14.3.12

Η φτωχή Αθήνα...


 


Η Ελλάδα κάθε άλλο παρά προνομιούχος είναι σε ό,τι αφορά τους πραγματικούς μισθούς της σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. Στον πίνακα καταγράφεται μια εικόνα της σχετικής αγοραστικής δύναμης του μέσου μισθού στις 24 από τις 27 πρωτεύουσες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο μέσος μισθός στην Αθήνα είναι 20ός σε αγοραστική δύναμη από τις 25 χώρες της Ε.Ε. (πλην Μάλτας και Λουξεμβούργου)...


Οι τιμές αυτές είναι χονδρικές εκτιμήσεις: ο ιστότοπος Numbeo παρακολουθεί την εξέλιξη τιμών και μισθών σε πολλές πόλεις του κόσμου και συνάγει έναν δείκτη μέσης αγοραστικής δύναμης με βάση την πληροφόρηση από τους χρήστες του και βασικές πηγές (π.χ. τιμοκατάλογοι σούπερ μάρκετ, εκθέσεις Στατιστικών Υπηρεσιών κ.λπ.). Συχνά, ιδίως για τριτοκοσμικές χώρες, οι αναφερόμενες αγοραστικές δυνάμεις του μέσου μισθού δεν είναι τυπικές για όλο τον πληθυσμό. Πλην όμως τα δεδομένα του θεωρούνται αρκετά έγκυρα ώστε να αποτελεί μια από τις πηγές του δείκτη κόστους ζωής της Lloyds.


Σύμφωνα με τα δεδομένα αυτά λοιπόν (που συλλέξαμε πριν μια εβδομάδα) σήμερα, πριν συνυπολογιστεί η μνημονιακή μείωση μισθών, η Αθήνα είναι από τις πρωτεύουσες της Ε.Ε. της οποίας οι κάτοικοι έχουν κατά μέσο όρο τις αμοιβές με τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη.


Ο κ. Σόιμπλε μπορεί να επικαλείται τους χαμηλούς εσθονικούς ονομαστικούς μισθούς, αλλά δυστυχώς κανείς Έλληνας αξιωματούχος δεν του υπέδειξε τη διαφορά στο κόστος ζωής μεταξύ των δύο χωρών - ούτε άλλωστε και στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ ή στο μερίδιο της εργασίας στο ΑΕΠ. Σημειώνουμε πως, από τον Ιούνιο και μετά, αν εφαρμοστούν τα όσα προβλέπει το Μνημόνιο, η μισθολογική σύγκλιση με τη Βουλγαρία θα είναι για τους εργαζομένους γεγονός: οι περιβόητοι “μισθοί Βουλγαρίας” είναι ήδη εδώ...


Η εικόνα επιδεινώνεται αν σκεφτεί κανείς το υψηλό ποσοστό ανεργίας και τη συνακόλουθη επίδρασή του στο μέσο οικογενειακό εισόδημα σε κάθε χώρα, αλλά και την τεράστια φοροεπιδρομή εναντίον των ασθενέστερων οικονομικά τάξεων. Με άλλα λόγια: ο μέσος μισθός εκφρασμένος σε ευρώ δεν αποτελεί ασφαλή δείκτη της οικονομικής κατάστασης των εργαζομένων και του λαού...


Να προσθέσουμε πως και η θεωρούμενη ως έγκυρη έκθεση της UBS του 2011 (“Prices and Earnings”, με αναφορά στο 2010) κατέτασσε και αυτή () την Αθήνα ως την πρωτεύουσα μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. 15 με τη μικρότερη αγοραστική δύναμη μισθών και με σαφή πτωτική τάση 3 θέσεων σε σχέση με το 2009. Με τη Λιουμπλιάνα και το Τάλιν από κοντά. Δεν θα προξενούσε εντύπωση αν η επόμενη έκθεση, που αναμένεται να βγει φέτος το καλοκαίρι, συγκλίνει στα συμπεράσματά της με το Numbeo...


Δημοσιεύθηκε στην Αυγή της 11ης Μαρτίου 2012

#OpGreece: Η συμβολική αλληλεγγύη των Anonymous


Καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές, ο ιστοχώρος του Υπουργείου Δικαιοσύνης (http://www.ministryofjustice.gr/) παραμένει εκτός λειτουργίας δέκα μέρες τώρα. Ο ιστοχώρος έχει πέσει τελευταία θύμα πολλαπλών επιθέσεων από την ασαφή και διάχυτη συλλογικότητα που πλανάται πάνω από το διαδίκτυο και ονομάζεται Anonymous. Οι πιο πρόσφατες  επιθέσεις έγιναν σε απάντηση των συλλήψεων τριών Ελλήνων κυβερνοακτιβιστών που εντοπίστηκαν ως οι υπεύθυνοι της πρώτης «επίθεσης» στο σάιτ στις αρχές του Φλεβάρη. Στο κείμενό τους οι Anonymous επαναλαμβάνουν την αλληλεγγύη τους στον αγωνιζόμενο λαό της Ελλάδας και, μεταξύ άλλων, απειλούν πως «για κάθε μέτρο που θα ψηφιστεί στην βουλή θα σβήνουν και μια βάση δεδομένων με ονόματα από τις Ελληνικές εφορίες».

 

Τι είναι οι Anonymous

Οι anonymous δεν είναι «οργάνωση», ούτε ομάδα. Δεν είναι καν ένα καλά προσδιορισμένο δίκτυο ακτιβιστών. Είναι μάλλον ένα όνομα-ομπρέλα και μια γενική ελευθεριακή πολιτική πρακτική που υιοθετείται από ομάδες κυβερνοακτιβιστών, που συντονίζονται μέσω συγκεκριμένων εργαλείων, chat-rooms και χώρων συζήτησης κάθε είδους. Οι Anonymous είναι με άλλα λόγια ένα πρόταγμα, ένα κάλεσμα για την συγκρότηση ad hoc συλλογικοτήτων που αναλαμβάνουν διαφορετικές  πρωτοβουλίες πάνω σε μια ελευθεριακή, αντικρατική και αντιεταιρική γενικά μιλώντας βάση. Η καταγωγή αυτής της διάχυτης συλλογικότητας από πολύ πιο «εφηβικές» επιχειρήσεις δείχνει μάλλον την πολιτικοποίηση και τη ριζοσπαστικοποίηση που περνάει μέσα από τα διαδίκτυο και την μεταφορά των διαμαρτυριών του δρόμου στους σέρβερ των διεθνών οργανισμών.

Από μια άποψη η οντότητα Anonymous είναι το ανάλογο στον 21ο αιώνα του Ned Ludd, του μυθικού «βασιλιά των λουδδιτών» από τον οποίον πήραν το όνομά τους και ο οποίος ήταν ο «υπεύθυνος» κάθε φορά που συνέβαινε κάποια καταστροφή μηχανών πλεξίματος…

 

Η πολιτική τους δράση

Παρότι οι Anonymous υπάρχουν σαν συλλογικότητα από πολύ νωρίτερα, η πρώτη ουσιαστικά πολιτική δράση της ομάδας ξεκινά από το 2008, σε ενέργειες ξεσκεπάσματος της Εκκλησίας της Σιεντολογίας. Το 2009 παρενέβη σε κάποια κλίμακα στην εξέγερση στο Ιράν, και το 2010 σε υπεράσπιση του Wikileaks και εναντίον των εταιρειών που το μποϋκόταραν (Pay Pal, Facebook κτλ).  Κρίσιμη  καμπή στην επέκταση της πολιτικής δράσης των Anonymous ήταν η Αραβική Άνοιξη: οι Anonymous επιτέθηκαν τότε συμβολικά σε πολλούς ιστοχώρους των καθεστώτων Μουμπάρακ και Μπεν Αλί. Έκτοτε είναι παντού στο διαδίκτυο, σε κάθε κινητοποίηση ανά τον κόσμο, με πρόσφατες παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας στην μεγάλη διαδικτυακή διαμαρτυρία για την απόρριψη των αμερικανικών νομοσχεδίων SOPA/PIPA που περιόριζαν την ελευθερία του λόγου στο διαδίκτυο, αλλά και της ACTA στην ΕΕ . Τoν τελευταίo μόνο μήνα πέρα από την δράση εναντίον του Ελληνικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, Anonymous «επιτέθηκαν» στον ιστοχώρο της ισπανικής αστυνομίας σε διαμαρτυρία για την σύλληψη κυβερνοακτιβιστών στη χώρα, αλλά και στον ιστοχώρο της CIA, ενώ η αμερικανική υπηρεσία Εθνική Ασφαλείας (η περιβόητη NSA) στοχοποίησε τους Anonymous κινδυνολογώντας ότι θα μπορούσαν να θέσουν εκτός λειτουργίας το δίκτυο ηλεκτροδότησης των ΗΠΑ – κάτι που προκάλεσε στην άμεση και έντονη αντίδραση και διάψευση από μέλη των Anonymous σε πάρα πολλά δημόσια διαδικτυακά φόρουμ… Παράλληλα επιτέθηκαν στον ιστοχώρο της δικηγορικής εταιρείας που είχε αναλάβει την υπεράσπιση του Αμερικανού πεζοναύτη Frank Wuterich ο οποίος κατηγορείται για μαζική σφαγή αμάχων στο Ιράκ.

