή οι ανώτατοι δικαστικοί έχουν μια περίεργη αίσθηση του χιούμορ, ή πρόκειται περί δικαστικού πραξικοπήματος. Κάποιος πρέπει να ασκήσει δίωξη εναντίον του κ. Χαρίδημου Παπαδάκη και αυτών που τον συμβούλεψαν για προσβολή του πολιτεύματος. Δεν πάμε καθόλου καλά. Ήδη η καθυστέρηση της ανακοίνωσης του σκεπτικού αποτελεί αχαρακτήριστη κακοποίηση του πνεύματος του νόμου.
Υπενθυμίζω (εγώ ο άσχετος στους δικαστές!) το Σύνταγμα της Ελλάδας, Άρθρο 93 παράγραφος 3:

Κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη και απαγγέλλεται σε δημόσια συνεδρίαση.


Ενημέρωση 25/6: Μας έκαναν την χάρη και την εξέδωσαν.

Η φωτογραφία μέσα στην φωτογραφία

Το εξαιρετικό weblog Under the Same Sun, παρουσιάζει αυτήν την συγκλονιστική φωτογραφία που ξεπερνά οποιαδήποτε περιγραφή. Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε στο Newsweek και περιέχεται σε άρθρο του MSNBC σχετικά με τα βασανιστήρια και την "νομιμότητα" των διαφόρων παραλλαγών τους.
Φρίκη.

18.6.04

Τέρυ Τζόουνς: Δεν θα πονέσει πολύ

Πρόκειται για θεϊκό άρθρο του (παλαιού μέλους των Μόντυ Πάιθονς) Τέρυ Τζόουνς σχετικά με τα προβλήματα που έχει με τον γυιο του και τη συνεισφορά του Ντόναλντ Ράμσφελντ στην ασφάλεια της οικογένειάς του... Το αγγλικό πρωτότυπο (το οποίο έχω αναρτήσει ήδη στο αγγλόγλωσσο Ιστολόγιο) θα το βρείτε εδώ.
Εδώ σας παραθέτω την μετάφραση που έλαβα από τον φίλο μου τον Γιώργο Στ., με μικρές διορθώσεις...

Terry Jones
Τετάρτη 16 Ιουνίου 2004.

The Guardian

Εδώ και κάποιο καιρό, προσπαθώ να μάθω που πηγαίνει ο γιος μου μετά από κάθε πρόβα της χορωδίας στην οποία είναι μέλος. Εκείνος αρνείται πεισματικά να μου πει. Λέει πως δεν με αφορά που πηγαίνει μετά τις πρόβες και πως ζούμε σε μια ελεύθερη χώρα και μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Σωστά, ζούμε σε μια ελεύθερη χώρα, όμως αν ο κόσμος αρχίσει να πηγαίνει όπου θέλει μετά τις πρόβες στην χορωδία, ένας θεός ξέρει αν στο τέλος θα μείνει όρθια η χώρα για να υπάρχει κάπου για να πηγαίνουμε. Θέλω να πω, μπορεί να πηγαίνει σε συναντήσεις αναρχικών, ή σε κάποιο κέντρο Ισλαμικών σπουδών. Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος;

Το θέμα είναι πως, αν ο καθένας δεν λέει που πηγαίνει μετά τις πρόβες με την χορωδία, αυτή η χώρα κινδυνεύει. Γι' αυτόν το λόγο, τον τελευταίο καιρό ασκώ μια κάποια πίεση στο γιο μου για να μου πει που πηγαίνει. Για αρχή, του έβαλα μια πλαστική σακούλα στο κεφάλι και τον έδεσα με αλυσίδα στο καλοριφέρ. Κατάφερα όμως με αυτόν τον τρόπο να τον πείσω να μιλήσει; Σιγά μην τα κατάφερνα.

Η σύζυγος μου είχε το θράσος να ισχυριστεί πως ίσως να το παρατραβούσα λιγάκι. Γι' αυτό της έχωσα και αυτηνής το κεφάλι σε μια πλαστική σακούλα και την έδεσα στο καλοριφέρ. Παρ’ όλα αυτά, δεν κατόρθωνα να πείσω τον γιο μου να μου πει που πηγαίνει μετά τις πρόβες στη χορωδία.

Προσπάθησα να τον πεινάσω, του έδινα μόνο κρύο φαγητό, έκοψα όλες τις τρίχες του προσώπου του, τον έβαλα να κάθεται σε επώδυνες στάσεις, άφηνα το φως ανοιχτό συνέχεια, έβαζα τέρμα τη μουσική έξω από το κελί του, τα συνηθισμένα πράγματα δηλαδή που κάνει κάθε γονιός που ανησυχεί για το παιδί του και θέλει να μάθει που πηγαίνει μετά τις πρόβες στη χορωδία. Μάταια όμως.

Δίσταζα να προχωρήσω σε πιο σκληρά μέτρα, άλλωστε δεν παύει να είναι γιος μου. Και τότε ήρθε ο Donald Rumsfeld για να με σώσει.

Διάβασα στους New York Times της περασμένης εβδομάδας ένα υπόμνημα του Υπουργού Αμύνης στις 6 Μαρτίου του 2003. Ξεκαθάριζε με κάθε λεπτομέρεια τι θεωρείται και τι δεν θεωρείται βασανιστήριο. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, κανείς δεν θέλει πραγματικά να βασανίσει το παιδί του, γιατί μπορεί να το μάθει και η αστυνομία.

Το υπόμνημα αυτό, το οποίο είχε συνταχθεί για λογαριασμό του κ. Rumsfeld, εξηγούσε πως αυτό που μερικές φορές μπορεί να μοιάζει με βασανιστήριο, δεν είναι στ’ αλήθεια βασανιστήριο. Λέει λοιπόν πως αν κάποιος "γνωρίζει πως από τις πράξεις του μπορεί να προκληθεί σημαντικός πόνος, η πρόθεση του όμως δεν είναι να προκαλέσει τέτοιον πόνο, τότε στερείται του απαιτούμενου κινήτρου, ακόμα και αν οι πράξεις του δεν ήταν καλοπροαίρετες".

Σε απλή γλώσσα, αυτό σημαίνει πως αν ένας γονιός, μέσα στην αγωνία του να μάθει που πηγαίνει ο γιος του μετά τις πρόβες στη χορωδία, κάνει κάτι που θα προκαλέσει σημαντικό πόνο στο παιδί του, αυτό μπορεί να θεωρηθεί "βασανιστήριο" μόνο αν αποκλειστικός σκοπός του γονιού είναι η πρόκληση ακριβώς αυτού του πόνου. Αν όμως ο σκοπός του είναι άλλος -- όπως το να μάθει που πηγαίνει του παιδί του μετά τις πρόβες στη χορωδία -- τότε αυτό δεν θεωρείται βασανιστήριο, ασχέτως του πόνου που έχει προκαλέσει.

Το υπόμνημα συνεχίζει : "ο κατηγορούμενος για βασανισμό" (εδώ εννοεί τον γονιό που ανησυχεί) "είναι ένοχος μόνο αν ενεργεί βάσει του συγκεκριμένου σκοπού να προκαλέσει σημαντικό πόνο ή οδύνη σε ένα πρόσωπο το οποίο έχει υπό τον έλεγχο του".

Απόλυτα ξεκάθαρο. Αν πρόθεση σας είναι να αποσπάσετε πληροφορίες, δεν είναι δυνατόν να κατηγορηθείτε ποτέ για βασανισμό.

Μάλιστα, το υπόμνημα προχωράει παραπέρα... Γράφει πως αν ένας γονιός «πιστεύει καλή τη πίστη [πως] από τις πράξεις του δεν θα προκληθεί παρατεταμένη ψυχική βλάβη, τότε δεν βρίσκεται σε νοητική κατάσταση τέτοια ώστε να χαρακτηριστούν οι πράξεις του βασανιστήρια". Επομένως, το μόνο που έχει κανείς να κάνει για να μην κατηγορηθεί ως βασανιστής, είναι να ισχυριστεί πως δεν πίστευε πως μπορούσε να προκληθεί από τις πράξεις του διαρκής βλάβη στο παιδί. Πανεύκολο!

Αυτόν τον καιρό κρατάω πολλούς φίλους του γιου μου φυλακισμένους στο γκαράζ, εφαρμόζω ηλεκτρικό ρεύμα στα γεννητικά τους όργανα και τους εξευτελίζω σεξουαλικά για να τους πείσω να μου πουν που πηγαίνει ο γιος μου μετά τις πρόβες στη χορωδία.

Ο σύμβουλος του Dick Cheney, David S. Addington, με διαβεβαιώνει πως δεν υπάρχει πρόβλημα με αυτό. Ο William J Haynes, γενικός σύμβουλος του Υπουργείου Αμύνης των ΗΠΑ συμφωνεί. Κανένα πρόβλημα. Το ίδιο και η γενική σύμβουλος της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, Mary Walker.

Μάλιστα, σχεδόν ολόκληρη η αμερικάνική κυβέρνηση φαίνεται πως πιστεύει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με αυτά που κάνω, εκτός από τον δικηγόρο του state department, που ισχυρίζεται παραδόξως πως με αυτόν τον τρόπο ίσως προκαλώ άλλους ανθρώπους να εφαρμόσουν ηλεκτρικό ρεύμα στα δικά μου γεννητικά όργανα και να με εξευτελίσουν σεξουαλικά.

Γι' αυτό κι εγώ θα μαζέψω όλα τα παιδιά της γειτονιάς, θα τα δέσω με αλυσίδες και θα αφήσω δυο-τρία σκυλιά να τα κατασπαράξουν. Ίσως σκοτώσω κατά λάθος κάνα-δυο από δαύτα -- το σίγουρο όμως είναι ότι δεν θα είναι αυτή η πρόθεση μου -- ίσως μάλιστα τραβήξω και καμία φωτογραφία με τη γυναίκα μου να στέκεται πάνω από τα νεκρά σώματα τους, ώστε μετά να δείξω αυτή τη φωτογραφία στα άλλα παιδιά... Ίσως τότε, επιτέλους, να μπορέσω να μάθω που πηγαίνει ο γιος μου μετά τις πρόβες στη χορωδία. Άλλωστε, στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν θα έχω κάνει τίποτα παραπάνω από αυτό που η αμερικάνική κυβέρνηση ανέχεται και παραβλέπει από τις 9/11 και μετά.


Ο Terry Jones είναι συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και μέλος των Monty Pythons.

17.6.04

Αναπαραστάσεις των γκολ

...του Euro 2004. Το BBC προσφέρει την αναπάρασταση σε shockwave, με το κατέβασμα του Virtual Replay, όλων των γκολ και των κυριότερων φάσεων με εντυπωσιακή ακρίβεια, από διάφορες οπτικές γωνίες. Π.χ. μπορείτε να δείτε το γκολ του Χαριστέα εναντίον της Ισπανίας από την οπτική γωνία του σκόρερ ή του Ισπανού τερματοφύλακα! Πολύ καλή δουλειά... μόνο που θέλει αξιοπρεπείς (τουλάχιστον) ταχύτητες διαδικτύου και Internet Explorer (πάντως όχι FireFox, δεν παίζει καθόλου σε Mozzila από ότι έχω δει).
Όσο για την εθνική μια μόνον παρατήρηση: Ο Τραϊανός Δέλλας έφυγε από την Ελλάδα περίπου ως αποτυχημένος (όπως και ο Βρύζας άλλωστε).

15.6.04

Αντι-αμερικανισμός και αμερικανοποίηση στην Ελλάδα

Ο Mike Epitropoulos καθηγητής κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ, έγραψε ένα δοκίμιο σχετικά με τον αντι-αμερικανισμό και τον παράλληλο "εξαμερικανισμό" της Ελλάδας, ενώ έχει ασχοληθεί με το θέμα με ανάλογο άρθρο σε ένα βιβλίο για την Αμερικανική κουλτούρα στην Ευρώπη (του οποίου ήταν και επιμελητής).

Το άρθρο αυτό (στα αγγλικά μόνον δυστυχώς) το θέτω στην κρίση των αναγνωστών του Ιστολογίου... Να σημειώσω κατ' αρχήν ότι ενώ προσεγγίζει το θέμα με γνώση, πάσχει σε αρκετά σημεία όταν ταυτίζει τον εκδυτικισμό (παλιά διαδικασία από την εποχή της ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους και πιο πριν) με τον εξαμερικανισμό, ενώ δεν είμαι σίγουρος αν το υστερικά καταναλωτικό πρόσφατο νεοελληνικό κοινωνικό μοντέλο είναι περισσότερο μια ακραία εκδοχή του Ευρωπαϊκού παρά υιοθέτηση του Αμερικανικού... Δεν τονίζεται επίσης ότι η "παραδοσιοκρατική" αντίθεση στην Αμερική είναι πολύ πρόσφατη και βασίζεται σε μια βαθειά παρεξήγηση για την φύση της Αμερικανικής κοινωνίας μεταξύ των ιθαγενών θρησκολήπτων...
Η έμφαση στην επίδραση του τουρισμού σε αυτά τα συμφραζόμενα, τέλος, είναι υπερβολική και παραπλανητική... η σεξουαλική απελευθέρωση των νεοελλήνων (και έτσι εμμέσως και των Ελληνίδων) ήρθε από τον Βορρά της Ευρώπης και όχι από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Μεταφράζω πρόχειρα το καταληκτικό συμπέρασμα του κειμένου αυτού:

Στο άρθρο αυτό, επιχείρησα να παρουσιάσω τις δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος - του αντιαμερικανισμού και του εξαμερικανισμού - και τις αντιφάσεις που τις βαρύνουν. Υπάρχει μια τραγική και ατυχής ιστορία Δυτικών και Αμερικανικών επεμβάσεων στην Ελλάδα με ρίζες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα. Η διαδικασία αυτή είχε ως αποτέλεσμα, Έλληνες από όλες τις κοινωνικές ομάδες να τραυματιστούν, να σκοτωθούν, να φυλακιστούν, να εκτοπιστούν και να τους αφαιρεθεί η προσωπική και η δημόσια περιουσία. Υπάρχουν πραγματικοί λόγοι που δικαολογούν το ευρύ αντιαμερικανικό αίσθημα.

Ταυτόχρονα, είδαμε όχι μόνον ότι το Ελληνικό κράτος έχει παραμείνει σταθερά στην Αμερικανική ζώνη επιρροής, αλλά ότι και η πολιτισμική διαδικασία του εξαμερικανισμού συνεχίζεται ακάθεκτη. Ο τουρισμός και τα συνεπακόλουθά του (η δημιουργία μιας πιο αυτόνομης και ανεξάρτητης κουλτούρας της νεολαίας και η εξίσωση των φύλων) οδήγησαν στην άνοδο νέων αγορών για δραστηριότητες σχετικές με τον ελεύθερο χρόνο, που έφεραν μαζί τους μπαρ, ωτίσκο, μουσική, φαγητά και άλλα Αμερικανικά προϊόντα. Οι αλλαγές αυτές ενώ προκάλεσαν και εξόργισαν λάτρεις της παράδοσης, θρησκευτικούς ηγέτες και πολιτικούς της Δεξιάς και ιδιαίτερα της Αριστεράς, οι μάζες της Ελληνικής νεολαίας και οι πιο πρόσφατες γενιές της έχουν υιοθετήσει την εξαμερικανισμένη κουλτούρα και τα σχήματά της σε επίπεδα άνευ προηγουμένου. Και δικαιώνοντας με κάποιο τρόπο τις απόψεις των Ελληνοαμερικάνων, μπορεί κανείς να πει ότι, όλο και περισσότερο, "οι Έλληνες είναι πιο Αμερικάνοι από τους Αμερικάνους!" σε ότι αφορά τον βαθμό καταναλωτισμού και ατομικιστικού υλισμού και στην εγκατάλειψη πολλών από τις παραδόσεις που οι Ελληνοαμερικάνοι μετανάστες έχουν εν πολλοίς κρατήσει.

Επαναλαμβάνουμε ότι, ενώ υπάρχουν συγκροτημένες εκδοχές του αντιαμερικανισμού σε ολόκληρο το πολιτικό και ιδεολογικό φάσμα, ο πλέον διαδεδομένος είναι ο "αντανακλαστικός" αντιαμερικανισμός, εκείνος δηλαδή που α) είναι ενσωματωμένος στον λαϊκό και λαϊκιστικό πολιτισμό αλλά είναι επίσης και β) ρηχός και μη-απειλητικός για την διαδικασία του εξαμερικανισμού. Οι Έλληνες ενδέχεται να καταναλώνουν δυασνάλογα μεγάλες ποσότητες αμερικανικής κουλτούρας και τρόπου ζωής. Ενδεικτική είναι η αντίθεση μεταξύ του γεγονότος ότι η Ελλάδα είναι γνωστή για την "μεσογειακή διατροφή" που μακραίνει την ζωή, ενώ οι Έλληνες είναι ο λαός εκείνος της ΕΕ που καταναλώνει τα περισσότερα τσιγάρα και το περισσότερο κρέας κατά κεφαλήν, ενώ η νεολαία στην Ελλάδα εμφανίζει υψηλότατα ποσοστά παχυσαρκίας και παιδικού διαβήτη.

Οι διαδικασίες και οι μορφές του αντιαμερικανισμού και του εξαμερικανισμού συνεχίζουν να εξελίσσονται, άρρηκτα συνδεδεμένες με την Αμερικανική αυτοκρατορία και τον παγκόσμιο καπιταλισμό. Θα μπορούσαμε να τις διαφωτίσουμε περισσότερο με μια λεπτομερέστερη ταξική ανάλυση, όπου θα βλέπαμε και το ποιος επωφελείται και ποιος πληρώνει το οικονομικό, και όχι μόνον, αντίτιμο. Ο αντιαμερικανισμός και ο εξαμερικανισμός είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και αμφότερες θα εξακολουθήσουν να υφίστανται στο μέλλον.

