Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ηγεμονία και Δημοψηφίσμα.

Αυτοί [οι μετανάστες] θα μας καταστρέψουν, θα μας καταλάβουν και θα γεμίσουν τον τόπο μας, θα κοιμηθούν με τις γυναίκες μας, τις κόρες και τους γιούς μας.

Jean Marie Lepen, 1982


Η πρόσφατη συζήτηση για την διαδικασία απόδοσης ιθαγένειας σε μετανάστες και τα παιδιά τους, μια απόλυτα λογική μεταρρύθμιση που έχει καθυστερήσει ήδη, αλλά και της ψήφου ορισμένων μεταναστών στις δημοτικές εκλογές, ήταν φυσικό να δημιουργήσει φασαρία. Φυσικό γιατί το μέτωπο της μετανάστευσης είναι το κατεξοχήν σύνθημα της πανευρωπαϊκής ακροδεξιάς, θεμελιώδης έκφραση της ουσίας του λαϊκισμού της. Ο «ξένος», κάθε είδους, είναι ένα από τα βασικά εργαλεία διάχυσης ανασφάλειας και τυφλού, παράλογου μίσους – των ψυχοκοινωνικών δηλαδή προϋποθέσεων ύπαρξης και ανόδου της ακροδεξιάς, αλλά και των πυλώνων του επιχειρηματικού μοντέλου των περισσότερων τηλεοπτικών καναλιών της χώρας μας.

Αντίθετα με την Γαλλία δεν υπάρχουν φαίνεται μάζες στην χώρα μας που να είναι έτοιμες να κατέβουν στον δρόμο για να εναντιωθούν στην ακροδεξιά ξενοφοβία. Το 2002 χιλιάδες βγήκαν να διαδηλώσουν στους δρόμους της Γαλλίας εναντίον τού εκλογικά θριαμβεύοντος τότε Λεπέν. Το υψηλό τότε ποσοστό του ήταν, παρόλα αυτά, ποσοστό ενάντια σε όλο το υπόλοιπο πολιτικό σκηνικό. Καμία «πολυκατοικία» δεν το συμπεριλάβανε. Ο Σαρκοζί αγκάλιασε ένα μέρος της ρητορικής του και τον αποδυνάμωσε, αλλά κανένα πολιτικό κόμμα, της κεντροδεξιάς συμπεριλαμβανομένης, δεν τον «έπαιξε».

Εδώ η κεντροδεξιά συγκατοικεί με το ΛΑΟΣ πολύ καιρό τώρα – δεν έχει αποφασίσει αν είναι «ακραίο» κόμμα ή όχι. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Αντώνη Σαμαρά δείχνουν πως η ΝΔ ακολουθεί το ΛΑΟΣ, προσπαθώντας να αντλήσει πολιτική υπεραξία από κοινωνικές φοβίες.

Δεν είναι απίθανο να συνηγορήσει και η ΝΔ υπέρ του σχετικού δημοψηφίσματος που ζητά το ΛΑΟΣ. Καθώς δεν υπάρχει συνταγματική υποχρέωση για δημοψήφισμα σε οιοδήποτε θέμα, πρόκειται για μια συμβολική πρόταση περισσότερο. Δεν είναι όμως άνευ σημασίας το γεγονός ότι η (ακρο)δεξιά είναι εκείνη που το ζητάει. Έχοντας συμμεριστεί τη μιντιακή ηγεμονία εδώ και καιρό, είναι σημείο των καιρών πως είναι σε θέση να ζητά σε κοινωνικά ζητήματα δημοψήφισμα. Σημείο των καιρών είναι και οι διάφορες αντιρρήσεις από τα αριστερά που θεωρούν μη-νόμιμη ή μη-θεμιτή μια τέτοια προσφυγή. Η αριστερά όμως είναι εκείνη που θέλει να προωθήσει την συμμετοχή της κοινωνίας στην λήψη αποφάσεων που την αφορούν. Η αριστερά είναι εκείνη που ζητά χρόνια τώρα την συνταγματική αλλαγή ώστε να προβλέπεται διαδικασία συνταγματικής παραπομπής θεμάτων σε όλα τα επίπεδα σε δημοψήφισμα. Το ότι ο συσχετισμός ενδέχεται να είναι αρνητικός αυτή την στιγμή δεν είναι λόγος να θυσιαστεί και το ζήτημα αρχής. Η ξενοφοβία θα υπερνικηθεί όταν η αριστερά, σαν σώμα ιδεολογίας (αλλά και αυτό που παλιά λέγαμε γενικά «προοδευτική» κοινωνία) μπορέσει να ηγεμονεύσει ξανά (ύστερα από πολύ καιρό) σε επίπεδο κοινωνίας: όταν δηλαδή η ακροδεξιά δεν θα έχει τους κοινωνικούς συσχετισμούς για να ζητά δημοψηφίσματα. Τα υπόλοιπα είναι επισφαλή και φοβάμαι τελικά αναποτελεσματικά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …