27.9.13

Χρυσή Ομελέτα



Μερικές πρώτες σκέψεις:

 1. Υπάρχει και επικαθορίζει την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας μας μια κεντρική συνάρθρωση εξουσίας, μια "πρωταρχική διαπλοκή": Εκείνη μεταξύ επιχειρηματικών ελίτ· πολιτικών (μαζί και δικαστικών και διοικητικών) ελίτ· και οργανωμένου εγκλήματος. Πρόκειται για μια συνάντηση που γεννά συστηματικά και με πολλούς τρόπους παρακράτος και διαφθορά και είναι, ως προς την έκταση, την ιστορικότητα και το βάθος της σχέσης, μοναδική από όσο ξέρω στην "Δυτική" Ευρώπη, της Ιταλίας εξαιρουμένης. Η Χρυσή Αυγή σαν φαινόμενο ήρθε και κάθισε ακριβώς πάνω σε αυτή την συνάρθρωση και έγινε ένα με αυτή. Είναι δύσκολο αν όχι αδύνατον να εκριζωθεί αυτό το μόρφωμα από το κοινωνικό του ρόλο, χωρίς να πάρει μαζί τμήμα από το υπόβαθρο αυτό, να αποκαλύψει γυμνές τις αρθρώσεις της βαθιάς διαπλοκής και να τις εκθέσει σε κοινή θέα. Για να αποφευχθεί αυτό τα καθεστωτικά ΜΜΕ, πιθανώς εικάζω και τμήμα τουλάχιστον της δικαιοσύνης,  θα προσπαθήσουν να παίξουν το ρόλο του μικροχειρουργού των σχετικών αποκαλύψεων.

2. Όλον αυτόν τον καιρό τα περιστατικά ανοχής, συμπάθειας, συμπαράστασης, αλλά και συνεργασίας της ΕΛ.ΑΣ με την Χρυσή Αυγή ήταν κραυγαλέα και καθημερινά.  Την νύχτα της διαδήλωσης στο Κερατσίνι, ακόμα, ένα εικοσιτετράωρο και λιγότερο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, είδαμε αμετανόητους τους συνήθεις χρυσαβγίτες να πετάνε πέτρες σε διαδηλωτές πλάι - πλάι με τα ΜΑΤ... Η περιλάλητη "ανομία", για την οποία διεκτραγωδείται η αριστερά, δεν ήταν απλά ανεκτή στην περίπτωση των Αυγών, ήταν και κρατικά προωθούμενη.




Τα περιστατικά είναι τόσο εξαπλωμένα γεωγραφικά και χρονικά, τόσο κραυγαλέα και τόσο πυκνά, που δύο μόνο εναλλακτικές ερμηνείες μοιάζει να επιτρέπουν:
  • Η στάση αυτή δεν καθοδηγήθηκε απλώς από την ηγεσία της αστυνομίας, αλλά και από τους πολιτικούς της προϊστάμενους - ή:
  • Η ΕΛΑΣ έχει διαβρωθεί από τους Ναζί σε τέτοιο σημείο και με τέτοια καθολικότητα που πρακτικά είναι εκτός πολιτικού ελέγχου
Και στις δύο περιπτώσεις αυτές, η παρούσα ηγεσία του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης τουλάχιστον (ουσιαστικά, η παρούσα κυβέρνηση) δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει το φαινόμενο ριζικά, πολλώ δε μάλλον που ιστορικά, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν υπάρξει αρωγοί και χρηματοδότες του μορφώματος. Μπορεί να το διαχειριστεί μικροπολιτικά και επικοινωνιακά μόνο - με τη συνέργεια των ΜΜΕ γιατί θα είναι αναγκασμένη να αποκρύπτει περισσότερα από όσα αποκαλύπτει. Αν παρόλα αυτά πλέον εδώ που φτάσαμε, η διαδικασία ξεριζώματος του ναζιστικού εσμού ανακοπεί, αν δεν οδηγηθεί σε μια δυναμικά δραστική κατάληξη, οι νεοναζί θα βγουν ισχυροποιημένοι, με κάθε φρίκη ενδεχόμενη και όλες τις πόρτες της αβύσσου ανοικτές για την Ελληνική κοινωνία.

3. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τα Τάγματα Εφόδου της νεοναζιστικής χρυσαβγίτικης συμμορίας, οδήγησε τους προβολείς των καθεστωτικών Ελληνικών ΜΜΕ σε κατακλυσμό στοιχείων για τα έργα και τις ημέρες της οργάνωσης, στοιχεία όμως τα οποία δεν ήταν ακριβώς άγνωστα. Για την ακρίβεια ήταν στοιχεία για τα οποία είχε ήδη βουήξει ο κόσμος.
Αυτές τις ημέρες, ένας άνθρωπος που ΔΕΝ παρακολουθούσε την επικαιρότητα από την Ελληνική τηλεόραση τα τελευταία χρόνια, αλλά είχε πρόσβαση σε ΜΜΕ του εξωτερικού, στον Ελληνικό εναλλακτικό τύπο και στον τύπο της αριστεράς, αλλά και στα κοινωνικά δίκτυα, ακούει σε επανάληψη από τα κανάλια, όλες τις καταγγελίες εναντίον της Χρυσής Αυγής και των νεοναζί τις οποίες γνωρίζει, έχει διαβάσει, σχολιάσει, αναρτήσει. Τις ίδιες καταγγελίες που είχε δημοσιεύσει ο Guardian και πολλά άλλα ΜΜΕ του εξωτερικού, και που είχαν διατυπωθεί και από οργανώσεις προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παγκόσμιους οργανισμούς, τις ίδιες καταγγελίες που αφορούν την εγκληματική της δράση, την σχέση της με τα σώματα ασφαλείας και τον στρατό.  Είναι σαν να βγάζει η τηλεόραση έκτακτο δελτίο παρελθόντων ακραίων καιρικών φαινομένων και να ανοίγουν συζήτηση για το τι ζημιές θα προκαλέσουν, παρότι έχουν ήδη εδώ και μέρες παρέλθει....
Τα ξανακούει, λοιπόν όλα αυτά, ο νοήμων κόσμος εμπλουτισμένα με ρεπορτάζ και μαρτυρίες (που ακόμα και αν δεν υπήρχαν μέχρι πρόσφατα ήταν θέμα λεπτών να βρεθούν αν υπήρχε τέτοια θέληση), χωρίς σταματημό, και με πρωτόγνωρη αποφασιστικότητα.
Μέχρι πριν από λίγες μέρες αυτά δεν αποτελούσαν θέματα για τα δελτία ειδήσεων (τα ελληνικά, για τα ξένα φυσικά και αποτελούσαν), όχι από έλλειψη στοιχείων όπως αποδεικνύεται λοιπόν, αλλά από έλλειψη βούλησης. Ακόμα και όταν η ίδια συμμορία επιτέθηκε στα μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα, ο σχετικός ντόρος ήταν σχετικά περιορισμένος. Οι σοκαρισμένοι σήμερα δημοσιογράφοι των καναλιών, απέφευγαν επιμελώς να περάσουν στα δελτία τους την εγκληματική δράση της συμμορίας στην πραγματική της κλίμακα η οποία ήταν παγκοίνως γνωστή. Δεν έχει κανείς να σκεφτεί παρά το πόσο ρεαλιστικό θα ήταν να περίμενε να δει μέχρι προ ολίγων εβδομάδων στο Έθνος επιφυλλίδα κατά της θεωρίας των Δύο Άκρων, στο Mega ρεπορτάζ από (περσινό!) ντοκιμαντέρ για την Χρυσή Αβγή, και συζήτηση για την παραστρατιωτική δομή των ταγμάτων εφόδου της συμμορίας στη Νίκαια.

4. Αξίζει να υπενθυμίσουμε  πως μέσα σε όλο αυτό το εξελισσόμενο μακελειό και την καταπάτηση κάθε έννοιας ποινικού δικαίου,από τα τάγματα των ναζί, όχι μόνο κανένα ΜΜΕ δεν σχολίασε ποτέ επικριτικά τις πολλαπλές εκδηλώσεις στοργής και οικειότητας προς τους Ναζί από την κυβέρνηση, όπως π.χ. την αποστροφή του πρωθυπουργού προ ημερών στη ΔΕΘ περί "ακραίων" μεν που (δήθεν) απαντάνε στις προκλήσεις της αριστερής βιαιότητας δε (σε μια χώρα σπαρμένη με τα θύματα των Αβγών και σφύζουσα από την γκανγκστερική τους δράση), όχι μόνο μοστράριζαν τους μπράβους-βουλευτές στις κοσμικές τους στήλες, αλλά λίγες ώρες πρακτικά πριν την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ο καθεστωτικός τύπος συζητούσε την (και η κυβέρνηση μέσω "κύκλων" της συγκατένευε στην) συνεργασία της ΝΔ με την "σοβαρή" Χρυσή Αυγή στα πλαίσια της παραμονής στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ (την οποία η ΧΑ αποστρέφεται σημειώνω), παρότι το μυθικό ον "σοβαρός Χρυσαβγίτης" δεν συναντάται ούτε στα τσίρκα, ούτε στα εικονογραφημένα: δεν υπάρχει ένας, ένας από την κοινοβουλευτική τους ομάδα που να μην παραπέμπει σε προγενέστερες μορφές ανθρωπίδων ή να μπορεί να διεξάγει "συζήτηση"χωρίς την χρήση ροπάλων...

5. Είναι μια δύσοσμη ιστορία όλη αυτή όπως εξελίσσεται: Μέσα σε όλα αυτά κατά υπερσύμπτωση, μαθαίνουμε πως η ΕΥΠ ηταν στο Κερατσίνι και κατέγραψε όλα τα όσα έχουν διαμειφθεί τηλεφωνικά, μια υπόθεση που δεν είναι εύκολο να αξιολογηθεί ακόμα αλλά παραπέμπει σε διαπάλη μηχανισμών... Από την άλλη ακόμα και πληροφορίες κυκλοφόρησαν για έλεγχο της οργάνωσης από το ΣΔΟΕ επιβεβαιώνοντας εντονότατες και προϋπάρχουσες εδώ και καιρό φήμες - για να διαψευσθούν υποτίθεται μετά από το ίδιο το ΣΔΟΕ. Έχει σχέση όλο αυτό με την "συνάρθρωση" που σημείωσα παραπάνω. [Δεν πρόλαβα να κάνω την ανάρτηση και να κι άλλο επεισόδιο με την ΕΥΠ]

6. Η Χρυσή Αβγή είναι μια ναζιστική οργάνωση που δρα τοπικά σαν οργανωμένο έγκλημα. Μέρος της δράσης της αποτελεί η μαφιόζικη μικροπελατειακότητα: η μέσω εκβιασμών, πιέσεων και παροχής προστασίας εξασφάλιση προσωρινών ή μονιμότερων θέσεων εργασίας ή κάποιων παραβατικών ή μη χαρτζιλικιών για απελπισμένους και κατεστραμμένους οικονομικά. Με βάση αυτά έχει εδραιώσει την εκλογική της ισχύ σε τοπικές κοινωνίες και αυτά αποτελούν (μαζί με τα Τάγματα Εφόδου της οργάνωσης) το βασικό της "περιουσιακό στοιχείο". Τι θα γίνει όλο αυτό; Εν δυνάμει μπορεί να αποδειχθεί η ρίζα που θα ξεπετάξει πάλι κάποιο "νέο" πολιτικό βλαστάρι, ή να αποτελέσει την βάση για μια (ανα)καταβύθιση στο κοινό έγκλημα των μηχανισμών των ναζί. Μπορεί όμως να περιέλθει στα χέρια του όμορου χώρου, και να ενταχθεί ποικιλοτρόπως στην νομότυπη μικροπελατειακότητα που στήνει η ΝΔ ήδη και στην οποία επενδύει την επιβίωσή της. Όπως και να έχει η νοσηρότητα αυτή μόνο με πλήρη ανατροπή της κατάστασης υψηλής ανεργίας και της νόμιμης εργασιακής ανομίας (που είναι η πλατφόρμα της τρόικα) μπορεί να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά

7. Η Χρυσή Αβγή παρήχθη από την μήτρα του παρακράτους και του πολιτικού αμοραλισμού και εξετράφη από τα ΜΜΕ. Εκτοξεύθηκε από τις πολιτικές λιτότητας - γιατί η εξαθλίωση παράγει και ικανή ποσότητα εξαχρείωσης. Βασικό της επιχείρημα ήταν η ομοιότητα όλων των υπολοίπων κομμάτων, η δυναμική της "διαφορετικότητα" και "εξωσυστημικότητα". Είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί από κοινού και μετωπικά με αυτούς που την γιγάντωσαν, για τους οποίους δεν είναι άλλωστε ο βασικός πολιτικός εχθρός. Κάθε κοινή "κάθοδος" της αριστεράς και όσων ειλικρινά την πολέμησαν με το διεφθαρμένο δικομματικό "παλαιό καθεστώς" και τους εκτελεστές του μνημονίου, θα επιβεβαιώσει την θεωρία συνωμοσίας της Χρυσής Αυγής περί όλων των υπολοίπων που είναι ίδιοι και θα την αποκαταστήσει ίσως και εκλογικά (στην παρούσα μορφή ή με άλλο όνομα). Αν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι χύμα όλοι μαζί στο αδιαφοροποίητο "δημοκρατικό τόξο", αν οι ολετήρες της κοινωνίας, οι κακοποιητές του Συντάγματος και υπονομευτές του κοινοβουλευτισμού παρουσιαστούν ως οι σωτήρες από την αντικοινοβουλευτική Χρυσή Αυγή (την οποία μέχρι προ ημερών χάιδευαν), όλο και περισσότερος κόσμος θα το εκλαμβάνει αυτό σαν δυσφήμιση της ιδέας της δημοκρατίας...

9. Για να μην ξεχνάμε, ένα μικρό στιγμιότυπο από την εκκόλαψη / 2010:

Παλαιότερες σχετικές αναρτήσεις: Ακραία Επιδέξιοι (2009), Το φροντιστήριο (2013)

16.9.13

Βαϊμάρη και αντιφασισμός, μια ιστορική σημείωση

Περί Βαϊμάρης, για να μην λέμε πράγματα που δεν στέκουν:

Ένας από τους βασικούς λόγους που ο Χίτλερ ανήλθε στην εξουσία, ήταν η διάθεση των αστικών κομμάτων να συνδιαλλαγούν μαζί του, στάση που πήγαζε από την αρχή πως είναι προτιμότεροι οι Ναζί από τους Κομμουνιστές. Το εθνικιστικό συντηρητικό κόμμα υπήρξε κυβερνητικός του εταίρος. Το κόμμα του Κέντρου ήταν αυτό που έδωσε την κρίσιμη ψήφο υπέρ του Ermächtigungsgesetz, του νομοσχεδίου δηλαδή που έδωσε την αρμοδιότητα στην εκτελεστική εξουσία να νομοθετεί ερήμην του κοινοβουλίου και σήμανε την αρχή της χιτλερικής δικτατορίας και των παγκόσμιων δεινών.
Η πρακτική αυτή όμως είχε ήδη προϊδεασθεί και "νομιμοποιηθεί" σαν ιδέα από το Κόμμα του Κέντρου (Deutsche Zentrumspartei), όταν για να προχωρήσει στα μέτρα άγριας λιτότητας σε μια βουλή όπου δεν είχε την σαφή πλειοψηφία (αλλά είχε την ανοχή των Σ/Δ), ο Κεντρώος καγκελάριος της λιτότητας Heinrich Brüning επικαλείτο την δυνατότητα που του έδινε το Σύνταγμα της Βαϊμάρης να νομοθετεί (αντιλαϊκά μέτρα λιτότητας επαναλαμβάνω) μέσω των Notverordnungen - Προεδρικών Διαταγμάτων (αν σας θυμίζει κάτι αυτό). Αυτή η πρακτική ήρθε λουκούμι στον Χίτλερ: ήδη δυο μήνες πριν το Ermächtigungsgesetz ήταν η επίκληση αυτής της δυνατότητας που επέτρεψε την αναστολή κρίσιμων άρθρων του Συντάγματος μετά την πυρπόληση του Ράιχσταγκ τον Γενάρη του 1933 και την καταστολή και τον διωγμό πρώτα των Κομμουνιστών και μετά των Σοσιαλδημοκρατών (και αμέσως μετά και μελών του Κέντρου, βέβαια).

Heinrich Brüning (δεξιά): "σε τελευταία ανάλυση, ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή"
Δεν υπήρξε ποτέ συζήτηση για αντιμετώπιση του Χιτλερικού κινδύνου από κοινού και από όλους γιατί πολύ απλά, για τα αστικά κόμματα και το μεγάλο κεφάλαιο που τα στήριζε ήταν σαφές ποιος από τους δύο (ΚΚ και Ναζί) ήταν ο πραγματικός κίνδυνος. Ουδέποτε επεδίωξαν να συνομιλήσουν φυσικά με το ΚΚ, ενώ ήταν επιφυλακτικά ακόμα και προς το SPD... Σημειώνω ότι στις εκλογές του 1928 πριν την λιτότητα οι Ναζί είχαν 2.85% και 12 βουλευτές (με πτωτική τάση) και αμέσως μετά το πακέτο λιτότητας το 1930, με κυβέρνηση Brunning μόλις επτά μηνών έφτασαν το 18.5% και τους 107 βουλευτές (με την ανεργία στο 25%, επίσης αν σας θυμίζει κάτι) ενώ μετά την δια των διαταγμάτων καταστροφική οικονομική πολιτική και αυτού που ο ίδιος ο Brunning αποκαλούσε "αυταρχική δημοκρατία"- με την ανεργία στο 30% - στις πρώτες εκλογές του 1932, οι Ναζί έφτασαν το 37% και τους 230 βουλευτές.... Ανάμεσα σε αυτά που μεσολάβησαν ήταν η λιτότητα, πάνω σε ένα υπόστρωμα νομιμοποιημένου εθνικισμού και μισαλλοδοξίας και έναν εύκολο "εσωτερικό εχθρό" προς στοχοποίηση. 

Αν θέλει κανείς από την αριστερά να μην επαναλάβει τα "λάθη του παρελθόντος", το κοινό μέτωπο με αυτούς που δημιούργησαν τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες για την ανάπτυξη του ναζισμού στην Ελλάδα και δεν μοιάζουν να θέλουν να τις αναιρέσουν - για την ακρίβεια είναι χειροκροτητές τους -, δεν είναι μια πολύ καλή ιδέα...  Mε τον κίνδυνο να υπεραπλουστεύω, θεωρώ προβληματικό να προσπαθήσεις να κάνεις γέφυρες εναντίον του κόμματος των μπράβων με τμήματα του κόμματος των εργοδοτών τους... Πολλώ δε μάλλον όταν έχουν υποβαθμίσει και εξευτελίσει ήδη κοινοβουλευτικές διαδικασίες και θεσμούς, έχουν αμφισβητήσει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και έχουν ανοίξει τον δρόμο στην δια των Διαταγμάτων κυβέρνηση της χώρας, χωρίς μια διαμαρτυρία, μια δημόσια δήλωση αποστασιοποίησης...

Δεν υπάρχουν εύκολες προβολές στα σημερινά βέβαια, είτε στην Βαϊμάρη, είτε στο "Παπάγος - Πλαστήρας" (το οποίο δεν μας αφορά πλέον γιατί Πλαστήρας και Παπάγος είναι πια το ίδιο κόμμα, ενώ ο Παπάγος συμπεριελάμβανε τους Γκοτζαμάνηδες στην παράταξή του υπενθυμίζω) που ανέφερε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρος Τατσόπουλος στο facebook και αποτέλεσε το έναυσμα για αυτή την ανάρτηση. Αν κάποιοι από την συντηρητική παράταξη νιώθουν άβολα με την απεργαζόμενη συμπαράταξη με τους νεοναζί, ας διαχωρίσουν την θέση τους, με μια ειλικρινή αυτοκριτική για τα πεπραγμένα τους και ας παλέψουν να αποτρέψουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αλλά επειδή από τον πολύ κόσμο θεωρούνται συνεταίροι του παλιού διεφθαρμένου δικομματικού συστήματος (ενδεχομένως για κάποιους και αδίκως, δεν έχει σημασία) είναι πολιτικά τοξικοί σαν συνεργάτες για οποιαδήποτε πολιτική παράταξη, ούτε καν μόνο της αριστεράς, θέλει να πολεμήσει ουσιαστικά το ναζιστικό φαινόμενο. Κάθε σύνδεση σήμερα, ανεξάρτητα από προθέσεις, με τον παρελθόντα μεταπολιτευτικό δικομματισμό είναι δηλητηριώδης και ευνοεί τον φασισμό...

____________________________________________________________________

Σημείωση: Υπάρχει και μια άλλη διάσταση - σχετικά με το ρήγμα ΚΚ και Σοσιαλδημοκρατών- που ίσως έχει επίσης μια κάποια σημασία: η θεωρία περί σοσιαλφασισμού, την οποία αντιπάλεψε ο Τρότσκυ (προτείνοντας μια τακτική, προσωρινή συμμαχία με την Σοσιαλδημοκρατία - που βέβαια είχε συνδράμει στην καταστολή του ΚΚ και δεν ήταν απλή υπόθεση στην Γερμανία). Ο Τρότσκυ είχε αποκηρυχθεί από τον ΓΓ του ΚΚΓ Ernst Thälmann, τότε με τα ακόλουθα λόγια:
"Στην μπροσούρα του για το ζήτμα, Πώς θα ηττηθεί ο Εθνικοσοσιαλισμός; ο Τρότσκυ δίνει μόνο μια απάντηση: " Το ΚΚ Γερμανίας θα πρέπει να κάνει μέτωπο με την σοσιαλδημοκρατία... Η δημιουργία αυτού του μετώπου είναι για τον Τρότσκυ ο μόνος τρόπος που βλέπει για την διάσωση της Γερμανικής εργατικής τάξης από τον φασισμό. Είτε το Κομμουνιστικό κόμμα θα δημιουργήσει μέτωπο με του σοσιαλδημοκράτες ή η Γερμανική εργατική τάξη είναι χαμένη για τα επόμενα 10-20 χρόνια. Αυτή είναι μια θεωρία ενός τελείως κατεστραμμένου φασίστα και αντεπαναστάτη. Η θεωρία αυτή είναι η χειρότερη, η πιο επικίνδυνη και η πιο εγκληματική από όσες έχει κατασκευάσει ο Τρότσκυ στα τελευταία του χρόνια αντεπαναστατικής του προπαγάνδας"

Αντίστοιχα βέβαια, στον Χέρμαν Μύλλερ, Γραμματέα του SPD εκείνη την εποχή, ανήκει μάλλον η πατρότητα της όλης "φαιοκόκκινης" σύλληψης: ήταν ο πρώτος από όσο γνωρίζω που είχε δηλώσει πως "Το Κόκκινο ισούται με το Φαιό"