Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κοσμική ισορροπία πλούτου


Το περιοδικό Forbes για άλλη μια χρονιά δημοσίευσε σήμερα τον κατάλογο με τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, μια σιχαμένη παρέλαση κοινωνικών παρασίτων που όταν θα γίνει η επανάσταση θα τους στείλουμε να στρώσουν με χλοοτάπητα τη Σαχάρα μια αναλυτική ματιά στους άρχοντες του πλούτου ανά τον πλανήτη.

Στον φετινό (για το 2009) κατάλογο, μαθαίνουμε με ενδιαφέρον πως ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο είναι ο Μεξικανός μεγιστάνας Carlos Slim Helú. Ο κ. Slim, μαθαίνουμε πως έχει περιουσία αξίας 53,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων (40 δισ Ευρώ = το 1/6 του ΑΕΠ της Ελλάδας, ή το 3,5% του ΑΕΠ του Μεξικού) η οποία αυξήθηκε κατά 18,5 δισ δολάρια από πέρυσι. Ευτυχώς βλέπουμε πως αντίθετα με την πλειοψηφία των Μεξικανών (το τοπικό ΑΕΠ μειώθηκε κατά ~7% το 2009), ο κ. Slim στάθηκε τυχερός. Αντίθετα επίσης, άτυχοι στάθηκαν περί τους 800.000 Μεξικάνους που γλίστρησαν στην έσχατη φτώχεια (~1 Ευρώ την ημέρα σε ισοδύναμη αγοραστική αξία, με 2 είσαι καλά σύμφωνα με τις στατιστικές αυτές και πάντως όχι σε έσχατη φτώχεια - π.χ. έχεις δικό σου καροτσάκι για να μεταφέρεις όλα αυτά τα σκουπίδια που μαζεύεις) μέσα στο 2009, οι οποίοι ήρθαν και έκαναν παρέα στα άλλα 25 εκατομμύρια ήδη πάμπτωχων συμπατριωτών τους(τόσοι ήταν επίσημα το 2005 τουλάχιστον). Υπάρχουν κάποιες σχολές σκέψης που δεν θεωρούν τα γεγονότα αυτά ανεξάρτητα μεταξύ τους.

Ενδιαφέρον έχει και η προέλευση του αμύθητου πλούτου του κ. Slim. Σύμφωνα με παλιότερο ρεπορτάζ του PBS ο κ. Slim ήταν ένας από τους Μεξικανούς ολιγάρχες που πήραν το δώρα του ξεπουλήματος των δημόσιων υπηρεσιών του Μεξικού σε συμφωνία (επ' αντιτίμω) με την τότε ηγεσία του Μεξικού και τον Πρόεδρο Salinas:

Προς τις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο κόσμο, ο Salinas πούλησε το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων ως την μεγαλύτερη ανατροπή στην μεξικάνικη πολιτική από την εποχή της Μεξικανικής Επανάστασης του 1917. Αυτό που δεν έλεγε ήταν πως για να κατορθώσει να πείσει Μεξικανούς επιχειρηματίες να αγοράσουν κρατικές εταιρείες σε πολλαπλάσια τιμή από εκείνη που προέκυπτε από τα στοιχεία τους, χρειάστηκε να τους προσφέρει γενναιόδωρα ανταλλάγματα κάτω από το τραπέζι. Λίγο μετά την πώληση του τηλεφωνικού μονοπωλίου της χώρας, Telmex, στον Slim, γιο ενός Λιβανέζου εμπόρου που έκανε περιουσία στην κτηματαγορά και στην καπνοβιομηχανία, ο Salinas εξουσιοδότησε θεαματικές αυξήσεις τηλεφωνικών τελών κατά 274,4%, ενώ οι μισθοί την ίδια χρονιά αυξήθηκαν κατά 18%. Όταν ανακοινώθηκαν οι αυξήσεις στα τηλέφωνα προκάλεσαν μαζικές διαδηλώσεις, και η εταιρεία απέσυρε την ανακοίνωση αυτή και συμφώνησε συμβιβαστικά να αυξήσει τα τέλη μόλις κατά 170%. "Με αυξήσεις μισθών 18% και αυξήσεις τηλεφωνικών τελών κατά 170% δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομική ιδιοφυΐα για να πετύχει στον επιχειρηματικό κόσμο", έγραψε ο πολιτικός επιστήμονας Lorenzo Meyer εκείνη την εποχή. "Και μια και οι τηλεφωνικές υπηρεσίες στον Μεξικό είναι μονοπώλιο, δεν υπάρχει καν ελεύθερος ανταγωνισμός για να ωφεληθούν και οι καταναλωτές"


Έτσι οι δύο πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο φέτος έβγαλαν το ψωμάκι τους μέσω μονοπωλιακών αγορών...

