ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΝ

Ο Συνασπισμός έχει στον ιστοχώρο του ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με τους αμυντικούς εξοπλισμούς της χώρας [pdf], που έχει ενδιαφέρον γιατί αναδεικνύει μερικές, εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, αριθμητικές πραγματικότητες σε σχέση με τις οικονομικές προτεραιότητες της χώρας μας. Να σημειωθεί πως η πρόταση του Συνασπισμού είναι για άμεση και αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών σε Ελλάδα και Τουρκία, της οποίας υποστηρικτικό είναι το ερωτηματολόγιο.
Στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου, πάντως, σκέφτονται, τώρα που "έχουνε λεφτά" (;) να αυξήσουν τον προϋπολογισμό για την άμυνα...

Αλλά στην Τουρκία το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα των στρατηγών επωφελείται πολιτικά και οικονομικά από αυτήν την κατάσταση, ενώ εδώ... συμβαίνει το ίδιο εκτός από το ότι οι μίζες δεν πάνε βασικά στους στρατηγούς αλλά στους πολιτικούς τους προϊστάμενους και τους πάσης φύσεως ευυπόλυπτους επιχειρματίες και μεσάζοντες.

Προφανώς λοιπόν οτιδήποτε και οποιοσδήποτε απειλεί την κυριαρχία των στρατιωτικών στην γείτονα χώρα, οδηγεί εν δυνάμει στην μείωση της έντασης, άρα στην μείωση των εξοπλισμών, άρα στο περιορισμό των, ουκ αμελητέων, κερδών π.χ. της Lockheed, άρα... σε κάποια συμπεράσματα σε σχέση με τα Ελληνοτουρκικά που ίσως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει...;

[Πάντως οι Τούρκοι ενδέχεται να εμπλακούν σε πολύ πιο ζόρικες στρατιωτικές εξελίξεις σχετικά σύντομα...]

Ετικέτες άμυνα, Ελλάδα, ελληνοτουρκικά, οικονομία

Διακόπτω την ομαλή ροή του ιστολογίου αυτού, για να μεταδόσω μια έκτακτη ανακοίνωση που αφορά ένα μεγάλο μέρος των εν Ελλάδι τραγουδιστών, συνθετών κ.τ.τ.

Ο Φρεντ Βίλχελμς, αμερικάνος δικηγόρος μουσικών και συνθετών, σε πρόσφατο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο αμερικάνικο περιοδικό Counterpunch, αποκαλύπτει το εξής μίνι-σκάνδαλο που έχει και Ελληνικό ενδιαφέρον - όπως το δημοσιοποίησε σε σχετικό μήνυμά του προς κάθε ενδιαφερόμενο:

Η SoundExchange είναι η οντότητα που συλλέγει και διανέμει τα ποσά των καταβολών για πνευματικά δικαιώματα από την ψηφιακή διανομή της μουσικής. Αυτό περιλαμβάνει πνευματικά δικαιώματα από εκπομπές στο διαδίκτυο (streaming όχι download) και δορυφορικές ραδιοφωνικές υπηρεσίες. Τα ποσά αυτά είναι πληρωτέα από την 1η Φεβρουαρίου 1996. Αν η μουσική σας έχει παιχτεί στο διαδίκτυο από την ημερομηνία εκείνη και μετά, διακιούστε ενός μεριδίου από τα δικαιώματα.

Στις 15 Δεκεμβρίου 2006, οποιαδήποτε ποσά σχετικά με τέτοια δικαιώματα δεν έχουν ζητηθεί από τους καλλιτέχνες για μεταδόσεις μέχρι και τον Μάρτιο του 2000, δεν θα μπορούν να ζητηθούν πλέον.

Αν εσείς ως άτομο ή σαν μέλος συγκροτήματος δεν έχετε εγγραφεί στην SoundExchange μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του 2006,θα χάσετε ότι ποσά σας αντιστοιχούν από δικαιώματα πριν τις 31 Μαρτίου του 2006.