Αλλά και τα τελευταία αρχεία της αμερικανικής ιδιωτικής «εταιρείας κατασκόπων» Stratfor που διέρρευσαν μέσω Wikileaks, είναι το αποτέλεσμα της επίθεσης των Anonymous κατά των σέρβερ της εταιρείας τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν. Ήταν μια επίδειξη δυνατοτήτων της «ομάδας». Γενικά η παρουσία και η επίδραση των Anonymous έχει πλέον αποκτήσει χαρακτηριστικά που είναι παγκόσμια, ανησυχητικά για τις υπάρχουσες εξουσίες και γίνονται όλο και περισσότερο ριζοσπαστικά.

 

#OpGreece

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κυβερνοχώρος γίνεται πεδίο έμπρακτων διαμαρτυριών υπέρ της Ελλάδας. Ήδη από τον Ιούνιο του 2011 οι Anonymous έβαλαν στο στόχαστρό τους το ΔΝΤ, και ξεκίνησαν τα μηνύματα συμπαράστασης στην Ελλάδα ενώ κατήγγειλαν και υποσχέθηκαν αντίδραση στην βίαιη καταστολή της ΕΛΑΣ εναντίον των αγανακτισμένων και των πάσης φύσης διαδηλωτών και συνεχίστηκαν μέχρι τα γεγονότα του Οκτωβρίου του 2011, υπό την ετικέτα #OpSupportGreece.

Οι πρόσφατες «διαδικτυακές επιχειρήσεις» της συλλογικότητας υπό την ετικέτα #OpGreece, ξεκίνησαν από τις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη… Στις αρχές Φλεβάρη έριξαν το σάιτ του Δήμου Αθηναίων μετά τα γεγονότα με την σύλληψη αστέγων στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Την επομένη της βίαιης καταστολής της μεγάλης αντιμνημονιακής συγκέντρωσης της 12ης Φεβρουαρίου, οι Anonymous έριξαν τα σάιτ του πρωθυπουργού, της ΕΛ.ΑΣ του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, των Γενικών Αρχείων του Κράτους, του ΠΑΣΟΚ και του Ευ.Βενιζέλου. 

Μπορεί να θεωρήσει κανείς βέβαιο, βάση της γνώσης που δείχνουν οι ανακοινώσεις τους για τα Ελληνικά πράγματα,  πως η ομάδα των Ανώνυμων που δρα στην Ελλάδα συναποτελείται και πιθανόν κατευθύνεται από Έλληνες κυβερνοακτιβιστές. Κάτι που ισχύει μάλλον στον ένα ή τον άλλο βαθμό για όλες τις «περιφερειακές» ενέργειες της ομάδας σε όλο τον κόσμο.  

 

Η αντίδραση

Η σύλληψη την Πέμπτη που μας πέρασε σε Ισπανία και Λατινική Αμερική 25 «μελών» του δικτύου Anonymous, οδήγησε σε απάντηση της ομάδας που έριξε αμέσως το σάιτ της Ιντερπολ. Όμως η επιχείρηση αυτή που συντονίστηκε σε τέσσερεις χώρες (Ισπανία, Κολομβία, Χιλή, Αργεντινή) και η ορολογία που χρησιμοποίησε η Ιντερπολ (αποκαλώντας τους «εγκληματίες») δείχνει πως η Anonymous έχουν φέρει πιο κοντά και τις σχετικές υπηρεσίες αστυνόμευσης ανά τον πλανήτη, και όπως λέει το FBI δημιουργείται επ’αφορμή τους σιγά-σιγά ένα αντίστοιχο παγκόσμιο  δίκτυο ηλεκτρονικής καταστολής, πολιτικής στην ουσία της. Η προαναφερθείσα κινδυνολογία της NSA, για δήθεν κίνδυνο σαμποτάζ των ηλεκτρικών υποδομών των ΗΠΑ κατατείνει προς ένα σχέδιο εγκληματοποίησης του διαδικτυακού πολιτικού ακτιβισμού. Προς το παρόν όμως φαίνεται να μην κερδίζουν οι αστυνόμοι: τον Γενάρη οι Anonymous εξέθεσαν το FBI δημοσιοποιώντας ηλεκτρονική του σύσκεψη με την Βρετανική αστυνομία (με θέμα τους ίδιους τους Anonymous!)…

 

Το τελευταίο μήνυμα των anonymous προς τον Ελληνικό λαό:

Πολίτες της Ελλάδας,

Είμαστε οι Anonymous. Παρακολουθούμε καθημερινά την κυβέρνηση σας να καταλύει το Σύνταγμα και τους θεσμούς της χώρας. Τους βλέπουμε να σας οδηγούν όλο και πιο κοντά στην εξαθλίωση. Τους βλέπουμε να ψηφίζουν νόμους που σας αφαιρούν κάθε δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Τους βλέπουμε καθώς παραδίδουν την χώρα στο ΔΝΤ και τους τραπεζίτες. Γνωρίζουμε για τα συσσίτια στα σχολεία, για τις στρατιές των ανέργων, για τους ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό, για τους ανθρώπους που αφήσατε άνεργους και τώρα περιμένουν στις ουρές για ένα πιάτο φαγητό…

Γνωρίζουμε ότι η χώρα σας ψήφισε το ACTA στην προσπάθεια σας να φιμώσετε και άλλο τους Έλληνες.

Γνωρίζουμε τα πάντα…
Η Δημοκρατία στην Ελλάδα έχει πεθάνει. Πέθανε την ώρα που ανέλαβε μια κυβέρνηση που δεν είχε εκλεγεί από τον λαό. Και για αυτό ακριβώς τον λόγο η ώρα για συζητήσεις ήρθε και πέρασε. Δεν διαπραγματευόμαστε τίποτα και με κανέναν από αυτούς που την δολοφόνησαν. Μπορείτε να μας κυνηγήσετε όσο θέλετε, μπορείτε ακόμα και να συλλάβετε κάποιους από εμάς, στην προσπάθεια σας να μας φιμώσετε… Αλλά για κάθε έναν που θα συλλαμβάνετε θα ξεπηδάνε άλλοι 3. Δεν είμαστε 5 ούτε 10 ούτε 100. Πλέον ο κάθε Έλληνας είναι Anonymous. Είμαστε εκατομμύρια απέναντι σε σας τους 300 και σε αυτό τον πόλεμο τα δακρυγόνα σας δεν θα σας βοηθήσουν.

Κατοχική Κυβέρνηση της Ελλάδας,

Αυτές τις μέρες πρόκειται να ψηφίσετε ένα νομοσχέδιο που θα είναι το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του Έλληνα. Ένα νομοσχέδιο που παραδίδει την χώρα ολοκληρωτικά σε κατοχή. Που θα φέρει την χώρα και τον λαό της στην απόλυτη εξαθλίωση. Δεν θα επιτρέψουμε να εξαθλιώσετε άλλο τον Ελληνικό λαό. Απαιτούμε την άμεση παραίτησή σας, και την διενέργεια εκλογών. Απαιτούμε να μην πληρωθεί ούτε ένα ευρώ στους τοκογλύφους «φίλους» σας. Απαιτούμε την άμεση αποχώρηση του ΔΝΤ από την Ελλάδα.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης ήταν μόνο ένα μικρό δείγμα για το τι είμαστε ικανοί να κάνουμε.
Aκόμα δεν έχετε δει την πλήρη οργή των Anonymous.

Για κάθε ένα άρθρο του νομοσχεδίου της ντροπής που θα ψηφίζετε, εμείς θα κλείνουμε το σύστημα και μιας Εφορίας διαγράφοντας τα χρέη των Ελλήνων πολιτών. Χρέη τα οποία φασιστικά τους επιβάλλατε να πληρώσουν.

Μπορεί στις διαδηλώσεις των Ελλήνων να τους αντιμετωπίζετε με απίστευτη βία, χτυπώντας ανεξέλεγκτα, αλλά το Ίντερνετ είναι το δικό μας πεδίο. Και τον αγαπάμε αυτόν τον πόλεμο. Είμαστε πολλοί και θα είμαστε σύντομοι.

