Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

George Orwell: Πολιτική και Αγγλική Γλώσσα

Ένα δοκίμιο του George Orwell με τίτλο: Politics and the English Language ("Πολιτική και Αγγλική γλώσσα). Ο σύνδεσμος οδηγεί στο δοκίμιο στα Αγγλικά.
Πρόκειται για ένα δοκίμιο το οποίο με εύληπτο και σαφή τρόπο παρουσιάζει την άποψη του Όργουελ για την όρθή χρήση της γλώσσας και την πολιτική σημασία του σολοικισμού... ο Τίμοθυ Γκάρτον Ας το έχει εξυμνήσει σε ένα κείμενο του για τον Orwell, γράφοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Αν θα έπρεπε να ονομάσω μία μοναδική ιδιότητα που κάνει τον Όργουελ ένα θεμελιώδες ακόμη ανάγνωσμα στον 21ο αιώνα, θα ήταν η αντίληψη που είχε για τη χρήση και την κατάχρηση της γλώσσας. Αν έχετε χρόνο για να διαβάσετε μόνον ένα δοκίμιο, διαβάστε το «Η πολιτική και η αγγλική γλώσσα». Αυτό το δοκίμιο συνοψίζει με λαμπρό τρόπο το κεντρικό οργουελιανό επιχείρημα ότι η διάβρωση της γλώσσας είναι ένα θεμελιώδες στοιχείο της καταπιεστικής ή εκμεταλλευτικής πολιτικής.


Μεταφράζω τους έξι κανόνες στους οποίους καταλήγει (με την επιφύλαξη για την σημασία των κανόνων 2 και 4 σε ότι αφορά την Ελληνική γλώσσα)...:

1. Ποτέ μη χρησιμοποιείτε μεταφορές, παρομοιώσεις ή άλλα σχήματα λόγου που έχετε συναντήσει συχνά σε άλλα κείμενα.
2. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε μια μεγάλη λέξη όπου ταιριάζει μια πιο σύντομη (στα Ελληνικά βέβαια, το μήκος της λέξης σε αριθμό γραμμάτων δεν είναι πάντα ευθέως συναρτημένο με την "δυσκολία" της).
3. Αν είναι εφικτή η αφαίρεση μιας λέξης, πάντα να την αφαιρείτε.
4. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε τους παθητικούς τύπους όταν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ενεργητικούς.
5. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε ξενική φράση, επιστημονικό ή τεχνικό όρο αν μπορείτε να σκεφτείτε μια καθημερινή ισοδύναμη φράση.
6. Παραβείτε οιονδήποτε από τους κανόνες αυτούς προκειμένου να αποφύγετε να πείτε κάτι ολότελα βάρβαρο."

Ευχαριστώ τον αναγνώστη Ν.Μ. για την υπόδειξη της διαδικτυακής έκδοσης του κειμένου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …