Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου είπαν...» κ.λπ".

Επισήμανα αρχικά στον κ. Μανδραβέλη πως οι λιποθυμίες στα σχολεία έχουν καταγγελθεί με πλήρη επωνυμία π.χ. στους New York Times. Το γεγονός ότι συγκεκριμένα στοιχεία αναφέρονται και παρατίθενται σε ξένη εφημερίδα, θα έπρεπε να είχε υποψιάσει τον αρθρογράφο ίσως πως ο λόγος που δεν εμφανίζονται ονοματεπώνυμα πεινασμένων παιδιών μπορεί να έχει κάνει με την απροθυμία των καθηγητών να τα στιγματίσουν (σε μια γνωστής κανιβαλικότητας ελληνική δημοσιογραφία σημειώνω), με το ευαίσθητο του θέματος γενικά, αλλά και με τυχόν νομικές συνέπειες που θα είχε μια τόσο καραμπινάτη παραβίαση του ιδιωτικού απορρήτου δεδομένης της ελληνικής νομοθεσίας. Οι καταγγελίες είχαν όμως έγκυρη πηγή: προέρχονταν από τις ΕΛΜΕ (π.χ εδώ μια πρόσφατη σχετική καταγγελία) ή από συλλόγους γονέων. Αυτό ισχύει και για προηγούμενες καταγγελίες που είχε σταχυολογήσει τον Μάρτιο ο κ. Μανδραβέλης από την Αυγή. Αν ρωτούσε κανείς διδάσκοντες σε διάφορες περιοχές της χώρας, θα τον διαβεβαίωναν ότι παρόμοιες καταγγελίες κάθε άλλο παρά ανυπόστατες ήταν: Μετάφεραν αυτό που πολλοί από μας ακούγαμε από φίλους εκπαιδευτικούς, πως είχε επανεμφανιστεί παιδικός υποσιτισμός στην Ελλάδα. Σε ευρεία κλίμακα. Ένα μεγάλο μέρος των περιστατικών αντιμετωπιζόταν εκ των ενόντων, μέσα από τη σχολική κοινότητα.

Αν το θέμα είναι η ύπαρξη ή μη πείνας και λιποθυμιών,λοιπόν, το θέμα ξεκινά πριν τρία χρόνια. Αν είχε δίκιο ο κ. Μανδραβέλης το 2011 όταν πρωτοξεκίνησε να καταγγέλλει αυτόν τον "αβάσιμο λαϊκισμό", και όλο αυτό ήταν μια συστηματική επικοινωνιακή υπερβολή της Αυγής, την οποία καταγγέλλει για "προπαγάνδα της συγκίνησης", τότε όλη η έρευνα που παρατίθεται στην Ημερησία θα πρέπει να είναι επινοημένη! Διότι η έρευνα την οποία σχολιάζει ο αρθρογράφος της Καθημερινής, από το Ίδρυμα Νιάρχος, που δύσκολα το λες προμαχώνα του μηδενιστικού αριστερισμού, λέει πως υπήρχε πείνα, πως οι καταγγελίες που αποκήρυττε ο Πάσχος Μανδραβέλης ως υπερβολικές και πολιτικά υποκινούμενες, δεν ήταν καθόλου:
"Όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα το 2012, το 60% από τις περίπου 16.000 οικογένειες που επωφελούνται αντιμετώπιζε επισιτιστική ανασφάλεια, ενώ το 23% (περίπου 8.000 μαθητές) από αυτές ήταν αντιμέτωπο με την πείνα. Επιπλέον το 9% των παιδιών βρέθηκαν λιποβαρή. «Αποδεικνύεται πως οι κραυγές αγωνίας των διευθυντών είναι αληθινές και δεν σχετίζονται με πολιτικές σκοπιμότητες», σχολιάζει η πρόεδρος του Ινστιτούτου Prolepsis και καθηγήτρια της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθηνά Λινού."
Αποδεικνύεται λοιπόν πως η ανησυχία του κ. Μανδραβέλη περί συναισθηματικής υπερφόρτωσης ήταν άστοχη. Οι καταγγελίες οδήγησαν σε έρευνες, στην επιβεβαίωση του προβλήματος του υποσιτισμού, σε πράξεις αλληλεγγύης, σε δημόσια παρέμβαση. Αν δεν είχαν γίνει, αν όλοι έκαναν πως δεν υφίσταται ζήτημα πείνας, όπως προτιμούσε ο ΠΜ τότε δεν θα υπήρχε και οργανωμένη αντίδραση. Ο αρθρογράφος βλέπει την διαπίστωση του Prolepsis και θεωρεί πως επιβεβαιώνεται η μη-ύπαρξη υποσιτισμού επειδή αντιμετωπίστηκε ήδη - στα 200+ σχολεία που αφορά το πρόγραμμα "Σίτιση και υγιεινή διατροφή". Δεν πεινάνε πια, πεινούσαν! Άρα δεν υπάρχει θέμα πείνας! Το πρόγραμμα όμως προέκυψε μετά από την επιβεβαίωση των καταγγελιών που ο ίδιος ο ΠΜ θεωρούσε υπερβολικές και αβάσιμες όταν έγιναν! Καταδικάζοντας την "προπαγάνδα της συγκίνησης" αναρωτιέται κανείς αν ο αρθρογράφος προτιμά την "αποσιώπηση της απάθειας" για ένα τόσο μείζον κοινωνικό θέμα. Η αποσιώπηση και η υποβάθμιση των συμβάντων ήταν άλλωστε και η κυρίαρχη στάση των καθεστωτικών ΜΜΕ για δυσάρεστα θέματα οικονομικής δυσπραγίας αυτής της βαρύτητας μέχρι πρόσφατα.

Προφανώς το ίδιο το πρόγραμμα Prolepsis, όμως, δεν έχει σαν στόχο την κάλυψη όλων των περιπτώσεων υποσιτισμού και τροφικής ανεπάρκειας. Οι επώνυμες καταγγελίες (1 07' 50") συνεχίζονται ακόμα και σήμερα.

Η περαιτέρω επιβεβαίωση ότι το πρόβλημα του υποσιτισμού παραμένει και σοβεί, έρχεται από τον ΟΟΣΑ. Στην πρόσφατη έκθεσή του, ακόμα και αυτός ο "τεχνοκρατικός" οργανισμός, ανάμεσα σε μέτρα που εγγυώνται την επίταση του προβλήματος της φτώχειας και της ανέχειας (επιμένω: το κινητήριο όραμα όλων αυτών για την Ευρώπη είναι η Αγγλία του Ντίκενς), θεωρεί το θέμα του επισιτισμού των φτωχότερων παιδιών αρκετά σημαντικό ώστε να ελεήσει να προτείνει "στοχευμένα", με βάση το εισόδημα, μέτρα για τα σχολεία (αγνοώντας προφανώς τον στιγματισμό που θα προκαλέσει μια τέτοια "στόχευση", αλλά άλλη συζήτηση αυτή) . Αυτό το κάνει γιατί θεωρεί (σε μια έκθεση που υποτιμά συστηματικά την έκταση της ανθρωπιστικής καταστροφής που έχει προκαλέσει η πολιτική της οποίας ο ΟΟΣΑ παραμένει ανυποχώρητος υποστηρικτής) πως το 10% όλων των παιδιών στα σχολεία αντιμετώπιζαν την πείνα ή κινδύνευαν από αυτήν το 2012:



Ο ΠΜ βεβαίως έχει δίκιο σε ένα πράγμα: ότι η φτώχεια δεν φέρνει μόνο λιποθυμίες, φέρνει παραδόξως και παχυσαρκία, λόγω της φτηνής διατροφής, ένα φαινόμενο που ονομάζεται "παράδοξο πείνας-παχυσαρκίας" όπως σωστά αναφέρει. Όμως αν διάβαζε τις αναφορές σε αυτό το φαινόμενο ο ΠΜ θα διαπίστωνε πως πείνα και παχυσαρκία είναι όψεις του ιδίου νομίσματος της προβληματικής διατροφής - και συνυπάρχουν. Έτσι οι New York Times αναφερόμενοι στην συνοικία Bronx της Νέας Υόρκης σημειώνουν πως είναι και μια από τις περιοχές των ΗΠΑ με τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας και ταυτόχρονα η περιοχή με το υψηλότερο ποσοστό ανθρώπων που δεν είχαν χρήματα να αγοράσουν φαΐ να φάνε κάποια στιγμή τους τελευταίους 12 μήνες. Το ότι αναφέρει αυτές τις δύο εκδηλώσεις της προβληματικής επισίτισης ως αμοιβαία αποκλειόμενες, παρότι αναφέρεται εκπεφρασμένα στο "παράδοξο πείνας και παχυσαρκίας", δείχνει ότι δεν έχει μάλλον καταλάβει σε τι αναφέρεται.

Μαντατοφόροι κακών

Αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει / καλύτερα να μη μας πει κανένα

Ανακεφαλαιώνω: Παρά την αρχική σιωπή των καθεστωτικών ΜΜΕ, ο εναλλακτικός τύπος και ο τύπος της αριστεράς, μαζί με τα κοινωνικά μέσα και τις οργανώσεις γονέων και εκπαιδευτικών είχε επισημάνει και αναδείξει από την αρχή της κρίσης την ανάδυση του υποσιτισμού ανάμεσα σε παιδιά των σχολείων στις υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας (προφανώς και στους γονείς τους, σημειώνω) και όχι μόνο. Σε τοπικό επίπεδο οι ίδιοι οι καταγγέλλοντες των οποίων τους γείτονες, τους μαθητές και τους γνωστούς αφορούσε και αφορά το δράμα, έδρασαν για να καλύψουν όσο μπορούσαν με ίδιες δυνάμεις το πρόβλημα - συνέβη εκτενώς, σε όλη την Ελλάδα. Οι καταγγελίες αυτές κάποια στιγμή πέρασαν επιλεκτικά στα κανάλια. Η κυβέρνηση, αντιμέτωπη με μια επισιτιστική κρίση, αναγκάστηκε να παρέμβει επιλεκτικά και πυροσβεστικά. Τόσο το ίδρυμα Νιάρχος, όσο και ο ΟΟΣΑ αναγνωρίζουν την πραγματικότητα και την τεράστια κλίμακα του προβλήματος. Η δημοσιοποίηση της πραγματικότητας (παρά τις παραινέσεις σε μνημονιακή σιωπή των καθωσπρέπει γραφίδων) οδήγησε σε πραγματικές πρωτοβουλίες ανακούφισης και προβληματισμό, σε αναζήτηση σε σχολεία και σε γειτονιές για το αν υπάρχουν παρόμοια φαινόμενα, σε ανακάλυψη περισσότερων παιδιών με ανάλογα προβλήματα. Η "προπαγάνδα της συγκίνησης" που λέει ο κ. Μανδραβέλης, η καταγραφή της πραγματικής έκτασης της κρίσης που λέω εγώ, συγκίνησε: δημιούργησε κινήσεις αντιμετώπισης του προβλήματος. Όχι μόνο επέτρεψε αλλά επέβαλε "τη κουβέντα για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης" - απλά η "νηφαλιότητά" της μετριαζόταν από την αναγνώριση πως η κρίση δεν θα πάψει αν δεν εκλείψει η λιτότητα και η περιοριστική πολιτική, η ταξική πολιτική αναδιανομής πλούτου προς τα πάνω και προς τα έξω.

Ο χρήσιμος "λαϊκισμός"

Η συζήτηση αυτή αφορά πολύ ευρύτερα θέματα από το συγκεκριμένο. Δεν θα έμπαινα στον κόπο να γράψω αυτό το άρθρο αν η συγκεκριμένη κριτική, σε διάφορες παραλλαγές και ανάλογα προσαρμοσμένη, δεν αρθρωνόταν από πολλούς μνημονιακούς απολογητές σαν τμήμα μιας αλυσίδας κατηγοριών: "δεν τρέχει τίποτα το δραματικό στην Ελληνική κοινωνία, και να τρέχει τα παραλέτε, και να μην τα παραλέτε δεν βοηθάτε, και να βοηθάτε έχετε άλλους σκοπούς, και να μην έχετε άλλους σκοπούς είστε λαϊκιστές". Η ομολογία της καταστροφής είναι αδιανόητη, η πραγματικότητα πρέπει να φτιασιδώνεται, ο αλληλέγγυος πρέπει να εμφανίζεται ως κάποιου είδους υστερόβουλος, διότι αλλιώς το ηθικό σύμπαν του μνημονιακού ανορθολογισμού δεν ξέρει πώς να τον κατατάξει...

Αντίθετα με τα όσα άσκεφτα επαναλαμβάνονται, οι πρωτοφανείς για τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και αλληλοϋποστήριξης - από τα αλληλέγγυα συσσίτια στις γειτονιές μέχρι τα δημοτικά κοινωνικά ιατρεία, από τις κινήσεις Χωρίς Μεσάζοντες μέχρι τις κινήσεις επανασύνδεσης του ρεύματος σε φτωχές οικογένειες και από τα κοινωνικά παντοπωλεία μέχρι τα δωρεάν μαθήματα σε άπορους μαθητές, μεταξύ πολλών άλλων - τροφοδοτήθηκαν ακριβώς από τους ανθρώπους εκείνους που ευαισθητοποιήθηκαν μέσω των εμπειριών τους και των ειδήσεων της έκτασης της κοινωνικής κρίσης στην χώρα μας. Η πληροφόρηση για το μέγεθος των προβλημάτων, όπως φυσικά και η ίδια εμπειρία, κινητοποίησε συμπολίτες μας να προσφέρουν εθελοντικά, αλλά και αντίστροφα: ήταν οι ίδιοι οι αλληλέγγυοι συμπολίτες, ή όσοι εργάζονταν δίπλα σε ευάλωτες ομάδες πληθυσμού που "διέσπερναν" τα δυσάρεστα νέα. Τον ρόλο αυτό δεν τον έπαιξαν τα καθεστωτικά μέσα.

Χωρίς αυτήν την κινητοποίηση, δεν θα υπήρχαν επιπλέον οι παρεμβάσεις του κράτους, των ΜΚΟ και τώρα του ΟΟΣΑ. Τα προβλήματα που κρύβονται κάτω από το χαλί παραμένουν εκεί, καμία πάνσοφη και αγαθή τεχνοκρατία δεν επιτηρεί την Ελληνική κοινωνία για να θεραπεύσει τις πληγές που της επιφέρει η λιτότητα. Τουναντίον.

Και ερχόμαστε στην λοιδωρημένη "Αυγή". Θα μπορούσε να κάνω τη συζήτηση αυτή με τον Πάχο Μανδραβέλη μέσα από το ιστολόγιό μου ή τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Επιστρέφω και μεταφέρω τη συζήτηση από τα παλιά άρθρα της εφημερίδας και το twitter μέσω της Καθημερινής, πάλι εδώ, για να κλείσει ο κύκλος. Αποδεικνύεται με όλα αυτά πως η Αυγή είχε καλύψει μια πραγματική είδηση, πως οι αναφορές της, που αναδημοσιεύθηκαν ευρύτατα σε όλο το διαδίκτυο, έπαιξαν έναν ρόλο συναγερμού για περαιτέρω κοινωνικές παρεμβάσεις και πως έκανε τελικά τη δουλειά της: πληροφόρησε το αναγνωστικό της κοινό για την ανάδυση μιας σημαντικότατης κοινωνικής κρίσης. Αν αυτός είναι "λαϊκισμός" πρόκειται για έναν εξαιρετικά χρήσιμο λαϊκισμό...

Σχόλια

Ο χρήστης Αθ. Αναγνωστoπουλος είπε…
Ωραίο άρθρο, Τάλω, έστω και από την λοιδωρημένη Αυγή του λοιδωρημένου Ανανδρανιστάκη, που μεταδίδει ό,τι μαλακία διαβάση στον λοιδωρημένο εναλλακτικό τύπο και στα λοιδωρημένα κοινωνικά μέσα για την κάλυψη από το Μέγκα της συναυλίας για τις Σκουριές.

Μπορείς να μου εξηγήσης με δυο λόγια το δίπολο πείνας-παχυσαρκίας; Δεν το αμφισβητώ, απλώς δεν το καταλαβαίνω.
Ο χρήστης talos είπε…
Δίπολο πείνας παχυσαρκίας: όταν ένας πληθυσμός δεν έχει αρκετά χρήματα κατά μέσο όρο για να τραφεί, το κατώτερο τμήμα του μένει συχνά νηστικό και όταν τρώει τρώσει σκουπίδια μικρής θρεπτικής αξίας (πλην όμως φτηνά) που παχαίνουν. Έτσι βλέπεις στα σχολεία του Bronx να λιποθυμούν παχύσαρκοι μαθητές, αν και συνήθως το παχύσαρκο τμήμα είναι το αμέσως πιο πάνω στρώμα από εκείνο που ψωμολυσσάει.

Για τις Σκουριές και την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΑΤΗ κάλυψη του Μέγκα δεν ξέρω τι ακριβώς εννοείς, αλλά στη συναυλία στις Σκουριές έγινε της Πόπης από κόσμο και το ξέρω από κόσμο που πήγε πέραν των φωτογραφιών. Η Αυγή είναι πολύ λιγότερο κομματικό όργανο (και ευθέως όργανο ενός πολιτικού χώρου και με αυτονομία από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν παριστάνει κάτι που δεν είναι) από ότι το Mega επιχειρηματικό / κυβερνητικό χωρίς να το παραδέχεται.
Ο χρήστης talos είπε…
Βλ. εδώ:

"In addition, households with limited resources to buy enough food often try to stretch their food budgets by purchasing cheap, energy-dense foods that are filling – meaning that they try to maximize their calories per dollar in order to stave off hunger. Those who are food insecure may also overeat when food does become available, resulting in chronic ups and downs in food intake that can contribute to weight gain. This is especially a problem for low-income women, who often restrict their food intake to protect their children from hunger."
Ο χρήστης silezukuk είπε…
Ωστόσο οι όροι "επισιτιστική ανασφάλεια" και "αντιμέτωπος με την πείνα" που χρησιμοποιεί το Prolepsis, στο μυαλό μου τουλάχιστον, επουδενί δεν σημαίνουν "πείνα". Τα δε έλλειποβαρή παιδιά μπορεί κάλλιστα να είναι φυσιολογικά (μπορεί και να μην είναι εννοείται).
Ο χρήστης Αθ. Αναγνωστoπουλος είπε…
Εξακολουθώ να δυσκολεύωμαι. Μιλάμε για τους ίδιους ανθρώπους που είναι υπέρβαροι/παχύσαρκοι και την ίδια στιγμή πεινάνε; Την *ίδια* στιγμή;

Ή για άλλους φτωχούς που πεινάνε και όταν τρώνε, τρώνε χάλια, αλλά δεν είναι παχύσαρκοι, απεναντίας είναι λιπόσαρκοι, και για άλλους φτωχούς που έχουν να φάνε τουλάχιστον καθημερινά, τρώγοντας όμως μαλακίες και, άρα, παχαίνουν;

Πώς λιποθυμά από την πείνα ένας παχύσαρκος; Τι του λείπει; Δεν το καταλαβαίνω.

[Ανανδρανιστάκης ολέ:
http://www.avgi.gr/article/1116602/epistoli-tou-mega-stin-augi-]
Ο χρήστης talos είπε…
@silezkuk: Από το άρθρο: Χιλιάδες οικογένειες ζουν σε καθεστώς επισιτιστικής ανασφάλειας, με ένα σημαντικό ποσοστό από αυτές να αντιμετωπίζουν το φάσμα της *πείνας*.
Τα συμπεράσματα του προγράμματος «Σίτιση και υγιεινή διατροφή» που υλοποιούν το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος και το Ινστιτούτο Προληπτικής Ιατρικής Prolepsis σε σχολεία όλης της χώρας είναι ενδεικτικά.

Αν εννοούμε λιμό, όπως στην Αφρική, δηλαδή μια παρατεταμένη κατάσταση ασιτίας σε μαζική κλίμακα, όχι προσωρινή, ακόμα δεν έχουμε φτάσει εκεί. Νομίζω πως στο πρόγραμμα της τρόικα αυτό προβλέπεται για μετά το 2015 :-)

@athanasios: Από όσο καταλαβαίνω υπάρχουν δύο διαφοροποιήσεις (που μάλλον ισχύουν και στην Ελλάδα): αυτοί που έχουν μόνιμο και πάγιο υποσιτισμό (και δεν είναι παχύσακροι εικάζω) που είναι μειοψηφία. Υπάρχουν και οι άλλοι που δεν τρώνε συστηματικά όλα τα γεύματα και όταν τρώνε, τρώνε τροφές φτωχές σε θρεπτική αξία.

Για την σχέση παχυσαρκίας λιποθυμίας: βάλε έναν παχύσαρκο ενήλικα να μη φάει 48 ώρες και δες αν λιποθυμήσει με το που θα πάει να κάνει κάτι. Ειδικά αν είναι παιδί. Αν υπάρχει ένας γιατρός στο μπλογκ ας μας πει. Πάντως το ένα σαφώς δεν αποκλείει το άλλο. Η ιδέα ότι οι χοντροί δεν πεινάνε ή δεν νιώθουν αδυναμία από αφαγία, είναι λανθασμένη, όπως μπορώ να βεβαιώσω και εγώ στις λίγες περιπτώσεις που έχω περάσει για διάφορους λόγους 24 ώρες χωρίς φαΐ. Ζαλίζεσαι. Νιώθεις αδυναμία και ατονία.
Ο χρήστης Αθ. Αναγνωστoπουλος είπε…
Μα επειδή κι εγώ έχω μείνει μέχρι 5 μέρες νηστικός και δεν θυμάμαι ούτε ατονία ούτε λιποθυμία. Τέλος πάντων, δεν είμαι γιατρός, προφανώς διαφορετικοί οργανισμού αντιδρούν διαφορετικά.
Ο χρήστης Ο Πιγκουϊνος είπε…
@Ψυχοπαθητικό Φιλελέ: Οι υδατάνθρακες, ειδικά οι επεξεργασμένοι και χαμηλής διατροφικής αξίας, παρέχουν θερμίδες βραχυπρόθεσμα, αλλά η καύση τους γίνεται σχετικά γρήγορα, οπότε, μετά από ένα γρήγορο φιξάκι ευφορίας, ο οργανισμός βρίσκεται σαφώς σε χειρότερη κατάσταση όσον αφορά την ενέργειά του απο πριν. Η έλλειψη ιχνοστοιχείων συντελεί στο παραπάνω φαινόμενο, δυσχεραίνει την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Το σοκ γρήγορο φιξάκι-στέρηση επιβαρύνει τον οργανισμό, όπως και τα διάφορα σκατοχημικά που μπαίνουν στα επεξεργασμένα τρόφιμα των φτωχών (για να κρατάνε περισσότερο, για να μετατρέψουν σε εμφανίσιμο, φτηνό "φαγώσιμο" τα διάφορα απορίμματα και σκουπίδια της βιομηχανίας τροφίμων) τα οποία διαλύουν το μεταβολισμό και τους αδένες αυτου που τρέφεται με αυτά τα σκουπίδια σε καθημερινή βάση.
Ενας καλοταϊσμένος εύπορος μπορεί να αντέξει μια πείνα κάποιων ημερών, καθώς ο οργανισμός του είναι σε καλή κατάσταση. Ένας φτωχός που τρέφεται με επεξεργασμένα σκουπίδια θα πεθάνει και εξαιτίας της διατροφής του. Και πριν ακούσω παπαριές για τις κακές επιλογές των φτωχών, θα σου τρίψω στη μούρη αυτό:
http://killermartinis.kinja.com/why-i-make-terrible-decisions-or-poverty-thoughts-1450123558
Ο χρήστης Αθ. Αναγνωστoπουλος είπε…
Πες του τα ρε.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…