27.3.08

Τι είναι το χρήμα;

Με δεδομένες τις οικονομικές αναταράξεις των τελευταίων εβδομάδων και ως ενημερωτικό μήνυμα δημόσιας εναλλακτικής πληροφόρησης, παρουσιάζω το ακόλουθο εκπαιδευτικό βίντεο με τίτλο "Το χρήμα ως χρέος" (Money as Debt), διάρκειας προειδοποιώ 47 λεπτών... Πιθανόν να το βρείτε ενημερωτικό πιθανόν εξοργιστικό, διαφωτιστικό ή απαράδεκτο. Γράψτε μου, τέλος πάντων, τις εντυπώσεις σας αν δεν βαριέστε.

21.3.08

Κάτω η ΕΟΚ, υπογραφή:ΗΠΑ

Παρότι ενάντιος στην Συμφωνία της Λισσαβώνας, ήτοι στο καταψηφισθέν Ευρωσύνταγμα με άλλα ρούχα, οι νεοσυντηρητικοί του απεχθούς Heritage Foundation με κάνουν να το ξανασκέφτομαι, που λέει ο λόγος, καθώς η δυσαρέσκειά τους και η φρίκη τους μπροστά στο φάσμα κάθε προόδου της Ευρωπαϊκής ενοποίησης είναι εντυπωσιακή - και καταγράφεται σε σχετικό πόνημα με τίτλο The EU Reform Treaty: A Threat to the Transatlantic Alliance. Π.χ:

Με το εύρος των εργαλείων πολιτικής που διαθέτει, η ΕΕ έχει ήδη σημαντική οικονομική και διπλωματική επιρροή αλλά, συνήθως επιλέγει να μην την χρησιμοποιεί. Τα στρατηγικά της συμφέροντα συχνά αντιτίθενται στα συμφέροντα των ΗΠΑ και καθώς η στρατιωτική και πολιτική ισχύς της Ευρώπης έχει επενδυθεί στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας (ΚΕΠ-ΠΑ) αντί για το ΝΑΤΟ, τα συμφέροντα των ΗΠΑ σε κάθε περίπτωση παραμερίζονται. Οι μεγαλύτερες απειλές ασφαλείας που έχει να αντιμετωπίσει η Ευρώπη, όπως και οι ΗΠΑ, είναι ασύμμετρες και εξελίσσονται συνέχεια. Μέχρι στιγμής, το ΝΑΤΟ υπό την Αμερικανική ηγεσία συνεργάζεται με μια χούφτα συμμάχων στο μέτωπο του αγώνα αυτού, αλλά δεν μπορεί να περιμένει κανείς πως οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να παρέχουν τέτοιου είδους ηγετική καθοδήγηση αν υποβαθμιστεί η υπερατλαντική συμμαχία.

Η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη προτείνει την κατάργηση της δομής των "πυλώνων" της ΕΕ, στην οποία οι χώρες-μέλη διατηρούν ένα ισχυρό εθνικό ρόλο σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Οι ΗΠΑ χρειάζεται να αντιληφθούν τους κινδύνους που αυτό θα δημιουργούσε. Στα ελάχιστα πεδία όπου η ΕΕ μιλάει πράγματι με μια φωνή - π.χ. στην Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή στον ΟΗΕ και τον ΠΟΕ - οι ΗΠΑ έχουν χάσει την ισχύ τους στην αντιμετώπιση των Ευρωπαίων συμμάχων τους σε κάτι που να προσομοιάζει την διμερή βάση. Συχνά έχει βρεθεί αντιμέτωπη με έναν θεσμό που έχει προαποφασίσει την θέση του και την πρόθεσή του αντιταχθεί ηθικά στην Αμερικανική πολιτική...


Ή επίσης:

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θα πρέπει καν να σκεφτεί την υποστήριξη μιας ανεξάρτητης Ευρωπαϊκής πολιτικής άμυνας και ασφάλειας σε αντάλλαγμα για την πιθανή επανένταξη της Γαλλίας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Όπως προτείνει... o πρώην σκιώδης Υπουργός Αμύνης του Ηνωμένου Βασιλείου Bernard Jenkin, η ανάμειξη της Γαλλίας στο ΝΑΤΟ θα πρέπει να εξεταστεί μόνο αν η Γαλλία αποδεχθεί την κυριαρχία του ΝΑΤΟ στην Ευρωπαϊκή Άμυνα και Ασφάλεια και αν το ΝΑΤΟ μπορεί να νιώσει σίγουρο πως η Γαλλία δεν θα εμπλακεί σε εσκεμμένα παρεμποδιστικές πολιτικές


Το κείμενο είναι τόσο γειάσου και τόσο εξοργιστικό που πρέπει να το διαβάσει κανείς για να το χωνέψει (κατηγορία batshitinsane όπως λέμε στο metafilter), εδώ παρουσιάζω πάντως μερικά ακόμα highlights - αμετάφραστα για να μην το παρακάνουμε:

- Παράθεμα από Kissinger παραπονούμενο ότι αυτή η ΕΕ δεν αφήνει τις ΗΠΑ να παρεμβαίνει σε Ευρωπαϊκά ζητήματα (2001):

When the United States deals with the nations of Europe individually, it has the possibility of consulting at many levels and to have its view heard well before a decision is taken. In dealing with the European Union, by contrast, the United States is excluded from the decision-making process and interacts only after the event, with spokesmen for decisions taken by ministers at meetings in which the United States has not participated at any level.... Growing estrangement between America and Europe is thus being institutionally fostered


- Η Ευρωπαϊκή Ένωση πιστεύει σε δαιμόνια όπως η διπλωματία, τα διεθνή δικαστήρια, η κατάργηση της θανατικής ποινής, η κλιματική αλλαγή και διάφορες διεθνείς συνθήκες τις οποίες οι ΗΠΑ δεν γουστάρουν πια. Είναι λοιπόν επικίνδυνη:

The European Union's global outlook is fundamentally different from that of the U.S. The EU places full faith in "multilateralism as the best means to solve global problems." Speaking in New York in 2005, EU External Relations Commissioner Benita Ferrero-Waldner argued that security and prosperity are in fact dependent on effective multilateral systems... The EU believes that diplomacy trumps all other foreign policy tools in addressing international threats and that economic sanctions and military operations should be used only as "a last resort."...

Brussels is an enthusiastic proponent of the International Criminal Court, global abolition of the death penalty, the Kyoto Protocol, and various other international treaties that have proven unpalatable to the United States. Under the new Reform Treaty, this phenomenon will only grow worse. Just as the EU has become an increasingly confrontational trade actor, unafraid to square off against Washing­ton, the EU will become more aggressive in the for­eign policy arena too.


- Οι Ευρωπαϊκές Ελίτ υποστηρίζουν αυτό το καταραμένο Ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο (αντίθετα υποθέτω με το δικό τους που πάει περίφημα αυτόν τον καιρό, αν και αναρωτιέται κανείς πού βλέπουν την υπεράσπιση του εν λόγω μοντέλου πλέον) και μας κάνουν μεγάλη ζημιά. Επίσης αποτελούν εστία παρεμβατισμού στην ελεύθερη αγορά με τους κανονισμούς για την ασφάλεια και το περιβάλλον τους. Οι τύποι του Heritage είναι τόσο αλλού που κατηγορούν την ΕΕ επί... κρυπτοσοσιαλισμώ:

European elites continue dogmatically to defend the European social model against global competition. A group of nine EU member states issued an open declaration in February 2007 calling for stronger social, environmental, and work pro­tections, which will only further sap economic growth. At the Brussels summit in December 2007, EU leaders signed a declaration calling for "strong social dimensions and respect for the environment." As America's biggest trading partner, the EU's failure to enact free-market reforms and its agreement to wide-ranging socialist provisions such as the Charter of Fundamental Rights will automatically have a negative effect on the U.S. economy...


Θα δεχθώ ότι οι τύποι είναι οριακά στα συγκαλά τους, αλλά θα σημειώσω ότι καλά-ξεκαλά αποτελούν μια Δεξαμενή Ιδεών με εξαιρετικά στενές σχέσεις με την κυβέρνηση Μπους, που έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στον σχεδιασμό της εισβολής στο Ιράκ και εξακολουθεί να στηρίζει τις επιλογές μιας σκληρής στρατιωτικής αντιμετώπισης του Ιράν π.χ. Είναι δηλαδή παράφρονες με πρόσβαση στην εξουσία οι οποίοι χρηματοδοτούνται από εξαιρετικά ισχυρούς παράγοντες των ΗΠΑ και όχι μόνο. Εκφράζουν συγκεκριμένους κύκλους μιας όλο και πιο αποχαλινωμένης στρατιωτικοοικονομικής ελίτ στις ΗΠΑ. Σημειώνω πάντως ότι, ανεξάρτητα από το τι λένε στο Heritage, διαδοχικές αμερικανικές κυβερνήσεις έχουν κάνει ότι μπορούν για να σαμποτάρουν δύο πράγματα: μια κοινή Ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική μη-ενταγμένη στο ΝΑΤΟ και κάθε διαδικασία βαθέματος της Ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Υπό το πρίσμα αυτό, πέρα από την ακρότητά του, το κείμενο επιβεβαιώνει μια εκπεφρασμένη εχθρότητα (ή επιφυλακτικότητα έστω) προς κάθε ιδέα Ευρωπαϊκής Ενοποίησης η οποία είναι εδώ και καιρό κυρίαρχη στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Πηγή της εχθρότητας αυτής είναι το ίδιο εκείνο τμήμα των Αμερικανικών ελίτ που διεξάγουν εδώ και επτά χρόνια την πιο ακραία και την πιο επιθετική επεμβατική πολιτική - αν και όπως είπαμε οι γενικές γραμμές, αν όχι η ρητορική, της αντίληψης αυτής ήταν παρούσες και επί κυβέρνησης Κλίντον. Την ιστορικά αμφίσημη στάση των Αμερικανικών ελίτ απέναντι στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση σημείωνε και ο Νόαμ Τσόμσκυ, πριν από μερικά χρόνια:

Anger at Old Europe has much deeper roots than contempt for democracy. The United States has always regarded European unification with some ambivalence because Europe might become an independent force in world affairs. Thus senior diplomat David Bruce was a leading advocate for European unification in the Kennedy years, urging Washington to “treat a uniting Europe as an equal partner”—but following America’s lead. He saw "dangers" if Europe "struck off on its own, seeking to play a role independent of the United States." In his "Year of Europe" address 30 years ago, Henry Kissinger advised Europeans to keep to their "regional responsibilities" within the "overall framework of order" managed by the United States. Europe must not pursue its own independent course based on its Franco-German industrial and financial heartland.


Τα καταθέτω αυτά ως το είδος του input που δεν συναντά κανείς εύκολα στον Ελληνικό τύπο, στα πλαίσια μιας συζήτησης για το τι είναι και τι δεν είναι η ΕΕ (εν όψει Ευρωεκλογών του χρόνου ας πούμε!) και ποια σχέση έχει με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, τώρα και δυναμικά - γιατί οι αλλαγές στους θεσμούς αλλάζουν τους συσχετισμούς και τις συγκλίσεις άρδην...

20.3.08

Προφητεία, μια δύσκολη δουλειά


Από το περιοδικό Foreign Affairs το 2000, για τους κινδύνους των επερχόμενων δεκαετιών φτηνού πετρελαίου, κωμικό ανάγνωσμα σήμερα:

Οι τιμές του πετρελαίου φλέρταραν πρόσφατα με τα 25-30 δολάρια το βαρέλι, τιμές που σχεδόν αγγίζουν εκείνες των πετρελαϊκών σοκ της δεκαετίας του 1970. Οι αυξανόμενες τιμές της ενέργειας συνοδεύτηκαν από την συνηθισμένη υστερία για μειούμενα αποθέματα και εν δυνάμει επικίνδυνες μεταφορές πλούτου, βάζοντας σε πειρασμό τους διαμορφωτές της πολιτικής να σκέφτονται τρόπους για την αντιμετώπιση μιας επερχόμενης πετρελαϊκής κρίσης. Αλλά αντίθετα από τα όσα λέγονται, το ενεργειακό πρόβλημα που απειλεί τις αρχές του 21ου αιώνα δεν είναι ούτε η εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου, ούτε οι ελλείψεις που σηματοδοτούν την αρχή του τέλους της εποχής του πετρελαίου. Αντίθετα, ο κίνδυνος είναι ακριβώς ο αντίθετος: οι μακροπρόθεσμες τάσεις δείχνουν προς ένα παρατεταμένο πλεόνασμα πετρελαίου και χαμηλές τιμές στις επόμενες δύο δεκαετίες


Σημειώνουν ακόμα οι αρθρογράφοι, λίγο πριν τα χώσουν σε όσους προέβλεπαν πως το πετρέλαιο θα έφτανε τα 100 δολάρια το 2000 (πέφτοντας μόλις 8 χρόνια έξω γνωρίζουμε σήμερα), πως:

...τα λαϊκά και τα ελίτ μέσα - από το Parade που αναρωτιώταν αν θα μπορούσε "να ξανασυμβεί;" μέχρι, ούτε λίγο ούτε πολύ το Scientific American, που διακήρυξε το "Τέλος του Φτηνού Πετρελαίου" - είναι γεμάτα με προβλέψεις καταστροφής σχετικά με την ενεργειακή ασφάλεια. Αλλά η σχολή "ο ουρανός πέφτει στα κεφάλια μας" πετρελαϊκών προγνώσεων πέφτει συστηματικά έξω εδώ και πάνω από μια γενιά. Στην δραματική της έκθεση που δημοσιεύτηκε το 1972, με τίτλο "Limits to Growth", η ομάδα επιφανών ειδικών γνωστή ως η λέσχη της Ρώμης έγραφε πως απέμεναν στο έδαφος μόλις 550 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και πως θα εξαντλούνταν μέχρι το 1990. Στην πραγματικότητα ο πλανήτης κατανάλωσε 600 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μεταξύ του 1970 και του 1990, και σήμερα υπάρχουν πάνω από ένα τρισεκατομμύριο βαρέλια εξακριβωμένων αποθεμάτων (που μπορούν να αντληθούν σε σημερινές τιμές υπό τις σημερινές συνθήκες).


Το παραπάνω το παραθέτω τόσο επειδή είμαι κακεντρεχής, όσο και επειδή μου δίνει την ευκαιρία να αναφερθώ σε δύο σημαντικά πράγματα. Το εξαιρετικά σημαντικό άρθρο στο Scientific American, The End of Cheap Oil το 1998 δεν ήταν κάποια κινδυνολογία ασχέτων επαγγελματιών του δυσοίωνου, αλλά γεωλόγων με μακρά εμπειρία στην παγκόσμια πετρελαϊκή βιομηχανία. Και γίνεται κάπως επίκαιρο στις μέρες μας πάλι, καθώς η συγκεκριμένη σχολή σκέψης συνεχίζει να υιοθετείται από πολύ επίσημα πρόσωπα.

Το δεύτερο είναι η απόλυτα ανακριβής αναφορά στο Limits to Growth, μια έκθεση (του 1972 ιδίως, η τελευταία έκθεση είναι του 2004) η οποία έχει διαστρεβλωθεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ίσως στον κόσμο, κυρίως από το τμήμα εκείνο της ακαδημαϊκής ανθρωπότητας που θεωρεί πως το άπειρο είναι κάτι το πραγματικό. Η ιστορία αυτής της συκοφάντησης, που περιλαμβάνει παραναγνώσεις (εσκεμμένες ή μη), ανεξέλεγκτα παπαγαλίσματα από ανθρώπους και έντυπα που θα όφειλαν να προσέχουν περισσότερο (και καθ ημάς), σε όλον τον κόσμο, και την δυναμική ενός λόγιου, ας πούμε, αστικού μύθου είναι εντυπωσιακή και καταγράφεται εδώ.

Τέτοιου είδους ευοίωνες προβλέψεις πάντως, ήταν αρκετά κοινές προ ολίγων ετών: Ιδιαίτερα την εποχή αμέσως πριν την Αμερικάνικη εισβολή στο Ιράκ, όταν το μετα-Σανταμικό φτηνό πετρέλαιο, πακέτο με τον απόλυτο Αμερικανικό έλεγχο των πετρελαίων της Μέσης Ανατολής (και τα λοιπά συμπαρομαρτούντα) έμοιαζαν με κάποιου είδους Γη της Επαγγελίας για τους νεοσυντηρητικούς σχεδιαστές της πολιτικής Μπους. Από κοντά ο πολύς Μέρτοχ προέβλεπε την ίδια εποχή πως ο πόλεμος στο Ιράκ θα έφερνε το πετρέλαιο στα 20 δολάρια το βαρέλι και φυσικά υποστήριζε το δίδυμο Μπους-Μπλαιρ. Πιο πρόσφατα το 2006, κάποιοι προέβλεπαν το πετρέλαιο στα 20 δολάρια μέσα στο 2008.

Υπήρχαν βεβαίως και προβλέψεις που ήταν κοντά στην πραγματικότητα από το 1998 μάλιστα, αλλά σημειώνω πως γενικά οι προβλέψεις των "ειδικών αναλυτών" δεν είναι ακριβώς θεαματικά επιτυχημένες. Το Bloomberg έχει από το 2004 δημιουργήσει μια μόνιμη εβδομαδιαία έρευνα όπου ζητείται η γνώμη αναλυτών και χρηματιστών του κλάδου για το που θα έχει πάει η τιμή του πετρελαίου την επόμενη εβδομάδα. Τις τελευταίες 9 εβδομάδες το πάνελ αυτό των ειδικών προέβλεπε συνεχώς την πτώση της τιμής του πετρελαίου, και επιβεβαιώθηκε σε δύο μόνο περιπτώσεις. Το ωραίο όμως είναι το συνολικό ποσοστό επιτυχίας της έρευνας:
The oil survey has correctly predicted the direction of prices 51 percent of the time since its introduction in April 2004.

Το οποίο είναι περίπου το ποσοστό επιτυχίας που θα κατόρθωνε και ένα τετράχρονο παιδί με την βοήθεια ενός οιουδήποτε νομίσματος.

Τέλος μια τελευταία ενημέρωση από την Eurotrib για τις ιστορικές τάσεις των τιμών του πετρελαίου σε $$ και Ευρώ, και αποπληθωρισμένες, όπου φαίνεται πως οι παρούσες τιμές είναι υψηλότερες σε σταθερά δολάρια από κάθε άλλη εποχή συμπεριλαμβανομένης και της πετρελαϊκής κρίσης του 1970 - ενώ σε Ευρώ πλησιάζει τα ιστορικά εκείνα υψηλά (σε Μάρκα για σύγκριση) αλλά δεν τα έχει ακόμα ξεπεράσει.

3.3.08

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Από την πρωτοβουλία ελληνόγλωσσων ιστολογίων freebloggers και από το digitalrights.gr, μεταφέρω εδώ [με κάποια καθυστέρηση και με τις απολογίες μου στην ομάδα που δεν κατόρθωσα να ασχοληθώ καθόλου επί της ουσίας το Π/Σ/Κ (τρεχάματα)] το Δελτίο Τύπου της για τις διαφαινόμενες εξελίξεις σχετικά με την νομοθέτηση του ιστολογείν.

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

* Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
* Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

* Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
* Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
* Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

* http://www.221.gr
* http://aeisixtir.blogspot.com
* http://www.amarkos.gr/blog
* http://argos.wordpress.com
* http://arxediamedia.blogspot.com
* http://asopossos.wordpress.com
* http://www.blogspace.gr
* http://chouvi.blogspot.com
* http://www.e-rooster.gr
* http://erimitis.blogspot.com
* http://freegr.blogspot.com
* http://giaskepsou.blogspot.com
* http://gmargari.wordpress.com
* http://www.greekalert.com
* http://greekmme.blogspot.com
* http://gtziralis.com
* http://www.helion.cc/blog
* http://histologion-gr.blogspot.com
* http://inlovewithlife.wordpress.com
* http://karounos.gr/blog
* http://krogias.blogspot.com
* http://larisaperivallon.wordpress.com
* http://magicasland.com
* http://metablogging.gr
* http://mikroanalogo2.blogspot.com
* http://naftilos.blogspot.com
* http://nassoskappa.blackwhitemag.net
* http://nefelikas.wordpress.com
* http://www.nylon.gr
* http://oikologio.gr
* http://oneiros.gr/blog
* http://www.oraelladas.gr/blog
* http://papanotas.wordpress.com
* http://www.perlikos.gr
* http://petcoke.wordpress.com
* http://plagal.wordpress.com
* http://postnuclear-icehouse.blogspot.com
* http://radio936.blogspot.com
* http://reality-tape.com
* http://rodiat7.blogspot.com
* http://sofianidis.blogspot.com
* http://stefadouros.blogspot.com
* http://syrizaglyfadas.blogspot.com/
* http://www.tassosdi.blogspot.com
* http://tsimitakis.wordpress.com
* http://tzonakos.blogspot.com
* http://uroborus.wordpress.com
* http://voteforliberty.wordpress.com
* http://vrypan.net
* http://webz.gr
* http://ziouzios.blogspot.com

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.


Προσυπογράφω τύποις και ουσία. Υπόσχομαι δε κάποια στιγμή (πιθανόν όταν πάει να καταλαγιάσει ο θόρυβος) να επανέλθω με μια τοποθέτηση περί ψευδωνυμίας στο διαδίκτυο (και εκτός αυτού).

2.3.08

Περί των ιστολογίων - ένα σχόλιό μου στο Βήμα

Το Βήμα είχε την καλωσύνη να ζητήσει την ταπεινή μου γνώμη για το επίκαιρο ζήτημα της ελευθερίας των Blog ("σχετικά με την ελευθερία (ή ασυδοσία) στο Διαδίκτυο") και δημοσίευσε εκτενές απόσπασμα από την απάντησή μου. Ευχαριστώ τον Δημήτρη Γαλάνη για την πρόσκληση. Για λόγους πληρότητας αναρτώ εδώ την πλήρη απάντησή μου (με κάποιες ορθογραφικές/συντακτικές διορθώσεις!):

Η υπόθεση του Press-gr, ενός μπλογκ κατά τα φαινόμενα δημιουργημένου από επαγγελματίες δημοσιογράφους που διαβαζόταν τακτικά μάλλον από επαγγελματίες δημοσιογράφους, αποτέλεσε ένα δυσανάλογο της ουσίας του ειδησεογραφικό γεγονός μέσω του οποίου καλύπτονται δύσκολα ζητήματα της τρέχουσας επικαιρότητας.

Επί της ουσίας το δίλημμα το οποίο έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι παλιό και γνωστό: η ελευθερία του λόγου γεννά πάντα ένα μικρό σύνολο πρακτικών που είναι οριακές ως προς την υπαγωγή τους σε αυτή. Από αρχαιοτάτων χρόνων όμως οι εχθροί της ελευθερίας επικαλούνταν ακριβώς εκείνες τις οριακές πρακτικές (ή πρακτικές που παρουσίαζαν ως οριακές) και περιπτώσεις προκειμένου να εξασθενίσουν την ενοχλητική ελευθερία την ίδια. Δεν είμαι δηλαδή πεισμένος ότι υπάρχει μείζον ζήτημα διαδικτυακής "ασυδοσίας" που
α. να μην καλύπτεται από την υπάρχουσα νομοθεσία και
β. να μην είναι παρά αντανάκλαση μιας γενικότερης κρίσης της δημοσιογραφίας στην χώρα μας (και όχι του ιστολογείν πάντως). Έχω την αίσθηση ότι οι περισσότεροι από τους "επίμαχους" κατά καιρούς μπλόγκερ προέρχονται από τον χώρο αυτό.

Σημειώνω ότι οι προτάσεις που ακούστηκαν, θα απέτρεπαν ίσως κάποιους απλούς και χωρίς δόλο πολίτες από το να ιστολογήσουν, πολύ δύσκολα όμως τεχνικά θα μπορούσαν να αποτρέψουν όσους θα ήθελαν να κάνουν κατάχρηση του μέσου για να διαπράξουν παράνομες ενέργειες. Άρα ο νόμος δεν στρέφεται κατά των κατά συρροή εκβιαστών π.χ. αλλά κατά του δημόσιου διαλόγου, όποια μορφή και να παίρνει.

Υπό άλλες συνθήκες θα υπέγραφα με το όνομά μου, αλλά για προφανείς λόγους στήριξης στην δοκιμαζόμενη και κακολογημένη ψευδωνυμία, εδώ θα υπογράψω μόνο με το ψευδώνυμό μου (αφήνοντας την συζήτηση για το προφανές δικαίωμα στην διαδικτυακή ψευδωνυμία για άλλη φορά)....


ΥΓ. Στο προπροηγούμενο ποστ είχα εκφράσει τον φόβο ότι στο στόχαστρο της εξουσίας θα μπει το indymedia. Επιβεβαιώθηκα σε χρόνο dt. Το Indymedia μάλιστα χαρακτηρίζεται ως "μπλογκ"(! - αυτή την λέξη ξέρουμε αυτήν χρησιμοποιούμε) και εν πλήρει αγνοία του τι είναι τα indymedia διεθνώς.
ΥΓ2. Τα επίμαχα δημοσιεύματα ήταν (επιβεβαίωσα πρόσφατα γιατί δεν το είχα καταλάβει από την αρχή) στα σχόλια του Press-gr. Αυτό αλλάζει την κουβέντα: από απλός εξουσιαστικός παραλογισμός με βραχυπρόθεσμους πολιτικούς στόχους γίνεται παραφροσύνη. Και θέλω να δω ως πολίτης τώρα τα στοιχεία περί εκβιασμού. Διότι τα σχετικά email μάλλον φάρσα στοιχειοθετούν παρά εκβιασμό.