Υπάρχουν χιλιάδες ταυτοποιημένοι καλλιτέχνες που θα χάσουν τα δικαιώματά τους αν δεν δράσουν πριν την τελική ημερομηνία. Η SoundExchange έχει συντάξει κατάλογο αυτών των "μη-ευρεθέντων" καλλιτεχνών στον ιστοχώρο της:

http://63.236.111.137/jsp/unpaidArtistList.jsp

Διαβάστε προσεκτικά την λίστα. Αν αναφέρεστε σε αυτήν, ακολουθήστε τις οδηγίες για σύνταξη αξίωσης πληρωμής.Δεν κοστίζει τίποτα και δεν παίρνει πολύ χρόνο. Αν εγγραφείτε τώρα θα λάβετε τα ποσά από πνευματικά δικαιώματα που δικαιούστε και αυτόματα όποια μελλοντικά...

Τα λεφτά αυτά ανήκουν στους καλλιτέχνες που βοήθησαν να δημιουργήσουν την μουσική.

Το ζήτημα είναι ότι υποτίθεται ότι η SoundExchange "έψαξε" να βρει τους καλλιτέχνες αυτούς - αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι, αν δεν ζητηθούν, τα λεφτά αυτά παραμένουν στα χέρια της SoundExchange οπότε κάποιος μπορεί να αμφισβητήσει (όπως και ο Βίλχελμς) την "ένταση" αυτής της αναζήτησης.

Όπως και να έχει. η εταιρεία αυτή έχει συλλέξει σύμφωνα με τον κατάλογο που παρατίθεται δικαιώματα εκ μέρους ενός απίστευτα μεγάλου μέρους του Ελληνικού τραγουδιού, διαφόρων ειδών (π.χ. από τους Πυξ Λαξ μέχρι την Πόλυ Πάνου και την Τζένη Βάνου, μέχρι τον Γιάλλη Μαρκόπουλο, μέχρι τον Νότη και τον Καρβέλα). Ενδεικτικά, στο γράμμα Α για παράδειγμα, υπάρχουν τα παρακάτω Ελληνικά ονόματα:
AGGELOS DIONYSIOU (και ANGELOS DIONISIOU, AYYELOS DIONISIOU), ALEC R. CONSTANDINOS, ALEKA KANELLIDOU,ALEXANDROS DIMAS, ALEXANDROS KATZIS, ALEXIA, ANDREAS BASIOS, ANDREAS MIKROUTSIKOS, ANIZELA DIMITRIOU (και ANTGELA DIMITRIOU, ANTZELA DIMITRIOU), ANNA VISSI, ANTIPAS, ANTONI VARDIS (ANTONIS BARDIS), ANTONIS KALOYIANNIS...

Γενικά πρέπει να υπάρχουν συνολικά πάνω από 100 Ελληνικά ονόματα....

Το πόσο σκληρά ψάξανε φαίνεται από το ότι υπάρχουν στον κατάλογο ονόματα όπως Public Enemy και Public Image ltd. Τους οποίους υποψιάζομαι μπορώ να βρω προσωπικά σε λιγότερο από μισή ώρα...

Τέλος πάντων, δεν ξέρω τι γίνεται με δικαιώματα μη-αμερικάνων (αλλά αυτά είναι δικαιώματα που έχουν ήδη συλλέξει για τους καλλιτέχνες αυτούς και τα κρατάνε), τι παίζει με την ΑΕΠΙ π.χ. και δεν ξέρω για πόσα δολάρια μιλάμε, αλλά και τεν ντόλαρς να είναι που λέει ο λόγος, για ποιον λόγο να τα κρατά το ψυχοπαίδι της RIAA και να μην τα πιει ο Νότης καφέδες;

Για περισσότερα δείτε το site της SoundExchange (FAQ)

Αν γνωρίζετε από πρώτο ή δεύτερο χέρι όποιονδήποτε ή όποιαδήποτε στην λίστα, ή συγγενείς τους, για μπείτε στον κόπο να τους ειδοποιήσετε και αφήστε κανένα σχόλιο (ή email) αν μάθετε/ξέρετε κάτι παραπάνω.

Ετικέτες www, μουσική

Επ' αφορμή της παρελθούσης πλέον 5ης επετείου από την 11η Σεπτεμβρίου 2001, θέλω να σημειώσω τα εξής:

- Μου είναι δύσκολο να κατανοήσω, όπως μου ήταν εξαρχής, την έμμεση ή άμεση "χαρά", ή τέλος πάντων επιδοκιμασία, κάποιων για την τρομοκρατική ενέργεια της 11ης Σεπτεμβρίου. Αυτό τόσο για λόγους ηθικούς, όσο και πολιτικούς.

Ηθικά, η λογική της συλλογικής τιμωρίας απάδει σε πολιτισμένους ανθρώπους, πολλώ δε μάλλον όταν (δικαίως) κατηγορούν την υπερδύναμη για αυτήν ακριβώς την ανηθικότητα. Αν δεχτούμε την ηθική/λογική των οπαδών/θαυμαστών της τρομοκρατικής αυτής ενέργειας, δεν υπάρχει κανένα ηθικό ζήτημα π.χ. και στο "δυσανάλογο" της Ισραηλινής επίθεσης εναντίον του Λιβάνου - είναι όλοι οι Λιβανέζοι, και ιδίως οι Σιίτες, συναυτουργοί αφού στηρίζουν ή έστω ανέχονται την Χεζμπολλάχ που είναι εχθρός του Ισραήλ (αυτό πάντως ισχύει και για τους αντίστροφα επιλεκτικούς). Η σχετικοποίηση του εγκλήματος εναντίον αμάχων ανάλογα με το ποιος το κάνει είναι (στο ταπεινό μου μυαλό) διολίσθηση στην βαρβαρότητα. Το ίδιο και η υποταγή της πολιτικής ηθικής στην γεωπολιτική (αλλά αυτό είναι ευρύτερη κουβέντα...)

Πολιτικά, η επιδοκιμασία είναι επιεικώς αντιφατική: Στην Ελλάδα, μεταξύ πολλών άλλων χωρών του κόσμου, λίγο-πολύ συνυπάρχει σε ευρεία στρώματα καινοφανών και μη αντι-ιμπεριαλιστών, ο πανηγυρισμός της επίθεσης εναντίον των πύργων με την πεποίθηση ότι οι ίδιοι οι Αμερικάνοι (ή οι Ισραηλινοί, ή τα Βριλ κτλ) τους έριξαν. Άρα πανηγυρίζεται μια καταχθόνια επιτυχία του Μπους (ή των Βριλ) εναντίον αμάχων... Που σημαίνει ότι πολύς κόσμος βρίσκεται σε αυτό που λένε οι αμερικάνοι cognitive dissonance. Η αντίφαση αυτή μετριάζεται, αλλά παραμένει ακέραια, στην ακόμα κοινότερη (και σαφώς λιγότερο παρανοϊκή) εκδοχή πως η κυβέρνηση Μπους γνώριζε για το χτύπημα και το άφησε να συμβεί. Αν ισχύει αυτό, τότε δεν ισχύει ότι πρόκειται περί "αντι-ιμπεριαλιστικού χτυπήματος", προφανώς, εκτός και αν η κυβέρνηση Μπους εγκρίνει τις επιθέσεις εναντίον του ιμπεριαλισμού της. Ακόμα και στην μη-συνωμοτική εκδοχή, που είναι καταφανώς αληθής κατ'εμέ, πως η κυβέρνηση Μπους εκμεταλλεύτηκε το χτύπημα αυτό ως την αναμενόμενη αφορμή για να εξαπολύσει την ωμή νεοαποικιοκρατική της επίθεση στην Μέση Ανατολή, η επιδοκιμασία του "δικαίου" ή έστω αποδεκτού του χτυπήματος ισοδυναμεί πρακτικά και με την επιδοκιμασία της εύκολα προβλέψιμης και αναμενόμενης αντίδρασης.

Πολιτικά μιλώντας, δεν υπάρχει τίποτα να πανηγυρίσει κανείς στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, οι οποίες ωφέλησαν τους δύο πόλους και μόνο της εκτιλυσσόμενης παγκόσμιας θηριωδίας - πόλους άνισους και ασύμμετρους σε ισχύ και καταστροφική ικανότητα προφανώς, αλλά εξίσου τροφοδοτούμενους από την έξαρση και την ένταση της βίας. Ο Οσάμα στρατολογεί για τον Τζωρτζ και αντίστροφα.

- Αν οι δίδυμοι πύργοι αποτέλεσαν το σημείο έναρξης μιας καινούριας εποχής στην παγκόσμια γεωπολιτική, υπήρξαν και παραμένουν πεδίο λόξας λαμπρό για πάσης φύσεως συνωμοσιολόγους. Η φύση της συνωμοσιολογίας αυτής είναι ιδιαιτέρως διδακτική: είναι μια συνωμοσιολογία που εδράζεται σε δύο βασικές παραδοχές α. όλοι αυτοί οι Άραβες δεν ήταν αρκετά έξυπνοι για να οργανώσουν επιτυχώς μόνοι τους μια τέτοια επίθεση και β. η Αμερικανική κυβέρνηση είναι πανταχού παρούσα, πάνσοφη και αλάνθαστη και δεν είναι δυνατόν να μην είχε πάρει χαμπάρι τέτοιου είδους επιχείρηση. Η συνηθέστερη εκδοχή της είναι πως οι επιθέσεις στους δίδυμους πύργους ήταν δουλειά "εκ των έσω". Δείτε σχετικά ένα εξαιρετικό, πρόσφατο άρθρο της Diane Johnstone για τις λογικές τρύπες της συνωμοσιολογίας αυτής, που "βγάζει κακό όνομα στην συνωμοσιολογία".

- Αν ο στόχος των τρομοκρατών ήταν "η δημοκρατία και οι ελευθερίες της Δύσης", που λέει και ο ανελεύθερος, αντιδημοκράτης πρόεδρας, τότε πέτυχαν θριαμβευτικά τον στόχο τους, που σε μια τέτοια περίπτωση θα ήταν άλλωστε κοινός με τον ήδη προϋπάρχοντα ορισμένων πολιτικών ελίτ της ίδιας της Δύσης. Δείτε σχετικά το άρθρο του Ph. Golub στην Monde Diplomatique, με τίτλο "The will to undemocratic power":

Το χάσμα μεταξύ της πραγματικής και της τυπικής δημοκρατίας σπανίως έχει υπάρξει ευρύτερο. Επί πολλά χρόνια σχεδόν όλες οι "προηγμένες" δημοκρατικές χώρες κυβερνούνται από οριακά νόμιμες εκτελεστικές εξουσίες, χωρίς την συγκατάθεση των λαών τους - και συχνά ενάντια στην θέλησή τους. Στην Γαλλία, την Βρετανία, τις ΗΠΑ και αλλού, η εκτελεστική εξουσία έχει πειθαρχήσει την κοινωνία επιβάλλοντας οπισθοδρομικές κοινωνικές "μεταρρυθμίσεις", καταπιεστικούς ελέγχους και κανονισμούς ασφαλείας, σπεύδοντας να αγκαλιάσει νεοφιλελεύθερες και νεοσυντηρητικές αξίες.

Η συγκέντρωση της εκτελεστικής εξουσίας έχει συνοδευτεί από μια περιθωριοποίηση των εξουσιών που την αντισταθμίζουν και στην Βρετανία και τις ΗΠΑ, από μια θεμελιώδη αμφισβήτηση της θεσμικής βάσης πάνω στην οποία βασίζεται η φιλελεύθερη δημοκρατία. Η οικειοποίηση και η συγκέντρωση της εξουσίας αυξήθηκε ραγδαία με την άφιξη του πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας και την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, που έχουν καθορίσει τις παραμέτρους της πραγματικότητας από το 2001 και μετά.

Σε επιβεβαίωση όλων αυτών, η πρόσφατη κίνηση της κυβέρνησης Μπους, να προσπαθήσει να περάσει από το Κογκρέσο νόμο που να καλύπτει νομικά την χρήση αυτού που δικανικά ονομάζει "σχεδόν βασανιστήρια", αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της εγκατάλειψης των δημοκρατικών προφάσεων από την κυβέρνηση της υπερδύναμης:

... [Η κυβέρνηση Μπους] δεν κρύβει πλέον το τι αποζητεί. Θέλει εξουσιοδότηση για το καταχώνιασμα των κρατουμένων σε υπερπόντιες φυλακές όπου ακόμα και η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού δεν θα έχει πρόσβαση. Ζητά την άδεια να ανακρίνει τους κρατουμένους αυτούς με βίαιες μεθόδους που στο παρελθόν έχουν περιλάβει την πρόκληση υποθερμίας και "waterbording" τον εικονικό δηλαδή πνιγμό. Και ζητά το δικαίωμα να δικάσει τους κρατουμένους αυτούς και ακόμα ίσως και να τους καταδικάσει σε θάνατο στην βάση στοιχείων που οι κατηγορούμενοι δεν επιτρέπεται να δουν και που μπορεί να έχουν εξαχθεί κατά την διάρκεια των βίαιων αυτών ανακρίσεων...

Να σημειωθεί ότι πρόκειται για την εκ των υστέρων νομιμοποίηση κατάστασης που αφορά ήδη 14.000 ανθρώπους, που (αν το Γκουαντάναμο αποτελεί ένδειξη - που αποτελεί) στην πλειοψηφία τους είναι άσχετοι με την τρομοκρατία σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Seton Hall [pdf]:

1. 55%των κρατουμένων δεν βρέθηκε να έχουν διαπράξει εχθρικές ενέργειες εναντίον των ΗΠΑ ή των συμμάχων τους.
2. Μόνο το 8% των κρατουμένων χαρακτηρίζονται ως μαχητές της Αλ Κάιντα. Από τους υπόλοιπους κρατουμένους, 40% δεν έχουν καμία αποδεδειγμένη σχέση με την Αλ Κάιντα και το 18% δεν έχουν καμία σχέση είτε με την Αλ Κάιντα είτε με τους Ταλιμπάν.

Οι συνέπειες της έγκρισης του νομοσχεδίου αυτού βέβαια, ξεπερνούν τον "πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας" και αποτελούν πλήγμα εναντίον της αρχής του Habeas Corpus - που μας οδηγεί εκεί από όπου ξεκινήσαμε.

- Οι επιθέσεις αυτές σηματοδότησαν και δικαιολόγησαν την στροφή των ΗΠΑ σε πιο απροκάλυπτη βία. Καμία αυτοκρατορία στην Δύση (και υποψιάζομαι παγκοσμίως) δεν έχει υπάρξει φιλειρηνική. Ποτέ. Να θυμόμαστε ότι στο "We're at war with Eastasia, we've always been at war with Eastasia" της κυβέρνησης Μπους, η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος στην αντιπολίτευση αρκείται απλά στο "ναι, αλλά δεν τον χειρίζεστε καλά"... που δεν προοιωνίζει και καμιά συνταρακτική αναστροφή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ σε περίπτωση ανατροπής των νεοσυντηρητικών. Οι οποίοι για να τονώσουν την εκλογική τους επίδοση ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου δεν αποκλείεται να συνεχίσουν τον "πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας" σε άλλα, εξωτικότερα και εξίσου άσχετα μέρη:



Κάτι που θα ήταν συγκλονιστικά ηλίθιο - και ελπίζω πως υπάρχουν αρκετοί μη-παρανοϊκοί σε υψηλές θέσεις της Αμερικανικής κυβέρνησης και του στρατού ώστε να αποτραπεί αυτό το ενδεχόμενο...

Ετικέτες τρομοκρατία

Απαντώντας στις οργισμένες κατηγορίες μελών της Ισραηλινής Βουλής για τον καταστροφικό και άδοξο για το Ισραήλ πόλεμο του Λιβάνου, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Όλμερτ, απάντησε μεταξύ άλλων ωραίων και ενδεικτικών της αντίληψής του τα εξής, σύμφωνα με την Ισραηλινή εφημερίδα Χααρέτζ:

"Τι νομίζατε, ότι θα γινόταν πόλεμος και δεν θα πάθαιναν τίποτα οι στρατιώτες μας;... Ο ισχυρισμός πως χάσαμε είναι αβάσιμος. Ο μισός Λίβανος έχει καταστραφεί, είναι αυτό ήττα;

Εντωμεταξύ στο μέτωπο της εκεχειρίας η Γκάρντιαν αναφέρει χαρακτηριστικά πως:

Ισραηλινά τανκ και μπουλντόζες πηγαινοέρχονται από τα σύνορα την νύχτα, λένε οι ντόπιοι, ενώ οι μαχητές της Χεζμπολλάχ περιπολούν τους δενδρόφυτους λόφους πάνω από το χωριό. Οι κάτοικοι του Νότιου Λιβάνου έχουν πια συνηθίσει τους ήχους από τα Ισραηλινά μη-επανδρωμένα αεροσκάφη και αναφέρουν σχεδόν καθημερινές υπερπτήσεις.

Σύμφωνα με τον Αλεξάντερ Ιβάνκο, εκπρόσωπο της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στον Λίβανο (UNIFIL), έχουν καταγραφεί περισσότερες από 100 παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός από τις Ισραηλινές δυνάμεις τον τελευταίο μήνα. Πρόκειται κυρίως για υπερπτήσεις και διεισδύσεις τανκ, στρατευμάτων και μπουλντόζων. Ο κ. Ιβάνκο είπε πως 24 Λιβανέζοι άμαχοι - συμπεριλαμβανομένων και τεσσάρων ανδρών από το Αϊτά αλ-Σαάμπ - συνελήφθησαν υπό την απειλή όπλων από Ισραηλινά στρατεύματα. Όλοι αφέθηκαν αργότερα ελεύθεροι.

(Σχετικό σχόλιο εδώ)

Εντωμεταξύ στο ξεχασμένο μέτωπο - την Γάζα, κόσμος έχει φτάσει στο σημείο να ψάχνει στα σκουπίδια για φαΐ, χάρη στην πρόνοια του κράτους του Ισραήλ που κατά τα άλλα έχει "αποσυρθεί από την Γάζα", έναν ισχυρισμό που ο Γκίντεον Λέβυ βάζει στην σωστή του προοπτική:

Η Γάζα έχει τεθεί ξανά υπό κατοχή. Ο κόσμος πρέπει να το μάθει και οι Ισραηλινοί πρέπει να το μάθουν κι αυτοί. Είναι στην χειρότερή κατάστασή που έχει βρεθεί ποτέ. Μετά την απαγωγή του Γκιλάντ Σαλίτ, κι ακόμα περισσότερο μετά το ξέσπασμα του πολέμου στον Λίβανο, οι Ισραηλινές δυνάμεις έχουν ρημάξει την Γάζα - δεν υπάρχει άλλη λέξη για να το περιγράψει - σκοτώνοντας και γκρεμίζοντας, βομβαρδίζοντας και σφυροκοπώντας την Γάζα αδιακρίτως...

Πέρα από τις κοινότητες των εποίκων που παραμένουν σωροί από ερείπια, τίποτα δεν έχει απομείνει από την απεμπλοκή και τις υποσχέσεις της. Πόσο άθλια μοιάζουν τώρα τα υψηλά και ανόητα λόγια για "το τέλος της κατοχής" και του "διαμοιρασμού των εδαφών". Η Γάζα είναι υπό κατοχήν και με μεγαλύτερη ωμότητα από πριν. Το γεγονός πως είναι πιο βολικό για τις κατοχικές δυνάμεις να την ελέγχουν από τα έξω δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τις συνθήκες ζωής εκείνων που ζουν υπό κατοχή...

... Οι από εδάφους εισβολές κάθε εβδομάδα, κάθε φορά και κάπου αλλού, οι επιχειρήσεις δολοφονίας και καταστροφής από θαλάσσης, αέρος και εδάφους έχουν όλες ονόματα που ξεπλένουν την πραγματικότητα όπως "Καλοκαιρινή βροχή", ή "Κλειδωμένο Νηπιαγωγείο". Καμία δικαιολογία ασφαλείας δεν μπορεί να εξηγήσει αυτόν τον κύκλο τρέλας, και κανένα επιχείρημα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την εξοργιστική σιωπή όλων μας. Ο Γκιλάντ Σαλίτ δεν θα απελευθερωθεί και οι πύραυλοι Κασάμ δεν θα σταματήσουν. Αντιθέτως, υπάρχει μια φρίκη που εκτιλύσσεται στην Γάζα, και παρότι μορεί να εμποδίσει μερικές τρομοκρατικές επιθέσεις βραχυπρόθεσμα, είναι μοιραίο να γεννήσει πολύ δολοφονικότερη τρομοκρατία. Το Ισραήλ θα πει τότε με αυτάρεσκη αγανάκτηση: «Μα τους επιστρέψαμε την Γάζα».

Να σημειωθεί ότι όπως αναφέρει η Αμίρα Χάας, περιγράφοντας το νομοθετικό πλαίσιο που οδηγεί στην "σταδιακή" εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων, οι κάτοικοι της Γάζας δεν μπορούν να καταφύγουν καν στην Δυτική Όχθη: θεωρούνται εκεί "παράνομοι μετανάστες" και "απελαύνονται""...

Ο Αβραάμ Μπουργκ, τέως πρόεδρος του Ισραηλινού Κοινοβουλίου είχε θέσει το δίλημμα το οποίο πρέπει να αντιμετωπίσει το Ισραήλ ωμά: ρατσισμός ή δημοκρατία. Το κείμενό του, περιέχει το κλειδί για την λύση του μεσανατολικού και την ειρήνευση στην περιοχή. Το ζήτημα είναι αν υπάρχουν αρκετοί Ισραηλινοί που θα προτιμήσουν την ειρήνη από τον αιματηρότατο μεγαλοϊδεατισμό.

Ετικέτες ιμπεριαλισμός, ισραήλ, λίβανος

Επ' αφορμή της επισκέψεως του Προέδρου της Ρωσσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, στην Αθήνα για τους αγωγούς, ελπίζω να μην φανώ ανάγωγος (αλλά δεν πειράζει έχει ήδη φύγει) παραθέτοντας απόσπασμα από ρεπορτάζ του 2002, του έτους που οι Ρώσοι "κέρδισαν" τον πόλεμο στην Τσετσενία, σχετικά με το εκπολιτιστικό έργο του ηρωικού Ρωσικού στρατού στην περιοχή:

"Η ανατίναξη ανθρώπων, ζωντανών και νεκρών... είναι η τελευταία τακτική που έχει εισαγάγει ο Ομοσπονδιακός Στρατός στην σύγκρουση. Χρησιμοποιήθηκε ίσως αποτελεσματικότερα στο χωριό Μέσκυερ Γιουρτ, όπου στρατιώτες έδεσαν μαζί 21 άνδρες, γυναίκες και παιδιά και τους ανατίναξαν, πετώντας ότι απέμεινε σε ένα χαντάκι.

Από την σκοπιά αυτών που την χρησιμοποιούν, αυτή η μέθοδος δολοφονίας είναι εξαιρετικά πρακτική: εμποδίζει την καταμέτρηση, ή ακόμα και την εύρεση, των σωμάτων. Ως προς αυτό δεν είναι επιτυχής όμως. Από την άνοιξη τα σκυλιά έχουν ξεθάψει διάφορα μέρη ανθρωπίνων σωμάτων σε διάφορες γωνιές της Τσετσενίας, κάποιες φορές καθημερινά.

Εντωμεταξύ, οι παραδοσιακότερες μεθοδολογίες συνεχίζονται. Στις 9 Σεπτεμβρίου βρέθηκαν τα πτώματα έξι ανδρών από το Κρασνοστεπνοφσκόγιε, γυμνά, με πλαστικές σακούλες γύρω από τα κεφάλια τους. Τον Ιούνιο, ανακαλύφθηκε ένα χαντάκι το οποίο περιείχε 50 ακρωτηριασμένα πτώματα κοντά στο Ρωσικό στρατόπεδο στην Τσανκάλα. Από τα πτώματα έλειπαν μάτια, αυτιά, άκρα και γεννητικά όργανα...

Όταν λοιπόν ξανακούσετε για Τσετσένους τρομοκράτες, σας παρακαλώ αναλογιστείτε ποιος είναι ο τρομοκράτης / μαζικός δολοφόνος στην περίπτωση αυτή, φέρνοντας στο μυαλό σας τόσο τις παραπάνω εικόνες, όσο και τον συνολικό αριθμό αμάχων νεκρών (Γιέλτσιν και Πούτιν μαζί): ~150.000, τους φόνους, τις εξαφανίσεις και τους βιασμούς (και ανηλίκων).

Τουλάχιστον θα της αλλάξουν το όνομα πλέον, μια και το Τσετσενία είναι πλεόν αντιτουριστικό - καταπληκτική ιδέα, αν και όχι εξίσου γκαγκάν με μια προηγούμενη προσπάθεια προηγμένων δημόσιων σχέσεων... Πάνε άλλωστε επτά χρόνια που ο Πούτιν ξεκίνησε την πολιτική του άνοδο πάνω σε πτώματα, ξεκινώντας τον Δεύτερο Πόλεμο της Τσετσενίας, μετά από "τρομοκρατικές επιθέσεις" των Τσετσένων η οποίες ήταν και παραμένουν κάπως ύποπτες...

Ετικέτες ιμπεριαλισμός, καύκασος, ρωσία