Ευρωεκλογές και Ανοιχτό Λογισμικό

Καθυστερημένα, μετά το πανηγύρι, εντόπισα μια σπουδαία έρευνα του Δημήτρη Γλέζου από το Chit-Chat-Choe, σχετικά με την αντιμετώπιση θεμάτων ανοιχτού λογισμικού από τα κόμματα της Ευρωβουλής. Μάλιστα παραθέτει σύνδεσμο σε πίνακα με τις ψήφους όλων των ευρωβουλευτών για σχετικά με θέματα που αφορούν άμεσα ή έμμεσα τις πατέντες λογισμικού και συναφή θέματα, αξιολογημένα από το Foundation for a Free Information Infrastructure.
Ο Δημήτρης συμμετέχει στην ελληνική κίνηση εναντίον των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για το λογισμικό, κόντρα στις πατέντες για το αυτονόητο δηλαδή... το σχετικό σάιτ epatents, παρέχει μια λεπτομερή εξήγηση του ζητήματος και της σημασίας του.
Το διακύβευμα εδώ δεν είναι απλά κάποιο "τεχνική λεπτομέρεια", αλλά η ίδια η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και η εμπορευματοποίηση των πάντων μέχρις πνευματικής αναπηρίας.
Ενημέρωση 20/6 ο προσφιλής μου "ιός" της Ελευθεροτυπίας έχει σήμερα, όπως μας ενημέρωσε ο Χρήστος στα σχόλια, τις πατέντες λογισμικού ως θέμα της έρευνάς του...

Το τεστ της παγκοσμιοποίησης

To Fantasy World Order είναι ένας ιστοχώρος που "μετράει" την στάση σου απέναντι στην λεγόμενη παγκοσμιοποίηση μέσω μιας σειράς ερωτήσεων, και σε κατατάσσει βάσει ποσοστών σε μια από πέντε γενικές κατηγορίες... Αν και πολλές από τις ερωτήσεις προϋποθέτουν συμφωνία στα όσα "σιωπηλά" αποδέχεται ο ερωτών (π.χ. ότι η δημοκρατία και η ισότητα είναι μόνον "Δυτικές Αξίες"), τα αποτελέσματα είναι ενδιαφέροντα. Το σάιτ σου δίνει την δυνατότητα να φτιάξεις ένα "προφίλ παγκόσμιου ηγέτη" και να δεις πόσοι συγκλίνουν με τις απόψεις σου...
Εμένα με έβγαλε μισό σκεπτικιστή, μισό διαδηλωτή... (ορθώς εκτιμώ)
Στα αγγλικά. Από το metafilter

13.6.04

Ψηφίστε ρε... τι σας ζητάνε;

Γνωρίζοντας ότι ο, καλώς εννοούμενος αντι-αμερικανισμός αποτελεί σημαντικό λόγο κινητοποίησης στην χώρα μας, να σας θέσω υπόψη αυτό το πειστικότατο κατ' εμέ κείμενο του "Ιού" της Ελευθεροτυπίας, σχετικά με την βαρύνουσα σημασία του Ευρωκοινοβουλίου... Απόσπασμα:
"από τη σύστασή του, το Ευρωκοινοβούλιο αποτελεί το πρόπλασμα της πολιτικής ένωση της Ευρώπης, με όρους που δεν εγκρίνει καθόλου η υπερατλαντική μεγάλη μας σύμμαχος. Ισως αυτή η ενοχλητική του πλευρά να κρύβεται και πίσω από αυτή την εκστρατεία πολιτικής απάθειας που ενορχηστρώνεται επιμελώς σε πολλές χώρες κατά την προεκλογική εκστρατεία που μόλις τελείωσε. Αν επιβεβαιωθούν, λοιπόν, αύριο οι απαισιόδοξες εκτιμήσεις για την προσέλευση των ευρωπαίων ψηφοφόρων, ηττημένο δεν θα είναι το ένα ή το άλλο τοπικό κόμμα, αλλά ο ίδιος ο θεσμός και οι ελπίδες που γεννά η -έστω κολοβή- διατήρησή του."

Καλή ψήφο λοιπόν.