Πολίτες της Ελλάδας, οι Anonymous τώρα πολεμάνε στο πλευρό σας…

 

 [Δημοσιεύθηκε στην Αυγή της 4ης Μαρτίου 2012]

9.3.12

Η πανώλη της λιτότητας στην Ισπανία

Κερδισμένοι και χαμένοι στα χρόνια της κρίσης στην Ισπανία Με το μωβ οι ετήσιες μεταβολές εταιρικών κερδών. Με το πορτοκαλί οι αμοιβές των εργαζομένων...

Σας θυμίζει κάτι αυτό: Με τις περικοπές της χρηματοδότησης των περιφερειών έχουν στεγνώσει τα πάντα στην Ισπανία:
... Οι περιφέρειες λένε πως έχουν φτάσει στα όριά τους με τις περικοπές που έχουν ήδη γίνει, οι οποίες έκλεισαν νοσοκομεία και άφησαν σχολεία χωρίς θέρμανση η χαρτί τουαλέτας... Ο περιφερειάρχης της Extremadura, Jose Antonio Monago επιμένει: "Το μόνο που δεν έχουμε κάνει είναι να γυρνάμε με σαντάλια, όλα τα άλλα τα κάναμε"
Μια άλλη εικόνα που μας είναι γνωστή:
"Η Mercedes Garcia, διευθύντρια μια στέγης για σοβαρά πνευματικά ανάπηρους ενήλικες έχει να αντιμετωπίσει μια κρίση στην κουζίνα της. Δύο από τους φροντιστές της προμήθευαν και ετοίμαζαν φαγητό για τους 46 ασθενείς του κέντρου δωρεάν επί έναν σχεδόν χρόνο. Οι άλλοι 18 αποφάσιαν πρόσφατα πως δεν αντέχουν άλλο και αρνήθηκαν να παράσχουν περαιτέρω υπηρεσίες χωρίς πληρωμή από πριν.
Η στέγη "τρέχει με τους ατμούς" εδώ και μήνες επειδή η τοπική κυβέρνηση, στριμωγμένη από μέτρα λιτότητας για την αντιμετώπιση της κρίσης της ευρωζώνης, δεν έχει πληρώσει το τμήμα των εξόδων που της αναλογεί..
Πέρα από την αργή βύθιση στο βάλτο της κοινωνικής δυστοπίας που παράγει η λιτότητα και στον οποίο έχουμε πλέον εθιστεί, βλέπουμε και την τραγικωμική αντίφασή της σε πλήρη δράση: η Ισπανία ενώ ξεκίνησε με σχετικά μικρό δημόσιο χρέος (στο 66% του ΑΕΠ τον Σεπτέμβρη του 2011, χαμηλότερο από εκείνο της Γερμανίας) εκτροχιάζεται κι αυτή δημοσιονομικά, με επιταχυνόμενους ρυθμούς και το δημόσιο χρέος της αναμένεται να φτάσει στο 87% του ΑΕΠ φέτος - και βλέπουμε. Σημειώνω ότι η Ισπανία ήδη από πέρυσι, επί Θαπατέρο, είχε προσπαθήσει να πουλήσει τον αντίστοιχο ΟΠΑΠ, αλλά άλλαξε γνώμη εξαιτίας της πολύ χαμηλής τιμής που της έδιναν. Φέτος η δεξιά κυβέρνηση του Ραχόι πρόκειται να επανεθνικοποιήσει τα διόδια, διότι με την ύφεση έχει πέσει η κίνηση και οι ανάδοχοι... μπαίνουν μέσα (και αλλίμονο: ιδιωτικοποιούμε μόνο τα κέρδη, όχι τις ζημιές!).

Όλα αυτά, και η αλλαγή πρόβλεψης για την ανάπτυξη το 2012, από το εξωφρενικά μη-ρεαλιστικό αρχικό +2% σε -2%, οδήγησε τον Ραχόι στην ανακοίνωση, αμέσως μετά την υπογραφή του δημοσιονομικού συμφώνου μάλιστα, πως δεν θα τηρήσει τον στόχο της Κομισιόν για -4,4% έλλειμμα λόγω της επιδείνωσης της ύφεσης, και θα θέσει ως στόχο το -5,8%. Ο Ραχόι δήλωσε μάλιστα πως η θέσπιση των στόχων αυτών είναι κυριαρχικό δικαίωμα κάθε χώρας. Κάτι που ουδόλως έπεισε την κ. Μέρκελ, αλλά ούτε και τον νέο μη-εκλεγμένο επικυρίαρχο της ευρωζώνης Μάριο Ντράγκι, ο οποίος άφησε να εννοηθεί πως μια τέτοια απόφαση θα επισύρει την μήνι της ΕΚΤ και τις κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο κ. Ντράγκι άλλωστε, ως μη όφειλε, έχει ήδη αποφανθεί περί της μη-βιωσιμότητας του κοινωνικού κράτους στην Ευρώπη από την θέση του μη-δημοκρατικά λογοδοτούντα αρχιτσάτσου των ευρωπαίων τραπεζιτών...

Η κίνηση του Ραχόι, δεν είναι κάποιου είδους γενναιότητα, αλλά ανησυχία πως η χώρα που έχει ήδη τον υψηλότερο δείκτη ανεργίας στην ΕΕ και είναι δεύτερη σε απεργίες μετά την Ελλάδα, θα καταστεί και αυτή μετά την χώρα μας,  μη-κυβερνήσιμη. Η Ισπανία είχε εξ αρχής πολύ περισσότερες δυνατότητες άμεσης αμφισβήτησης της πολιτικής της λιτότητας, αλλά ο Θαπατέρο δεν το έκανε... Είναι απίθανο να το κάνει ο Ραχόι.

Δεν μπορεί κανείς παρά να επισημάνει την παράλληλη πορεία κοινωνικής ερήμωσης και καταστροφής στην Ελλάδα και την Ισπανία (όπως και στην Πορτογαλία, ή την Ιρλανδία) για να δείξει την πανευρωπαϊκή διάσταση αυτού του σχεδίου εναντίον των εργαζομένων και της δημοκρατίας. Ο πίνακας επάνω δεν είναι απλά μια πορεία ενός δείκτη, αλλά μια πορεία ενός ταξικού σχεδίου, που πέτυχε - και που τώρα ο Ραχόι θέλει να σταθεροποιήσει (θα είχε ενδιαφέρον το γράφημα στην Ελληνική του εκδοχή, πάντως). Άλλωστε η αναθεώρηση του στόχου του ελλείμματος δεν υποστέλλει καθόλου τον ταξικό πόλεμο. Η κυβέρνηση της Ισπανίας μόλις προχώρησε και αυτή στην περαιτέρω εργασιακή απορρύθμιση, στην επιστροφή με άλλα λόγια στις εργασιακές σχέσεις της προνεωτερικότητας. Σας θυμίζει κάτι;:
Ευκολότερες απολύσεις, μικρότερες αποζημιώσεις και συμβάσεις "ειδικού τύπου" για τους νεοπροσλαμβανόμενους προβλέπει, μεταξύ άλλων, το πακέτο μέτρων για την περαιτέρω ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας στην Ισπανία που ενέκρινε χθες το κοινοβούλιο της χώρας. Διαδηλώσεις κατά των μέτρων προγραμματίζονται για την Κυριακή, ενώ τα συνδικάτα εξετάζουν το ενδεχόμενο γενικής απεργίας (σημ: έκλεισε για 29 Μάρτη)...  
... Ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι υποστήριξε ότι η μεταρρύθμιση θα βοηθήσει στη μείωση της ανεργίας, που έχει ήδη φθάσει στο 23% -την υψηλότερη στον ανεπτυγμένο κόσμο, με έναν στους δύο Ισπανούς να είναι άνεργος στο ηλικιακό φάσμα των κάτω των 25 ετών.
Η πανευρωπαϊκή σύγκλιση προς την απαξίωση της εργασίας προχωρά με σφριγηλό βηματισμό...

Όπως και να έχει μεταξύ του Ιρλανδικού δημοψηφίσματος, του Ισπανικού αναπροσδιορισμού στόχου, της επικείμενης νίκης των σοσιαλιστών στη Γαλλία, που φαίνεται να έχουν κάποιου είδους πολιτικά σχέδια, έστω και ήπιας, αμφισβήτησης της λιτότητας (κάτι που κάνει την Μέρκελ να οργανώνει πανευρωπαϊκά μέτωπα σνομπαρίσματος του υποψηφίου τους, Φρανσουά Ολάντ) κάτι μοιάζει να αρχίζει να αμφισβητείται υπό την λαϊκή πίεση στην ΕΕ. Το ερώτημα είναι: με τέτοιου είδους παράθυρα για κάποιες ανάσες να ανοίγονται, θα ήθελε κανείς να εκπροσωπηθούν τα συμφέροντά τους από την ηγεσία της Σαμαρικής δεξιάς και της Βενιζελικής ακόμα πιο δεξιάς; Για ποιον θα δώσουν μάχη τα κόμματα των ολιγαρχών λέτε...;