tag:blogger.com,1999:blog-57427082012-01-23T04:35:35.061+02:00Απόψεις και σύνδεσμοι. Διαδικτυακές περιηγήσεις. Ο πόνος μου σε πίξελ.taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.comBlogger7151100tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-76729131053939021612011-12-19T01:29:00.000+02:002011-12-19T01:30:46.386+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://26.media.tumblr.com/tumblr_lszhf10mLF1r3sn0vo1_500.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="219" src="http://26.media.tumblr.com/tumblr_lszhf10mLF1r3sn0vo1_500.jpg" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: xx-small;">Ο Ιωσήφ και το δείπνο του το 1924: Από αριστερά: </span><br /><span style="font-size: xx-small;">Στάλιν, Ρύκοφ, Ζινόβιεφ, Μπουχάριν</span></td></tr></tbody></table>Την επομένη της 133ης επετείου της γέννησης του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, πολύ γνωστότερου ως Στάλιν, αφού στείλω τις εορταστικές μου ευχές στον Περισσό, και με αφορμή την επισήμανση της νέας κομμουνιστικής απειλής, ενός νέου 1917, <a href="http://www.reuters.com/article/2011/12/18/us-russia-protests-idUSTRE7BH0D820111218">από τον Πρόεδρο της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ</a>, βρίσκω την ευκαιρία να αναρτήσω μια από τις ελάχιστες ταινίες που έχει παραγάγει ποτέ το Χόλιγουντ και θα μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί φιλοσταλινική προπαγάνδα. Είναι η ταινία "<a href="http://www.imdb.com/title/tt0036166/">Mission to Moscow</a>", γυρισμένη το 1943 και βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του πρεβευτή των ΗΠΑ στην Μόσχα Τζόζεφ Ντέιβις. Γυρίστηκε στα πλαίσια της ανάγκης για επικοινωνιακή "διευκόλυνση" της νέας τότε συμμαχίας των ΗΠΑ με την ΕΣΣΔ στα πλαίσια του αντιναζιστικού αγώνα, και είναι ως εκ τούτου έργο πολεμικής προπαγάνδας. Η θέση που παίρνει όμως σε γεγονότα όπως οι Δίκες της Μόσχας και η εισβολή στη Φινλανδία π.χ. καθώς και η γενική ιδέα πως ο Σταλινισμός είναι το στάδιο μετάβασης της ΕΣΣΔ σε μια αμερικανικού τύπου δυτική δημοκρατία, είναι εντυπωσιακή και εξαιρετικά απροσδόκητη μέσα στο πλαίσιο μιας χολιγουντιανής παραγωγής εκείνης της εποχής.<br /><br />Η ταινία ολόκληρή:<br /><br /><object height="360" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gdDjkf9wIec?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/gdDjkf9wIec?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="360" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br />Σε σύγκριση με την ταινία αυτή οι άλλες δύο φιλοσοβιετικές ταινίες του Χόλυγουντ εκείνης της εποχής, μοιάζουν συγκριτικά πιο συγκρατημένες, αλλά και πάλι δεν παύουν να είναι εντυπωσιακές:<br /><br /><a href="http://www.imdb.com/title/tt0036378/">Song of Russia</a>. To τρέιλερ:<br /><br /><object height="360" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/upoP3JyQSyY?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/upoP3JyQSyY?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="360" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br /><a href="http://www.imdb.com/title/tt0036217/">The North Star</a>. Η πλήρης ταινία:<br /><br /><object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" height="377" width="480"><param value="true" name="allowfullscreen"/><param value="always" name="allowscriptaccess"/><param value="high" name="quality"/><param value="true" name="cachebusting"/><param value="#000000" name="bgcolor"/><param name="movie" value="http://www.archive.org/flow/flowplayer.commercial-3.2.1.swf" /><param value="config={'key':'#$aa4baff94a9bdcafce8','playlist':['format=Thumbnail?.jpg',{'autoPlay':false,'url':'TheNorthStar_512kb.mp4'}],'clip':{'autoPlay':true,'baseUrl':'http://www.archive.org/download/TheNorthStar/','scaling':'fit','provider':'h264streaming','showCaptions':true},'canvas':{'backgroundColor':'#000000','backgroundGradient':'none'},'plugins':{'controls':{'playlist':false,'fullscreen':true,'height':26,'backgroundColor':'#000000','autoHide':{'fullscreenOnly':true}},'h264streaming':{'url':'http://www.archive.org/flow/flowplayer.pseudostreaming-3.2.1.swf'},'captions':{'url':'http://www.archive.org/flow/flowplayer.captions-3.2.0.swf','captionTarget':'content'},'content':{'display':'block','url':'http://www.archive.org/flow/flowplayer.content-3.2.0.swf','bottom':26,'left':0,'width':640,'height':50,'backgroundGradient':'none','backgroundColor':'transparent','textDecoration':'outline','border':0,'style':{'body':{'fontSize':'14','fontFamily':'Arial','textAlign':'center','fontWeight':'bold','color':'#ffffff'}}}},'contextMenu':[{},'-','Flowplayer v3.2.1']}" name="flashvars"/><embed src="http://www.archive.org/flow/flowplayer.commercial-3.2.1.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="377" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" cachebusting="true" bgcolor="#000000" quality="high" flashvars="config={'key':'#$aa4baff94a9bdcafce8','playlist':['format=Thumbnail?.jpg',{'autoPlay':false,'url':'TheNorthStar_512kb.mp4'}],'clip':{'autoPlay':true,'baseUrl':'http://www.archive.org/download/TheNorthStar/','scaling':'fit','provider':'h264streaming','showCaptions':true},'canvas':{'backgroundColor':'#000000','backgroundGradient':'none'},'plugins':{'controls':{'playlist':false,'fullscreen':true,'height':26,'backgroundColor':'#000000','autoHide':{'fullscreenOnly':true}},'h264streaming':{'url':'http://www.archive.org/flow/flowplayer.pseudostreaming-3.2.1.swf'},'captions':{'url':'http://www.archive.org/flow/flowplayer.captions-3.2.0.swf','captionTarget':'content'},'content':{'display':'block','url':'http://www.archive.org/flow/flowplayer.content-3.2.0.swf','bottom':26,'left':0,'width':640,'height':50,'backgroundGradient':'none','backgroundColor':'transparent','textDecoration':'outline','border':0,'style':{'body':{'fontSize':'14','fontFamily':'Arial','textAlign':'center','fontWeight':'bold','color':'#ffffff'}}}},'contextMenu':[{},'-','Flowplayer v3.2.1']}"> </embed></object><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-7672913105393902161?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-38229808012115284222011-11-09T20:46:00.005+02:002011-11-10T02:13:42.490+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.zoomnews.gr/wp-content/uploads/2011/06/sampap1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="230" src="http://www.zoomnews.gr/wp-content/uploads/2011/06/sampap1.jpg" width="320" /></a></div>Αυτή τη στιγμή γίνεται ένας πανικός σε σχέση με την δημιουργία μιας κυβέρνησης που ρόλος της θα είναι να περάσει μια συμφωνία η οποία είναι α. ασαφής στις λεπτομέρειές της και β. κατά τα όσα έχουν διαρρεύσει προβλέπει δεκαετή λιτότητα, καταβαράρθρωση μισθών, περαιτέρω διάλυση δημόσιας υγείας και παιδείας και άλλα βήματα προς την συνολική εξαθλίωση σε αντάλλαγμα μείωσης του συνολικού δημόσιου χρέους κατά όχι πάνω από 28% . Αυτό σύμφωνα με τα ΜΜΕ και την επίσημη πολιτική είναι το <b>καλό</b> σενάριο, διότι λέει το κακό είναι ότι θα μας πετάξουν έξω από το Ευρώ, παρότι δεν υπάρχει θεσμικά τρόπος να γίνει αυτό και παρότι οι πιο γνωστικοί στο πανευρωπαϊκό μας τσίρκο, <a href="http://articles.economictimes.indiatimes.com/2011-11-07/news/30369424_1_euro-zone-contagion-imf">όπως ο διευθύνων της Bundesbank</a>, ή <a href="https://mninews.deutsche-boerse.com/index.php/ecb-draghi-eu-treaty-does-not-permit-greece-eurozone-exit?q=content/ecb-draghi-eu-treaty-does-not-permit-greece-eurozone-exit">ο νέος πρόεδρος της ΕΚΤ</a> δεν το βλέπουν εφικτό. Το ότι είναι τόσο ανήμπορο το πολιτικό σύστημα που δεν μπορεί να μοιράσει δυο γαϊδάρων άχυρα και να βρει ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής, απλώς επιτείνει την θλίψη της όλης εικόνας.<br /><br />Αλλά όλα αυτά συμβαίνουν καθώς <a href="http://www.zerohedge.com/news/barclays-says-italy-finished-mathematically-beyond-point-no-return">η Ιταλία έχει πλέον εκραγεί κατ' εκτίμησην ανεπίστρεπτα</a>, η Ευρωζώνη <a href="https://twitter.com/#%21/Reuters/status/134321326436515840">δηλώνει πως δεν θα την βοηθήσει</a>, δεν φτάνουν τα λεφτά του EFSF. Αποτελούν εξελίξεις που είναι άμεσο αποτέλεσμα της εξωπραγματικής ανεπάρκειας της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου και μετά της 27ης Οκτωβρίου, αμφότερες των οποίων πανηγυρίσθηκαν σαν επιτυχίες εδώ και στην αλλοδαπή, και συγκεκριμένα από ιθαγενείς μαζορέτες της" λιτότητας ως κοινωνική θεραπεία από τον ιό της μεταπολίτευσης" και αλλοδαπές μαζορέτες της Γερμανικής εμμονικής μονεταριστικής παράνοιας, παραβλέποντας πως επρόκειτο για συμφωνίες που υποδαύλιζαντην κρίση, κτισμένες πάνω σε μια αντίληψη για την κρίση <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Lysenkoism">λυσενκοϊκή</a> στην απόρριψη της πραγματικής πραγματικότητας, που βούλιαζε το ένα μετά το άλλο τα καραβάκια του νεοχουβερισμού που χάνονταν στην θάλασσα της κρίσης του Ευρώ.<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pU8AJRmm2cU/Trq-MNPzTyI/AAAAAAAAAiA/Sizrd1iFCZ0/s1600/berlou_danPM.bmp" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="160" src="http://1.bp.blogspot.com/-pU8AJRmm2cU/Trq-MNPzTyI/AAAAAAAAAiA/Sizrd1iFCZ0/s320/berlou_danPM.bmp" width="320" /></a>Αλλά καθώς η κρίση πλέον απλώνεται και <a href="http://online.wsj.com/article/BT-CO-20111109-714481.html">αγγίζει την ίδια την Γαλλία</a>, τρεις μεγάλοι δρόμοι φαίνεται ανοίγονται μπροστά μας: ο ένας της διάλυσης του Ευρώ και της ταχύτατης συγκρότησης σχεδίων για την όσο το δυνατόν ομαλότερη μετάβαση, ο άλλος της εγκατάλειψης των Γερμανικών πληθωριστικών εμμονών, στα πλαίσια ενός νέου σχέδιου ανακύκλωσης πλεονασμάτων στην Ευρωζώνη και μιας νέας, δημοκρατικότερης ελπίζει κανείς, δομής της... Ή τέλος, ορατή είναι και η τρίτη λύση της δημιουργίας τελικά μιας ΕΕ δύο τουλάχιστον ταχυτήτων.<br /><br />Οπότε όλη αυτή η Ελληνική φασαρία είναι περιορισμένης σημασίας (ούτως ή άλλως θα ήταν υπό την κοινωνική αποδοκιμασία), και απλώς επιτείνει και διευκολύνει την κρίση του παλιού πολιτικού κόσμου, εύχομαι ως επιθανάτιος ρόγχος του, μαζί και των ιδεοληψιών περί δημοσιονομικού περιορισμού, περί παντοδύναμων αγορών και - ίσως - της αντίληψης της παντοδυναμίας του καπιταλισμού. <br /><br />Όπως έχει σήμερα η κατάσταση, σε λίγους μήνες (εβδομάδες;) ακόμα και αν δεν διαλυθεί το Ευρώ με τον Ιταλικό εκτροχιασμό, η Γαλλία θα οδηγήσει σε αποφάσεις που θα καταστήσουν τον στόχο του βυζαντινού μαγειρέματος νέας κυβέρνησης άκυρο μια και η συμφωνία πάνω στην οποία θα κρινόταν υποτίθεται, δεν θα ισχύει εκ των πραγμάτων. Είτε έτσι, είτε αλλιώς η νέα κυβέρνηση και οι μεταγενέστερες, διατρέχουν τον κίνδυνο να έχουν μείνει με το άχθος μιας υπογραφής που θα συνεχίζει να επιβαρύνει και θα δεσμεύει την χώρα ακόμα και σε περίπτωση που δρομολογηθούν θετικές εξελίξεις στην υπόλοιπη Ευρώπη.<br /><br />Δεν πρόκειται κατ'ανάγκην για θετική εξέλιξη όσο η Ελλάδα και στην ΕΕ η τύφλωση παραμένει κυβερνώσα. Αλλά τα πράγματα αλλάζουν τάχιστα και καμία εξέλιξη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Σε αυτό το σκοτεινό μέλλον η διαχωριστική γραμμή θα παραμείνει η δημοκρατία, μια αξία που είναι πια ορατό δια γυμνού οφθαλμού πως οι ντόπιες και ευρωπαϊκές ελίτ δεν ασπάζονται πλέον, και η ριζική αναδιανομή. <br /><br />Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα λοιπόν. Αυτή τη φορά στα σοβαρά, όχι ως σλογκαν του ΠΑΣΟΚ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-3822980801211528422?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-50565079618548830202011-10-19T03:38:00.002+03:002011-10-20T00:51:03.360+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">[<a href="http://histologion-gr.blogspot.com/2011/10/1.html">Μέρος 1</a>]<br /><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_CekNVc2Pq_o/TMdQMIi-_zI/AAAAAAAAEYU/KAFV1wRqixQ/s1600/xerfield1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_CekNVc2Pq_o/TMdQMIi-_zI/AAAAAAAAEYU/KAFV1wRqixQ/s1600/xerfield1.JPG" width="300" /></a></div>Η φύση του ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε κομβικό και βασανιστικό, θεωρητικό και πρακτικό ερώτημα κατά την μεταπολίτευση για την αριστερά την οποία περιθωριοποίησε. Αν και το ΠΑΣΟΚ κατασκευάστηκε αρχικά σαν αριστερόστροφος μηχανισμός που προσέλκυσε μεγάλο μέρος παλιών και νέων αγωνιστών του εμφυλίου και της αντίστασης και επενδύθηκε τον ΕΑΜικό μανδύα και την αίγλη της αντιστασιακής του δράσης, η ιστορία της πολιτικής του εξέλιξης είναι ιστορία συνεχούς διαρροής στελεχών του και της αποχώρησής τους από τα αριστερά, ένα-ένα ή κατά ομάδες, εισροής στελεχών της αριστεράς με βλέψεις πολιτικής (και άλλης) καριέρας μέχρι σχετικά πρόσφατα και εκμαυλισμού ή παραγοντοποίησης ή απογοήτευσης του στελεχικού του δυναμικού. Το αριστερό ΠΑΣΟΚ, σαν κομματικός οργανισμός της δεκαετίας του 1970, με συνθήματα που υπερφαλάγγιζαν από τα αριστερά τα κομμουνιστικά κόμματα, μεταμορφώθηκε σταδιακά σε ένα κόμμα σοσιαλφιλελεύθερο, χωρίς ενεργή βάση, πέρα των φιλόδοξων επαγγελματικών στελεχών / πολιτευτών εν τω γεννάσθαι ή εν εξελίξει και των εμμονικών νοσταλγών του Ανδρέα Παπανδρέου. Ήταν μια προβλέψιμη μεταμόρφωση, προδιαγεγραμμένη από την κοινωνική συμμαχία της οποίας υπήρξε λειτουργός και από τους όρους συγκρότησής της.<br /><br />Αυτή η ανάρτηση θα επικεντρωθεί στον πολιτικό και ιδεολογικό λόγο του ΠΑΣΟΚ, τον πραγματικό πολιτικό ηγεμόνα της μεταπολίτευσης και σίγουρα δεν επιχειρείται κάποια πληρότητα της περιγραφής - τουναντίον δεν αποτελούν παρά θραύσματα εκτιμήσεων από την βιωθείσα εμπειρία τόσων χρόνων ΠΑΣΟΚ, πιθανώς και αντιφατικά σε κάποιο βαθμό. Όσα γράφονται ισχύουν σε ένα βαθμό και για την "εκπασοκισμένη" από ένα σημείο και πέρα ΝΔ της περιόδου από το 1990 και μετά. Προφανώς δεν είναι παρά προσωπικές εκτιμήσεις, η συζήτηση για τον χαρακτήρα και την πολιτική πορεία του ΠΑΣΟΚ του 1974 - σήμερα θα παραμείνει ανοιχτή για πολύ καιρό...<br /><br /><h3>Πασοκισμός και βαρβαρότητα</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://fotohosting.info/images/papandreou.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="438" src="http://fotohosting.info/images/papandreou.jpg" width="350" /></a></div>Είναι λοιπόν αλήθεια πως ένα μέρος του στελεχικού δυναμικού της αριστεράς, κατέληξε στο ΠΑΣΟΚ (αλλά και στην ΝΔ), ενώ η μαθητεία στις αριστερές κομματικές νεολαίες δημιούργησε ένα στρώμα στελεχών αριστερής προέλευσης το οποίο μετείχε της πελατειακότητας και της δικομματικής ταξικότητας, αλλά αυτό δεν ήταν σημάδι επικράτησης της αριστεράς, ήταν ένα ακόμα ίχνος της ήττας της. Ο Άγγελος Ελεφάντης σε χρόνο ανύποπτο, τους πρώτους, ελπιδοφόρους μήνες της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ προειδοποιούσε: "Από τη σκοπιά του σοσιαλισμού, το ΠΑΣΟΚ μας αφήνει παγερά αδιάφορους". Το ΠΑΣΟΚ, έλεγε ο Ελεφάντης, δικαιωνόμενος πλέον σήμερα απόλυτα, ήταν η συνέχιση της Ένωσης Κέντρου με άλλα μέσα... Αν και πολύ μελάνι έχει χυθεί (κανονικό και ηλεκτρονικό) σχετικά με την φύση του ΠΑΣΟΚ, νομίζω πως αυτή είναι μια κεντρική διαπίστωση, κρίσιμη για να κατανοηθεί το ΠΑΣΟΚ και η μεταπολίτευση της οποίας ήταν ο πραγματικός ηγεμονικός φορέας...<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/01/kokkalis-kostopoulos-mytilinaios.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.antinews.gr/wp-content/uploads/2011/01/kokkalis-kostopoulos-mytilinaios.jpg" width="350" /></a></div>Ο πασοκισμός κατασκεύασε μια εξελιγμένη λοιπόν πελατειακότητα κεντρώας καταγωγής, οικοδομώντας γύρω του τον συνασπισμό εξουσίας των "μη-προνομιούχων", ένα θολό κατασκεύασμα με βασικό πλεονέκτημά του την πολιτική ευελιξία που προσέφερε, αλλά που πάντως ήταν στέρεα πιασμένο στην διαχείριση κοινωνικών προσδοκιών. Η ιδεολογία του δεν ήταν ποτέ σημαντική για την φυσιογνωμία του: τα κόμματα του Κέντρου δεν είναι κόμματα ιδεολογικής ενότητας, είναι κόμματα πολιτικής διαχείρισης που τοποθετούνται στο ανά πάσα στιγμή κέντρο των θεμιτών ή/και επιτρεπτών στην κοινωνία απόψεων. Το ΠΑΣΟΚ "μεγαλούργησε" ιδεολογικοποιώντας τις τακτικές του επιλογές και τακτικοποιώντας την ιδεολογία του. Ιστορικά όμως βασίστηκε στο μετεμφυλιακό αντιδεξιό 2 προς 1 που παρέμεινε μέχρι τις ημέρες μας βασική συνιστώσα της πολιτικής δυναμικής της Ελληνικής κοινωνίας. Αυτή την ελπιδοφόρα κοινωνική δυναμική μετέτετρεψε σε εκδημοκρατισμό της διαφθοράς και αυτή η βαθύτατα παλαιοκομματική ουσία της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, είναι που το ανέδειξε στον αποτελεσματικότερο δολοφόνο της αριστερής ηγεμονίας στην Ελλάδα: Όπως δείξαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, μετά από μια - δυο τετραετίες ΠΑΣΟΚ, ως "αριστερή διακυβέρνηση" οι ιδέες της αριστεράς είχαν ηττηθεί κοινωνικά, και η κοινωνία είχε εξατομικευτεί πλήρως.<br /><br />Δεν λέω ότι δεν συσπειρώθηκε κόσμος αριστερός γύρω από το ΠΑΣΟΚ, ιδίως την πρώτη του δεκαετία. Άνθρωποι-σύμβολα της αριστεράς όπως ο Μανώλης Γλέζος και ο Μάρκος Βαφειάδης συνεργάστηκαν με το ΠΑΣΟΚ, όπως και χιλιάδες άλλοι. Αυτό που λέω είναι πως οι προσδοκίες των αριστερών έβλεπαν στο ΠΑΣΟΚ μια ΕΔΑ, ενώ στην πραγματικότητα το προσωποπαγές αυτό κόμμα, το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν στον πυρήνα του (και μετά την προσχώρηση του μεγαλύτερου μέρους των πολιτευτών του Κέντρου της δεκαετίας του 1970) το κόμμα το πατέρα του. Για αυτό το λόγο η ιστορία των διασπάσεων του ΠΑΣΟΚ είναι μια συνεχής αφήγηση αποχωρήσεων από τα αριστερά του. Από τον Κουτσοχέρα και την Σοσιαλιστική Πορεία, μέχρι το ΣΣΕΚ και τον Νέο Αγωνιστή σήμερα. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://archive.enet.gr/online/dspphoto?id=144529" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://archive.enet.gr/online/dspphoto?id=144529" /></a></div>Την κρίσιμη δεκαετία του 1980 το ΠΑΣΟΚ επιχειρούσε μια χυλοποίηση της ιδεολογίας και της ιστορίας, που φαινόταν χρήσιμη εκείνη την εποχή: Ο Βαφειάδης και ο Τσακαλώτος στο ίδιο ψηφοδέλτιο, οι πολιτευτές του Κέντρου με τους βομβιστές του ΠΑΚ, ένα "Μπαάθ με δημοκρατικό πρόσωπο" μαζί με τους πολιτευτές του Πλαστήρα και τους ήρωες της Εθνικής Αντίστασης, όλοι μαζί μια εσκεμμένη σύγχυση που μπορούσε να πάρει όποια μορφή επέβαλλε ο Ανδρέας και η συγκυρία. Όταν χρειάστηκε μετά το 1984 να κάνει μια στυγνή λιτότητα που επιτέθηκε σε βασικά εργασιακά δικαιώματα δεν δίστασε το ΠΑΣΟΚ να στραφεί και να νομοθετήσει εναντίον των ίδιων του των συνδικαλιστών, μιμούμενο τις απεχθέστερες μορφές κρατικού συνδικαλισμού της Επαράτου καθώς και τη βία της. <br /><br />Είναι βέβαιο πως με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία ξεπεράστηκαν πολλές αμφιβολίες και ερωτήματα για την σταθερότητα της Ελληνικής Δημοκρατίας, προωθήθηκαν κοινωνικές μεταρρυθμίσεις υπερώριμες, που η θνήσκουσα εμφυλιοπολεμική δεξιά με τους εκκλησιαστικούς της δεσμούς και τον μαχόμενο ψυχροπολεμισμό της ιδιαίτερα, δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει. Είναι επίσης σαφές, ότι ξεκίνησε (αλλά δεν προχώρησε) την δημιουργία ενός υποτυπώδους συστήματος πρόνοιας και υγείας το οποίο ήταν τεράστιας σημασία για την Ελληνική ύπαιθρο. Υπήρξε ιστορικά η αναγκαιότητα για κάτι σαν το ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς εμφανίστηκε με τα χαρακτηριστικά που γνωρίσαμε...<br /><br /><h3>Πράσινα συνδικάτα</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fDLQY0U8N6A/SnFICLcbPwI/AAAAAAAAASk/PBKMTWOQ5VE/s320/polyzogopoulos-panagiopoulos.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="233" src="http://3.bp.blogspot.com/_fDLQY0U8N6A/SnFICLcbPwI/AAAAAAAAASk/PBKMTWOQ5VE/s320/polyzogopoulos-panagiopoulos.jpg" width="320" /></a></div>Ο συνδικαλισμός του ΠΑΣΟΚ, είναι από μόνος του άξιος μελέτης διότι ήταν αυτός που επικράτησε μεταπολιτευτικά: Το ΠΑΣΟΚ ως μη-εργατικό κόμμα, ως κόμμα μικροαστών και "μη-προνομιούχων" γενικά, δεν στηρίχθηκε στα συνδικάτα για την άνοδό του. Τα εκμεταλλεύθηκε και τα άλωσε γενικεύοντας μέσα σε αυτά το πελατειακό μοντέλο: Οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, "εξαγόραζαν" την ψήφο των εργαζομένων μέσω της προνομιακής τους σχέσης με την κυβέρνηση και ο συνδικαλιστικός αγώνας μεταμορφωνόταν σε μια μεσολάβηση. Η ΓΣΕΕ έγινε ένα μαγαζί που αποθάρρυνε την είσοδο νέων σωματείων, που φρόντιζε την διατήρηση των συσχετισμών μέσα της πολύ παραπάνω από το οποιοδήποτε καλό του συνδικαλιστικού κινήματος, αποτέλεσε άλλη μια μορφή της πασοκικής άλωσης των θεσμών εκπροσώπησης. Οι πολιτευτές του ΠΑΣΟΚ στα συνδικάτα (όρος που περιγράφει ακριβέστερα νομίζω την λειτουργία τους), είχαν ένα εξασφαλισμένο πολιτικό και εργασιακό μέλλον με την συνδικαλιστική τους αποστράτευση, στη βουλή ή σε θεσμικά όργανα περί τον χώρο της εργασίας και όχι μόνο. Η περίπτωση της Κωνσταντίνας Κούνεβα της οποίας εικάζει κανείς η μη-υπαγωγή του σωματείου στην ΓΣΕΕ κόστισε στην ίδια τον δολοφονικής πρόθεσης τραυματισμό της και η διαπλοκή της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΠΑΣΚΕ με εργοδότες στον χώρο της, δεν ήταν παρά η κορυφή του παγόβουνου του πασοκοσυνδικαλιστικού κατήφορου. Δεν ήταν τυχαία η συνέργεια ΠΑΣΚΕ (και ΔΑΚΕ) σε όλες τις περιπέτειες της διαπλοκής εθνικών προμηθευτών και ΔΕΚΟ.<br /><br />Αξίζει να σημειώσουμε πως αν το ΠΑΣΟΚ όντως αναδιένειμε προς τα κάτω τον εθνικό πλούτο στις αρχές της δεκαετίας του 1980, εξίσου γρήγορα τον επέστρεψε πίσω: στα τέλη της δεκαετίας του 1980 το βασικό μεροκάματο είχε την ίδια περίπου αγοραστική αξία με τις αρχές της, όπως επισημαίνει σε ένα <a href="http://is.gd/fXUN1S">ενδελεχέστατο άρθρο στο Ιστολόγιο Αφορμή</a>, για την οικονομική πολιτική στην "χαμένη δεκαετία του 1980" ο Άγγελος Καλοδούκας. Το άρθρρο είναι ένας εξαιρετικός μπούσουλας για την κατάρριψη των ιδεολογημάτων περί των "αυτονόητων" κρατιστικών αδυναμιών της περιόδου, που αποδεικνύεται η κομβικότερη όλης της μεταπολίτευσης. Αξίζει να αναγνωστεί σήμερα σαν αντίλογος για την δήθεν παράλογα γενναιώδωρα "φιλολαϊκή" πασοκική δεκαετία του 1980.<br /><br /><h3>Το "κρατικιστικό" ΠΑΣΟΚ</h3><h3><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; font-weight: normal;">Το ΠΑΣΟΚ στα πλαίσια της προσπάθειας δημιουργίας κοινωνικού κράτους προφανώς επεξέτεινε την δραστηριότητα του δημοσίου. Αν είναι πραγματικότητα πως διεύρυνε την (ήδη υπάρχουσα) πελατειακότητα του συστήματος, δεν είναι όμως καθόλου ορθό να θεωρηθεί πως διόγκωσε το κράτος σε κάποιον υπερβολικό βαθμό.</span></h3><br /><b>Συνολικές κρατικές δαπάνες σαν ποοσοστό του ΑΕΠ</b><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-QHf8199zvvo/TplIRMi5WtI/AAAAAAAAAgk/neJ7HxU9umA/s1600/dapanes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-QHf8199zvvo/TplIRMi5WtI/AAAAAAAAAgk/neJ7HxU9umA/s400/dapanes.jpg" width="490" /></a></div><i><a href="http://129.3.20.41/eps/pe/papers/0507/0507011.pdf">Πηγή</a></i><br /><br />Αν οι δαπάνες σε όλη την περίοδο του ΠΑΣΟΚ έμειναν καθηλωμένες, τα έσοδα διατηρήθηκαν ακόμα χαμηλότερα σταθερά κάτω από τον μ.ο. των εσόδων των χωρών του ΟΟΣΑ σαν %ΑΕΠ. Το ΠΑΣΟΚ έστησε μια ανεστραμμένη πυραμίδα φοροαποφυγής και φοροδιαφυγής, επιτρέποντας την μη-φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου και των στρωμάτων επαγγελματιών με τα οποία είχε προνομιακή σχέση για την εμπέδωση της ηγεμονίας του στην Ελληνική κοινωνία, και καταλήγοντας στην ανοχή ή και ενθάρρυνση της μικροφοροδιαφυγής στα φτωχότερα στρώματα. Αυτός ο φαύλος κύκλος ήταν κρίσιμος μηχανισμός αναπαραγωγής του πολιτικού μορφώματος του ΠΑΣΟΚ μια και ήταν η βασική μέθοδος εκδημοκρατισμού της διαφθοράς: εξαγοράζεις την ανοχή των μικρών με μικρορουσφέτια, των μεσαίων με φοροαπαλλαγές. Αντί λοιπόν να επιχειρήσει την φορολογική δικαιοσύνη, το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποίησε και το φορολογικό σύστημα στα πλαίσια της παραγωγής πολιτικού αποτελέσματος. <br /><br /><h3>Στα χρόνια του 9</h3>Το ΠΑΣΟΚ οδήγησε φυσικά και την κούρσα της μεταμόρφωσης του 1990: εναγκαλίστηκε τα Νέα Τζάκια που πάσχιζε από την δεκαετία του 1980 να δημιουργήσει, έστησε μέσω αυτών ένα νέο ενισχυμένο σύστημα διαπλοκής στο οποίο παραχώρησε τα ΜΜΕ και αρκέστηκε στον ρόλο διεκπεραιωτή του. Κινήθηκε μέσα στα πλαίσια της προσχώρησης της σοσιαλδημοκρατίας στον νεοφιλελευθερισμό (μια και στην διαδικασία εξευρωπαϊσμού του μετά τα "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο", υποδύθηκε το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, μια πανευρωπαϊκή διαδικασία την οποία το ΠΑΣΟΚ υπέστη και βαλκανοποίησε με χαρακτηριστική άνεση, αποδίδοντας την χώρα σε μια νεορωσικού τύπου ολιγαρχία η οποία συνεταιρίστηκε την κρατική γραφειοκρατία, συνεννοήθηκε με την δικαστική εξουσία και αγόρασε τα ΜΜΕ, δημιουργώντας ένα πανίσχυρο μηχανισμό απομύζησης του κράτους και διάβρωσης του δημόσιου συμφέροντος με μοναδική ευρηματικότητα. Μεταξύ Ρωσικού και Ιταλικού μοντέλου τα όρια μεταξύ Μεγάλου Κεφαλαίου / Εργολάβων, Κράτους, Τύπου και οργανωμένου εγκλήματος θόλωσαν (και το ποδόσφαιρο ως κορυφή του προκύψαντος παγόβουνου είναι ενδεικτικό της κατάστασης), καθώς παράλληλα απαξιωνόταν η εργασία σαν μέθοδος βιοπορισμού, παγιωνόταν ο πλουτισμός σαν υπέρτατη αξία, και η Τρας TV μετέδιδε την αισθητική της στη "σοβαρή" ιδιωτική τηλεόραση πριν παραγάγει το τέλειο υποπροϊόν της: το ΛΑΟΣ, ένα μόρφωμα που ενισχύθηκε στη μιντιακή γέννησή του από το ΠΑΣΟΚ.<br /><br />[Στο τρίτο μέρος: Ποια είναι η ιδεολογική καταγωγή της πραγματικής ηγεμονίας στη μεταπολίτευση]</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-5056507961854883020?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-4207453249379625152011-10-12T12:19:00.003+03:002011-10-18T05:44:19.373+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f5PWyKqzn54/Rl2WRv-2Y2I/AAAAAAAAA4w/6K9IRG4J6-w/s400/xrist%CE%BFdoylos-paizei.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_f5PWyKqzn54/Rl2WRv-2Y2I/AAAAAAAAA4w/6K9IRG4J6-w/s400/xrist%CE%BFdoylos-paizei.jpg" width="328" /></a></div>Μόνιμη επωδός του τροϊκανισμού και της ιδεολογίας της δια των ΜΜΕ διακινούμενης προπαγάνδας, είναι πως όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα δεν είναι παρά οι συνέπειες της "κουλτούρας της μεταπολίτευσης", μιας κουλτούρας πάνω στην οποία ηγεμόνευσε η επάρατη αριστερά. Αυτή περιλάμβανε την "θεοποίηση του δημοσίου", το πελατειακό κράτος, τον συντεχνιακό συνδικαλισμό και την απαξίωση της επιχειρηματικότητας. Οι λόγοι που το ιστορικό πλαίσιο περιγράφεται με τους όρους αυτούς είναι βαθύτατα πολιτικοί: εξυπηρετούν την προπαγάνδα που επιδιώκει τη λαϊκή ενοχική αυτοαπαξίωση και ανυψώνουν την (αμέτοχη και περιθωριοποιημένη σε όλο το κρίσιμο διάστημα) αριστερά σε "υπαίτιο" της κρίσης, ώστε να μπορεί να συμψηφιστεί η υπαιτιότητα αυτή με εκείνη των κομμάτων του δικομματισμού και του θριαμβεύοντος πελατειακού / ολιγαρχικού μορφώματος στη χώρα μας. Ο συμψηφισμός είναι κρίσιμος γιατί αφενός η επιρροή της αριστεράς δείχνει να έχει θετική δυναμική σε αυτή την συγκυρία και, αφετέρου, γιατί το ιδεολογικό στίγμα των τροϊκανών και των απολογητών τους είναι ταυτόσημο με εκείνο των άμεσων υπευθύνων της νεοελληνικής οικονομικής δυσπραγίας - δηλαδή των κυβερνήσεων του δικομματισμού - καθώς και των φυσητήρων φουσκών κάθε κλίμακας που σκάνε 20 χρόνια τώρα ανά τον κόσμο, με αποκορύφωμα το Κράχ του 08, το οποίο είναι και η γενεσιουργός αιτία της ελληνικής κρίσης / κατάρρευσης, ως προς το βάθος της, τουλάχιστον. Αν φταίνε μόνο αυτοί λοιπόν, και όχι οι φορείς μιας εν δυνάμει εναλλακτικής λύσης, δεν στέκει οι ομοϊδεάτες τους να είναι εκείνοι που ορίζουν την "γιατριά"...<br /><br />Η παρούσα είναι η πρώτη από μια σειρά αναρτήσεων που θα αναφερθεί, αποσπασματικά αναγκαστικά, στην "πραγματική" μεταπολίτευση και στα χαρακτηριστικά της, κυρίως για να υπενθυμίσει πως στο μεγαλύτερο μέρος της περιόδου της μεταπολίτευσης (της πρώτης περιόδου αδιατάρακτης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην ιστορία της χώρας μας) το πολιτικό-οικονομικό σύστημα ήταν σταθερά στα χέρια και εξυπηρετούσε τις οικονομικές επιδιώξεις των κυρίαρχων τάξεων στην χώρα μας, σύμφωνα με τα ιστορικά χαρακτηριστικά τους και τις επιδιώξεις τους. Είναι ένας μικρός αντίλογος στην ρητορική της "κουλτούρας της μεταπολίτευσης" και του "τελευταίου σοβιετικού κράτους της Ευρώπης" που ξαναγράφει την πρόσφατη, βιωμένη από όλους μας ιστορία του τόπου μας πριν καν γεράσουν οι πρωταγωνιστές της, και την παρουσιάζει λες και ήταν κάποιου είδους έπος σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας. Από την πραγματική θέση της αριστεράς λοιπόν θα ξεκινήσει ο αντίλογος:<br /><br /><h3>Μεταπολίτευση: Περίοδος κρίσης της αριστεράς στην Ελλάδα</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FzkphjiTux8/TGrS-KSsyxI/AAAAAAAAGc4/LEvefG1yNDU/s1600/LOVERDOS-ANASTASIADIS.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_FzkphjiTux8/TGrS-KSsyxI/AAAAAAAAGc4/LEvefG1yNDU/s1600/LOVERDOS-ANASTASIADIS.jpg" width="300" /></a></div>Υπήρξε λοιπόν μια τέτοια ηγεμονία της αριστεράς; Αν υπήρξε ήταν εξαιρετικά βραχύχρονη. Περιλαμβάνει την δεκαετία του 70, περίοδο της ανόδου του ΠΑΣΟΚ οικοποιούμενο την ΕΑΜική παράδοση και συνθηματολογία πάνω στην κοινωνική ανάγκη αποκατάστασης της περιθωριοποίησης ευρύτατων στρωμάτων του Ελληνικού πληθυσμού. Από τις αρχές - μέσα της δεκαετίας του 1980 και μετά αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Καθώς <a href="http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=424199">το ΠΑΣΟΚ μεταμόρφωνε σαν συστατικό στοιχείο του πολιτικού του προγράμματος το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη σε πελατειακό ρουσφέτι</a> (συνεχίζοντας με άλλα μέσα ενάμιση αιώνα νεοελληνικής πελατειακότητας στo προτεκτοράτο), η συντηρητικοποίηση της Ελληνικής κοινωνίας, της Ελληνικής νεολαίας ήταν ραγδαία και ορατή δια γυμνού οφθαλμού στους σύγχρονούς της.<br /><br />Αναφέρω χαρακτηριστικά μια σχετική συζήτηση της εποχής, την οποία έζησα: Στα μέσα του 1980 ήμουν "στέλεχος" του Ρήγα, μέλος του Συμβουλίου Σπουδάζουσας της οργάνωσης [μαζί με ανθρώπους που οι περισσότεροι δεν είναι γνωστοί σήμερα ζουν και εργάζονται και (μάλλον) έχουν πολιτική δράση εκτός προσκηνίου, αλλά άλλοι είναι στελέχη του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ και πέραν ή της ΔΗΜΑΡ, άλλοι υφυπουργοί και υπουργοί εν ενεργεία, άλλοι δημόσιοι διανοούμενοι ή δημοσιογράφοι, ή γιατροί χωρίς σύνορα, άλλοι ευρωβουλευτές ή πολιτευτές του ΠΑΣΟΚ κοκ. Πολλές πορείες και αποκλίνουσες...] Τέλος πάντων, στον Ρήγα τότε υπήρχε η Κυρκική φράξια (η δεξιά), η "κυβερνώσα", η προσδεδεμένη στην ηγεσία (Μπανιάς τότε - οι "Κεντρώοι") και η αριστερή φράξια (του γράφοντος συμπεριλαβανομένου) σε διάφορες διαβαθμίσεις ριζοσπαστικότητας. Η ηγεσία κατέβασε λοιπόν μια γραμμή τότε που έλεγε πως η νεολαία είναι "καζάνι που βράζει", ριζοσπαστικό και κινηματικό. Οι εκατέρωθεν της ηγεσίας τάσεις μείναμε αμήχανοι από το εξωπραγματικό της εκτίμησης: είχαμε σαφέστατη την εικόνα πως η νεολαία έβαινε συντηρητικοποιούμενη, οι οργανώσεις της αριστεράς απομαζικοποιούνταν, η ΔΑΠ ήδη ανέβαινε στις σχολές, ο κόσμος εγκατέλειπε τις φοιτητικές συνελεύσεις, έξω από το πανεπιστήμιο οι τάσεις ιδιωτικοποίησης και ατομισμού ήταν στην ανιούσα, κοκ... Συμπλεύσαμε λοιπόν σε μια ανίερη συμμαχία αριστεράς-δεξιάς εναντίον του κέντρου. Είχαμε προφανώς δίκιο στην εκτίμησή μας. Στο τέλος της δεκαετίας η ΔΑΠ είχε γίνει πρώτη δύναμη, το ΦΚ παρωδία του εαυτού του και το κοινωνικό φαντασιακό ετοιμαζόταν να υποδεχτεί το εθνικιστικό παραλήρημα του "Μακεδονικού"... Πέραν τούτου μου ήταν ήδη τότε ορατό πως η διάχυτη και δημόσια απαξίωση της προσωπικής επιλογής "κάνω καριέρα για να βγάλω λεφτά" ως δηλωμένης επιθυμίας παιδιών της μεσαίας τότε τάξης τουλάχιστον, έδινε την θέση του σε εκείνο που ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 θα μετεξελισσόταν στο λάιφσταϊλ σαν υποκατάστατο επαγγελματικού προσανατολισμού. Η δεκαετία του 1990, με τον "υπαρκτό" να έχει καταρρεύσει και να πωλείται στα συντρίμμια-σουβενίρ από Τείχος του Βερολίνου, ήταν μια δεκαετία βαθύτατου κοινωνικού συντηρητισμού στην Ελλάδα και ο κατήφορος αυτός έφτασε στο ιδανικό αμόκ - κορύφωση με τον χρηματιστηριακό πυρετό και το σκάσιμο της φούσκας του ΧΑΑ στα τέλη της.<br /><br /><h3>Η έκταση της επιρροής της αριστεράς</h3>Η Ελλάδα από τότε λοιπόν ήταν μια από τις συντηρητικότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης είτε μέτρο συντηρητισμού θεωρηθεί ο ατομοκεντρισμός και η απαξίωση του συλλογικού, είτε αυτό αποτυπώνεται σε δημοσκοπήσεις αξιών της νεολαίας και των επιλογών ζωής που κυριαρχούν, είτε μετριέται με την σημασία που αποκτά ο καταναλωτισμός. Η ιδιωτική τηλεόραση ήρθε και, ανάλογα πως το βλέπει κανείς, ανέβηκε πάνω σε αυτό το ρεύμα ή το διαμόρφωσε, παρέα με το Κλικ και τα συναφή, με την διαφήμιση και το Ελληνάδικο να υπαγορεύει τη κυρίαρχη αισθητική. Ήρθε ο εθνικισμός, ο Χριστόδουλος, οι ιδιωτικοποιήσεις, τα νέα τζάκια ως μεγαλοεργολάβοι, διαμορφωτές της κοινής γνώμης, πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων ή πρότυπα και αντικείμενα θαυμασμού για την κοινωνία. Τάσεις που κατέγραφαν οι δημοσκοπήσεις και ο τύπος της εποχής ευκρινώς:<br /><br /><blockquote style="font-family: &quot;Courier New&quot;,Courier,monospace;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=98816">1998</a> - Προ δύο - τριών μηνών δημοσιεύθηκε μια δημοσκόπηση που έγινε μεταξύ νέων 15 ως 28 ετών, που είναι στην εφηβική και στη μετεφηβική ηλικία. Στο ερώτημα "Πιστεύετε στον Θεό;" η απάντησις ήτο "Ναι" σε ποσοστό 87% ­ ένα ποσοστό που είναι το ανώτερο που υπάρχει σε όλη την Ευρώπη. Οι Έλληνες νέοι λένε αυτό το πράγμα</span></blockquote><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-oJQvuz9sSm0/TpL26ICfTNI/AAAAAAAAAgc/qVZPFbXHZK4/s1600/taytotites.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-oJQvuz9sSm0/TpL26ICfTNI/AAAAAAAAAgc/qVZPFbXHZK4/s200/taytotites.jpg" width="300" /></a></div><blockquote><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New',Courier,monospace; font-size: small;"><a href="http://www.apodimos.com/arthra/index_gen22.html">2000</a>- Σε έρευνα από την εταιρεία δημοσκοπήσεων Focus, [εκτιμάται] ότι θέλουν περίπου την αναγραφή του θρησκεύματος 47 %, προαιρετική καταγραφή του θρησκεύματος 33 % και μη αναγραφή του θρησκεύματος οι υπόλοιποι. </span></blockquote><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><blockquote><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New',Courier,monospace; font-size: small;"><a href="http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=152804">2003</a> - Ο πλέον πολιτικοποιημένος λαός της Ευρώπης κάποτε, <b>οι Ελληνες, έχουν πάψει από καιρό να συζητούν πολιτικά μεταξύ τους</b>. Αυτό είναι ένα μόνο από τα συμπεράσματα του τελευταίου Ευρωβαρόμετρου. Επιπλέον οι Ελληνες σπανιότατα πια χρησιμοποιούν την πειθώ κατά τις συζητήσεις τους και ακόμη πιο σπάνια καταφέρνουν να πείσουν τους συνομιλητές τους για τις απόψεις τους. <b>Οσον αφορά τους θεσμούς που εμπιστεύονται, επιβεβαιώνεται η τάση των τελευταίων χρόνων: κόμματα και συνδικάτα βρίσκονται στην τελευταία βαθμίδα των προτιμήσεων. Αντιθέτως δικαιοσύνη, στρατός, Εκκλησία, αστυνομία, αλλά και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, βρίσκονται στην κορυφή των προτιμήσεων.</b></span></blockquote><br />Η ιδεολογική μετατόπιση αυτή της Ελληνικής κοινωνίας <a href="http://www.theseis.com/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=1089&amp;Itemid=29">είναι και άμεσα μετρημένη</a>:<br /><br /><blockquote><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New',Courier,monospace; font-size: small;">Στην Ελλάδα, η διαχρονική εξέλιξη, μεταξύ 1985 και 1996, της κατανομής στην κλίμακα Αριστερά - Δεξιά σύμφωνα με τις δύο έρευνες του Ε.