Στα δικά μας: θα ανακουφίσει φαντάζομαι τον χειμαζόμενο Ελληνικό λαό αν μάθει πως ο Σπύρος Λάτσης επανέκτησε κατά το Forbes μέσα στο 2009 το 40% της περιουσίας του για να βρεθεί φέτος στο νούμερο 144, με μόλις 5,3 δισ δολάρια προσωπική περιουσία, αλλά σημαντικά αυξημένη από πέρυσι. Με τα νέα μέτρα είναι σίγουρο πως θα αυξήσει την περιουσία του και άλλο, ιδίως αν όπως λέγεται χαθεί ο 14ος μισθός και στον ιδιωτικό τομέα και απελευθερωθούν οι απολύσεις.

Τέλος το BBC έχει μια ιδιάζουσα αίσθηση του τι σημαίνει ανάκαμψη (πλην μάλλον ειλικρινή), καθώς σημειώνει πως:

"Είναι ένδειξη πως η παγκόσμια οικονομία μπορεί να βλέπει σημάδια βελτίωσης το γεγονός πως η μέση καθαρή αξία των δισεκατομμυριούχων του κόσμου είναι σήμερα 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια, μεγαλύτερη κατά μισό δις σε σχέση με πέρυσι"


Διότι αυτό σημαίνει βελτίωση της οικονομίας στην πραγματικότητα: περισσότεροι και πιο πλούσιοι δισεκατομμυριούχοι, περισσότεροι και φτωχότεροι άνεργοι, εργαζόμενοι και άλλοι υπήκοοι.

Νοιώθω την ανάγκη εδώ (αδικαιολόγητα φυσικά) να παραθέσω καταλήγοντας την άποψη του Michael Hudson, σχετικά με την "αποτυχια του συστήματος" και του στόχου της κυρίαρχης ακόμα πολιτικά αντίληψης περί οικονομίας (μιλά για την Αμερική αλλά είναι εύκολα γενικεύσιμο):

"Τι εννοείτε 'αποτυχία'; Η οπτική σας είναι από την βάση κοιτώντας προς τα πάνω. Αλλά το χρηματοοικονομικό μοντέλο έχει υπάρξει πολύ επιτυχημένο από την σκοπιά της κορυφής της οικονομικής πυραμίδας κοιτώντας προς τα κάτω. Η οικονομία έχει πολωθεί σε βαθμό που το πλουσιότερο 10% κατέχει σήμερα το 85% του πλούτου της χώρας. Ποτέ πριν δεν έχει βρεθεί το φτωχότερο 90% τόσο χρεωμένο, τόσο εξαρτημένο από τους πλούσιους. Από την σκοπιά τους, η ισχύς τους είναι μεγαλύτερη από οιαδήποτε εποχή κατά την οποία διατηρούνταν στατιστικά στοιχεία για την οικονομία

Πρέπει να συνειδητοποιήσετε πως αυτό που επιχειρούν είναι η ακύρωση του Διαφωτισμού, η ακύρωση της ηθικής φιλοσοφίας και των κοινωνικών αξιών της κλασσικής πολιτικής οικονομίας και της κορύφωσής τους στα νομοθετήματα της προοδευτικής εποχής, καθώς και στους θεσμούς του New Deal. Δεν προσπαθούν να κάνουν την οικονομία πιο ίση και δεν προσπαθούν να μοιραστούν την εξουσία. Η απληστία τους είναι (όπως σημείωνε ο Αριστοτέλης) άπειρη. Έτσι αυτό που βλέπετε εσείς σαν παραβίαση των παραδοσιακών αξιών είναι η επαναφορά των προβιομηχανικών, φεουδαρχικών αξιών. Η οικονομία εξωθείται στον δρόμο της δουλοπαροικίας του χρέους. Ο Δρόμος Προς την Δουλεία [αναφ.] δεν αφορά την χρηματοδότηση της οικονομικής προόδου από την κυβέρνηση και την αύξηση του βιοτικού επιπέδου, είναι η αποδιάρθρωση του κράτους, η διάλυση των ρυθμιστικών υπηρεσιών προκειμένου να δημιουργηθεί μια νέα ελίτ φεουδαρχικού τύπου".

Σχόλια

Ο χρήστης Rodia είπε…
Ουδέν σχόλιον
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Δεν θα διαφωνίσω ουσιαστικά επί κανενός εκ των γεγονότων που παραθέτεις.

Θα επισημάνω μόνο ότι το μονοπὼλειο του 2ου πιο πλούσιου (για τον Slim δεν ξέρω αρκετά ακόμα) δεν του παραδώθηκε επι πίδακι (όπως ίσως ισχύει για τον 1ο) αλλά δομήθηκε μεθοδικά βασιζόμενο στην βλακεία μας. Μπορεί ο Gates να έκανε κάποιες κασκαρίκες, αλλά βασικά ήταν ανθρώπινη μαζική βλακεία - τύπου "pointy hair boss" ex Dilbert - που τον ανέδειξε σε Κροίσο.

Δεν υπάρχει γιατριά γι αυτήν την νόσο.

Γι αυτό είμαι της γνώμης οτι αν πράγματι βαδίζουμε προς νεοφεουδαρχικό καθεστώς (που δεν είναι και διόλου απίθανο, κατα τα φαινόμενα) είναι πιο πολύ γιατί το ΘΕΛΟΥΜΕ, και όχι τόσο γιατί μας "αναγκάζουν".

kkk

[δεν σχολιάζω συχνά αλλά ακόμα όποτε μπορώ σε διαβάζω από Αγγλίας - νάσαι καλά! - τον "κομμουνισμό" μόνο να βάλεις στη πάντα, και ποιός ξέρει... μπορεί κάτι να γίνει ;) ]
Ο χρήστης drol είπε…
Δε μας είπες όμως πότε ακριβώς θα γίνει η επανασταση για να ξέρουμε.
Ο χρήστης π2 είπε…
Για τον Σλιμ (για γαλλομαθείς).
Ο χρήστης talos είπε…
@drol: Κατά το απόγευμα... Τι θα πει πότε; Ίσως και ποτέ. Ούτε και ο χλοοτάπητας θα στρωθεί τελικά στην Σαχάρα.
@π2: Merci!
@kkk; Ο κομμουνισμός πέθανε. Είμαστε όλοι πλέον ρεφόρμες του κερατά.
Ο χρήστης rogerios είπε…
Ακόμη μια εξαιρετική ανάρτηση, ως συνήθως, με το πνεύμα της οποίας συμφωνώ απόλυτα. Το ίδιο ισχύει και για το παρατιθέμενο απόσπασμα του Χάντσον, με μια όμως παρατήρηση.
Πάντα είχα την αίσθηση ότι οι οικονομολόγοι δεν τα πήγαιναν και τόσο καλά με την Ιστορία. Η εντύπωσή μου είναι ότι μπορεί να έχουν καλή γνώση της Ιστορίας των τελευταίων 200-300 ετών, αλλά για παλαιότερες περιόδους δεν έχουν ξεπεράσει ακόμη τα πλέον αναχρονιστικά στερεότυπα.
Η σύγκριση της κατάστασης που βιώνουμε με τη φεουδαρχική περίοδο είναι εντελώς άστοχη. Παραγνωρίζει τα πλέον στοιχειώδη γνωρίσματα της φεουδαρχίας: ο δεσμός κυρίου και υποτελούς συνεπαγόταν αμοιβαία δικαιώματα και υποχρεώσεις και για τους δύο (όταν η σύγχρονη "φεουδαρχία" συνεπάγεται απλώς δικαιώματα της πλουτοκρατίας και μόνο υποχρεώσεις των λαϊκών μαζών). Ο άρχοντας της φεουδαρχικής περιόδου είναι εγγυητής και προστάτης της ζωής των υποτελών του. Ο σύγχρονος πλουτοκράτης δεν έχει καμιά τέτοια υποχρέωση. Αν επιστρέφουμε λοιπόν σε κάτι αυτό είναι ο "άγριος" καπιταλισμός του 18ου-19ου αι., χωρίς την προοπτική των τεχνολογικών ανακαλύψεων και της επιστημονικής προόδου ως φορέων ελπίδας για τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων και με επιπλέον επιβαρυντικό στοιχείο το γεγονός ότι τα κράτη δεν έχουν τη διάθεση και τα μέσα (;) να ελέγξουν τα ιδιωτικά μορφώματα εξουσίας.
Ο χρήστης Σπίθας είπε…
"T i n a", κατά την Θάτσερ:

- δεν υπάρχει εναλλακτική
Ο χρήστης Zaphod είπε…
Nμζ πως η διαδικασια εγκαθίδρυσης ενος νεου ιδιοτυπου φεουδαρχισμου ειναι εμφανής. Απλα θα ειναι πιο βελούδινος. Θα ζεις πχ περισσότερα χρονια - δουλεύοντας περισσότερο εννοείται

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …