Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναγνώσεις και Συγκυρίες

  • Ο Όργουελ για την συγκυρία... το 1937, στο Road to Wigan Pier
    "Μεγάλα τμήματα της μεσαίας τάξης προλεταριοποιούνται σταδιακά. Αλλά το σημαντικό είναι πως δεν υιοθετούν, τουλάχιστον στην πρώτη γενιά, μια προλεταριακή οπτική. Νά'μαι εγώ για παράδειγμα, με αστική ανατροφή και εισόδημα εργατικής τάξης. Σε ποια τάξη ανήκω; Οικονομικά ανήκω στην εργατικής τάξη, αλλά μου είναι σχεδόν αδύνατον να δω τον εαυτό μου σαν κάτι άλλο από τμήμα της αστικής τάξης. Και αν υποτεθεί πως θα έπρεπε να διαλέξω πλευρά, με ποιον θα πήγαινα, με την ανώτερη τάξη που προσπαθεί με με συμπιέσει μέχρις εξαφανίσεως, ή με την εργατική τάξη της οποίας οι τρόποι δεν είναι δικοί μου τρόποι; Πιθανότατα εγώ προσωπικά, σε κάθε σημαντικό θέμα, θα έπαιρνα το μέρος της εργατικής τάξης. Αλλά τι γίνεται με τις δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες άλλων που βρίσκονται στην ίδια σχεδόν θέση; Και τι γίνεται με την πολύ ευρύτερη τάξη, που φτάνει τα εκατομμύρια; Τους υπαλλήλους γραφείων και το διοικητικό προσωπικό κάθε είδους, των οποίων οι παραδόσεις είναι λιγότερο σαφώς μεσαίας τάξης αλλά που σίγουρα δεν θα σας ευχαριστούσαν αν τους αποκαλούσατε "προλετάριους". Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ληστεύονται και κακοπαθαίνουν από το ίδιο σύστημα, Αλλά πόσοι το συνειδητοποιούν; Στην κρίσιμη στιγμή σχεδόν όλοι τους θα έπαιρναν το μέρος των καταπιεστών τους και θα βρισκόταν απέναντι με εκείνους οι οποίοι θα έπρεπε να είναι σύμμαχοί τους. Είναι πολύ εύκολο να φανταστεί κανείς μια μεσαία τάξη που θα συνθλίβονταν στα χειρότερα βάθη της φτώχειας και της οποίας η διάθεση θα παρέμενε παρόλα αυτά σκληρά αντιπρολεταριακή: αυτοί θα αποτελούσαν φυσικά ένα ετοιμοπαράδοτο φασιστικό κόμμα..."
  • "Ακούστε τώρα τους τρεις πρώτους στόχους του κορπορατίστικου κινήματος στην Γερμανία, την Ιταλία και την Γαλλία κατά την δεκαετία του 1920. Αυτοί αναπτύχθηκαν από τους ανθρώπους που στην συνέχεια αποτέλεσαν τμήμα της φαιστικής εμπειρίας:
    (1) Μετατόπιση της εξουσίας άμεσα προς οικονομικές και κοινωνικές ομάδες
    (2) Η ώθηση της επιχειρηματικής πρωτοβουλίας σε περιοχές που συνήθως φυλάσσονται για δημόσια σώματα
    (3) Η κατάργηση των ορίων μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου συμφέροντος - δηλαδή η αμφισβήτιση της ιδέας του δημόσιου συμφέροντος
    Αυτό ακούγεται σαν το επίσημο πρόγραμμα των περισσότερων σύγχρονων κυβερνήσεων"
    John Ralston Saul (The Unconscious Civilization)...

  • "...Όπως και οι άλλοι ανθρωπολόγοι και κοινωνιολόγοι της "μετάβασης" από τον σοσιαλισμό στον καπιταλισμό, η Müller βρίσκει μια ισχυρή συνέχεια στα ανώτερα στρώματα: πολλοί επικεφαλής επιχειρήσεων στην Ανατολική Γερμανία διατήρησαν τις διοικητικές τους θέσεις και στον καπιταλισμό. Οι εργάτες παρέμειναν εργάτες. Φυσικά, οι σοσιαλιστές μάνατζερ διατήρησαν την επιχειρησιακή εξουσία, αλλά αντάλλαξαν την κομματικής προέλευσης εξουσία με την εκ του κεφαλαίου προερχόμενη. Μια πιο αξιοσημείωτη πλευρά του θέματος είναι οι περιπτώσεις που εντοπίζει η Müller αυτού που θα μπορούσε να αποκληθεί "έλξη της ορθοδοξίας" - εκείνοι που την δεκαετία του 1980 ήταν εξαιρετικά νομιμόφρονες προς το κόμμα και τον σοσιαλισμό, και στην συνέχεια προσδέθηκαν ισχυρά στις φιλοσοφίες και τις πεποιθήσεις των οικονομιών της αγοράς μετά το 1990. Οι επικριτές παρέμειναν επικριτές. Οι οπαδοί συνέχισαν να είναι οπαδοί. Με άλλα λόγια οι εργάτες ήταν πολύ πιο πρόθυμοι να επιδιώξουν αλλαγές μέσα στις επιχειρήσεις από ότι οι μάνατζερ...."

Σχόλια

Ο χρήστης Novalis είπε…
Σου ξέφυγε στη μετάφραση:

"It is probable that I personally, in any important issue, would side with the working class".

Keep it up. Κάνεις σπουδαία δουλειά.
Ο χρήστης talos είπε…
Ευχαριστώ για την επισήμανση και την ενθάρρυνση! Διορθώθηκε!
Ο χρήστης bhoy είπε…
Καλώς επανήλθες!
Ο χρήστης Ναπολέων είπε…
Ώστε κάθε 72 χρόνια επαναλαμβάνεται η Ιστορία...

Ωραίο κομμάτι πάντως.

Πάντα τέτοια.

α-α-ε
Ν.
Ο χρήστης bhoy είπε…
Πάει..μετά τις ευρωεκλογές έριξες (κι εσύ) λευκή πετσέτα...
Ο χρήστης talos είπε…
@bhoy: Χεχ, είδα το μήνυμά σου καθώς έγραφα το comeback!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ζωνιανά

Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές.

- Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους", είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα π…

Το όπλο της λανθασμένης πρόβλεψης

Επ' αφορμή της νικηφόρου μάχης του πακέτου λιτότητας και της σίγουρης επιστημοσύνης με την οποία ο Υπουργός Οικονομικών μετέφερε την αισιοδοξία του, ας εξετάσουμε τις βάσεις της και την προϊστορία των επισήμων εκτιμήσεων για την πορεία της Οικονομίας της χώρας μας στα χρόνια της κρίσης:
Sins of Commission Από το Real World Economics Review, o Jesse Frederik, στο άρθρο του "Folly from Olly. The disasterous quality of the economic predictions of the European Commission" κάνει την παρακάτω παρατήρηση σε ότι αφορά τις προβλέψεις της Κομισιόν για τις επιδόσεις της Ελληνικής οικονομίας, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Ελληνικού Κραχ, την οποία μετάφρασα στα Ελληνικά (χωρίς την άδεια του συγγραφέα, ελπίζω στην κατανόησή του λόγω της πιεστικής επικαιρότητας):



 Στον πίνακα παρουσιάζονται οι πέντε ενημερώσεις της εκτίμησης της Κομισιόν, κατά την διάρκεια του έτους με την πρώτη να δημοσιεύεται την άνοιξη της προηγούμενης από την εκτιμώμενη χρονιά. Σημειώνω πως η τελευταία επικαιροπ…

Πείνα, λιποθυμίες και η χρησιμότητα του λαϊκισμού: μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη

Με αφορμή μια συζήτηση με τον Πάσχο Μανδραβέλη στο twitter

[Δημοσιεύθηκε στην διαδικτυακή Αυγή 2/12/2013]



Η είδηση-μαϊμού (όπως ήταν σχεδόν εξαρχής φανερό νομίζω) περί θανάτου από πείνα 16χρονου στην Πλατεία Αμερικής, προκάλεσε μια συζήτηση στο twitter με τον Πάσχο Μανδραβέλη που άδραξε την αφορμή να καταγγείλει την ψευδή καταστροφολογία της αριστεράς.

@Mandravelis Η πείνα των μαθητών δεν είναι hoax http://t.co/WbAe7biTwp
— talws (@talws) November 25, 2013 Του υπέδειξα πως η πείνα στην Ελλάδα δεν είναι μύθος, παραπέμποντάς τον  στο σχετικό άρθρο της Ημερησίας (προκειμένου να μην υπάρχει θέμα επαρκούς καθεστωτικότητας των πηγών). Ο ΠΜ σε ποστ στου στο twitLonger απάντησε πως δεν υπάρχει πείνα στην Ελλάδα, μόνο φτώχεια και ότι όλα αυτά περί λιποθυμιών από την πείνα στα σχολεία είναι "hoaxes" - αστικοί μύθοι: "Η φτώχεια δεν είναι hoax. Είναι πραγματικότητα. Οι λιποθυμίες από την πείνα, είναι hoax. Ποτέ δεν στοιχειοθετήθηκαν, πάντα ήταν καταγγελίες του στιλ «άκουσα...», «μου …