Κ.Κ.Ε. (Δώδος - Καφετζής κ.ά. 1990, Δώδος - Καφετζής - Νικολακόπουλος 1997), εμφανίζει μια σαφή μετατόπιση από τα Αριστερά προς το Κέντρο. Ο Καφετζής (1996: 195), εξηγώντας τις μεταβολές αυτές συμπεραίνει: «Πρόκειται για μια τάση ομόλογη προς την πολιτική και ιδεολογική κρίση που πλήττει τον εντεύθεν του κέντρου χώρο, προς προϊούσα συρρίκνωση του αριστερού πόλου και την αστάθεια των κεντροαριστερών θέσεων η οποία απολήγει σε πτώση της πολικότητας, και προς την διαδικασία παγίωσης της επιρροής και αύξηση της πολιτικής κινητοποίησης του κεντροδεξιού και δεξιού χώρου». Σύμφωνα με το Βούλγαρη (1990: 253), ο οποίος εξετάζει την περίοδο 1985-1989: «Φαίνεται ότι η πλέον αισθητή αλλαγή εντοπίζεται στη μείωση του αριστερού άκρου της κλίμακας. Παράλληλα εμφανίζεται μια διαστολή των κεντρώων και των ενδιάμεσων θέσεων του δεξιού τμήματος, ενώ στο δεξιό άκρο η μείωση είναι περιορισμένη».</span></blockquote><br />Μπαίνοντας στην τελική ευθεία των Ολυμπιακών Αγώνων η συντηρητικοποίηση σε κάθε επίπεδο ήταν μια καταμετρημένη και για πολλούς ανησυχητική πραγματικότητα. Ο Χριστόφορος Βερναρδάκης γράφοντας στην Ελευθεροτυπία τον Δεκέμβρη του 2003 με αφορμή την αποτύπωση της συντηρητικής στροφής της Ελληνικής κοινωνίας σε πρόσφατη, τότε, έρευνα του ΕΚΚΕ, επιβεβαίωνε την τάση, με βάση τα ευρήματα της VPRC, και <a href="http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=29.12.2003,id=58785572">μιλούσε για "νεοσυντηρητική στροφή"</a>:<br /><br /><blockquote><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New',Courier,monospace; font-size: small;">Η [συντηρητικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και του εκλογικού σώματος] διαπερνά τις απαντήσεις στις υπό διερεύνηση παραμέτρους, που, ανάμεσα σε άλλα, περιλαμβάνουν τις κοινωνικές στάσεις απέναντι σε μεταρρυθμίσεις και δικαιώματα: σε σύγκριση με την περασμένη δεκαετία, η ελληνική κοινή γνώμη σε μεγαλύτερο βαθμό τάσσεται υπέρ της κατάργησης της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, κατά της αποποινικοποίησης των μαλακών ναρκωτικών, κατά της κατάργησης της υποχρεωτικής διδασκαλίας των θρησκευτικών, κατά του χωρισμού Εκκλησίας - κράτους και κατά της κατάργησης της αναγραφής θρησκεύματος στις ταυτότητες. Επίσης το 1/3 θέλει επαναφορά της απαγόρευσης των εκτρώσεων, η πλειοψηφία δέχεται παραβιάσεις στα δικαιώματα κατηγορουμένων για τρομοκρατία και συσπειρώνεται γύρω από ζητήματα «ηθικής τάξης» επικροτώντας την επαναφορά της θανατικής ποινής, αυστηρότερη εφαρμογή του νόμου, προληπτική λογοκρισία και επιδεικνύοντας «μηδενική ανοχή» απέναντι στους ομοφυλόφιλους και τους μετανάστες.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New',Courier,monospace; font-size: small;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New',Courier,monospace; font-size: small;">Ενα ακόμη από τα θέματα που φαίνεται να συγκροτούν τον πυρήνα μιας νεοσυντηρητικής κοινωνικής ατζέντας είναι αυτό της ασφάλειας, που συνδέεται με μια γενικευμένη οικονομική ανασφάλεια αλλά και ξενοφοβία, εγκληματοφοβία και εθνική ανασφάλεια. Εκτός από το αίτημα για καταπολέμηση της ανεργίας και του πληθωρισμού αναδεικνύεται με εντεινόμενο τρόπο η απαίτηση για «περισσότερη δημόσια ασφάλεια», ενώ διαπιστώνεται η κρίση θεσμών της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.</span></blockquote><br />Ανάλογα ήταν και <a href="http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_28/12/2003_88680">τα συμπεράσματα του Γιάννη Μαυρή</a> σχετικά με την κοινωνική και πολιτική συντηρητική ταυτότητα της Ελληνικής κοινωνίας...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2QPEc3N2TFU/TpJCRV1FnII/AAAAAAAAAgU/Y1Sz-q2IW4o/s1600/aristera-dejia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="304" src="http://3.bp.blogspot.com/-2QPEc3N2TFU/TpJCRV1FnII/AAAAAAAAAgU/Y1Sz-q2IW4o/s400/aristera-dejia.jpg" width="400" /></a></div><a href="http://www.vernardakis.gr/uplmed/11_partis%20politiques%20et%20espace%20intermediaire.pdf">Πηγή: VPRC</a><br /><br /><h3>Το αριστερό τούνελ</h3>Παράλληλα κάπου μεταξύ τέλους της δεκαετίας του 1980 και των αρχών της δεκαετίας του 1990 σπάει η σκυτάλη της πολιτικής κουλτούρας των κομμάτων της αριστεράς. Ενώ το πέρασμα από μια οργάνωση νεολαίας, αλλά και η ενεργός συμμετοχή σε έναν πολιτικό χώρο, ακόμα και ως "ανένταχτος" σήμαινε μια αναγκαστική εξοικείωση με βασικές αρχές της πολιτικής και πνευματικής παράδοσης και την ιστορία της ντόπιας και της παγκόσμιας αριστεράς, με την γενική περιρρέουσα κουλτούρα, αυτό διαλύεται: υπάρχει λύση συνεχείας και η παράδοση αυτή αρχίζει όχι να επανέρχεται αλλά να επανακαλύπτεται στα μέσα της δεκαετίας του 2000 όταν η κρίση πλέον και η επισφάλεια ξαναδημιουργούν μαζικές οργανώσεις της αριστεράς στη νεολαία και μια αναζωπύρωση της πολιτικής δράσης...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://x.pstatic.gr/media/n/i/3/3996/973.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://x.pstatic.gr/media/n/i/3/3996/973.jpg" width="350" /></a></div>Όλες οι δημοσκοπήσεις διαχρονικά λοιπόν συντείνουν σε αυτό το συμπέρασμα: Η Ελλάδα σαφέστατα συντηρητικοποιείται πολιτικά και κοινωνικά από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000, όχι αναγκαστικά συνεχώς, και όχι αναγκαστικά ομοιόμορφα (και, ενδεικτικά, ταυτόχρονα πέφτει και <a href="http://www.ekebi.gr/frontoffice/info/tables90.htm">η ανάγνωση βιβλίων</a>). Η μεταστροφή αυτή επιτρέπει τις σταδιακές ανακατατάξεις στην πολιτική και κοινωνική ζωή που αφήνουν τον δικομματισμό να αλωνίζει ατάραχος: η αριστερά περιθωριοποιείται, χάνει κάθε δίαυλο επικοινωνίας, ηττάται σε επίπεδο ηθικών προταγμάτων, και ιεραρχήσεων, σε όλα αυτά που συγκροτούν μια ιδεολογία. <br /><br /><h3>Διάλυση</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fK_yCi3fJXA/TL4nDEZlCdI/AAAAAAAAAJQ/4JqwG8pk4UE/s1600/welcome_tei_21-10_BROKEN_small.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_fK_yCi3fJXA/TL4nDEZlCdI/AAAAAAAAAJQ/4JqwG8pk4UE/s1600/welcome_tei_21-10_BROKEN_small.jpg" width="200" /></a></div>Ακόμα και σε χώρους όπου υπήρχε (υποτίθεται) μια ηγεμονία των αριστερών ιδεών, ιδίως στα πανεπιστήμια, η αριστερά ηττήθηκε από το διπλό χτύπημα της συντηρητικοποίησης φοιτητών και κοινωνίας και εκμαυλισμού / ενσωμάτωσης στον κυρίαρχο πασοκισμό. Αντίθετα από όσα λέγονται και εικάζονται από το 1989 και μετά (και πιο πριν) το φοιτητικό κίνημα διαλύεται, περιθωριοποιείται, οι φοιτητικοί σύλλογοι απομαζικοποιούνται, οι συσχετισμοί σε αυτούς συγκλίνουν με εκείνους της κοινωνίας: Η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ εισάγουν την πολιτική των πάρτι, των εκδρομών στη Μύκονο και της υλικοτεχνικής εξυπηρέτησης των φοιτητών (εξυπηρέτηση και πέραν της υλικοτεχνικής, βεβαίως), η φοιτητική συμμετοχή που οι δύο παρατάξεις σχεδόν μονοπωλούν εννοείται πλέον με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο εννοείται η συμμετοχή στελεχών των δύο κομμάτων σε πάσης φύσεως επιτροπές και διοικήσεις - σαν συμμετοχή παραγόντων και φοιτητοπατέρων. Η ΕΦΕΕ διαλύεται, τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών είναι ένα επαναλαμβανόμενο σουρεαλιστικό σκετς, κλάσης Μόντι Πάιθον...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xP3pnPAyoOM/TZrgmHtKqJI/AAAAAAAADqw/gN9QRRbbj0U/s1600/pasp_parti.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-xP3pnPAyoOM/TZrgmHtKqJI/AAAAAAAADqw/gN9QRRbbj0U/s1600/pasp_parti.jpg" width="200" /></a></div>Αυτό βοηθά στην οικοδόμηση της πελατειακότητας και στον πανεπιστημιακό χώρο, ενώ τα λεφτά που έρχονται από τα Ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα (και ο πληθωρισμός νέων τμημάτων στις εσχατιές της χώρας χωρίς κανέναν σχεδιασμό για λόγους μάλλον ρουσφετολογικούς) αυξάνουν την διαφθορά και την συναλλαγή με την εξουσία. Μέσα σε όλα αυτά το βασικό πρόβλημα της αριστεράς είναι ότι είναι από τις αρχές του 1990 διαλυμένη, αμήχανη, κατακερματισμένη με πολλαπλές αντίρροπες στρατηγικές και χωρίς ελπίδα. Είναι περιθωριακός παίκτης. Με μικρή δυνατότητα επηρεασμού.<br /><br />Παράλληλα η διαδικασία του εκπασοκισμού και της "μετεγγραφής" προσωπικοτήτων σε κάθε είδους χώρους, συνεχιζόταν ακάθεκτη: από τον μακαρίτη τον Λεντάκη που προσχώρησε στην Πολιτική Άνοιξη και τον Μίκη που έγινε υπουργός του Μητσοτάκη, μέχρι την πρώην Πρόεδρο του ΣΥΝ, τον Μίμη Ανδρουλάκη και σωρεία άλλων στελεχών που έσπευσαν να στελεχώσουν τον εκσυγχρονιστικό οίστρο της κυβέρνησης Σημίτη, η φυγή προς την καριέρα ενός τόσο μεγάλου και "επώνυμου" τμήματος της αριστεράς προς τις διάφορες εκδοχές του σοσιαλφιλελευθερισμού α λα γκρέκα (που ξέρουμε πλέον πως δεν ήταν παρά εισαγωγή στην μεταστροφή προς τον σκληρότατο νεοφιλελευθερισμό)&nbsp; ενός μπλερισμού με στοιχεία γιελτσινισμού δηλαδή, με τον οποίο η εναπομείνασα αριστερά έκοψε ευτυχώς κάθε σχέση...<br /><br />Αλλά για τον πασοκισμό και τη μεταπολίτευση θα συνεχίσουμε στο β' μέρος της σειράς...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-420745324937962515?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-35478632917424086102011-10-07T18:51:00.000+03:002011-10-07T18:51:52.567+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Μια ημέρα στην διαδήλωση:<br /><br /><b>Η καταστολή της απεργίας 5/10/11 - Ένα βίντεο του Δημήτρη Μελέτη</b><br /><br /><object height="274" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dMKQg9eas1I?version=3&amp;hl=en_US&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/dMKQg9eas1I?version=3&amp;hl=en_US&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="274" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-3547863291742408610?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-59285438382346472072011-10-07T04:21:00.000+03:002011-10-07T04:21:42.583+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tccoqFtf6U4/TWAUJBq8SUI/AAAAAAAAAYU/x9m88QbXlxY/s1600/pab.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" width="480" src="http://3.bp.blogspot.com/-tccoqFtf6U4/TWAUJBq8SUI/AAAAAAAAAYU/x9m88QbXlxY/s1600/pab.jpg" /></a></div><br /><br /><i>Μπέρτολτ Μπρεχτ</i>: <b>«Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει»</b><br /><br />Ποιος έχτισε <a href="http://www.guardian.co.uk/technology/2011/oct/06/steve-jobs-world-more-beautiful">τη Θήβα την επτάπυλη</a>;<br />Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά μόνο βασιλιάδων ονόματα.<br />Οι βασιλιάδες είχανε <a href="http://www.dailytech.com/Report+Only+Escape+From+Hellish+Apple+iPhone+Factory+Was+Suicide/article18428.htm">τις πέτρες κουβαλήσει</a>;<br />Και τη Βαβυλώνα που την κατέστρεψαν<br />πολλές φορές<br />ποιος τόσο πολλές φορές την έχτισε πάλι;<br />Της χρυσόλαμπρης Λίμα <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Apple_Industrial_Design_Group">οι οικοδόμοι</a><br />σε ποια σπίτια κατοικούσαν;<br />Σε ποιο μέρος γύρισαν το βράδυ,<br />που το Σινικό Τείχος έτοιμο ήταν,<br />οι χτίστες;<br /><br />Η <a href="http://www.stuff.co.nz/business/world/5744696/Apple-brand-among-worlds-best">μεγάλη Ρώμη</a> γεμάτη ήταν<br />από αψίδες θριάμβων.<br /><a href="http://gizmodo.com/5475613/steve-jobs-1996-apple-will-be-the-nike-of-consumer-electronics">Ποιοι τις είχανε υψώσει;</a><br /><br /><a href="http://roarmag.org/2011/10/steve-jobs-obituary-for-a-capitalist-revolutionary/">Πάνω σε ποιους θριάμβευσαν οι Καίσαρες;</a><br />Το ξακουστό Βυζάντιο είχε για τους<br />κατοίκους του παλάτια μόνο;<br />Ακόμη και στη μυθική Ατλαντίδα,<br />τη νυχτιά που καταποντιζόταν,<br />τους σκλάβους τους φωνάζαν οι πνιγμένοι.<br /><br />Ο <a href="http://www.technewsdaily.com/3262-steve-jobs-apple-technology-contributions.html">νεαρός Αλέξανδρος</a> κατέκτησε τις Ινδίες.<br /><a href="http://ecocentric.blogs.time.com/2011/10/06/the-dark-side-of-steve-jobss-dream/">Μόνος αυτός</a>;<br />Ο Καίσαρ τους Γαλάτες κατενίκησε.<br />Δεν είχε ουτ’ ένα μάγειρο μαζί του;<br /><br />Ο Φίλιππος της Ισπανίας έκλαψε,<br />όταν ο στόλος του βυθίστηκε.<br />Δεν έκλαψε άλλος κανείς;<br />Ο Φρειδερίκος ο Β΄ νίκησε στον Επταετή Πόλεμο.<br />Και ποιος άλλος νίκησε, εκτός από αυτόν;<br />Κάθε σελίδα και μια νίκη.<br />Ποιος ετοίμαζε τα επινίκια φαγοπότια;<br />Κάθε δέκα χρόνια κι ένας μεγάλος άντρας.<br />Ποιος πλήρωνε τα έξοδά του;<br /><br />Πόσα πολλά ιστορήματα!<br />Πόσα πολλά ερωτήματα!<br /><br /><i>1935, μετάφραση Μάριου Πλωρίτη</i> (ηλεκτρονική πηγή <a href="http://vanessa111.wordpress.com/2011/06/09/%CE%BC%CF%80%CE%AD%CF%81%CF%84%CE%BF%CE%BB%CF%84-%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B5%CF%87%CF%84-%C2%AB%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AC/">εδώ</a>)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-5928543838234647207?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-76716269203794620022011-10-05T20:03:00.000+03:002011-10-05T20:03:41.310+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><i>Προσωπική δήλωση στην οποία προέβη ο κ. Andrej Hunko, μέλος της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής του κόμματος DIE LINKE στις 29/09/2011 ενώπιον της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής στο πλαίσιο της ψηφοφορίας του νομοσχεδίου για την διεύρυνση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF)</i> (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=fmzbPNPcyyA">βίντεο με την ομιλία στα Γερμανικά</a>)<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Rt6D8OuIYDc/ToyMq1YhsrI/AAAAAAAAAgE/lm8BbSfYEl0/s1600/hunkojpg.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="192" src="http://3.bp.blogspot.com/-Rt6D8OuIYDc/ToyMq1YhsrI/AAAAAAAAAgE/lm8BbSfYEl0/s320/hunkojpg.JPG" width="320" /></a></div><b>Απόσπασμα από τα πρακτικά της ολομέλειας της Γερμανικής Βουλής 29/9/2011</b><br /><br />Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι! Προβαίνω σε μία προσωπική δήλωση αναφορικά με την ψηφοφορία του EFSF και το κάνω ως κάποιος που κατάγεται από την ευρωπαϊκή πόλη του Aachen, ως κάποιος που μεγάλωσε στο τριεθνές αυτό σημείο ανάμεσα στο Βέλγιο την Ολλανδία και την Γερμανία και που συμμετέχει ενεργά στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση στο πλαίσιο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αλλά και ως μέλος της Attac, μιας πανευρωπαϊκής οργάνωσης που πολύ νωρίς απαίτησε, μεταξύ άλλων, την φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. <br /><br />Αυτή η συζήτηση που κάνουμε σήμερα, όμως, δεν έχει τίποτα να κάνει με φιλοευρωπαϊκά ή αντιευρωπαϊκά αισθήματα, το ζητούμενο εδώ είναι ποιος πρέπει να πληρώσει το κόστος της κρίσης. <br /><br />Καταψήφισα το EFSF πρώτον, διότι είναι, ουσιαστικά, ο αερόσακος για τη χρηματοπιστωτική βιομηχανία αλλά και για τους κερδοσκόπους και τους χρηματοπιστωτικούς καρχαρίες, των οποίων η διάσωση πρόκειται να γίνει από φορολογικά έσοδα. Και αντί οι πιστωτές να συνεισφέρουν στα έξοδα που προκλήθηκαν από την κρίση, εγκαθιδρύεται ένας μηχανισμός κάλυψης κινδύνων για τα οφέλη που προκύπτουν από την κερδοσκοπία, ένας μόνιμος αγωγός από χρήματα των φορολογουμένων προς τον χρηματοπιστωτικό τομέα. <br /><br />Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο το απορρίπτω είναι ότι τα προγράμματα λιτότητας που συνδέονται με το EFSF οξύνουν ακόμα περισσότερο την κρίση σε χώρες όπως ακριβώς η Ελλάδα. Αντί να γίνονται - για παράδειγμα στην Ελλάδα - περικοπές στις κοινωνικές παροχές και η δημόσια περιουσία να βγαίνει στο σφυρί, θα ήταν αναγκαίο για την Ελλάδα ένα κοινωνικο-οικολογικό πρόγραμμα αναδιάρθρωσης, χρηματοδοτούμενο από την συμμετοχή πιστωτών, μια γενναία φορολόγηση επί του κεφαλαίου και η μείωση των υπέρογκων στρατιωτικών δαπανών. <br /><br />Τρίτον, απορρίπτω το EFSF διότι μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση σημαίνει αποδημοκρατικοποίηση – και ειδικά απέναντι στο κοινοβούλιο μιας χώρας, της Ελλάδας, που είναι το λίκνο της δημοκρατίας στην Ευρώπη. Ειδικά τώρα με την κρίση θα ήταν αναγκαίο να οδηγηθούμε σε περισσότερη δημοκρατία – όπως για παράδειγμα στη συμμετοχή των πολιτών στη βάση δημοψηφισμάτων, όπως στην Ισλανδία όπου αποφασίστηκε με ψηφοφορία ποιος οφείλει να αναλάβει το κόστος της κρίσης στην υπόθεση της τράπεζας Icesave- Bank. Στην κρίση χρειαζόμαστε περισσότερη δημοκρατία, και όχι αποδημοκρατικοποίηση.<br /><br />Η κρίση του ευρώ συνδέεται με την υπέρογκη αύξηση του ιδιωτικού πλούτου που, ουσιαστικά, αντιστοιχεί στο συνολικό δημόσιο χρέος σε επίπεδο Ε.Ε., καθώς και με τις τεράστιες αποκλίσεις του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών μέσα στον χώρο του ευρώ. Προκειμένου να επιλυθεί η κρίση πρέπει το δημόσιο χρέος να μειωθεί με μια γενναία φορολόγηση επί της περιουσίας, το πλεόνασμα των γερμανικών εξαγωγών να εξισορροπηθεί με βιώσιμες αυξήσεις μισθών και να υπάρξει επιτέλους ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών. Τίποτα από όλα αυτά δεν προβλέπεται στο EFSF.<br /><br />Ιδιαίτερη ντροπή αισθάνθηκα διαβάζοντας την επιστολή του Έλληνα Προέδρου της Βουλής, η οποία κοινοποιήθηκε σε όλους μας προχθές. Ζητεί την αναγνώριση και την εκτίμησή μας για τις περικοπές στον κοινωνικό τομέα, τις οποίες και απαριθμεί λεπτομερώς: περικοπές συντάξεων, περικοπές στον δημόσιο τομέα κ.ο.κ. Γνωρίζετε τον κατάλογο. Δεν μπορώ να εκφράσω εκτίμηση απέναντι σε μια τέτοια πολιτική.<br /><br />Ούτε να ανταποκριθώ μπορώ σε αυτήν την πολιτική. Το αντίθετο: η υλοποίηση αυτού του προγράμματος δεν εκφράζει ούτε το άτομό μου, ούτε την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος της Αριστεράς - Die Linke. Αντίθετα αναγνωρίζω και εκτιμώ τη αντίσταση που προβάλλει ο ελληνικός λαός ενάντια στην κοινωνική βαρβαρότητα που εκδηλώνεται στην χώρα του και ενάντια στην οικονομική ανοησία. <br /><br />Επίσης θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου προς το ισπανικό κίνημα "¡Democracia real YA!" που προσπαθεί σε συνεργασία με την Attac να δημιουργηθεί επιτέλους ένα πανευρωπαϊκό κίνημα προερχόμενο από την βάση: για μια διαφορετική Ευρώπη, μια κοινωνική Ευρώπη. Καλώ όλους να συμμετάσχουν στο πλαίσιο της Πανευρωπαϊκής Ημέρας Δράσης στο συλλαλητήριο της 15ης Οκτωβρίου μπροστά στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην Φρανκφούρτη. Αυτός είναι ο δρόμος της άμεσης συμμετοχής των πολιτών. Χρειαζόμαστε μια διαφορετική Ευρώπη, μια Ευρώπη που να είναι κοινωνική, αλλιώς αυτή η Ε.Ε. θα γίνει χίλια κομμάτια. Σας ευχαριστώ. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-7671626920379462002?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-28889623355940382562011-09-22T04:49:00.002+03:002011-09-24T14:20:13.937+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Η υπόθεση της αναθεώρησης του ελλείμματος και της πολιτικής υποκίνησης των τελικών μεγεθών του, είναι εν δυνάμει ένα τεράστιο σκάνδαλο, ένα σημείο από όπου μπορεί κανείς να αρχίσει να μαζεύει το κουβάρι της υπαγωγής της Ελλάδας στο ΔΝΤ και στην τρόικα, πράγμα που μέσα στην κόλαση της συντονισμένης προσπάθειας εκτριτοκοσμισκού της χώρας, αποκτά πολιτικά επείγοντα χαρακτήρα. Είναι όμως καλό να πάρουμε τα πράγματα προσεκτικά και μεθοδικά, μια και οι κρίσιμοι αριθμοί δεν είναι εύκολα προσπελάσιμοι αλλά και οι ευρωπαϊκές πρακτικές δεν είναι εύκολα συγκρίσιμες.<br /><br />Υπάρχει λοιπόν <a href="http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&amp;id=92915&amp;catID=11">η καταγγελία</a> της κ. Γεωργαντά <a href="http://www.youtube.com/watch?v=fgCSg1F7CqQ">η οποία δηλώνει πως το έλλειμμα του 2009 διογκώθηκε τεχνητά</a>, ουσιαστικά με ευρωπαϊκή επίβλέψη και συμπαιγνία ΕΛΣΤΑΤ - Ελληνικής Κυβέρνησης, από το 12,4% (;) στο 15,4% για πολιτικούς λόγους, αφού επισημαίνει την στρεβλή λειτουργία της Στατιστικής Αρχής. Δεν είμαι σίγουρος για το σημείο εκκίνησης της παραποίησης κατά την Γεωργαντά, μια και μεταξύ του 12,4 και του 15,4% είχε ανακοινωθεί μια ενδιάμεση τιμή <a href="http://www.inews.gr/42/sto-135-to-elleimma-gia-to-2009-tromos-stis-agores.htm">13,6% τον Απρίλιο του 2010</a>. Στη συνέχεια και άλλα μέλη της ΕΛΣΤΑΤ συνέχισαν με παρόμοιες καταγγελίες, <a href="http://syllogos1.wordpress.com/2011/09/19/y%CF%80%CF%8C%CE%BC%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BA-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%B4%CE%AC-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%81/">ο κ. Σκορδάς π.χ. υπέβαλε και αναλυτικό υπόμνημα</a> όπου μεταξύ άλλων λέει τα εξής:<br /><blockquote>Κατά την εν λόγω συνεδρίαση το θέμα που κυριάρχησε ήταν το αναθεωρημένο έλλειμμα του έτους 2009. Συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος της Αρχής ενημέρωσε τότε τα Μέλη της Αρχής ότι στον υπολογισμό του προς αναθεώρηση ελλείμματος του έτους 2009 θα εντάσσονταν στοιχεία από Δημόσιες Επιχειρήσεις Κοινής Ωφελείας (ΔΕΚΟ) και από άλλους φορείς του ευρύτερου δημοσίου τομέα, χωρίς να παράσχει οποιαδήποτε εξήγηση ως προς την αιτιολογία αυτής της μεταβολής και ως προς την συνεπαγόμενη μεταβολή της μεθοδολογίας υπολογισμού του ελλείμματος, δεδομένου ότι μέχρι τότε ουδέποτε υπολογίζονταν τέτοια στοιχεία στη διαμόρφωση του ελλείματος.Σημειωτέον ότι σε καμμία χώρα της Ευρωζώνης (πλην Νορβηγίας) δεν χρησιμοποιείται τέτοια μεθοδολογία υπολογισμού του ελλείμματος, παρότι ο σχετικός Κανονισμός ΕSA – 95 δεν την αποκλείει. Εξάλλου, ακόμη και εάν προέκρινε η Αρχή τη χρησιμοποίηση αυτής της ιδιαίτερα αυστηρής μεθοδολογίας, θα απαιτείτο οπωσδήποτε και πάλι να έχουν προηγηθεί στατιστικές μελέτες επί των εν λόγω επιχειρήσεων και φορέων του ευρύτερου δημοσίου τομέα, οι οποίες είναι χρονοβόρες και οι οποίες δεν είχαν μέχρι τότε διεξαχθεί. Παρά ταύτα, ο Πρόεδρος της Αρχής ανακοίνωσε την ένταξη και αυτών των επιχειρήσεων και φορέων στον υπολογισμό του αναθεωρημένου ελλείματος έτους 2009, μη ζητώντας καν την έκδοση απόφασης της Αρχής επ’ αυτού, λόγω της έντονης διαφωνίας των Μελών της για αυτήν του την πρωτοβουλία. Εν τέλει το αναθεωρημένο έλλειμμα του έτους 2009 περιέλαβε και αυτά τα στοιχεία, με πρωτοβουλία του Προέδρου της Αρχής και χωρίς την έκδοση σχετικής απόφασης του συλλογικού οργάνου διοίκησης της Αρχής, όπως απαιτούσε ο Νόμος</blockquote>Αν καταλαβαίνω πάντως καλά η καταγγελία και των δύο αφορά την ένταξη των ΔΕΚΟ στο έλλειμμα, και την αύξηση του ελλείμματος από το 13,6% στο 15,4% ΑΕΠ. Η Eurostat όμως <a href="http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/government_finance_statistics/documents/Report_EDP%20GR%20-%20final.pdf">δίνει τα σχετικά μεγέθη των διορθώσεων αυτών σε δελτίο τύπου τον Νοέμβριο του 2010</a>, και εκτιμά ότι η συνεισφορά των (επιπλέον;) ΔΕΚΟ στην αύξηση του ελλείμματος είναι 0,75% του ΑΕΠ μόνο. Τα υπόλοιπα προέρχονται από την αναθεώρηση του ΑΕΠ του 2009 προς τα κάτω, κάποιες αλλαγές στον υπολογισμό των οφειλών στα ταμεία και άλλες μικρότερες αλλαγές... Υπάρχει εδώ ένα κενό λοιπόν. εκτός και αν δεν έχω καταλάβει καλά...&nbsp;<br /><br />Όμως η όλη συζήτηση δεν ξεκινά το φθινόπωρο του 2010...<br /><br />Το θέμα είχε πάρει <a href="http://www.skai.gr/news/finance/article/146565/o-ose-anogeionei-elleimma--hreos/">δημοσιότητα</a> τον Ιούνιο μια και η Eurostat είχε προαναγγείλει την συμπερίληψη των ΔΕΚΟ στο έλλειμμα του <b>2010</b>, <b>πριν</b> την ανακοινώσει η ΕΛΣΤΑΤ για το 2009 και ο κατάλογος των όσων συμπεριλαμβάνονται <a href="http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/government_finance_statistics/documents/Report_EDP%20GR%20-%20final.pdf">διευρύνθηκε μέχρι τον Νοέμβρη του 2010</a> όπως δημόσια ανακοίνωνε η Eurostat.<br /><br /><br />Είναι αδύνατον χωρίς να έχει πρόσβαση στα στοιχεία που ελήφθησαν υπόψη, να αξιολογήσει κανείς (πολλώ δε μάλλον μη-ειδικός) το ορθό ή μη της συμπερίληψης, ιδίως μάλιστα που δεν είναι προφανές του πού θα πρέπει να ανατρέξει κανείς για να δει αν συμπεριλαμβάνονται ανάλογες (και άντε να ψάξεις τι σημαίνει ανάλογες) ΔΕΚΟ σε άλλες χώρες της ΕΕ. <br /><br />Υπάρχει πάντως μια ερώτηση του Ν.Χουντή στο Ευρωκοινοβούλιο τον περασμένο Δεκέμβρη, όπου ζητάει να μάθει αν είναι ορθό να συμπεριλαμβάνονται τα ελλείμματα των δημοσίων συγκοινωνιών μέσα. Δεν έχω βρει το πρωτότυπο μόνο <a href="http://www.europarl.gr/view/el/press-release/meps/meps-2010/meps-2010-december/meps-2010-december-77.html;jsessionid=28E436BD341670346B5B08EF6C103FD7">το Δελτίο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, από το σάιτ του ευρωκοινοβουλίου</a>.<br />Από το ΔΤ προκύπτει πως α. δεν είχε εφαρμοστεί ο σχετικός κανόνας συχνά στην ΕΕ. και β. είχε εφαρμοστεί λιγότερο ακόμα συχνά σε ΔΕΚΟ Μεσων Μεταφοράς. <br /><br /><a href="http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-RA-09-017/EN/KS-RA-09-017-EN.PDF">Εδώ πάντως είναι το τελευταίο εγχειρίδιο εφαρμογής του επίμαχου κανονισμού ESA-95</a> διάθεση να υπάρχει να διαβάζει κανείς...<br /><br />Οι καταγγελίες όμως για το φούσκωμα του ελλείμματος δεν αφορούν μόνο κάποιες συμπεριληφθείσες ΔΕΚΟ και δεν αφορούν μόνο το 15,4%. Αφορούν, με βάση τα όσα έλεγε ο πρώην επικεφαλής της ΕΣΥ Κοντοπυράκης και ο Γ.Παπαθανασίου, και μεταφορές εσόδων στο 2010, και καταργήσεις φόρων και παρόμοιες μεθοδεύσεις γενικά <b>για να φτάσουμε στο 12,4%</b>. Προσωπικά καμία αμφιβολία δεν έχω για το αληθές <a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.article&amp;id=134181">της δήλωσης του Κοντοπυράκη</a> πως ο Παπακωνσταντίνου αυθαίρετα αποφάσισε ήδη το φθινόπωρο του 2009 το έλλειμμα που θα έπρεπε να ανακοινώσει. Και πρέπει επίσης να πω πως πέρα από την αυτοάμυνα και την κομματική απολογητική, πολλά από τα οποία αναφέρει ο Παπαθανασίου στο πόνημά του "<a href="http://www.papathanassiou.gr/portal/media/glossa.pdf">Με την γλώσσα των αριθμών, η αλήθεια για την οικονομία</a>" μοιάζουν εύλογα και πιστευτά και πάντως αξίζει να ξαναδιαβαστούν υπό το φως των εξελίξεων αυτών. <br /><br />Υπάρχει δηλαδή μια προσπάθεια από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά, με διαφορετικούς τρόπους να εμφανιστεί το έλλειμμα όσο πιο διογκωμένο γίνεται. Στην προσπαθεια αυτή πρωταγωνιστεί η Ελληνική κυβέρνηση και έχει την αρωγή της ΕΕ. Οι καταγγελίες των μελών του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ, συνεχίζουν εκείνες των Κοντοπυράκη / Παπαθανασίου και είναι συμβατές κατά κάποιο τρόπο με παράλληλες <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/5/4/194747/6846">διαρροές</a> για την απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να εμπλέξει το ΔΝΤ... και άλλες <a href="http://www.zerohedge.com/article/greek-central-bank-accused-encouraging-naked-short-selling-its-own-bonds">περίεργες συμπεριφορές</a>. Σημειώνω επίσης ότι η κυβερνητική επιφοίτηση περί του τελικού μεγέθους του ελλείμματος ήταν κάπως απότομη: στις 8 Οκτωβρίου του 2009 ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας βγαίνει από συνάντηση με τον Παπανδρέου, τον Παπακωνσταντίνου κ.α. και ανακοινώνει πως ευελπιστεί πως το έλλειμμα για την χρονιά <a href="http://www.euro2day.gr/article/549368/ArticleDetails.aspx">δεν θα ξεπεράσει το 10%</a>, αλλά την επομένη, στις 9/10/09, βγαίνει από την συνάντηση με τον ίδιο κ.Παπακωνσταντίνου και ανακοινώνει αίφνης πως το έλλειμμα <a href="http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/549835/Article.aspx">μπορεί να φτάσει και το 12%</a>. Πρόκειται περί έντονου μαγειρέματος προφανώς και αυτά συμβαίνουν την ίδια περίοδο των "περίεργων συμπεριφορών" με τους σορτάκηδες της ΤτΕ...<br /><br />Μέσα σε όλο αυτό το πακέτο των στοιχείων βέβαια αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι το εξής: το δημοσιονομικό έλλειμμα δεν είναι σαν το οικογενειακό. Δεν είναι το πόσα μας λείπουν, δεν υπολογίζεται μόνο δια απλών προσθαφαιρέσεων. Σε μια τόσο σύνθετη και πολύπλευρη οντότητα όπως είναι ένα κράτος, υπάρχουν χιλιάδες τρόποι να επηρεαστεί ο τελικός "επίσημος" αριθμός του χρέους ή του ελλείμματος. Μικρές διαφορές στις παραδοχές, μια αλλαγή στη δειγματοληψία, ή στην επιλογή παραμέτρων έχουν σημαντικά αποτελέσματα. Το έλλειμμα δηλαδή δεν είναι κάτι όπως η ταχύτητα ενός αυτοκινήτου, ή το πόσα λεφτά έχω στο πορτοφόλι. Είναι μια πολιτικά διαμεσολαβημένη ποσότητα, η οποία επιδέχεται μεγάλες παρεκκλίσεις στον προσδιορισμό της (κάτι που άλλωστε προσδίδει την επιθετικό προσδιορισμό "δημιουργική", στην λογιστική πολλών κρατών). Δεν λέω πως πρόκειται για απείρως ελαστικό νούμερο αλλά πως υπάρχει ένα φάσμα θεμιτών τιμών, το οποίο εύκολα γίνεται τελατίνι κυρίως ως πρόγνωση (βλ. την σχετική αναφορά του Παπαθανασίου πάνω) αλλά και σαν τελική τιμή. Θεωρώ απίθανο η τιμή στην οποία κατέληξε η Eurostat να μην ανήκει στο θεμιτό φάσμα, και θεωρώ επίσης απίθανο να μην ήταν κοντά στο μέγιστο. Μοιάζει σαν από την αρχή η κυβέρνηση είχε σαν στόχο την προώθηση σκληρών νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων μέσα από μια πολιτική σοκ. Μοιάζει επίσης πως εσκεμμένα έκανε τα κακά δεδομένα του 2009 να φαίνονται χειρότερα με πολιτικές, πράξεις και παραλείψεις <b>και</b> για να δικαιολογήσει την μη-τήρηση των υποσχέσεών της <b>και</b> για να προωθήσει μέτρα-σοκ. Όμως στην συγκεκριμένη σγκυρία, η κυβέρνηση πιάστηκε στα ισχυρότατα παγκόσμια ρεύματα της χρηματοοικονομικής θύελλας που προκάλεσε το κραχ του 2008, και σε κερδοσκοπικά παιχνίδια και νομισματικούς πολέμους σε συνδυασμό με την στενομυαλιά των ηγεσιών της ΕΕ και την παγκόσμια πολιτική επιλογή να χρεωθούν οι εργαζόμενοι με το κόστος ξελασπώματος των τραπεζών, με αποτέλεσμα να χάσει κάθε έλεγχο.<br /><br />Κι εδώ είμαστε...</div><br /><br />Συμπλήρωση: Από τις Ρήσεις τις Αυγής, <a href="http://avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=640285">ο Γ.Στουρνάρας περί αντικειμενικότητας των στατιστικών εκτιμήσεων στην ΕΕ</a>:<br /><blockquote>Ενδεικτική ήταν η τοποθέτηση του Γ. Στουρνάρα, καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και γενικού διευθυντή του ΙΟΒΕ, στη Βουλή, στο πλαίσιο της ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας, τον Δεκέμβριο του 2010 (τότε που "επαναϋπολογιζόταν" το χρέος δηλαδή...). Ο κ. Στουρνάρας ανέτρεξε στις διαπραγματεύσεις που έκανε για την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ και τα λόγια του μνημόνευσε χθες ο βουλευτής της Ν.Δ. Γιάννης Τραγάκης. Ο Στουρνάρας είχε πει λοιπόν: "Η κάθε χώρα χρησιμοποιεί το σύστημα εθνικών λογαριασμών και τις γκρίζες ζώνες προς όφελός της. Δεν ωφελεί, εδώ, να πας να κάνεις το καλό παιδί, γιατί, όταν οι άλλοι μετακινούν τα goal post, εσύ θα φας γκολ!Δεν έχω καταλάβει. Έκανα το ερώτημα εάν το BBC και η France Telecom είναι στη Γενική Κυβέρνηση και δεν έχω πάρει απάντηση. Νομίζω ότι δεν ήταν πολύ σοφό αυτό που έγινε, όπως έγινε. Πράγματι, πολλοί οργανισμοί εκτός Γενικής Κυβέρνησης είναι στην Ευρωζώνη. Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα: όταν πήγα στη Νομισματική Επιτροπή το 1994, στην αρχή λόγω σεμνότητας δεν μίλησα, είδα όμως ότι οι μεγάλες χώρες έκαναν ό,τι ήθελαν. Για παράδειγμα, όταν η Γερμανία, λόγω ενοποίησης, είδε να έχει κόστος, με την ίδια λογική που μας ανάγκασαν τώρα να βάλουμε μέσα την ΕΡΤ στη Γενική Κυβέρνηση, έβγαλε τα νοσοκομεία της, το ΙΚΑ. Η Γαλλία πέρασε το κόστος του ασφαλιστικού συστήματος στη France Telecom, δηλαδή σε μια επιχείρηση εκτός Γενικής Κυβέρνησης. Πήγα λοιπόν, ένα πρωί, το 1996, και τους είπα: 'Κύριοι, ισχύει η αρχή της ίσης μεταχείρισης;' και μου απάντησαν 'of course'. Τι άλλο μπορούσαν να πουν;".</blockquote><br /><br />Πάλι από την σημερινή Αυγή<a href="http://avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=640289"> ο Χ.Κουτσούκος εξηγεί τα περί "μαγειρεμάτων</a>":<br /><blockquote>Στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τον υπολογισμό των δημοσιονομικών ελλειμμάτων χρησιμοποιείται το λεγόμενο Ευρωπαϊκό Σύστημα Λογαριασμών (ESA95), προκειμένου οι λογιστικοί κανόνες να είναι κοινοί για όλες τις χώρες-μέλη. Το Σύστημα αυτό εφαρμόζεται εδώ και μια δεκαετία. Όμως, ενώ επί δέκα χρόνια τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ δεν υπολογίζονταν ποτέ στο έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης, η Eurostat «ανακάλυψε» όψιμα, το 2010, ότι δεν εφαρμόζουμε κατά γράμμα μία από τις διατάξεις του ESA95 και ειδικότερα τον αυθαίρετο κανόνα του 50% -ο κανόνας αυτός ορίζει ότι μια επιχείρηση δεν εντάσσεται στη Γενική Κυβέρνηση εφόσον τα έσοδα από πωλήσεις του αγαθού ή της υπηρεσίας που προσφέρει καλύπτουν τουλάχιστον το 50% των λειτουργικών της δαπανών- και γι' αυτό, προκειμένου να προσδιορίσει το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης του 2009 και του 2010 πρόσθεσε στο ήδη υπάρχον έλλειμμα και τα ελλείμματα των “ζημιογόνων» δημοσίων επιχειρήσεων, αφήνοντας απ’ έξω τις κερδοφόρες! Και μάλιστα το έπραξε αυτό χωρίς προηγουμένως να πραγματοποιηθεί σε βάθος έρευνα των στατιστικών στοιχείων των «ζημιογόνων» ΔΕΚΟ και χωρίς να ληφθεί υπόψη πλήθος άλλων πολύπλοκων κριτηρίων, όπως άλλωστε ορίζει και η ίδια η Eurostat.Αυτή η παραβίαση των κανόνων της ίδιας της Eurostat και η απαράδεκτη αλλαγή της μεθοδολογίας -διότι περί αυτού πρόκειται- «φούσκωσε» τα δημοσιονομικά ελλείμματα του 2009 και του 2010, δίνοντας το αναγκαίο άλλοθι στην κυβέρνηση Παπανδρέου για τη λήψη των βάρβαρων μέτρων σε βάρος του ελληνικού λαού και το ξεπούλημα των δημόσιων επιχειρήσεων!Εδώ να σημειωθεί ότι ο απαράδεκτος και τελείως αυθαίρετος κανόνας του 50% (γιατί, αλήθεια, να μην είναι 30% ή 40% ή 80%;) δεν εφαρμόζεται από πολλές -αν όχι από όλες τις υπόλοιπες- ευρωπαϊκές χώρες. Οπότε η εφαρμογή του από την ελληνική κυβέρνηση ήταν και είναι θέμα κορυφαίας πολιτικής επιλογής.</blockquote><br /><br />Ενημέρωση: <a href="http://www.presseurop.eu/en/content/news-brief-cover/981581-germany-s-enormous-hidden-debt">Δημιουργική λογιστική αλά Γερμανικά</a>, πολύ μεγαλύτερη από οτιδήποτε έχουν σκαρώσει οι Έλληνες ομόλογοί τους...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-2888962335594038256?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-42349106758370793002011-07-26T02:52:00.001+03:002011-07-26T14:44:22.802+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><h3>Τα Νέα 26.03.10</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-glpbyFAwxgE/Ti343YbO37I/AAAAAAAAAe4/HpmsIMk-AtI/s1600/nea260310.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="322" src="http://3.bp.blogspot.com/-glpbyFAwxgE/Ti343YbO37I/AAAAAAAAAe4/HpmsIMk-AtI/s400/nea260310.jpg" width="400" /></a></div><br /><h3>Τα Νέα 22.07.11</h3><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6rxDLRVwsFQ/Ti30UHaSMsI/AAAAAAAAAeY/1AhVvN1QhPY/s1600/220711nea.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="323" src="http://2.bp.blogspot.com/-6rxDLRVwsFQ/Ti30UHaSMsI/AAAAAAAAAeY/1AhVvN1QhPY/s400/220711nea.jpg" width="400" /></a></div></div><br /><h3>Τα Νέα 26.03.10</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-iI3UZR3FhiQ/Ti30km07C6I/AAAAAAAAAeo/Mti8NkmEK78/s1600/tanea260311.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="316" src="http://1.bp.blogspot.com/-iI3UZR3FhiQ/Ti30km07C6I/AAAAAAAAAeo/Mti8NkmEK78/s400/tanea260311.jpg" width="400" /></a></div><br /><h3>Ναυτεμπορική 22.07.11</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fXc8JUjMpKE/Ti30bYNYbyI/AAAAAAAAAeg/MoS5xH9FL3s/s1600/naftemporiki220711.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="214" src="http://1.bp.blogspot.com/-fXc8JUjMpKE/Ti30bYNYbyI/AAAAAAAAAeg/MoS5xH9FL3s/s400/naftemporiki220711.jpg" width="400" /></a></div><br /><h3>Τα Νέα 27.03.10</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Du0qiR5pFJ8/Ti4AgbKONFI/AAAAAAAAAfA/u-5dhPxcFWo/s1600/spread270310tanea.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="269" width="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-Du0qiR5pFJ8/Ti4AgbKONFI/AAAAAAAAAfA/u-5dhPxcFWo/s400/spread270310tanea.jpg" /></a></div><br /><h3>Τα Νέα, 23.07.11</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-MDtPvKMwjvA/Ti4BGe0bDNI/AAAAAAAAAfI/e2kBk7kHfE0/s1600/taneaspread230711.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="400" width="312" src="http://1.bp.blogspot.com/-MDtPvKMwjvA/Ti4BGe0bDNI/AAAAAAAAAfI/e2kBk7kHfE0/s400/taneaspread230711.jpg" /></a></div><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-4234910675837079300?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-22385465762425584712011-07-20T14:32:00.017+03:002011-07-20T17:03:43.609+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-lL--sEsAPZY/Teo0fcgOnTI/AAAAAAAAE5M/_JLZ9M_WFKg/s1600/chomsky.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" width="280" src="http://4.bp.blogspot.com/-lL--sEsAPZY/Teo0fcgOnTI/AAAAAAAAE5M/_JLZ9M_WFKg/s1600/chomsky.jpg" /></a></div>Μεταφράζω εξαιτίας της ανανεωμένης επικαιρότητάς του, απόσπασμα από συνέντευξη του Νόαμ Τσόμσκι πριν από 12 χρόνια στην Maria Luisa Mendonca, με τίτλο "<a href="http://www.chomsky.info/interviews/19990312.htm">Debt, Drugs and Democracy</a>"...<br /><br /><blockquote>Το ΔΝΤ είναι μια μέθοδος για την αποπληρωμή των επενδυτών και την μεταφορά του ρίσκου στους φορολογουμένους των πλούσιων χωρών. Υπάρχουν δύο μορφές ληστείας που συμβαίνουν ταυτόχρονα: Οι πληθυσμοί των χρεωστών χωρών καταληστεύονται από προγράμματα λιτότητας, ενώ το ίδιο συμβαίνει και στους φορολογούμενους των πλουσίων χωρών. Δεν είναι εξίσου σοβαρό για τους δεύτερους επειδή είναι πλουσιότεροι, αλλά παρόλα αυτά ληστεύονται κι αυτοί. Το ΔΝΤ κοινωνικοποιεί το ρίσκο.<br /><br />Αυτό έχει μεγάλη σημασία. Ο κόσμος επενδύει στις χώρες του Τρίτου Κόσμου επειδή οι αποδόσεις είναι πολύ υψηλές. Έτσι τα κέρδη είναι μεγαλύτερα σε ένα αγοραίο σύστημα αν τα ρίσκα είναι υψηλότερα. Λίγο-πολύ συσχετίζονται: όσο μεγαλύτερο το ρίσκο, τόσο μεγαλύτερο το κέρδος. Αλλά εδώ είναι κυρίως χωρίς ρίσκο. Ιδιώτες επενδυτές βγάζουν πελώρια κέρδη από εξαιρετικά ριψοκίνδυνες επενδύσεις, αλλά στην συνέχεια, μέσω των διεθνών χρηματοοικονομικών οργανισμών, στην ουσία έχουν δωρεάν "ασφάλιση κινδύνου". Η δομή του συστήματος είναι τέτοια που εκείνοι που τα δανείστηκαν δεν χρειάζεται να πληρώσουν - κοινωνικοποιούν το χρέος κάνοντας τον πληθυσμό να πληρώσει, παρότι δεν ήταν ο πληθυσμός που δανείστηκε τα λεφτά. Εκείνοι που επενδύουν, δεν χρειάζεται να δεχθούν το ρίσκο, επειδή το μεταφέρουν στους πληθυσμούς τους. Έτσι δουλεύουν τα συστήματα αγοράς, μέσα από την κοινωνικοποίηση του ρίσκου και την κοινωνικοποίηση του κόστους, με το ΔΝΤ να δρα σαν μηχανισμός επιβολής της κοινότητας των χρεωστών", όπως το θέτει <a href="http://www.huffingtonpost.com/karin-lissakers">η Lissakers</a>.<br /><br />Ποιες είναι συνεπώς οι συνέπειες για την δημοκρατία; Τα τελευταία 20 χρόνια η εξουσία έχει μεταφερθεί στα χέρια του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου, και έτσι οι τράπεζες, οι επενδυτές, οι κερδοσκόποι και τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα είναι οι οντότητες που εκπονούν την πολιτική. Η απελευθέρωση των χρηματοοικονομικών ροών δημιουργεί αυτό που ορισμένοι οικονομολόγοι ονομάζουν "εικονική γερουσία": Αν δεν αρέσει στους ιδιώτες επενδυτές κάτι που κάνει μια χώρα, μπορούν να αποσύρουν τα χρήματά τους. Στην ουσία φτάνουν να ορίζουν την πολιτική μιας κυβέρνησης. Αυτό είναι και το νόημα της φιλελευθεροποίησης.<br /><br />Δεν υπάρχει κάτι το καινοφανές σε όλα αυτά. Όταν εγκαθιδρύθηκε το σύστημα του Bretton Woods - το διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα - στα μέση της δεκαετίας του 1940, ένα θεμελιώδες στοιχείο του ήταν η ρύθμιση των χρηματοοικονομικών ροών, για να διατηρούνται τα βασικά νομίσματα μέσα σε ένα σταθερό εύρος κοντά το ένα στο άλλο, προκειμένου να μην υπάρχει νομισματική κερδοσκοπία. Υπήρχαν επίσης και περιορισμοί στην κίνηση των κεφαλαίων - και υπήρχαν καλοί λόγοι για κάτι τέτοιο.<br /><br />Ήταν κατανοητό πως η απελευθέρωση των κεφαλαϊκών ροών έβλαπτε την οικονομία. Από τότε που η απελευθέρωση του κεφαλαίου ξεκίνησε πριν από 25 χρόνια, όλη η διεθνής οικονομία έχει υποχωρήσει σε σημαντικό βαθμό. Αλλά υπάρχει και ένα ακόμα ισχυρότερο επιχείρημα, που είχε διατυπωθεί ξεκάθαρα στο Bretton Woods: αν επιτρέψεις την ελεύθερη μετακίνηση κεφαλαίων, υπονομεύεις τη δημοκρατία και το κράτος πρόνοιας. Αν μια κυβέρνηση είναι "ανορθολογική" - αν δηλαδή αποφασίσει να κάνει πράγματα προς όφελος του γενικού πληθυσμού και όχι προς όφελος των ξένων επενδυτών, όπως π.χ. επιχείρησε να κάνει ο <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Itamar_Franco">Itamar Franco</a> όταν αρνήθηκε να πληρώσει το χρέος της πολιτείας του προς την Κεντρική Τράπεζα της Βραζιλίας, τότε μπορεί να τιμωρηθεί άμεσα με την απόσυρση κεφαλαίων. Το νόημα λοιπόν της απελευθέρωσης του κεφαλαίου είναι η μείωση του δημοκρατικού ελέγχου παντού και η υπονόμευση των κοινωνικών προγραμμάτων. Διασφαλίζεται ότι η πολιτική θα έχει σαν στόχο της τον πλουτισμό των επενδυτών, τους κατόχους χρηματοοικονομικού κεφαλαίου, που γίνεται όλο και πιο κερδοσκοπικό, βλάπτοντας έτσι την γενική οικονομία.<br /><br />Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η ισχύς που έχει αποδοθεί στους κεντρικούς τραπεζίτες είναι σαρωτική. Ορίζουν την πολιτική. Πρόκειται για ισχυρό όπλο εναντίον του δημοκρατικού έλεγχου της εκπόνησης της πολιτικής σε κάθε πεδίο και συμβαίνει όλο και περισσότερο. Και είναι το αναμενόμενο - και σίγουρα το προσδοκώμενο - αποτέλεσμα της απελευθέρωσης των ροών κεφαλαίων.<br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-2238546576242558471?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-67183488226964195522011-07-14T21:32:00.003+03:002011-07-15T00:33:20.325+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-LrnXZQF0cPM/Th8yVALsXwI/AAAAAAAAAeA/RzAHAViczNU/s1600/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B10259.jpg" imageanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em"><img border="0" height="320" width="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-LrnXZQF0cPM/Th8yVALsXwI/AAAAAAAAAeA/RzAHAViczNU/s320/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B10259.jpg" /></a></div>Είναι καιρός που έχω αφιερώσει περισσότερο από τον ιστολογικά διαθέσιμο χρόνο μου να γράφω στα αγγλικά παρά στα Ελληνικά, για την κρίση, την βιωμένη της πραγματικότητα, και τα επιφαινόμενά της. Έκανα αυτή την επιλογή γιατί θεωρώ πιο χρήσιμο να υπάρχει εκεί έξω μια (ασθενής βέβαια και περιορισμένης εμβέλειας, αλλά έστω υπαρκτή και τεκμηριωμένη, πιστεύω) εικόνα της Ελληνικής πραγματικότητας και της υποκειμενικής εμπειρίας του κινήματος στην Ελλάδα από μια σκοπιά της οποίας πηγές δεν είναι ο Στέφανος Μάνος και ευκατάστατοι επιχειρηματίες, αλλά κάποιος με μια σχετική επαφή με την πραγματικότητα της Ελλάδας όπως είναι και την ζει ο κόσμος και όχι όπως ο Τάκης Μίχας π.χ. παρουσιάζει πως είναι. Επειδή μου έχει επικοινωνηθεί ένα σχετικό ενδιαφέρον παρουσιάζω και εδώ (<a href="http://histologion.blogspot.com/2011/07/greek-crisis-imfgr-eurotrib.html">πέρα από το αγγλόγλωσσο Histologion</a>) έναν κατάλογο δημοσιευμάτων στα αγγλικά που ξεκινά τον Δεκέμβρη του 2009 και συνεχίζει μέχρι σήμερα. <br />Η πλειονότητα των κειμένων και των σχολίων <a href="http://www.eurotrib.com/user/talos/diary">αναρτήθηκαν</a> στην <a href="http://www.eurotrib.com/">European Tribune</a>, μια ευρωνησίδα / κοινότητα ορθού λόγου, όπου συναντώνται και γράφουν άνθρωποι από πολλές παραδόσεις, συνομιλούντες ευρωπαίοι με μέσο πολιτικό στίγμα πέραν της πρακτικά μονοκομματικής σοσιαλχριστιανοδημοκρατίας και των κομισαρίων του υπαρκτού νεοφιλελευθερισμού. Κόσμος δηλαδή που έχει μια ανταγωνιστική σχέση με τις ευρωπαϊκές κλεπτοκρατικές / τραπεζιτικές ελίτ και την δυστοπία που απεργάζονται άοκνα από την κατάρρευση τοης φούσκας του καζινοκαπιταλισμού το 2008 και μετά. Εκεί διαβάζονται όλα αυτά κάπως ευρύτερα από ότι θα συνέβαινε στο Histologion...<br /><br />Είναι σημαντικό να ενημερώνουμε τον κόσμο για τα όσα συμβαίνουν εδώ, για την βύθιση στον Τρίτο Κόσμο, για το τι σημαίνει δημοσιονομική κατοχή και δημοσιονομική αποικιοκρατία, όχι μόνο για την διατήρηση της απαραίτητης αλληλεγγύης και την καλλιέργεια μιας ευρωπαϊκής και παγκόσμιας αντίδρασης στην λεηλασία της χώρας και την απόπειρα (περαιτέρω) διάλυσης της κοινωνίας της, αλλά και γιατί είναι χρήσιμο να γνωρίζουν το είδος των δοκιμασιών που τους ετοιμάζονται και τις επεξεργάζονται στο δικό μας το κεφάλι, αλλά και για να γνωρίζουν πως όλα αυτά δεν είναι αναπόφευκτα. Επίσης όμως και για να συντελέσει ώστε να υπάρξει πιθανότητα να δημιουργηθεί μια κινηματική ανάδραση που θα βάλει τέλος σε αυτή την πανευρωπαϊκή διολίσθηση προς ένα καθεστώς μειωμένης δημοκρατίας, αυξανόμενης ανισότητας, και αυξανόμενης αθλιότητας.<br /><br /><li>10.12.09(comment): <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2009/12/10/115849/19/5#5">Doom and gloom: The way it looks from the ground</a> (in thread "<a href="http://www.eurotrib.com/story/2009/12/10/115849/19">Potential Greek default how doomed is the euro?</a>")</li><br /><br /><li>10.02.10 (comment): <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2010/2/10/104055/750/2#2">Pigs on parade + pig irony</a></li><br /><br /><li>27.04.10 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2010/4/27/83328/0381/32#32">Re: Resisting the Neoliberal Empire?</a> (in thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/4/27/83328/0381">Resisting the Neoliberal Empire?</a>)</li><br /><br /><li>06.05.10 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2010/5/5/104519/1784/6#6">Re: Getting ugly in Greece (1)</a> and <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2010/5/5/104519/1784/8#8">Re: Getting ugly in Greece (2 the 5/5 demo)</a> (in thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/5/5/104519/1784">Getting ugly in Greece</a>)</li><br /><br /><li><b>14.05.10: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/5/13/215043/134">Some sort of semi-coherent collage of notes on the Greek situation (1)</a></b></li><br /><br /><li><b>25.05.10 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/5/24/222641/349">Some somewhat more coherent notes on the Greek crisis: debunking IMF propaganda (2)</a></b></li><br /><br /><li>29.06.10 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2010/6/29/162734/526/37#37">Re: Is this it?</a> (In thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/6/29/162734/526">Is this it?</a>)</li><br /><br /><li>02.11.10 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2010/11/1/101137/879/80#80">Re: Europe</a></li><br /><br /><li><b>08.11.10 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/11/7/74622/7892">Greece: The unlocal elections</a></b></li><br /><br /><li>15.11.10 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2010/11/14/122420/68/83#83">Re: Europe</a></li><br /><br /><li>19.11.10 (expanded comment): <a href="http://histologion.blogspot.com/2010/11/comment-on-alleged-lack-of-productivity.html">A comment on the alleged lack of productivity of Greek workers</a></li><br /><br /><li>25.11.10 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2010/11/22/6581/2991/47#47">Re: The Banksters</a> (In thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/11/22/6581/2991">Relief</a>)</li><br /><br /><li><b>26.11.10 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/11/26/142416/00">Vampire policy makers of the IMF (and the ECB)</a></b></li><br /><br /><li>26.11.10 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2010/11/26/63254/640/61#61">Re: The word from the Serious People</a> (In thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/11/26/63254/640">The word from the Serious People</a>)</li><br /><br /><li><b>15.12.10 <a href="http://histologion.blogspot.com/2010/12/greek-general-strike-today-anger-and.html">Greek general strike today: anger and violence</a></b></li><br /><br /><li><b>19.12.10 <a href="http://histologion.blogspot.com/2010/12/greek-economy-on-crucifix-imf-lies-and.html">The Greek Economy on a Crucifix: IMF lies and misrepresents yet again</a> </b></li><br /><br /><li>02.02.11 (comment): <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/1/31/123948/565/37#37">Re: Merkel's New (Old) Two-Speed Europe</a> (In thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/1/31/123948/565">Merkel's New (Old) Two-Speed Europe</a>)</li><br /><br /><li>04.02.11 (comment): <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/2/3/215957/9386/104#104">Re: Irish pushback strategy - we get mail</a> (In thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/2/3/215957/9386">Irish pushback strategy - we get mail</a>)</li><br /><br /><li><b>18.02.11 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/2/16/213810/443">High Drama: Greece under the "troika"</a></b></li><br /><br /><li><b>04.04.11 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/4/4/211849/4911">Jake's Greek LTE, questions and discussion</a></b></li><br /><br /><li>14.04.11 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/4/10/11186/4760/166#166">Re: Why 2013</a> (In thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/4/10/11186/4760">Three months that will test the Eurozone</a>)</li><br /><br /><li>19.04.11 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/4/19/65230/7946/23#23">On the Greek black economy</a> (In thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/4/19/65230/7946">What's Happening in the Black Economy?</a>)</li><br /><br /><li><b>06.05.11 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/5/4/194747/6846">The revelations of Strauss Kahn</a></b></li><br /><br /><li>11.05.11 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/5/11/115347/555/4#4">Athens Strike / Demo</a></li><br /><br /><li><b>14.05.11 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/5/13/22748/2853">Kristallnacht in Athens</a></b></li><br /><br /><li>17.05.11 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/5/17/12581/9532/39#39">Re:Europe</a> (about state sector participation etc)</li><br /><br /><li><b>18.05.11 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/5/18/82030/8645">Merkel's racist lies</a></b></li><br /><br /><li>20.05.11 (comments) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/5/18/144536/232/29#29">Re: LQD: "Tahrir Virus" comes to Europe</a>, <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/5/18/144536/232/51#51">Re: No One Expects the Spanish Revolution?</a> (In thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/5/18/144536/232">No One Expects the Spanish Revolution?</a>)</li><br /><br /><li>25.05.11 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/5/24/132333/792/102#102">Re: Europe</a> (on the indignants 1st day)</li><br /><br /><li>25.05.11 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/5/25/14748/3408/2#2">Re: Did Greeks wake up? Tina, Tara and other girls</a> (In thread: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/5/25/14748/3408">Did Greeks wake up? Tina, Tara and other girls</a>)</li><br /><br /><li>25.05.11 <a href="http://histologion.blogspot.com/2011/05/here-be-dragons-lies-horror-populi-and.html">Here be dragons: Lies, horror populi and subversion amidst hope and chaos</a><br />- <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/6/3/185758/3922">reposted at Eurotrib</a> and then reposted again at Daily Kos as "<a href="http://www.dailykos.com/story/2011/06/05/982320/-Greece-Shock-Therapy-updateWSJ-lies-debunked?via=blog_591437">Greece Shock Therapy update - WSJ lies debunked</a>"</li><br /><br /><li><b>30.05.11 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/5/29/202546/716">The Greek Colony</a></b></li><br /><br /><li>05.06.11 (comment) <a href="http://www.eurotrib.com/comments/2011/6/5/121411/5512/50#50">The Greek crisis explained on TV</a></li><br /><br /><li><b>15.06.11 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/6/12/203452/959">Greece: if austerity doesn't work... Try more austerity!</a></b></li><br /><br /><li><b>29.06.11 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/6/29/101124/561">Flash brief from the #greekrevolution</a></b></li><br /><br /><li><b>12.07.11 <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/7/11/215350/261">Greece: No other plan but plunder</a></b></li><br /><br /><br />[Η φωτογραφία είναι από βιτρίνα στου Ψυρρή... την έβγαλα τον περσινό Μάιο]<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-6718348822696419552?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-42067463296699419402011-07-03T04:27:00.000+03:002011-07-03T04:27:41.362+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><img onmouseout="this.src='http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/metafiles/1wf79du.jpg'" onmouseover="this.src='http://www.bloomberg.com/apps/data?pid=avimage&amp;iid=iiRIZSYsAmYo'" src="http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/metafiles/1wf79du.jpg" width="488&quot;" /><br />Είναι απλή η ιδέα μου και χρησιμοποιεί όλα τα πλεονεκτήματα της χώρας για να μας βγάλει από την κρίση: Τον Σεπτέμβριο, ο Αχιλλέας Μπέος και ο Μάκης ο Ψωμιάδης θα βγουν από τη χώρα με μια εθνική αποστολή: Να στήσουν το πρώτο ματς Ρεάλ-Μπαρτσελόνα (ή άλλο ανάλογης εμβέλειας) της χρονιάς. Ποιος θα βάλει το πρώτο και το τέταρτο γκολ στο παιχνίδι, τελικό αποτέλεσμα 11-10 κάτι τέτοιο. Κάτι εξωπραγματικό. Ειδικοί πράκτορες της ΤτΕ θα ακροβολιστούν σε όλες τις μεγάλες στοιχηματικές αγορές του κόσμου ποντάροντας από τα αποθέματα χρυσού της χώρας μυθικά ποσά (2 δισ. Ευρώ συνολικά) σε τέτοια απίθανα ενδεχόμενα με απόδοση &gt;100. Σε λίγες μέρες τα 2 θα έχουν γίνει διακόσα, και το χρέος της χώρας θα μπορεί να αποπληρωθεί. Απλά πράγματα.<br /><br />Ή αν θέλουμε μια πιο κυριλέ και προσοδοφόρα μορφή στοιχηματισμού, να τα δώσουμε σε επενδυτές να τα παίξουν, και να στήσουμε τα πάντα: τις διαδηλώσεις, τα δακρυγόνα, όλα, όχι μόνο τις αβέβαιες ψήφους και τους μεταπεισθέντες από την ρητορική δεινότητα του ΓΑΠ. Με στημένα τα πάντα οι κατάλληλες τοποθετήσεις από τους ισοδύναμους Ψωμιάδηδες του κυκλώματος, θα μας κάνουν πλεονασματική χώρα μέσα σε μερικές ώρες. Είναι άλλωστε <a href="http://xrimanews.gr/oikonomia/9924-kerdh-5-fores-to-ypsos-toy-ellhnikoy-xreoys-gia-tis-agores-se-2-ebdomades-xarh-sto-mesoprothesmo">κρίμα να τρώνε οι ξένοι</a> από τα στημένα, <a href="http://blogs.marketwatch.com/thetell/2011/06/30/greek-parliament-bears-gifts-to-global-markets/">να τους κάνουμε δωράκια</a> αγορίνες μου, και να μην επωφελούμαστε εμείς. Δεν με παρηγορεί βλέπετε η ιδέα ότι τα τόσα δακρυγόνα που φάγαμε και η γεύση από αστυνόμευση Βορειαφρικανικής Σοσιαλιστικής Διεθνούς του διημέρου 28-29/6, ήταν κρίσιμα <a href="http://news.ph.msn.com/business/article.aspx?cp-documentid=4991801">για να ανέβει η τιμή του χαλκού, του μολύβδου, του αλουμινίου</a>... Και αναρωτιέμαι τελικά πόσο θα άξιζε η εύκολη πληροφορία πως η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ αποτελείται από βέβαιη και σθεναρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία γιέσμεν, αν κάποιος ήθελε να την διακινήσει στα χρηματοικονομικά καζίνα και στοιχηματζήδικα των προηγμένων αγορών; Πόσο θα έριχνε τον δείκτη Νικέι <a href="http://news.xinhuanet.com/english2010/business/2011-06/27/c_13952556.htm">αυτή τη φορά</a> ο θάνατος π.χ. ενός διαδηλωτή; Και πόσο θα ανέβαζε <a href="http://www.reuters.com/article/2011/07/01/markets-japan-stocks-idUSL3E7I108320110701">πάλι</a> τον δείκτη, η κήρυξη του στρατιωτικού νόμου στη χώρα ή η κατάρρευση του μέσου μισθού στο 3ο τρίμηνο του 11...<br />Διότι αν δεν βρούμε έναν τρόπο να μετατρέψουμε την κερδοφορία που παράγει η δυστυχία της χώρας σε χρηματοοικονομικό / στοιχηματικό προϊόν, θα βρεθούμε να παρακολουθούμε ναρκωμένοι τον τζόγο που θα στηθεί στον διαμοιρασμό των ιματίων της Ελλάδας...<br /><br />Εκτός βέβαια κι αν τους χαλάσουμε το παιχνίδι τελείως, με ότι κόστος και αυτό αν συνεπάγεται...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-4206746329669941940?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-44780916791826668902011-06-30T04:11:00.004+03:002011-06-30T04:22:21.555+03:00<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/CS_gas">CS gas</a><br /><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/CS_gas.svg/512px-CS_gas.svg.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="388" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/CS_gas.svg/512px-CS_gas.svg.png" width="480" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.keeptalkinggreece.com/wp-content/uploads/2011/06/a-june29-16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="450" src="http://www.keeptalkinggreece.com/wp-content/uploads/2011/06/a-june29-16.jpg" width="600" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://cryptome.org/info/greece-protest4/pict24.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" width="480" src="http://cryptome.org/info/greece-protest4/pict24.jpg" /></a></div><br /><br /><br />Αφιερωμένο στον Υπουργό Καταδίωξης του Πολίτη, τον κ. Χρήστο Παπουτσή τον οποίο εφεξής θα αποκαλώ Χημικό Χρήστο / Chemical Christos - κατά το Χημικός Αλί / Chemical Ali:<br /><br />H δημοκρατία επί τω έργω νωρίς-νωρίς:<br /><object height="390" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6-QAhMJtUI0?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6-QAhMJtUI0?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="390" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br />Συμμορία μηχανόβιων στη Μητροπόλεως. Ρίχνουν δακρυγόνα σε μαγαζί:<br /><object width="480" height="303"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/b_j0cIIboGA?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/b_j0cIIboGA?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="303" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br />Αν ισχύει η συνθήκη της Γενεύης και σε εσωτερικές πολεμικές ενέργειες έχουμε να στέλνουμε κόσμο πολύ στη Χάγη:<br /><iframe frameborder="0" height="226" src="http://player.vimeo.com/video/25781283?byline=0&amp;portrait=0" width="480"></iframe><br /><a href="http://vimeo.com/25781283">"Ούτε στον πόλεμο δεν γίνονται αυτά" (ΕΞΑΝΤΑΣ)</a> from <a href="http://vimeo.com/user4819870">Yorgos Avgeropoulos</a> on <a href="http://vimeo.com/">Vimeo</a>.<br /><br />Συμμορία ΜΑΤ στο Σύνταγμα:<br /><object width="480" height="303"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/S20_JuaX8gg?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/S20_JuaX8gg?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="303" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br />Εγκλεισμός στο μετρό του Συντάγματος:<br /><object width="480" height="303"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/B0EIYGlpwDM?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/B0EIYGlpwDM?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="303" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br />Τραυματίες:<br /><object width="480" height="303"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/qLRqgpcvnag?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/qLRqgpcvnag?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="303" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br />Απώθηση της πλατείας μέσα στο μετρό:<br /><object width="480" height="390"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/X5vYgF7oa60?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/X5vYgF7oa60?version=3&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="390" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br />Δακρυγόνα σε μανάβικο στην οδό Νίκης:<br /><object height="390" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/p5FARBm7k48?version=3&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/p5FARBm7k48?version=3&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="390" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object><br /><br />Εν κατακλείδι:<br /><object height="390" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nK5fKFFqJe4?version=3&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/nK5fKFFqJe4?version=3&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="390" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-4478091679182666890?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-72322436980061526422011-06-09T04:01:00.002+03:002011-06-09T13:34:51.409+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Κυριακή: κατεβαίνω σχετικά αργά στο Σύνταγμα για την συγκέντρωση - κατά τις 7:30. Στο Σύνταγμα δεν κάνει στάση το μετρό, λόγω κόσμου... Οπότε κατεβαίνω Ευαγγελισμό και το περπατάω. Στην Βασιλίσσης Σοφίας συρρέουν ποτάμια κόσμου προς το Σύνταγμα, τα οποία εκτρέπονται από φράγμα παρατεταγμένων κλουβών με γέμιση από ΜΑΤ, μεταξύ των παρκαρισμένων οχημάτων, που απωθούν τους διαδηλωτές και δέχονται ρίψεις αντικειμένων εναντίον τους, στα ψιλά, όχι τίποτα βαρύ, αλλά πάντως τελικά διώχνουν τον κόσμο μέσα από το Κολωνάκι, πέρα, πέρα και από την Ακαδημίας, στην Πανεπιστημίου. Από εκεί στρίβει ο κόσμος (και είναι πυκνός πλέον ο κόσμος) για να πάει Σύνταγμα, διαγκωνιζόμενος και με ταχύτητα μισού μέτρου το λεπτό από το πήξιμο, εγώ μπαίνω στο προηγούμενο στενό και βγαίνω Βασιλίσσης Σοφίας. Από όπου σπρώχνω σιγά-σιγά να πάω να βρω την φυλή μου κάπου προς το Συντριβάνι. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-xDdZG-F6sNg/TfAXNo8fP2I/AAAAAAAAAcU/o6eR57VUV98/s1600/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B10731.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-xDdZG-F6sNg/TfAXNo8fP2I/AAAAAAAAAcU/o6eR57VUV98/s400/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B10731.jpg" width="400" /></a></div><br /><br />Οι ελληνικές σημαίες ξεχωρίζουν, εκεί δίπλα στη Βουλή, κυρίως λόγω της ύπαρξης πωλητή σημαιών, αλλά και λόγω της σχετικά εκτενούς χρήσης τους. Η "πάνω πλατεία" σκέφτομαι, μέσα στα γνωστά στερεότυπα: μούντζα, σημαία, και βρισίδι... Αλλά βλέπω στο βάθος ένα πανώ να σηκώνεται και κάτι τύπους να σηκώνονται σε ώμους, περιστοιχισμένοι από... σημαίες, τι διάλο; Συριακές; Ιρακινές; Όχι Αιγυπτιακές είναι! Και γύρω από το πανώ και μέσα από τις Αιγυπτιακές σημαίες, κρατώντας μία, δύο σαφώς βορειοαφρικανοί διαδηλωτές:<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Bt8rWdJ05hw/TfAVUXBaN7I/AAAAAAAAAcM/7jyOdqEF04s/s1600/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B10732.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-Bt8rWdJ05hw/TfAVUXBaN7I/AAAAAAAAAcM/7jyOdqEF04s/s400/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B10732.jpg" width="400" /></a></div><br />... Το πανώ γράφει: <br /><br />FROM TAHRIR SQUARE <br />TO SYNTAGMA SQUARE<br />WE SUPPORT YOU<br /><br />Χαίρομαι αλλά και ανησυχώ τώρα κάπως, σκέφτομαι πως κάποιος παπάρας με σημαία θα θυμηθεί το αντιμεταναστευτικό του μένος, αλλά όχι: η μικρή πορεία των Αιγυπτίων αλληλέγγυων <b>χειροκροτείται</b>&nbsp;από το πλήθος θερμά, ένας κύριος αφήνει την σημαία κάτω για να μπορέσει να χειροκροτήσει, κάποιος κόσμος είναι... συγκινημένος; Και συγκινούμαι κι εγώ για την διάψευση των φόβων μου, εξίσου και για την χειρονομία υποστήριξης από κάποιους ανθρώπους που πριν λίγες μέρες θα φοβούνταν να περπατήσουν στο κέντρο, πολύ δε περισσότερο μέσα σε συνάθροιση τύπων με σημαίες. Και όλες αυτές τις ημέρες, συνειδητοποιώ, δεν έχω δει ούτε μία στραβή με μετανάστες, είτε συμμετέχοντες, είτε πωλητές, και λέω πως όλο αυτό το παραμύθι με δράκους που βγάζουν σπίθες από το στόμα πρέπει να σταματήσει...<br /><br />Κατεβαίνω κάτω και ενώνομαι με την μεγαλύτερη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που έχω ζήσει - μαζί ίσως με εκείνη για τον πόλεμο στο Ιράκ. Ιστορικές στιγμές σκέφτομαι, καθώς η θερμοκρασία και η πίεση του πλήθους, προσεγγίζει σταδιακά το κρίσιμο σημείο, εκεί που θα γίνει ένα υπερκρίσιμο ρευστό αγανάκτησης, με άγνωστες ακόμα ιδιότητες.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-7232243698006152642?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-69784429208087026682011-06-05T15:56:00.001+03:002011-06-05T15:57:19.197+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://xazoulhs.files.wordpress.com/2011/05/cf80cf81ceb5ceb6ceb1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="205" src="http://xazoulhs.files.wordpress.com/2011/05/cf80cf81ceb5ceb6ceb1.jpg" width="320" /></a></div><br />1. Η ετερόκλητη λαοθάλασσα που γεμίζει τις κεντρικές πλατείες των Ελληνικών πόλεων (και των πόλεων της Ευρώπης) είναι προϊόν της κοινωνικής ερήμωσης που επιφέρει η λιτότητα, της απελπισίας που μπαίνει από κάθε χαραμάδα των σπιτιών, της εκχώρησης του μέλλοντος της κοινωνίας και των ανθρώπων της, μισοτιμής σε ιδιώτες και στην ιδιωτεία της αγοράς, της άρρητης συνειδητοποίησης πως πρόκειται να ζήσουμε το ορατό μας μέλλον μέσα σε μια αφαιμασσόμενη αποικία. Μπορεί κανείς να καγχάσει για την μέσω facebook μεθόδευση της καθόδου των μυριων, αλλά μόνο με τον ίδιο κυνισμό και την ίδια βλακεία που γελά με τις πανικόβλητες κραυγές του πυρόπληκτου, ή με τα ακατάληπτα βογγητά του μαχαιρωμένου<br /><br />2. Η κριτική που θεωρεί την κάθοδο αυτή χωρίς στόχο, χωρίς ατζέντα και χωρίς πολιτική συνείδηση - και άρα σαν μια απολίτικη και δυνάμει επικίνδυνη συνάθροιση με προδιαγεγραμμένη μη-κατάληξη, είναι πρωθύστερη: τα πλήθη κατέβηκαν στο Σύνταγμα και στο Λευκό Πύργο και παντού αλλού <b>για να αποκτήσουν</b> πολιτική, στόχο, ατζέντα. Μετά από μια μακρά περίοδο αποπολιτικοποίησης και νέκρωσης, ο κόσμος γνωρίζει διαισθητικά πως η πολιτική αντίληψη κτίζεται και εξασκείται στους δρόμους. Όποιος πιστεύει ότι η "θεωρία" <i>προηγείται</i> της πολιτικής πράξης, ιδίως σε αυτή την συγκυρία, λειτουργεί ως φερέφωνο της απάθειας.<br /><br />3. Παρόλα αυτά, κι ενώ δεν θέλω να χαλάσω την μαχητικά αποϊδεολογικοποιημένη σούπα κανενός από τους συμμετέχοντες, δεξιός που συμμετέχει σε αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες είναι σαν χορτοφάγος που τρώει μπριζόλες: δεν γίνεται. Η ίδια η διαδικασία είναι τμήμα της κουλτούρας κάποιων πολιτικών χώρων και δεν είναι απλά τεχνικό ζήτημα. Η ιδέα ότι συνελεύσεις βάσεις μπορούν να παίρνουν αποφάσεις και πρωτοβουλίες είναι βαθύτατα τμήμα (μιας) αριστερής και α/α πολιτικής: αντιιεραρχική, άμεση, πολιτική, αποτελεί το προγραμματικό δημοκρατικό κύτταρο της περίφημης <i>άλλης</i> κοινωνίας στις συγκεκριμένες πολιτικές παραδόσεις. Δεν είναι βέβαια καν απαραίτητο να συζητήσει κανείς για την αμεσοδημοκρατική ρητορική όσων συμμετέχουν για να διακρίνει την βαρύτητα του αιτήματος για συμμετοχή και δημοκρατία στις πρωτοβουλίες των συνελεύσεων. <br /><br />4. Αντίθετα όμως από τους χώρους εκείνους που περιβάλλουν την οποιαδήποτε αμεσοδημοκρατική πρωτοβουλία με μια αύρα αλάθητου στα πλαίσια μιας <i>μεταφυσικής του αυθόρμητου</i>, θέλω να ισχυριστώ ότι η συνελεύσεις και το πρωτοβουλιακό κλίμα στο Σύνταγμα δεν είναι Σοβιέτ μιας επερχόμενης Επανάστασης, όσο σχολεία δημοκρατίας και διαβούλευσης, ιδιαίτερα χρήσιμα σε μια κοινωνία με τόσο τεράστιο έλλειμμα δημοκρατικής παιδείας και και παιδείας συζήτησης. Οπότε θεωρώ προσωπικά πολύ ενδιαφέροντα όλα όσα προκύπτουν από μια τέτοια διαδικασία, ιδίως όσα μπορούν να παίξουν ρόλο στην συγκυρία, αλλά δεν με απογοητεύουν ούτε οι συζητήσεις για τις καντίνες, ούτε το ξεκάρφωτο τοποθετήσεων, ούτε καν τα διάφορα ιδεολογικά καπέλα που προκύπτουν από μικρές ομάδες συνελευσιαζομένων. Εξαιρετικά σημαντικό είναι το γεγονός ότι η εμπειρία αυτή διαμορφώνει συνειδήσεις και συγκεριμενοποιεί προσδοκίες. Κάθε "άνοιξη" πολιτικής συμμετοχής και ανατρεπτικής ανάτασης αποτελεί, από όσο έχω ζήσει, κομβικό σημείο διαμόρφωσης στάσεων και αντιλήψεων. Την επόμενη φορά, θα λειτουργούν όλα καλύτερα.<br /><br />5. Πέρα από ένα έμπρακτο εργαστήρι δημοκρατίας όμως, ο λαός που μαζεύεται στην πλατεία είναι και πολιτικά σημαντικός και μόνο <i>σαν γεγονός</i>. Η συγκυρία είναι τέτοια που τις μόνες κόκκινες γραμμές στην προελαύνουσα οικονομική βαρβαρότητα τις χαράζουν τα πλήθη των διαδηλωτών και η ανησυχία της έμπρακτης κοινωνικής δυσαρέσκειας. Ιδίως που είναι κάτι που εξαπλώνεται και ριζώνει σε όλη την Ευρώπη. Σε μια συγκυρία όπου η κυβέρνηση της χώρας υποκύπτει σε αποικιοκρατικής κακοβουλίας εκβιασμούς και συναινεί στην κατάρρευση της κοινωνίας, το μέτωπο κοινωνικών δυνάμεων που θα αντιταχθεί στην επέλαση του εκτριτοκοσμισμού της χώρας, οικοδομείται στον δρόμο, στις πλατείες. <br /><br />6. Αντίθετα από ότι θρυλείται, η οργανωμένη αριστερά, ή τμήματά της έστω, ουδόλως απουσιάζει από το Σύνταγμα: όπως και ο Α/Α χώρος, έχει την ισχυρότερη εκπροσώπηση που έχει πολιτικό νόημα στα συμφραζόμενα: την μαζικότατη συμμετοχή των οργανωμένων μελών της και των αριστερών κάθε είδους, σαν πρόσωπα, σαν τμήματα των υπό διαμόρφωση σκεπτικών και των αναζητήσεων. Θεωρώ όντως παιδαριώδη (και κατάλοιπο της προπαγάνσας δεκαετιών των ΜΜΕ) την γενικευμένη "κομματική" αποστροφή (ιδίως που θυμάμαι ότι την Ταχρίρ, την έκτισαν και την προετοίμασαν ακριβώς κόμματα και, ιδίως, συνδικάτα) και <a href="http://histologion-gr.blogspot.com/2011/06/blog-post.html">όπως έγραψα προ ημερών</a> η αντικοινοβουλευτική στόχευση και οι προσωποποιήσεις, μάλλον αντιπαραγωγικές είναι. Όμως η ίδια η διαδικασία αναγκάζει την αριστερά να συμβάλει στην δημιουργία ενός νέου δημοκρατικού μετώπου (μια και ουσιώδες πεδίο μάχης της πολιτικής κρίσης είναι το διακύβευμα δημοκρατία-τεχνοκρατική ολιγαρχία), να συζητήσει για την δημοκρατία και την αντιπροσωπευτικότητα, να αναθεωρήσει τις διαδικασίες οργάνωσης και εκπροσώπησής της. Οι πλατείες και η αυτοοργάνωση θα αποτελέσουν αναπόφευκτα σχολεία και για τις εκδοχές της αριστεράς που θα επιβιώσουν του επερχόμενου πολιτικού σεισμού.<br /><br />7. Δεν ξέρω πως θα καταλήξει η σημερινή μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Ξέρω ότι σιγά-σιγά όμως, ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει στο Σύνταγμα και τις κεντρικές πλατείες, για να κρατήσει την δυναμική του και την σημασία του, το κίνημα θα πρέπει να το στρέψουμε και τοπικότερα: σε επίπεδο γειτονιάς, ίσως εργασιακού, εκπαιδευτικού ή κοινωνικού χώρου - σαν μονάδα οργάνωσης της αλληλεγγύης συν τοις άλλοις. Και παράλληλα θα ήταν νομίζω καλό οι συνελεύσεις να καταπιαστούν να θέσουν συγκεκριμένα πολιτικά αιτήματα, στα οποία να ζητήσουν την τοποθέτηση των πάντων: καιρός είναι να δημιουργηθούν <i>συμμαχίες</i>, και συγκεκριμένοι στόχοι. Για να αποσαφηνιστεί και το πεδίο της μάχης και να υπάρξουν νίκες ορατές στους πάντες.<br /><br />8. Το μη-βίαιο των συγκεντρώσεων έχει αποτελέσει τον σημαντικότερο παράγοντα μαζικοποίησης και διατήρησης της μαζικότητας των πρωτοβουλιών των πλατειών. Έχει συμβάλει όμως νομίζω και στο κλίμα ανάμεσα στον κόσμο που συμμετέχει κάνοντάς τον, έστω και λίγο, έστω και αναγκαστικά, πιο δεκτικό στην άποψη του διπλανού του, ακόμα και αν διαφωνεί, ακόμα και αν την απορρίπτει. Επειδή θεωρώ ότι η γενικευμένη δίκη προθέσεων και η διάχυτη καχυποψία που έχει υποκαταστήσει την συζήτηση στην κοινωνία της χώρας μας (και βέβαια και στην αριστερά), έχει βλάψει την διατύπωση κάθε εναλλακτικής και ενθαρρύνεται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ σαν τρόπος διάλυσης των πρωτοβουλιών πριν καν αρχίσουν, θεωρώ ότι αυτό είναι ένα καλό πρώτο βήμα προς το οτιδήποτε...<br /><br />9. Στο Σύνταγμα και στις πλατείες όλων των πόλεων απόψε, ορθώνεται ένα τείχος απέναντι στην κατάλυση της δημοκρατίας. Μπορεί να αποδειχθεί ιστορική στιγμή. Μπορεί να προετοιμάσει και να εκτινάξει από πλευράς αποτελέσματος την επερχόμενη γενική απεργία στις 15. Όπως και να έχει: ας είμαστε εκεί!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-6978442920808702668?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-10973407255738566722011-06-02T03:49:00.001+03:002011-06-02T04:40:55.343+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Πριν μιλήσουμε λεπτομερώς για τα άλλα... Είχα γράψει αλλού: <br /><blockquote style="font-family: &quot;Courier New&quot;,Courier,monospace;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="font-size: small;">Γενική παρατήρηση: Εμένα με ενοχλεί αυτή η στοχοπροσήλωση στην αποδοκιμασία των "πολιτικών" και των "300" λες και όλοι είναι το ίδιο, ή λες και κάποιο προσωπικό τους ηθικό έλλειμμα είναι το πρόβλημα. Και αυτοί που είναι όντως υπεύθυνοι για διαφόρων ειδών χάλια, στην πραγματικότητα δεν είναι παρά οι διαμεσολαβητές της διαφθοράς, τα μεσαία μεροκάματά της, οι νεροκουβαλητές των όντως οφελουμένων. Το Mall δεν το έχει ο Πάγκαλος π.χ. Ούτε το μονοπώλιο στο λογισμικό των νοσοκομείων ο Άκης</span></blockquote><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.real.gr/files/day%206/moutzes.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="184" src="http://www.real.gr/files/day%206/moutzes.jpg" width="320" /></a></div>Εδώ θέλω να πάω ένα βήμα πιο πέρα. Διότι η ηθικολογία είναι εκτονωτική δεν μπορεί όμως να υποκαταστήσει την σκέψη. Σε μια συγκυρία κρίσης και κατάρρευσης στην Ελλάδα, δυναμίτισης του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και επάλληλων παγκόσμιων κρίσεων, η αντιμετώπιση της πραγματικότητας μέσω μιας σειράς ηθικών πανικών και τυφλής αγανάκτησης, δεν προσφέρει τίποτα. Σε κανένα επίπεδο. <br /><br />Θέλω να πω λοιπόν πως η διαφθορά στην Ελλάδα δεν είναι το παράσιτο, η ασθένεια που κουβαλούν διάφοροι "επίορκοι πολιτικοί"... είναι ο ίδιος ο οργανισμός, ή τέλος πάντων κάτι τόσο στενά δεμένο με τον οργανισμό της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, ώστε να αποτελεί τμήμα του ζωτικό χωρίς το οποίο θα έφθινε και θα πέθαινε. Σε κάθε επίπεδο η διαφθορά χρησιμεύει σαν λιπαντικό για μια σκουριασμένη μηχανή που την απαιτεί για να πάρει μπρος. Υπάρχουν ιεραρχίες συμμετοχής σε αυτήν σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας: μια πυραμίδα, ένα αεροπλανάκι συνέργειας μέσω της οποίας η βάση (όταν έχει την επιλογή) δωροδοκείται με πενταροδεκάρες προκειμένου να συγκατανεύσει σε μια κλιμακούμενη αγριότητα φαγοποσίας δημοσίων χρημάτων (των δικών της χρημάτων). &nbsp;Η διαδικασία είναι μόνο φαινομενικά συμμετοχική και δημοκρατική βέβαια: είναι ένας τρόπος κατασκευής συνενόχων και απόσπασης συναίνεσης από τους τελικά επιβαρυνόμενους. Οι επιστροφές στην βάση είναι πολύ μικρότερες από το κόστος που πληρώνει και η μόνιμη επικοινωνιακή καταιγίδα αντιπολιτικής και αποπολιτικής βοηθά στην συσκότιση αυτής της κρίσιμης λεπτομέρειας: Τα δυο εκατοστάρικα που γλιτώνει κανείς από την απόδειξη τα πληρώνει στο πολλαπλάσιο στα κενά και την πανάκριβη διαφθορά του συστήματος υγείας π.χ. Σε όλα αυτά το Ελληνικό κράτος, δια των κυβερνήσεών του, έπαιξε τον ρόλο τροχονόμου και διαιτητή αρχικά, και μετά το 1990, με την γιγάντωση των ΜΜΕ και του πολιτικού τους ρόλου στα χέρια <i>και μόνο </i>ιδιοκτητών-εργολάβων, τον ρόλο υπαλλήλου. Πέραν των διεθνών μας υποχρεώσεων δηλαδή...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.athina984.gr/files/news-images/siemens%202_19.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="209" src="http://www.athina984.gr/files/news-images/siemens%202_19.jpg" width="320" /></a></div>Αυτό όμως δεν είναι κάτι άλλο από ένα <i>οικονομικό σύστημα</i>, ένας καπιταλισμός της περιφέρειας με τις κλασσικές μεταπρατικές και ραντιέρικες ελίτ. Δεν είναι στρέβλωση: είναι ένας κατάτι ιδιόρρυθμος μηχανισμός ταξικής ηγεμονίας και κατανομής της λείας. Έχει αντικειμενικά κερδισμένους και χαμένους. Και το σημαντικότερο: έτσι παίζεται το παιχνίδι. Η ηθική αγανάκτηση είναι άνευ αντικειμένου μια και δεν πρόκειται για προσωπικές ιδιαιτερότητες, το ίδιον του Έλληνα, για κάτι που γιατρεύεται με την προσωπική αλλαγή, με αυτομαστίγωση, με μετάνοιες ή με τεχνικές χίπικης αυτογνωσίας. Πρόκειται για τους όρους λειτουργίας στους οποίους το παραγωγικό σύστημα της χώρας απαιτεί προσαρμογή. Αν έπαιρνε κανείς χίλιους προτεστάντες Γερμανούς και τους διέσπερνε ανά την Ελλάδα (μέχρι πρόπερσι που υπήρχε οικονομία), θα έβλεπε την ταχύτατη σύγκλιση των οικονομικών πρακτικών τους κατά μ.ο. με τις πρακτικές και τις συνήθειες των εντοπίων. It's the economy stupid που έλεγε και ο άλλος διεφθαρμένος... Η πρακτική της παράγει αξίες, όχι οι αξίες την πρακτική της.<br /><br />Φυσικά το σύστημα αυτό έχει μια αιτιότητα, μια σειρά πολιτικών αποφάσεων, κοινωνικών διεργασιών και ιστορικών συμφραζομένων που το δημιούργησαν και το κατηύθυναν στα ύστερά του. Υπήρξαν κρίσιμες στιγμές που το σχηματίσαν και πολιτικά ρεύματα που συνέβαλαν στην διαμόρφωσή του κυριαρχικά. Όμως τίποτα από όλα αυτά δεν ανάγεται εύκολα σε προσωπική ευθύνη, ιδίως στην εργαζόμενη βάση της κοινωνίας, που είχε να χειριστεί και να πλοηγηθεί επιβιώνοντας το όλο σύστημα - αλλά ακόμα και στην κορυφή. Ο βαμπιρισμός πάνω στο κράτος, δημιούργησε γενιές επιτυχημένων επιχειρηματιών σε ποικίλες δραστηριότητες και η επιτυχία στην καλλιέργεια αυτού του είδους της σχέσης ήταν προϋπόθεση και εργαλείο ανέλιξης, μια επιχειρηματική <i>αρετή</i>. Οι "πετυχημένοι" αυτοί γινόταν αντικείμενο θαυμασμού και λατρείας, καθώς η <i>καπατσοσύνη</i> αναδεικνυόταν σας ύψιστη Ελληνική μαγκιά. Έτσι δούλευε η οικονομία και αυτούς ακριβώς τους τύπους αναδείκνυε σαν τους βαλκάνιούς της enterpreneur, μέσα σε μια παράδοση που θεωρούσε το επιχειρηματικό ρίσκο <i>μαλακία</i> και την επένδυση σε έρευνα και καινοτομία, δουλειά των ξένων. Έτσι συνέβη το μεταπολεμικό <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Greek_economic_miracle">Ελληνικό θαύμα</a>, μέσα σε ένα πιο διεφθαρμένο, πιο προβληματικό και πιο αντιδημοκρατικό περιβάλλον κι από το σημερινό ακόμα. Έτσι πορευτήκαμε με τα νέα τζάκια του Παπανδρέου. <br /><br />Όλη αυτή η εμποροπανήγυρη προσφέρεται βέβαια για δικαστική διερεύνηση σε πάμπολλα επίπεδα, αλλά αυτή δεν μπορεί να έρθει παρά ταυτόχρονα με την διερεύνηση και την καταστροφή των συστημικών όρων αναπαραγωγής της. Κυρίως γιατί τo έγκλημα που περιγράφει είναι διαρκές και τους ρόλους του θύτη σε κάθε κλίμακα καλούνται να αναλάβουν εκ περιτροπής μέλη του συμπλέγματος εργολάβοι / γραφειοκράτες / τραπεζίτες. Το παράδειγμα της Ιταλίας δείχνει πως η κοινωνική ηθική εκτόνωση με την (δίκαιη) τιμωρία των βρώμικων παικτών σε ένα βρωμερότατο πολιτικό παιχνίδι (αιματηρότερο μάλιστα από το δικό μας) δεν παράγει συχνά καταστάσεις που κατ' ανάγκην βγάζουν από το βόθρο, αλλά τελικά σε μια κυνικότερη και παθολογικότερη κοινωνία. Η ανάγκη μας δεν είναι για σάκους του μποξ, για υπόδικους μεγαλόσχημους - ή δεν είναι μόνο η ανάγκη μας αυτή, να έχουμε και τέτοιους, για να τραφεί με τον εξευτελισμό τους η αφήγηση της απαξίωσης του σημερινού εφιάλτη στα παιδιά και τα εγγόνια μας. Αν θέλουμε να ξεπεραστούν όμως τα όρια της διαφθοράς θα πρέπει να στραφούμε σε συστημικές επιλογές και μάχες, όχι στην ψυχολογία ή την καταδίκη μεμονωμένων ατόμων.<br /><br /><a href="http://histologion-gr.blogspot.com/2007/06/blog-post.html">Έγραφα πριν από 4 ακριβώς χρόνια</a> με αφορμή τον θάνατο της Αμαλίας Καλυβινού μέσα και δια μέσου του συστήματος υγείας:<br /><blockquote style="font-family: &quot;Courier New&quot;,Courier,monospace;">...το φακελάκι, η αναλγησία, η αδιαφορία και τα παρεμφερή φαινόμενα, είναι ένα υποσύνολο μιας περιρρέουσας κατάστασης συστηματοποιημένης διαφθοράς και στυγνού ατομικισμού. Στην υγεία τα φαινόμενα αυτά αποκτούν άλλη οξύτητα, αλλά η αθλιότητα αυτή δεν είναι εντοπισμένη στο ΕΣΥ, κάθε άλλο. Η πραγματικά εθνική οικονομία της Ελλάδας είναι μαύρη, η αρπαχτή θεωρείται η μεγαλύτερη μαγκιά, ο κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί, η αλληλεγγύη είναι περιθωριακή πλέον έννοια και ο γιατρός που παίρνει φακελάκι, γεννιέται από την εμπέδωση και την αποδοχή ενός μηχανισμού γενικευμένης καθημερινής διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα... την αποδιάρθρωση κάθε αξιακού συστήματος, την υποτίμηση ή την χρηματική αποτίμηση σε τελική ανάλυση, της έννοιας της αξιοπρέπειας </blockquote>&nbsp;Όταν σκέφτομαι τι έθρεψε και γιγάντωσε την μεγάλης κλίμακας διαφθορά και τον εκδημοκρατισμό της στην Ελλάδα, σκέφτομαι την επικράτηση και την διάχυση μέσω των ΜΜΕ ενός χυδαίου μοντέλου καταναλωτισμού χωρίς όρια από το 1990 και μετά. Του καταναλωτισμού του λάιφτσαϊλ και του διαφημιστή ως κορυφαίου οργανικού διανοούμενου του κεφαλαίου. Της ιδιωτικής τηλεόρασης που θα άνοιγε την δημόσια συζήτηση αλλά τελικά την έκλεισε. Έφυγα από την Ελλάδα στις αρχές της εμφάνισης του φαινομένου και επέστρεψα στην ωριμότητά του: μέσα στην νευρωτική ηλιθιότητα του χρηματιστηριακού πυρετού του 1999, όταν είχε καταπιεί ήδη τον δημόσιο λόγο και είχε υπνωτίσει τον δημόσιο νου. <br /><br />Σε συνδυασμό με αυτό το μοντέλο του Κλικ, δρα η ανισότητα στην χώρα, μη-ανιχνεύσιμη στην έκτασή της εξαιτίας αυτής ακριβώς <a href="http://irps.ucsd.edu/assets/003/5298.pdf">της διαφθοράς που εκτρέφει</a> - και δείτε πόσο σαν να έχει γραφτεί για την χώρα μας είναι το απόσπασμα αυτό:<br /><br /><blockquote style="font-family: &quot;Courier New&quot;,Courier,monospace;">"Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι η ανισότητα εκτρέφει αντιλήψεις διευρυμένης διαφθοράς και εθίζει αντίστοιχα σε πρότυπα της διαφθοράς ως 'του τρόπου με τον οποίο γίνονται τα πράγματα'"</blockquote>Και αμέσως μετά η έρευνα αυτή προσφέρει μια κατακλείδα:<br /><blockquote style="font-family: &quot;Courier New&quot;,Courier,monospace;">"Η διαφθορά είναι επίσης πιθανό να αναπαράγει και να τονίζει προϋπάρχουσες ανισότητες. Έτσι κάποιες χώρες μπορεί να παγιδευτούν σε φαύλους κύκλους ανισότητας και διαφθοράς ή να απελευθερωθούν σε ενάρετους κύκλους ισότητας και ακεραιότητας..."</blockquote>Τον απελευθερωτικό δρόμο δεν τον ακολουθούμε: μαζί με όλη η Ευρώπη μοιάζει να έχουμε βάλει την όπισθεν για την επιστροφή σε μια μελλοντολογική βερσιόν της "<a href="http://www.marxists.org/archive/marx/works/1845/condition-working-class/">Κατάστασης της Εργατικής Τάξης στην Αγγλία</a>" (την κινητήρια ουτοπία της αστικής τάξης που έλεγε τις προάλλες και ο Αρ. Μπαλτάς). Ο ενάρετος κύκλος δεν θα βρεθεί στην δυναμική ενός κλονιζόμενου συστήματος: βρίσκεται στην ενεργό ουτοπία της άλλης παράδοσης, στην παράδοση της τάξης που επινόησε την αλληλεγγύη σαν πολιτικό όπλο και σαν αξία πολιτισμού.<br /><br />Αντί για κατάρες και αναθέματα, αντί για μούτζες και καζούρα επί δικαίων και αδίκων, η ανυποχώρητη, η λυσσαλέα εμμονή στο αίτημα της ισότητας, στην ηθική της συμπαράστασης, είναι ο μόνος δρόμος που βγάζει από αυτή την σκοτεινή δυστοπία στην οποία βυθιζόμαστε, από αυτή την ανατροφοδοτούμενη και αδηφάγο μαύρη τρύπα της αγοραίας βαρβαρότητας...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-1097340725573856672?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-48077858061345136972011-04-11T03:56:00.001+03:002011-05-16T23:58:23.693+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Rz8h30zsj9A/TYT1o6B_D9I/AAAAAAAABJ4/oIP20pQKFxk/s400/FDR%2Bstamp.bmp" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="170" src="http://1.bp.blogspot.com/-Rz8h30zsj9A/TYT1o6B_D9I/AAAAAAAABJ4/oIP20pQKFxk/s400/FDR%2Bstamp.bmp" width="200" /></a></div>Στην <a href="http://histologion-gr.blogspot.com/2011/03/blog-post_24.html">προηγούμενη ανάρτηση</a>, μετέφερα από την European Tribune την πρόταση "εκβιασμού" της ΕΚΤ για χρηματοδότηση του Ελληνικού χρέους με διατραπεζικά επιτόκια ή την έξοδο της χώρας από το Ευρώ, όπως την διατύπωσε ο Jake S. και η οποία ήταν η "καθαρότερη" εξήγηση για την "αναγκαιότητα" της φυγής από το Ευρώ, αν η ΕΚΤ αρνηθεί την χαμηλότοκη αναχρηματοδότηση του Ελληνικού χρέους, που έχω δει ως τώρα. Η ανάρτηση αυτή προκάλεσε κάποιες συζητήσεις και κάποια ερωτήματα και σχόλια, τόσο εδώ, όσο <a href="http://buzz.reality-tape.com/story.php?title=%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%9D-%CE%A9%CF%82-%CE%B5%CE%B4%CF%8E-%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%94%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1">στο buzz</a>, όσο και μέσω άμεσης επικοινωνίας μαζί μου... Μετέφερα λοιπόν κάποια από τα ερωτήματα/σχόλια στον συγγραφέα του κειμένου για να απαντήσει και <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/4/4/211849/4911">τα ανάρτησα στην European Tribune</a> μαζί με την πρωτότυπη "επιστολή", ώστε και να απαντήσει εκεί δημόσια ο Jake αλλά να υπάρχει και η δυνατότητα διαλόγου εκεί για τα θέματα που εγείρονται (και αφορούν ήδη και την Ιρλανδία και την Πορτογαλία οσονούπω ως φαίνεται και ποιος ξέρει ποιον άλλον μετά). <br />Παραθέτω κάτω τα ερωτήματα με μέρος από τις απαντήσεις του Jake και θα προσθέτω τμήματα από την συζήτηση (στο βαθμό που γίνεται) στα σχόλια. Η συζήτηση φυσικά στο πρωτότυπο βρίσκεται όπως είπαμε <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/4/4/211849/4911">στο σχετικό νήμα της European Tribune στα αγγλικά</a>. Εδώ κάνω μια Ελληνική σύνοψη των απαντήσεων: <br /><br /><ol><li value="1">Η ΕΚΤ κατόρθωσε να εξαναγκάσει την Ιρλανδία στην μη αναδιάρθρωση του χρέους της, παρότι η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση υποσχέθηκε το αντίθετο. Προφανώς έχει δυνατότητες πίεσης των περιφερειακών κυβερνήσεων και οικονομιών της ΕΕ. Ποια ή φύση του εκβιασμού αυτού και πώς θα μπορούσε να ξεπεραστεί;</li><blockquote style="color: #f9cb9c;">- JS: "... Δεν γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή. [Έχει διατυπωθεί εδώ] η πιθανότητα η ΕΚΤ να απείλησε με αφαίρεση της ρευστότητας των Ιρλανδικών τραπεζών. Μια άλλη πιθανότητα είναι πως πρόκειται απλά για το βάρος της "Σοβαρότητος" και η επίκληση στην υποτιθέμενη αυθεντία των "ειδικών" της ΕΚΤ. Πρόσεξε όμως πως η Ιρλανδία δεν είναι Ελλάδα. Οι Ιρλανδοί έχουν μακροπρόθεσμο συμφέρον στην παραμονή στην Ευρωζώνη υπό τους σημερινούς κανόνες, επειδή η Ιρλανδία έχει εμπορικό πλεόνασμα με την Ευρωζώνη. Η Ελλάδα δεν έχει οικονομικό συμφέρον να παραμείνει στην Ευρωζώνη αν δεν αλλάξουν οι κανόνες έτσι ώστε να αντιμετωπίζονται οι θετικές και οι αρνητικές θέσεις τρεχουσών λογαριασμών με ισόρροπο τρόπο. Έτσι ο αποκλεισμός από την Ευρωζώνη - είτε δe jure, είτε de facto - είναι πειστική απειλή για τα έσοδα της Ιρλανδίας κατά τρόπο που δεν ισχύει για την Ελλάδα... </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">- Frank Schnittger: Φαίνεται πως η Ιρλανδική κυβέρνηση αποφάσισε να μην κάψει τους κατόχους ομολόγων επειδή έχουν ήδη πληρωθεί τόσα από την προηγούμενη κυβέρνηση (~50δισ €), που το ποσό που θα έσωζε περικόπτοντας το υπόλοιπο δεν θα άξιζε το κόστος. Το κόστος αυτό λέγεται πως περιλαμβάνει: </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">1. Την απόσυρση 150 δισ. € σε βραχυπρόθεσμη ρευστότητα από τις Ιρλανδικές τράπεζες </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">2. Την δυσκολία χρηματοδότησης του τρέχοντος κρατικού ελλείμματος που οδηγεί σε δρακόντιες αυξήσει φόρων ή περικοπές στις δημόσιες υπηρεσίες και στους δημόσιους υπαλλήλους </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">3. Την ζημιά "στην υπόληψη" της χώρας που μια άρνηση πληρωμών θα προκαλούσε και που θα οδηγούσε σε υψηλότερα επιτόκια κρατικού δανεισμού για το ορατό μέλλον </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">4. Την ζημιά "στην υπόληψη" της Ιρλανδίας μέσα στην ΕΕ </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">5. Την απώλεια της προοπτικής μείωσης του επιτοκίου που θα μπορούσε να επιτευχθεί αν η χώρα παρέμενε "καλός Ευρωπαίος" Επίσης στην απόφαση αυτή συντείνει και η "πεποίθηση" πως ο λόγος χρέους/ΑΕΠ της Ιρλανδίας θα φτάσει το 120% (μετά τα μέτρα λιτότητας) και θα μειωθεί στη συνέχεια εξαιτίας της εγγενούς υποκείμενης δυναμικής της Ιρλανδικής οικονομίας - η στρατηγική της "εξόδου από την υπερχρέωση δια της ανάπτυξης" που [<a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/2/26/4032/30282">έχει ειπωθεί εδώ</a> πως] δεν μπορεί να / θα συμβεί... Επίσης και ο βαθμός ενοποίησης της οικονομίας της Ιρλανδίας με εκείνη της ΕΕ και συνεπώς και η ανάγκη να παραμείνει η χώρα στην "καρδιά της ΕΕ" </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">Όλα αυτά περιλαμβάνουν αρκετές γνωστές άγνωστες μεταβλητές </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">i. Την αντίδραση των "μεγάλων" της ΕΕ στην άρνηση πληρωμών ή στην "καλή συμπεριφορά" </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">ii. Την αντίδραση των αγορών στην άρνηση πληρωμών ή στην "καλή συμπεριφορά" </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">iii. Την επικείμενη αντοχή της Ιρλανδέζικης οικονομίας δεδομένης της συνεχιζόμενης λιτότητας </blockquote><blockquote style="color: red;"><span style="color: #f9cb9c;">Η υπό το Fine Gael κυβέρνηση δεν αντίκειται ιδεολογικά στη λιτότητα (πολλοί μέσα στο κόμμα την καλοδέχονται) και φαντάζεται πως τα ομόλογα κόμματα του ΕΛΚ στην Ευρώπη θα την ανταμείψουν για την τόσο υπεύθυνη συμπεριφορά της. Θα το δούμε.</span> </blockquote><li value="2">Σε περίπτωση εξόδου από το Ευρώ, με βέβαιη την παράλληλη κυκλοφορία (νόμιμη ή μη) δύο ταυτόχρονων νομισμάτων (της, ας πούμε, δραχμής και του Ευρώ), αυτό δεν θα δημιουργήσει μια "μαύρη" ισοτιμία, όπως συνέβαινε στην ΕΣΣΔ, που θα υπονόμευε την δραχμή;</li><blockquote style="color: #f9cb9c;">Ναι. Πρόκειται για πλεονέκτημα όχι για ελάττωμα. Θα μετατρέψετε τις υποχρεώσεις σας σε δραχμές όταν γίνει η αλλαγή, έτσι οι κάτοχοι του Ελληνικού χρέους θα αναγκαστούν να δεχθούν "κουρέματα" ευθέως ανάλογα με την έλλειψη εμπιστοσύνης στην ανάκαμψη της χώρας. Αυτός είναι όλος ο σκοπός της ασκήσεως</blockquote><li value="3">Απειλή υπερπληθωρισμού: "Νομίζω ότι ο Jake (και όσοι εισηγούνται την έξοδο από το ευρώ) υποτιμούν τη σημασία των εισαγωγών στην ελληνική οικονομία" - αυτό περιλαμβάνει τα καύσιμα και τις βασικές τροφές ιδιαίτερα, μια και θα ήταν επιχειρηματικά πιο συμφέρον για τους παραγωγούς να εξάγουν τα προϊόντα τους στις διεθνείς τιμές. Αυτό σημαίνει πως χωρίς κάποιου είδους επίταξη μέρους της παραγωγής, οι τιμές τους σε δραχμές θα εκτοξεύονταν στα ύψη... και η εξέλιξη αυτή δεν θα αφορούσε μόνο τα καύσιμα και τις τροφές, αλλά κάθε είδους βασικά κεφαλαιουχικά αγαθά, ιδίως μηχανήματα κάθε είδους κτλ. Η Ελλάδα οδηγήθηκε στην μετατροπή της σε μια οικονομία υπηρεσιών τα τελευταία 20 χρόνια και αυτό σημαίνει πως δεν έχει την (βραχυπρόθεσμη) τουλάχιστον δυνατότητα να υποστηρίξει τις βασικές οικονομικές και ζωτικές της ανάγκες</li><blockquote style="color: #f9cb9c;">-JS: Το να εισάγει κανείς περισσότερα τρόφιμα από ότι εξάγει και να έχει εμπορικό έλλειμμα, είναι όντως κακό όταν σχεδιάζεις να "ρίξεις" τους δανειστές σου. Θα χρειαζόμασταν μια πιο αναλυτική κατάσταση των αγροτικών εισαγωγών και εξαγωγών για να δούμε αν η Ελλάδα είναι καθαρός εξαγωγός ή όχι θερμίδων (παρότι οι θερμίδες δεν είναι το άπαν σε ότι αφορά τις εισαγωγές τροφίμων). Από την άλλη, το γεγονός ότι οι εισαγωγές είναι σε θερμιδικά μη-αποδοτικές τροφές όπως το κρέας και το γάλα είναι καλό γιατί σημαίνει πως υπάρχει πιθανότητα να μπορέσεις να παραγάγεις αρκετά τρόφιμα ώστε να θρέψεις τον πληθυσμό σου σε μια ανάγκη (οι Ευρωπαίοι τρώμε κατά μ.ο. περισσότερο κρέας από ότι χρειαζόμαστε). </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">Τα καύσιμα είναι σημαντικό ζήτημα. </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">Όλα τα υπόλοιπα είναι πράγματα που δεν θα μπορείτε να αγοράσετε ούτως ή άλλως αν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις.&nbsp; </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">Το πραγματικό ερώτημα είναι αν οι αναγκαίες εισαγωγές υπερβαίνουν τις συνολικές εξαγωγές. Αν ναι, θα χρειαστεί να αναθεωρείστε τον ορισμό σας για το αναγκαίο. Αν εξακολουθούν να τις υπερβαίνουν και μετά την αναθεώρηση αυτή, την κάτσατε. Αν όχι, τότε επαρκώς αυστηροί περιορισμοί στην διακίνηση κεφαλαίων θα σας επιτρέψουν να την βγάλετε. Θα ήταν χρήσιμη μια λεπτομερέστερηη κατάσταση εξαγωγών και εισαγωγών για να μιλάμε επί του συγκεκριμένου. </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">Οι πολίτες&nbsp; της Ελλάδας μπορεί να αποφασίσουν εντέλει, πως δεν πιστεύουν πως θα κατορθώσουν να βρουν την απαραίτητη πολιτική δύναμη για να προχωρήσουν στην προτεινόμενη στρατηγική. Ο Ελληνικός λαός μπορεί επίσης να αποφασίσει πως οι αντικειμενικές οικονομικές συνθήκες κάνουν το ρίσκο της εγκατάλειψης του Ευρώ τόσο μεγάλο, ώστε η λιτότητα να είναι προτιμότερη. Αυτή είναι τελικά μια <i>πολιτική</i> απόφαση, και σαν ξένος δεν μου πέφτει και πολύς λόγος στην συζήτηση (τόσο επειδή δεν γνωρίζω αρκετά για τις υποκειμενικές συνθήκες στην Ελλάδα, αλλά επίσης επειδή δεν είναι η δική μου διαβίωση η οποία κρίνεται). </blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;">Στόχος μου εδώ είναι να κάνω καθαρό πως υπάρχει εναλλακτική λύση και πως η Ελλάδα δεν έχει κανένα χρέος να την αποφύγει εξαιτίας κάποιας αφοσίωσης σε μια ΕΕ που μοιάζει να έχει κυβέρνηση της <i>Bild Zeitung</i> και της Deutche Bank, από την <i>Bild Zeitung</i> και την Deutche Bank και για <i>την Bild Zeitung</i> και την Deutche Bank... Η κυβέρνηση και ο λαός της Ελλάδας μπορεί να αποφασίσει να μην ακολουθήσει την εναλλακτική αυτή λύση. Και παρότι εγώ μπορεί προσωπικά να αποφάσιζα διαφορετικά στη θέση τους, είναι δικαίωμά τους να πάρουν όποια απόφαση θέλουν. Ζητώ μόνο η απόφαση να ληφθεί με πλήρη γνώση του ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στην Λιτότητα<span style="font-size: xx-small;">(TM)</span>... </blockquote><blockquote style="color: red;"><span style="color: #f9cb9c;">Καταλαβαίνω πως απομονωμένο το παραπάνω απόσπασμα ακούγεται Ευρωσκεπτικιστικό. Θα πρέπει ίσως να διευκρινίσω πως δεν είμαι Ευρωσκεπτικιστής. Πιστεύω στο Ευρωπαϊκό σχέδιο και θα ήμουν ο πρώτος που θα θρηνούσε μια κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά δεν πιστεύω πως η Ελλάδα έχει καθήκον να αυτοχειριαστεί οικονομικά στο βωμό της μονεταριστικής θρασύδειλης ηλιθιότητας και του ελάχιστα συγκεκαλυμμένου Γερμανικού ρατσισμού. Δεν πιστεύω πως είναι προς μακροπρόθεσμο όφελος για την ΕΕ να ακολουθεί τυφλά μια διακυβέρνηση από το ΕΛΚ, πολύ δειλή για να ορθώσει το ανάστημά της στον κίτρινο τύπο - δεν χρειάζεται κανείς παρά να κοιτάξει στην Βρετανία ή την Ιταλία για να δει τι συμβαίνει όταν επιτρέπει κανείς στους Μέρντοχ, τους Σπρίνγκερ και τους Μπερλουσκόνι να διοικούν την κυβέρνησή σου. Και ακόμα περισσότερο δεν πιστεύω πως είναι προς το μακροπρόθεσμο συμφέρον της ΕΕ να ζητά το αδυνατο από τα μέλη της&nbsp;</span></blockquote><blockquote style="color: red;"> </blockquote><li value="4">Ακόμα και αν είναι εφικτή η έξοδος από το Ευρώ κατ'αρχήν: Διαθέτει άραγε η Ελλάδα (και οι υπόλοιπες χώρες της ΕΕ) πολιτικό προσωπικό ικανό να οργανώσει τους λεπτούς και δύσκολους χειρισμούς που θα απαιτούνταν για την απόκρουση των εκβιασμών της ΕΚΤ και να βρει λύσεις για την σωρεία των προβλημάτων που μια τέτοια τολμηρή κίνηση θα επέσυρε;</li></ol><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Υποθέτω πως όχι προς το παρόν. Αλλά μια τέτοια πολιτική οργάνωση και αποφασιστικότητα δεν θα εμφανιστεί αν δεν προωθήσει κάποιος την ιδέα στον δημόσιο διάλογο. Η πολιτική θέληση και η οργάνωση που απαιτείται μπορεί να μην εμφανιστούν ακόμα και αν προωθηθεί η ιδέα επίμονα στον δημόσιο διάλογο, αλλά αν δεν προωθηθεί καθόλου, προφανώς και αποκλείεται να εμφανιστούν καθόλου. </blockquote></blockquote><ol><li value="5">Δεν είναι στην πράξη αδύνατον να χρεοκοπήσει μια χώρα και να εγκαταλείψει την ευρωζώνη παραμένοντας ταυτόχρονα στην ΕΕ;</li></ol><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Δύσκολο να το πει κανείς εκ των προτέρων. Θα προκαλέσει συνταγματική κρίση, που σημαίνει πως θα βρεθούμε σε αχαρτογράφητες περιοχές. Πιστεύω πως οι κατεστημένες δυνάμεις θα θελήσουν να περιορίσουν την ζημιά στην Ένωση. Εν τέλει όμως όλα αυτά είναι κάπως σαν ασκήσεις μαντικής.</blockquote></blockquote><ol><li value="6">Δεν θα επέσυρε ένας τέτοιος εκβιασμός σαν αυτόν που περιγράφεις, την οργή των ισχυρών της ΕΕ και τα αντίποινά τους, που θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν το πάγωμα των εισροών από την ΕΕ στην Ελλάδα και το γενικό οικονομικό σαμποτάζ - ιδίως που οι τράπεζες των ισχυρών χωρών θα είναι τα βασικά θύματα μιας τέτοιας χρεωκοπίας;</li></ol><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Φυσικά. Αλλά ως οικονομικό σαμποτάζ, η Λιτότητα^TM θέτει σε ανυπέρβλητα ύψη τον πήχη. </blockquote></blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote><div>Και πάλι ως ξένος δεν μπορώ να εκτιμήσω απόλυτα το αν τα πραγματικά οφέλη από τα ταμεία της περιφερειακής ανάπτυξης της ΕΕ και της ΚΑΠ υπερβαίνουν τις απώλειες από την τρομοκρατία των ελλειμμάτων. Και είναι επιπλέον πιθανόν να μην υπάρχει μια αντικειμενικά ξεκάθαρη απάντηση, επειδή η διαφορά μπορεί να είναι τόσο οριακή, ώστε η απάντηση να εξαρτάται από το ποιες οικονομικές-πολιτικές ομάδες υποστηρίζει κανείς</div></blockquote></blockquote></div><br /><ol><li value="7">Αν επιστρέψουμε στην δραχμή δεν θα μειώσει αυτό την αγοραστική ισχύ των μισθών ακόμα περισσότερο και από ότι συμβαίνει ήδη με την λιτότητα; Γιατί θα είναι η υποτίμηση του τοπικού νομίσματος λιγότερο οδυνηρή για την μάζα των εργαζομένων στην Ελλάδα από ότι είναι η μείωση μισθών; (Λάβε υπόψη την εξέλιξη της τιμής του πετρελαίου στην απάντησή σου)</li><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Δεν είναι πολύ πιθανό να μειωθεί η αγοραστική ικανότητα των μισθών περισσότερο από ό,τι συμβαίνει σήμερα. Ας υποθέσουμε πως η Ελλάδα έχει 25% υψηλότερο μοναδιαίο κόστος εργασίας από ότι η Γερμανία και με ποσόστωση εισαγωγών (εισαγωγές δια συνολικό ΑΕΠ) στο 1/3. Ας υποθέσουμε επίσης πως το συνολικό μοναδιαίο κόστος είναι και πάλι 25% πάνω το αντίστοιχο Γερμανικό. Στην περίπτωση αυτή η επίτευξη της ισοτιμίας μέσω περικοπών των μισθών θα μείωνε την αγοραστική δύναμη του μισθωτού κατά 25% ενώ η υποτίμηση για την επίτευξη της εξίσωσης αυτής θα μειώσει την αγοραστική δύναμη του μέσου Έλληνα κατά 1/15, ή κάτι λιγότερο από 7%. Η γενική έκφραση για την μηδενικής τάξης μείωση εισοδήματος από την επανόρθωση της ισότητας του εργατικού κόστους μέσω μιας περικοπής μισθών είναι </blockquote></blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>(1 - [ξένο μοναδιαίο κόστος εργασίας]:[εγχώριο μοναδιαίο κόστος εργασίας])% , </blockquote></blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>ενώ από την υποτίμηση η έκφραση είναι </blockquote></blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>[1-(εμκ/ξμκ)]*ποσόστωση εισαγωγών*(ξμκ/εμκ). </blockquote></blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Αξίζει να παίξει κανείς με τον τύπο αυτόν για να αποκτήσει μια αίσθηση των αριθμών. Επιπλέον, κάτι που δεν δείχνουν οι τύποι αυτοί, η απόρριψη του χρέους θα αφαιρέσει το σημαντικότερο εμπόδιο στην ανάκαμψη της Ελλάδας. Από την άλλη, αν οι αναγκαίες εισαγωγές υπερβαίνουν τις συνολικές εξαγωγές μπορεί να βρεθείτε σε μια κατάσταση όπου δεν θα είστε σε θέση να αποκτήσετε τις πρώτες ύλες και τα κεφαλαιουχικά αγαθά που θα μπορούσαν να συντηρήσουν μια ανάκαμψη... </blockquote></blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>... Η υποτίμηση είναι λιγότερο σκληρή για την μάζα των μισθωτών επειδή είναι πιο δύσκολο για τους πλούσιους να αποφύγουν να πληρώσουν αυτό που τους αναλογεί. Μια υποτίμηση νομίσματος αναδιανέμει από όσους εισάγουν προς όσους εξάγουν, ενώ μα μείωση μισθών αναδιανέμει από μισθωτούς προς εργοδότες. Υπάρχουν περισσότεροι πλούσιοι μεταξύ "αυτών που δημιουργούν εισαγωγές" από ότι μεταξύ των μισθωτών και περισσότεροι φτωχοί μεταξύ των μισθωτών παρά μεταξύ όσων δημιουργούν εισαγωγές. Ιδίως όταν σταθμίσουμε και για τον όγκο των εισαγωγών, καθώς οι πλούσιοι τυπικά έχουν υψηλότερη ποσόστωση εισαγωγών σε οικονομίες που δεν έχουν δομική εξάρτηση από εισαγωγές σε τρόφιμα και καύσιμα. Η Ελληνική εξάρτηση από τις εισαγωγές καυσίμων όμως περιπλέκει το τελευταίο ζήτημα </blockquote></blockquote><li value="8">Αν τα τοπικά δάνεια μετατραπούν σε δραχμές, δεν θα σήμαινε αυτό την κατάρρευση του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος, με όλα όσα αυτό θα συνεπαγόταν; Και αν δεν μετατραπούν, δεν θα σήμαινε αυτό πως θα γινόταν αδύνατον να ξεπληρωθούν τα δάνεια των ιδιωτών (π.χ. τα στεγαστικά) από την πλειονότητά τους;<br /></li><blockquote><div style="color: #f9cb9c;">Όχι αν οι υποχρεώσεις του συστήματος μετατρεπόταν και αυτές σε δραχμές. Για αυτό πρέπει να μετατραπούν και οι υποχρεώσεις των ιδιωτών σε δραχμές! </div><blockquote></blockquote></blockquote><li value="9">Η υποτίμηση, για να λειτουργήσει αναπτυξιακά, χρειάζονται δύο προϋποθέσεις:<br /><blockquote>1. Πολύ σφιχτή δημοσιονομική πολιτική. Αλλιώς οι πληθωριστικές πιέσεις πολλαπλασιάζονται, και πέφτεις στο φαύλο κύκλο των συνεχών υποτιμήσεων. Το ελληνικό σύστημα διακυβέρνησης δεν είναι σε θέση να εφαρμόσει σφιχτή δημοσιονομική πολιτική χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς.</blockquote><blockquote>2. Πλεονάζον δυναμικό στους εξαγωγικούς κλάδους. Δηλαδή εργοστάσια που υπολειτουργούν και που μπορούν να προσλάβουν κόσμο μόλις βελτιωθούν οι ανταγωνιστικές συνθήκες, ή/και εταιρίες που μπορούν να επεκτείνουν το δυναμικό τους με βάση ένα business model που ήδη λειτουργεί. Στην Ελλάδα δεν έχουμε τέτοια παραγωγική βάση. Οι νέες δουλειές πρέπει να χτιστούν από το μηδέν, με διαρθρωτικές αλλαγές. Η υποτίμηση και η συνακόλουθη αστάθεια δρα αποτρεπτικά στις εντελώς νέες επενδύσεις. </blockquote>Σε μια κοινωνία με διακυβέρνηση, συνοχή και παραγωγική βάση Δανίας, η υποτίμηση μπορεί και να λειτουργούσε θετικά. Όχι στην Ελλάδα</li><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>1. Όχι εξαιτίας της υποτίμησης της ίδιας . Η υποτίμηση προκαλεί όντως αύξηση του πληθωρισμού, αλλά όσο η ποσόστωση των εισαγωγών είναι κάτω από 1, η αύξηση αυτή εντέλει συγκλίνει - εκτός και αν πιστεύει κανείς στην "θεωρία" των <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Rational_expectations">Ορθολογικών Προσδοκιών</a>, που είναι ένα νεο-κλασικό παραμύθι. Εξηγώ: Ας υποθέσουμε πως έχεις εγχώριο δομικό δείκτη πληθωρισμού ας πούμε 4% τον χρόνο και σταθερή ονομαστική συναλλαγματική ισοτιμία. Ας υποθέσουμε πως οι εμπορικοί σου εταίροι έχουν δομικό ετήσιο πληθωρισμό 2% σε σταθερή ονομαστική συναλλαγματική ισοτιμία. Τότε θα πρέπει να υποτιμάς κατά 2% ετησίως για να υπερασπιστείς την πραγματική συναλλαγματική σου ισοτιμία. Αλλά αν η ποσόστωση εισαγωγών σου είναι ας πούμε 1/3, τότε φορτώνεσαι 2/3 της ποσοστιαίας μονάδας επιπλέον πληθωρισμό από την υποτίμηση αυτή. Και αυτό θα πρέπει να αντισταθμιστεί με νέα υποτίμηση, που προκαλεί καινούρια, μικρότερη, αύξηση του πληθωρισμού. Το καλό με την σειρά αυτή όμως είναι ότι συγκλίνει όσο η ποσόστωση των εισαγωγών σου είναι κάτω από την μονάδα. Έτσι η αύξηση του πληθωρισμού από ένα ελεύθερα κυμαινόμενο νόμισμα είναι πεπερασμένη. </blockquote></blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Η δυνατότητα βέβαια της εκτύπωσης χρήματος μπορεί να κάνει την Ελληνική κυβέρνηση να εξωκείλει και να προκαλέσει υπερβολικό πληθωρισμό. Αν πιστεύει κανείς πως αυτό είναι πιθανό ενδεχόμενο, τότε έχει πολύ καλό λόγο να θέλει να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη. Αυτό όμως θα ήταν συνέπεια της αποτυχίας της Ελληνικής κυβέρνησης στην άσκηση υπεύθυνης μακροοικονομικής πολιτικής, όχι συνέπεια της ίδιας της εγκατάλειψης της Ευρωζώνης... Δράττομαι εδώ της ευκαιρίας να υπενθυμίσω στον αναγνώστη πως η παραμονή στην Ευρωζώνη σε αυτή τη βάση θα συνιστούσε ανεπιφύλακτη αποδοχή της ιδέας πως η Ελληνική πολιτεία είναι ανίκανη να διαχειριστεί την ίδια της την εθνική κυριαρχία σε σημαντικά ζητήματα όπως ο οικονομικός σχεδιασμός. Το συμπέρασμα αυτό ενδέχεται να είναι σωστό, ακόμα και αν είναι δυσάρεστο, αλλά αν ήμουν Έλληνας πολίτης θα ζητούσα ισχυρότερα επιχειρήματα για αυτό από την "συμβατική σοφία" του Alex Springer AG, [που εκδίδει την Bild στην Γερμανία]. Πρόκειται άλλωστε για το μακροοικονομικό ισοδύναμο του να κλείσεις τον εαυτό σου στο ψυχιατρείο... που αυτή την στιγμή διοικείται από γιατρούς που αγαπούν τις ολικές προμετωπιαίες λοβοτομές και την θεραπεία με ηλεκτροσόκ... </blockquote></blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>2. Το γνωρίζω. Αλλά ο στόχος της άσκησης αυτής δεν είναι η αύξηση της βιομηχανικής ισχύος - τουλάχιστον όχι βραχυπρόθεσμα. Είναι ο τερματισμός της απώλειας ισχύος που η Λιτότητα (TM) επιβάλλει. </blockquote></blockquote><li value="10">Πόσο πιστευτή θα ήταν η μπλόφα της Ελλάδας; Δεν θα κατέρρεε μόλις θα ετίθετο στο τραπέζι;</li><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Δεν προτείνω να μπλοφάρετε. Προτείνω να απειλήσετε. Αν δεν είστε έτοιμοι να πραγματοποιήσετε την απειλή σας δεν θα πρέπει να την εκτοξεύσετε</blockquote></blockquote><li value="11">Υπάρχει καν Ελληνική λύση στην κρίση; Δεν είναι πολύ μικρός παίκτης<br />η Ελλάδα για να βγει από την τρύπα στην οποία βρίσκεται χωρίς την αρωγή της ΕΕ;</li><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Όχι το μέγεθος δεν παίζει ρόλο. Είναι μάλιστα ευκολότερο για μια σχετικά μικρή οικονομία να βγει από την κρίση υποτιμώντας. Μια στρατηγική υποτίμησης εξαρτάται από το αν όλοι οι άλλοι θεωρούν την απώλεια ενός εμπορικού πλεονάσματος λιγότερο σημαντική από τον επιπλέον πληθωρισμό που θα προκαλούσε μια ανταγωνιστική υποτίμηση. Πρφανώς η πιθανότητες να συμβεί αυτό ειναι τόσο μεγαλύτερες όσο μικρότερος είσαι. (Από την άλλη η ποσότητα ύπουλης κατεργαριάς που μπορούν να περάσουν οι υπόλοιποι αυξάνει όσο μικρότερος είσαι)</blockquote></blockquote><li value="12">Δεν θα ήταν οι βασικοί ωφελημένοι μιας επιστροφής σε μια (υποτιμημένη) δραχμή, οι ίδιες οι διεφθαρμένες ελίτ που έχουν ήδη μετακινήσει τον πλούτο τους σε φορολογικά καταφύγια του εξωτερικού; Δεν θα επέστρεφαν να αγοράσουν τα πάντα μισοτιμής;</li><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Εφόσον έχουν μεταφέρει εκεί χειροπιαστό πλούτο ναι. Αν όμως έχουν μετακινήσει μόνο τραπεζικές καταθέσεις, η πλήρης μετατροπή σε δραχμές θα επαναπατρίσει μάλλον πλούτο, μια και η διαδικασία της μετακίνησης καταθέσεων στο εξωτερικό αφορά μια εγχώρια τράπεζα που δανείζεται λεφτά από μια ξένη. Μια και αυτό το ξένο διατραπεζικό χρέος θα μειωθεί σε αξία με την μετατροπή, θα μειώσει τον κλοπιμαίο πλούτο. Είναι πιθανό οι διεφθαρμένες ελίτ να αποκατασταθούν από τις εγγυήσεις άλλων χωρών, αλλά αυτό δεν είναι δικό σας πρόβλημα. </blockquote></blockquote><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Δηλαδή όντως αν έχεις μια βαλίτσα γεμάτη με Ευρώ καταχωνιασμένη κάπου, τότε κερδίζεις. Αν όμως έχεις έναν τραπεζικό λογαριασμό στην Ελλάδα με δέκα εκατομμύρια Ευρώ, τότε στο τέλος, μετά την πλήρη μετατροπή του νομίσματος θα καταλήξεις (αν η επιλεχθείσα ισοτιμία είναι π.χ. 1 προς 1) με έναν τραπεζικό λογαριασμό με δέκα εκατομμύρια δραχμές. Αν έχεις τραπεζικό λογαριασμό στην Ελβετία με δέκα εκατομμύρια Ευρώ, τότε αυτό σημαίνει πως μια Ελληνική τράπεζα χρωστά δέκα εκατομμύρια Ευρώ σε μια Ελβετική (επειδή αυτός είναι ο τρόπος που μετακινείς χρήματα σε μια ξένη τράπεζα: η εγχώρια τράπεζα καταχωρεί στα λογιστικά της βιβλία πως δεν σου χρωστά πια τίποτα και χρωστά στην ξένη τράπεζα στην οποία καταθέτεις, ενώ η ξένη τράπεζα καταχωρεί στα δικά της λογιστικά βιβλία πως η εγχώρια τράπεζα της χρωστά τις καταθέσεις σου και χρωστά σε σένα τις δικές σου καταθέσεις).. ύστερα όμως από μια πλήρη μετατροπή νομίσματος, η εγχώρια τράπεζα θα χρωστά στην ξένη δέκα εκατομμύρια Δραχμές αντί για δέκα εκατομμύρια Ευρώ (αυτό είναι και το ζητούμενο μιας πλήρους μετατροπής νομισμάτων). Η ξένη τράπεζα μπορεί να αποφασίσει να τιμήσει την κατάθεση. Αλλά αυτό είναι θέμα της ξένης τράπεζας - αν θέλει να δώσει σε έναν Έλληνα ολιγάρχη ένα δώρο δέκα εκατομμυρίων Ευρώ, τότε δεν υπάρχουν και πολλά που μπορεί κανείς να κάνει για αυτό, άλλο από το να διεκτραγωδήσει το γεγονός πως βοηθά και υποθάλπει ένα φοροφυγά προστατεύοντας τα κλοπιμαία του.</blockquote></blockquote><li value="13">Μήπως η τακτική αυτή θα ήταν επιτυχέστερη αν δεν χρησιμοποιούνταν από την Ελλάδα μόνο αλλά σε συντονισμό από όλες τις χώρες που πλήττονται από το ΔΝΤ;</li><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Ναι. Η συγκρότηση μιας συμμαχίας είναι πάντα προτιμότερη από το να μάχεσαι μόνος.</blockquote></blockquote><li value="14">Πώς επιβιώνει ο πληθυσμός τους πρώτους μήνες μετά την αλλαγή νομίσματος; Με το δελτίο;</li><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Ναι. Η διανομή με δελτίο δεν χρειάζεται να πάρει την μορφή κουπονιών. Μπορεί να πάρει την μορφή κεφαλαιακών ελέγχων (που είναι ένα είδος δελτίου εισαγωγών, με το οποίο περιορίζεις την χρήση ανεπαρκούς σκληρού συναλλάγματος στις εισαγωγές εκείνες που είναι σημαντικές για την συνεχιζόμενη λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας σου). Αλλά πάντως θα υπάρξει κάποιου είδους δελτίο καθώς ξαναφέρνεις σε ισορροπία τους λογαριασμούς τρεχουσών λογαριασμών. Από την άλλη και η Λιτότητα (TM) συνεπάγεται δελτίο. Απλά κάνει την διανομή με πιο πρόχειρο και ιδιότροπο τρόπο.</blockquote></blockquote><li value="15">Το κράτος θα μπορούσε επίσης να ιδρύσει μια νέα τράπεζα υπό τον έλεγχο του δημοσίου συγχωνεύοντας το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, την Αγροτική και το Ταμείο Παρακαταθηκών &amp; Δανείων, να την "προικίσει" με την περιουία της ΚΕΔ, να την βάλει να δανειστεί από την ΕΚΤ με το (εξευτελιστικά χαμηλό) επιτόκιο που δανείζονται όλες οι εμπορικές τράπεζες και να δανείσει αυτά τα χρήματα μ' ένα +0,1% premium, διαδικασία πολύ κοντά (και πολύ πιο σίγουρη) με το τελεσίγραφο της κυβέρνησης προς την ΕΚΤ που περιγράφει ο Jake.</li><blockquote style="color: #f9cb9c;"><blockquote>Ναι αυτός θα ήταν ένας τρόπος να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις που περιέγραψα στην αρχική επιστολή (συν ή πλην μερικές δευτερεύουσες λεπτμέρειες). Αλλά η ΕΚΤ θα πρέπει να αναπροεξοφλήσει τα Ελληνικά κρατικά ομόλογα χωρίς ουσιαστικά haircut προκειμένου να καταστεί μια τέτοια τράπεζα βιώσιμη. Το αν η ΕΚΤ αναπροεξοφλήσει τα Ελληνικά ομόλογα άμεσα ή μέσω τρίτου, μέσα από την ΤτΕ και την καθαρτική δύναμη του <a href="http://www.investopedia.com/terms/b/bid-askspread.asp">bid-ask spread</a> μιας κατ' όνομα ιδιωτικής (αλλά στην πραγματικότητα υπό κρατικό έλεγχο) τράπεζας, είναι εξεχόντως αδιάφορο θέμα σε ότι αφορά το πραγματικό οικονομικό αντίχτυπο. Αλλά αν χρειάζεται κάτι τέτοιο για να σώσουν επαρκώς τα προσχήματα οι <a href="http://www.britannica.com/EBchecked/topic/44464/Austrian-school-of-economics">Αυστριακοί</a> υποκριτές στην ΕΚΤ, τότε δεν πειράζει καθόλου</blockquote></blockquote></ol></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-4807785806134513697?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-44050688839246853152011-03-24T04:02:00.001+02:002011-03-24T13:08:22.379+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/47/Herbert_Hoover_1965_Issue-5c.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/47/Herbert_Hoover_1965_Issue-5c.jpg" width="131" /></a></div>Προ μηνός είχα <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/2/16/213810/443">αναρτήσει στην European Tribune</a> ένα κείμενο που περιέγραφε τα δεινά της Ελλάδος υπό τον δημοσιονομικό ζυγό της Τριαδικής Επιτήρησης. Στην συζήτηση που ακολούθησε στα σχόλια, ένας από τους συμμετέχοντες, o Δανός Jakob Stenfalk, έγραψε <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/2/16/213810/443#16">ένα σχόλιο σχετικά με τα περιγραφόμενα</a> υπό την μορφή προσχεδίου μιας "επιστολή αναγνώστη στην διεύθυνση" κάποιας μεγάλης εφημερίδας, (μια πρακτική παρέμβασης που συνηθίζεται στον χώρο της EurotTrib - <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/11/24/5932/3695">π.χ.</a>). Σε ανταλλαγή ημέιλ που είχαμε, μου έστειλε μια βελτιωμένη βερσιόν του κειμένου, και υποσχέθηκα να την αναρτήσω και να την προωθήσω σε κάποια Ελληνική εφημερίδα (το δεύτερο θα το προσπαθήσω αλλά δεν ξέρω με τι αποτελέσματα).<br /><br />Κάτι οι αναρτήσεις περί τις Αραβικές Επαναστάσεις (που θα συνεχιστούν), κάτι διάφορα τρεχάματα, καθυστέρησα στην τήρηση της υπόσχεσής μου, αλλά απόψε, <a href="http://www.guardian.co.uk/business/2011/mar/23/portugal-government-collapses-eu-bailout-looms">τα νέα από την Πορτογαλία</a> (βλ. <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/3/23/192749/494">σχετικό ποστ προ ώρας για την παραίτηση της κυβέρνησης Σόκρατες</a> στην EuroTrib) και το ντόμινο που αναμένεται εξαιτίας της στο φρενοκομείο του Φρανκενστάινιου Μηχανισμού Στήριξης, κάνουν τώρα την επιστολή πάλι επίκαιρη και όχι μόνο για την Ελλάδα.<br /><br />Πρέπει να πω πως δεν είμαι σίγουρος ακόμα αν πείθομαι από το συγγραφέα, αλλά στην συζήτηση που ακολούθησε στο φόρουμ, κλονίστηκε η πεποίθησή μου για το αδύνατο της φυγής από το Ευρώ (για λόγους που <a href="http://techiechan.com/?p=273">περιγράφονται γλαφυρά εδώ</a>). Η πρόταση με ξάφνιασε γιατί η European Tribune είναι, σχεδόν στο σύνολό της, προπύργιο ενός μαχητικού αριστερού Κευνσιανισμού (εκεί είναι το πολιτικό στίγμα του κέντρου των συζητήσεων), φανατικά φιλοευρωπαϊκού και αναφανδόν υπέρ (μιας εκδοχής) του Ευρωπαϊκού σχεδίου. Η αποδοχή που είχε το σχόλιο εκεί με ξάφνιασε. Το θεωρώ ενδεικτικό μιας βαθιάς αναταραχής και αναθεώρησης εδραιωμένων πεποιθήσεων και οριοθετήσεων (που την βλέπω γενικά στις ανάλογες συζητήσεις) στον Ευρωπαϊκό χώρο. Έχει ίσως ενδιαφέρον να συζητηθεί, την στιγμή που η παρέα των υπό χρεωκοπία περιφερειακών οικονομιών της ΕΕ αυξάνεται, το εφικτό ή το δόκιμο της (νομίζω εσκεμμένα και προβοκατόρικα απόλυτης) πρότασης αυτής - που φυσικά έχει διατυπωθεί πολλαπλώς και από πολλούς στην Ελλάδα και όχι μόνο...<br /><br />Ακολουθεί το κείμενο της "Επιστολής":<br /><br /><blockquote>Η Ελλάδα θα πρέπει να παύσει την πληρωμή καθε χρέους του δημοσίου που οφείλεται σε οντότητες που δεν είναι φυσικά πρόσωπα, και κάθε χρέους άνω των 20.000 Ευρώ που οφείλεται σε φυσικά πρόσωπα.<br /><br />Στην συνέχεια η Ελλάδα θα πρέπει να θέσει στην ΕΚΤ ένα τελεσίγραφο: Είτε η ΕΚΤ χρηματοδοτεί το Ελληνικό χρέος με τα <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Overnight_rate">overnight (ημερήσια) επιτόκια</a> της Φρανκφούρτης [σημ. μάλλον εννοεί το <a href="http://www.euribor-ebf.eu/euribor-eonia-org/about-eonia.html">Eonia</a>] μέχρι να υποχωρήσει η υστερία στις διεθνείς χρηματαγορές, ή η Ελλάδα θα εγκαταλείψει το Ευρώ, και θα μετατρέψει το χρέος που οφείλουν Έλληνες πολίτες και κρατικοί οργανισμοί στο νέο νόμισμα, χωρίς την συγκατάθεση των δανειστών της. Η Ελλάδα θα μπορούσε στη συνέχεια να διεξάγει την εσωτερική οικονομική της πολιτική χωρίς να συμβουλεύεται τις αγορές που έχουν τόσο απόλυτα αποτύχει. <br /><br />Ως θερμός υποστηρικτής του Ευρωπαϊκού σχεδίου, δεν με χαροποιεί καθόλου να προτείνω κάτι που μπορεί να οδηγήσει στην διάλυση της Ευρωζώνης. Αλλά δεν μπορώ να παρακολουθώ χωρίς ενοχές την Ελλάδα να αυτοχειριάζεται οικονομικά για χάρη των αποτυχημένων οικονομικών δογμάτων στον πυρήνα της τρέχουσας πολιτικής της Ευρωζώνης. Φτάνει πια.<br /><br />Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως η Ελλάδα έχει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Αλλά τα προβλήματα αυτά δεν προέρχονται από το δημόσιο χρέος. Τα προβλήματα είναι αυτά που προκαλούν το χρέος. Η απόπειρα να επιλυθούν τα Ελληνικά προβλήματα με την μείωση του δημόσιου χρέους είναι παρόμοια με την βύθιση ενός εμπύρετου ανθρώπου σε παγωμένο νερό για να πέσει η θερμοκρασία του: Δεν θεραπεύει τα προβλήματα και η διαδικασία προκαλεί περαιτέρω βλάβες<br /><br />Ως πολίτες της Ευρώπης, αναγκαστικά ανεχόμαστε τις περιστασιακές άστοχες πολιτικές της ΕΕ. Όπως ως πολίτες των χωρών μας οφείλουμε να ανεχόμαστε ενδεχόμενες λανθασμένες πολιτικές από τις εθνικές μας κυβερνήσεις. Αλλά ως εδώ. Επιβάλλοντας καταστροφικές πολιτικές λιτότητας στην Ελλάδα, η διακυβέρνηση της Ευρωζώνης έχει θεαματικά αποτύχει στο πρώτο καθήκον κάθε κυβέρνησης: να υπηρετεί και να προστατεύει τους πολίτες της και το δημόσιο συμφέρον. Αν οι προτάσεις είχαν κάποια οικονομικό νόημα, θα μπορούσε κανείς να συζητήσει το θέμα. Αλλά δεν έχουν. Η λιτότητα αντιπροσωπεύει τον θρίαμβο του δόγματος πάνω στην σκέψη - ποτέ δεν έχει επιτύχει στην επίλυση μιας κρίσης σαν την Ελληνική, και δεν πρόκειται και ποτέ να το κάνει. Ούτε στην Ασία, ούτε στην Λατινική Αμερική, ούτε στην Αμερική του Χούβερ, ούτε στην Ευρώπη. <br /><br />Είναι καιρός να πούμε όχι στην παράνοια αυτή, στην μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν τα χρηματοοικονομικά παράσιτα που την διακινούν. Ως εδώ.<br /><br />- Jake </blockquote><br />Αν θέλει κανείς να θέσει ερωτήματα - σχόλια υπόψη του συγγραφέα, ας τα αναρτήσει στα σχόλια και θα του τα μεταφέρω. Στο πάνω λινκ πάντως στο αρχικό σχόλιο, γίνεται εκτενής συζήτηση σχετικά με τις πιθανές αντιρρήσεις σε μια τέτοια κίνηση, που ίσως έχει νόημα να κοιτάξει κανείς πρώτα... Π.χ. Μια αντίθετη οπτική <a href="http://socialistresistance.org/1165/a-european-strategy-for-the-left">από τον Michel Husson που βρίσκεται εδώ</a>, την έθεσα υπόψη του Jake στο αρχικό νήμα και <a href="http://www.eurotrib.com/story/2011/2/16/213810/443#26">απάντησε περιληπτικά</a>....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-4405068883924685315?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-57016981052938951722011-03-22T15:23:00.004+02:002011-03-23T01:24:06.791+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://blogs.aljazeera.net/sites/default/files/imagecache/BlogsMainImage/vehic.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://blogs.aljazeera.net/sites/default/files/imagecache/BlogsMainImage/vehic.jpg" width="400" /></a></div><br /><h3>Η διαφορά της Λιβυκής εξέγερσης</h3><br />Η εξέγερση στη Λιβύη φαίνεται να διαφέρει ως προς εκείνες των υπολοίπων χωρών της Β.Αφρικής από δύο απόψεις:<br /><br />1. Πρόκειται για εξέγερση σε μια χώρα στην οποία <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Human_Development_Index">ο δείκτης ανθρώπινης ανάπτυξης του ΟΗΕ</a>, στο βαθμό που τέτοιες στατιστικές έχουν όντως κάποια σημασία, είναι <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_Human_Development_Index#Africa">ο υψηλότερος στην Αφρική</a> - συμβατός έτσι με τα ειωθότα για πετρελαιοπαραγωγό χώρα, αλλά που φαίνεται ότι βελτιώθηκε θεαματικά μετά την άνοδο του Καντάφι καθώς διαχύθηκε ο πετρελαϊκός πλούτος ευρύτερα στην κοινωνία. Μέχρι την τελευταία δεκαετία ήταν μια δικτατορία που διατηρούνταν και με την ωμή βία αλλά και με την εξασφάλιση ενός σχετικά υψηλού βιοτικού επιπέδου για την μεγάλη πλειονότητα των κατοίκων, καθώς και με την δημιουργία ενός πλατιού στρώματος ιδιαίτερα ευνοημένου από το καθεστώς, μάλλον με όρους φατρίας / φυλής. Η φατρία φαίνεται πως θα αποτελέσει την<a href="http://www.alarabiya.net/views/2011/03/02/139859.html"> κοινωνική μονάδα - θεμέλιο λίθο για την δημιουργία οιασδήποτε διάδοχης στον Καντάφι κατάστασης</a>, παρά την αμφισβήτησή της από την νεολαία που ξεκίνησε την εξέγερση, όπως εξηγεί <a href="http://www.yobserver.com/opinions/10020991.html">αυτό το πολύ διαφωτιστικό άρθρο</a> από την, επίσης φατριαστικά επικαθοριζόμενη, κοινωνία της, επίσης αγωνιζόμενης, Υεμένης. Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις ο συνήθως οξυδερκής Pepe Escobar των Asia Times, εκτιμά πως <a href="http://www.atimes.com/atimes/Middle_East/MB26Ak05.html">πρόκειται για μια εξέγερση φατριών</a> στην Λιβύη, αντίθετα με τις υπόλοιπες εξεγέρσεις της περιοχής, αλλά παρόλα αυτά πραγματική εξέγερση.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/UN_Human_Development_Report_2010_1.PNG/800px-UN_Human_Development_Report_2010_1.PNG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/UN_Human_Development_Report_2010_1.PNG/800px-UN_Human_Development_Report_2010_1.PNG" width="380" /></a></div><br />2. Πρόκειται για μια ένοπλη εξέγερση, σε αντίθεση με όλες τις υπόλοιπες στην περιοχή. Σε ελάχιστο χρονικό διάστημα οι συγκρούσεις έγιναν στρατιωτικές, μεταξύ ενόπλων τμημάτων και με ανταγωνισμό στον έλεγχο εδαφών. Οι λόγοι είναι πολλοί, αλλά έχει σημασία εικάζω ότι ο Καντάφι εξόντωσε (με την Χιτλερική έννοια) κάθε πιθανή εστία πολιτικής αντιπαράθεσης την τελευταία 40ετία περίπου που κυβερνά και ότι δημιούργησε μια τεράστια ασυμμετρία μεταξύ ανατολικής και δυτικής Λιβύης. <br /><br /><h3>Μετά την Τζαμαχιρία και τον "Λιβυκό Σοσιαλισμό": το ΔΝΤ και η Δύση</h3>Η επανάσταση του 1969, της οποίας ηγείθηκε ο 27χρονος Καντάφι, ανέτρεψε το βασιλιά Ίντρις και εγκατέστεσε έναν Λιβυκό (περίπου) Νασερισμό. Το 1977 ο Καντάφι έχρισε την χώρα "Δημοκρατία των μαζών" (<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Jamahiriya">τζαμαχιρία</a>), ένα σύστημα "άμεσης" υποτίθεται δημοκρατίας υπό την αυστηρότατη καθοδήγηση της Κανταφικής ελίτ και κατά τα γραφόμενο στο "<a href="http://www.mathaba.net/gci/theory/gb.htm">Πράσινο Βιβλίο</a>" του τζαζεμένου ηγέτη. Το πετρελαϊκό μπουμ και η αναδιανομή εισοδημάτων που πέτυχε τα πρώτα χρόνια το καθεστώς, το κατέστησαν μάλλον, έστω και μερικώς, λαοφιλές, αν και το ΑΕΠ της χώρας <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Economy_of_Libya#Macro-economic_trend">αυξανόταν ιλιγγιωδώς από την δεκαετία ήδη του 1960</a>. Η ύφεση στις πετρελαϊκές τιμές και η στασιμότητα της οικονομίας της χώρας οδήγησαν σε ύφεση την δεκαετία του 1980, η οποία αντιστράφηκε την δεκαετία του 1990, όταν άρχισε να ανοίγεται περισσότερο το καθεστώς. Σε όλη αυτή την περίοδο, παρά την σκληρότατη καταστολή κάθε διαφωνίας μέσα (<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Muammar_Gaddafi#Assassinations_of_critics_abroad">και έξω ακόμα</a>) από την χώρα, η οικονομική κατάσταση ήταν εξαιρετικά καλή για τον γενικό πληθυσμό σε σχέση με τις περισσότερες χώρες της Μέσης Ανατολής και (κυρίως) της Αφρικής, και η Λιβύη ήταν ενεργό τμήμα ενός, ας πούμε, αντι-ιμπεριαλιστικού μετώπου, ενώ η χώρα και ο ίδιος ο Καντάφι δέχτηκε προσωπικά στοχευμένο και δολοφονικής πρόθεσης<a href="http://newsmine.org/content.php?ol=war-on-terror/mideast-misc/libya/reagan-killed-gaddafi-children-1986-bombing.txt"> κτύπημα στο παλάτι του, που σκότωσε ένα από τα παιδιά του</a>. Η ανάμνηση της περιόδου αυτής, με τις συμμαχίες και τις επαφές που καλλιέργησε σε μέρος του κινήματος, τότε των Αδεσμεύτων και στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα πάσης φύσης, είναι κυρίως αυτό που κάνει τον Φιντέλ και τον Τσάβες να λένε σιχαμένες ανοησίες περί Καντάφι σήμερα. Πρόκειται για αναχρονισμό όμως, ακόμα και για το μικρό πεδίο ισχύος μιας τέτοιας αναγωγής...<br /><br />Ήταν τα τελευταία 10-15 χρόνια όμως που η Λιβύη γνώρισε μια μεγάλης έκτασης μεταρρύθμιση και προς τα έξω και προς τα μέσα: <a href="http://edition.cnn.com/2004/WORLD/europe/03/25/blair.libya/index.html">Συντάχθηκε με την Δύση εναντίον των ισλαμιστών</a> μετά την 11η Σεπτεμβρίου - για τους οποίους <a href="http://freerepublic.com/focus/f-news/1046103/posts">υπήρξε</a> <a href="http://www.reuters.com/article/2007/11/03/us-libya-qaeda-idUSL032828220071103">πάντα</a> κόκκινο πανί, ενώ στηρίζουν <a href="http://www.jpost.com/MiddleEast/Article.aspx?id=212003">σήμερα</a> κάθε προσπάθεια ανατροπής του (παρά την <a href="http://www.worldtribune.com/worldtribune/WTARC/2010/me_terror0252_03_29.asp">περσινή χειρονομία ανοχής</a> του Καντάφι), <a href="http://www.guardian.co.uk/uk/2003/apr/29/lockerbie.world">αποζημίωσε τα θύματα της θηριωδίας του Λόκερμπι</a>, <a href="http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/4773617.stm">εξομάλυνε τις σχέσεις με τις ΗΠΑ</a>, διακήρυξε <a href="http://www.arabicnews.com/ansub/Daily/Day/030614/2003061413.html">την στροφή προς τον "λαϊκό καπιταλισμό"</a>, ζήτησε <a href="http://www.arabicnews.com/ansub/Daily/Day/030619/2003061910.html">συμμετοχή στην Παγκόσμια Τράπεζα</a>, άνοιξε την χώρα, έκανε <a href="http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/6914857.stm">συμφωνίες</a> με την ΕΕ, πήρε αποζημίωση (<a href="http://www.euractiv.com/en/justice/italy-immigration-deal-libya-sparks-uproar/article-183116">έστω και κάλπικη</a>) από την Ιταλία για την αποικιοκρατία που υπέστη, και <a href="http://www.imf.org/external/np/sec/pn/2011/pn1123.htm">έδρεψε δάφνες από το ΔΝΤ</a> για τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που ο νεοφιλελεύθερος υπουργός οικονομικών (και σήμερα επικεφαλής της κρατικής εταιρείας πετρελαίου) Σουκρί Γκανέμ επιτάχυνε, καθώς μεταξύ άλλων περιέκοπτε (όπως έκαναν και οι ομόλογοί του στην Αίγυπτο και την Τυνησία υπενθυμίζω) <a href="http://www.energybulletin.net/node/3000">επιδοτήσεις σε τρόφιμα και ενέργεια</a> για τους φτωχότερους. Ο Καντάφι χρησιμοποίησε ως λομπίστες-πλύστρες της εικόνας του τα τελευταία χρόνια, μεγάλη εταιρεία συμβούλων με κονέ στο Χάρβαρντ και, <a href="http://www.politico.com/blogs/laurarozen/0211/Among_Libyas_lobbyists.html">μέσω αυτής, τον νεοσυντηρητικό ιέρακα της κυβέρνησης Μπους, Richard Perle</a>... Ενώ <a href="http://www.rohama.org/en/pages/?cid=4327">δωροδόκησε</a> (επί της ουσίας) και <a href="http://blog.foreignpolicy.com/posts/2011/03/16/saif_al_qaddafi_we_funded_sarkozys_campaign_and_we_want_our_money_back">πολιτικούς</a> και <a href="http://thebeaveronline.co.uk/2010/01/12/gaddafi-gives-1-5mil-to-lse/">πανεπιστημιακούς</a> για τη σχετική λάντζα...<br />Τα αποτελέσματα όλων αυτών ήταν πολλαπλά: Οι μισθοί στο δημόσιο τομέα, και εν μέρει και στον ιδιωτικό είναι παγωμένοι στα επίπεδα του 1982 ενώ αυξάνεται ο πλούτος της χώρας με ταχύτατους ρυθμούς, και όλο και περισσότεροι μένουν απέξω από το σύστημα. Κοινωνικές εντάσεις βρίσκουν ως βαλβίδα εκτόνωσης τους πολυπληθείς μετανάστες στην χώρα:<a href="http://wlcentral.org/node/1415"> ο ενδημικός στη χώρα από ότι φαίνεται ρατσισμός</a> εξερράγη βίαια το <a href="http://www.economist.com/node/392844">2000 όταν οι Aφρικανοί μετανάστες στη χώρα έγιναν στόχος αιματηρών πογκρόμ</a>, καθώς παράλληλα η Λιβύη <a href="http://jrs.oxfordjournals.org/content/21/1/19.abstract">πουλάει προστασία στην ΕΕ</a> εμποδίζοντας τους μετανάστες από την υποσαχάρια Αφρική να μετακινηθούν προς την Ευρώπη (εξαιρετικό σχετικό άρθρο για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών στην Λιβύη, αλλά και γενικότερα για το μεταναστευτικό και τις σχέσεις της Λιβύης με την ΕΕ <a href="http://www.statewatch.org/news/2005/mar/12eu-refugee-camps.htm">στο Statewatch από το 2005</a>). Είναι συμπτωματικά η εποχή περίπου που ο Καντάφι θυμάται τους "εχθρούς της επανάστασης" και <a href="http://en.epochtimes.com/news/6-8-31/45530.html">ορκίζεται να τους εξοντώσει.</a><br /><br />Παράλληλα, ενδεικτικοί ήταν <a href="http://www.imf.org/external/np/ms/2010/102810.htm">οι έπαινοι του ΔΝΤ τον περασμένο Οκτώβριο</a> για την απόλυση 340.000 δημοσίων υπαλλήλων (σε μια χώρα 6 εκατομμυρίων) εκ των οποίων το ένα τέταρτο μόλις είχε βρει άλλη δουλειά (και η ενθάρρυνση για περαιτέρω απολύσεις), καθώς και <a href="http://sdapem.wordpress.com/2010/04/02/reuters-libya-to-privatise-half-of-economy-in-a-decade/">τα δεκαετή πλάνα για την ιδιωτικοποίηση της μισής και πλέον οικονομίας της χώρας</a>, σε συνδυασμό με την ανεργία που <a href="http://www.arabicnews.com/ansub/Daily/Day/050418/2005041827.html">σταδιακά</a> μεγάλωνε (σε μια χώρα μέχρι την δεκαετία του 1990 εγγυημένης εργασίας), και το 2009 <a href="http://www.tripolipost.com/articledetail.asp?c=2&amp;i=2905&amp;archive=1">έφτανε το 20%</a> επισήμως, αλλά <a href="http://www.afrol.com/articles/37336">μάλλον το 30% στην πραγματικότητα, ενώ η ανεργία των νέων φτάνει σε επίπεδα-ρεκόρ για την Β.Αφρική</a>, μεταξύ 40-50% (και περί το 85% λέγεται στην Βεγγάζη). Ας το σημειώσουμε αυτό: όλες οι Βορειοαφρικανικές τουλάχιστον εξεγέρσεις εξελίσσονται μέσα σε πλαίσιο διογκούμενης ανεργίας, ειδικά των νέων, που συχνά έχουν πανεπιστημιακή ή τεχνική μόρφωση και μηδενικές δυνατότητες αξιοποίησής της. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://img.slate.com/media/1/123125/2285359/2287080/2287082/110307_ROUBINI_oilGDP.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://img.slate.com/media/1/123125/2285359/2287080/2287082/110307_ROUBINI_oilGDP.jpg" width="380" /></a></div><br />Όλα αυτά συμβαίνουν <a href="http://www.businesswire.com/news/home/20110215006034/en/Research-Markets-Libya-Infrastructure-Report-2011">σε μια χώρα με <b>πλεόνασμα</b> προϋπολογισμού για το 2010 στο 14,7%</a> και όπου ταυτόχρονα <a href="http://www.bbc.co.uk/news/business-12523038">το ένα τρίτο του πληθυσμού, κατά το BBC</a>, ζει στην φτώχεια, μέσα σε προσδοκίες για πολύ περισσότερα πράγματα και με μια ντε φάκτο μεγαλύτερη έκθεση στο τι συμβαίνει στον έξω κόσμο...<br /><br />Δύο άρθρα από τα μέσα της δεκαετίας δίνουν μια εικόνα της έκτασης των μεταρρυθμίσεων:<br />- ένα από την Monde Diplomatique, με τίτλο "<a href="http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:V1h7_3p_iQIJ:mondediplo.com/2006/07/04libya+Shukri+Ghanem+neoliberal&amp;cd=5&amp;hl=en&amp;ct=clnk&amp;lr=lang_fr%7Clang_el%7Clang_es%7Clang_it%7Clang_en&amp;source=www.google.com">Libya Rejoins the World</a>", του Ιουλίου του 2006<br />- και ένα εξαιρετικό και εκτενέστατο "γράμμα από την Λιβύη" στο New Yorker με τίτλο "<a href="http://www.newyorker.com/archive/2006/05/08/060508fa_fact_solomon?currentPage=all">Circle of Fire</a>" τον Μάιο του 2006.<br />Είναι αδύνατον να συνοψίσω τα όσα γράφονται στα δύο αυτά κείμενα, αλλά προτείνω ανεπιφύλακτα και τα δύο αναγνώσματα, για να πάρει κανείς κάποια ιδέα της υπό μετασχηματισμό Λιβύης, την κοινωνία της και τα δεδομένα της, ανάμεσα στα οποία μπορεί κανείς να εντοπίσει πολλά από τα στοιχεία εκείνα που θα κινητοποιούνταν με το ξέσπασμα του Αραβικού κύματος εξεγέρσεων... <br /><br />Επίσης έχει μάλλον σημασία να σημειώσουμε την έκθεση των Λίβυων πολιτών στον υπόλοιπο κόσμο και στην επικοινωνία από τα μέσα του 1990 και μετά, με την δορυφορική τηλεόραση, το Αl Jazeera, και μετά με τα διαδικτυακά εργαλεία επικοινωνίας, <a href="http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/7845905.stm">που διευκόλυνε το ίδιο το καθεστώς</a> . <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Censorship_of_YouTube#Libya">Πέρυσι τέτοια εποχή, η Λιβυκή κυβέρνηση είχε πάντως μπλοκάρει το youtube</a>, αλλά ο έλεγχος της διαδικτυακής επικοινωνίας (όπως θα σας δείξει μια βόλτα στο twitter) ήταν πέρα από τις δυνατότητές της... <br /><br /><h3>Σκόρπιες σκέψεις για την υπό εξέλιξη επέμβαση</h3><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://static.guim.co.uk/sys-images/Guardian/Pix/pictures/2011/3/1/1298981615870/Libya-no-fly-zone-007.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="192" src="http://static.guim.co.uk/sys-images/Guardian/Pix/pictures/2011/3/1/1298981615870/Libya-no-fly-zone-007.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><ul style="text-align: left;"><li>Στην εμφύλια σύγκρουση <i>υπάρχουν</i> καλοί και κακοί. Είναι προφανές πως ο Καντάφι και οι πραιτωριανοί του δεν θα έπρεπε να είναι πλέον σε θέση να κυβερνούν την Λιβύη και πως από την άλλη πλευρά, οι σωροί πτωμάτων που έχει δημιουργήσει ένα βιαιότατο και δολοφονικό καθεστώς σε όλη την διαδρομή του, είναι φορτίο οργής, που θα κινητοποιεί την κάθε είδους αντιπολίτευση στον τύραννο, τώρα που έχουν ξεσπάσει τα πράγματα. Στην πραγματικότητα ο μόνος δρόμος για την σταθεροποίηση του καθεστώτος Καντάφι ως έχει, είναι ή μαζικές εκκαθαρίσεις, ή επιβολή ενός γενικευμένου πέπλου τρόμου και αίματος στη χώρα. Δεν νομίζω πως το καθεστώς είναι βιώσιμο από κάθε άποψη, και θεωρώ πως κάποιοι από τον κύκλο του Καντάφι (ο Σαΐφ αλ Ισλάμ, ίσως, ο μόνος γιος που μοιάζει να μπορεί να μοιράσει δυο γαϊδάρων άχυρα), θα προσπαθήσουν να έρθουν σε κάποιου είδους συμβιβασμό - εναλλακτικά παραμονεύει το απόλυτο χάος. Δεν υπάρχει λύση που να μην αναγνωρίζει πως το καθεστώς Καντάφι, ως έχει, ξώφλησε και πως το αίτημα για δημοκρατία πολιτική <a href="http://www.albertalocalnews.com/reddeeradvocate/news/local/Poverty_driving_Libyan_revolt_117733904.html">και οικονομική</a> - με την έννοια της κοινωνικής προστασίας και ανάπτυξης... Το τι είδους καθεστώς θα προκύψει όμως είναι αβέβαιο...</li><li>Ίσως το πιο μετρημένο και σοφό κείμενο εναντίον μιας άμεσης στρατιωτικής εμπλοκής της Δύσης στην Λιβύη που έχω δει είναι το "<a href="http://english.aljazeera.net/indepth/opinion/2011/03/201132093458329910.html">The drawbacks of intervention in Libya</a>" των Ασλί Ου Μπάλι και Ζιάντ Αμπού-Ρις στο Αλ Τζαζίρα. Απόσπασμα:</li></ul><blockquote><blockquote>Απλά μιλώντας, η εξαναγκαστική εξωτερική επέμβαση για την αλλοίωση της ισορροπίας ισχύος στο έδαφος της Λιβύης, υπέρ της αντικανταφικής εξέγερσης είναι πιθανό να γίνει μπούμερανγκ.<br />Το κόστος αν συμβεί κάτι τέτοιο, φυσικά, δεν θα το υποστούν εκείνοι που καλούν για επέμβαση από έξω από την Λιβύη, αλλά από τον λαό της Λιβύης με τον οποίο ελπίζουμε να σταθούμε αλληλέγγυοι... η υιοθέτηση του καλέσματος για αλληλεγγύη απαιτεί μια πολύ πιο προσεκτική εκτίμηση της παρεμβατικής επιλογής, ακριβώς επειδή τους κινδύνους που συνεπάγεται θα τους επωμιστούν Λίβυοι άμαχοι...</blockquote></blockquote><ul style="text-align: left;"><li>Αυτή την στιγμή ο Καντάφι έχει <a href="http://www.futuresmag.com/News/2011/3/Pages/Oil-weighs-risk-premium-for-Japan-and-Middle-East.aspx">αποκτήσει τον έλεγχο των περισσότερων πετρελαιοπηγών</a> και όλων των λιμανιών εξαγωγής. Κρατάει όλα τα λεφτά στα χέρια. Αν χωριστεί ντε φάκτο η χώρα στα δύο, έχει το πλεονέκτημα.</li><li>Η κατάσταση ήταν ασταθής ως έχει. Αν και μεγάλο μέρος της "οργισμένης" Δύσης θα μπορούσε να ζήσει εύκολα με τον Καντάφι, όπως ζούσε τόσα χρόνια μετά το 2003 εν αγαστή συνεργασία, δεν θα μπορούσε να ζήσει εύκολα με τον Καντάφι - "θριαμβευτή επί πτωμάτων", που θα έφταναν σε αναλογία πληθυσμού καμποτζιανά επίπεδα κάτι που έμοιαζε να καλλιεργεί και ο ίδιος ως ορατό ενδεχόμενο. Πολλώ δε μάλλον που βιάστηκαν να προεξοφλήσουν την ήττα του και έσπευσαν, πρόωρα όπως αποδείχθηκε για την παραδοσιακή realpolitik, να τον καταγγείλουν με μη-αντιστρεπτό τρόπο. Έχοντας καταστρέψει την εικόνα του μεταμεληθέντος Καντάφι που η ίδια εξέθρεψε, η Ευρώπη έψαξε την λύση στους εξεγερμένους.</li><li>Λέω η "Ευρώπη", παρά την στρατιωτική πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στην επέμβαση, γιατί είναι μέχρι τώρα εμφανές πως οι ΗΠΑ <a href="http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-12813757">θέλουν να εμπλακούν όσο γίνεται λιγότερο βαθιά</a> σε περιπέτεια στην Λιβύη. Όλη η πολεμική ρητορική τις τελευταίες ημέρες δείχνει απόλυτη έλλειψη ενθουσιασμού και ενδιαφέροντος, αντίθετα με τις επεμβάσεις των ΗΠΑ το 1999 στο Κόσοβο και στο Ιράκ το 2003... στην πραγματικότητα η Λιβύη δεν έχει ψωμί για τις ΗΠΑ: φίλες και σύμμαχες χώρες της εκμεταλλεύονται και είναι αποδέκτες του ορυκτού της πλούτου... Υπάρχει <a href="http://news.yahoo.com/s/time/20110321/us_time/httpswamplandblogstimecom20110320whytheuswenttowarinsidethewhitehousedebateonlibyaxidrssfullnationyahoo">η εκτίμηση</a> (από οπαδούς γενικά των δυτικών "ανθρωπιστικών" παρεμβάσεων) πως ο Ομπάμα προχώρησε δύσθυμα στην συμμετοχή στην επίθεση στη Λιβύη για να ξανανομιμοποιήσει την ιδέα της "ανθρωπιστικής επέμβασης" για μελλοντική αμερικανική χρήση...</li><li>Για τον ίδιο λόγο - επειδή δηλαδή δεν διακυβεύονταν άμεσα συμφέροντα - δεν υπήρξαν και βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας, απλά αποχές. Αυτό μου λέει πως η Ρωσία, η Κίνα και η Γερμανία δεν θέλουν να αποτρέψουν καμία επέμβαση, απλά να έχουν το πάνω χέρι σε περίπτωση που η επέμβαση αποτύχει, και μη έχοντας να χάσουν τίποτα...</li><li>Ντε φάκτο οι διάφοροι Ευρωπαίοι που εκμεταλλεύονται το πετρέλαιο και είναι οι αποδέκτες του (βλ. σχήμα κάτω - από <a href="http://www.libyaonline.com/business/pages.php?cid=311">εδώ</a>) θα βρίσκονταν, αν επικρατούσε ο Καντάφι, χωρίς προμηθευτή σε δύσκολες εποχές. Από την άλλη νίκη της αντιπολίτευσης ως έχει, αφενός θα μπορούσε να υπάρξει μόνο μακροπρόθεσμα (καθιστώντας την Λιβύη προβληματική παραγωγό πετρελαίου επί μακρόν) και αφετέρου η Ανατολική Λιβύη και οι εξεγερμένοι σε αυτήν δεν είναι ακριβώς δεδομένα φιλικά διακείμενοι στην Δύση και στο ΝΑΤΟ μια και:<blockquote class=""><a href="http://www.cnas.org/blogs/abumuqawama/2011/03/rebels-love-us-right.html">Η Βεγγάζη έχει στείλει περισσότερους μαχητές στο Ιράκ</a> από οιαδήποτε άλλη πόλη στον Αραβόφωνο κόσμο. Σε κατα κεφαλήν αναλογία, διπλάσιος αριθμός ξένων μαχητών [της Ιρακινής αντίστασης σημ.] έχουν έρθει στο ιράκ από την Λιβύη - και συγκεκριμένα την Ανατολική Λιβύη από οιαδήποτε άλλη χώρα στον Αραβόφωνο κόσμο</blockquote></li><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.libyaonline.com/imagemanager/images/CrudeoilimportsfromLibya.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="317" src="http://www.libyaonline.com/imagemanager/images/CrudeoilimportsfromLibya.gif" width="504" /></a></div><li>Παρότι λοιπόν οι εξεγερμένοι είχαν βρεθεί με <a href="http://mrzine.monthlyreview.org/2011/abukhalil090311.html">ηγετικά καθάρματα του κανταφικού καθεστώτος</a> στο πλευρό τους έμπειρα και πρόθυμα από ότι φαίνεται να συνεχίσουν τα Κανταφικά νταλαβέρια με την Δύση (και εμείς είμαστε η "Δύση"), δεν είναι σαφές πως είναι αξιόπιστοι σύμμαχοι μακροπρόθεσμα, τόσο σε ό,τι αφορά τη λαϊκή νομιμοποίησή τους. Πρόκειται πάντως για <a href="http://www.nytimes.com/2011/03/09/world/africa/09rebels.html?_r=1">ετερογενή αντικαθεστωτική συμμαχία</a> που δεν είναι βέβαιο, καθόλου μάλιστα, πως θα διατηρήσει την συνοχή της...</li><li>Επειδή δύσκολα, από ότι φαίνεται, (και αν δεν συμβούν δραματικές εξελίξεις κάποιου τύπου) θα μπορέσουν οι εξεγερμένοι, παρά την αισιοδοξία τους, να έχουν σημαντικές στρατιωτικές επιτυχίες ακόμα και με αεροπορική υποστήριξη - που ήδη έχει ξεπεράσει τα όρια που έθετε το ψήφισμα του ΟΗΕ, και ως εκ τούτου θα αρχίζει να συναντά την ενεργή αντίδραση αραβικών και όχι μόνο χωρών (<a href="http://af.reuters.com/article/libyaNews/idAFLDE72L0JR20110322">βλ. Ερντογάν</a> και την σκλήρυνση της στάσης Ρωσίας-Κίνας)- η κατάσταση οδηγείται μάλλον είτε σε μακριά περίοδο στασιμότητας (με τον Καντάφι να έχει τα πετρέλαια στο χέρι επισημαίνω και πάλι) ή σε κάποιου είδους διαπραγμάτευση. Στην διαπραγμάτευση αυτή, ο Καντάφι και η οικογένειά του, αποκλείεται να δεχτούν να φύγουν έτσι απλά από το κάδρο. </li><li>Πολύ δε περισσότερο που από ότι φαίνεται ο Καντάφι έχει μια όχι πολύ μικρή βάση υποστηρικτών, όχι μόνο από την φατρία του, αλλά και από τα στρώματα που είχαν υψηλές προσόδους από το καθεστώς. Αυτοί θα είναι εκεί και θα στηρίξουν τον Καντάφι μέχρι το τέλος...</li><li>Η αίσθησή μου είναι πως ο Καντάφι σχεδόν προκάλεσε τις επιδρομές και την Δυτική εμπλοκή, ίσως και εσκεμμένα με την λυσσασμένη και αιμοβόρα ρητορική και τις απειλές του. Είναι ίσως ο μόνος δρόμος για την επανανομιμοποίηση του καθεστώτος στην Αραβική κοινή γνώμη. Έχοντας ήδη ελέγξει τις κρισιμότερες περιοχές, ήλπιζε ίσως πως η ξένη παρέμβαση θα δρούσε και αποσυσπειρωτικά για τους εξεγερμένους που ήταν στην αρχή τουλάχιστον, <a href="http://therealnews.com/t2/index.php?option=com_content&amp;task=view&amp;id=31&amp;Itemid=74&amp;jumival=6342">εξαιρετικά αρνητικοί σε μια αμερικανική επέμβαση στην χώρα</a>. Αν δεν είχε παρέμβει, σε χρόνο μηδέν για τα στάνταρ του οργανισμού, ο ΟΗΕ και είχε προχωρήσει σε κυριολεκτική σφαγή στη Βεγγάζη, θα είχε να αντιμετωπίσει μια εχθρικότατη αραβική κοινή γνώμη, πλήρη απομόνωση και εσωτερικούς κινδύνους από παντού. Τώρα, αν συνεχίσουν οι Δυτικοί την παραδοσιακή τους <a href="http://english.aljazeera.net/news/africa/2011/03/2011321211920642649.html">εγκληματική αδιαφορία για τις "παράπλευρες απώλειες" αμάχων </a>(τους οποίους υποτίθεται πως προστάτευαν) τα πράγματα θα αρχίσουν να τον διευκολύνουν.</li><li>Θα είναι καταστροφικό για την εξέλιξη των αγώνων και στην Λιβύη και στην υπόλοιπη εξεγερμένη Μέση Ανατολή και Β.Αφρική, η σύνδεση των Δυτικών παρεμβάσεων με τα κινήματα εκδημοκρατισμού. </li><li>Εντυπωσιακή επίδειξη δύο μέτρων και δύο σταθμών από τον Κόλπο: Τα (δικτατορικότατα) Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το (δικτατορικότατο) Κατάρ συμμετέχουν τόσο <a href="http://www.worldtribune.com/worldtribune/WTARC/2011/me_military0315_03_21.asp">στην υπεράσπιση τυράννου στο Μπαχρέιν</a>, όσο και <a href="http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=369834">στην εκδίωξη τυράννου στην Λιβύη</a>. Είναι η πιο κραυγαλέα από τις ανακολουθίες των μελών της "συμμαχίας των προθύμων" που αφήνουν τους εμίρηδες στον κόλπο και <a href="http://www.p2pnet.net/story/49788">κυρίως στο Μπαχρέιν</a>, με την συνδρομή του δικτατορικότερου κράτους της περιοχής (της Σαουδικής Αραβίας) πρακτικά χωρίς αντίλογο, χωρίς καμία συνέπεια να σφάζουν τον λαό τους χωρίς καν μια διαμαρτυρία, ενώ καταγγέλουν τον Καντάφι για το ίδιο πράγμα!</li><li>Α, και μια που το έφερε η κουβέντα, ήρθε και <a href="http://af.reuters.com/article/commoditiesNews/idAFLDE72K29L20110321">η πρώτη δόση από το Κατάρ</a> σήμερα χωρίς τη μεσολάβηση του Παμπούκη..</li></ul><br />Προσθήκη: Βίντεο από διαδήλωση στην Βεγγάζη στις 11/3/11, όπου οι διαδηλωτές ζητούν No Fly Zone αλλά απορρίπτουν ξένα στρατεύματα¨<br /><br /><object width="425" height="349"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mO9p1ZS2iSo?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/mO9p1ZS2iSo?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><br /><br /><br />Από AJ: Η Λιβύη της επόμενης ημέρας... :<br /><br /><object width="430" height="272"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/d6swku8Lnms?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/d6swku8Lnms?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="430" height="272"></embed></object><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-5701698105293895172?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-66558783472605558502011-03-18T03:41:00.000+02:002011-03-18T03:41:58.113+02:00Θα ξεκίναγα με τη Λιβύη: τα αίτια και την ιστορία της εξέγερσης, την φύση του καθεστώτος Καντάφι. Αλλά την ώρα αυτή που συμπληρώνω το κείμενο οι εξελίξεις είναι τόσο πυκνές και τόσο άγριες που θα περιμένω την εξέλιξη της κατάστασης για να την σχολιάσω: Εξεγέρσεις αντικαθεστωτικών μέσα στην Τρίπολη, <a href="http://www.youtube.com/watch?v=ULw5lUG5wl0">απειλές του Καντάφι για ολοκαύτωμα των αντιπάλων του</a>, απόφαση για <a href="http://english.aljazeera.net/news/africa/2011/03/201131720311168561.html">επιβολή ζώνη απαγόρευσης πτήσεων</a> από τον ΟΗΕ, υπό τις <a href="http://www.thestar.com/news/world/article/955407--crowds-of-benghazi-protesters-cheer-un-resolution?bn=1">επιδοκιμασίες των εξεγερμένων</a> και <a href="http://www.counterfire.org/index.php/component/content/article/177-latest-news/11290-the-west-are-intervening-to-stop-the-revolution-not-to-save-it">εύλογες επιφυλάξεις</a>, ενώ τα Εμιράτα θα συμμετάσχουν στην αεροπορική εμπλοκή και ο Αιγυπτιακός στρατός περνάει κατά πληροφορίες ήδη όπλα στους Λίβυους επαναστάτες. Αντί για δικό μου σχόλιο προς το παρόν ένα απόσπασμα από ένα σημαντικό πιστεύω άρθρο:<br /><br /><a href="http://www.iwallerstein.com/libya-world-left/">"Η Λιβύη και η Παγκόσμια Αριστερά"</a>, του Immanuel Wallerstein:<br /><br /><blockquote>"Το ζήτημα συνεπώς δεν είναι Δυτική στρατιωτική επέμβαση ή μη. Το ζήτημα είναι οι συνέπειες της απόπειρας του Καντάφι να καταπιέσει κάθε αντιπολίτευση στην Δεύτερη Αραβική Εξέγερση με τον αγριότερο τρόπο. Η Λιβύη βρίσκεται σε αναταραχή εξ αιτίας των επιτυχημένων εξεγέρσεων στην Τυνησία και την Αίγυπτο. Και αν υπάρχει συνομωσία, είναι μεταξύ της Δύσης και του Καντάφι για να επιβραδυνθεί ή ακόμα και να συνθλιβεί η εξέγερση. Στο βαθμό που θα επιτύχει ο Καντάφι, στέλνει μήνυμα στους υπόλοιπους υπό απειλή τυράννους της περιοχής πως η σκληρή καταστολή και όχι οι παραχωρήσεις είναι ο δρόμος που θα πρέπει να ακολουθήσουν..." </blockquote><br />Έτσι η Κανταφική θηριωδία εντάσσεται στην υπό εξέλιξη καθεστωτική απάντηση στην Μεγάλη Αραβική Επανάσταση του 2011, την "Αντεπανάσταση των Καθεστώτων" ας πούμε, που ξεκίνησε από την Λιβύη και πέρασε στους σεΐχηδες του Κόλπου και τα απεχθή τιμάρια του "<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/House_of_Saud">Οίκου των Σαούντ</a>" και των ομοίων τους (παρά το μίσος που έχουν οι μεν τύραννοι για τον δε). Επειδή το καταπιεσμένο τμήμα των ιθαγενών της περιοχής (και πλειοψηφικό στο Μπαχρέιν, αλλά και στην Ανατολική Επαρχία, το <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Eastern_Province,_Saudi_Arabia#Economy">πετρελαιοπαραγωγικό κέντρο</a> της ίδιας την Σαουδική Αραβίας, <a href="http://www.crisisgroup.org/~/media/Files/Middle%20East%20North%20Africa/Iran%20Gulf/Saudi%20Arabia/The%20Shiite%20Question%20in%20Saudi%20Arabia.ashx">όπου αντιμετωπίζονται σαν άπιστοι</a>, β' κατηγορίας και εσωτερικός κίνδυνος από τους Σουνίτες ισλαμιστές αφέντες της χώρας) είναι σιιτικό, η ενέργεια του βασιλιά του Μπαχρέιν να προσκαλέσει τις υπόλοιπες σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου για να τον βοηθήσουν να επιβάλει την εσωτερική τάξη (βασικά την Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ), μετατρέπει μια δημοκρατική εξέγερση υποστηριζόμενη από πολίτες κάθε "δόγματος", σε περιφερειακή σύγκρουση σιιτών-σουνιτών, καθώς τόσο <a href="http://news.xinhuanet.com/english2010/world/2011-03/17/c_13784569.htm">το Ιράν</a>, όσο και <a href="http://www.reuters.com/article/2011/03/17/us-bahrain-protests-iraq-idUSTRE72G34H20110317">το Ιράκ</a>, χώρες με σιιτικές πλειονότητες εξέφρασαν την οργή τους για την εξέλιξη αυτή. Αυτό είναι και επικίνδυνο, αλλά και παρεκτρέπει το αρχικό δημοκρατικό αίτημα το οποίο διέτρεξε όλο τον Αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο, από το Μαρόκο ως το Ιράν, <a href="http://www.voanews.com/english/news/middle-east/Saudi-Iranian-Competition-in-Bahrain-Feared-118191014.html">σε γεωπολιτικά εκρηκτικές</a>, αλλά πολιτικά ανώδυνες για τα καθεστώτα ατραπούς. Και <a href="http://wdtprs.com/blog/2011/03/egyptian-army-violently-disperses-protests-by-coptic-christians/">στην Αίγυπτο</a> υπήρξαν <a href="http://www.montrealgazette.com/life/Egypt+Copts+halt+protests+sparked+church+fire/4442255/story.html">θρησκευτικά παρατράγουδα</a>, αλλά <a href="http://www.usatoday.com/news/world/2011-03-18-egypt18_ST_N.htm">η στιβαρή παρουσία των συνδικάτων</a>, όπως ανέφερα και στο προηγούμενο κείμενο μοιάζει να δίνει ακόμα τον χαρακτήρα της κατάσταση, όπως και η αποκαθήλωση <a href="http://www.google.com/hostednews/ap/article/ALeqM5j4IbiZGgJHMbCFeqkv_ZdgKCZBYQ?docId=de9d1b4bd3d546908b31e0c67c239f42">των συμβόλων της καταπίεσης του προηγούμενου καθεστώτος</a><br /><br />Είναι αξιοσημείωτος ο αντιαμερικανισμός των εξεγερμένων <a href="http://www.cbsnews.com/video/watch/?id=7359998n&utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+CBSNewsVideo+%28News+Video%3A+CBSNews.com%29">και στην Τυνησία</a> και <a href="http://english.ahram.org.eg/NewsContent/1/64/7720/Egypt/Politics-/Revolution-Youth-Coalition-refuses-to-meet-Clinton.aspx">στην Αίγυπτο</a>. Πρόκειται για άλλη μια ένδειξη εκείνου που ακόμα και η συντηρητική Daily Telegraph αναγνωρίζει <a href="http://blogs.telegraph.co.uk/news/peteroborne/100077625/how-will-america-handle-the-fall-of-its-middle-east-empire/">ως το τέλος της Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή</a>; Οι επικείμενες εξελίξεις θα το δείξουν...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-6655878347260555850?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-61690225153448869622011-03-08T21:21:00.004+02:002011-03-09T15:26:02.921+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><object height="300" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/IfL57IMO16A?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/IfL57IMO16A?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="300"></embed></object><br /><h3>1. Δοξαστικό</h3>Αν πριν από τρεις μήνες ισχυριζόταν κανείς ότι έστω και ένα (ούτε καν το ένα μετά το άλλο) από τα δικτατορικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής θα ανατρεπόταν από μια λαϊκή εξέγερση θα προκαλούσε το γέλιο: υπάρχουν πράγματα που θεωρούνται πέραν των ορίων του πολιτικά εφικτού, ή του ρεαλιστικού. Καμία αντικειμενική συνθήκη δεν έμοιαζε να υπήρχε για κάτι τέτοιο: ούτε οργανωμένη και ισχυρή αντιπολίτευση, ούτε καταφανής εσωτερική εξασθένιση των δικτατόρων, ούτε εξωτερικός παράγων που να έχει επενδύσει στην ανατροπή τους, τίποτα. Οι δείκτες της οικονομίας φαινόταν αν όχι να ευημερούν, τουλάχιστον να αντέχουν... Μόνο <a href="http://www.leap2020.eu/GEAB-wrote-it-in-June-2008-Arab-world-Pro-Western-regimes-go-adrift-60-percent-risk-of-socio-political-explosion-on_a5850.html">κάποιοι περιθωριακοί το είχαν διαβάσει στα χαρτιά</a>... <br /><br />Είναι πολλάκις διδακτικό για την φύση και τα όρια της ιστορικής προβλεψιμότητας και για τους αστραπιαίους χρόνους της πολιτικής υπέρβασης αυτό που έγινε τον τελευταίο μήνα. Και είναι αντίρροπο προς την μαζική πολιτική παραίτηση και την απελπισία που βιώνουμε εδώ - κι ας είναι η αντικειμενική οικονομική κατάσταση εκεί πολλές φορές χειρότερη (προς το παρόν) από την δική μας. Η διαφορά εικάζω, το στοιχείο εκείνο που κάνει την διαφορά μεταξύ ενός παθητικού, θλιμμένου και οργισμένου λαού και ενός εξεγερμένου και αισιόδοξου λαού είναι η αλληλεγγύη. Η αίσθηση του συνανήκειν, της εξυπηρέτησης ενός ανώτερου στόχου, κοινά συνομολογημένου έστω και περιορισμένου. Δεν είναι παρεμπίπτον ούτε ανεξάρτητο των εξελίξεων (τουναντίον όπως θα συζητήσω παρακάτω) το ότι η συνδικαλιστική άνοιξη της Αιγύπτου <a href="http://blog.aflcio.org/2010/08/09/egypts-workers-struggle-to-keep-unions-free/">από καιρό</a> <a href="http://she2i2.blogspot.com/2010/12/egypts-second-independent-trade-union.html">προοιώνισε</a> - έστω και αχνά - την γενικευμένη λαϊκή αντίσταση, προκάλεσε <a href="http://www.unhcr.org/refworld/country,,,ANNUALREPORT,EGY,,4c4fec7f27,0.html">την καταστολή</a> από την πλευρά του καθεστώτος και <a href="http://english.ahram.org.eg/NewsContent/3/12/6383/Business/Economy/Revolution-fuels-Egypt-labour-movement-.aspx">την συνοδεύει ακόμα</a> (Ας σημειωθεί η συγκινητική <a href="http://tabulagaza.blogspot.com/2010/05/workers-of-egypt-in-solidarity-with.html">αλληλεγγύη, σε ώρες δοκιμασίας και διωγμών για αυτούς, των Αιγυπτίων εργατών προς τους Έλληνες απεργούς του Μαΐου</a>). Δεν είναι καθόλου ανεξάρτητη από αυτή την γενναία και ηρωική παράδοση του βορειοαφρικανικού συνδικαλισμού, εικάζω, και η μαχητική αξιοπρέπεια των, βορειοαφρικανών ως επί το πλείστον, μεταναστών-απεργών πείνας της Υπατίας. Πατούν στις πλάτες μαρτύρων...<br /><br /><br />2. <h3>H αντινεοφιλελεύθερη εξέγερση</h3><span class="Apple-style-span" style="font-size: 19px; font-weight: bold;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.marxist.com/images/stories/tunisia/uprising_tunisia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="220" src="http://www.marxist.com/images/stories/tunisia/uprising_tunisia.jpg" width="320" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: 19px; font-weight: bold;"><br /></span><br />Η άνοιξη του Αραβικού κόσμου λοιπόν είναι μια διαδικασία που "ψηνόταν" στο εσωτερικό των κοινωνιών για χρόνια. Οι δικτάτορες, o Μπεναλί, ο Μουμπάρακ, ο Σαλέχ, (το συντομότερο δυνατόν) ο Καντάφι - αλλά και οι επόμενοι ίσως στο Μπαχρέιν και αλλού δεν έπεσαν και δεν θα πέσουν όμως απλά και μόνο λόγω της αυταρχικότητάς τους, οι δεκαετίες πολιτικής καταπίεσης απλά βάρυναν στην τελική ορμή της εξέγερσης αλλά πυροδοτήθηκαν από οικονομικές εξελίξεις. Κοινό σημείο των εξεγέρσεων σε Αίγυπτο, Τυνησία, Λιβύη, Υεμένη ήταν οι οδυνηρές επιπτώσεις της στροφής των δικτατορικών καθεστώτων που τις διοικούσαν προς σκληρά (ή <i>σκληρότερα</i>) νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές, υπό την καθοδήγηση του ΔΝΤ ή/και της Παγκόσμιας Τράπεζας και τα χειροκροτήματα της Δύσης - και η συνακόλουθη μαζική περαιτέρω εκπτώχυνση των λαών τους. Και δεν είναι η πρώτη φορά: Σχεδόν πίσω από κάθε εξέγερση στην Β. Αφρική και στον Αραβικό κόσμο γενικότερα από την δεκαετία του 1980 και μετά κρύβεται η αγανάκτηση για κάποια πολιτική που προωθούσε, απαιτούσε ή υποστήριζε το ΔΝΤ ή η Δύση και η οποία έκανε τους φτωχούς φτωχότερους, αύξανε την πείνα και χρησιμοποιούσε την δολοφονική βία για να επιβληθεί. Παρακάτω ακολουθούν μερικά στοιχεία που συνηγορούν σε αυτό: πως δηλαδή κρίσιμο στοιχείο των εξεγέρσεων ήταν (και παραμένει) η ακραία εξαθλίωση που έφεραν οι πολιτικές των χωρών του υπαρκτού αραβικού νεοφιλελευθερισμού. <br /><br /><br />3. <h3>Αίγυπτος</h3>Δεν το θυμήθηκαν πολλοί ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Δύση, αλλά η εξέγερση του 2011 στην Αίγυπτο δεν ήταν η πρώτη στην χώρα που οργανώθηκε μέσω Facebook και SMS. <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/2008_Egyptian_general_strike">Η γενική απεργία των συνδικάτων το 2008</a> (σε μια χώρα όπου οι απεργίες, υπό την καθοδήγηση του μέλους της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Χόσνι Μουμπάρακ, ήταν παράνομες) διαδόθηκε και εξαπλώθηκε ακριβώς με αυτόν τον τρόπο, κορύφωση μιας έντονης συνδικαλιστικής δραστηριότητας με βάση την οποία <a href="http://leninology.blogspot.com/2007/04/egypt-next-venezuela.html">το Lenin's Tomb ανήγγειλε το ενδεχόμενο η Αίγυπτος να αποδειχθεί μια νέα Βενεζουέλα</a>, λόγω της εντονότατης δράσης των συνδικάτων ήδη το 2007... Ενώ από την πρώτη στιγμή του πολλοστού κύματος "μεταρρυθμίσεων" του ΔΝΤ που επιβλήθηκε στην Αίγυπτο, <a href="http://www.merip.org/mero/mero020205.html">τα συνδικάτα βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της αντίστασης στο καθεστώς με οικονομικά και δημοκρατικά αιτήματα</a>. Στο πνεύμα της Γενικής Απεργίας του 2008 εκδηλώθηκαν και <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/2007%E2%80%932008_world_food_price_crisis#Egypt">εξεγέρσεις για την τιμή του ψωμιού</a>, τμήμα της παγκόσμιας αντίδρασης στην αύξηση της τιμής των τροφίμων του 2007-08 η οποία, καθόλου συμπτωματικά για την Β.Αφρική, επαναλήφθηκε το 2010-11 και <a href="http://www.ww4report.com/node/9312">αποτέλεσε την αφορμή για την δημοκρατική αλυσωτή αντίδραση</a> στις περιοχές αυτές.<br /><br /><object height="390" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/093YhYXdeUQ?fs=1&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/093YhYXdeUQ?fs=1&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object><br /><br />Δεν είναι τυχαίο πως ένας Αιγύπτιος συγγραφέας, που έγραφε στο Αλ Τζαζίρα ψευδώνυμα ως Αμπού Ατρίς, τιτλοφόρησε πρόσφατο άρθρο του για τις εξελίξεις στην Αίγυπτο: "<a href="http://english.aljazeera.net/indepth/opinion/2011/02/201122414315249621.html">Μια επανάσταση εναντίον του νεοφιλελευθερισμού</a>; Αν η εξέγερση οδηγήσει σε ενίσχυση του νεοφιλελευθερισμού, εκατομμύρια θα νιώσουν εξαπατημένοι". Μεταφράζω εκτενή αποσπάσματα γιατί θεωρώ πως έχουν μια ιδιαίτερη σημασία:<br /><br /><blockquote>Περιγράφοντας κανείς την ωμή εκμετάλλευση του πολιτικού συστήματος για ιδιωτικό όφελος σαν διαφθορά, χάνει το δάσος για τα δέντρα. Μια τέτοια εκμετάλλευση είναι σίγουρα μια κραυγαλέα αδικία απέναντι στους πολίτες της Αιγύπτου, αλλά το να την αποκαλεί κανείς "διαφθορά" υποδηλώνει πως το πρόβλημα αφορά παρεκτροπές από ένα σύστημα που αλλιώς θα λειτουργούσε ομαλά. Αν ήταν έτσι τα πράγματα τότε τα εγκλήματα του καθεστώτος Μουμπάρακ θα μπορούσαν να αποδοθούν απλά σε κακούς ανθρώπους: αν αλλάξουν τα πρόσωπα τα προβλήματα θα φύγουν μαζί τους. Αλλά το πραγματικό πρόβλημα με το καθεστώς δεν ήταν αναγκαστικά πως τα υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης ήταν κλέφτες με την συνηθισμένη έννοια του όρου. Δεν έκλεβαν κατ' ανάγκην άμεσα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Μάλλον πλούτισαν μέσα από την συγχώνευση της πολιτικής και των επιχειρήσεων υπό τον μανδύα της ιδιωτικοποίησης. Αυτό δεν αποτελεί τόσο παραβίαση του συστήματος, όσο τη συνηθισμένη του λειτουργία [σημ: αυτό φέρνει στο νου παραλληλισμούς με εχμ, άλλες χώρες]. Η Αίγυπτος του Μουμπάρακ εν ολίγοις, ήταν ένα τυπικό νεοφιλελεύθερο κράτος...<br /><br />... Οι μόνοι για τους οποίους ο Αιγυπτιακός νεοφιλελευθερισμός δούλεψε κατά τις προβλέψεις ήταν τα ασθενέστερα μέλη της κοινωνίας, και η εμπειρία τους με αυτόν δεν ήταν ευχάριστη. Τα συνδικάτα κατεστάλησαν ανελέητα. Τα συστήματα δημόσιας παιδείας και υγείας αποσαθρώθηκαν μέσω ενός συνδυασμού παραμέλησης και ιδιωτικοποίησης. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού υπέφερε μισθούς που έμεναν στάσιμοι ή έπεφταν σε σχέση με τον πληθωρισμό. Η επίσημη ανεργία υπολογίστηκε στο 9,4% πέρυσι (και ήταν πολύ υψηλότερη για την νεολαία που βρέθηκε στην εμπροσθοφυλακή της Επανάστασης της 25ης Ιανουαρίου) και περί το 20% του πληθυσμού λέγεται πως ζει κάτω από το όριο της φτώχειας που ορίζεται ως 2 δολάρια ημερησίως το άτομο. <br /><br />Για τους πλούσιους οι κανόνες ήταν πολύ διαφορετικοί. Η Αίγυπτος δεν μείωσε τόσο τον δημόσιό της τομέα, όπως θα ήθελε το νεοφιλελεύθερο δόγμα, όσο αναδιένειμε τους δημόσιους πόρους προς όφελος μιας μικρής και ήδη εύπορης ελίτ. Οι ιδιωτικοποιήσεις παρείχαν ευκαιρίες για τα άτομα με τις κατάλληλες πολιτικές διασυνδέσεις, που μπορούσαν να αγοράσουν δημόσια περιουσία για ποσά πολύ μικρότερα από την αγοραία τους αξία, ή να μονοπωλούν ενοίκια από πηγές τόσο διαφορετικές μεταξύ τους όσο ο τουρισμός και η εξωτερική βοήθεια. Ένα τεράστιο ποσοστό των κερδών που έβγαλαν οι εταιρείες που παρείχαν βασικά οικοδομικά υλικά όπως το ατσάλι και το τσιμέντο προήλθε από συμφωνίες με το κράτος, μέρος των οποίων προερχόταν με την σειρά του από την βοήθεια ξένων κυβερνήσεων.</blockquote><br />Όλα αυτά γίνονται υπό την εποπτεία και <a href="http://www.imf.org/external/pubs/ft/survey/so/2008/car021308a.htm">τις επευφημίες του ΔΝΤ</a> φυσικά, του οποίου η Αίγυπτος μέχρι τα πρόσφατα γεγονότα ήταν χώρα-υπόδειγμα και το οποίο είναι αναμεμειγμένο με <a href="http://www.nytimes.com/1991/05/18/business/egypt-to-get-an-imf-loan.html">τα της Αιγύπτου από το 1991</a>. Το 1991, αξίζει να σημειώσουμε, το ΔΝΤ μέσα στην μεγάλη του έγνοια για τους πιο αδύναμους της Αιγυπτιακής κοινωνίας δήλωνε πως:<br /><br /><blockquote>"... η Αίγυπτος θα δημιουργουσε ένα κοινωνικό ταμείο που θα χρηματοδοτείτο κυρίως από το εξωτερικό ώστε να προστατεύσει τις πιο ευάλωτες ομάδες της χώρας από τις συνέπειες των οικονομικών μεταρρυθμίσεων και να βοηθήσει στην επανεγκατάσταση εργατών που είχαν μετακινηθεί λόγω του Πολέμου του Κόλπου"</blockquote><br />Τηρήθηκε αυτή η υπόσχεση; Όχι. Προς επίρρωση των όσων γράφει ο Αμπού Ατρίς, <a href="http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2009/nov/08/egypt-imf">ο Jack Shenker στον Guardian περιέγραφε το 2009 τα αποτελέσματα του τελευταίου κύματος μεταρρυθμίσεων εμπνευσμένων από το ΔΝΤ</a>:<br /><br /><blockquote>"[Το] 2004 έφερε μαζί του ένα καινούριο υπουργικό συμβούλιο το οποίο έσπευσε να μειώσει τον ανώτερο φορολογικο συντελεστή από το 42% στο 20%, με αποτέλεσμα οι πολυεκατομμυριούχοι να πληρώνουν ακριβώς ίσο ποσοστό των εισοδημάτων τους σε φόρους με εκείνους που είχαν ετήσια εισοδήματα μικρότερα από 700 Ευρώ. Δημιουργήθηκαν Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, οι ξένες επενδύσεις έφτασαν σε δυσθεώρητα ύψη (13 δισ. δολάρια το 2008) και τα τρία τελευταία χρόνια, η οικονομική ανάπτυξη προχωρά με ένα <a href="http://www.gafinet.org/English/Pages/MainEconomicIndicators.aspx">σταθερά υψηλό ποσοστό ετησίως, της τάξης του 7%</a>. Ο κατώτατος μισθός παρεμπιπτόντως έχει παραμείνει σταθερός σε λιγότερο από 6 Ευρώ τον μήνα σε όλο αυτό το διάστημα.<br /><br />Έτσι η Αίγυπτος είναι σήμερα μια πιο χλιδάτη και εύπορη χώρα με φαραωνικά πλούτη εφάμιλλα του φαραωνικού της ηγέτη... Αλλά βέβαια, όπως η έκθεση GAFI καταδεικνύει άβολα, το 90% της χώρας δεν έχει δει ακόμα το παραμικρό από αυτή την άνοδο. Οι ξένες επενδύσεις έχουν διοχετευθεί κυρίως σε κλάδους όπως ο χρηματοοικονομικός και το φυσικό αέριο που δημιουργούν ελάχιστες νέες θέσεις εργασίας. Ενώ οι φυσικοί πόροι όπως το αέριο πωλούνται σε επιδοτούμενες τιμές στους μεγιστάνες ιδιοκτήτες των εργοστασίων σιδήρου και λιπασμάτων, το κόστος των καθημερινών αγαθών όπως το ψωμί ή το λάδι έχει εκτοξευθεί. Μάλιστα από τότε που το ΔΝΤ άρχισε να σπρώχνει την οικονομία της Αιγύπτου σε σύγχρονη κατεύθυνση, οι Αιγύπτιοι γίνονται σταθερά και εντυπωσιακά φτωχότεροι: όταν άρχισε η δομική προσαρμογή 20% του πληθυσμού ζούσε με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα (προσαρμοσμένα σύμφωνα με τον πληθωρισμό). Σήμερα το νούμερο αυτό φτάνει το 44%. Την περασμένη δεκαετία με αύξηση του ΑΕΠ σε πολύ υψηλά επίπεδα, η απόλυτη φτώχεια σκαρφάλωσε από το 16,7% στο 20% σχεδόν.</blockquote><br />Το 2004 είναι μια κρίσιμη καμπή για την Αίγυπτο γιατί, όπως περιγράφει συνηγορώντας στα παραπάνω <a href="http://www.democracynow.org/seo/2011/1/31/economic_concerns_underpin_the_uprising_in">ο Σαμέρ Σεχάτα, καθηγητής Αραβικής πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Τζωρτζτάουν</a>:<br /><br /><blockquote>"Το 2004, συνέβη κάτι το δραστικό και διορίστηκε μια καινούρια κυβέρνηση, καινούριοι υπουργοί που πίστευαν πλήρως στις ιδέες του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Και ακολούθησαν τις πολιτικές αυτές με ενθουσιασμό. Και στο επίπεδο των μακροοικονομικών δεικτών, στατιστικών, ρυθμού ανάπτυξης ΑΕΠ, ξένων άμεσων επενδύσεων κ.ο.κ. η Αίγυπτος έμοιαζε με θαύμα. Αυτό φυσικά ίσχυε και για το Τυνησιακό μοντέλο προηγουμένως. Θα θυμάστε πως ο Ζακ Σιράκ το αποκαλούσε "οικονομικό θαύμα" και ήταν το αγαπημένο υπόδειγμα του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, επειδή εφάρμοζε μεταρρυθμίσεις αυτού του είδους. Λοιπόν είδαμε φυσικά τι συνέβη στην Τυνησία. Και στην Αίγυπτο, από το 2004 μέχρι σήμερα και η κυβέρνηση και οι μεταρρυθμίσεις της χειροκροτούνταν στην Ουάσινγκτον από την Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ και Αμερικανούς αξιωματούχους... Η Αίγυπτος έλαβε το βραβείο του καλύτερου μεταρρυθμιστή από το ΔΝΤ και την ΠΤ, και έλαβε τεράστιες άμεσες ξένες επενδύσεις...<br /><br />Αλλά εκείνο που απέκρυπταν όλα αυτά, ήταν ό,τι συνέβαινε στο επίπεδο των πραγματικών ανθρώπων και της καθημερινής ζωής. Τα πραγματικά εισοδήματα μειώνονταν σαν αποτέλεσμα του απίστευτα υψηλού πληθωρισμού... που κατέτρωγε τα εισοδήματα του κόσμου. Για τα βασικά αγαθά, τα τρόφιμα οι τιμές αύξαναν αλματωδώς. Το 2008 περίπου 13 ή 14 Αιγύπτιοι σκοτώθηκαν σε συγκρούσεις που είχαν να κάνουν με την αναμονή τους σε ουρές συσσιτίων ψωμιού, επειδή δεν υπήρχε αρκετό ψωμί και έτσι ξεσπούσε η βία. Ο κόσμος περίμενε στην σειρά για ώρες για να πάρει το επιδοτούμενο ψωμί, που είναι επίσης και μια από τις βάσεις του καθεστώτος... Πρέπει να το κάνει αυτό για να έχει κάποιου είδους αποδοχή από τον κόσμο. Έτσι, αυτό που οι μακροοικονομικοί αυτοί δείκτες έκρυβαν ήταν αυτό που βίωνε ο κόσμος στο επίπεδο της καθημερινότητας και του πραγματικού εισοδήματος. Όπως προανέφερα η φτώχεια και η εισοδηματική ανισότητα αυξάνονταν, ακόμα και η διαφθορά αυξανόταν σύμφωνα με την Διεθνή Διαφάνεια...</blockquote><br />Μετά την Αιγυπτιακή επανάσταση τα Συνδικάτα <a href="http://www.almasryalyoum.com/en/node/337515">μπορούν πλέον να λειτουργούν νόμιμα</a> και είναι από τους βασικότερους παράγοντες στο δημοκρατικό παιχνίδι. Παράλληλα η Αιγυπτιακή Αριστερά <a href="http://english.ahram.org.eg/NewsContent/1/64/6466/Egypt/Politics-/New-Leftist-party-being-assembled-in-Egypt.aspx">βγαίνει από την παρανομία και αναδιοργανώνεται</a>...<br /><br /><br /><h3>4. Τυνησία</h3>Αν η Αίγυπτος ήταν μια γνωστή εστία αναταραχής και αναβρασμού, η Τυνησία, ως μικρότερη χώρα προσέλκυε ακόμα λιγότερο την προσοχή των διεθνών ΜΜΕ. Αλλά και εκεί η κατάσταση ήταν ανάλογη: Τα συνδικάτα έπαιξαν κρίσιμο ρόλο σαν <a href="http://www.hartford-hwp.com/archives/32/073.html">ήπια αντιπολίτευση του Μπεν Αλί</a> (αν και <a href="http://news.marweb.com/tunisia/politics/ugtts-national-administrative-commission-supports-president.html">ήταν ελεγχόμενα</a>), αποτίναξαν τον κυβερνητικό έλεγχο <a href="http://www.demdigest.net/blog/2011/01/tunisian-unions-eclipsing-parties-as-democratizing-force-2/">κατά την διάρκεια της εξέγερση</a>ς και πιθανόν να παίξουν <a href="http://www.ansamed.info/en/tunisia/news/ME.XEF48400.html">ακόμα μεγαλύτερο ρόλο στην μετά την εξέγερση εποχή</a>, όπως το ίδιο θα διεκδικήσει ν ακάνει και <a href="http://democracyandclasstruggle.blogspot.com/2011/01/founding-statement-of-14th-of-january.html">η αριστερά</a> (για μια ανάλυση των κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων στην μετεπαναστατική <a href="http://angryarab.blogspot.com/2011/03/class-analysis-of-tunisia.html">Τυνησία βλ. εδώ</a>).<br /><br />Προηγήθηκε και στην περίπτωση της Τυνησίας ένας αυταρχικός νεοφιλελευθερισμός που, παρότι η χώρα ήταν πιο εύπορη και διατηρούσε κάποια προσχήματα κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, μοιραζόταν κοινά χαρακτηριστικά με την Αίγυπτο... <a href="http://leninology.blogspot.com/2011/01/rise-and-fall-of-tunisias-ceausescu.html">Όπως περιγράφει ο Richard Seymour</a>:<br /><br /><blockquote>Τα αποτελέσματα του αυταρχικού νεοφιλελευθερισμού του Μπεν Αλί για το κεφάλαιο ήταν εντυπωσιακά με τον τρόπο τους: ΑΕΠ σε επίπεδα Ευρωπαϊκής περιφέρειας, μικρό έλλειμμα του δημόσιου τομέα, συγκράτηση του πληθωρισμού και ανανεωμένο αξιόχρεο. Ο χρηματοοικονομικός τομέας μεταρρυθμίστηκε και στην αρχή είχε μια μικρή άνθιση. Μεγάλα τμήματα του δημόσιου τομέα παραδόθηκαν για προσοδοφόρες επενδύσεις. Συνολικά 160 κρατικές επιχειρήσεις ιδιωτικοποιήθηκαν. Η κεφαλαιοποίηση στο χρηματιστήριο των 50 μεγαλύτερων εισηγμένων επιχειρήσεων στο Bourse de Tunis έφτανε τα 5,7 δισ. δολάρια το 2007. Η διαβόητα διεφθαρμένα πάμπλουτη οικογένεια του Μπεν Αλί, κολύμπησε στο χρήμα με την ραγδαία άνοδο της οικονομίας. Ο ίδιος έγινε από τους αγαπητούς ηγέτες των ΗΠΑ και της ΕΕ, που παρείχαν έτσι διεθνές κύρος στο καθεστώς του. Το κόστος όλων αυτών για την εργατική τάξη, παρότι κρυβόταν πίσω από τα επίσημα στοιχεία, ήταν εξίσου σημαντικό. Υψηλή ανεργία, αυξανόμενη ανισότητα, κατάργηση επιδοτήσεων για τους φτωχούς, αυξανόμενο κόστος στέγασης και ασθενέστερη κοινωνική προστασία ήταν μεταξύ των επιπλέον βαρών που επωμίσθηκε η Τυνησιακή εργατική τάξη κατά την νεοφιλελεύθερη εποχή.</blockquote><br />Ανάλογα πράγματα λέει και ο <a href="http://hamsayeh.net/articles/235-turmoil-in-tunisia-rebellion-challenges-neoliberalism.html">Farooque Chowdhury</a><br /><br /><blockquote>...Στο "Τυνησιακό θαύμα" όπως και σε άλλα θαύματα, οι μάζες ζουν σε καλοσχεδιασμένη φτώχεια ενώ η απόλυτη μειονότητα - οι πλούσιοι - ζουν σε μικρά νησιά που λέγονται Καλοπέραση με Ληστεία και Πολυτέλεια. Η εύπορη μειονότητα με τους δεσμούς της με τον Πρόεδρο και την οικογένειά του, σχηματίζει ένα ταξικό δίκτυο που επιζεί με την λεηλασία και πατρονάρεται από τους φίλους της στην Δύση, ειδικά στην Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Ένα μεγάλο μέρος από τον μονόδρομο προς την επιβίωση της νεολαίας είναι η απέναντι όχθη της Μεσογείου. Κάνουν το ταξίδι μέσα στα λεγόμενα "πλοία του θανάτου"...</blockquote><br />Τα <a href="http://www.imf.org/external/np/sec/pn/2010/pn10121.htm">καλά λόγια του ΔΝΤ (1/9/2010)</a> επιβεβαιώνουν την συμμετοχή του οργανισμού στην διεύρυνση της ανισότητας και την εγκατάλειψη της φτώχειας:<br /><br /><blockquote>"...Οι διευθυντές [του ΔΝΤ] συμφώνησαν πως η δημοσιονομική στάση [της Τυνησίας] το 2010 επιτυγχάνει την σωστή ισορροπία μεταξύ της στήριξης της ανάπτυξης και της διατήρησης των σημαντικών οφελημάτων που επιτεύχθηκαν με την μείωση του επιπέδου του δημόσιου χρέους. Καλωσόρισαν την δέσμευση για την συνέχιση της δημοσιονομικής εδραίωσης, ξεκινώντας από τον προϋπολογισμό του 2011 και για την περαιτέρω μείωση του δημοσίου χρέους. Αυτό θα βοηθήσει στην διατήρηση της εμπιστοσύνης των επενδυτών και θα διαφυλάξει επαρκή δημοσιονομικό χώρο ώστε να αμβλύνει την επίδραση πιθανών μελλοντικών σοκ.<b> Προς αυτή την κατεύθυνση οι Διευθυντές τόνισαν την σημασία της επιμονής στα σχέδια διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, της μεταρρύθμισης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και της συγκράτησης των δημόσιων δαπανών σε μισθούς και σε επιδοτήσεις για τροφή και καύσιμα, με την παράλληλη διατήρηση των επενδύσεων σε υποδομές...</b>"</blockquote><br />Δεν ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της Τυνησίας που το ΔΝΤ παρενέβαινε για να πάψουν οι πεινασμένοι να λαμβάνουν ψωμί ή επίδομα θέρμανσης. Το 1984 <a href="http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,921495-1,00.html">το περιοδικό Time έγραφε για την "εξέγερση του ψωμιού"</a> σημειώνοντας το εύλογο των μέτρων που προκάλεσαν τις αιματηρές εξεγέρσεις της χρονιάς εκείνης:<br /><br /><blockquote>"Η παγκόσμια ύφεση και οι καταρρέουσες τιμές του αργού πετρελαίου, του βασικού εξαγώγιμου προϊόντος της Τυνησίας, έχουν μειώσει τα έσοδα. Οι επιδοτήσεις τροφίμων, που θα κόστιζαν στην κυβέρνηση 236 εκατομμύρια δολάρια το 1984, ήταν ένας εύλογος στόχος για τα μέτρα λιτότητας και είχαν προταθεί ως τέτοιος από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα καθώς και από Τυνήσιους οικονομολόγους..."</blockquote><br /><a href="http://www.globalsecurity.org/military/world/tunisia/politics-1984.htm">Τα γεγονότα του 1984</a> προοιώνιζαν εκείνα του 2010-2011, με την διαφορά πως ο Μπουργκίμπα είχε πολύ μεγαλύτερη πολιτική νομιμοποίηση ως πρωταγωνιστής του αντιαποικιακού αγώνα, και κατόρθωσε να αντιστρέψει το κλίμα ακυρώνοντας τις ανατιμήσεις των τροφίμων: <br /><br /><blockquote>"Ακόμα και πριν ανακοινωθούν οι ανατιμήσεις την 1η Ιανουαρίου του 1984, οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας είχαν ξεκινήσει. Στον νότο, το πιο καθυστερημένο οικονομικά τμήμα της χώρας, ο όχλος επιτέθηκε σε καταστήματα, οχήματα, και δημόσια κτήρια. Σε παρόμοιες ταραχές στην Γκάφσα στα δυτικά και το Γκαμπς, το βασικό βιομηχανικό κέντρο του νότου, οι διαδηλωτές αντιμετώπισαν την αστυνομία με πέτρες. Τα σύμβολα της εξουσίας και του πλούτου έγιναν στόχος εμπρησμού και λεηλασίας. Στις 3 Ιανουαρίου επιβλήθηκε κατάσταση ανάγκης και οι μονάδες του στρατού χρησιμοποίησαν αυτόματα όπλα εναντίον του πλήθους που είχε οχυρωθεί πίσω από οδοφράγματα στους δρόμους της Τύνιδας, όταν έγινε προφανές πως η καταπτοημένη αστυνομία δεν είχε την δυνατότητα να ελέγξει την κατάσταση. Η τάξη δεν αποκαταστάθηκε παρά στις 6 Ιανουαρίου, όταν ο Μπουργκίμπα ανήγγειλε σε ραδιοτηλεοπτικό διάγγελμα πως ενόψει των ταραχών οι αυξήσεις των τιμών θα αναιρούνταν και πως είχε δώσει στο υπουργικό του συμβούλιο την εντολή να υποβάλει έναν νέο προϋπολογισμό που θα απέφευγε τις υπερβολικές αυξήσεις στα βασικά τρόφιμα..."</blockquote><br />Το 2008, άλλη μια <a href="http://fortresseurope.blogspot.com/2006/01/tunisia-dictatorship-south-of-lampedusa.html">γενικευμένη εργατική εξέγερση εναντίον του καθεστώτος στην περιοχή των ορυχείων της Γκάφσα</a>, οδήγησε σε στυγνή καταστολή και στην <a href="http://www.amnesty.org/en/library/info/MDE30/003/2009">καταγγελία της αυταρχικότητας και της οικονομικής πολιτικής της Τυνησιακής κυβέρνησης από την Διεθνή Αμνηστία</a>. Τα γεγονότα του 2007 - 2008, που περιλάμβαναν <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Censorship_of_YouTube#Tunisia">την απαγόρευση</a> και το μπλοκάρισμα (και στην συνέχεια <a href="http://advocacy.globalvoicesonline.org/2008/09/25/tunisia-lifts-youtube-and-dailymotion-ban/">την άρση των περιορισμών</a> στην χρήση τους) του youtube και του dialymotion στην χώρα - αλλά <a href="http://globalvoicesonline.org/2008/09/04/tunisias-ban-on-facebook-lifted/">και του facebook</a>, αποτέλεσαν την τελευταία πρόβα ανατροπής στην χώρα και αναδείκνυαν από τότε τον κρίσιμο ρόλο των κοινωνικών μέσων και των δυνατοτήτων της διαδικτυακής αντιπληροφόρησης. Όταν <a href="http://www.smh.com.au/world/he-brought-fire-to-the-arab-world-tunisia-protest-icons-mother-shares-her-son-with-the-world-20110305-1biny.html">ο Μοχάμεντ Μπουαζιζί</a> σε μια πράξη απελπισίας και θυσίας πυρπόλησε τον εαυτό του, την χώρα του και έναν κόσμο ολόκληρο, η Τυνησία πλέον ήταν ήδη ένα ιστορικά παρασκευασμένο, εύφλεκτο μείγμα... <br /><br />Η συνέχεια θα δείξει το αν οι προσδοκίες των εξεγερμένων της Τυνησίας θα ικανοποιηθούν και σε ποιο βαθμό...<br /><br />[Στο δεύτερο μέρος: Υεμένη, Λιβύη, η εξαίρεση της Αλγερίας, Ιράκ, Μπαχρέιν και Αραβική χερσόνησος, το ναρκοπέδιο της Σαουδικής Αραβίας]<br /><br /><i>* Το ποστ αυτό έχει αρχίσει να γράφεται εδώ και πάνω από έναν μήνα, αλλά δεν θα φιλοτιμιόμουν να το ολοκληρώσω (έστω και κατά το ήμισυ μέχρι στιγμής!) και να το εμπλουτίσω αν δεν υπήρχε <a href="http://buzz.reality-tape.com/story.php?title=%CE%A3%CE%B5-%CE%B9%CF%83%CF%87%CF%8D-%CE%B7-%CE%AC%CF%81%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-19%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%BA%CF%84%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%91%CE%BB%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B1#wholecomment63987">η παρότρυνση</a> του <a href="http://dytistonniptiron.wordpress.com/">Δύτη των Νιπτήρων</a>, στον οποίον ως εκ τούτου η σειρά αυτή αναρτήσεων (που ελπίζω να μην αργήσει να ολοκληρωθεί) οφείλει την ύπαρξή της - αλλά (και ελπίζω να συμφωνεί και αυτός) είναι αφιερωμένη στους απεργούς πείνας της Υπατίας και στην γενναία παράδοση του βορειοαφρικανικού εργατικού κινήματος στην οποία με τον αγώνα τους εντάσσονται, ελπίζω όχι τελικά ως μάρτυρες, αλλά ως νικητές...</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-6169022515344886962?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-22684653989405013162011-02-11T23:33:00.000+02:002011-02-11T23:33:39.211+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://blogs.aljazeera.net/sites/default/files/imagecache/FeaturedImagePost/images/Broken_Bones_Not_Spirit1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="717" src="http://blogs.aljazeera.net/sites/default/files/imagecache/FeaturedImagePost/images/Broken_Bones_Not_Spirit1.jpg" width="480" /></a></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-2268465398940501316?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-28582497086468785472011-02-09T04:23:00.004+02:002011-02-10T02:51:52.945+02:00<p><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://img12.imageshack.us/img12/3147/keratea1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://img12.imageshack.us/img12/3147/keratea1.jpg" title="Η intifada των σκουπιδιών" width="500" /></a></div><small>[Πηγή: EPA/ORESTIS PANAGIOTOU]</small></p>Δεν θέλω να μπω στην συζήτηση των αιτίων που ώθησαν τους κατοίκους της Κερατέας στο μονοπάτι του πολέμου. Αν μη τι άλλο η σθεναρή και πάνδημη αντίσταση των κατοίκων σε αυτό που εύλογα βλέπουν ως καταστροφή της ζωής τους και του τόπου τους, από μόνη της κάνει κάθε προηγούμενη συζήτηση άκυρη και κάθε επόμενη πρόωρη πριν αποχωρήσουν τα ΜΑΤ από την περιοχή, όπου έχουν εγκατασταθεί με πρακτικές και στυλ που θυμίζουν στρατεύματα κατοχής. <br />Θέλω μόνο να παρατηρήσω δυο πράγματα: <br />- <a href="http://www.topontiki.gr/article/12569">Δύο μήνες τώρα τουλάχιστον</a> οι κάτοικοι παλεύουν με τα ΜΑΤ των εργολάβων, με βάση τα εκατό χρόνια αμέλειας της πολιτείας, σε ένα <a href="http://www.topontiki.gr/article/8836">προαναγγελθέν σκηνικό</a>. Είναι ενδεικτικό της νέας μεταμνημονιακής "<a href="http://my-town.gr/myota/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=821&amp;Itemid=77">μυώδους</a>" αντίληψης περί τάξης, ασφάλειας και κοινωνικού διαλόγου η διατήρηση της έντασης, παρά τις εκκλήσεις για αποχώρηση των ΜΑΤ <a href="http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=593273">ακόμα και από την ΠΟΑΣΥ</a>. Το ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο ο ΧΥΤΑ (διότι περί ΧΥΤΑ πρόκειται, ας σταματήσουν οι ντρίμπλες περί ΧΥΤΥ): οι κάτοικοι της Κερατέας υφίστανται την ωμή αστυνομική καταστολή γιατί στο νέο σενάριο που εκτυλίσσεται, το κράτος στον καινούριο του ωμά αναδιανεμητικό ρόλο προς τα πάνω, δεν μπορεί παρά να εμφανίζεται πανίσχυρο και ανυποχώρητο. Κάθε υποχώρηση υπάρχει η ανησυχία πως θα θεωρηθεί πρόσκληση για διαμαρτυρία των υπολοίπων σε μια κρίσιμη συγκυρία κοινωνικής καταστολής. Στον υποτιθέμενο ρόλο του σαν διαιτητής, είναι ο Παπουτσέλης του κεφαλαίου. <br /><br />- Μνημειώδης, παροιμιώδης ("το έθαψαν σαν την Κερατέα") θα μείνει η πολύ περιορισμένη κάλυψη των γεγονότων της Κερατέας από τα τηλεοπτικά και τα περισσότερα έντυπα ΜΜΕ. Αν χρειαζόταν κανείς να διαλέξει ένα συμβολικό γεγονός που καταδεικνύει το μέγεθος του εργολαβικού ελέγχου στα ΜΜΕ της Ελλάδας, η Κερατέα (μαζί με την γενική κατακεραύνωση των αρνητών διοδίων) θα αποτελούσε το ιδανικό case study. Είναι τρομακτικό πως οι βιαιότατες σκηνές συγκρούσεων σώμα με σώμα επί δύο μήνες, σε απόσταση λεπτών από την Αθήνα, δεν προκάλεσαν παρά το συγκυριακό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Αν πάρομοια επεισόδια γίνονταν στα προάστια του Παρισιού ή (συναφέστερα) της Νάπολης, με την θεαματικότητα των συγκρούσεων μεταξύ αντρών, γυναικών και παιδιών, παπάδων, δασκάλων και δημάρχων από την μια και ενός σώματος ΜΑΤ που απειλεί τους ιθαγενείς με "νέους Γρηγορόπουλους" σε απόλυτη επίδειξη αδυναμίας εκτίμησης των περιστάσεων, και χαρακώνει τα αυτοκίνητά τους, με φόντο καμένα αστυνομικά τμήματα και καμπάνες εκκλησίας ως συναγερμοί της πόλης, θα έπαιζαν στα Ελληνικά δελτία σχεδόν κάθε μέρα. Η σημερινή εικόνα ανάγκασε αρκετά κανάλια σε περιορισμένη έστω κάλυψη. Αλλά πρόκειται για σκηνές από κατεχόμενη πόλη:<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/KhBec1_Z3bE" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />Και εδώ η σταθερή κάλυψη των γεγονότων ήταν στο διαδίκτυο...<br /><br /><b>Μικρή και όχι εξαντλητική βίντεο ανασκόπηση των όσων έχουν συμβεί:</b><br />11/12 Εισβολή ΜΑΤ στο Οβριόκαστρο:<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/WEN4mvqeec4" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />11/12 Πρώτες συγκρούσεις<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/1SiDIKjS_1Y" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><br />12/12 επίθεση κατά του δημάρχου<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/MTEZmG_zGko" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />12/12 Μπλόκο Λαυρίου<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/xU2knX2dO7M" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />17/12 Συγκρούσεις<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/x_8RxWpyM2I" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />24/12 Κάλαντα μαθητών Κερατέας<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/D5_LLe7AMcI" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />25/12 Κάψιμο "σημαίας" ΜΑΤ<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/EHI_h-IRdng" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />26/12 Μπλοκάρισμα δρόμων από ΜΑΤ<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/DO0tHXdTDHk" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />1/1 Το κάψιμο του κοπρίτη<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/ixzA9kOS7nI" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />5/1 Επίθεση κατοίκων στο αστυνομικό τμήμα<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/nnV-Md8OchA" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />10/1 Νέες συγκρούσεις<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/Ux7w9Kr4RWI" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />21/1 Απελευθέρωση συλληφθέντων στην Ευελπίδων<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="300" src="http://www.youtube.com/embed/yQjaZH8MdUU" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />28/1 Κάτοικοι της Κερατέας ανοίγουν τα διόδια της Αττικής Οδού<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/CQe52hsRHoc" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><br />30/1 Μάχες στην Λαυρίου<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/F9-U0U6cM0M" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><br />31/1 Τραυματισμός διαδηλωτή από δακρυγόνο<br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/ee34YyyripI" title="YouTube video player" width="480"></iframe></div><br />Ενημέρωση: Ανακοίνωση του Δήμου Λαυρεωτικής: "<a href="http://forkeratea.blogspot.com/2011/02/blog-post_2003.html">Η Κερατέα και ολόκληρη η Λαυρεωτική βρίσκονται υπό κατοχή</a>"<br /><br />Από ΑντιΧΥΤΑ: <a href="http://antixyta.blogspot.com/2011/02/blog-post_6133.html">Ασφαλίτης τραβάει όπλο στο δρόμο</a>, περιλαμβάνεται σε αυτό το βίντεο:<br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/5QUiCmX0Q_c?fs=1&amp;hl=en_GB&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/5QUiCmX0Q_c?fs=1&amp;hl=en_GB&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br />Πηγές ενημέρωσης: <br />- <a href="http://antixyta.blogspot.com/">Οβριόκαστρο Κερατέας</a><br />- <a href="http://forkeratea.blogspot.com/">Από την Κερατέα για την Κερατέα</a><br />- <a href="http://lavreotiki.com/">Λαυρεωτική εν δράσει</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-2858249708646878547?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-87933276039325161622011-01-07T04:46:00.001+02:002011-01-07T14:45:36.867+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/TRJdduEuTPI/AAAAAAAAAag/eJVDyI7ELP8/s1600/bullshit.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="300" width="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/TRJdduEuTPI/AAAAAAAAAag/eJVDyI7ELP8/s400/bullshit.jpg" /></a></div><br /><h3>Λόγια χρυσά, που νικούν με την πειθώ με το ψέμα...</h3>Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα σιωπή σχετικά με τις αναλύσεις του ΔΝΤ και των συναφών οργανισμών δημοσιονομικής κατοχής, κυρίως, αλλά όχι μόνο, σχετικά με τις σαχλαμάρες που πουλάνε για οικονομικά στοιχεία και ανάλυση, σαχλαμάρες αισχρές μεν, αλλά που αποτελούν συστατικό στοιχείο του σκεπτικού με τον οποίο δικαιολογείται ο νεοχουβερισμός που πλήττει την Ελλάδα (στα <a href="http://news.firedoglake.com/2010/06/27/g-20-to-announce-global-hooverism-scheme/">παγκόσμια συμφραζόμενα</a> παρομοίων πολιτικών). Συστηματικά και χωρίς κανένα δισταγμό οι επίσημες ανακοινώσεις του οργανισμού είναι γεμάτες ανακρίβειες και παραπλανητικά στοιχεία. <br />Αυτό είναι κάτι που με είχε εντυπωσιάσει από την αρχή: Ήδη από τις πρώτες εκθέσεις για την υπό τον ζυγό του Ελλάδα, οι "πληροφορίες για το κοινό" ήταν γεμάτες από έωλους ισχυρισμούς, όπως νομίζω πως <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/5/24/222641/349">έδειξα</a> τότε στην European Tribune.<br /><br />Πάλι με αφορμή την δήλωση της τρόικας τον Νοέμβριο: <a href="http://www.imf.org/external/np/sec/pr/2010/pr10454.htm">Statement by the EC, ECB, and IMF on the Second Review Mission to Greece</a>, είχα χλευάσει τον χείμαρρο ανακριβειών που περιείχε (βλ. European Tribune: <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/11/26/142416/00">Vampire policy makers of the IMF (and the ECB)</a>)...<br /><br />Τέλος, με την πρόσφατη συνέντευξη του γραφειοκράτη-τοποτηρητή μας, του Πάουλ Τόμσεν, είχα την χαρά να εκτονωθώ επισημαίνοντας πως επαναλάμβανε τα ίδια αστήρικτα πράγματα που το ΔΝΤ λέει από τον Μάιο τουλάχιστον (Histologion: <a href="http://histologion.blogspot.com/2010/12/greek-economy-on-crucifix-imf-lies-and.html">The Greek Economy on a Crucifix: IMF lies and misrepresents yet again</a>). Εδώ είχα πλέον το κουράγιο να ασχοληθώ με ένα μόνο εδάφιο της συνέντευξης. Χρειάζονται τόμοι...<br /><br />Όλα αυτά τα έγραψα στα Αγγλικά επειδή θεωρούσα ότι στην Ελλάδα δεν χρήζουν επισήμανσης, ή τέλος πάντων αντιμετωπίζονται εκ των προτέρων καχύποπτα. Θεώρησα αντίθετα πως η εικόνα που προβάλλεται για την πραγματικότητα της προ-μνημονίου Ελληνικής οικονομίας στο εξωτερικό είναι τόσο ψευδής που θα ήταν χρήσιμο να υπάρχει μια σημείωση σε μια μικρή γωνία του διαδικτύου, που να εξηγεί το πόσο έωλη είναι. Για το απαραίτητο ή μη μιας Ελληνικής εκδοχής δεν είμαι πλέον σίγουρος (τμήματα του πρώτου ποστ είχα την χαρά να μεταφραστούν <a href="http://les-malakies.blogspot.com/2010/05/blog-post_5673.html">εδώ</a>) μια και η ενημέρωση πλέον γίνεται ως συζήτηση μεταξύ διαφορετικών εκδοχών τροϊκανισμού στα κανάλια, με κάθε αιχμή, κάθε αμφιβολία, κάθε αμφισβήτηση χειρουργικά αποκομμένη, ένα κλειστό πράγμα <a href="http://old-boy.blogspot.com/2010/12/labouring-with-challenges-of-female.html">τύπου Άκη-Τάκη</a>. Παράλληλα μέσω των καναλιών και των πολιτευτών του ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο, όλη αυτή η ανοητολογία παρελαύνει ξεδιάντροπα από τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και εφημερίδες, και διατρέχουμε ως κοινωνία τον κίνδυνο (μια που η κριτική σκέψη είναι υπό διωγμό στο δημόσιο λόγο) να μας ξεγελάσει το παπατζιλίκι της αριθμολογίας τους, ή να πνιγούμε σε μια πλημμυρίδα ατεκμηρίωτης νεοφιλελεύθερης συνθηματολογίας, από την οποία να μην ξεχωρίζει ο μύθος και η συκοφαντία από το στοιχειοθετημένο γεγονός, το λογικό επιχείρημα από το λογικό άλμα. <br /><br /><br /><h3>Οταν κατεβούμε τη σκάλα, τι θα πούμε στους ίσκιους που θα μας υποδεχτούνε</h3>... και ερωτώ: Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει στο <a href="http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_31/12/2010_427381">μαύρο</a> αδιέξοδο, <a href="http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2010/dec/20/latvia-debt-economy-europe-austerity">στην άβυσσο του νεοφιλελευθερισμού</a> σε ένα-δυο χρόνια... Ας υποθέσουμε πως θα έρθουν οι αγορές μ' αυτοκρατορικήν εξάρτυση πρωινού θριάμβου και όλα πάνε όπως τα έχουν προβλέψει οι γίγαντες της διανόησης του ΔΝΤ: έξοδο από την ύφεση το 2012, δυνατότητα αγοραίου δανεισμού, όλα τα ελέη του Θεού. Ποια χώρα θα ανακάμψει; Μια χώρα με υποβουλγαρικούς μισθούς; Με τριτοκοσμική ανισότητα; Με διαλυμένες / ιδιωτικοποιημένες τις δομές κοινωνικής πρόνοιας, με τεράστια έμμεση φορολόγηση και αρπακτικά τέλη από ιδιωτικοποιημένες δημόσιες υπηρεσίες; Με 25% ανεργία; Με συσσίτια και αστέγους; Με υποχρηματοδοτούμενη παιδεία και με εθνικούς πόρους που θα έχουν αποδοθεί προς εκμετάλλευση σε χώρες του Ευρωπαϊκού Βορρά; Με εργατικό δυναμικό που θα έχει ως όραμα την μετανάστευση (σε όσες χώρες τέλος πάντων δεν ισοπεδώσει ο νεοχουβερισμός και ο χρηματοοικονομικός παρασιτισμός); Με εργασιακές σχέσεις που θα δικαιώνουν, έργω, τους δολοφόνους που έστειλαν την μαφία εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα; Με κρατική καταστολή σε επίπεδα πέραν του Πολύδωρα; Με το υπόλειμμα δημοκρατίας που θα έχει απομείνει; Με την διαφθορά και το έγκλημα σε ακόμα υψηλότερα επίπεδα (μια και η συσχέτιση μεταξύ μέσου εισοδήματος και διαφθοράς είναι μάλλον αντίστροφη...) Ποιο ακριβώς είναι το όραμα του ΓΑΠ και των επιτελών του; Η Ονδούρα; <br /><br /><h3>Ποιος θα βρεθεί να τους δικάσει</h3>Δια στόματος μάλιστα του πρωθυπουργού ακούμε αδιανόητα οργουελικές μπούρδες: Η κατάργηση κάθε θεσμικού πλαισίου προστασίας της εργασίας και της διαπραγματευτικής της δύναμης περιγράφεται ως <a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=233390">μέτρο βελτίωσης των εργασιακών σχέσεων</a>. Η εκλογική αποδοκιμασία στις αυτοδιοικητικές εκλογές και η μαζική παραίτηση μεταφράζεται σε έγκριση των μέτρων εκτριτοκοσμισμού από τον λαό. Η κατασκευή ενός, φονικού για τους μετανάστες και συμβολικά ξενοφοβικού, τείχους (με βασικό στόχο την καλλιέργεια και την συσπείρωση της ξενοφοβίας γύρω από το ΠΑΣΟΚ) <a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=237892">δείχνει πως η κυβέρνηση έχει</a> "ιδιαίτερη ευαισθησία στα ανθρώπινα δικαιώματα, την αγωνία και την ελπίδα των μεταναστών για μια καλύτερη ζωή"... Η κυβέρνηση <a href="http://government.gov.gr/2011/01/06/5475/">υπερασπίζεται την φορολογική δικαιοσύνη</a> την ίδια στιγμή που οι έμμεσοι φόροι φτάνουν <a href="http://www.dipnews.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=6045:10--------&catid=9:2009-09-09-20-57-15&Itemid=11">σε επίπεδα ρεκόρ σε σχέση με τα συνολικά φορολογικά έσοδα της κυβέρνησης</a>... Κ.ο.κ.<br /><br /><h3>Ἐπρόδωσαν τὴν ἀρετὴ κι ἦρθαν οἱ ἔσχατοι πρῶτοι</h3>Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να υπερασπιστεί την πραγματικότητα από τις επιθέσεις που δέχεται από τους φοβερούς οικονομέτρες του ΔΝΤ, τους χρησιμοποιεί σαν πηγή και σπεύδει να επιβεβαιώσει τις ασυναρτησίες τους, υιοθετώντας τις βλακώδεις προβλέψεις του (υπενθυμίζω ότι το ΔΝΤ προέβλεπε π.χ. πληθωρισμό κάτω του 2% για την Ελλάδα τον Μάιο *παρότι* είχε βάλει μπροστά την αύξηση των έμμεσων φόρων σε πρωτοφανή επίπεδα), αλλά και την υπεραισιόδοξη ανάλυσή του, που για να επαληθευτεί θα χρειαστεί να συμπράξουν νεράιδες, ξωτικά και καλοκάγαθοι γίγαντες μέσα σε ένα διαρκώς βελτιούμενο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον, που, η αλήθεια να λέγεται, <a href="http://blog-imfdirect.imf.org/2011/01/04/2011%E2%80%94a-pivotal-year-for-global-cooperation/">το προβλέπει και αυτό το ΔΝΤ</a>, όπως θα όφειλε άλλωστε. <br /><br />Θέλει τεράστιο θράσος ή αβελτηρία για να υπερασπίζεσαι ένα πρόγραμμα που δεν έχει επιτύχει ποτέ, σε κάνενα μέρος του κόσμου, τουλάχιστον αν η επιτυχία κρίνεται από τις θετικές συνέπειες της πολιτικής για την πλειοψηφία του πληθυσμού. Η κυβέρνηση μάλιστα έχει εξελίξει την τακτική της στρουθοκαμήλου σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορεί να υιοθετεί πράγματα τα οποία λίγους μήνες πριν τα απέκρουε με βδελυγμία, αλλά και πράγματα που <a href="http://www.express.gr/news/finance/361478oz_20101005361478.php3">παραδέχεται πως είναι άδικα</a> ή αναποτελεσματικά, χωρίς να ιδρώσει, ασφαλής στην έλλειψη κάθε κριτικής από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, των αδιαλείπτως εξυπηρετούμενων εργολάβων. <br /><br /><h3>Θάνατος είναι οι κάργες</h3><a href="http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2010/dec/20/latvia-debt-economy-europe-austerity">Δείτε την Λετονία</a>: "ανέκαμψε" φέτος: μετά από μια τριετία λιτότητας που σήμαινε -25% του ΑΕΠ, 25% ανεργία, 12% του πληθυσμού να εργάζεται εκτός της χώρας (δεν συμπεριλαμβάνονται λοιπόν στους ανέργους) και πάλι, το μαρτύριο του πληθυσμού της δεν έχει τέλος, <a href="http://www.rttnews.com/Content/AllEconomicNews.aspx?Node=B2&Id=1508729">ούτε για το 2011</a>. Εκεί είναι το μέλλον στο οποίο μας σπρώχνει ο ΓΑΠ και οι ανώτεροί του: <a href="http://www.irishhealth.com/article.html?id=18431">Κατάθλιψη</a>, <a href="http://www.baltic-course.com/eng/analytics/?doc=35428">μεγαλύτερη ακόμα ανισότητα</a>, <a href="http://www.baltic-course.com/eng/finances/?doc=30358">εργασιακή εκμηδένιση</a>. Καλή Χρονιά λοιπόν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-8793327603932516162?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-3439170350903998852010-12-18T02:25:00.001+02:002010-12-18T02:26:23.270+02:00<a href="http://www.bbc.co.uk/news/world-us-canada-12024652">Πέθανε χθες στην Καλιφόρνια ο Cpt. Beefheart</a>, ένας από τους ιδιοφυέστερους και πιο ιδιαίτερους μουσικούς των δεκαετιών του 1960 και 70. Ένας ροκ-ντανταϊστής, που επηρέασε ένα τεράστιο κομμάτι της μουσικής που ακολούθησε. Προσωπικά για μένα ήταν ένας από τους μέγιστους μουσικούς της ροκ. Έφυγε από το μουσικό "προσκήνιο" κάποια στιγμή την δεκαετία του 80 για να ζήσει στην έρημο και να ζωγραφίζει. <br />Παρακάτω παραθέτω ένα ντοκιμαντέρ του BBC (μάλλον του 1997) για την μοναδική αυτή ιδιοφυία, το οποίο το αφηγείται ο John Peel:<br /><br /><span style="font-weight:bold;">pt1:</span><br /><embed id=VideoPlayback src=http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=3334015312098234689&hl=el&fs=true style=width:400px;height:326px allowFullScreen=true allowScriptAccess=always type=application/x-shockwave-flash> </embed><br /><br /><span style="font-weight:bold;">pt2</span><br /><embed id=VideoPlayback src=http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-5726343732691602449&hl=el&fs=true style=width:400px;height:326px allowFullScreen=true allowScriptAccess=always type=application/x-shockwave-flash> </embed><br /><br /><span style="font-weight:bold;">pt3</span><br /><embed id=VideoPlayback src=http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=7280546938077609433&hl=el&fs=true style=width:400px;height:326px allowFullScreen=true allowScriptAccess=always type=application/x-shockwave-flash> </embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-343917035090399885?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-37356728984352006472010-12-14T03:46:00.006+02:002010-12-14T04:10:07.170+02:00<h3>Έκθεμα 1: Άνταμ Σμιθ, ο "Πλούτος των Εθνών" 1776<br /></h3><blockquote><a href="http://www.marxistsfr.org/reference/archive/smith-adam/works/wealth-of-nations/book01/ch10b.htm">Όποτε ο νόμος έχει επιχειρήσει</a> να ρυθμίσει τους μισθούς των εργατών ήταν πάντα για να τους μειώσει και όχι για να τους αυξήσει....</blockquote><blockquote>Όποτε η νομοθετική εξουσία επιχειρεί να ρυθμίσει τις διαφορές μεταξύ αφεντικών και των εργατών τους, σύμβουλοί της είναι πάντα τα αφεντικά. Όταν η ρύθμιση, συνεπώς, είναι προς το συμφέρον των εργατών, είναι πάντα δίκαιη και ισόνομη. Είναι όμως συχνά το αντίθετο όταν είναι πρς το συμφέρον των αφεντικών...</blockquote><br /><h3>Έκθεμα 2: Η ιστορία του "οικονομικά ανέφικτου" στις ΗΠΑ:<br /></h3><a href="http://4.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/Sq7Qsf922ZI/AAAAAAAAAQg/eUCm3lMGnKc/s1600-h/0909toon500.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381468067668089234" src="http://4.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/Sq7Qsf922ZI/AAAAAAAAAQg/eUCm3lMGnKc/s400/0909toon500.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 460px;" /></a><br /><br />Πηγή <a href="http://dollarsandsense.org/archives/2009/0909toon.html">Ampersand</a>, <a href="http://histologion.blogspot.com/2009/09/labor-history-us.html">σχετικοί επεξηγηματικοί σύνδεσμοι</a> πέρυσι στο αγγλικό Ιστολόγιον...<br /><br /><br /><h3>Έκθεμα 3. Η Λατινική Ευρώπη του ΔΝΤ, σημειώσεις από το 2001</h3><br /><a href="http://www.hartford-hwp.com/archives/25/077.html">Λες και είναι σήμερα</a>... Αξίζει να διαβαστεί όλο...<br /><br /><blockquote>Το Multinational Monitor εξέτασε τα έγγραφα των δανείων μεταξύ του ΔΝΤ της Παγκόσμιας Τράπεζας και 26 χωρών. Η εξέταση αυτή δείχνει πως οι όροι δανείου από τα ιδρύματα αυτά περιλαμβάνουν μια σειρά από προβλέψεις που υπονομεύουν άμεσα τα εργασιακά δικαιώματα, την ισχύ και το βιοτικό επίπεδο δεκάδων εκατομμυρίων εργατών. Περιλαμβάνουν:<br /><br />* Την μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων<br />* Την ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων, με απαίτηση απολύσεων πριν και συχνά και μετά την ιδιωτικοποίηση<br />* Προώθηση της εργασιακής ευελιξίας και της αλλαγής των κανονισμών για να αναιρεθούν οι περιορισμοί στις δυνατότητες της κυβέρνησης και των ιδιωτών εργοδοτών για την απόλυση εργαζομένων<br />* Υποχρεωτικές μειώσεις μισθών και συγκράτησή τους και αύξηση της μισθολογικής ψαλίδας μεταξύ των δημοσίων υπαλλήλων και των μάνατζερ, και<br />* Συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης και της ιδιωτικοποίησης των συντάξεων, που μειώνουν τις κοινωνικές παροχές προς τους εργαζόμενους. <br /><br />Το ΔΝΤ και η ΠΤ υποστηρίζουν πως οι πολιτικές αυτές μπορεί να προκαλέσουν βραχυπρόθεσμα πόνο, αλλά είναι απαραίτητες για την δημιουργία των συνθηκών για μακροχρόνια ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων εργασίας<br /><br />Οι επικριτές τους απαντούν πως τα μέτρα αυτά επιβάλλουν αγωνία χωρίς όρια, επιδεινώνουν την φτώχεια και στην πραγματικότητα υπονομεύουν τις προοπτικές για οικονομική ανάπτυξη. Οι πολιτικές αυτές, λένε, αντικατοπτρίζουν την προκατάληψη εναντίον της εργασίας και υπέρ των εταιρικών συμφερόντων...<br /><br />... Η θεωρία πίσω από την εργασιακή ευελιξία είναι πως αν η εργασία αντιμετωπισθεί σαν άλλο ένα εμπόρευμα όπως όλα τα άλλα, και οι εταιρείες μπορούν να απολύουν και να προσλαμβάνουν εργαζόμενους όπως θα τοποθετούσαν ή θα αφαιρούσαν μια μηχανή, τότε οι αγορές θα δρούσαν αποτελεσματικά. Οι αγορές που λειτουργούν αποτελεσματικά θα διευκολύνουν στην συνέχεια την οικονομική ανάπτυξη.<br /><br />Οι επικριτές λένε πως η θεωρία δεν στέκει. Ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας Joseph Stiglitz περιέγραψε ως εξής το πρόβλημα: "Ως τμήμα του δόγματος της φιλελευθεροποίησης η Συναίνεση της Ουάσινγκτον έλεγε: 'κάντε τις αγορές εργασίας πιο ευέλικτες'. Η μεγαλύτερη αυτή ευελιξία υποτίθεται πως θα οδηγούσε σε μικρότερη ανεργία. Μια παράπλευρη συνέπεια για την οποία δεν ήθελαν να πολυμιλάνε ήταν πως αυτό θα οδηγούσε σε χαμηλότερους μισθούς. Αλλά οι χαμηλότεροι μισθοί θα προσέλκυαν περισσότερες επενδύσεις, μεγαλύτερη ζήτηση για εργασία. Έτσι θα υπήρχαν δύο ωφέλιμες συνέπειες: Το ποσοστό ανεργίας θα μειωνόταν και η δημιουργία θέσεων εργασίας θα επιταχυνόταν επειδή οι μισθοί θα ήταν χαμηλότεροι.<br /><br />"Τα δεδομένα από την Λατινική Αμερική δεν υποστηρίζουν αυτά τα συμπεράσματα" εξήγησε ο Stiglitz... "Η μισθολογική ευελιξία δεν συσχετίζεται με την χαμηλότερη ανεργία. Ούτε έχει αυξηθεί γενικά ο ρυθμός δημιουργίας θέσεων εργασίας... Εκεί που η ευελιξία της αγοράς εργασίας σχεδιάστηκε για την μετακίνηση ανθρώπων από δουλειές χαμηλής παραγωγικότητας σε υψηλής παραγωγικότητας... συχνότερα μετακίνησε ανθρώπους από χαμηλής παραγωγικότητας δουλειές στην ανεργία... που είναι ακόμα μικρότερης παραγωγικότητας"...<br /><br />... Στις συστάσεις της προς την καινούρια [τότε] Μεξικανική κυβέρνηση του Vicente Fox, η Παγκόσμια Τράπεζα έχει εκφράσει αναλυτικά πόσο ευρέως προωθεί την ευελιξία της εργασίας, Η Τράπεζα ενθάρρυνε το Μεξικό να καταργήσει σταδιακά ένα ευρύ φάσμα εργατικών δικαιωμάτων και προστασιών:<br /><br />- το τρέχον σύστημα αποζημιώσεων απόλυσης<br /><br />- τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις δεσμευτικές κλαδικές συμβάσεις<br /><br />- την υποχρεωτική συμμετοχή σε σωματεία και την αναγκαστική συμμετοχή στα κέρδη<br /><br />- τους περιορισμούς στις συμβάσεις προσωρινής εργασίας, μαθητείας και ορισμένου χρόνου...<br /><br />...</blockquote><br /><br /><b>Μπόνους έκθεμα ιδεοληψίας: </b>Τι είναι εκείνο που αναγκάζει την Κομισιόν να σκεφτεί σοβαρά πλέον την μεταβολή των κριτηρίων του Συμφώνου Σταθερότητας: <a href="http://www.eurotribune.eu/index.default.php/?p=16981&amp;l=0&amp;idioma=2">Ο φόβος της επανακρατικοποίησης των συνταξιοδοτικών συστημάτων</a>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-3735672898435200647?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-19150376063275798902010-12-10T00:55:00.150+02:002010-12-13T02:38:18.620+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/TJqYmgXoB7I/AAAAAAAAAY0/DLtYVBpsjJM/s1600/papandreou.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5519892080587442098" src="http://3.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/TJqYmgXoB7I/AAAAAAAAAY0/DLtYVBpsjJM/s320/papandreou.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 243px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 320px;" /></a><span style="font-size: 85%; font-style: italic;">Στη μνήμη της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας, 1974-2010</span><br /><br /><span style="font-size: 85%;">[βλ. και Radical Desire, Αντώνης, "<a href="http://radicaldesire.blogspot.com/2010/09/blog-post_23.html">Σχέσεις του αιτιατού, ή το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου</a>", για σχετικούς συνδέσμους] </span><br /><blockquote>"...<a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&amp;id=214851">το δίλημμα είναι</a> αν θα συνεχίσουμε το έργο της σωτηρίας και αναμόρφωσης της πατρίδας ή αν θα πάμε πίσω στην παρακμή, τη φαυλοκρατία και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου"...</blockquote><br /><blockquote><a href="http://www.asxetos.gr/Default.aspx?tabId=274&amp;c=76&amp;aid=1371">Ελαυνόμεθα αποκλειστικώς από πατριωτικά κίνητρα</a> και επιδιώκομεν να καταργήσωμεν την φαυλοκρατίαν. Να εξυγιάνωμεν τον δημόσιον βίον. Να απομακρύνωμεν από τον οργανισμόν της Χώρας την σήψιν από την οποίαν εκινδύνευε.</blockquote><br /><h2>1. Παττακώς, ή η αργή διολίσθηση προς την κόλαση</h2>Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που επιβλήθηκε στο κέντρο της Αθήνας ενόψει της επετείου της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, οι αγριότητες των ΜΑΤ παντού, που οδήγησαν σε επίθεση (νομίζω για πρώτη φορά από την εποχή της χούντας) σε γραφεία πολιτικής νεολαίας κοινοβουλευτικού κόμματος και, σε διαφορετικό επεισόδιο, στον τραυματισμό του γραματέα της, είναι στοιχεία μιας δημοκρατικής εκτροπής σε αργή κίνηση - στο δρόμο <a href="http://e-dromos.gr/index.php?option=com_k2&amp;view=item&amp;id=3269:%CE%B7-%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82&amp;Itemid=51">προς την μεταδημοκρατία</a>. <br /><br />Η δραματική αποχή, ήταν και αυτή ένα βήμα προς τα εκεί, όπως πολύ καλά περιγράφει ο Δ. Μπελαντής στο άρθρο του. Η αποχή αυτή δεν σηματοδότησε τόσο μια διαμαρτυρία αλλά την πρόσληψη ως ματαιότητας κάθε πολιτικής διαμαρτυρίας: σαν μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της χώρας να έχει παραιτηθεί από κάθε παρέμβαση, από κάθε λόγο συμμετοχής, έστω και εκλογικής και να αντιμετωπίζει το καθεστώς σαν άλλη μια φυσική καταστροφή. Η πελατειακότητα και η μιντιακή προπαγάνδα τόσων δεκαετιών, μαζί με την αδυναμία της αριστεράς (και οιουδήποτε άλλου) να αρθρώσει εναλλακτικό λόγο, η έλλειψη συγκεκριμένων στόχων, η μη-επαρκής επίθεση σε φαινόμενα διαφθοράς που άνθιζαν δίπλα της, η εγκληματική αδυναμία να δημιουργήσει έναν ακηδεμόνευτο και απαλλαγμένο από την καμαρίλα συνδικαλισμό (τα ανεξάρτητα πρωτοβάθμια σωματεία, άργησαν να έρθουν στο προσκήνιο και δεν έχουν επαρκή αναγνωρισιμότητα ακόμα) έχουν διευκολύνει την ατέρμονη επωδό των καθεστωτικών απολογητών: "όλοι ίδιοι είναι".<br /><br />Αλλά και όταν οι άνθρωποι πάνε στις κάλπες, η ερμηνεία της ψήφου τους ανήκει σε άλλους: Στις αυτοδιοκητικές εκλογές η αποχή ήταν πρωτοφανής. Τα λευκά και τα άκυρα επίσης. Η φιλοπασοκική ψήφος στον πρώτο γύρω καταβαραρθρώθηκε, και επιβίωσε στον δεύτερο μόνο χάρη στο γεγονός είχαν να αντιμετωπίσουν δεξιές δημοτικές αρχές που μόνο σαν συμφορά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και οι υποψήφιοι διαχώρισαν εαυτούς από την οικονομική πολιτική. Παρόλα αυτά, με την επιδοκιμασία του 25% των πραγματικών ψηφοφόρων και λιγότερο, ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου βγήκε στην τηλεόραση και μετά το πέρας του συντριπτικού πρώτου γύρου, και του υποτονικού δεύτερου και μας εξήγησε πως το ΠΑΣΟΚ νίκησε, πως είχαμε μόλις υπερψηφίσει την οικονομική του πολιτική (κάτι που δεν μας το ανέφεραν ούτε ο κ. Καμίνης, ούτε ο κ. Μπουτάρης, ούτε καν ο κ. Σγουρός προεκλογικά). Είναι πλέον σαφές ότι ούτε μηνύματα δεν μπορούν να σταλθούν διότι ανεξάρτητα από το περιεχόμενό τους, οι παραλήπτες τους είναι αποφασισμένοι, όχι απλά να μην τα καταλάβουν, αλλά τα ερμηνεύσουν όπως θέλουν αυτοί, κάτι στο οποίο διευκολύνονται από την ενιαία πολυκαναλική ΥΕΝΕΔ που είναι η τηλεόραση των κρατικοδίαιτων εργολάβων και των αφορολόγητων εφοπλιστών. Από εκεί και μετά τα παίρνει ο φέρελπις υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας με τους σοσιαλιστές και μας λέει μπράβο κορόιδα, η γενναιοδωρία σας με τους τοποτηρητές μας είναι πέρα από κάθε προσδοκία μας...<br /><br /><br /><h2>2. Το κόμμα της φτηνής εργασίας</h2>Αφηνιασμένοι. Έμπλεοι οργής και ταξικής τελικά απαρέσκειας το Κοινωνικό Στρώμα Που Έχει Πρόσβαση Στα ΜΜΕ, το Κόμμα που απαιτεί την φτηνή εργασία (των Άλλων), <span style="font-style: italic;">δεν καταλαβαίνει</span> τις ενστάσεις, την δυσαρέσκεια... Ή μάλλον την καταλαβαίνει, αλλά την οικτίρει: Μα δεν βλέπετε πως αυτή είναι η αρχή ενός γενναίου νέου κόσμου; Η σωτηρία της Ελλάδος. Για την πατρίδα σας, λένε οι μέχρι πρότινος καγχάζοντες και επισημαίνοντες την διευρυνόμενη ασημαντότητα των εθνικών ταυτίσεων, δεν είστε έτοιμοι να κάνετε θυσίες, να πεινάσετε, να ζοριστείτε για να φτάσουμε όλοι μαζί στην Γη Χαναάν της πολιτικής ωριμότητας; μα τι σόι ζώα είστε; Άλλωστε, έλεγε ο άλλος μέγας γνώστης της Ελληνικής πραγματικότητας προ μηνών, το βασικό σας πρόβλημα είναι η χλίδα στην οποία ανάξια ζείτε - ε θα κόψετε τα πολλά ταξίδια στην Νέα Υόρκη κάθε μήνα, <a href="http://tovytio.wordpress.com/2010/05/25/which-reality/">μια ή δύο φορές το χρόνο</a> φτάνει. "Όλοι φταίμε", λένε, που σημαίνει "όλοι φταίτε" και κανένας περισσότερο: το φερέφωνο του διαπλεκόμενου καναλάρχη, ο εργολάβος του δημοσίου είναι αθώοι, εξίσου αθώοι τέλος πάντων με τον οδηγό του ΗΣΑΠ που παίρνει 1800 Ευρώ τον μήνα μετά από 20ετία εργασίας. <br /><br />Εξ αυτών και όχι μόνο, από την ανησυχία που γεννά η κρίση και οι δυνάμει απαιτήσεις των πληβείων έτσι και δεν πιάσει το Δόγμα του Σοκ, προκύπτει ένας λόγος που έχει απενοχοποιήσει την απέχθεια προς την δημοκρατία, μια τεχνοκρατία που όλο και λιγότερο νιώθει την ανάγκη να κρύψει την αποστροφή της για το πόπολο. Οι αστυνομικές ενέργειες δικαιολογούνται, επιβάλλονται μάλιστα για την προστασία της εθνικής οικονομίας, οι μηχανισμοί γενικευμένης κοινωνικής επιτήρησης μας προστατεύουν από τo ενδεχόμενο τρομοκρατικών ενεργειών, οι διαδικασίες της βουλής και η κοινοβουλευτική νομιμότητα μπορεί να γίνονται τελατίνι για υπέρτερο εθνικό συμφέρον, ενώ η υπόμνηση των δεδηλωμένων υποσχέσεων με τις οποίες εξελέγη το κυβερνών κόμμα είναι σαμποτάζ της οικονομίας. Ξαναβρίσκει ο φιλελεύθερος λόγος το νήμα που τον συνέδεσε κατά το παρελθόν με την ακροδεξιά (με την οποία επορεύθηκε χέρι-χέρι όλο αυτόν τον καιρό η σοσιαλιστική κυβέρνηση) εδώ κι αλλού - γιατί άλλωστε οι τοπικές μας εξελίξεις δεν είναι παρά μικρά παρακλάδια του γενικότερου μετά την Κρίση τοπίου, όπου το πόσο μετά είναι το "μετά", είναι ένα σοβαρό ζήτημα.<br /><br />Αναρωτιέται κανείς όλοι αυτοί οι φλογεροί κήρυκες του Δεν Υπάρχει Εναλλακτική Λύση, και του Όλοι Mαζί τα Φάγαμε, ποια λύση θεωρούν πως υπηρετούν και πόσα έχουν φάει από τα φαγωμένα. Ποιο είναι το εισοδηματικό επίπεδο του κυρίου που την πέφτει στον "ακαμάτη συνδικαλιστή" και στον "μη παραγωγικό" Έλληνα με την βεβαιότητα χιλίων <s>πιθήκων</s> εργοδοτών; Αυτοί που λένε ότι τα 1200 το μήνα είναι πολλά, πόσους ξέρουν που να βγάζουν από κει και κάτω; Πώς δικαιολογούν τον δικό τους εισόδημα όταν μιλάνε για παραγωγικότητα; Ακόμα περισσότερο ποιος εξιδανικευμένος νεοφιλελεύθερος σταχανοβιτισμός είναι το σημείο αναφοράς τους;<br /><br />Και όσο για την οικονομία και τις παθογένειές της: με σχεδόν ερωτικό πάθος τις υπηρετούσαν όλοι αυτοί, τις εποχές της μεγάλης κερδοφορίας των Ελληνικών επιχειρήσεων. Τις ίδιες εποχές που οι εργαζόμενοι "απασφαλίστηκαν" νομίμως για πρώτη φορά, έγιναν περιστασιακοί και με το κομμάτι και δεν έπαιρναν αυξήσεις που να καλύπτουν καν τον πληθωρισμό.<br /><br />Όταν λοιπόν ερωτούν όλοι "τι παράγαμε" και λένε ανοησίες περί υπερβολικών μισθών, ή μη παραγωγικής εργασίας, λες και η εργασία στον καπιταλισμό έχει κάποιον ηθικό στόχο και όχι την κερδοφορία, ας λάβουν υπόψη τα εξής, <a href="http://archive.enet.gr/online/online_text/c=114,dt=04.12.2007,id=17137928,89056008">γραμμένα στην Ελευθεροτυπία σε ανύποπτο χρόνο το 2007</a> (και παραθέτω εκτενές απόσπασμα):<br /><br /><blockquote>Σύμφωνα με στοιχεία της ICAP από επεξεργασία των ισολογισμών 25.972 εταιρειών Α.Ε. και ΕΠΕ, ο ρυθμός αύξησης των κερδών προ φόρων, εξαιρουμένου του χρηματοπιστωτικού κλάδου, προσέγγισε το 60% (δεκαπέντε φορές ταχύτερος του ΑΕΠ), ενώ σε απόλυτο μέγεθος τα κέρδη προ φόρων έφτασαν στα 8,6 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει πως κατά μέσο όρο οι επιχειρήσεις κερδίζουν μικτά 44.000 ευρώ ανά εργαζόμενο, ενώ τους κοστίζει λιγότερο από 10.000 ευρώ...<br /><br />Τη στιγμή που οι επιχειρήσεις έβγαζαν, σε μέσα επίπεδα, 44.000 ευρώ από κάθε εργαζόμενο, πλήρωναν στη «γενιά των 700 ευρώ» αυξήσεις 2,9% από τις αρχές του 2006 και άλλο ένα 2,9% το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, ήτοι σε μέσα επίπεδα 3,9%.<br /><br />Έτσι, κατά το πρώτο 9μηνο του, άκρως κερδοφόρου για τις επιχειρήσεις, έτους 2006 οι εργαζόμενοι «απολάμβαναν» βασικό-εισαγωγικό μισθό 608,32 ευρώ, αλλά το τελευταίο τετράμηνο αυτός έφτασε, αισίως, στα 626 ευρώ.<br /><br />Στο Δημόσιο οι αυξήσεις που ανακοίνωσε πέρυσι η κυβέρνηση ήταν 3%, δηλαδή οι μισθοί κινήθηκαν κάτω του πληθωρισμού (3,2%). Ετσι, τη χρονιά που οι επιχειρήσεις κατέγραφαν τεράστια κέρδη (60% περισσότερα από το 2005), οι εργαζόμενοι είχαν μείωση του πραγματικού-διαθέσιμου εισοδήματος. Τις γλίσχρες αυξήσεις έφαγε ο πληθωρισμός, χωρίς να υπολογίζεται η φορολογική τσιμπίδα, η οποία «συνέλαβε» την αυξημένη φορολογητέα ύλη των μισθωτών και των συνταξιούχων, αφού δεν τιμαριθμοποιήθηκε η φορολογική κλίμακα.<br /><br />Την ίδια στιγμή οι επιχειρηματίες κατέβαλαν φόρο 25% επί των κερδών (μερισμάτων), ενώ όσοι μισθωτοί, λόγω θέσης, προϋπηρεσίας ή απλώς υπερωριών και εργασίας στις γιορτές, συγκέντρωσαν ετήσιες αποδοχές πέραν των 23.000 ευρώ πλήρωσαν φόρο 40%.</blockquote><br />Προσθήκη: <a href="http://www.icap.gr/Documents/icapGR/Greece_in_Figures_2008_ICAP.pdf">Η έκθεση της ICAP για το 2006</a><br /><br />Προσθήκη 2: Αμφισβητήθηκε από τον σχολιαστή ΑΦ η -εχμ- επάρκεια της απόδοσης της Ελευθεροτυπίας σε <a href="http://old-boy.blogspot.com/2010/12/blog-post_11.html">σχετική συζήτηση στου Old-Boy</a>, και όχι αδίκως. Παρά την ένσταση αυτή νομίζω πως η συγκριτική ανάγνωση των σχετικών στοιχείων στην ΕΕ, δικαιώνει απόλυτα τον γενικό στόχο της παρατήρησής μου - βλ τον παρακάτω πίνακα για το 2005 [πηγή EU KLEMS, <a href="http://www.unitetheunion.org/pdf/The%20Truth%20About%20Irish%20Profits.pdf">παρατίθεται εδώ</a>]:<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/TQVql8H79uI/AAAAAAAAAaM/dr-elP14r2o/s1600/euklems.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/TQVql8H79uI/AAAAAAAAAaM/dr-elP14r2o/s320/euklems.jpg" width="254" /></a></div><br /><h2>3. Απελευθέρωση απολύσεων, ευελιξία, μείωση βασικού και άλλα έργα μυθοπλασίας</h2><br />Το ειρωνικότερο στην επίθεση που δέχονται τα εισοδήματα δημοσίων και ιδιωτικών εργαζομένων, είναι πως στην πραγματικότητα οι αλλαγές στην νομοθεσία απλά νομιμοποιούν μια ήδη άρρωστη κατάσταση, οι "μεταρρυθμίσεις" ήταν πρακτικά ήδη σε ισχύ εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον! Η Ελληνική αγορά ήταν ευέλικτη πέρα από κάθε ονείρωξη δυτικού επιχειρηματία: Το <a href="http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/5909">25% των εργαζομένων ήταν ανασφάλιστοι</a> ήδη, ενώ <a href="http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=517158">άλλο ένα 7%</a> ήταν μισθωτοί που αναγκάζονταν να δουλεύουν με "μπλοκάκι": όπερ ένα 32% των εργαζομένων ήταν χωρίς δικαιώματα αποζημίωσης ή παρεμπόδισης οιασδήποτε απόλυσης. Αν σε αυτούς προστεθεί ένα μεγάλο μέρος των μεταναστών νομίμων και μη που πρακτικά δουλεύουν χωρίς καμία εξασφάλιση, τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, την "μαθητεία" μαϊμού κτλ, εύκολα προκύπτει πως περί 50% των εργαζομένων εργαζόταν ήδη επισφαλώς, και το υπόλοιπο 33% του <a href="http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/0c0dfb01-4042-44a9-905a-b50ef5b7e614">40% των αυτοαπασχολουμένων</a> μας κάνει περί το 80% των Ελλήνων εργαζομένων που νόμιμα ή παράνομα εργαζόταν ευελικτότατα, ή δεν τον αφορούσαν οι σχετικοί περιορισμοί. Όλη αυτή η ευελιξία είχε τα "θεαματικά" αποτελέσματα που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Η νομιμοποίησή της απλά θα στερήσει το όπλο του εκφοβισμού με την (βασικά ανύπαρκτη) επιθεώρηση εργασίας και την καταγγελία, από τους εργαζόμενους. <br />Για τις αμοιβές: παρότι μας έχουν ζαλίσει με το πόσο υψηλό ήταν το κόστος εργασίας, <a href="http://www.sysp.gr/periskopio/008.htm">αυτό ήταν μόνο εν μέρει αληθές</a>: η Ελλάδα είχε χαμηλότατους μισθούς για την μάζα των εργαζομένων σε σχέση με άλλες χώρες της ΕΕ (50% και κάτω των Γερμανικών), αλλά στο ανώτερο διευθυντικό επίπεδο, στους ταγούς της οικονομικής ζωής μας (που μας οδήγησαν σημειώνω στον γκρεμό) οι μισθοί ήταν απολύτως εφάμιλλοι των Γερμανικών. Εκεί προφανώς δεν ετίθετο θέμα παραγωγικότητας...<br />Όσο για τις απολύσεις, (<a href="http://histologion-gr.blogspot.com/2006/04/blog-post.html">ξανά-</a>)αντιγράφω <a href="http://archive.enet.gr/online/online_text/c=114,id=3022120">τις παρατηρήσεις του Χρ. Μέγα στην Ελευθεροτυπία το 2006</a>:<br /><br /><blockquote>Η Ελλάδα έχει από τα χειρότερα συστήματα εργασιακών σχέσεων, κυρίως γιατί οι εργοδότες απολύουν αναιτιολόγητα, ενώ, όπου προβλέπεται «σπουδαίος λόγος» για απομάκρυνση από την εργασία, όπως στις ΔΕΚΟ και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, έχει ενοχοποιηθεί από την κυβέρνηση για όλα τα δεινά της χαμηλής παραγωγικότητας. Μάλιστα τον περασμένο Δεκέμβριο πέρασε νόμο για κατάργηση των σχετικών κανονισμών προσωπικού και πρόσληψη με καθεστώς ιδιωτικού δικαίου και αναιτιολόγητων απολύσεων για τους νέους που θα προσλαμβάνονται στο εξής.<br /><br />Ως προς τις απολύσεις, αυτές είναι απελευθερωμένες για επιχειρήσεις έως 20 άτομα, κάτι που αφορά το 92% των επιχειρήσεων (σ.σ.: οι οποίες είναι μικρού μεγέθους στην Ελλάδα). Και η πρόβλεψη αυτή ετέθη το 2000 (νόμος Γιαννίτση), αφού έως τότε ήταν ελεύθερες για επιχειρήσεις που απασχολούν έως 50 άτομα προσωπικό. Πλέον για τις επιχειρήσεις από 21 έως 199 άτομα το ποσοστό των απολύσεων κυμαίνεται από 20% έως και 2% αντιστοίχως (4 άτομα το μήνα). Και άνω αυτού του ορίου παγιώνεται το 2% το μήνα.<br /><br />Ομως αυτού του μεγέθους οι επιχειρήσεις ανήκουν, σε μεγάλο βαθμό, στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ενώ οι μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα που το προηγούμενο διάστημα θέλησαν να κάνουν απολύσεις, ουδένα πρόβλημα αντιμετώπισαν. </blockquote><br /><br /><h2>4. Μόνοι εμείς, της κρίσης οι εκδρομείς;</h2><br />Ένα άλλο γεγονός που δεν πολυσυζητάμε βλέπω δημόσια είναι η ταυτόχρονη κατάρρευση εξαιρετικά διαφορετικών μεταξύ τους οικονομιών: είναι εντυπωσιακή η σύμπτωση του σκασίματος αλλεπάλληλων PIGS - είχαν προηγηθεί οι Τίγρεις της Βαλτικής οι οποίες έχουν φτάσει πλέον μάλλον στον πάτο, καθώς υπάρχουν πλέον άνθρωποι που προτίθενται να κάνουν σκληρή σωματική εργασία για 120 Ευρώ τον μήνα, <a href="http://www.baltic-course.com/eng/finances/?doc=30358">ποσό που εξέπληξε μέχρι και τον απεσταλμένο της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Λεττονία</a>, που είναι ένα καλό σημείο για να έχουμε υπόψη μας όταν αναρωτιόμαστε πού είναι ο πάτος: μεσαίωνα και κάτεργου γωνία.<br /><br />Εντυπωσιακότερη σύμπτωση από την ταυτόχρονη σχεδόν δημοσιονομική κατάρρευση διαφορετικών μεταξύ τους οικονομιών (πολλές από τις οποίες μας τις πούλαγαν σαν μοντέλα προς μίμηση μέχρι πολύ πρόσφατα) είναι πως παρά τις διαφορετικές οικονομίες, για πάσαν νόσο και μαλακία το φάρμακο είναι ένα: Λιτότητα. Ακόμα και μετά από δύο χρόνια αποτυχίας επίτευξης των σκοπών της λιτότητας, όπως στην Ιρλανδία, η ΕΚΤ και τα οικονομικά Waffen-IMF, αρνούνται να αφήσουν την πραγματικότητα να χαλάσει τα οικονομικά τους προσχήματα. Προφανώς ο σκοπός είναι άλλος, αλλά δεν μπορεί να ομολογηθεί: είναι κομμάτι δύσκολο να πείσεις τον κάθε συνταξιούχο ή τον κάθε άνεργο πως αξίζουν οι μακροχρόνιες θυσίες στις οποίες θα υποβληθούν προκειμένου να διασφαλιστεί η υγεία του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού συστήματος, ήδη πολλάκις στηριγμένου με τα λεφτά των άλλων... Οπότε καλύτερα να φταίμε όλοι για να δουλεύει η ενοχοποίηση για τις τράπεζες.... Η Ισλανδία πάντως που απέφυγε το τριπάκι της αυτοενοχοποίησης και της τοποθέτησης των συμφερόντων του λαού της κάτω από εκείνα των τραπεζών, μοιάζει να <a href="http://www.irishtimes.com/newspaper/finance/2010/1210/1224285184975.html">έκανε τις σωστές επιλογές</a>. Οι Ιρλανδοί πάλι έχουν εκλογές σε λίγο καιρό: καιροφυλακτούν εκπλήξεις...<br /><br /><br /><h2>5. Αδιέξοδα και αντιφάσεις</h2><br />Στον δρόμο για την κατάρρευση είναι εντυπωσιακός ο στρουθοκαμηλισμός, η αποφυγή ολοκληρωμένων συλλογισμών. Πρέπει να μάθουμε να πάψουμε να σκεφτόμαστε, να αρκούμαστε στις αναλύσεις των τηλεσχολιαστών, να πάψουμε να παρατηρούμε εγγενείς αντιφάσεις: Η υπερχρέωση της χώρας θα αντιμετωπισθεί με διόγκωση του δημοσίου χρέους στο 150%++ σε δυο χρόνια. Η διευρυνόμενη ανεργία και η φτώχεια με ακόμα εξευτελιστικότερους μισθούς και διευκόλυνση των απολύσεων. Οι αδυναμίες της δημόσιας παιδείας με την ιδιωτικοποίησή της. Η πράσινη ανάπτυξη με το fast track της περιβαλλοντικής ασυδοσίας και την κατάργηση του σιδηροδρόμου. Η στροφή στην καινοτομία με την οικονομική αυτοεξορία του πλέον καταρτισμένου εργατικού δυναμικού της χώρας. Οι υποδομές της θα ενισχυθούν με την κατάρρευση των δημοσίων επενδύσεων. Ο ανταγωνισμός θα έλθει με την δημιουργία ολιγοπωλιακότερων (ή και μονοπωλιακών βλ. αεροπορικές συγκοινωνίες) συνθηκών. Η κοινωνική δικαιοσύνη με την αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα και στο πετρέλαιο θέρμανσης. Η πολιτική πολυφωνία με την καθιέρωση πλειοψηφικού (ουσιαστικά) συστήματος με υποψηφίους επιλεγμένους από τον αρχηγό. Η φορολογική δικαιοσύνη με άλλη μια περαίωση, την πλέον σκανδαλώδη υπέρ των μεγάλων οφειλετών και εναντίον των μπλοκάκηδων, αλλά και με την μετακύλιση των εσόδων από τους άμεσους στους έμμεσους φόρους. Αυτό το φεστιβάλ αντιφάσεων είναι η υπόσχεση που λαμβάνουμε. Η χώρα είναι ήδη νεκρή. Η καταστροφή είναι βέβαιη - αλλά είναι ευκαιρία!<br /><br />Ωραία. Η καταστροφή τίνος και η ευκαιρία για ποιον; Δεν αποσαφηνίζεται. Κάθε καταστροφή είναι ευκαιρία για κάτι βέβαια: η όλη φιλολογία θυμίζει Νέα Oρλεάνη την επομένη της Κατρίνα: "η καταστροφή μας δυναμώνει". Ή μας απελευθερώνει: Die zerstörung macht frei, μια και το arbeit δεν είναι και πολύ διαθέσιμο. Στα στρατόπεδα ανεργίας του μέλλοντος, οι κατεστραμμένοι θα παρηγορούνται με στατιστικές που θα διαβεβαιώνουν πως όλοι οι δείκτες ανέρχονται. Ότι η κρίση είναι παρελθόν και πλέον, η δυστυχία τους είναι δικό τους θέμα.<br /><br /><h2>6. Τυφώνας Τρόικα</h2><br /><blockquote>"We finally cleaned up public housing in New Orleans. <a href="http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2005/09/09/AR2005090901930.html">We couldn't do it, but God did</a>." <span style="font-style: italic;"> <span style="font-weight: bold;">Richard H. Baker</span>, ρεπουμπικανός βουλευτής της Λουιζιάνα μετά την ισοπέδωση της πόλης από την Κατρίνα</span><br /><br />Ως «<a href="http://www.econews.gr/2010/06/21/news-provopoulos-oikonomia/">μοναδική ευκαιρία για την προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας</a>» χαρακτήρισε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργος Προβόπουλος το περίφημο Μνημόνιο που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.</blockquote><br />Όπως και στην Κατρίνα οι ευκαιρίες "αναμόρφωσης" έχουν συγκεκριμένο περιεχόμενο: την εξαθλίωση των ασθενέστερων και την μεταφορά πλούτου από τους φτωχότερους στους πλουσιότερους, όπως άλλωστε μικρή επαφή με τα παραδείγματα που παραθέτει το Shock Doctrine της Ναόμι Κλάιν δείχνει. Η μετά την Κατρίνα Νέα Ορλεάνη <a href="http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2008/aug/28/usa.hurricanekatrina">δεν έχει κτιστεί με γνώμονα το συμφέρον των φτωχότερων κατοίκων της</a> αλλά με βασικό πρόταγμα <a href="http://www.freespeech.org/blog/ethnic-cleaning-chocolate-city">"να διώξουμε τους αραπάδες"</a> (τουριστικοποιώντας την κουλτούρα τους). Οι "αναγκαίες μεταρρυθμίσεις" λοιπόν ήταν αναγκαίο να εξαφανίσουν τους φτωχότερους και πιο αδύναμους. Η ανθρωπογενής δημοσιονομική "Κατρίνα" που έπληξε την Ελλάδα, εικάζει κανείς πως τις ίδιες προτεραιότητες θα έχει. Απλά εδώ οι μαύροι είναι περισσότεροι<br /><br /><h2>7. Ευχή και κατάρα</h2>Όποιοι δεν συμμετάσχουν στην απεργία και δεν κατέβουν στην συγκέντρωση στις 15/12 ζυγόν δουλείας ας έχωσι.... Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία<br /><br /><br /><h2>8. Θυμός...</h2>:<br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7vU5kwcJaok?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/7vU5kwcJaok?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-1915037606327579890?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-69751364258386806112010-12-09T11:53:00.000+02:002010-12-09T11:53:04.902+02:00Έγραψα αυτό αρχικά για το <a href="http://histologion.blogspot.com/2010/12/11th-thesis-on-wikileaks.html">Αγγλικό Ιστολόγιον</a> και (επιμελημένο κάπως) <a href="http://www.eurotrib.com/story/2010/12/9/43911/6772">για το European Tribune</a>. Προς το παρόν (επιφυλάσσομαι για ολόκληρο το κείμενο), θα μεταφράσω μόνο την 11η θέση:<br /><br /><blockquote>Φιλόσοφοι και σχολιαστές προσπαθούν να ερμηνεύσουν το wikileaks, το θέμα είναι όμως να το μιμηθούμε και να το ξεπεράσουμε</blockquote><br />Τέλος: Τιμή και δόξα στους Anonymous. Η υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου στο διαδίκτυο περνά από την κάννη του LOIC...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-6975136425838680611?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-85978396389478907372010-12-08T03:29:00.002+02:002010-12-08T03:31:29.348+02:00<!--copy and paste--><a href="http://my.opera.com/NightKnight2711/albums/showpic.dml?album=2451931&picture=33521071"><img src="http://files.myopera.com/NightKnight2711/albums/2451931/Evil%20Doctor.jpg" width="475" alt="" /></a><br /><a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=231151">Ντομινίκ Στρος Καν</a>, επικεφαλής του ΔΝΤ, Αθήνα 07/12/2010:<br /><blockquote>"Το ΔΝΤ είναι εδώ για να βοηθήσει, ξέρω πως πάρα πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν πως είμαστε οι κακοί - είμαστε συνηθισμένοι σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς, όμως δεν είμαστε εμείς η αιτία των προβλημάτων..."<br />"Μη μάχεστε εναντίον του γιατρού, ο γιατρός μπορεί καμιά φορά να δίνει δυσάρεστη φαρμακευτική αγωγή..."</blockquote>Γεώργιος Παπαδόπουλος, δικτάτωρ, Αθήνα 1967:<br /><blockquote>“Ασθενήν έχομε εις τον γύψο τον βάλαμε, τον δοκιμάζουμε εάν μπορεί να περπατάει με τον γύψο, σπάζομε τον αρχικό γύψο και ενδεχομένως περιορίζουμε τον καινούργιον εκεί που χρειάζεται. Ενδεχομένως το δημοψήφισμα θα είναι μια γενική θεώρησις των ικανοτήτων του ασθενούς. Ας προσευχηθούμε να μην χρειάζεται ξανά γύψον. Εάν χρειάζεται θα του τον βάλομεν. Και το μόνο που μπορώ να σας υποσχεθώ είναι να σας καλέσω να δείτε και σεις το πόδι χωρίς γύψο.”</blockquote><br />Δήμητρα Ντούραλη, Αμάν Ντόκτορ:<br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/LImFwZMKzjI?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/LImFwZMKzjI?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Aman Doktor και από Stellamara για μια πιο διεθνή διάσταση:<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/wYZXhqp_ojw?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/wYZXhqp_ojw?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0&amp;color1=0x2b405b&amp;color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-8597839638947890737?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-75421896349198324032010-12-04T03:35:00.000+02:002010-12-04T03:35:10.694+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://lavame.files.wordpress.com/2009/11/agrinio-afisa-metanastes-dekemvrhs-11-09.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img 0"="" height="320" src="http://lavame.files.wordpress.com/2009/11/agrinio-afisa-metanastes-dekemvrhs-11-09.jpg" style="float: left; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 5px; margin-top: 0px;" width="113" /></a>"<a href="http://www.newschool.edu/uploadedFiles/Faculty/Lang/An_Anomaly_Greek_Riots.pdf">An Anomaly? Some Reflections on the Greek December 2008</a>"</div><i><a href="http://www.newschool.edu/lang/faculty.aspx?id=1638">Ανδρέας Καλύβας</a></i>*<br /><br />"Ένας ξεσηκωμός συνέβη στην Ελλάδα τον [Δεκέμβρη του 2008]... Μια εξέγερση εναντίον της κρατικής εξουσίας και της συνταγματικής της τάξης από ένα τμήμα του πληθυσμού της. Η εξέγερση αυτή καθίσταται εντυπωσιακότερη άπαξ και μετακινηθούμε πέρα από τις στενές και επιεικείς προσεγγίσεις για να ενσωματώσουμε το εγχώριο με το υπερεθνικό. Η εξέγερση άλλωστε αντήχησε πέρα από τα εθνικά σύνορα και κινητοποίησε ισοδύναμες πράξεις, εκφράσεις αλληλεγγύης, από την Σουηδία, στην Ιταλία και την Γαλλία, στη Βουλγαρία, την Ρουμανία και την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία, τη Ρωσία, την Κύπρο, τη Γερμανία, την Αργεντινή και τις ΗΠΑ. Ακόμα και στην αμφισβητούμενη δημοκρατία της Μακεδονίας έγιναν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από το ελληνικό προξενείο σε υποστήριξη των Ελλήνων διαδηλωτών, όπως έγινε και στην Τουρκία. Παράλληλα ο Σουμπκομαντάντε Μάρκος του ELZN χαιρέτησε την παραδειγματικότητά τους και διατράνωση την αλληλεγγύη των Ζαπατίστας. Παρόμοια, αλλά από την άλλη πλευρά, οι κυρίαρχες ελίτ στην Ευρώπη ανησύχησαν πως οι συνθήκες είναι ώριμες για να εξαπλωθεί σαν επιδημία η εξέγερση καθώς η ήπειρος βυθιζόταν στην ύφεση...<br /><br />...Η υπερεθνική αυτή διάσταση της εξέγερσης έχει βαθύτερη ρίζα. Η Ελλάδα δεν είναι μόνο μια σχετικά σταθερή φιλελεύθερη συνταγματική δημοκρατία, είναι εντέλει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σημαίνει πως η σύγκρουση συνέβη, τουλάχιστον με όρους αυτσηρά τυπικούς και δικονομικούς, σε ευρωπαϊκό έδαφος, μέσα στο πολιτικά συγκροτημένο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι Ευρωπαϊκό γεγονός, όσο είναι και Ελληνικό. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να γίνει κατανοητή μέσα στα ευρύτερα συμφραζόμενα της Ευρωπαϊκής πολιτικής, σαν μια από τις συνοριακές τις περιοχές, τις μεταναστευτικές της πολιτικές, τους Βαλκανικούς της πολέμους, τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και την χρηματοοικονομική κρίση, την αποτυχία του συνταγματικού της προγράμματος, του δημοκρατικού της ελλείμματος κοκ.<br /><br />Εδώ θα υπενθυμίσω την <a href="http://www.makeworlds.org/node/80">προφητική παρατήρηση του Etienne Balibar</a> πως "Αν η Ευρώπη είναι για μας πρώτα από όλα το όνομα ενός ανεπίλυτου ακόμα πολιτικού προβλήματος, η Ελλάδα είναι ένα από τα κέντρα της, όχι μόνο εξαιτίας της μυθικής καταγωγής του πολιτισμού μας, που συμβολίζεται από την Ακρόπολη των Αθηνών, ελλά εξαιτίας των σημερινών προβλημάτων που είναι συγκεντρωμένα εκεί... Με αυτή την έννοια η Ελληνική εξέγερση είναι ένα σύμπτωμα της Ευρώπης ή για την Ευρώπη, "μια τοπική προβολή μορφών αντιπαράθεσης και σύγκρουσης που χαρακτηρίζουν όλη την Ευρώπη...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://kersanidis.files.wordpress.com/2010/02/december.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="162" src="http://kersanidis.files.wordpress.com/2010/02/december.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div>...[Σ]ε αυτό το σημείο... θέλω να εστιάσω την προσοχή σε έναν άλλο πρωταγωνιστή, κρίσιμο αλλά όμως προσπερασμένο και στρεβλά παρουσιασμένο: τον μετανάστη τον "ξένο κάτοικο" όλων των δικονομικών κατηγοριών και κατατάξεων τον (λαθρο-)μετανάστη, τον αλλοδαπό κτλ... Σε σχέση με τον οριακά υπαρκτό μεταναστευτικό ακτιβισμό στην φυσιολογική θεσμοποιημένη πολιτική και τις συνηθισμένες επίσημες ενώσεις, η εξέγερση του Δεκέμβρη μιλά για κάτι το καινοφανές, για μια πραγματική ρήξη: ένα νέο υποκείμενο εμφανίζεται στην δημόσια σφαίρα ο εξεγερμένος μετανάστης, πολιτικοποιημένος και δημόσιος, που διεκδικεί μια πολιτική ζωή"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-7542189634919832403?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-35056230308668329002010-11-15T13:30:00.004+02:002010-11-15T13:48:17.654+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/TOEbh7KlFMI/AAAAAAAAAZk/hcXVHjS4bqQ/s1600/strauss-kahn.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 124px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/TOEbh7KlFMI/AAAAAAAAAZk/hcXVHjS4bqQ/s200/strauss-kahn.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5539739286274118850" title="Ο περιφερειάρχης Ελλάδος"/></a><br />Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όσους ψήφισαν καθαρά "αυτοδιοικητικά" και διαβεβαίωναν πως δεν έχουν σχέση οι εκλογές με το μνημόνιο, αλλά και όσους "απείχαν για να στείλουν μήνυμα":<br /><br /><a href="http://www.sofokleousin.gr/archives/62150">Τάδε έφη Ντομινίκ Στρος Καν</a>:<br /><blockquote>"Τα νέα προγράμματα του ΔΝΤ, αναφέρομαι ιδιαίτερα στην Ελλάδα, έχουν συγκροτηθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται η αποκατάσταση της ισορροπίας, αλλά με την προστασία των πλέον αδύναμων, των πλέον ευάλωτων... <br />Όταν τα έλεγα αυτά, μού έλεγαν, ‘ναι, λέγε εσύ, αλλά το ΔΝΤ είναι φιλελεύθερο... Η πραγματικότητα είναι ότι έγιναν εκλογές (στην Ελλάδα) και ότι η αριστερά στην εξουσία νίκησε...<br />Αυτό που με ενδιαφέρει δεν είναι ότι νίκησε η αριστερά, αλλά ότι η κυβέρνηση, με το πρόγραμμα του ΔΝΤ, έγινε κατανοητή από την κοινή γνώμη και ότι η κοινή γνώμη υποστηρίζει την κυβέρνηση.<br />...Αυτό δεν συνέβη ποτέ στο παρελθόν. Δεν έχει ποτέ συμβεί, παρά το τόσο σκληρό πρόγραμμα που οι Έλληνες υποχρεώθηκαν να υποστηρίξουν, το να γίνει κατανοητό στον πληθυσμό ότι ήταν αναγκαίο και αυτός τελικά να υποστηρίξει στην πλειοψηφία του την υπάρχουσα κυβέρνηση".</blockquote><br /><br />Συναγωνίζεται o περιφερειάρχης Ελλάδος σε δημιουργική ανάγνωση των αποτελεσμάτων τον ΓΑΠ; Ίσως. Αλλά ήταν αναμενόμενο να το κάνει. Να χαιρόμαστε τους νέους δημάρχους και περιφερειάρχες στο θεματικό πάρκο απελπισίας και βαρβαρότητας που οικοδομεί ο κ. Στρος-Καν και η ΕΚΤ, με τους ιθαγενείς τοποτηρητές τους στην Ελλάδα. <br /><br />Η ψευδαίσθηση ότι ορίζουμε εμείς βολονταριστικά το "μήνυμα των εκλογών", ότι δηλαδή η ερμηνεία της ψήφου ή της μη-ψήφου μας έχει να κάνει με υποκειμενική πρόθεση και όχι με αντικειμενική πρόσληψη σε συγκεκριμένα συμφραζόμενα, είναι ένα είδος πολιτικού σολιψισμού που καλλιεργείται συστηματικά και αποτελεί ένα ακόμα εργαλείο στην φαρέτρα της "δημοκρατικής" αποδόμησης της δημοκρατίας που ζούμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-3505623030866832900?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-48017750384069168312010-09-30T23:46:00.001+03:002010-10-02T02:47:18.694+03:00<a href="http://www.flickr.com/photos/22053590@N00/5037557594/" title="Ευρωδιαδήλωση Αθήνα 29/9 by talws, on Flickr"><img src="http://farm5.static.flickr.com/4133/5037557594_5fd18500fe.jpg" width="500" height="375" alt="Ευρωδιαδήλωση Αθήνα 29/9" /></a><br /><br />"Ο αγώνας αυτός μπορεί να είναι ηθικός ή υλικός, και μπορεί να είναι ηθικός και υλικός μαζί, αλλά θα πρέπει να είναι αγώνας. Η εξουσία δεν εκχωρεί τίποτα χωρίς διεκδίκηση. Ποτέ δεν το έκανε και ποτέ δεν θα το κάνει. Αν βρεις τι διατίθεται ένας λαός να υποστεί αδιαμαρτύρητα, έχεις βρει και το ακριβές μέτρο της αδικίας και του κακού που θα επιβληθεί πάνω του - και αυτά θα συνεχιστούν μέχρι να βρουν αντίσταση με λόγια ή χτυπήματα, ή και με τα δυο μαζί. Τα όρια των τυράννων υπαγορεύονται από την αντοχή εκείνων που υφίστανται την καταπίεσή τους"<br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Frederick_Douglass">Frederic Douglass </a><br />....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://lh3.ggpht.com/_0eAwZUHcVd0/TJuL2lnxLvI/AAAAAAAAPTM/CKLyYYfjoJU/100_2737.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 600px; height: 451px;" src="http://lh3.ggpht.com/_0eAwZUHcVd0/TJuL2lnxLvI/AAAAAAAAPTM/CKLyYYfjoJU/100_2737.JPG" border="0" alt="" title="Από διαδήλωση στην Γαλλία εναντίον της αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης"/></a><br /><br />"Αν οι αντιεργασιακές δυνάμεις πετύχουν, θα κατακερματίσουν την Ευρώπη, θα καταστρέψουν την εσωτερική αγορά και θα περιθωριοποιήσουν την ήπειρο. Τόσο σοβαρό έχει γίνει το χρηματοοικονομικό πραξικόπημα. Και πρόκειται να επιδεινωθεί πολύ - και γρήγορα. Όπως δήλωσε ο John Monks, επικεφαλής της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων: "Αυτή είναι η αρχή της μάχης, όχι το τέλος της"...<br />...Από τις Βρυξέλλες ως την Λετονία, οι νεοφιλελεύθεροι οικονομικοί σχεδιαστές έχουν εκφράσει την ελπίδα πως οι χαμηλοί μισθοί του δημόσιου τομέα θα εξαπλωθούν στον ιδιωτικό τομέα. Στόχος είναι η μείωση του επιπέδου των μισθών κατά 30% σε επίπεδα κραχ, με τον ψευδή ισχυρισμό πως αυτό "θα αφήσει διαθέσιμο μεγαλύτερο πλεόνασμα" για να πληρωθεί η εξυπηρέτηση του χρέους. Δεν πρόκειται να επιτύχει τίποτα τέτοιο φυσικά. Είναι μια καθαρά κακόβουλη προσπάθεια να ανατραπούν οι Ευρωπαϊκές σοσιαλδημοκρατικές μεταρρυθμίσεις της Εποχής της Προόδου, οι οποίες είχαν κατακτηθεί τον περασμένο αιώνα. Η Ευρώπη σχεδιάζεται να μετατραπεί σε μπανανία φορολογώντας την εργασία - όχι τον χρηματοοικονομικό τομέα, τις ασφαλιστικές ή την κτηματαγορά. Οι κυβερνήσεις πρόκειται να επιβάλουν βαρύτερους φόρους στην εργασία και στις πωλήσεις, καθώς θα περικόπτουν τις συντάξεις και άλλες δημόσιες δαπάνες...<br /><br />... η Νεοφιλελεύθερη Επανάσταση επιδιώκει να πετύχει στην Ευρώπη αυτό που έχουν πετύχει οι ΗΠΑ από τότε που σταμάτησε η αύξηση των πραγματικών μισθών το 1979: να διπλασιαστεί το μερίδιο του πλούτου που απολαμβάνει το πλουσιότερο 1%. Αυτό προϋποθέτει την έκπτωση της μεσαίας τάξης στην φτώχεια, την συντριβή της ισχύος των συνδικάτων και την καταστροφή της εσωτερικής αγοράς...<br /><br /><a href="http://www.counterpunch.org/hudson10012010.html">Michael Hudson</a> "A Financial Coup d'Etat" (που αξίζει να διαβαστεί αναλυτικά)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-4801775038406916831?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-83029904942875439272010-08-28T19:59:00.000+03:002010-08-28T22:00:32.738+03:00<img src='http://2.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/THATxdPGpXI/AAAAAAAAAYc/YoUdPVPXYAY/s1600/nyarlathotep2.jpg' width=550" onmouseover="this.src='http://3.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/THATxA74AlI/AAAAAAAAAYU/JgeMuYVY-J0/s400/1+REN.jpg'" onmouseout="this.src='http://2.bp.blogspot.com/_20-ht31zaLQ/THATxdPGpXI/AAAAAAAAAYc/YoUdPVPXYAY/s1600/nyarlathotep2.jpg'"/><br /><br />Νυαρλαθοτέπ… <a href="http://www.imf.org/external/index.htm">το έρπoν χάος</a>… είμαι ο τελευταίος που έμεινε… θα μιλήσω στο αφουγκραζόμενο κενό…<br /><br />Δεν θυμάμαι καθαρά <a href="http://www.reuters.com/article/idUSTRE61I2J820100219">πότε ξεκίνησε</a>, αλλά πάνε μήνες τώρα. <a href="http://www.spiegel.de/international/europe/0,1518,712511,00.html">Η ένταση γύρω παντού ήταν φριχτή</a>. Σε μια <a href="http://tvxs.gr/node/57802">χρονιά πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής</a> προστέθηκε μια παράξενη, αναδυόμενη ανησυχία για κάποιον απαίσιο, απτό κίνδυνο, έναν κίνδυνο <a href="http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=563330">εξαπλωμένο και διάχυτο</a>, ένα τέτοιο κίνδυνο που <a href="http://techiechan.com/?p=273">μπορεί κανείς να ψυχανεμιστεί μόνο στις πιο απαίσιες νυχτερινές φρεναπάτες του</a>. Θυμάμαι τον κόσμο να κυκλοφορεί με πρόσωπα χλωμά και ανήσυχα και να ψιθυρίζει <a href="http://www.marketwatch.com/story/a-statistical-take-on-the-hindenburg-omen-2010-08-24?reflink=MW_news_stmp">προειδοποιήσεις</a> και <a href="http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=1&artid=39719">προφητείες</a>, που κανείς δεν τολμούσε να επαναλάβει συνειδητά ή να αποδεχθεί πως είχε καν ο ίδιος ακούσει. Μια αίσθηση τερατώδους ενοχής πλάκωνε τη χώρα και ανάμεσα από τις διαστρικές αβύσσους ξεχύνονταν παγερά ρεύματα που έκαναν τους ανθρώπους να τρέμουν μέσα σε σκοτεινά και μοναχικά μέρη. Υπήρχε μια <a href="http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=193021">δαιμονική αλλοίωση της διαδοχής των εποχών</a> – η θέρμη του φθινοπώρου διατηρούνταν με τρόπο που προξενούσε τρόμο, και όλοι ένιωθαν πως ο κόσμος και ίσως το σύμπαν είχε περάσει από τα χέρια γνωστών θεών ή δυνάμεων σε εκείνα <a href="http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=562195">θεών ή δυνάμεων αγνώστων</a>.<br /><br />Από HP Lovecraft: <a href="http://www.dagonbytes.com/thelibrary/lovecraft/nyarlathotep.htm">Nyarlathotep</a> (1920)... <span style="font-style:italic;">Δάνειος πρόλογος για όσα φαίνεται πως επίκεινται</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-8302990494287543927?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-16411149091755201392010-08-01T03:25:00.002+03:002010-08-01T04:09:08.309+03:00Την κάνω με βαριά πηδηματάκια από την πόλη, και θα προσπαθήσω να μην πολυβλέπω οθόνες και διαδίκτυα για καμιά δεκαριά μέρες. Αφήνω τις επάλξεις όμως με μερικά αναγνώσματα, για να έχουμε κάτι να συζητήσουμε με την επιστροφή μας. Οπότε:<br /><br />- <a href="http://www.asiantribune.com/news/2010/07/22/us-buying-press-venezuela-funds-channeled-through-state-department">Εξαγοράζοντας τα ΜΜΕ στην Βενεζουέλα</a>:<br /><blockquote>Έγγραφα του State Department που αποχαρακτηρίστηκαν πρόσφατα... τεκμηριώνουν χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ πάνω από 4 εκατομμύρια δολάρια για δημοσιογράφους και ιδιωτικά ΜΜΕ τα τελευταία τρία χρόνια</blockquote><br /><br />- <a href="http://www.lrb.co.uk/blog/2010/07/23/thomas-jones/only-the-poor-die-young/">Όσο φτωχότερος, τόσο νεώτερος πεθαίνεις</a>: <br /><br /><blockquote>[Από το <a href="http://www.bmj.com/cgi/doi/10.1136/bmj.c3639">BMJ</a> για την Βρετανία] Μέχρι το 2007, για κάθε 100 ανθρώπους που πέθαιναν στις πιο εύπορες περιοχές, 199 πέθαιναν στο φτωχότερο δέκατο των περιοχών. Αυτή είναι η υψηλότερη σχετική ανισότητα που έχει ποτέ καταγραφεί από το 1921 τουλάχιστον. Όταν ερευνήσαμε ανθρώπους κάτω των 75 ετών, για κάθε 100 που πέθαιναν στις πιο εύπορες περιοχές, 188 πέθαιναν στο φτωχότερο δέκατο των περιοχών. Πρόκειται για το υψηλότερο δείκτη ανισότητας που έχει καταγραφεί από το 1990 και μετά, τουλάχιστον</blockquote> <br /><br />- <a href="http://mondediplo.com/2010/07/17valueofwork">Πόσο αξίζει για την κοινωνία η καλά πληρωμένη και η κακά πληρωμένη εργασία;</a><br /><blockquote>... ένας εργάτης σε ένα εργοστάσιο ανακύκλωσης, με 6,10£ την ώρα (7,5 Ευρώ περίπου), ήταν αρκετά πολύτιμος καθώς "κάθε λίρα που ξοδεύεται σαν μισθός θα παραγάγει 12 (~14 Ευρώ) αξίας για όλη την κοινότητα". Ενώ όμως "απολαμβάνουν [ετήσιους] μισθούς μεταξύ μισού και δέκα εκατομμυρίων, οι μεγαλύτεροι τραπεζίτες του City καταστρέφουν 7 λίρες κοινωνικής αξίας για κάθε λίρα αξία που παραγουν"... [<a href="http://www.neweconomics.org/publications/bit-rich">Από εδώ</a>]</blockquote><br /><br />- <a href="http://www.cipamericas.org/archives/2591">Διαδήλωση εναντίον της Monsanto στην Αίτή</a><br /><br />- Rick Wolff: <a href="http://www.rdwolff.com/content/economic-recovery-few">Οικονομική ανάκαμψη για τους (πολύ) λίγους</a>:<br /><br /><blockquote>Τα 10 εκατομμύρια [παγκοσμίως] Άτομα Υψηλού Καθαρού Πλούτου [ΑΥΚΠ - όσοι έχουν "επενδύσιμους πόρους" > 1 εκατομμύριο δολάρια]... κατείχαν όλοι μαζί συνολικά 39 τρισεκατομμύρια δολάρια σε αυτούς τους επενδύσιμους πόρους [Περισσότερα από το άθροισμα του ΑΕΠ των 9 πιο πλούσιων χωρών του κόσμου]... Το 2009, καθώς δεκάδες εκατομμυρίων ανθρώπων έχαναν τις δουλειές τους, ο αριθμός των ΑΥΚΠ μεγάλωσε κατά 17,1% και ο συνολικός του πλούτος αυξήθηκε κατά 18,9%. Βίωσαν μια πραγματική "ανάκαμψη"...</blockquote><br />Τα Άτομα Υπερυψηλού Καθαρού Πλούτου [ΑΥΥΚΠ - όσοι κατέχουν πάνω από 30 εκατομμύρια "επενδύσιμων πόρων", το ανώτερο 1% των ΑΥΚΠ - οι 100000 πλουσιώτεροι άνθρωποι του κόσμου] με συνολική περιουσία τα 14 από τα 39 τρισ. των ΑΥΚΠ, ανέκαμψαν ακόμα καλύτερα... [Πηγή: <a href="http://www.us.capgemini.com/worldwealthreport2010/">World Wealth Report</a>]<br /><br />- <a href="http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=558418">Φάμπρικες μαύρης εργασίας στον τουρισμό</a><br />Επειδή πέρασε απαρατήρητο και δεν είναι ασήμαντη αποκάλυψη...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-1641114909175520139?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-32397872557119532592010-07-27T02:23:00.005+03:002010-07-29T15:36:27.021+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://antistachef.files.wordpress.com/2010/06/train.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 460px; height: 350px;" src="http://antistachef.files.wordpress.com/2010/06/train.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Από τον ιστοχώρο του CEPR αναδημοσιεύω <a href="http://www.cepr.net/index.php/publications/reports/greece-and-the-imf-who-exactly-is-being-saved?utm_source=CEPR+feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+cepr+%28CEPR%29">το abstract του "Greece and the IMF: Who Exactly is Being Saved?"</a> του Ronald Janssen, με κάποια αποσπάσματα από <a href="http://www.cepr.net/documents/publications/greece-imf-2010-07.pdf">το άρθρο</a>:<br /><br /><blockquote>"Στις 9 Μαΐου του 2010 μια κοινή ομάδα του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατέληξε τις διαπραγματεύσεις σχετικά με ένα πακέτο δανείων προς την κυβέρνηση της Ελλάδας. Το ποσό των δανείων αυτών καθώς και ο όγκος της προσπάθειας προσαρμογής που προβλέπεται να κάνει η Ελλάδα είναι ιλιγγιώδη. Σε αντάλλαγμα ενός (πρόσθετου) προγράμματος λιτότητας 30 δισ. Ευρώ, η Ελλάδα θα λάβει 80 δισεκατομμύρια Ευρώ Ευρωπαϊκών διμερών δανείων και 30 δισ. Ευρώ δανείων από το ΔΝΤ μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. Η άποψη που υποστηρίζεται ευρέως σε κύκλους πολιτικών είναι πως το δανειακό αυτό πακέτο, παρότι προϋποθέτει πολύ σκληρές περικοπές, θα σώσει τελικά την Ελλάδα και την οικονομία της από την κερδοσκοπία των χρηματοοικονομικών αγορών.<br /><br />Το άρθρο αυτό, εξετάζει λεπτομερέστερα το πρόγραμμα προσαρμογής της Ελλάδας και καταλήγει στο αντίθετο συμπέρασμα. Σε τρία χρόνια από τώρα, η Ελλάδα θα αντιμετωπίζει ένα βαρύτερο ακόμα φορτίο χρέους. Εντωμεταξύ θα έχουν θυσιαστεί οι θέσεις εργασίας και η οικονομική ανάπτυξη. Το μόνο που επιτυγχάνει το πακέτο σωτηρίας στην πραγματικότητα, είναι μια σημαντική αλλαγή στην ιδιοκτησία του χρέους. Καθώς το εθνικό χρέος της Ελλάδας μεταφέρεται από τους ισολογισμούς των τραπεζών στους ισολογισμούς των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, ο πραγματικός σκοπός της όλης επιχείρησης είναι η σωτηρία των Ευρωπαϊκών τραπεζών, δια της απαλλαγής τους από την κατοχή χρεογράφων επί των οποίων ενδέχεται να επικρέμεται μια δυνητική χρεοκοπία."<br /></blockquote><br /><br />...<br /><br />[σελ. 6]<br /><br /><blockquote>Αν δεν αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη των αγορών ενώ την ίδια στιγμή η Ελληνική οικονομία εξωθείται σε ύφεση, διψήφια ανεργία και αυξανόμενη φτώχεια, ποιος είναι ο σκοπός [του πακέτου διάσωσης]. Ποιος ή τι ακριβώς διασώζεται;<br /><br />Εν τέλει ο σκοπός τους πακέτου διάσωσης μπορεί να ανάγεται σε μια τεράστια μεταφορά του χρέους από (κυρίως) ιδιωτικές τράπεζες σε δημόσια χέρια. Τα 110 δισ. Ευρώ που δανείζονται τώρα στην Ελλάδα από το ΔΝΤ και τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα χρησιμοποιηθούν κυρίως για να ξεπληρωθούν οι τράπεζες και οι θεσμικοί επενδυτές οι οποίοι είναι οι ιδιοκτήτες σήμερα του Ελληνικού χρέους. Τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και συνταξιοδοτικά ταμεία είναι οι πραγματικοί ωφελημένοι. Η πιθανότητα αθέτησης πληρωμών για οφειλόμενα τοκοχρεολύσια θα πρέπει να αποκλειστεί για τα επόμενα τρία χρόνια.<br />Υπάρχει μια ξεκάθαρη Ευρωπαϊκή διάσταση σε αυτό δοθέντος ότι το κύριο μέρος 9σχεδόν το 80%) του χρέους της Ελλάδας δεν βρίσκεται στα χέρια του Ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά στους ισολογισμούς Γερμανικών, Γαλλικών και Βρετανικών τραπεζών... Η Ευρώπη και το ΔΝΤ δεν παρέχουν τόσο φρέσκια χρηματοδότηση στην Ελλάδα, αλλά κυρίως, προστατεύουν το Ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα από ζημιές μέχρι και 200 δισεκατομμυρίων Ευρώ που θα μπορούσαν να προκληθούν από ενδεχόμενη Ελληνική χρεοκοπία.<br /><br />Περιέργως το ένα τέταρτο σχεδόν του Ελληνικού χρέους ανήκει στον Βρετανικό (και Ιρλανδικό) χρηματοοικονομικό τομέα. Οι προφανείς ωφελούμενοι από το πακέτο των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης δεν είναι οι Έλληνες εργαζόμενοι και πολίτες που θα υποφέρουν από τις ακραίες περικοπές και την ύφεση, αλλά τα χρηματοοικονομικά κέντρα όπως το City του Λονδίνου...</blockquote><br /><br />Να προσθέσω εδώ και μια <a href="http://www.zcommunications.org/why-are-center-left-political-parties-supporting-global-fiscal-austerity-by-peter-bohmer">παρατήρηση του Peter Bohmer</a> για την κεντροαριστερά και την κρίση:<br /><br /><blockquote>Η δημοσιονομική λιτότητα και η καθυστέρηση χρηματοοικονομικής μεταρρύθμισης σε απάντηση της χειρότερης χρηματοοικονομικής κρίσης και της βαθύτερης ύφεσης των τελευταίων 80 ετών, δεν αφορά την βελτίωση της οικονομικής απόδοσης όπως ισχυρίζονται οι υποστηρικτές της. Οι πολιτικές αυτές αφορούν μόνο την συνέχιση της μεταφοράς εισοδήματος και πλούτου από τους φτωχούς προς τους πλούσιους, και από τον βιομηχανικό κλάδο, στον χρηματοοικονομικό, τον ασφαλιστικό και στην κτηματαγορά... που κυριαρχούν όλο και περισσότερο στις ΗΠΑ και την Ευρώπη - παρά το γεγονός ότι οι πολιτικές αυτές θα επιδεινώσουν το βάλτωμα της οικονομίας και κάνουν πιθανότερη μια νέα χρηματοοικονομική κρίση. <br /><br />Ο ισχυρισμός ότι η δημοσιονομική λιτότητα κατά την διάρκεια μια ύφεσης είναι "σωστά οικονομικά" ενώ στην πραγματικότητα είναι "λανθασμένα οικονομικά" δεν είναι παρά ένα προκάλυμμα για δημόσια κατανάλωση. Όσον αφορά τον λόγο που κεντροαριστερά πολιτικά κόμματα και πολιτικοί υποστηρίζουν σήμερα αυτήν την καταστροφική πολιτική, είναι απλός: τα κόμματα αυτά δεν ενδιαφέρονται πλέον για την απόδοση της οικονομίας, πολύ λιγότερο για τα συμφέροντα των εργαζομένων και των φτωχών, αλλά αντίθετα ταυτίζουν τα συμφέροντά τους με εκείνα της Wall Street και των ανώτερων μεσοστρωμάτων, που μοιάζει να είναι η ομάδα που ενδιαφέρει περισσότερο και την κυβέρνηση Ομπάμα...<br /><br />... Αυτό που χρειαζόμαστε είναι κοινωνικά κινήματα και νέα πολιτικά κόμματα που λογοδοτούν και καθοδηγούνται από εκείνους των οποίων τα συμφέροντα συνθλίβονται, που παλεύουν για πολιτικές που όντως δημιουργούν υψηλή απασχόληση και μεγαλύτερη οικονομική ισότητα, και που λένε όχι στην αντιπαραγωγική δημοσιονομική λιτότητα, τις ανοησίες των <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Trickle-down_economics">trickle down οικονομικών</a> και την εταιρικά χρηματοδοτούμενη παγκοσμικοποίηση...</blockquote><br /><br />Αφίσα από τον μέγα <a href="http://antistachef.wordpress.com/">αντίστα/chef</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5742708-3239787255711953259?l=histologion-gr.blogspot.com' alt='' /></div>taloshttp://www.blogger.com/profile/13680864841710474232noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5742708.post-5940869912377939732010-07-24T00:52:00.003+03:002010-07-24T01:18:43.495+03:00Βρέθηκα στο <a href="http://www.360cities.net/">360cities</a> από ένα λίνκ σε αυτό το εκπληκτικό πανοραμικό Escherικό σχέδιο 360 μοιρών (δεν είναι βίντεο - είναι διαδραστικό, δοκιμάστε να περιηγηθείτε μέσα σε αυτό):<br /><br /><object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,28,0" id="_360_krpano_id_445554" name="_360_krpano_name_445554" width="425" height="315"><param name="movie" value="http://www.360cities.net/javascripts/krpano/krpano.swf"/><param name="quality" value="autohigh"/><param name="allowScriptAccess" value="always"/><param name="flashvars" value="pano=http://www.360cities.net/krpano/external_embed/tribute-to-escher.xml&epd=http://www.360cities.net/data/embed/plugin_data/tribute-to-escher"/><param name="allowFullScreen" value="true"/><embed src="http://www.360cities.net/javascripts/krpano/krpano.swf" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" width="425" height="315" allowFullScreen="true" allowScriptAccess="always" quality="autohigh" flashvars="pano=http://www.360cities.net/krpano/external_embed/tribute-to-escher.xml&epd=http://www.360cities.net/data/embed/plugin_data/tribute-to-escher"></embed></object><br/><a title="panorama photos of Tribute to Escher on 360cities.net" href="http://www.360cities.net/image/tribute-to-escher">Tribute to Escher</a> in <