Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ακραία Επιδέξιοι

Την προηγούμενη  εβδομάδα μιλήσαμε εν παρόδω για τον  Μπερλουσκονικό εσμό που διεισδύει τηλεοπτικά στο κοινωνικό σώμα και το καλύπτει εκζεματικά με ένα αποτρόπαιο στρώμα γλίτσας και λεπιών το οποίο καταστρέφει κάθε τι που ονομάστηκε, θετικώ τω τρόπω, πολιτισμός. Επανερχόμαστε στο θέμα γιατί το σηκώνει η προεκλογική περίσταση. Μιλάμε για την άνοδο της λαϊκιστικής ακρο/δεξιάς στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Στην Ευρώπη η  ακροδεξιά άνοδος συνήθως προκύπτει  έμμεσα, τροφοδοτούμενη από μη-εσκεμμένους τρόπους προπαγάνδας και διείσδυσης. Εν προκειμένω π.χ. το φασιστικό BNP στην Βρετανία, με πρόσφατη ευρωκοινβουλευτική εκπροσώπηση, σίγουρα έχει τροφοδοτηθεί έμμεσα από την αυτοκρατορική ξενοφοβία των ταμπλόιντ φυλλάδων: κοινωνικά άλλωστε οι συμπεριφορές και οι αξίες του BNP δεν απέχουν πάρα πολύ από εκείνες της «λαϊκής βάσης» της Μάργκαρετ Θάτσερ...

Και εδώ είναι  το πρόβλημα, σε όλη την Ευρώπη και  στην Ελλάδα: η ακροδεξιά επανέρχεται καβάλα στο πολιτικό και ηθικό στίγμα που παράγουν τα ΜΜΕ, από κοινού και σε συνέργεια με την κρίση (που για τα φτωχότερα και πιο ευάλώτα στρώματα δεν είναι πρόσφατη), τους φόβους απέναντι στον ξένο «εισβολέα» και τον νέο Ευρωσκεπτικισμό στις πλουσιότερες χώρες. Όλα αυτά αλέθονται σε ένα πατριωτικό υπερθέαμα από τα μίντια και παράγουν πλέον μια ιδεολογία, σχετικά συγκροτημένη τουλάχιστον στο διακηρυκτικό επίπεδο. Σε μερικές χώρες (Βέλγιο, Ολλανδία) η ισχυροποίηση της ακροδεξιάς είναι τέτοια που είναι δύσκολο να μπει σε πολιτική καραντίνα. Σε άλλες (Ιταλία, Αυστρία) ουσιαστικά κυβερνά ή κυβέρνησε.

Το νέο πρόσωπο  της λαϊκιστικής αυτής δεξιάς είναι μισό τσαμπουκάς – μισό κλόουν. Μπαίνοντας στον καραγκιόζ-μπερντέ  της μιντιακής μας πραγματικότητας, λ.χ. οι σκοτεινές σκιές πρώην τραμπούκων και ιδεολόγων του Μεταξά μεταμορφώνονται σε χαριτωμένους μπαρμπα-Γιώργους, αποτάσσονται τις ακρότητες και ταιριάζουν απόλυτα με τα σκηνικά ριάλιτι που στήνονται τριγύρω τους σαν σεράι του βεζίρη. Στην μεταμοντέρνα αυτή εκδοχή του ακροδεξιού φαινομένου (μια παράσταση με τίτλο «Ο Ιωάννης Μεταξάς παρουσιαστής τηλεσώου») επιδιώκεται ο δια της οικειότητας αποστιγματισμός της ακροδεξιάς εικόνας, η αποκήρυξη των ακροτήτων μέσω της φιλικής προς τον μεσαίο χώρο αναδιατύπωσής τους και η ανάδειξη του χώρου της ακροδεξιάς ως υπέρμαχου του Καλού σε μια σειρά ψευδή μανιχαϊστικά διλήμματα. Ο μανιχαϊσμός αυτός είναι επίκαιρα τοποθετημένος μέσα στο σύμπαν της πνευματικής νωθρότητας του λάιφσταϊλ και του αγοραίου νου, όπου κάθε ανάλυση είναι ύποπτη και κάθε σύνθετη σκέψη δείγμα αιθεροβασίας, ου μην αλλά και προδοσίας. Στο σύμπαν αυτό η υπεραπλούστευση και η συνομωσιολογία, η ηρωοποίηση και ο διασυρμός είναι οι βασικοί τρόποι πλοήγησης, και ο Ακατανόμαστος ή συγκυριακά πολυώνυμος, Εχθρός πάντα σε εγρήγορση – παρέα με τον Προδότη. Πρόκειται για την προαιώνια μάχη του απλοϊκού εναντίον της αναγνώρισης της πραγματικότητας ως σύνθετης. Πρόκειται για την προγραμματική υπόσχεση γενίκευσης και επιβολής του ύπνου του πνεύματος.

Η σημερινή λαϊκιστική ακρο/δεξιά είναι λοιπόν ανέκδοτα και γραβάτα, παίζει στα κοσμικά κουτσομπολιά και δείχνει μπούτι, φοράει Αρμάνι, είναι συνδαιτημόνας αστέρων και τους λόγους της τους χτενίζουν επικοινωνιολόγοι και διαφημιστές. Έχει πάντα το ένα μάτι στις δημοσκοπήσεις και το άλλο στην εξουσία. Είναι ένα ακόμα μιντιακό προϊόν.

Δεν παύει όμως να είναι επικίνδυνη.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …