Απόψεις και σύνδεσμοι. Διαδικτυακές περιηγήσεις. Ο πόνος μου σε πίξελ.
Αποστολή στη Μόσχα
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
Ο Ιωσήφ και το δείπνο του το 1924: Από αριστερά: Στάλιν, Ρύκοφ, Ζινόβιεφ, Μπουχάριν
Την επομένη της 133ης επετείου της γέννησης του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, πολύ γνωστότερου ως Στάλιν, αφού στείλω τις εορταστικές μου ευχές στον Περισσό, και με αφορμή την επισήμανση της νέας κομμουνιστικής απειλής, ενός νέου 1917, από τον Πρόεδρο της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, βρίσκω την ευκαιρία να αναρτήσω μια από τις ελάχιστες ταινίες που έχει παραγάγει ποτέ το Χόλιγουντ και θα μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί φιλοσταλινική προπαγάνδα. Είναι η ταινία "Mission to Moscow", γυρισμένη το 1943 και βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του πρεβευτή των ΗΠΑ στην Μόσχα Τζόζεφ Ντέιβις. Γυρίστηκε στα πλαίσια της ανάγκης για επικοινωνιακή "διευκόλυνση" της νέας τότε συμμαχίας των ΗΠΑ με την ΕΣΣΔ στα πλαίσια του αντιναζιστικού αγώνα, και είναι ως εκ τούτου έργο πολεμικής προπαγάνδας. Η θέση που παίρνει όμως σε γεγονότα όπως οι Δίκες της Μόσχας και η εισβολή στη Φινλανδία π.χ. καθώς και η γενική ιδέα πως ο Σταλινισμός είναι το στάδιο μετάβασης της ΕΣΣΔ σε μια αμερικανικού τύπου δυτική δημοκρατία, είναι εντυπωσιακή και εξαιρετικά απροσδόκητη μέσα στο πλαίσιο μιας χολιγουντιανής παραγωγής εκείνης της εποχής.
Η ταινία ολόκληρή:
Σε σύγκριση με την ταινία αυτή οι άλλες δύο φιλοσοβιετικές ταινίες του Χόλυγουντ εκείνης της εποχής, μοιάζουν συγκριτικά πιο συγκρατημένες, αλλά και πάλι δεν παύουν να είναι εντυπωσιακές:
Αυτό που δεν αναφέρεις - πιθανώς επειδή θεώρησες πως δεν έχει τόση σχέση με το θέμα σου - είναι πως και οι τρεις σκηνοθέτες αυτών των ταινιών έχουν κάποιες εκπληκτικές ταινίες στο ρεπερτόριό τους. Αναφέρω χαρακτηριστικά: All About Eve, Casablanca, All is quiet in the western front.
Είμαστε στην εποχή που μεταξύ της Google και του Facebook διαμορφώνεται, διακινείται και διαχέεται σχεδόν όλη η παγκόσμια δημοσιογραφική παραγωγή (εκτός Κίνας και Ρωσίας). Είμαστε επίσης στην εποχή που χωρίς τη μεσολάβηση αυτών των δύο εταιρειών και των υπηρεσιών τους, κάθε δημοσιογραφική παραγωγή, ανεξάρτητα από την πηγή της, είναι καταδικασμένη στη σχετική ή πλήρη αφάνεια. Δηλαδή έχει καταστεί αδύνατον για οποιονδήποτε επαγγελματία της επικοινωνίας ή της δημοσιογραφίας, κάποιον ακτιβιστή ή κάποιο δημόσιο πρόσωπο να «βγει» από τον κύκλο των υπηρεσιών αυτών χωρίς να υποστεί ποινή περιθωριοποίησης. Η Google και το Facebook αποτελούν με διάφορους τρόπους και σε διαφορετικά πεδία ολοκληρωτικά μονοπώλια. Κάθε συζήτηση για την ελευθερία του λόγου και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών στις ημέρες μας, ιδίως στη Δύση, δεν μπορεί παρά να αφορά τη ρύθμιση και τον έλεγχο των πρακτικών αυτών των εταιριών. Η ρύθμιση αυτή, αν θέλουμε να είναι ουσιώδης, δεν μπορεί να είναι αυτορρύθμιση, δεν μπ...
[Δράττομαι της ευκαιρίας να βάλω παράμερα τα τρέχοντα και φλέγοντα πολιτικά ζητήματα και στα δέκα λεπτά που έχω στην διάθεσή μου να ασχοληθώ με κάτι δευτερεύον, τετριμμένο και παρολίγον σατανικό.] Κύριοι και κυρίες, κυρίες και κύριοι. - Ενώ η ΕΡΤ έχει σκάσει 12 εκατομμμύρια ευρώπουλα για τον εθνικό στόχο της επανακατάκτησης του "ευρωπαϊκού" σούργελου, - ενώ υπουργοί παπαριζόμενοι ανάγουν τον θρίαμβο στο πανηγύρι του ευρωπαϊκού κιτς που λέγεται Διαγωνισμός Τραγουδιού της Γιουροβίζιον σε εθνικό στόχο : «Mας ζηλεύετε για τις επιτυχίες (!) της χώρας, τις πρωτιές (!) στο ποδόσφαιρο (!), στο μπάσκετ (!), πέρυσι στην Eurovision (!!) με την Έλενα Παπαρίζου», ενώ ο υπουργός Mεταφορών κ. Λιάπης στηρίζει με πάθος την Άννα Bίσση στη διάρκεια της επίσκεψης του στην Tουρκία, ανάγοντας το υποψήφιο τραγούδι «Everything» (όλα) σε πρώτο ζήτημα των διπλωματικών επαφών με τη γείτονα (άλλωστε πρέπει να λυθεί γιατί οι Tούρκοι δεν δέχονται την Kύπρια τραγουδίστρια στη χώρα τους!). Όμως και ο «Eλλη...
Διαβάζω και ακούω τα όσα γράφονται και λέγονται το αιματηρό περιστατικό στα Ζωνιανά με την ελαφρά δυσανασχέτηση που ως Κρητικός της διασποράς νιώθω, βλέποντας ότι ο κοινός τόπος και το αναμενόμενο παρά τοις Κρησί, γίνεται πηχυαίος τίτλος και "ανακαλύπτεται" από τα Αθηναϊκά ΜΜΕ ως κεραυνός εν αιθρία, ως κάτι το αναπάντεχο. Η δυσανασχέτηση προέρχεται από το γεγονός ότι τέτοιου είδους θέματα φτάνουν μέχρι την Αθήνα όταν υπάρχουν νεκροί - και τότε φτάνουν ως έτοιμο θέαμα και με μεγάλη απόσταση από την τοπική οπτική. Από την άλλη δεν νιώθω αρκετά κοντά στα τεκταινόμενα στο νησί πλέον, ώστε να έχω κάποια σημαντική άποψη να συνεισφέρω. Αυτοί που βιώνουν την κατάσταση, είναι καλύτερα σε θέση και να την εκτιμήσουν. Εδώ θέλω να παρατηρήσω κάποια πράγματα και να παραπέμψω σε πλησιέστερους παρατηρητές. - Όσοι βλέπουν στις μαφίες του Μυλοποτάμου κάποιου είδους "αντεξουσιαστές" και "εχθρούς του κράτους" , είναι μακριά νυχτωμένοι. Η κατάσταση αυτή προέκυψε ως αποτέλεσμα...
Σχόλια