30.5.08

Γιατί το πετρέλαιο έχει ξεπεράσει τα 80 Ευρώ το βαρέλι;


Αν οι παντοδύναμοι "κερδοσκόποι" δεν σας αρκούν ως εξήγηση του παγκόσμιου καλπασμού των τιμών της ενέργειας (ως βασική αιτία δηλαδή όχι ως περιφερειακή), και αν θεωρείτε πως η μείωση των φόρων στα καύσιμα (αλά Σαρκοζί)ίσως να μην είναι μια καλή ιδέα , ίσως να πρέπει να ρίξετε μια ματιά στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Oil Drum, με τίτλο: Γιατί το Πετρέλαιο Κοστίζει πάνω από 120 δολάρια το Βαρέλι; (στα αγγλικά προφανώς). Μεταφράζω το συμπέρασμά του:
"Βρισκόμαστε σήμερα στα πρώτα στάδια μιας ξεκάθαρης ενεργειακής κρίσης που ήταν προβλέψιμη αν και λίγο-πολύ αναπόφευκτη. Οι πολιτικοί ξυπνούν στην κρίση τώρα που οι κλιμακούμενες τιμές της ενέργειας κάνουν την ύπαρξή της πασίδηλη. Είναι εξαιρετικά απίθανο οι πολιτικοί να συλλάβουν και τώρα την βαρύτητα της κατάστασης που ο ΟΟΣΑ και ο υπόλοιπος κόσμος έχει να αντιμετωπίσει, και οι αντιδράσεις θα είναι μάλλον ανεπαρκείς και πολύ λίγες, πολύ αργά.

Ο κύριος λόγος για την παρούσα υψηλή τιμή του πετρελαίου είναι πως προσεγγίζουμε το μέγιστο της παραγωγής του. Οι πολιτικοί θα πρέπει να το κατανοήσουν αυτό και στην συνέχεια να κατανοήσουν πως τα αποθέματα του φυσικού αερίου και του γαιάνθρακα θα ακολουθήσουν την πορεία εκείνων του πετρελαίου μέχρι τα μέσα του αιώνα. Η μείωση των φόρων στην κατανάλωση ενέργειας αυτήν την στιγμή είναι η λάθος κίνηση. Η δομή της φορολογίας πρέπει να αλλάξει ώστε να αναγκάσει τις εταιρείες που παράγουν ενέργεια να επανεπενδύσουν τα συγκυριακά τους υπερκέρδη σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας σε πραγματικά κολοσσιαία κλίμακα

Η ενεργειακή αποδοτικότητα θα πρέπει να είναι ο φωτεινός φάρος που θα καθοδηγεί όλες τις αποφάσεις πολιτικής και αυτό θα πρέπει να εφαρμοστεί εξίσου στην παραγωγή και στην κατανάλωση της ενέργειας.


Στην ΕΕ πάντως, αγρόν αγοράζουν. Εμείς κάνουμε ουρές και παίζουμε ξύλο για να γεμίσουμε το ρεζερβουάρ πριν μας προλάβει ο άλλος. Δηλαδή μια τέτοια ιδέα είναι μάλλον απαραίτητη.

Έξτρα: Γράμμα του Monbiot στον βασιλιά Αμπντάλλαχ της Σαουδικής Αραβίας. Beautiful.

26.5.08

Διαδικτυακά ανάλεκτα 5/08 μέρος β΄

1. Οι συνθήκες στον Άρη: επίμονη ξεραΐλα

Άρης, ~1979, από το Viking



Άρης, 2008, από το Phoenix

Τριάντα χρόνια μετά, ίδιο τοπίο. Μόνο που στο άνυδρο αυτό χώμα, ο Phoenix θα σκάψει για να βρει πάγο, δέκα εκατοστά ίσως από την επιφάνεια. Οι εικόνες από την αποστολή εδώ.

Όλα αυτά έχουν μια ιδιαίτερη σημασία για όσους έχουμε μεγαλώσει διαβάζοντας, μεταξύ πολλών άλλων, Bradbury, Kim Stanley Robinson, και Philip Dick, συγγραφείς που προέβαλλαν το παρόν τους, τις ελπίδες και τις ανησυχίες τους στον Άρη του μέλλοντος. Ιδιαίτερα όμως θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία για να αναφερθώ στο Σοβιετικό φιλμ επιστημονικής φαντασίας με τίτλο Αελίτα (Аэлита), φτιαγμένο το 1924, πριν η μπολσεβίκικη επανάσταση γίνει σκοτεινή και αρχίσει να τρώει τα παιδιά της (και άλλα παιδιά), βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα του Αλεξέι Τολστόι (καμία σχέση με τον Λέοντα):



Ο Αλεξέι αυτός, αφού πέθανε έγινε αστεροειδής, τα στοιχεία του οποίου είναι διαθέσιμα από το ίδιο JPL, που οργανώνει την εξερεύνηση του Άρη.

2. Upper class twat. Α! το παλιό καλό ταξικό μίσος των τόρυδων για την πλέμπα! Αυτά παθαίνει όποιος βγάζει την μαντάμ Σουσού της Αγγλίας δήμαρχο. Ας πρόσεχαν.

3. Τι χρεία έχω άλλων μαρτύρων; Σε συνέχεια της αναφοράς μου στην νικηφόρα Ιταλική ακροδεξιά, σημειώνω την φράση του Μπερλουσκόνι: "Είμαστε η Νέα Φάλαγγα" (για να μαθαίνουν οι νεώτεροι: Φάλαγγα) καθώς και τη διαβεβαίωση του Μπόσι πως έχει 300 χιλιάδες (πραστρατιωτικούς;) έτοιμους να "κανονίσουν" την αριστερά, αν μπει εμπόδιο στα σχέδιά του. Οπότε το ότι άρχισαν από τους Ρομά, αναμενόμενο είναι, οι Εβραίοι είναι κυριλέ στην Ιταλία πλέον. Σημειώνω ότι έγιναν κάποιες συλλήψεις μελών της Καμόρα (να θυμάστε ότι οι Φασίστες είχαν χτυπήσει την μαφία και επί Μουσολίνι - άσχετα αν μετά τον πόλεμο οι σχέσεις αποκαταστάθηκαν). Έγκυροι αναλυτές του παγκόσμιου οργανωμένου εγκλήματος πάντως εκτιμούν πως η μαφία έχει συμβάλει στην ξενοφοβική υστερία στην περιοχή.
Στο μέτωπο των σκουπιδιών πάντως, εγώ απορώ για το πόσες "Καζέρτες" έχουμε ήδη στην Ελλάδα και τι συνέπειες έχουν σε μια χώρα όπου οι επιδημιολογικές μελέτες σε βεβαρυμένες περιβαλλοντικά περιοχές αποθαρρύνονται ή αποσιωπούνται από τις αρχές.

4. Το μέλλον του πολέμου: χαπακωμένά αιμοβόρα ζόμπι ή αυτόνομα δολοφονικά ρομπότ που υπερίπτανται τριτοκοσμικών παραγκουπόλεων; Τα διλήμματα της τεχνολογίας βλέπετε.

5. Προσοδοφόρα κλιματική παραλλαγή: Πρέπει να κάνουμε κάτι για να μην διαταράξουμε κλιματικές συνθήκες που είναι ευνοϊκές για την συνέχιση της εύκολης επιβίωσης του ανθρωπίνου είδους, ή πρέπει να κάνουμε κάτι για να βγάλουν έναν σκασμό λεφτά οι γνωστοί κλάδοι της βιομηχανίας που δημιουργούν το πρόβλημα και το αναπαράγουν; Διότι η εμπορία αέρα κοπανιστού υπό μορφή (ψευδούς τελικά) υπόσχεσης αρνητικού προϊόντος, είχε από παλιά προβλεφθεί πως θα είναι η βιομηχανία του μέλλοντος. [Εκ του Lenin's Tomb.] Προσοχή. Δηλαδή η κλιματική αλλαγή είναι άλλη μια ευκαιρία να βγάζουμε χρήμα από την καταστροφή του κόσμου. Δείτε σχετικά και εδώ. Σημειώνω, ότι αν θέλουμε να μην αλλάξει πάρα πολύ (ήδη είναι δεδομένο πως θα αλλάξει αρκετά φοβάμαι) το παγκόσμιο κλίμα, θα πρέπει να συνηθίσουμε (τι λέω, να απαιτήσουμε) έναν κόσμο, μια οικονομία και μια καθημερινότητα πολύ διαφορετική από την σημερινή, με λιγότερη διαθέσιμη ενέργεια κατά κεφαλήν.
Προς το παρόν οι διεθνείς προσπάθειες έχουν τα ίδια αποτελέσματα με εκείνα που θα προκαλούσε η αύξηση του αριθμού των πειρατών παγκοσμίως...

12.5.08

Διαδικτυακά Ανάλεκτα 05/08

- Ξεγεννήσεις
Από ότι φαίνεται οι κακοί μουσουλμάνοι που γεννάνε σαν κουνέλια δεν θα απειλήσουν δημογραφικά την Ευρώπη. Στο συμπέρασμα αυτό οδηγούν τα πραγματικά δεδομένα σύμφωνα με το UPI, στο οποίο ο Μάρτιν Γουώκερ, παρατηρεί ότι η Ευρώπη ανακάμπτει δημογραφικά, την ίδια στιγμή που οι μετανάστες της συγκλίνουν προς τον εθνικό μέσο όρο γονιμότητας. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην Γαλλία, όπου η γενναιόδωρη πολιτική υποστήριξης των εργαζόμενων γονέων, έχει θεαματικά αποτελέσματα, καθώς η χώρα έχει ξεπεράσει και την Ιρλανδία σε δείκτη γονιμότητας (o Economist μάλιστα λέει ότι και χωρίς τους μετανάστες η γονιμότητα θα ήταν στο 1,9). Όλα αυτά την στιγμή που ανάλογες αυξήσεις παρατηρούνται και στις υπόλοιπες βορειοευρωπαϊκές χώρες και:

"Ο ρυθμός γεννήσεων των Μουσουλμάνων γυναικών στην Ευρώπη πέφτει εδώ και καιρό. Στην Ολλανδία π.χ. ο δείκτης γονιμότητας μεταξύ των γυναικών που έχουν γεννηθεί στην χώρα αυξήθηκε μεταξύ 1990 και 2005 από το 1,6 στο 1,7. Την ίδια περίοδο, για τις γυναίκες που γεννήθηκαν στο Μαρόκο και ζουν στην Ολλανδία έπεσε από το 4,9 στο 2,9 και για τις γεννημένες στην Τουρκία από το 3,2 στο 1,9.

Στην Αυστρία ο δείκτης γονιμότητας των Μουσουλμάνων γυναικών έπεσε από το 3,1 στο 2,3 από το 1981 στο 2001. Το 1970, οι γεννημένες στην Τουρκία γυναίκες είχαν κατά μέσο όρο δύο παιδιά περισσότερα από τις ιθαγενείς Γερμανίδες. Το 1996, η διαφορά ήταν ένα παιδί και σήμερα έχει πέσει στο 0.5"


Άρα, διάφορα τρομολαγνικά που διαβάζει κανείς στα διαδίκτυα είναι μάλλον ατυχή, όπως σημειώνουν και άλλοι.

Ιδιαίτερη σημασία στα καθ'ημάς έχει νομίζω η εξέλιξη του δείκτη γονιμότητας των χωρών εκείνων που αποτελούν μονίμως το δημογραφικό φόβητρο του εθνικού μας συμπλέγματος καταδίωξης: τόσο η Αλβανία, όσο και η Τουρκία βρίσκονται καβάλα στην δημογραφική μετάβαση, με την πρώτη να πέφτει στα επίπεδα αναπλήρωσης (και κάτω) και την δεύτερη να είναι ήδη κάτω από αυτά. Η Ελλάς παραμένει σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα - και ελλείψει χρημάτων:

...η κύρια αιτία της μείωσης της γονιμότητας στην Ελλάδα πρέπει να αναζητηθεί στον οικονομικό τομέα. Επειδή, δε, ο “επιθυμητός” και ο “ιδανικός” αριθμός παιδιών είναι σαφώς υψηλότεροι από τον πραγματικό, η όποια οικογενειακή - δημογραφική πολιτική θα πρέπει να στοχεύει: α) Στην αύξηση του οικογενειακού εισοδήματος μέσω επιδομάτων, άλλων σχετικών ενισχύσεων και καταπολέμησης της ανεργίας, β) στην εξασφάλιση κρατικής υποδομής για την εναρμόνιση της οικογενειακής και εργασιακής ζωής των ζευγαριών, ώστε να είναι δυνατόν οι εργαζόμενες γυναίκες να αποκτούν τον αριθμό των παιδιών που επιθυμούν και να μην “εξαναγκάζονται” να επιλέγουν τη μητρότητα ή την εργασία»...


... Επιστρέφουμε έτσι στην περίπτωση της Γαλλίας, η οποία διδάσκει το πώς γίνεται μια εύλογη οικογενειακή πολιτική (Σαρκοζί επιτρέποντος πάντα).

- Η αφίσα
Το κατά τον Economist pro-western faction του κυρίου Hariri (Λιβανέζου Σουνίτη δισεκατομμυριούχου και πρωθυπουργού), σε χαρακτηριστική πόζα (σύμφωνα με τον Angry Arab). Παρατηρήστε την αφίσα από πίσω:



Συμπέρασμα: οι απλοϊκοί χαρακτηρισμοί και ταξινομήσεις δεν είναι εύκολες στην πολιτική σφαίρα του Λιβάνου. Πάντως αν θυμάμαι καλά υπήρχε "παγκόσμια" αγανάκτηση για το γεγονός ότι η Χεζμπολλάχ δεν είχε αφοπλιστεί. Τώρα ανακαλύπτουμε πως και Kυκλοφορούν και άλλες οπλισμένες πολιτοφυλακές. Κάποιες μέσω εταιρειών σεκιούριτι - εξ ου και το όχι ιδιαίτερα αξιόμαχό τους...

- Yes we would... We did actually

Τι συμβαίνει όταν κάποιος ανιστόρητος μετέχει σε διαδήλωση, και κάνει ατυχείς συγκρίσεις; Αυτό εδώ...



- Επιστημονική εξειδίκευση ή γνωσιολογικό ό,τι νάναι;
Ο Χάρυ Κόλλινς κοινωνιολόγος της επιστήμης, μιλάει για τις θετικές επιστήμες, και την εξειδίκευση και το γιατί αυτοί έχουν δίκιο και εσύ άδικο. Αξιοσημείωτα όλα αυτά, αφενός γιατί ξεφεύγουν από τον διαδεδομένο βλακώδη γνωσιολογικό σχετικισμό κάποιων εκ των κοινωνιολόγων της επιστήμης (αλλά και ευρύτατων στρωμάτων πληθυσμού) - και γιατί μιλάνε για μερικά ενδιαφέροντα πράγματα σχετικά με το τι συνιστά τεχνική και επιστημονική εξειδίκευση και πώς είναι καλό να χρησιμοποιείται, στην δημόσια σφαίρα.

8.5.08

Μια επιστολή από τον Απόστολο Βαβύλη


Έλαβα σήμερα μια επιστολή από τον Απόστολο Βαβύλη, σχετικά με τα όσα είχα γράψει προ διετίας τριετίας για την πολύκροτη υπόθεσή του. (Συνειδητοποίησα ότι η αναζήτηση του ονόματος "Βαβύλης" στο διαδίκτυο δίνει ως πρώτο αποτέλεσμα την εν λόγω ανάρτηση - έτσι φαντάζομαι πως περιέπεσε και στην αντίληψή του). Παραθέτω εδώ (κατόπιν αδείας του) το περιεχόμενο της επιστολής του, ως έχει:

Αγαπητέ Μιχάλη, (άν είναι αυτό το όνομά σου)
διάβασα με ενδιαφέρον το σχετικό άρθρο σου στο blog ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΝ και με αφορά.
Χαίρομαι και σ' ευχαριστώ για το γεγονός ότι εκφράζεις έστω κάποιες αμφιβολίες για την αλήθεια των όσων γράφηκαν και ειπώθηκαν για μένα. Νομίζω ότι η Δικαιοσύνη απέδειξε έμπρακτα, με την αθώωσή μου από δύο ανώτατα δικαστήρια-3μελές & 5μελές Εφετείο Κακουργημάτων-και την απαλλαγή μου με βούλευμα για το σύνολο σχεδόν των κατηγοριών που μου αποδιδόταν.

Είναι πραγματικά λυπηρό στη χώρα που γέννησε τη διαλεκτική σκέψη, την δημοκρατία και τον πολιτισμό, με τέτοια περισσή σπουδή και ευκολία να "λυντσάρεται" ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος στο όνομα της δήθεν ενημέρωσης και βέβαια ποτέ να μην γράφεται έστω και εκ των υστέρων η εξέλιξη-θετική στην περίπτωσή μου-που διαψεύδει τα τερατώδη που ειπώθηκαν. Είναι απογοητευτικό και απαράδεκτο να καταδικάζεται ένας άνθρωπος πριν καν εμφανιστεί στον ανακριτή, να μην καλείται έστω και για εξηγήσεις ούτε ένας κατήγορός του και όλοι...να κοιμούνται ήσυχοι.

Αυτό που εμένα με θλίβει ακόμη περισσότερο είναι η διαπίστωση ότι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος στερείται οποιασδήποτε δυνατότητας δικαίωσης και γιατί όχι αποζημίωσης-αλήθεια πόσο αποτιμάται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια;

Τέλος είναι εκπληκτικό!; το γεγονός ότι ενώ αυτή τη στιγμή είμαι φερόμενος ως δράστης και δεν έχω ούτε δικαστεί ακόμη, ΟΥΔΕΙΣ κάλυψε τα προσωπικά μου στοιχεία τα οποία υποτίθεται ότι προστατεύονται δια νόμου, ενώ για τον δολοφόνο 5 ανθρώπων στο Αγρίνιο που ήδη έχει καταδικαστεί σε 5 φορές ισόβια καλύψαν το πρόσωπό του!

Επίσης η περίφημη "35χρονη και ο εργατολόγος" προφανώς δεν έχουν βαπτιστεί και έτσι δεν αναφέρονται τα ονόματά τους. Τώρα το ότι ενδεχομένως να "σπρώξαν" κάποιον στην απόπειρα αυτοκτονίας δεν δείχνει να ενδιαφέρει κανέναν.


Όπως και τότε, και σήμερα δεν γνωρίζω αρκετά για την υπόθεση για να την σχολιάσω επί της ουσίας, αλλά σημειώνω πάντως πως μετά από την επιστροφή του στην Ελλάδα και την σύλληψή του και μέχρι την πρόσφατη αποφυλάκισή του, ουδείς ασχολήθηκε - παρότι οι κατηγορίες που τον περιέβαλλαν τότε αφορούσαν μείζονα θέματα από την εθνική ασφάλεια μέχρι κατά συρροήν απάτες και την εμπλοκή της Εκκλησίας της Ελλάδος σε πολλές και ποικίλες δραστηριότητες. Όσος ντόρος είχε γίνει στην φάση των εικασιών, τόση αδιαφορία και σιωπή κάλυψε το διαδικαστικό σκέλος της υπόθεσης και την διάθεση για συνέχιση των σχετικών ερευνών. Δεν είναι η μόνη υπόθεση για την οποία τα ΜΜΕ επιδεικνύουν ένα αρχικό παροξυσμό ενδιαφέροντος για να πάψουν κάθε αναφορά απότομα μόλις δρομολογηθούν εξελίξεις που κάνουν τα δεδομένα λιγότερο ρευστά και πιο συγκεκριμένα. Η υπόθεση Ζαχόπουλου προς τα εκεί οδεύει π.χ. όπως και πλειάδα άλλων υποθέσεων (το παραδικαστικό, οι κουμπάροι κοκ) που είχαν απασχολήσει εντόνως τον Τύπο. Και οι δυνατές καταληκτικές εξελίξεις είναι δύο: είτε δικαιώνονται τα όσα έχουν γραφτεί οπότε οφείλεις να το παραθέσεις, είτε καταρρίπτονται, οπότε επανορθώνεις. Αν η υπόθεση συνεχίζεται χωρίς να έχει κλείσει, η αδιαφορία για αυτήν το μόνο που μπορεί να δηλώνει ότι το θέμα δεν ήταν εξαρχής σημαντικό... Φαίνεται πως η δημοσιογραφική επικαιρότητα είναι σαν τις μετεγγραφές ποδοσφαιριστών στον αθλητικό τύπο: οι εφημερίδες γράφουν πολύ περισσότερα στην περίοδο της σπέκουλας πριν από τις μετεγγραφές, παρά για τις μετεγγραφές που έχουν κλείσει.