8.6.04

Περί των μουσικών μου προτιμήσεων

Ανταποκρινόμενος αργοπορημένα στην πρόσκληση του Thas, του συνιστολόγου στο Vita Moderna, του έστειλα λίστα με 30 αγαπημένα ροκ άλμπουμ (μόνο jenous δηλαδή), προχείρως σταχυολογηθέντα τα οποία και ανάρτησε εδώ. Ο κατάλογος έχει πολλές ελλείψεις και επιφυλάσσομαι να τον συμπληρώσω κάποια στιγμή (μαζί με τα ελληνικά ανάλογα), αλλά γενικά επέλεξα ένα άλμπουμ από κάθε συγκρότημα/καλλιτέγνη... το αγαπημένο μου προφανώς... Ο σ. Thas επιδιώκει να καταγράψει τα μουσικά ενδιαφέροντα των αναγνωστών των ελληνικών ιστολογίων (δίχως άλλο για να τα χρησιμοποιήσει αργότερα για επιστημονικές έρευνες, εκβιασμούς, ή άλλα χόμπι). Βοηθήστε τον αν ευκαιρείτε... συζήτηση να γίνεται...

7.6.04

Η διχοτόμηση της Κύπρου

Ο Σταύρος Λυγερός, υποστηρικτής του 'όχι" στο κυπριακό δημοψήφισμα, εμφανίζεται τώρα να βλέπει τρεις δυνατότητες για την Κύπρο (επαναφορά του σχεδίου Ανάν, διχοτόμηση, διχοτόμηση σε δύο ανεξάρτητες οντότητες με ενιαία συμμετοχή στην ΕΕ - την τελευταία αυτή εκδοχή άλλωστε υποστηρίζει).
Μου κάνει εντύπωση ότι θεωρεί τις εξελίξεις μετά το "όχι" αναπάντεχες - πάρα πολλοί τις προέβλεπαν αλλά τους θεωρούσαν τότε καταστροφολόγους... Δεν αμφιβάλλω πως πολλοί από τους υποστηρικτές του "όχι" κάπως έτσι σκέπτονται, αλλά γιατί δεν το είχαν πει ξεκάθαρα από πριν το δημοψήφισμα; Η σύγκλίση με τις θέσεις του Ντενκτάς είναι πια εντυπωσιακή!

Είναι πάντως γραφικό να βλέπει κανείς έναν αρθογράφο της Kαθημερινής να καταφέρεται εναντίον των ΗΠΑ, ενώ ο αρθρογράφος της (κατά τεκμήριο αντι-ιμπεριαλιστικότερης) Monde Diplomatique να μην έχει διακρίνει την κρισιμότητα της υπερψήφισης του σχεδίου Αννάν για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή (ομού με τον Νόαμ Τσόμσκυ), και να ομιλεί περί Ελλήνων εθνικιστών...

Το κόμιξ των ευρωεκλογών

Από το επίσημο site των ευρωεκλογών, ιδού ένα κόμιξ σχετικό με το ευρωκοινοβούλιο, με τίτλο Το λαβωμένο νερό [προσοχή! τεράστιο αρχείο pdf!]. Συμπαθητικό αν και η "απλοϊκή" περιγραφή συσχετισμών, πολιτικών, καλής προαίρεσης και ευρρυθμίας ανήκουν πλήρως στην σφαίρα της μυθοπλασίας... Από την ενότητα "infotainment" του ιστοχώρου αυτού.
Στην σφαίρα της μυθοπλασίας κινούνται και οι απόψεις ότι οι ευρωεκλογές δεν έχουν σημασία... Είναι πιθανόν πλέον το ευρωκοινοβούλιο να έχει μεγαλύτερη επίπτωση στην καθημερινότητα όλων μας από ότι το εθνικό κοινοβούλιο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι ευρέως γνωστή η θέση των πολιτικών κομμάτων ως προς το (απαράδεκτο) προτεινόμενο σύνταγμα, ούτε η τοποθέτησή τους για την προοπτική μιας ομόσπονδης Ευρώπης, ούτε οι θέσεις για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ... πόσο μάλλον η θέση για τα μεταλλαγμένα, την "φιλελευθεροποίηση" τών εργασιακών σχέσεων και την πολιτική για την έρευνα...

5.6.04

Κι άλλο ιντυ

Το offline, έντυπη έκδοση του Αθηναϊκού ίντυ μπορείτε να το βρείτε εδώ. Έχει κάτι μήνες να βγει καινούριο και ελπίζω να μην έχει κολλήσει κάπου η προσπάθεια αυτή.
Αξίζει επίσης να ρίξει κανείς μια ματιά στο μηνιαίο Βίντεο-Μαγκαζίνο των ευρωπαϊκών Indymedia, το BEyONdTV...

Ο Μπους στον Ντούτσε τον Β'

Πέρα από τις κυριλέ ανταποκρίσεις, το Indy της Αθήνας έχει ανταποκρίσεις από Έλληνες συμμετέχοντες στις διαδηλώσεις εναντίον του Μπους, ο οποίος πήγε, του την είπε μέχρι και ο Πάπας και έφυγε για Παρίσι για να εορτάσει την νίκη των συμμαχικών δυνάμεων επί των ομοϊδεατών του ιδίου και του Σύλβιο.
Για τους ιταλομαθέστερους υπάρχει και το Ιταλικό Indymedia.

1.6.04

Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος δεν λέει την αλήθεια!

Σε πρόσφατο κείμενό του σχετικά με τον Νόαμ Τσόμσκυ και την παγκόσμια οικονομία, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, με τις εκτιμήσεις και τις αναλύσεις του οποίου έχω ασχοληθεί και παλαιότερα, κατακεραυνώνει τον Αμερικάνο διανοούμενο και διαφωνούντα ότι λέει εξωπραγματικά πράγματα για τις "ελεύθερες αγορές" τα οποία δεν στέκουν κτλ. Τα βασικά στοιχεία του εν λόγω άρθρου, των οποίων την ορθότητα αμφισβητώ, είναι τα ακόλουθα:
  • 1. "... ο Τσόμσκι επιμένει πως οι πολιτικές ενίσχυσης της καπιταλιστικής οικονομίας, μέσο κυρίως της μείωσης των φορολογικών συντελεστών, οδηγεί στην εξαθλίωση των φτωχών και στον υπερβολικό πλουτισμό των ισχυρών..." Αυτό, λέει o A.A., δεν στέκει διότι τα στοιχεία μας δείχνουν πως οι πλούσιοι πληρώνουν όλο και περισσότερα στις ΗΠΑ!

  • 2. Ότι η Πράξη Μεταρρύθμισης των Συστημάτων Προνοίας (Welfare Reform Act) του 1996, μείωσε τον αριθμό των ανθρώπων που είναι άνεργοι και που έχουν ανάγκη κοινωνικής βοήθειας.

  • 3. Ότι "η φτώχεια δεν αυξήθηκε στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης αλλά δραστικά μειώθηκε", η πολιτική του ανοίγματος των αγορών έπαιξε κατά τον Α.Α. μεγάλο ρόλο σε αυτό.

  • Ας τα πάρουμε με τη σειρά:
    1. Ο Τσόμσκι δεν λέει ότι η αναδιανομή του πλούτου επιτυγχάνεται κυρίως μέσω της (άμεσης) φορολόγησης. Έχει πει ότι η φορολογηση στις ΗΠΑ γίνεται όλο και πιο άδικη, και σε αυτό δεν έχει άδικο. Μια προφανής εξήγηση των αριθμών που δίνει ο Α.Α. και που δείχνουν ότι οι πλουσιώτεροι πληρώνουν και περισσότερα σε φόρους, είναι ότι, κατά το διάστημα που εξετάζει ο Α.Α., οι πλούσιοι έχουν πλουτίσει πολύ περισσότερο από τους φτωχούς (που έχουν μείνει στάσιμοι ή έχουν γίνει φτωχότεροι) και άρα πληρώνουν και αναλογικά περισσότερα. Μια άλλη παράμετρος που του διαφέφευγει είναι ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι μετατόπισης του φορολογικού βάρους στους φτωχότερους, που αφορούν τους μη-άμεσους ομοσπονδιακούς φόρους και την "προστασία" των πραγματικών εσόδων των πλουσιωτέρων σε υπεράκτιες εταιρίες...
    Το ότι η ανισοκατανομή εισοδημάτων, διευρύνεται στις ΗΠΑ, με τα κατώτερα και μεσαία στρώματα να παραμένουν στάσιμα και τα πλουσιώτερα να θησαυρίζουν, είναι υπεράνω αμφισβήτησης. Είναι απορίας άξιον που ο Α.Α. δεν αναφέρει καθόλου το μάλλον πιο άμεσο αυτό μέτρο ανισότητας στα όσα περί φόρων λέει (και που ποτέ δεν αποτέλεσαν την αιχμή της κριτικής των ομοϊδεατών του Τσόμσκυ). Βλέπε εδώ για την ιστορική ανισότητα εισοδημάτων στις ΗΠΑ (σε απόλυτους και σε αποπληθωρισμένους αριθμούς δολαρίων - εδώ μεταφράζετε την αγοραστική δύναμη των δολαρίων αυτών για να δείτε πόσο έχει πέσει για τους φτωχότερους)... Επίσης εδώ βλέπουμε την σχετική κατανομή εισοδήματος. Για μια πληρέστερη εικόνα ρίξτε μια ματιά στην ανάλυση αυτή από μια Καναδέζικη ερευνητική πηγή. Καμία από όλες αυτές τις παραμέτρους δεν δικαιώνουν την απλοϊκή ανάλυση του Α.Α.
    2. Εν τάχει επειδή ζούσα εκεί όταν εφαρμόστηκε η μεταρρύθμιση: Ο κόσμος που εξαρτάται από την κρατική βοήθεια λιγόστεψε γιατί τον έσβησαν στανικώς από τις σχετικές λίστες. Οι περισσότεροι που βγήκαν από τις λίστες συντηρούνται από συγγενείς, έχουν βρει δουλειές του ποδαριού και δουλεύουν για πενταροδεκάρες, παραμελούν τα παιδιά τους (ανύπαντρες μητέρες), ή ζουν σε χαρτόκουτες. Πολλοί είναι στις φυλακές των οποίων ο πληθυσμός έχει εκτοξευτεί στα ουράνια τα τελευταία 10-15 χρόνια (πάνω από 2 εκατομμύρια κρατούμενοι, ποσοστό πολιτών υπό κράτηση ανάλογο δικατατοριών). Ο αριθμός των ανέργων δεν είναι μικρότερος σήμερα από ότι το 1996.
    3. Για να βγάλει την "μείωση" της παγκόσμιας φτώχειας ο Α.Α. συνυπολογίζει την άνοδο της Κινέζικης οικονομίας (και της Ινδικής), κάτι μάλλον παράδοξο για έναν οπαδό του laissez faire καθότι ο κρατικός παρεμβατισμός και στις δύο οικονομίες (και ο ωμός κατανγκασμός στην περίπτωση της Κίνας) είναι χαρακτηριστικό τους στοιχείο. Βλέπε τι λέει ένας μετανοήσας υπουργός εμπορίου και βιομηχανίας της Μ.Βρετανίας, ο Steven Byers, για τις ελεύθερες αγορές και τις συνέπειές τους για τους φτωχούς. Απόσπασμα:
    Τα στοιχεία δείχνουν, ότι τα πλεονεκτήματα που θα απέρρεαν από την αύξηση του διεθνούς εμπορίου, δεν θα πραγματωθούν αν οι αγορές αφεθούν απλά μόνες τους. Όταν συμβαίνει αυτό, η "φιλελευθεροποίηση" χρησιμοποιείται από τους πλούσιους και ισχυρούς παγκόσμιους παίκτες για να αποσπάσουν γρήγορα κέρδη από βραχυπρόθεσμες επενδύσεις.
    Ο ρόλος του ΔΝΤ και της ΠΤ αξίζει να μας απασχολήσει επίσης. Οι όροι που βάζουν για την χορήγηση δανείων, συχνά εξαναγκάζουν τις χώρες σε ταχύτατη φιλελευθεροποίηση, αδιαφορώντας για την επίδρασή της πολιτικής αυτής στους φτωχούς.

    Να προσθέσω ότι η σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική της ινδικής κυβέρνησης αποδοκιμάστηκε από τους (πολυαριθμότατους) ινδούς φτωχούς, οι οποίοι εξέλεξαν και πάλι το κόμμα του Κογκρέσσου, ελπίζοντας σε αναστροφή της πολιτικής αυτής (που μάλλον δεν θα πετύχουν) και έδωσαν εντυπωσιακή ενίσχυση στα αριστερά του Κογκρέσσου κόμματα (για να δούμε την πέραση που έχει το εθνικιστικό/νεοφιλελεύθερο κοκτέιλ του BJP...) Βλέπε την σχετική ανάλυση της Ινδής συγγραφέως Αρουντάτι Ρόυ.
    Εδώ θα βρείτε μια απάντηση στην αναφερόμενη από τον Α.Α. ανάλυση του Martin Wolf... Δείτε επίσης και μια μελέτη που δείχνει ότι τα δεδομένα της ΠΤ σχετικά με την "μείωση της παγκόσμιας φτώχειας" ίσως να μην είναι και τόσο αξιόπιστα (λεπτομερέστερα εδώ)...

    Ύστερα από όλα αυτά θα συμφωνήσω εντέλει με τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο που καταλήγει λέγοντας ότι: "Η ζωή... κι ο κόσμος δεν χτίζεται ούτε και λειτουργεί... με την εμμονή σε εξωπραγματικές ιδεοληψίες."
    ΥΓ. Όλοι οι σύνδεσμοι στα αγγλικά φοβούμαι... δεν υπάρχουν ανάλογες πηγές στο Ελληνικό διαδίκτυο (ή εγώ δεν μπορώ να τις βρω!)