Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περί Γράμμου και Μακρονήσου

Ο Πάσχος Μανδραβέλης Ερωτά:
...γιατί οι εκδηλώσεις που γίνονται κατ’ έτος στο Γράμμο αποτελούν «γιορτή μίσους», ενώ οι εκδηλώσεις που θα γίνουν στη Μακρόνησο αποτελούν «εκδήλωση μνήμης»; Και οι μεν και οι δε μας θυμίζουν την ίδια μελανή ιστορική περίοδο, μια περίοδο διχασμού του ελληνικού λαού που πρωταγωνιστούσαν οι κατά Νίκο Καζαντζάκη «αδελφοφάδες»...
Απάντηση: Γιατί στην μεν πρώτη περίπτωση εορτάζεται από τους θύτες η επέτειος της σφαγής των "εαμοβουλγάρων αθέων κομμουνιστών", ενώ στην δεύτερη εορτάζουν τα θύματα της οργανωμένης αγριότητας και κτηνωδίας του κράτους των δοσιλόγων. Γιορτάζουν την καρτερία τους και το γεγονός της επιβίωσης και της αντίστασής τους στο μετεμφυλιοπολεμικό κράτος της βίας - δεν εορτάζουν την σφαγή κανενός. Πρόκειται περί εορτής καθ' όλα διαφορετικού περιεχομένου. Το ανάλογο των πανηγυριών του Γράμμου θα ήταν ο εορτασμός από την αριστερά της επετείου του ανοίγματος της "πηγάδας του Μελιγαλά" (για να μην χάνουμε την αίσθηση της αναλογικότητας).
Όσο για τα υπολοιπα που αναφέρει... είναι συζητήσιμα. Η απόσταση την οποία αντιλαμβάνεται να έχει ο εμφύλιος και τα παρεπόμενά του, όπως το Μακρονήσι, από το σήμερα, μοιάζει παραπλανητικά μικρή. Θα έλεγα με κάθε επιφύλαξη, ότι ο εμφύλιος είναι πολύ πρόσφατος για να ειδωθεί σαν απλά μια ιστορική ατυχία η κάποιο περασμένο δεινό της μοίρας (όπως θα μπορούσε κανείς να αντιμετωπίσει λ.χ. την καταστροφή του 1897). Οι συνέπειές του είναι άμεσα αντιληπτές και σήμερα. Δεν ξεμπερδεύεις με το να τον παραπέμπεις στους ιστορικούς για να τον συζητήσουν "ψύχραιμα", γιατί η τρέχουσα πολιτική στην χώρα μας φέρει ακόμα (λιγότερο έντονα από ότι στο παρελθόν, αλλά πάντως αισθητά) την σφραγίδα του τραυματικού αυτού γεγονότος ενώ η κοινωνία εκείνη της ηθικής και των νοοτροπιών τις οποίες παρήγαγε.
Μιλώντας για την Μακρόνησο: ο, πάντα ουσιώδης και αξιομνημόνευτος, Ιός της "Ελευθεροτυπίας", δημοσιεύει σήμερα μια έκθεση του Γεωργίου Μπαϊρακτάρη - επικεφαλής των επιτελικών οργάνων (της διεύθυνσης Β-XI του ΓΕΣ και του ΟΑΜ, που τη διαδέχεται τον Οκτώβριο του 1950), που έχουν ως αποκλειστική αρμοδιότητα τη λειτουργία της Μακρονήσου, περί των αιτίων δημιουργίας του στρατόπεδου της Μακρονήσου. Για να μαθαίνουμε και οι νεώτεροι...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …