Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περί ελευθερίας της σάτιρας

Παραθέτω εδώ, επ' αφορμή του μείζονος θέματος που έχει ανακύψει σχετικά με την ελευθερία (εντέλει) της σάτιρας, το ιστορικό μιας σχετικής υπόθεσης στις ΗΠΑ, την εποχή που ακόμα έπαιρναν τοις μετηρτοίς τα περί ελευθερίας του λόγου (πριν η χώρα κατρακυλήσει κάτω από την Ελλάδα στην 53η θέση της κατάταξης ελευθερίας τύπου του, όχι ακριβώς ριζοσπαστικού, RSF): Hustler Magazine v. Falwell.

Εκεί θα δείτε την λογική που λέει ότι η σάτιρα πρέπει να προστατεύεται πάση θυσία, ανεξάρτητα από το αν είναι κακόγουστη ή χοντροκομμένη - η συγκεκριμένη σάτιρα μάλιστα ήταν απίστευτα "χοντρή"... Αλλά αυτή είναι η κατεύθυνση που (κατά την ταπεινή μου γνώμη) θα οφείλαμε να επιδιώκουμε στην χώρα μας και στην Ευρώπη.

Να σημειώσω ότι εμμέσως σχετικό με το θέμα της έμμεσης λογοκρισίας και εκφοβισμού κάθε κριτικής (διαδικτυακής και μη), είναι το ζήτημα της παραπομπής της δημοσιογράφου Ντόρας Νατϊλιάνα στο πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ, επειδή τόλμησε να ασκήσει κριτική στο προεδρείο της βουλής...

Σχόλια

Ο χρήστης Rodia είπε…
Η σάτιρα βασίζεται κυρίως στην υπερβολή, δλδ στη -συχνά εξωπραγματική- μεγέθυνση των χαρακτηριστικών (ήθους, εμφάνισης, εκπεφρασμένης γνώμης, κλπ) του προσώπου που σατιρίζεται, εφ' όσον αναφερόμαστε σε πρόσωπα.

Οπότε, μια σάτιρα αποκλείεται να μην είναι χοντροκομένη, πρβλ. με Αριστοφάνη, τον πρώτο διδάξαντα, του οποίου η σάτιρα εντοπίζεται στο κοπρολαγνικό στάδιο της νηπιακής ηλικίας. Με τι γελάνε τα παιδάκια; Με ένα "πριτς!" δεν σκάνε στα γέλια;

Η σάτιρα δεν είναι λεπτοφυής αστεϊσμός, δεν είναι ειρωνία, δεν είναι χιούμορ. Τελεία.

:-)

..υπάρχει και μια ψυχολογική άποψη ότι όποιος δεν βιωσει κάποιο στάδιο της ζωής του στην ηλικία που αυτό είναι αποδεκτό/φυσικό, έρχεται προς συνάντησή του (το στάδιο) σε ηλικία αταίριαστη ή, συμβαίνει και αυτό, αδυνατεί να το βιώσει εσαεί..
Ο χρήστης ιονκ είπε…
Σύγκρινοντας τις καλύτερες ξένες σατιρικές εκπομπές (TV)με τις καλύτερες ελληνικές φαίνεται πως η σάτιρα στην χώρα μας είναι συχνά χαμηλού επιπέδου.

π.χ. Saturday Night Live Show (με καυστικά σκετς, αστεία και καθε βδομάδα με άλλο παρουσιαστή/ηθοποιό/δ. πρόσωπο/πολιτικό) και το Daily Show με τον John Stewart (ψεύτικες ειδήσεις, καυτή επικαιρότητα)..τα αντίστοιχα ελληνικά είναι Λαζόπουλος,Αναστασιόπουλος,και Μητσικωστόπουλος)

Οι μεν ξένες ανέδειξαν νέα ταλέντα και ηθοποιούς ενώ οι αντίστοιχες ελληνικές αρέσκονται στο κουτσομπολίστικο κιτς και την ανακύκλωση κλιπς απο ΜΜΕ με πρωταγωνιστές τους γνωστούς-αγνώστους..ουφ τa είπα και ξεθύμανα! :P
Ο χρήστης S G είπε…
η υποθεση Φαλουελ ειναι ισως η καλυτερη στιγμη του Supreme Court (νταξει μεσα απο τις λιγες υποθεσεις που εχω δει). Πραγματικα εχουμε πολλα να μαθουμε απο αυτην και αυτο που ψαχνω ειναι μια καλη προβοκατσια που θα φερει αυτο το θεμα στην δικαιοσυνη για να λυθει μια και καλη.

Οι δικαστες πρεπει να ερθουν προ των ευθυνων τους γιατι τωρα κανουν του κεφαλιου τους οσο ξερουν οτι μια υποθεση δεν εχει δημοσιοτητα και αντιθετα επηρεαζονται υπερβολικα απο την κοινη γνωμη οταν υπαρχει δημοσιοτητα.
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Αλήθεια μας άξιζε ο Χάρρυ Κλυνν;
Πολύ αργά μαθαίνουμε, πολύ αργά...
Ο χρήστης Mikrouli είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ο χρήστης Mirandolina είπε…
Μιχάλη, χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …